{"id":3777,"date":"2026-02-23T20:40:55","date_gmt":"2026-02-23T19:40:55","guid":{"rendered":"https:\/\/teamplutt.pl\/?p=3777"},"modified":"2026-02-23T20:46:24","modified_gmt":"2026-02-23T19:46:24","slug":"backyard-ultra-buddyzm-wojenka-i-df","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2026\/02\/23\/backyard-ultra-buddyzm-wojenka-i-df\/","title":{"rendered":"Backyard Ultra – Buddyzm, wojenka i DF"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
fot: Aneta Mikulska<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
Procesy fizjologiczne nigdy nie przestan\u0105 mnie fascynowa\u0107. We\u017amy takie zap\u0142odnienie. Chmara plemnik\u00f3w nastawiona na czyst\u0105 rywalizacj\u0119 \u015bciera si\u0119 ze sob\u0105 w szale\u0144czym wy\u015bcigu do kom\u00f3rki jajowej. Zwyci\u0119zca jest tylko jeden. Najszybszy. Na ca\u0142\u0105 reszt\u0119 czeka ewentualnie klamka do poca\u0142owania, co ju\u017c jest upokorzeniem samym w sobie, bo przecie\u017c gamety nie maj\u0105 ust. W \u017cyciu bym nie pomy\u015bla\u0142, \u017ce mo\u017cna to odwzorowa\u0107 w postaci zawod\u00f3w biegowych, a w\u0142a\u015bnie ta formu\u0142a bije aktualnie rekordy popularno\u015bci na ca\u0142ym \u015bwiecie. Nie mog\u0142em si\u0119 powstrzyma\u0107, r\u00f3wnie\u017c postanowi\u0142em si\u0119 sprawdzi\u0107 w tej osobliwej odmianie rywalizacji. Przed wami Backyard Ultra.<\/h5>\n\n\n\n

Prolog<\/h2>\n\n\n\n

19 Grudnia 1952<\/h3>\n\n\n\n

Dzisiejszego dnia dr Prakash Hallenberg nie wchodzi do swojej pracowni od razu. Przystawia oko do wizjera, daj\u0105cego mu obraz ca\u0142ego pomieszczenia i momentalnie odczuwa przyp\u0142yw adrenaliny. Ca\u0142e zm\u0119czenie po nieprzespanej nocy odchodzi w niepami\u0119\u0107, a przez jego cia\u0142o przep\u0142ywa dreszcz ekscytacji. Obiekt nr 255, pieszczotliwie nazwany przez naukowca „Dzikiem”, znowu kr\u0119ci kilometry.<\/p>\n\n\n\n

U\u015bmiech nie schodzi doktorowi z twarzy. W zastyg\u0142ej pozie przygl\u0105da si\u0119 swojemu „pacjentowi” niczym dumny rodzic b\u0119d\u0105cy \u015bwiadkiem pierwszych krok\u00f3w syna pierworodnego. Tyle tylko, \u017ce Dzik nie stawia swoich pierwszych krok\u00f3w. Dzik postawi\u0142 ich ju\u017c setki tysi\u0119cy i nadal nie jest mu ma\u0142o. <\/p>\n\n\n\n

Nie maj\u0105c \u015bwiadomo\u015bci bycia podgl\u0105danym, cho\u0107 zapewne nie przej\u0105\u0142by si\u0119 zbytnio bezpo\u015bredni\u0105 obecno\u015bci\u0105 naukowca, p\u0119dzi przed siebie ile si\u0142 w \u0142apkach. Nie dlatego, \u017ce kto\u015b go wytresowa\u0142. Nie dlatego, \u017ce kto\u015b mu kaza\u0142. Dzik nie ma te\u017c potrzeby dbania o swoj\u0105 form\u0119. Nie jest zawodowcem, nie startuje w turniejach, zupe\u0142nie nie obchodzi go aspekt ewentualnej popularno\u015bci zdobytej znakomitymi wynikami sportowymi. Dzik po prostu lubi biega\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Gdy kilka chwil p\u00f3\u017aniej Dzik ko\u0144czy sw\u00f3j trening, dr Prakash wchodzi do swojego gabinetu. Obiekt 255 stoi przy wodopoju i \u0142apczywie poch\u0142ania kolejne \u0142yki wody, podczas gdy naukowiec przyst\u0119puje do analizy danych. Uwa\u017cnie przegl\u0105da zapisy z komory metabolicznej. Co chwila mamrocze pod nosem bli\u017cej nieokre\u015blone s\u0142owa i kiwa sam do siebie g\u0142ow\u0105 w ge\u015bcie zrozumienia ci\u0105gu liczb i symboli ciasno zapisanych na raporcie, a\u017c w pewnym momencie z niedowierzaniem opuszcza plik kartek trzymanych w prawej r\u0119ce i spogl\u0105da na Dzika pytaj\u0105c go swoim wzrokiem: Naprawd\u0119?<\/em><\/p>\n\n\n\n

Oczywi\u015bcie ma\u0142y gryzo\u0144 nie czuje na sobie spojrzenia doktora. Zreszt\u0105, nawet gdyby tak by\u0142o, kompletnie by si\u0119 tym nie przej\u0105\u0142. Zrobi\u0142 swoje, teraz czas na odpoczynek. Tymczasem naukowiec nadal nie dowierza swoim oczom. Poniewa\u017c chomik w \u017caden spos\u00f3b nie reaguje na ludzkie zapytanie, dr Prakash przenosi wzrok z powrotem na raport i studiuje go jeszcze raz, chc\u0105c si\u0119 upewni\u0107, \u017ce niczego nie pomin\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Naukowiec z wra\u017cenia siada w swoim g\u0142\u0119bokim sk\u00f3rzanym fotelu, nadal dzier\u017c\u0105c raport w r\u0119ku. 95 ml\/kg\/min. Nieprawdopodobny wynik. Maksymalny pob\u00f3r tlenu Dzika by\u0142 relatywnie wysoki jeszcze przed rozpocz\u0119ciem aktywno\u015bci fizycznej. Gdy dosta\u0142 ko\u0142owrotek, jego wydolno\u015b\u0107 wzros\u0142a bardzo szybko, jednak u wszystkich dotychczasowych obiekt\u00f3w skala ko\u0144czy\u0142a si\u0119 na poziomie 80-85 ml\/kg\/min. Ale nie u Dzika. On \u0142aduje dalej. Czy on si\u0119 w og\u00f3le m\u0119czy?<\/em> Zastanawia si\u0119 dr Prakash, spogl\u0105daj\u0105c na chomika, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie zasn\u0105\u0142 w pozycji embrionalnej, wygl\u0105daj\u0105c na uosobienie niewinno\u015bci i spokoju.<\/p>\n\n\n\n

31 Grudnia 1953<\/h3>\n\n\n\n

Mr\u00f3z uderza w twarz naukowca, gdy tylko wychodzi z ciep\u0142ego pomieszczenia na zewn\u0105trz. Jego policzki natychmiastowo kurcz\u0105 si\u0119 wskutek reakcji naczy\u0144 krwiono\u015bnych na nisk\u0105 temperatur\u0119. Tegoroczna sroga zima nie zna lito\u015bci i bez opami\u0119tania ch\u0142osta zimnem na lewo i prawo, jednak doktora Hallenberga to nie rusza. Ju\u017c dawno zoboj\u0119tnia\u0142 emocjonalnie. Naukowcowi emocje s\u0105 potrzebne nie bardziej ni\u017c znajomo\u015b\u0107 imion s\u0105siad\u00f3w czy te\u017c zdolno\u015bci taneczne. Gdyby nie zadanie, kt\u00f3re ma do wykonania w tym momencie, by\u0107 mo\u017ce zatrzyma\u0142by si\u0119 na chwil\u0119 i zap\u0142aka\u0142. Jednak teraz skupia si\u0119 na tym, co wa\u017cne, nie pozwalaj\u0105c gruczo\u0142om \u0142zowym wzi\u0105\u0107 g\u00f3ry nad sytuacj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
RIP.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Z namaszczeniem wk\u0142ada zawini\u0105tko do wykopanego przez siebie grobu. Otulone szczelnie lnianym banda\u017cem cia\u0142ko Dzika spoczywa teraz na przemarzni\u0119tej ziemi, kt\u00f3rej rozkopanie wymaga\u0142o nie lada wysi\u0142ku. Na tej ostatniej przys\u0142udze dr Prakash nie szcz\u0119dzi\u0142 si\u0142. Wiedzia\u0142, \u017ce jest to winien Obiektowi 255. \u017baden inny gryzo\u0144 nie dostarczy\u0142 mu tak obszernej dokumentacji medycznej. \u017baden inny gryzo\u0144 nie by\u0142 r\u00f3wnie\u017c tak ch\u0119tny do kontynuowania bada\u0144 prowadzonych przez naukowca. Dzik sp\u0119dzi\u0142 pod obserwacj\u0105 znacznie wi\u0119cej czasu ni\u017c jakikolwiek inny obiekt i nigdy nie mia\u0142 do\u015b\u0107. A\u017c do teraz, gdy jego czteroletnie cia\u0142o zwyczajnie odm\u00f3wi\u0142o pos\u0142usze\u0144stwa. Mia\u0142 dobre \u017cycie. Dr Hallenberg traktowa\u0142 go z szacunkiem i dba\u0142 o jego zdrowie. Teraz zostaje jedynie podzieli\u0107 si\u0119 odkryciami, do kt\u00f3rych przyczyni\u0142y si\u0119 badania nad Obiektem 255.<\/p>\n\n\n\n

Policzek naukowca zaczyna lekko piec. \u0141za wyp\u0142ywaj\u0105ca z jego oka bardzo szybko krystalizuje si\u0119, tworz\u0105c mikrodra\u015bni\u0119cia na sk\u00f3rze. Tama p\u0119ka. Fabryka rusza pe\u0142n\u0105 par\u0105. Tego malutkiego wodospadu, maj\u0105cego swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w gruczo\u0142ach \u0142zowych, nawet sam naukowiec nie jest w stanie zatrzyma\u0107. Nigdy w \u017cyciu nie spodziewa\u0142 si\u0119, \u017ce z obiektem bada\u0144 zwi\u0105\u017ce go tak silna wi\u0119\u017a. Nie mo\u017ce tutaj sp\u0119dzi\u0107 zbyt du\u017co czasu, w przeciwnym razie totalnie si\u0119 rozklei, do czego jest mu ju\u017c niedaleko. Z trudem zasypuje zw\u0142oki chomika zmro\u017con\u0105 ziemi\u0105 i wraca do laboratorium.<\/p>\n\n\n\n

Powinien ju\u017c rusza\u0107 do domu. Czas zamkn\u0105\u0107 ten rozdzia\u0142 i i\u015b\u0107 dalej przed siebie. Ale jeszcze nie. Jeszcze trzeba uzupe\u0142ni\u0107 raport. On odmieni spojrzenie na \u015bwiat sportowy. To dzi\u0119ki Dzikowi ludzie dowiedz\u0105 si\u0119, \u017ce pod wp\u0142ywem intensywnych trening\u00f3w wzrasta poziom enzym\u00f3w mitochondrialnych. Innymi s\u0142owy, mi\u0119\u015bnie nie tylko staj\u0105 si\u0119 silniejsze, ale r\u00f3wnie\u017c bardziej wydajne. Zrozumiej\u0105 te\u017c, \u017ce pu\u0142ap tlenowy jest parametrem plastycznym i wymaga ci\u0105g\u0142ego podtrzymywania, a zaniedbany znacznie szybciej spada, ni\u017c si\u0119 buduje. Zobacz\u0105 czarno na bia\u0142ym, \u017ce kr\u00f3tkie i intensywne zrywy, nazywane interwa\u0142ami, s\u0105 najskuteczniejsz\u0105 metod\u0105 podnoszenia poziomu pu\u0142apu tlenowego. Na koniec wp\u0142ynie to na diety sportowc\u00f3w, bo w ko\u0144cu uda\u0142o si\u0119 znale\u017a\u0107 naukowy dow\u00f3d na to, \u017ce wytrenowane mi\u0119\u015bnie s\u0105 w stanie pobiera\u0107 energi\u0119 ze spalonych kwas\u00f3w t\u0142uszczowych, co oznacza, \u017ce nie tylko glikogen jest w stanie nap\u0119dzi\u0107 organizm do odpowiedniego poziomu sportowego.<\/p>\n\n\n\n

To wszystko da podstawy pod kszta\u0142towanie kolejnych pokole\u0144 sportowc\u00f3w. Podstawy treningu bazowego, periodyzacja i ekonomia biegu nabior\u0105 zupe\u0142nie nowego znaczenia. I to wszystko dzi\u0119ki Dzikowi. Dzi\u0119kuj\u0119<\/em>. Szepcze naukowiec pod nosem, zamykaj\u0105c opas\u0142y tom akt ze swoim zamaszystym podpisem na samym dole. Zamyka oczy, bierze g\u0142\u0119boki wdech i u\u015bmiecha si\u0119 sam do siebie. W my\u015blach powtarza jeszcze kilka razy to magiczne s\u0142owo, przypominaj\u0105c sobie ma\u0142ego gryzonia, kt\u00f3ry nigdy nie wykaza\u0142 najmniejszego zainteresowania naukowcem, ani te\u017c nigdy nie wszed\u0142 z nim w cho\u0107by najmniejsz\u0105 interakcj\u0119. A mimo to wgryz\u0142 si\u0119 w serce naukowca, pozostawiaj\u0105c na nim krwaw\u0105 ran\u0119 swoim odej\u015bciem. Dr Prakash Hallenberg wstaje, gasi skromn\u0105 lampk\u0119 nad swoim biurkiem i nadal z u\u015bmiechem na ustach kieruje si\u0119 do swojego domu.<\/p>\n\n\n\n

1 Stycznia 1954<\/h3>\n\n\n\n

Dzik spisa\u0142 si\u0119 dobrze. Mo\u017cna nawet powiedzie\u0107, \u017ce doskonale. Jego forma fizyczna powoli zaczyna si\u0119 rozpada\u0107, ale przecie\u017c to nie koniec \u015bwiata. Materia wkr\u00f3tce obr\u00f3ci si\u0119 w proch, jednak jego Tanh\u0101 <\/em>chce trwa\u0107. Buddy\u015bci wierz\u0105 w si\u0142\u0119 pchaj\u0105c\u0105 pragnienie istnienia do poszukiwania kolejnego odrodzenia. Nie jest to prosta sprawa. Tanh\u0101 <\/em>nie ma \u015bwiadomo\u015bci. Sama ch\u0119\u0107 dalszego \u017cycia to za ma\u0142o. Trzeba sobie na nie zapracowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Buddyzm sam w sobie nie daje zbyt du\u017cego pola manewru dla Tanh\u0101 <\/em>uwi\u0119zionej w ciele chomika. Podr\u0119cznikowo, powinna znale\u017a\u0107 sobie r\u00f3wnie bezrefleksyjnego nosiciela, jak w przypadku poprzedniego gryzonia, Na szcz\u0119\u015bcie mo\u017cna skorzysta\u0107 z pewnych life-hack\u00f3w umo\u017cliwiaj\u0105cych awans spo\u0142eczny, zupe\u0142nie jak w pierwszym lepszym korpo.<\/p>\n\n\n\n

Za kr\u0119ceniem ko\u0142owrotkiem przez Dzika sta\u0142o co\u015b wi\u0119cej ni\u017c jego czyste \u017c\u0105dze zaspokojenia potrzeb fizjologicznych. Tak, tak, wed\u0142ug Maslowa tylko oddychanie, jedzenie, picie, sen i wydalanie to podstawowe potrzeby fizjologiczne, czyli takie, bez kt\u00f3rych nie jeste\u015bmy w stanie funkcjonowa\u0107, jednak niejeden ultras zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c udowodni\u0107, \u017ce Abraham Maslow pomyli\u0142 si\u0119 i powinien by\u0142 umie\u015bci\u0107 w\u0142a\u015bnie bieganie jako fundament swojej piramidy potrzeb, ale o tym innym razem. Nabijaj\u0105c kolejne kilometry, Dzik zu\u017cywa\u0142 swoj\u0105 star\u0105, negatywn\u0105 karm\u0119, kt\u00f3ra uwi\u0119zi\u0142a jego Tahn\u0119 <\/em>w ciele gryzonia, a jego \u015bmier\u0107 stanowi\u0142a jedynie trampolin\u0119 do wystrzelenia p\u0119du istnienia gdzie\u015b dalej. Buddyzm zak\u0142ada, \u017ce strumie\u0144 \u015bwiadomo\u015bci Dzika, tak jak zreszt\u0105 ka\u017cdy inny, zawiera niesko\u0144czon\u0105 ilo\u015b\u0107 wspomnie\u0144 z poprzednich wciele\u0144, w tym innych chomik\u00f3w, innych zwierz\u0105t, a nawet ludzi. Dzi\u0119ki obecno\u015bci dr Prakasha Hallenberga, w\u0142a\u015bnie teraz spo\u015br\u00f3d g\u0105szczu wszystkich nasion strumienia \u015bwiadomo\u015bci uwi\u0119zionego w ciele Dzika, na prz\u00f3d wysuwa si\u0119 u\u015bpione nasienie ludzkiej karmy.<\/p>\n\n\n\n

Tanh\u0101 <\/em>nie ka\u017ce si\u0119 d\u0142ugo namawia\u0107. Jest niczym gad, kt\u00f3ry za wszelk\u0105 cen\u0119 chce zaspokoi\u0107 sw\u00f3j pierwotny instynkt. Chce by\u0107. Chce istnie\u0107. Chce trwa\u0107. B\u0142yskawicznie wyczuwa par\u0119 umilaj\u0105c\u0105 sobie sylwestrowy wiecz\u00f3r w Teksasie. Ich po\u017c\u0105danie zdaje si\u0119 emanowa\u0107 na tyle mocno, \u017ce Tanh\u0101 <\/em>Dzika d\u0142u\u017cej si\u0119 nie waha. Napina si\u0119 do granic mo\u017cliwo\u015bci, wypychaj\u0105c strumie\u0144 \u015bwiadomo\u015bci wprost pomi\u0119dzy kom\u00f3rk\u0119 jajow\u0105 a zap\u0142adniaj\u0105cego j\u0105 plemnika.<\/p>\n\n\n\n

Kr\u0105g si\u0119 zamyka. P\u0142omie\u0144 nie ga\u015bnie. Strumie\u0144 \u015bwiadomo\u015bci rozkwita w \u0142onie Florence Earline, a Tanh\u0101 <\/em>nap\u0119dza rozw\u00f3j ma\u0142ego Gary’ego, cho\u0107 to imi\u0119 padnie dopiero za kilka miesi\u0119cy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Aneta Mikulska<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

1970<\/h3>\n\n\n\n

Strumie\u0144 \u015bwiadomo\u015bci Gary’ego Cantrell’a ma ju\u017c na zawsze zakodowane dzia\u0142ania Dzika i wszystkich poprzednich wciele\u0144. Tak jak Obiekt 255 doktora Prakasha objawia\u0142 ogromne zami\u0142owanie do przebierania ma\u0142ymi \u0142apkami, tak samo m\u0142ody Teksa\u0144czyk wykorzystuje ka\u017cd\u0105 chwil\u0119 na ruch. Ma to wymiar czysto pragmatyczny. Gary biega, \u017ceby zaoszcz\u0119dzi\u0107 czas, jednak dla niego to za ma\u0142o. Boom na bieganie dopiero si\u0119 rozkr\u0119ca, wi\u0119c wschodz\u0105cemu ultrasowi brakuje zawod\u00f3w z prawdziwego zdarzenia. Dlatego ju\u017c teraz wpada na pomys\u0142 prostych zawod\u00f3w, daj\u0105cych si\u0119 zorganizowa\u0107 niskim nak\u0142adem koszt\u00f3w, na przyk\u0142ad we w\u0142asnym ogr\u00f3dku, oczywi\u015bcie pod warunkiem posiadania ogr\u00f3dka o odpowiednich rozmiarach.<\/p>\n\n\n\n

Ameryka od zawsze stawia\u0142a na komfort. G\u0142\u00f3wnym przejawem owego komfortu jest rozmiar. Wszak od dawna wiadomo, \u017ce wygodniej ogl\u0105da si\u0119 film w wielkim, g\u0142\u0119bokim fotelu, ni\u017c na drewnianym zydelku. Tak samo pokonanie d\u0142ugiego dystansu Cadillaciem Escalade b\u0119dzie du\u017co przyjemniejsze ni\u017c przeja\u017cd\u017cka Daewoo Tico. \u0141azienk\u0119 r\u00f3wnie\u017c \u0142atwiej urz\u0105dzi\u0107, je\u015bli ma ona 20m2, a nie 4. Zmie\u015bci si\u0119 pralka, suszarka, prysznic, bidet i na upartego zata\u0144czy\u0107 jeszcze mo\u017cna. Z tego samego powodu zorganizowanie biegu we w\u0142asnym ogr\u00f3dku w USA wygl\u0105da zgo\u0142a inaczej ni\u017c w statystycznym gospodarstwie europejskim.<\/p>\n\n\n\n

Wprawdzie dla chc\u0105cego nic trudnego, co zreszt\u0105 udowodni\u0142 James Page w 2020 roku. Go\u015b\u0107 trenowa\u0142 ci\u0119\u017cko przez 11 miesi\u0119cy do maratonu w Londynie, niestety SARS-CoV-2 pokrzy\u017cowa\u0142 mu plany zmuszaj\u0105c organizator\u00f3w do odwo\u0142ania imprezy. Anglik nie chcia\u0142, \u017ceby rok jego przygotowa\u0144 poszed\u0142 na marne, dlatego zorganizowa\u0142 sobie maraton we w\u0142asnym ogr\u00f3dku o obwodzie nieca\u0142ych 50 metr\u00f3w. Wystarczy\u0142o go okr\u0105\u017cy\u0107 873 razy i dumnie zaj\u0105\u0107 najwy\u017csze miejsce na podium w klasyfikacji generalnej lokalnych maraton\u00f3w w Sidcup w hrabstwie Kent.<\/p>\n\n\n\n

Gary Cantrell ma troch\u0119 wi\u0119cej mo\u017cliwo\u015bci. Dysponuje ogr\u00f3kiem o powierzchni 150 akr\u00f3w, co odpowiada mniej wi\u0119cej 80 boiskom do pi\u0142ki no\u017cnej u\u0142o\u017conym jedno obok drugiego. W zupe\u0142no\u015bci wystarczy\u0142oby to, \u017ceby zorganizowa\u0107 bieg o d\u0142ugo\u015bci 4 mil co godzin\u0119, tylko po to, \u017ceby si\u0119 przekona\u0107, kto poci\u0105gnie najd\u0142u\u017cej i ile takich wy\u015bcig\u00f3w wytrzyma. Tym razem jednak na samych planach si\u0119 ko\u0144czy. Gary nie wdra\u017ca swojego pomys\u0142u w \u017cycie, jednak \u015blad energetyczny tego wydarzenia wsi\u0105ka w strumie\u0144 \u015bwiadomo\u015bci na zawsze.<\/p>\n\n\n\n

Buddyzm nazywa ten proces V\u0101san\u0101<\/em>, co oznacza dos\u0142ownie impregnacj\u0119. Nasionko zosta\u0142o zasiane, teraz tylko czeka na odpowiedni moment do wykie\u0142kowania w postaci konkretnego wydarzenia.<\/p>\n\n\n\n

26 Pa\u017adziernika 2011<\/h3>\n\n\n\n

Kiedy zasiane ziarenko wchodzi do prawdziwego \u017cycia, buddyzm okre\u015bla to mianem Karmavip\u0101ka<\/em>, co mo\u017cna przet\u0142umaczy\u0107 jako owocowanie karmy. Nie dzieje si\u0119 to samo z siebie. Potrzebuje swojego rodzaju zapalnika. Iskry, kt\u00f3ra roznieci \u017car i przeobrazi go w rzeczywisty p\u0142omie\u0144.<\/p>\n\n\n\n

Tego dnia p\u0142omie\u0144 nowego formatu bucha wr\u0119cz w g\u0142owie Gary’ego. 32 \u015bmia\u0142k\u00f3w zdecydowa\u0142o si\u0119 wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w jego nowym pomy\u015ble. Formu\u0142a, kt\u00f3ra ma na celu sprawdzi\u0107 ludzk\u0105 wytrzyma\u0142o\u015b\u0107. Na linii startu Gary przedstawia zawodnikom 4 proste zasady, kt\u00f3re wyewoluowa\u0142y z jego koncepcji sprzed 40 lat. <\/p>\n\n\n\n

    \n
  1. Po pierwsze, skorygowa\u0142 dystans 4 mil do 4,167 mili, tak \u017ceby w ci\u0105gu doby uczestnicy pokonywali r\u00f3wno 100 mil. <\/li>\n\n\n\n
  2. Po drugie, ka\u017cde okr\u0105\u017cenie zaczyna si\u0119 o pe\u0142nej godzinie zegarowej, a zawodnicy, kt\u00f3rych nie ma w sektorze startowym, odpadaj\u0105 z gry. Brak uprawiedliwie\u0144 za sp\u00f3\u017anienia. Zero lito\u015bci.<\/li>\n\n\n\n
  3. Po trzecie, zakazana jest jakakolwiek pomoc w trakcie biegu, natomiast mo\u017cna z niej korzysta\u0107 w przerwie pomi\u0119dzy uko\u0144czeniem jednej p\u0119tli a rozpocz\u0119ciem kolejnej. <\/li>\n\n\n\n
  4. Po czwarte, bieg ko\u0144czy si\u0119 dopiero, gdy na trasie pozostanie tylko jedna osoba, kt\u00f3ra musi uko\u0144czy\u0107 swoj\u0105 ostatni\u0105 p\u0119tl\u0119 w czasie poni\u017cej godziny.<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

    Od tego czasu zasady tych zawod\u00f3w pozostaj\u0105 niezmienne, a ich popularno\u015b\u0107 ro\u015bnie w nieprawdopodobnym tempie, zdobywaj\u0105c uznanie na ca\u0142ym \u015bwiecie. W\u0142a\u015bnie tak powsta\u0142 Backyard Ultra.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Fot: Kana\u0142 Backyard Ultra Channel na YouTube<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Przygotowania<\/h2>\n\n\n\n

    16 Wrze\u015bnia 2025<\/h3>\n\n\n\n

    Podczas jazdy palcem po rolce fejsbukowej, tudzie\u017c instagramowej, pokonuj\u0119 kolejne kilometry, zupe\u0142nie jak w pierwszym lepszym ultra, a mimo to nie jestem w stanie znale\u017a\u0107 nic, co przyci\u0105ga moj\u0105 uwag\u0119. G\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce zawarto\u015b\u0107, rzekomo na podstawie ciasteczek i personalizowanych reklam powinna odpowiada\u0107 moim zainteresowaniom, ale z jakiego\u015b dziwnego powodu nigdy tak nie jest. Chyba, \u017ce moim hobby jest kupowanie betoniarki na promocji, o czym jeszcze nie wiem. Przez pewien czas testowa\u0142em podawanie powod\u00f3w nietolerancji zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci reklam atakuj\u0105cych moje spoj\u00f3wki, jednak na powtarzalno\u015b\u0107, dra\u017cliwy temat, zbytni\u0105 osobisto\u015b\u0107, brak zainteresowania, nieprawid\u0142owy j\u0119zyk, zbyt du\u017co osobistych informacji i nawet \u017celazne „ju\u017c to kupi\u0142em” fejs ma tylko jedn\u0105 odpowied\u017a i nie s\u0105 to przeprosiny oraz obietnica, \u017ce ju\u017c wi\u0119cej tak nie zrobi\u0105.<\/p>\n\n\n\n

    Ziomki Zuckerberga maj\u0105 g\u0142\u0119boko w pompie mnie i moje opinie, wi\u0119c bombarduj\u0105 mnie jeszcze wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015bci\u0105 bezu\u017cytecznej tre\u015bci, kt\u00f3rej nie da si\u0119 zwalczy\u0107. Amerykanie potrzebowali ponad 100 lat, \u017ceby w stanie Utah, na terenie odkrywkowej kopalni Bingham Canyon Open Pit Copper Mine wyr\u0105ba\u0107 dziur\u0119 o \u015brednicy 4 kilometr\u00f3w i g\u0142\u0119boko\u015bci ponad 1200 metr\u00f3w, a fejs robi to samo z moim m\u00f3zgiem w jedno posiedzenie za pomoc\u0105 pustej, ryj\u0105cej \u0142eb i nikomu do niczego niepotrzebnej zdigitalizowanej papki.<\/p>\n\n\n\n

    Ja nie umiem tego wygra\u0107. Dlatego nie przegl\u0105dam ju\u017c fejsa. M\u0119czy mnie to. Pr\u0119dzej wyja\u015bni\u0119 mojemu kotu podstawy astrofizyki, ni\u017c dostan\u0119 od social medi\u00f3w zawarto\u015b\u0107 zgodn\u0105 z moimi oczekiwaniami. Dlatego wchodz\u0119 tam tylko je\u015bli potrzebuj\u0119 konkretnych informacji, jednak za ka\u017cdym razem po odpaleniu apki nie mog\u0119 odzobaczy\u0107 tego pierwszego „proponowanego” posta, zanim klikn\u0119 na lupk\u0119 i wyszukam to, co w rzeczywisto\u015bci mnie interesuje. Zazwyczaj na samej g\u00f3rze rolki nie ma nic warto\u015bciowego. Zazwyczaj zbywam to od razu. Ale nie tym razem. Tym razem zastygam w bezruchu, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 z zainteresowaniem proponowanemu postowi.<\/p>\n\n\n\n

    Samyutta Nikaya<\/em>, zbi\u00f3r buddyjskich pism, wspomina o Chiggala Sutta, sutrze o \u015blepym \u017c\u00f3\u0142wiu. W tek\u015bcie tym Budda zwraca si\u0119 do swoich uczni\u00f3w: Wyobra\u017acie sobie, \u017ce ca\u0142a wielka ziemia by\u0142aby pokryta wod\u0105, a cz\u0142owiek rzuci\u0142by w ni\u0105 jarzmo z jedn\u0105 dziur\u0105. Wiatr ze wschodu pcha\u0142by je na zach\u00f3d, wiatr z zachodu pcha\u0142by je na wsch\u00f3d. Wiatr z p\u00f3\u0142nocy pcha\u0142by je na po\u0142udnie, wiatr z po\u0142udnia pcha\u0142by je na p\u00f3\u0142noc. I wyobra\u017acie sobie \u015blepego \u017c\u00f3\u0142wia morskiego \u017cyj\u0105cego tam. Wynurza\u0142by si\u0119 on na powierzchni\u0119 raz na sto lat. Co s\u0105dzicie: czy ten \u015blepy \u017c\u00f3\u0142w morski, wynurzaj\u0105c si\u0119 raz na sto lat, w\u0142o\u017cy\u0142by swoj\u0105 szyj\u0119 w jarzmo z jedn\u0105 dziur\u0105?<\/em><\/p>\n\n\n\n

    Uczniowie odpowiedzieli, \u017ce by\u0142oby to niemal niemo\u017cliwe, a je\u015bli ju\u017c, to mog\u0142oby si\u0119 zdarzy\u0107 jedynie po niewyobra\u017calnie d\u0142ugim czasie. Wtedy Budda podsumowa\u0142. A jednak, mnisi, pr\u0119dzej ten \u015blepy \u017c\u00f3\u0142w trafi\u0142by g\u0142ow\u0105 w otw\u00f3r jarzma, ni\u017c g\u0142upiec, kt\u00f3ry odszed\u0142 do \u015bwiata cierpienia, zdo\u0142a\u0142by ponownie odzyska\u0107 ludzk\u0105 posta\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

    Gdyby za czas\u00f3w Buddy istnia\u0142 fejsbuk, w miejsce odrodzenia g\u0142upca nepalski przewodnik ludzko\u015bci wrzuci\u0142by wzmiank\u0119 o warto\u015bciowym po\u015bcie pozbawionym reklam. Ale, \u017ce Marek Cukierkowy urodzi\u0142 si\u0119 dopiero jakie\u015b 2,5 tysi\u0105ca lat p\u00f3\u017aniej, Budda musia\u0142 si\u0119 posi\u0142kowa\u0107 tym, co by\u0142o pod r\u0119k\u0105, a g\u0142upc\u00f3w ani kiedy\u015b nie brakowa\u0142o, ani teraz nie brakuje.<\/p>\n\n\n\n

    Niemniej cuda si\u0119 zdarzaj\u0105. Niezbyt cz\u0119to, ale jednak. A ja w\u0142a\u015bnie patrz\u0119 na jeden z nich, warto\u015bciowy wpis na fejsie: 10 stycznia 2026 r. – zimowa edycja Backyard Ultra Polska – First & Original. Zapisy od 15 wrze\u015bnia 2025r, godz. 8:00 !!!<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Dziwnie du\u017co \u015bniegu prognozuj\u0105.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Wi\u0119c dlaczego ta informacja budzi we mnie skrajnie pozytywne emocje? Bo zawsze chcia\u0142em tego spr\u00f3bowa\u0107, tyle \u017ce ba\u0142em si\u0119 zupe\u0142nie innej formu\u0142y ni\u017c bieg ci\u0105g\u0142y. Bo Backyard Ultra to rywalizacja stworzona przez pokr\u0119cony umys\u0142 Gary’ego Cantrella, tego samego kolesia od s\u0142ynnego na ca\u0142y \u015bwiat Barkley Marathons, najtrudniejszego biegu na naszej planecie, kt\u00f3ry przez ostatnie 40 lat uko\u0144czy\u0142o zaledwie 20 zawodnik\u00f3w (ale za to kilku z nich wi\u0119cej ni\u017c raz). Perfidny ojciec dyrektor imprez biegowych, lubuj\u0105cy si\u0119 w tworzeniu potwor\u00f3w wyciskaj\u0105cych z zawodnik\u00f3w ostatnie resztki godno\u015bci, tym razem przeszed\u0142 samego siebie przedstawiaj\u0105c ludzko\u015bci bieg, kt\u00f3ry mo\u017ce toczy\u0107 si\u0119 bez ko\u0144ca, przynajmniej w teorii. Co wi\u0119cej, prawie wszyscy w nim przegrywaj\u0105, a mimo to przyci\u0105ga rzesze mi\u0142o\u015bnik\u00f3w na ca\u0142ym globie.<\/p>\n\n\n\n

    Zawodnicy staj\u0105 na p\u0119tli o d\u0142ugo\u015bci oko\u0142o 6,7 kilometra (z ma\u0142ym haczykiem, zaokr\u0105glam te 4,167 mili dla uproszczenia), na kt\u00f3rej pokonanie maj\u0105 60 minut. Po godzinie uczestnicy musz\u0105 wyj\u015b\u0107 na kolejne okr\u0105\u017cenie. Je\u015bli kto\u015b ci\u015bnie zbyt wolno i jest jeszcze na poprzedniej p\u0119tli lub zwyczajnie ma ju\u017c serdecznie dosy\u0107 tego ca\u0142ego ultra, schodzi z trasy z w\u0142asnej, nieprzymuszonej woli i przegrywa otrzymuj\u0105c status DNF. Did Not Finish. Nie uko\u0144czy\u0142. Mi\u0119kka fryta. Nie da\u0142 rady. We\u017a st\u0105d spadaj, cienki z Ciebie leszcz<\/a><\/strong>, jak to \u015bpiewa\u0142 Male\u0144czuk w B\u0142yszcze\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Nie ma trzy tysi\u0105ce osiemset dwunastego miejsca, jak w przypadku bieg\u00f3w ulicznych, za kt\u00f3re dostaje si\u0119 medal i certyfikat PDF do samodzielnego wydruku i p\u00f3\u017aniejszego oprawienia w ramk\u0119, a nast\u0119pnie powieszenia w najbardziej wyeksponowanym miejscu swojego mieszkania i opowiadania o tym nieziemskim wyczynie ka\u017cdemu, kto przez przypadek lub celowo napatoczy si\u0119 do naszego domu. Ba, tu nie ma nawet br\u0105zowego czy srebrnego medalu jak na olimpiadzie. Ani drugie, ani trzecie miejsce nie istnieje. Jest tylko zwyci\u0119zca i ca\u0142a chmara DNF-\u00f3w. Przegranych. Pokonanych. Sko\u0144czonych.<\/p>\n\n\n\n

    Jednak przegra\u0107 w Backyard to sukces sam w sobie. Trzeba mie\u0107 w sobie naprawd\u0119 du\u017co determinacji, \u017ceby zaczyna\u0107 bieg co godzin\u0119, zw\u0142aszcza je\u015bli po kilku godzinach lub dniach staje si\u0119 to odrobin\u0119 niekomfortowe, m\u00f3wi\u0105c mocno eufemistycznie. Znam relacje ludzi, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce Backyard Ultra ryje \u0142eb od samego pocz\u0105tku, wytr\u0105caj\u0105c zawodnik\u00f3w z rytmu wymuszonymi przerwami. Rzekomo najtrudniejszy odcinek biegu, to ten pomi\u0119dzy w\u0142asnym krzese\u0142kiem a lini\u0105 startow\u0105.<\/p>\n\n\n\n

    Ka\u017cdy zawodnik musi przebiec swoje okr\u0105\u017cenie oraz zorganizowa\u0107 sobie czas w przerwie. Niewa\u017cne, czy b\u0119dzie to posiedzenie w toalecie, cudowna pi\u0119ciominutowa drzemka, jedzenie, zmiana ubrania czy jakakolwiek inna pomoc. Trzeba sobie to wszystko ogarn\u0105\u0107 i by\u0107 gotowym stan\u0105\u0107 na starcie kolejnego okr\u0105\u017cenia o kolejnej pe\u0142nej godzinie. Z czasem, kiedy ju\u017c wszystko boli, trzeba znale\u017a\u0107 w sobie ch\u0119ci, \u017ceby ruszy\u0107 do dalszej walki, b\u0119d\u0105c pewnym tylko jednej rzeczy, a mianowicie, \u017ce za godzin\u0119 b\u0119dzie bola\u0142o jeszcze bardziej.<\/p>\n\n\n\n

    Backyard mo\u017ce trwa\u0107 kilkana\u015bcie godzin, a r\u00f3wnie dobrze i kilka dni, tak jak to mia\u0142o miejsce w czerwcu 2025 w Australii, kiedy Phil Gore wygra\u0142 imprez\u0119 Dead Cow Gully po 119 p\u0119tlach. Czyli po 119 godzinach. Nieca\u0142e 5 dni biegania. Nieca\u0142e 800 km w nogach. My\u015bl\u0119, \u017ce do takiego rezultatu mia\u0142bym bardzo, ale to bardzo daleko, niemniej ta formu\u0142a mnie przera\u017ca. Backyard Ultra to potw\u00f3r, kt\u00f3ry po\u017cera ka\u017cdego. <\/p>\n\n\n\n

    Co innego edycja zimowa! Brakuje dopisku \u201edla mi\u0119czak\u00f3w”, albo obowi\u0105zkowych koszulek z literk\u0105 „L”, jak w przypadku nauki jazdy. Bowiem Backyard Ultra w styczniu rz\u0105dzi si\u0119 swoimi prawami. Impreza to zaledwie 24 okr\u0105\u017cenia. Jedyne 160 km. Po tym czasie zwyci\u0119zc\u0119 wy\u0142ania si\u0119 na podstawie wykr\u0119conego czasu. Wygrywa najszybszy. Zupe\u0142nie jak w przypadku plemnik\u00f3w. A zimy w mie\u015bcie jakie s\u0105, ka\u017cdy widzi i to od lat. My\u015bl\u0119, \u017ce ten post z butami grz\u0119zn\u0105cymi w \u015bniegu jest mocno podkoloryzowany przez sztuczn\u0105 inteligencj\u0119, tym bardziej, \u017ce impreza b\u0119dzie si\u0119 odbywa\u0107 w Jab\u0142onnej pod Warszaw\u0105. Pewnie b\u0119dzie w okolicach 5-10 stopni. Oby tylko nie pada\u0142o. Zapowiada si\u0119 naprawd\u0119 przyzwoite wyzwanie. Tym bardziej, \u017ce najwi\u0119ksze harpagany zapewne zostawi\u0105 sobie si\u0142y na pe\u0142nowymiarow\u0105 edycj\u0119 letni\u0105. W zimie przecie\u017c si\u0119 nie biega. Zatem wystarczy, \u017ce uko\u0144cz\u0119 wszystkie p\u0119tle, a wstydu nie b\u0119dzie. To b\u0119dzie m\u00f3j cel. I to mi si\u0119 podoba. Wchodz\u0119 w to!<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Fot: Aneta Mikulska<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    18 Wrze\u015bnia 2025<\/h3>\n\n\n\n

    \u0106wier\u0107 sukcesu za mn\u0105. Jestem na li\u015bcie startowej Backyard Ultra. Czas na kolejny krok, chyba ten najwa\u017cniejszy. Specyficzna formu\u0142a zawod\u00f3w bardzo utrudnia walk\u0119 o czo\u0142\u00f3wk\u0119 w pojedynk\u0119. Nie od dzi\u015b wiadomo, \u017ce samemu mo\u017cna sobie mrucze\u0107 pod nosem, ale orkiestry z tego nie b\u0119dzie, co najwy\u017cej \u017ca\u0142osne solo na grzebieniu. Backyard Ultra to gra zespo\u0142owa. Jeden biegnie, a drugi o niego (albo o ni\u0105) dba w trakcie przerw. Dobrze zaplanowany support to klucz do sukcesu. W ko\u0144cu w dru\u017cynie to nawet chaos ma sens. W tej kwestii zupe\u0142nie nie musz\u0119 si\u0119 zastanawia\u0107. Jest tylko jedna osoba na \u015bwiecie, kt\u00f3ra przychodzi mi do g\u0142owy. Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry wspiera mnie na wi\u0119kszo\u015bci bieg\u00f3w, a podczas Biegu Kreta<\/a><\/strong> po\u015bwi\u0119ci\u0142 72 godziny, dbaj\u0105c o mnie nie gorzej ni\u017c matka dba o nowo narodzone dziecko. Zna mnie, moje potrzeby i moje fochy, na kt\u00f3re z pewno\u015bci\u0105 zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 ju\u017c uodporni\u0107 przez ostatnie kilka lat. Je\u015bli chc\u0119 walczy\u0107 o czo\u0142\u00f3wk\u0119 na Backyard Ultra, musz\u0119 mie\u0107 Daniela w swoim zespole.<\/p>\n\n\n\n

    Czeka\u0142em, kiedy si\u0119 zapiszesz na tego typu zawody. Trzeba Kretobusa uruchomi\u0107. I piecyk. I miejsc\u00f3wk\u0119 blisko startu z\u0142apa\u0107 \u017ceby\u015b kilometr\u00f3w za du\u017co nie zrobi\u0142. Jedziemy! Po Krecie ka\u017cdy inny bieg to \u0142atwizna!<\/em> Tak o to 5 minut p\u00f3\u017aniej mamy ju\u017c skompletowany TeamPlutt. Zostaje tylko podszlifowa\u0107 form\u0119 i wystartowa\u0107 w stylu niepozostawiaj\u0105cym za sob\u0105 wstydu. Cho\u0107 wydaje mi si\u0119, \u017ce z t\u0105 \u0142atwizn\u0105 m\u00f3j przyjaciel odrobin\u0119 przesadzi\u0142. Tak to ju\u017c jest, jak kto\u015b zara\u017ca optymizmem bardziej ni\u017c d\u017cuma w czternastym wieku. Cho\u0107 z drugiej strony… Powinno by\u0107 ciep\u0142o. Powinno by\u0107 bez deszczu. Mamy busa. Mamy sporo do\u015bwiadczenia po Biegu Kreta. Backyard Ultra jest na 24 godziny, wi\u0119c obejdzie si\u0119 bez drzemki. Same plusy.<\/p>\n\n\n\n

    W zesz\u0142orocznej edycji Backyard Ultra Polska – First & Original zwyci\u0119zca pokona\u0142 24 p\u0119tle w 15 godzin. 160 km. Wykr\u0119ci\u0142 tempo troch\u0119 powy\u017cej 5:30 min\/km. I do tego mia\u0142 jakie\u015b 9 godzin odpoczywania. Czyli ponad 20 minut na ka\u017cdym okr\u0105\u017ceniu. Ambitne, ale wykonalne. 5:30 to moje bardzo komfortowe tempo. Wprawdzie nie weryfikowa\u0142em tego odczucia po kilkunastu godzinach i ponad 150 kilometrach w nogach. Z pewno\u015bci\u0105 ulegnie pewnej destabilizacji, aczkolwiek ja ju\u017c tam by\u0142em. Zar\u00f3wno na Biegu Kreta, jak i podczas Biegu 7 Szczyt\u00f3w zrobi\u0142em 170 km przez pierwsze 24 godziny. Po g\u00f3rach. A tu b\u0119dzie p\u0142asko jak na stadionie Wembley. I trawka zapewne te\u017c tak idealnie przystrzy\u017cona b\u0119dzie. Do zrobienia. B\u0119dziemy atakowa\u0107 podium!<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Centrum dowodzenia w budowie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    30 Grudnia 2025<\/h3>\n\n\n\n

    Po porannym rozbieganku dostaj\u0119 SMS od Alertu RCB: Dzi\u015b i jutro prognozowane zawieje, zamiecie \u015bnie\u017cne i silny wiatr. Trudne warunki drogowe, mo\u017cliwe przerwy w dostawie pr\u0105du<\/em>„. W sumie to nie jest dok\u0142adny cytat, polskie znaki poprawi\u0142em, bo w Rz\u0105dowym Centrum Bezpiecze\u0144stwa jeszcze nie ogarn\u0119li, \u017ce mo\u017cna wysy\u0142a\u0107 komunikacj\u0119 z pe\u0142n\u0105 diakrytyk\u0105, wi\u0119c tak naprawd\u0119 strasz\u0105, \u017ce b\u0119dzie jaka\u015b „gololedz<\/em>„. W ka\u017cdym razie czytam uwa\u017cnie jeszcze raz w poszukiwaniu s\u0142owa „apokalipsa”, ale nie ma. W takim razie chyba tragedii nie b\u0119dzie. Nie trzeba jecha\u0107 do Lidla po zapasy konserw. Znu\u017conym okiem spogl\u0105dam za okno na czubki drzew. Stoj\u0105 stabilnie. Nawet odrobin\u0119 si\u0119 nie ko\u0142ysz\u0105. Zastygam na kilka sekund czekaj\u0105c, a\u017c jaka\u015b nadprzyrodzona si\u0142a cho\u0107 w najmniejszym stopniu poruszy kt\u00f3r\u0105kolwiek z ga\u0142\u0105zek… Nie. Nic z tego. Raczej przejdzie bokiem. Zreszt\u0105 kto by si\u0119 spodziewa\u0142 zimy w mie\u015bcie? Gdzie\u015b na peryferiach to jeszcze mo\u017ce, ale w metropolii?<\/p>\n\n\n\n

    Wieczorem zaczyna sypa\u0107. G\u0119ste, lecz lekkie jak pi\u00f3rko p\u0142aty \u015bniegu powoli zaczynaj\u0105 przykrywa\u0107 wszystko, co napotkaj\u0105 na swojej drodze. Z niedowierzaniem przecieram oczy. \u015anieg! W mie\u015bcie! Dzieciaki! Chod\u017acie co\u015b zobaczy\u0107! Ju\u017c po kilku chwilach nasz mikro-ogr\u00f3dek zamienia si\u0119 w bia\u0142y dywan. Co wi\u0119cej, w og\u00f3le nie przestaje pada\u0107. M\u0142odzie\u017cy nawet nie trzeba namawia\u0107. Od razu odpalaj\u0105 zimowe kombinezony i ruszaj\u0105 na bia\u0142e szale\u0144stwo. Nie ma im si\u0119 co dziwi\u0107. Zapewne pole\u017cy to dzie\u0144 albo dwa, a potem pop\u0142ynie tworz\u0105c brudn\u0105, wilgotn\u0105 brej\u0119 na ulicach i chodnikach, uprzykrzaj\u0105c \u017cycie wszystkim, a zw\u0142aszcza rodzicom ma\u0142ych dzieci. Ci ostatni b\u0119d\u0105 musieli zasuwa\u0107 na drugi etat jako ekipa sprz\u0105taj\u0105ca i wyciera\u0107 \u015blady b\u0142ota po ca\u0142ej cha\u0142upie.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Zima, zima, zima, pada, pada, \u015bnieg…<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    31 Grudnia 2025<\/h3>\n\n\n\n

    Sypn\u0119\u0142o ca\u0142kiem solidnie. Wsz\u0119dzie dooko\u0142a jest bia\u0142o, wi\u0119c w ramach porannego treningu robi\u0119 juniorowi kulig. C\u00f3rka nie chcia\u0142a wsta\u0107 o \u00f3smej rano. Z jednej strony to lepiej, bo b\u0119dzie mi odrobin\u0119 l\u017cej, ale z drugiej, b\u0119d\u0119 musia\u0142 powt\u00f3rzy\u0107 t\u0119 jednostk\u0119 treningow\u0105 r\u00f3wnie\u017c z ni\u0105. Wmawiam sobie, \u017ce nic tak nie raduje ultrasa, jak podkr\u0119cenie si\u0142y biegowej, wi\u0119c bladym \u015bwitem ruszamy z synem na podb\u00f3j jedynej, zaledwie kilkumetrowej g\u00f3rki w Piastowie, do kt\u00f3rej biegn\u0119, ci\u0105gn\u0105c za sob\u0105 30-kilogramowy balast w postaci juniora. Lekko nie jest i ju\u017c po kilkudziesi\u0119ciu metrach robi mi si\u0119 ciep\u0142o. To b\u0119dzie mocny trening, bo przed nami jakie\u015b 1,5 km do celu.<\/p>\n\n\n\n

    Na miejscu jestem ju\u017c dobrze rozgrzany, ale kujemy \u017celazo, p\u00f3ki gor\u0105ce. Tym bardziej, \u017ce mamy ca\u0142y teren na wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107, bo Piast\u00f3w najwyra\u017aniej od\u015bnie\u017ca dopiero sw\u00f3j sprz\u0119t zimowy. Junior z rado\u015bci\u0105 zje\u017cd\u017ca z g\u00f3rki, a ja mu wwo\u017c\u0119 sanki biegiem z powrotem na g\u00f3r\u0119. Z\u0142o\u015bliwi mogliby powiedzie\u0107, \u017ce id\u0119 na \u0142atwizn\u0119, bo przecie\u017c powinienem wwozi\u0107 r\u00f3wnie\u017c jego, jednak tym razem stawiam na d\u0142ugo\u015b\u0107 treningu. Statyczny syn na sankach bardzo szybko by mi zmarz\u0142 i musieliby\u015bmy wraca\u0107 do domu zaledwie po kilku zjazdach. Tymczasem, je\u015bli wbiegnie sam na g\u00f3r\u0119 za mn\u0105, to odrobin\u0119 si\u0119 rozgrzeje i d\u0142u\u017cej wytrzyma. Co wi\u0119cej licz\u0119 na to, \u017ce cho\u0107 troch\u0119 si\u0119 zm\u0119czy i p\u00f3jdzie spa\u0107 odrobin\u0119 wcze\u015bniej ni\u017c po 23 jak zazwyczaj. Cho\u0107 niewykluczone, \u017ce ze wzgl\u0119du na Sylwestra i tak pobaluje troch\u0119 d\u0142u\u017cej.<\/p>\n\n\n\n

    Licznik zatrzymujemy na 31 zjazdach, co i tak zajmuje nam nieca\u0142\u0105 godzin\u0119. Solidnie zasapany spogl\u0105dam na mojego Suunto Vertical z nadziej\u0105, \u017ce zobacz\u0119 tam trening godny rasowego g\u00f3rala, jednak moim oczom ukazuje si\u0119 \u0142\u0105czny wznios na poziomie 145 metr\u00f3w. Co jest? Potrz\u0105sam r\u0119k\u0105 z zawieszonym na niej zegarkiem, tak jakby to mia\u0142o w czym\u015b pom\u00f3c, ale licznik nie kr\u0119ci dalej. To ta g\u00f3rka ma zaledwie 5 metr\u00f3w wysoko\u015bci? I to nieca\u0142e? Zerkam na ni\u0105 przekrzywiaj\u0105c odrobin\u0119 g\u0142ow\u0119. Przyznaj\u0119, \u017ce do K2 jej daleko, ale liczy\u0142em na odrobin\u0119 wi\u0119ksz\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119 poziom\u00f3w. Musz\u0119 tu kiedy\u015b wr\u00f3ci\u0107 z tachimetrem i jakim\u015b geodet\u0105, \u017ceby potwierdzi\u0107 moje przypuszczenia, jakoby Suunto zani\u017ca\u0142 statystyki moich trening\u00f3w, ale o tym innym razem. Teraz czeka mnie jeszcze zabawa w konia poci\u0105gowego, potem \u015bniadanie, a nast\u0119pnie taka sama wycieczka z c\u00f3rk\u0105, bo przecie\u017c ten \u015bnieg zaraz stopnieje, wi\u0119c trzeba korzysta\u0107, p\u00f3ki jeszcze le\u017cy.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Si\u0142a biegowa.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    4 Stycznia 2026<\/h3>\n\n\n\n

    Zimy, kt\u00f3re znam z ostatnich lat, wygl\u0105da\u0142y jakby im si\u0119 pomiesza\u0142y kierunki. Wpada\u0142y dos\u0142ownie na chwil\u0119, po czym zrywa\u0142y si\u0119 z krzes\u0142a z wyra\u017anym „Najmocniej przepraszam, chyba pomyli\u0142am adresy<\/em>” i ju\u017c ich nikt nie widzia\u0142. Na dobr\u0105 spraw\u0119, moja 6-letnia c\u00f3rka by\u0142a w tym roku pierwszy raz w \u017cyciu na sankach w mie\u015bcie. Do tej pory nigdy nie by\u0142o ku temu okazji, a przede wszystkim \u015bniegu. Tymczasem tegoroczna zima, wbi\u0142a do nas na pe\u0142nych obrotach parali\u017cuj\u0105c po\u0142ow\u0119 Polski ostatniego dnia w roku i najwyra\u017aniej naogl\u0105da\u0142a si\u0119 za du\u017co „Ch\u0142opaki nie p\u0142acz\u0105<\/em>„, bo uzna\u0142a, \u017ce jest jak ten brat Bolca wzi\u0119ty dla okupu, co ju\u017c tak zosta\u0142 na sta\u0142e.<\/p>\n\n\n\n

    Kto to s\u0142ysza\u0142, \u017ceby w po\u0142udnie temperatura odczuwalna wynosi\u0142a \u201311\u00b0C? \u015amieci mi si\u0119 nie chce wynie\u015b\u0107, bo wszechobecne zimno nie zaspokaja si\u0119 zwyk\u0142ym sprawieniem dyskomfortu. Ono chce cierpienia na poziomie premium. Tegoroczna zima celuje mi prosto w dusz\u0119 swoimi zmro\u017conymi mackami, wymuszaj\u0105c na mnie kapitulacj\u0119 ju\u017c przy pierwszym kontakcie. Mr\u00f3z smaga wszystkie wystaj\u0105ce na zewn\u0105trz cz\u0119\u015bci cia\u0142a jak brzytwa. Sk\u00f3ra piecze, k\u0142uje i b\u0142aga o lito\u015b\u0107. A tego zimowego wjazdu na pe\u0142nym gazie nie da si\u0119 powstrzyma\u0107. To nie Nocny Kr\u00f3l z „Gry o Tron<\/em>„, a ja nie mam sztyletu ze smoczego szk\u0142a, wi\u0119c ta walka o przetrwanie jeszcze troch\u0119 potrwa. Jednak to nie jest najgorsze. Mo\u017cna zabunkrowa\u0107 si\u0119 w domu, wychodzi\u0107 okutanym w dodatkow\u0105 warstw\u0119 ubra\u0144, tylko po uzupe\u0142nienie zapas\u00f3w i jako\u015b uda si\u0119 przetrwa\u0107. Ale przecie\u017c ja mam zawody za nieca\u0142y tydzie\u0144. I o ile bie\u017c\u0105ca sytuacja nie lituje si\u0119 nad nikim, to prognozy na kolejny tydzie\u0144 s\u0105 jeszcze bardziej deprymuj\u0105ce. Zupe\u0142nie jakby zima postanowi\u0142a by\u0107 jeszcze bardziej ambitna ni\u017c do tej pory.<\/p>\n\n\n\n

    Wprawdzie aplikacja pogody na iPhonie to nie Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, niemniej czasem maj\u0105 co\u015b wsp\u00f3lnego z rzeczywisto\u015bci\u0105. A kiedy widz\u0119 ich prognoz\u0119 na kolejny weekend na poziomie \u201318\u00b0C, zaczynam przegl\u0105da\u0107 regulamin Backyard Ultra w nadziei, \u017ce mo\u017cna si\u0119 jeszcze z tego pomys\u0142u wypisa\u0107 i sp\u0119dzi\u0107 dzie\u0144 pod ciep\u0142\u0105 ko\u0142derk\u0105. Niestety, organizator nie przewidzia\u0142, \u017ce zapisz\u0105 si\u0119 a\u017c tak mi\u0119kkie fryty. Nie ma mo\u017cliwo\u015bci wypisania si\u0119. Trzeba biec. Nie ma lito\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Zimno si\u0119 robi od samego patrzenia.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    8 Stycznia 2026<\/h3>\n\n\n\n

    Czas przeanalizowa\u0107 wszystkie zmienne. Jest zimno, a b\u0119dzie jeszcze zimniej. Mam wra\u017cenie, \u017ce przy takiej pogodzie nawet pingwiny chcia\u0142yby si\u0119 gdzie\u015b ogrza\u0107, ale z drugiej strony przynajmniej mamy gwarancj\u0119 braku deszczu. A \u015bnieg przecie\u017c tak bardzo nie przeszkadza.<\/p>\n\n\n\n

    Wbijamy tam Kretobusem w opcji All Inclusive Ultra Plus. Takiego wyposa\u017cenia nie powstydzi\u0142aby si\u0119 nawet sama NASA, kt\u00f3ra z pewno\u015bci\u0105 poprosi\u0142aby nas o wypo\u017cyczenie go z misj\u0105 na Marsa, gdyby mia\u0142a okazj\u0119 zobaczy\u0107 go w akcji. No mo\u017ce tylko t\u0119 dziur\u0119 w drzwiach by jako\u015b za\u0142atali, \u017ceby tak nie ci\u0105gn\u0119\u0142o po halce jak na szkockim weselu, ale ca\u0142a reszta to z\u0142oty r\u00f3g obfito\u015bci, w kt\u00f3rym brakuje ju\u017c tylko lokaja w bia\u0142ych r\u0119kawiczkach podaj\u0105cego herbatk\u0119. Luksus i przepych pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105, razem z nieprawdopodobnie d\u0142ug\u0105 list\u0105 udogodnie\u0144, kt\u00f3rych nikt nie potrzebuje, ale wszyscy chc\u0105 je mie\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Mamy w naszym zespole Daniela, naszego nadwornego MacGyvera, kt\u00f3ry w razie awarii rozwi\u0105\u017ce ka\u017cdy techniczny problem ta\u015bm\u0105 klej\u0105c\u0105, trytytk\u0105 lub \u015brubokr\u0119tem z Ikei. Co wi\u0119cej, obok wspomnianej wcze\u015bniej herbatki dorzuci jeszcze izotonik, bia\u0142ko i coca-col\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    O form\u0119 dbam od dawna. Czuj\u0119, \u017ce superkompensacja w\u0142a\u015bnie zbiera swoje \u017cniwa i g\u0142\u0119boko wierz\u0119, \u017ce nie b\u0119d\u0105 to \u017cniwa \u015bmierci. Po mocno og\u00f3rkowym poprzednim sezonie, z pora\u017ck\u0105 na Babiej G\u00f3rze w roli g\u0142\u00f3wnej, jestem spragniony biegania. Nie gotowy. Nie zmotywowany. G\u0142odny. Czuj\u0119 krew i mam apetyt na wi\u0119cej. Nie zamierzam tanio sprzeda\u0107 sk\u00f3ry. Jestem gotowy da\u0107 z siebie wszystko i zrekompensowa\u0107 sobie nie do ko\u0144ca udany zesz\u0142y rok.<\/p>\n\n\n\n

    Tymczasem naszym rywalom zostaje pole namiotowe, ewentualnie miejsc\u00f3wka na sali gimnastycznej, czyli warunki lekko sparta\u0144skie i to bez ogniska, podczas gdy my b\u0119dziemy p\u0142awi\u0107 si\u0119 w luksusach godnych wakacji all-inclusive. Dla mnie to ca\u0142kiem mocna przewaga logistyczna. Je\u015bli wystarczaj\u0105co zepniemy po\u015blady, zgarniemy nagrod\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 i chwa\u0142\u0119 po wsze czasy, a przynajmniej do kolejnych zawod\u00f3w w formule Backyard Ultra. Daniel, przygotuj busa na tip-top! Jedziemy tam naprawd\u0119 namiesza\u0107!<\/p>\n\n\n\n

    9 Stycznia 2026<\/h3>\n\n\n\n

    16:30. 14,5 godziny do startu. Nieca\u0142e 11 godzin do pobudki. Przynajmniej robota sko\u0144czona, mog\u0119 si\u0119 wylogowa\u0107 z czystym sumieniem i w pe\u0142ni skupi\u0107 si\u0119 na bezpo\u015brednim przygotowaniu do biegu. Mimo to czasu mam zdecydowanie zbyt ma\u0142o jak na jedn\u0105 osob\u0119. Na szcz\u0119\u015bcie, jak ju\u017c wspomnia\u0142em, Backyard Ultra to gra zespo\u0142owa, a nasz TeamPlutt liczy w porywach wi\u0119cej ni\u017c dwie osoby. Ja biegam, Daniel ogarnia sprz\u0119t, a w przygotowaniach stanowisko oficera do spraw zgodno\u015bci kulinarnej zajmuje moja \u017cona. To dzi\u0119ki niej w trakcie zawod\u00f3w b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 raczy\u0107 si\u0119 roso\u0142kiem na kaczce i podjada\u0107 przepyszne pulpeciki z indyka. Te ma\u0142e mi\u0119sne kuleczki, nie do\u015b\u0107, \u017ce zawieraj\u0105 mniej ci\u0119\u017ckostrawnego t\u0142uszczu, to znacznie szybciej si\u0119 przyswajaj\u0105 ni\u017c krowa czy wieprz i zawieraj\u0105 relatywnie du\u017c\u0105 ilo\u015b\u0107 bia\u0142ka.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Ma\u0142\u017conka o mnie dba!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Ja natomiast, jako Junior Nutrition Delivery Manager, przygotowuj\u0119 past\u0119 z tu\u0144czyka, g\u0119st\u0105 i od\u017cywcz\u0105 zup\u0119 rybn\u0105 i ca\u0142\u0105 mas\u0119 przek\u0105sek. Od chips\u00f3w na prze\u0142amanie smaku, przez \u015bliwki w czekoladzie i ma\u015blane, wysokokaloryczne ciasteczka, a\u017c po moj\u0105 tajn\u0105 bro\u0144 w postaci cha\u0142ki z mas\u0142em, twaro\u017ckiem i powid\u0142ami \u015bliwkowymi. Z niedowierzaniem przygl\u0105dam si\u0119 spakowanej skrzynce z jedzeniem, zastanawiaj\u0105c si\u0119 czy na pewno jedziemy tam tylko na 24 godziny, czy mo\u017ce jednak na tydzie\u0144. Owszem, Daniel r\u00f3wnie\u017c musi co\u015b je\u015b\u0107, ale jedno jest pewne – g\u0142odni stamt\u0105d na pewno nie wr\u00f3cimy.<\/p>\n\n\n\n

    Po do\u0142o\u017ceniu do tego ciep\u0142ych ciuch\u00f3w w trzech wielkich worach, \u015bpiwora z poduszk\u0105 na wszelki wypadek i kosmetyk\u00f3w, wychodzi z tego naprawd\u0119 poka\u017any majdan, kt\u00f3rego nie powstydzi\u0142by si\u0119 do\u015bwiadczony handlarz z bazaru. A przecie\u017c do tego Daniel do\u0142o\u017cy ca\u0142y osprz\u0119t kuchenny z garami i czajnikiem, suszark\u0119 do ciuch\u00f3w, \u0142\u00f3\u017cko oraz sprz\u0119t samochodowy. Brakuje jedynie dziada i baby w tym wszystkim. Przez chwil\u0119 drapi\u0119 si\u0119 po g\u0142owie, zastanawiaj\u0105c si\u0119 czy jest sens to jakkolwiek optymalizowa\u0107, a ma\u0142\u017conka tylko mnie dobija pytaniem, czy my aby na pewno jedziemy biega\u0107, czy mo\u017ce po prostu si\u0119 wyprowadzam, a za kilka dni wp\u0142ynie wniosek o rozw\u00f3d. Jednak kubatura przestrzeni \u0142adunkowej w naszym Kretobusie na poziomie 13 metr\u00f3w sze\u015bciennych pozwala frywolnie podej\u015b\u0107 do tematu najpotrzebniejszego sprz\u0119tu. Lepiej mie\u0107 i nie u\u017cy\u0107, ni\u017c potrzebowa\u0107, a nie mie\u0107. I tej wersji b\u0119dziemy si\u0119 trzyma\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    O 22:30 nastawiam budzik na 3:09 i pr\u00f3buj\u0119 zasn\u0105\u0107. Szkoda tylko, \u017ce moja najm\u0142odsza c\u00f3rka wchodzi w\u0142a\u015bnie w tryb ultra i musi opowiedzie\u0107 mamie ca\u0142y miniony dzie\u0144, odrobin\u0119 go koloryzuj\u0105c i dodaj\u0105c co\u015b o porwaniach przez Gargamela i gotowaniu w kotle. S\u0142ucham tych poruszaj\u0105cych historii, co chwila przerywanych g\u0142o\u015bnym, „naplawd\u0119!” i pr\u00f3buj\u0119 odda\u0107 si\u0119 w obj\u0119cia Morfeusza. Niestety og\u00f3lny harmider w domu, w po\u0142\u0105czeniu z ekscytacj\u0105 nadchodz\u0105cego biegu i relatywnie wczesn\u0105 por\u0105, nie pozwala mi utraci\u0107 \u015bwiadomo\u015bci. Nie wiem ile razy wierc\u0119 si\u0119 z boku na bok, na szcz\u0119\u015bcie w pewnym momencie zapadam w kr\u00f3tki, ale przynajmniej g\u0142\u0119boki sen.<\/p>\n\n\n\n

    10 Stycznia 2026<\/h3>\n\n\n\n

    Budzik zaledwie delikatnie pika, a ja ju\u017c jestem gotowy do walki. Odpowied\u017a na moj\u0105 kontroln\u0105 wiadomo\u015b\u0107 do Daniela, \u017ceby upewni\u0107 si\u0119, \u017ce nie zaspa\u0142, tylko utwierdza mnie w przekonaniu, \u017ce jeste\u015bmy w trybie bojowym. Dopakowuj\u0119 ostatnie rzeczy z lod\u00f3wki i przygotowuj\u0119 sobie prost\u0105 kanapk\u0119 na dobre rozpocz\u0119cie dnia. Daniel melduje si\u0119 u mnie po czwartej rano, napr\u0119dce wrzucamy wszystko na pak\u0119, ale z odrobin\u0119 wi\u0119ksz\u0105 delikatno\u015bci\u0105 ni\u017c sorterzy w centrum dystrybucyjnym Amazona. Kilkadziesi\u0105t minut p\u00f3\u017aniej ruszamy w tras\u0119. Przed nami zaledwie godzina drogi, ale musimy bra\u0107 spory margines b\u0142\u0119du na pe\u0142noletniego ju\u017c Kretobusa i jego osobliwe fochy. Oby tylko nie rozkraczy\u0142 si\u0119 po drodze.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Kretobus gotowy do boju.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Przed 5:30, zaledwie po godzinie jazdy i to bez najmniejszych niespodzianek, zajmujemy na parkingu miejsce najbli\u017cej startu i rozpoczynamy odpraw\u0119 taktyczn\u0105 naszego zespo\u0142u po\u0142\u0105czon\u0105 z rozlokowaniem wszystkich grat\u00f3w w busie. Ju\u017c na tym etapie zaczynaj\u0105 pada\u0107 pierwsze bluzgi. Zdezorientowany Daniel chce si\u0119 rzuci\u0107 mi do pomocy, ale nie bardzo wie, przed czym ma mnie broni\u0107, wi\u0119c tylko dopytuje, co si\u0119 sta\u0142o. Ja, nie s\u0142ysz\u0105c jego s\u0142\u00f3w, powtarzam w k\u00f3\u0142ko to jedno magiczne s\u0142owo, od wiek\u00f3w towarzysz\u0105ce wszystkim klasom spo\u0142ecznym w Polsce, potrafi\u0105ce dobitnie podkre\u015bli\u0107 w zasadzie ka\u017cde uczucie. W tym przypadku jest to z\u0142o\u015b\u0107 na samego siebie. Co wi\u0119cej, to poznawane w pierwszej kolejno\u015bci przez ka\u017cdego obcokrajowca has\u0142o nie ma nic wsp\u00f3lnego ze \u015bwiatem czarodziei i nie jest w stanie mi w \u017caden spos\u00f3b pom\u00f3c, poza przyniesieniem chwilowej ulgi poprzez spuszczenie ci\u015bnienia przez otw\u00f3r gard\u0142owy, pe\u0142ni\u0105cy aktualnie rol\u0119 wentyla.<\/p>\n\n\n\n

    Okazuje si\u0119, \u017ce pakuj\u0105c ostatnie rzeczy spo\u017cywcze z lod\u00f3wki do skrzynki z jedzeniem, postawi\u0142em siatk\u0119 z lekkimi przek\u0105skami i pieczywem na blacie kuchennym, \u017ceby nic si\u0119 nie pogniot\u0142o. Zapakowawszy ci\u0119\u017ckie s\u0142oiki, zapomnia\u0142em nast\u0119pnie do\u0142o\u017cy\u0107 przek\u0105ski do skrzynki, kt\u00f3r\u0105 Daniel po chwili zabra\u0142 do Kretobusa. Status jest taki, \u017ce nie mamy pieczywa, cukierk\u00f3w, ciasteczek, chips\u00f3w, \u017celi energetycznych ani mojej upragnionej cha\u0142eczki, na kt\u00f3r\u0105 bardzo, ale to bardzo liczy\u0142em w p\u00f3\u017aniejszym etapie biegu. Mam ochot\u0119 wali\u0107 g\u0142ow\u0105 w metalowe poszycie busa, ale i jedno, i drugie jeszcze nam si\u0119 mo\u017ce przyda\u0107. 1,5 godziny do startu to za ma\u0142o, \u017ceby obr\u00f3ci\u0107 do domu i z powrotem. Alternatywy? Z pomoc\u0105 przychodzi nam CVC Capital Partners, kt\u00f3ry jaki\u015b czas temu dofinansowa\u0142 \u017babk\u0119 przy Kisielewskiego w Chotomowie, zaledwie dwie\u015bcie metr\u00f3w od naszego startu. Otwiera si\u0119 o 6 rano. Cha\u0142ki raczej nie b\u0119d\u0105 mie\u0107, ale mo\u017ce chocia\u017c cukieraski, chipsy i pieczywo.<\/p>\n\n\n\n

    Odbieramy pakiet startowy zaraz po otworzeniu si\u0119 biura zawod\u00f3w, a o 6:01 szturmem zdobywamy zielony lokal, rzucaj\u0105c si\u0119 na artyku\u0142y pierwszej potrzeby, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych, ku zdziwieniu ekspedientki, nie ma alkoholu. Z zainteresowaniem czytam sk\u0142ad pieczywa tostowego i naprawd\u0119 jestem pod wra\u017ceniem. \u017babka, ojczyna ponadprogramowego cukru, u\u017cywek spo\u017cywczych i alkoholu, a mimo to \u017cadnego syfu. M\u0105ka pszenna, woda, dro\u017cd\u017ce, olej rzepakowy, cukier, s\u00f3l i tyle. Bior\u0119 dwa. Sk\u0142adu chips\u00f3w i cukierk\u00f3w nie czytam. Nie mam z\u0142udze\u0144. Czasami lepiej nie wiedzie\u0107. One maj\u0105 mnie pobudzi\u0107 i da\u0107 kopa, a nie wspiera\u0107 diet\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    G\u0142upi b\u0142\u0105d naprawiony, zapasy uzupe\u0142nione, t\u0119tno wraca do rozs\u0105dnych poziom\u00f3w, ale ze stresu od razu zg\u0142odnia\u0142em. Podjada\u0107 s\u0142odycze na tym etapie to samob\u00f3jstwo. To ostatni moment, \u017ceby przygotowa\u0107 sobie rozs\u0105dne jedzenie. Potem ju\u017c kucharzenie b\u0119dzie na g\u0142owie Daniela. Serwuj\u0119 sobie kanapk\u0119 z ultrasowym hitem w postaci pasty z tu\u0144czyka. Pot\u0119\u017cna ilo\u015b\u0107 bia\u0142ka, rozs\u0105dna ilo\u015b\u0107 t\u0142uszczu i s\u0142ony posmak daj\u0105cy r\u00f3wn\u0105 energi\u0119 na najbli\u017csze k\u00f3\u0142ko albo dwa. Jeden z moich ulubionych przysmak\u00f3w na biegach, kt\u00f3ry zawsze doskonale si\u0119 przyjmuje.<\/p>\n\n\n\n

    W normalnych warunkach powinni\u015bmy rusza\u0107 ju\u017c na start, ale -14\u00b0C na osi, a odczuwalne -17\u00b0C a\u017c nas prosi o pozostanie jeszcze chwil\u0119 na pok\u0142adzie naszej mobilnej stacji bojowej. Kwadrans przed rozpocz\u0119ciem zawod\u00f3w rozpoczyna si\u0119 odprawa na linii startu, jednak zanim dobiegam na miejsce, zebranie si\u0119 ko\u0144czy. To by\u0142a chyba najkr\u00f3tsza odprawa na \u015bwiecie. Z drugiej strony zasady s\u0105 banalnie proste, a pogoda zniech\u0119ca do lania wody, wi\u0119c zapewne posz\u0142y konkrety i mo\u017cna by\u0142o si\u0119 rozej\u015b\u0107. Raczej nic odkrywczego nie powiedzieli, a reszta wyjdzie w praniu.<\/p>\n\n\n\n

    Wracamy jeszcze na chwil\u0119 do Kretobusa, \u017ceby nie traci\u0107 niepotrzebnie energii na ogrzewania cia\u0142a i szykujemy kostium bohatera na start. Temperatura naprawd\u0119 daje popali\u0107, wi\u0119c na pierwsze okr\u0105\u017cenie wyci\u0105gam wszystko, co mamy. Idziemy w heavy duty. Zak\u0142adam koszulk\u0119 z r\u0119kawkami. Na to nak\u0142adam bluz\u0119 z kapturem. Na ni\u0105 cienk\u0105 kurtk\u0119, r\u00f3wnie\u017c z kapturem. Nast\u0119pnie grub\u0105 kurtk\u0119 wiatrochronn\u0105. Na g\u0142owie l\u0105duj\u0105 dwie Buffki, jedna w formie czapki, druga w formie komina na szyj\u0119. Na t\u0119 konstrukcj\u0119 wchodz\u0105 oba kaptury, a na czubek wje\u017cd\u017ca czo\u0142\u00f3wka, poniewa\u017c nadal panuje p\u00f3\u0142mrok. Przez chwil\u0119 zastanawiam si\u0119 nad podw\u00f3jnymi gaciami dla ochrony przez przemarzni\u0119ciem ewentualnych niedosz\u0142ych cz\u0142onk\u00f3w zespo\u0142u TeamPlutt, jednak tr\u00f3jka dzieci to ju\u017c i tak t\u0142um, a majty, rajtuzy i zimowe dresiki powinny zrobi\u0107 robot\u0119. Co wi\u0119cej, g\u00f3rne warstwy mog\u0119 zawsze modelowa\u0107 suwakiem, a przecie\u017c galot\u00f3w w biegu nie zrzuc\u0119 z siebie. Ca\u0142o\u015bc spinaj\u0105 wielofunkcyjne stuptuty, kt\u00f3re nie tylko chroni\u0105 przed sypkim \u015bniegiem, ale te\u017c trzymaj\u0105 mocniej sznur\u00f3wki, na kt\u00f3rych zawi\u0105zywanie nie mog\u0119 traci\u0107 czasu na trasie. Mo\u017cna biec!<\/p>\n\n\n\n

    6:57 opuszczamy nasze ciep\u0142e gniazdko i zmierzamy w kierunku startu. Pozostali zawodnicy robi\u0105 dok\u0142adnie to samo. Nikt nie pozwala sobie na swobodne sterczenie na mrozie. Ka\u017cdy czeka do ostatniej chwili, \u017ceby straci\u0107 mo\u017cliwie jak najmniej ciep\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Typowy zawodnik ultra przed startem.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Spo\u015br\u00f3d 52 os\u00f3b stoj\u0105cych na linii startu, 37 to moi rywale, a 14 os\u00f3b startuje na kr\u00f3tszym 7-p\u0119tlowym dystansie. Nastroje jak po nocnej zmianie pod monopolowym. Ka\u017cdy si\u0119 u\u015bmiecha, ka\u017cdy si\u0119 kr\u0119ci albo podskakuje, \u017ceby podtrzyma\u0107 rozgrzewaj\u0105ce kr\u0105\u017cenie krwi. Niekt\u00f3rzy co\u015b m\u00f3wi\u0105, ale s\u0142ycha\u0107 wyra\u017anie, \u017ce zmro\u017cone powietrze ju\u017c teraz odrobin\u0119 utrudnia klarown\u0105 dykcj\u0119. Ruszajmy ju\u017c, bo zaczynam odczuwa\u0107 mr\u00f3z przebijaj\u0105cy si\u0119 przez cienk\u0105 cholewk\u0119 moich lekkich cichobieg\u00f3w na stopach zamiast topornych, daj\u0105cych jak\u0105kolwiek ochron\u0119 przed zimnem \u015bniegowc\u00f3w! Okropnie mi si\u0119 d\u0142u\u017cy te kilkadziesi\u0105t sekund, na szcz\u0119\u015bcie ju\u017c po chwili kto\u015b zaczyna krzycze\u0107: Cztery!<\/em> Spragnionych rozbiegania ultras\u00f3w w og\u00f3le nie trzeba namawia\u0107 i kolejne trzy cyfry wykrzykujemy wszyscy razem, zupe\u0142nie nie oszcz\u0119dzaj\u0105c sobie garde\u0142. Trzy! Dwa! Jeden!<\/p>\n\n\n\n

    Backyard Ultra<\/h2>\n\n\n\n

    PIERWSZA P\u0118TLA: 6,7 km (6,7 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Na „zero” rozbrzmiewa d\u017awi\u0119k dzwonu, kt\u00f3ry b\u0119dzie nam towarzyszy\u0107 przez kolejne 24 godziny. R\u00f3wnocze\u015bnie z jego gongiem ruszamy na tras\u0119. Zaczynamy rozs\u0105dnie, nikt nie wyrywa do przodu, a ca\u0142o\u015b\u0107 przypomina wycieczk\u0119 krajoznawcz\u0105. Ka\u017cdy zapoznaje si\u0119 z tras\u0105, a peleton prowadzi Pawe\u0142 \u017buk, ojciec dyrektor tego ca\u0142ego zamieszania. Nikt go nie wyprzedza, bo Prezes Zarz\u0105du Stowarzyszenia Sportowego Polskie Ultra podkre\u015bla, na co zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 podczas biegu. A to tabliczki z oznaczeniem trasy, a to kolorowe wst\u0105\u017cki na drzewach, a to ta\u015bmy z oznaczeniem organizatora.<\/p>\n\n\n\n

    Mo\u017cna by powiedzie\u0107, \u017ce to wszystko jest potrzebne mniej wi\u0119cej tak bardzo jak alarm we Fiacie Multipla, w ko\u0144cu nie ma nic prostszego na \u015bwiecie ni\u017c bieganie po prostok\u0105tnej p\u0119tli. W teorii \u0142atwiej zgubi\u0107 si\u0119 w Ikei, jednak zderzenie z rzeczywisto\u015bci\u0105 bardzo szybko weryfikuje t\u0119 tez\u0119. Z pozoru banalnie prosta trasa skrywa kilka podchwytliwych element\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    Zaraz po pierwszym kilometrze odbijamy w lewo na niedu\u017c\u0105 skarp\u0119, swoim rozmiarem konkuruj\u0105c\u0105 ze znan\u0105 mi piastowsk\u0105 g\u00f3rk\u0105 o miano istotnego wzniesienia w wojew\u00f3dztwie mazowieckim. Wspinamy si\u0119 zaledwie kilka metr\u00f3w po zje\u017cd\u017conym przez sanki i dupo\u015blizgi mikrostoku, tylko po to, \u017ceby 20 metr\u00f3w dalej zbiec w d\u00f3\u0142 podobnym terenem. O ile wej\u015bcie nie stanowi wielkiego problemu, to przy pokonywaniu r\u00f3\u017cnicy poziom\u00f3w musz\u0119 odrobin\u0119 mocniej zaciska\u0107 zwieracze na przemian z z\u0119bami, \u017ceby przypadkiem nie wpa\u015b\u0107 w po\u015blizg na uklepanym przez setki dzieciak\u00f3w \u015bniegu. Pr\u00f3ba sprawdzenia przyczepno\u015bci w tych warunkach sko\u0144czy\u0142aby si\u0119 katastrofalnie, wi\u0119c nawet nie pr\u00f3buj\u0119. Rzucam si\u0119 w d\u00f3\u0142 wierz\u0105c, \u017ce kr\u00f3tki stok nie pozwoli mi osi\u0105gn\u0105\u0107 pr\u0119dko\u015bci, przy kt\u00f3rej przebieranie nogami nie nad\u0105\u017cy za osi\u0105gni\u0119tym p\u0119dem, a nast\u0119pnie samoczynnie uda mi si\u0119 wyhamowa\u0107 przed kolejnym zakr\u0119tem.<\/p>\n\n\n\n

    I rzeczywi\u015bcie docieram do wyp\u0142aszczenia w jednym kawa\u0142ku, oszcz\u0119dzaj\u0105c sw\u00f3j w\u0142asny ty\u0142ek pomimo skromnej przyczepno\u015bci. Niestety kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w dalej czeka nas atak na kolejne, r\u00f3wnie ambitne wzniesienie. To jest ten moment, w kt\u00f3rym zaczyna mi przeszkadza\u0107 letnie ogumienie. Moje Mizuno Skyrise z autorsk\u0105 technologi\u0105 podeszwy X10 z gumy w\u0119glowej zachowuj\u0105 si\u0119 zupe\u0142nie jak letnie opony samochodowe w zimie. Maj\u0105 ca\u0142kiem zacn\u0105 odporno\u015b\u0107 na \u015bcieranie, potrzebn\u0105 mi w tym momencie mniej wi\u0119cej tak bardzo jak przycz\u0142ap do bulbatora, niestety sztywniej\u0105 na mrozie, zapewniaj\u0105c doznania zbli\u017cone do \u015blizgu \u0142y\u017cwiarskiego, zw\u0142aszcza na uklepanym \u015bniegu. Wi\u0119c o ile na p\u0142askim bie\u017cnik na ka\u017cdym kroku znajduje cokolwiek do zahaczenia, to r\u00f3\u017cnice poziom\u00f3w wymagaj\u0105 ode mnie uruchomienia system\u00f3w ABS i ESP w formie naprawd\u0119 intensywnego zaciskania po\u015blad\u00f3w, ze wzgl\u0119du na \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce na przyczepno\u015bci nie mog\u0119 w pe\u0142ni polega\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Mimo wszystko nie odpuszczam i na pe\u0142nym gazie wdrapuj\u0119 si\u0119 na szczyt tego wzniesienia, przy okazji wyprzedzaj\u0105c Paw\u0142a \u017buka i obejmuj\u0105c prowadzenie naszej radosnej kompanii. W ko\u0144cu ile\u017c mo\u017cna si\u0119 wpatrywa\u0107 w czyje\u015b plecy, kiedy w okolicy takie przepi\u0119kne zimowe widoki.<\/p>\n\n\n\n

    200 metr\u00f3w dalej trasa odbija w prawo w d\u00f3\u0142 zbocza. Wchodz\u0119 w wira\u017c, ledwo ratuj\u0105c si\u0119 przed wypadni\u0119ciem z trasy, zbiegam na sam d\u00f3\u0142, nadal nie zaliczywszy upadku i zdezorientowany staj\u0119 w miejscu. Jestem na skrzy\u017cowaniu pi\u0119ciu \u015bcie\u017cek i nie mam poj\u0119cia gdzie dalej. Zdziwiony odwracam si\u0119 za siebie, z nadziej\u0105 zerkaj\u0105c na kolesia, kt\u00f3ry ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142 mnie dogoni\u0107 i teraz m\u00f3zgujemy we dw\u00f3ch, w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 powinni\u015bmy biec. Nie widz\u0119 nigdzie oznacze\u0144 trasy, co w sumie nie powinno bardzo dziwi\u0107 ze wzgl\u0119du na wad\u0119 wzroku. Jednak soczewki zazwyczaj wystarczaj\u0105co mi pomagaj\u0105, wi\u0119c zrzucam win\u0119 na bia\u0142e tabliczki oraz bia\u0142e wst\u0105\u017cki na drzewach, zlewaj\u0105ce si\u0119 ze wszechobecnym \u015bniegiem. Wygl\u0105da na to, \u017ce nie tylko ja by\u0142em pesymist\u0105 je\u015bli chodzi o bia\u0142\u0105 zim\u0119 w mie\u015bcie. Spoko, \u017ce organizatorzy podzielaj\u0105 moje spojrzenie na \u015bwiat, jednak w nawigacji to za bardzo nie pomaga.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Fot: Aneta Mikulska. Oznczenia na trasie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Mija zaledwie kilka sekund, gdy do moich uszu zaczyna dolatywa\u0107 odg\u0142os zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 kawalerii w postaci Paw\u0142a \u017buka, z oddali krzycz\u0105cego, w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 powinni\u015bmy teraz biec. Oczywi\u015bcie jest to przeciwleg\u0142y kierunek od tego, kt\u00f3ry ja wst\u0119pnie wybra\u0142em. Nie zd\u0105\u017cam pomy\u015ble\u0107 \u201ePrawo Murphy\u2019ego zawsze na propsie\u201d i ruszy\u0107 we w\u0142a\u015bciw\u0105 stron\u0119, a kilka os\u00f3b zbiega z g\u00f3rki i zajmuje pozycj\u0119 przede mn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

    Wbijamy w w\u0105sk\u0105 rynn\u0119 wydeptan\u0105 przez lokalnych spacerowicz\u00f3w, maj\u0105c po bokach zmro\u017cony \u015bnieg do wysoko\u015bci \u0142ydek. Uformowawszy swoisty korow\u00f3d spragnionych zimowego biegania ultras\u00f3w, pod\u0105\u017camy jeden za drugim, st\u0119kaj\u0105c i sapi\u0105c z zimna. Nikt si\u0119 nie wychyla. Nikt nie marnuje si\u0142 na bezsensowne forsowanie zasp \u015bnie\u017cnych tylko po to by zyska\u0107 metr czy dwa przewagi. Jeszcze b\u0119dzie wystarczaj\u0105co czasu na walk\u0119. P\u00f3ki co robimy swoje przez d\u0142ugi, prosty i ci\u0105gn\u0105cy si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 p\u00f3\u0142torakilometrowy odcinek, wygl\u0105daj\u0105c troch\u0119 jak parodia oczepinowej zabawy w poci\u0105g. Brakuje tylko, \u017ceby\u015bmy si\u0119 chwycili za r\u0105czki, a kto\u015b pod nosem zacz\u0105\u0142 pod\u015bpiewywa\u0107 Rysia Rynkowskiego i jego nie\u015bmiertelny „Jedzie poci\u0105g z daleka”.<\/p>\n\n\n\n

    Po nieca\u0142ych 18 minutach docieramy do pierwszego wierzcho\u0142ka prostok\u0105tu, po kt\u00f3rym prowadzi trasa Backyard Ultra. Moment dla mnie o tyle prze\u0142omowy, \u017ce pomimo -17\u00b0C, robi mi si\u0119 ciep\u0142o. Jednak 4 warstwy na g\u00f3rze i 3 kaptury to odrobin\u0119 za du\u017co dla nieustannie machaj\u0105cego wszystkimi ko\u0144czynami cz\u0142owieka. Zadziwiaj\u0105ce, ale czuj\u0119 cienk\u0105 stru\u017ck\u0119 potu powoli zmierzaj\u0105c\u0105 z okolicy mi\u0119dzy\u0142opatkowej w kierunku mojego, zupe\u0142nie niespodziewaj\u0105cego si\u0119 zagro\u017cenia ty\u0142ka. Musz\u0119 si\u0119 rozpi\u0105\u0107, w przeciwnym razie ju\u017c za kilka chwil uczucie w gaciach b\u0119dzie przypomina\u0107 walk\u0119 w kisielu. I wbrew pozorom, w konsekwencji wcale nie b\u0119dzie trudniej o obtarcia.<\/p>\n\n\n\n

    W\u0142\u0105czam klim\u0119 level high poprzez rozpi\u0119cie kurtki i bluzy, jednak machina ju\u017c ruszy\u0142a. Moje naczynia krwiono\u015bnie, kt\u00f3re przed biegiem zw\u0119zi\u0142y si\u0119 do granic mo\u017cliwo\u015bci, \u017ceby ograniczy\u0107 utrat\u0119 ciep\u0142a, teraz rozszerzaj\u0105 si\u0119 zupe\u0142nie jak rozdymka celem u\u0142atwienia oddawania ciep\u0142a. Pompa w sercu wchodzi na wysokie obroty, \u017ceby dostarczy\u0107 do mi\u0119\u015bni \u017cyciodajny tlen, a odprowadzi\u0107 nadmiar dwutlenku w\u0119gla. Kilka milion\u00f3w gruczo\u0142\u00f3w potowych ju\u017c dosta\u0142o sygna\u0142, \u017ce instalacja si\u0119 przegrzewa i rozpocz\u0119\u0142o proces sch\u0142adzania, wyrzucaj\u0105c moje cenne elektrolity razem z wod\u0105 na powierzchni\u0119 sk\u00f3ry.<\/p>\n\n\n\n

    Przyznaj\u0119 si\u0119 bez bicia, \u017ce nie rozegra\u0142em taktycznie tej pierwszej rundy. Mo\u017cna by\u0142o si\u0119 l\u017cej ubra\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie ju\u017c po chwili docieram do drugiego wierzcho\u0142ka prostok\u0105ta, co oznacza, \u017ce jestem w po\u0142owie trasy. Jeszcze tylko drugie tyle i nastanie przerwa, w trakcie kt\u00f3rej b\u0119d\u0119 si\u0119 m\u00f3g\u0142 przeorganizowa\u0107 i ubra\u0107 lepiej. Tymczasem niezdarnymi ruchami zrzucam z siebie kurtk\u0119, poniewa\u017c samo rozpi\u0119cie nie przynosi ulgi, co wi\u0119cej czuj\u0119, jak wilgo\u0107 z plec\u00f3w robi niekontrolowany wjazd pomi\u0119dzy po\u015blady, wywo\u0142uj\u0105c nieprzyjemne i mokre uczucie ka\u017c\u0105ce mi zakwestionowa\u0107 zdolno\u015bci zaciskowe mojego zwieracza cewki moczowej. Pewnie da\u0142bym si\u0119 na to nabra\u0107, gdyby nie kilka bieg\u00f3w d\u0142ugodystansowych w moim \u017cyciorysie. Wiem, \u017ce to tylko podst\u0119p, za kt\u00f3ry odpowiedzialna jest nadmierna ilo\u015b\u0107 warstwy wierzchniej, niemniej dyskomfort nadal mi przeszkadza.<\/p>\n\n\n\n

    Dobre 2,5 kilometra, nieca\u0142e 14 minut i rozpi\u0119t\u0105 szeroko drug\u0105 kurt\u0119 zajmuje mi przyhamowanie procesu pocenia si\u0119. Dopiero na trzecim wierzcho\u0142ku prostok\u0105ta naszej trasy zaczynam odczuwa\u0107 nieprzyjemny ch\u0142odek na klatce piersiowej. Wilgotne i zmarzni\u0119te ciuchy nieprzyjemnie ocieraj\u0105 spocone cia\u0142o, daj\u0105c mi wyra\u017anie do zrozumienia, \u017ce za chwil\u0119 przeholuj\u0119 w drug\u0105 stron\u0119. Sygna\u0142 odebrany, kurtka zapi\u0119ta, a do mety ju\u017c tylko nieca\u0142y kilometr. Mo\u017cna by powiedzie\u0107, \u017ce to ostatnia prosta, ale ju\u017c si\u0119 zd\u0105\u017cy\u0142em przekona\u0107, \u017ce Backyard Ultra potrafi zaskoczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Ostatni zakr\u0119t to jednocze\u015bnie rozwidlenie dr\u00f3g. W lewo skr\u0119ca si\u0119 na kolejn\u0105 p\u0119tl\u0119, a w prawo dociera si\u0119 do bazy po mniej wi\u0119cej 300 metrach. Nie jestem pewien, czy to brak oznacze\u0144 na trasie, a mo\u017ce bardziej nasza nieumiej\u0119tno\u015b\u0107 dostrze\u017cenia ich w \u015bniegu, czy nadgorliwo\u015b\u0107 ch\u0142opak\u00f3w z przodu, w ka\u017cdym razie przynajmniej jedno z tych dw\u00f3ch powoduje, \u017ce czo\u0142o naszego pochodu odbija w lew\u0105 stron\u0119, troch\u0119 przedwcze\u015bnie zaczynaj\u0105c drugie okr\u0105\u017cenie. To jest ten moment, kiedy naprawd\u0119 warto by\u0107 w drugim lub trzecim rz\u0119dzie. Wo\u0142am ch\u0142opak\u00f3w, kt\u00f3rych odrobin\u0119 za bardzo ponios\u0142a u\u0142a\u0144ska fantazja i musz\u0105 teraz nadrobi\u0107 stracone kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w, a sam przeskakuj\u0119 kilka pozycji w g\u00f3r\u0119 w klasyfikacji generalnej.<\/p>\n\n\n\n

    Zbieg do bazy to istne szale\u0144stwo. Ch\u0142opaki obok mnie ruszaj\u0105 z kopyta, zupe\u0142nie jakby to by\u0142o ostatnie okr\u0105\u017cenie, a do wygrania by\u0142 Mercedes G Klasa z zapasem paliwa na 10 lat. Zanim dociera do mnie, \u017ce to bez sensu, psychologiczna regu\u0142a spo\u0142ecznego dowodu s\u0142uszno\u015bci nie pozwala mi odpuszcza\u0107. Skoro oni lec\u0105, to i ja! Najwyra\u017aniej tutaj tak trzeba. W ko\u0144cu ju\u017c i tak jestem kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w za prowadz\u0105cym, wi\u0119c nie mog\u0119 pozwoli\u0107, \u017ceby ta przewaga ju\u017c na samym pocz\u0105tku by\u0142a mia\u017cdz\u0105ca. Ognia!<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Fot: Aneta Mikulska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Tak jak ci\u0119\u017cko jest rozpali\u0107 ognisko w deszczu, tak samo trudno podtrzyma\u0107 wysokie obroty przy -17\u00b0C, dodatkowo dzier\u017c\u0105c w r\u0119ku kurtk\u0119. Co wi\u0119cej na 50 metr\u00f3w przed lini\u0105 mety znajduje si\u0119 ostry zakr\u0119t w lewo, kt\u00f3rego pokonanie na pe\u0142nej mocy grozi wyrzutem z trasy prosto w przyczep\u0119 kempingow\u0105 jednego z uczestnik\u00f3w. Ju\u017c teraz wiem, gdzie trzeba zaparkowa\u0107 w przysz\u0142ym roku, jednak aktualnie musz\u0119 dotrze\u0107 do ko\u0144ca okr\u0105\u017cenia, a nast\u0119pnie doku\u015btyka\u0107 jakie\u015b 150 metr\u00f3w do naszego Kretobusa, dlatego na zakr\u0119cie zwalniam, \u017ceby nie upokorzy\u0107 si\u0119 bliskim spotkaniem trzeciego stopnia ze zmro\u017con\u0105 gleb\u0105 lub \u015bciank\u0105 wspomnianej przyczepy kempingowej, przed t\u0142umem zgromadzonym na mecie. W ko\u0144cu nic tak nie motywuje do ostro\u017cno\u015bci, jak \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce kto\u015b patrzy.<\/p>\n\n\n\n

    Ko\u0144cz\u0119 pierwsz\u0105 p\u0119tl\u0119 z czasem 36 minut i 5 sekund, trac\u0105c do lidera 14 sekund. Tempo na poziomie 5:23 min\/km to troch\u0119 za szybko. Wida\u0107, \u017ce adrenalina uderzy\u0142a ka\u017cdemu z nas do g\u0142owy. Dobrze by\u0142oby nie przepali\u0107 si\u0119 na samym pocz\u0105tku, jednocze\u015bnie nie mog\u0119 sobie pozwoli\u0107 na zbyt du\u017ce straty, je\u015bli naprawd\u0119 chc\u0119 walczy\u0107 tutaj o \u015awi\u0119tego Graala Backyard Ultra, czyli najwi\u0119ksz\u0105 natk\u0119 pietruszki. Swoj\u0105 drog\u0105 to dopiero ciekawe zjawisko. Niby nic, a jednak ka\u017cdy chce wygra\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Nasza strategia \u017cywieniowa na Backyard Ultra to ma\u0142o i cz\u0119sto. Zamierzam je\u015b\u0107 po ka\u017cdym okr\u0105\u017ceniu, dlatego ledwo zd\u0105\u017cam usi\u0105\u015b\u0107 na prowizorycznej le\u017cance, a Daniel ju\u017c wciska mi w r\u0119ce kubek z gor\u0105cym roso\u0142kiem. Nie do\u015b\u0107, \u017ce zagrzeje mnie od \u015brodka, to jeszcze odrobin\u0119 z\u0142agodzi zmarzni\u0119te d\u0142onie. One ucierpia\u0142y najbardziej na tej p\u0119tli. Pomimo Wunderwaffe marki Black Diamond w postaci pancernych r\u0119kawic Glissade Gloves z ocieplan\u0105 podszewk\u0105 Thinsulate, rzekomo zapewniaj\u0105c\u0105 komfort cieplny nawet przy -17\u00b0C, moje d\u0142onie s\u0105 bardzo daleko poza wspomnianym komfortem cieplnym, dlatego teraz z rado\u015bci\u0105 \u015bciskam papierowy kubeczek wype\u0142niony po brzegi paruj\u0105cym bulionem niczym relikwi\u0119 \u015bwi\u0119tego, a ca\u0142o\u015b\u0107 zwie\u0144cza piecyk gazowy rozkr\u0119cony przez Daniela, jeszcze zanim zakotwiczy\u0142em w Kretobusie.<\/p>\n\n\n\n

    Po zjedzeniu zupki przychodzi czas na suple. Po pierwsze izotonik, prewencyjnie i profilaktycznie celem zapobie\u017cenia potencjalnym skurczom. Po drugie bia\u0142eczko na optymalizacj\u0119 syntezy bia\u0142ek mi\u0119\u015bniowych, uzupe\u0142nienie aminokwas\u00f3w i utrzymanie r\u00f3wnowagi azotowej. To, na kt\u00f3rym jad\u0119 jest s\u0142odzone sukraloz\u0105, wi\u0119c kalorii w nim tyle, co rozumu w g\u0142owie pos\u0142a Berkowicza. Dlatego nast\u0119pna lufka to czarne z\u0142oto wszystkich ultras\u00f3w, doskonale znane r\u00f3wnie\u017c ka\u017cdemu doros\u0142emu i dziecku. Kr\u00f3lowa szybkiej przyjemno\u015bci z tak du\u017c\u0105 zawarto\u015bci\u0105 cukru, \u017ce zaledwie jedna szklanka przekracza jego dzienne spo\u017cycie zalecane przez WHO. Kaloryczna bomba i kofeinowy kopniak, kt\u00f3ry b\u0119dzie mnie popycha\u0107 przez najbli\u017csze 24 godziny, a potem zostawi swoje pi\u0119tno na w\u0105trobie, trzustce i z\u0119bach. Coca cola. Na co dzie\u0144 unikam, na biegach \u017c\u0142opi\u0119 wiadrami, szukaj\u0105c bezskutecznie zdrowszych alternatyw. Kto\u015b co\u015b? B\u0119d\u0119 wdzi\u0119czny za polecajki, jednak uprzedzam, \u017ce Yerba Mate mi nie podchodzi. Sok z buraka r\u00f3wnie\u017c. Na koniec popijam to wszystko herbatk\u0105 z cytryn\u0105 na lepsze trawienie, zaspokojenie pragnienia i spacyfikowanie tego eksperymentu chemicznego, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie odbywa si\u0119 w moim \u017co\u0142\u0105dku.<\/p>\n\n\n\n

    Nie jestem pewien, czy da si\u0119 d\u0142ugo poci\u0105gn\u0105\u0107 na takiej mieszance wybuchowej, niemniej przekonam si\u0119 ju\u017c wkr\u00f3tce. Tymczasem po spo\u017cyciu wszystkiego, co przygotowa\u0142 Daniel, nadal mam 7 minut do startu kolejnej p\u0119tli. Pierwszy raz w \u017cyciu bior\u0119 udzia\u0142 w biegu, podczas kt\u00f3rego nie musz\u0119 si\u0119 \u015bpieszy\u0107. Przynajmniej na punktach od\u017cywczych. Dziwne uczucie. Za\u0142atwi\u0142em swoje sprawy i jestem gotowy rusza\u0107 w dalsz\u0105 drog\u0119, jednak mog\u0119 jedynie usi\u0105\u015b\u0107 wygodnie na le\u017cance i pomedytowa\u0107 chwil\u0119, zanim ponownie wejd\u0119 na wysokie obroty.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Ostatnie szlify przekszta\u0142cania Renault Master w przekozackie centrum dowodzenia.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    O 7:57 opuszczamy cieplutkiego i przytulnego Kretobusa, po czym kierujemy si\u0119 na lini\u0119 startu. Spokojnie mo\u017cna by\u0142o jeszcze chwil\u0119 odczeka\u0107, tak jak zrobi\u0142a to wi\u0119kszo\u015b\u0107 zawodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy wysypuj\u0105 si\u0119 z sali gimnastycznej dopiero, gdy ja melduj\u0119 si\u0119 pod zegarem. Zmarzn\u0105 odrobin\u0119 mniej. Musz\u0119 to zapami\u0119ta\u0107 i na nast\u0119pnym okr\u0105\u017ceniu wzi\u0105\u0107 przyk\u0142ad z bardziej do\u015bwiadczonych w tej formule zawodnik\u00f3w, tym bardziej, \u017ce dopiero po chwili dociera do mnie, jak gigantyczn\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119 robi te kilkadziesi\u0105t sekund. Zagrzane w kretobusie cia\u0142o bardzo szybko odczuwa zmian\u0119 temperatury. Te kilka chwil wystarcza, \u017cebym zacz\u0105\u0142 dygota\u0107, wi\u0119c podskakuj\u0119 w miejscu, \u017ceby cokolwiek rozgrza\u0107 si\u0119 mechanicznie. Nie przynosi to zbyt wielkich rezultat\u00f3w, ale na pewno jest lepszym pomys\u0142em ni\u017c stanie i czekanie przez kolejn\u0105 minut\u0119 na start, kt\u00f3ra z niewyja\u015bnionych przyczyn zdaje si\u0119 trwa\u0107 zdecydownie wi\u0119cej, ni\u017c standardowe 60 sekund, tylko po to, \u017ceby przeszywaj\u0105cy mr\u00f3z m\u00f3g\u0142 si\u0119 pozn\u0119ca\u0107 nade mn\u0105 d\u0142u\u017cej, ni\u017c sam bym sobie tego \u017cyczy\u0142. Dla jednej osoby to jest wystarczaj\u0105cy argument, \u017ceby nie kontynuowa\u0107 biegu. Po pierwszej p\u0119tli zostaje nas 37 os\u00f3b na planszy. Na szcz\u0119\u015bcie r\u00f3wno o 8:00 ruszamy na drugie okr\u0105\u017cenie, wi\u0119c mam nadziej\u0119 za chwil\u0119 rozgrza\u0107 si\u0119 na dobre.<\/p>\n\n\n\n

    DRUGA P\u0118TLA: 6,7 km (13,4 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Ruszam agresywnie, \u017ceby jak najpr\u0119dzej si\u0119 rozrusza\u0107 i rozgrza\u0107 zmarzni\u0119te cia\u0142o. Wyglada na to, \u017ce przeszywaj\u0105cy mr\u00f3z nie tylko mi daje si\u0119 we znaki. O ile wydaje mi si\u0119, \u017ce ja startuj\u0119 odrobin\u0119 za szybko, to go\u015b\u0107 z szalikiem w barwach Rumunii goni przede mn\u0105, ile si\u0142 w nogach. Gdy po kilkuset metrach zastanawiam si\u0119, na ile wystarczy mu pary w nogach, zdecydowanie zwalnia i daje si\u0119 dogoni\u0107 grupie po\u015bcigowej. By\u0107 mo\u017ce ju\u017c si\u0119 rozgrza\u0142. By\u0107 mo\u017ce to w\u0142a\u015bnie jest metoda, bo w moim przypadku, o ile w korpus nie jest mi ju\u017c niemi\u0142osiernie zimno, to palce u r\u0105k mam totalnie skostnia\u0142e. Dos\u0142ownie ich nie czuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    Jedynym rozwi\u0105zaniem jest przyj\u0119cie bardziej bojowej pozycji, polegaj\u0105cej na wysuni\u0119ciu palc\u00f3w i zaci\u015bni\u0119ciu d\u0142oni w pi\u0119\u015bci. Teraz mog\u0119 przej\u015b\u0107 do aktywacji mi\u0119\u015bni poprzez naprzemienne i rytmiczne zaciskanie i rozlu\u017anianie d\u0142oni, \u017ceby zwi\u0119kszy\u0107 przep\u0142yw krwi i cokolwiek bardziej rozgrza\u0107 paluchy.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Fot: Aneta Mikulska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Dopiero drugi zbieg po nieca\u0142ych dw\u00f3ch kilometrach przynosi mi ulg\u0119 dla palc\u00f3w. Zaczynam czu\u0107, \u017ce nadal je mam i sprawuj\u0119 nad nimi kontrol\u0119, a one reaguj\u0105 poprawnie. Dla wi\u0119kszego komfortu kontynuuj\u0119 pompowanie wyimaginowanych pi\u0142ek antystresowych i widz\u0119 Rumuna, kt\u00f3ry ponownie zdecydowanie wysuwa si\u0119 na prowadzenie. Najwyra\u017aniej u niego nast\u0119puje efekt odwrotny i jemu na powr\u00f3t jest zimno. W ko\u0144cu bilans cieplny w przyrodzie musi by\u0107 zachowany.<\/p>\n\n\n\n

    U mnie sytuacja poprawia si\u0119 z ka\u017cdym kilometrem. Na czwartym pozwalam sobie na \u015bci\u0105gni\u0119cie jednego kaptura i delikatne rozpi\u0119cie kurtki, podczas gdy pobratymiec Drakuli szarpie co chwil\u0119 jak stary maluch na mrozie. Raz szybko, zaraz znowu wolno. Je\u015bli tak zamierza \u0142adowa\u0107 ca\u0142y dystans, to nie wr\u00f3\u017c\u0119 mu sukcesu. Niemniej nie mog\u0119 odpu\u015bci\u0107 i pozwoli\u0107 mu na zbyt du\u017c\u0105 przewag\u0119. R\u00f3wnie\u017c przyspieszam, ale tylko troch\u0119, z nadziej\u0105, \u017ce Rumun za chwil\u0119 ponownie si\u0119 zad\u0142awi i b\u0119dzie musia\u0142 przyhamowa\u0107, co po kilkuset metrach okazuje si\u0119 prorocz\u0105 wizj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

    Na ostatniej prostej go\u015b\u0107 podejmuje si\u0119 finiszu w stylu olimpijskim, a jeszcze jeden zawodnik zdaje si\u0119 wysapywa\u0107 pod nosem co\u015b o potrzymaniu mu piwa i ch\u0142opaki lec\u0105 \u0142eb w \u0142eb na z\u0142amanie karku. Ja tym razem odpuszczam. Nie strac\u0119 do nich du\u017co, a z pewno\u015bci\u0105 jeszcze b\u0119dzie okazja, \u017ceby si\u0119 odegra\u0107. Wbiegam na met\u0119 po 33 minutach, zaledwie 3 sekundy za zwyci\u0119zc\u0105 okr\u0105\u017cenia i awansuj\u0119 na najni\u017cszy schodek podium w klasyfikacji generalnej, trac\u0105c do lidera 17 sekund, wi\u0119c bior\u0105c pod uwag\u0119 czekaj\u0105ce na nas jeszcze nieca\u0142e 15 godzin biegu, mo\u017cemy uzna\u0107, \u017ce w zaokr\u0105gleniu jest remis. A teraz czas za\u0142atwi\u0107 najwa\u017cniejsz\u0105 spraw\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    Wbiegam do hali sportowej i czym pr\u0119dzej lec\u0119 do toalety, z nadziej\u0105, \u017ce jeszcze nikt nie zd\u0105\u017cy\u0142 jej zaj\u0105\u0107, a wszyscy ludzie z obs\u0142ugi, support pozosta\u0142ych zawodnik\u00f3w i ewentualni kibice za\u0142atwiaj\u0105 swoje potrzeby podczas gdy my jeste\u015bmy jeszcze na p\u0119tli. Naciskam na klamk\u0119 wierz\u0105c, \u017ce dzi\u0119ki Karmie nie napotkam \u017cadnego oporu i\u2026 jest! Drzwi staj\u0105 otworem a moim oczom ukazuje si\u0119 najzwyklejsza toaleta w stylu europejskim. Nie jaka\u015b tam dziura w ziemi, tylko regularny sedes z rolk\u0105 papieru toaletowego, a na jego naprzeciwleg\u0142ej \u015bcianie umywalka z myd\u0142em i r\u0119cznikiem papierowym. Przecieram oczy ze zdumienia. Serio serio?<\/p>\n\n\n\n

    To jest dopiero komfort. Po tych wszystkich ultra, kt\u00f3re mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 przebiec, przyzwyczajony do mocno sparta\u0144skich warunk\u00f3w na zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci punkt\u00f3w od\u017cywczych, stoj\u0119 w przedsionku triumfu ludzkiej my\u015bli sanitarnej. To warto\u015b\u0107 dodana, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna zrozumie\u0107 tylko po kilku przymusowych wizytach w toitoiach, kiedy z trudem donios\u0142o si\u0119 do nich zb\u0119dny balast i pomimo szczerej niech\u0119ci do skorzystania z tych wytwor\u00f3w diab\u0142a, nie mia\u0142o si\u0119 wyj\u015bcia i trzeba by\u0142o za\u0142atwi\u0107 si\u0119 w tym przybytku ludzkiej rozpaczy. A tutaj? Twarda, ale solidna muszla z desk\u0105 bez najmniejszego p\u0119kni\u0119cia pozwalaj\u0105ca na ergonomiczne zakotwiczenie na niej w\u0142asnym ty\u0142kiem i zafundowanie mu dozna\u0144 rodem z najbardziej luksusowych salon\u00f3w piel\u0119gnacyjnych. A na koniec b\u0119dzie mo\u017cna nawet umy\u0107 r\u0119ce w ciep\u0142ej wodzie. O suszeniu nie wspominaj\u0105c. W takich warunkach mo\u017cna biec. To znaczy robi\u0107 przerwy od biegania i z rado\u015bci\u0105 wraca\u0107 tu z ka\u017cd\u0105 potrzeb\u0105. To jest komfort psychiczny, kt\u00f3rego nie da si\u0119 kupi\u0107. +150 do samopoczucia.<\/p>\n\n\n\n

    Z u\u015bmiechem na ustach i odrobin\u0119 zdziwiony, \u017ce pierwsze siku zaliczam zaledwie po p\u00f3\u0142torej godziny biegu, wracam do Kretobusa, gdzie zaczynamy serwis. Na pierwszy ogie\u0144 idzie zupka rybna z tostem, kt\u00f3r\u0105 nast\u0119pnie zapijam wszystkimi specyfikami w p\u0142ynie. Cola, izo, bia\u0142ko i herbata. W sumie wychodzi tego prawie p\u00f3\u0142 litra p\u0142yn\u00f3w, a mimo to mam wra\u017cenie, \u017ce nadal chce mi si\u0119 pi\u0107. Tego si\u0119 nie spodziewa\u0142em. Przy zimowej aurze zak\u0142ada\u0142em tankowanie niedu\u017cych ilo\u015bci, a na ten moment mam ssanie wi\u0119ksze ni\u017c Smok Wawelski, mimo \u017ce Daniel nie nakarmi\u0142 mnie baranin\u0105 z siark\u0105.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Suplementacja w toku.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Po zaspokojeniu g\u0142odu i pragnienia czas na tajn\u0105 bro\u0144 numer jeden. Odpalamy ogrzewacze do r\u0105k. Pude\u0142ko 30 sztuk tego cudownego szczytu my\u015bli in\u017cynieryjnej, zakupione w Decathlonie za ca\u0142e 59,99 z\u0142 pozwoli mi kontynuowa\u0107 bieg bez obawy o odmro\u017cenie sobie palc\u00f3w, obumarcie ich tkanek, a nast\u0119pnie ich p\u00f3\u017aniejsz\u0105 amputacj\u0119. Ju\u017c nieraz uratowa\u0142y mi ty\u0142ek, czy mo\u017ce raczej ko\u0144czyny, wi\u0119c jestem pewien, \u017ce tym razem r\u00f3wnie\u017c spisz\u0105 si\u0119 na medal. Trzeba jedynie pami\u0119ta\u0107, \u017ceby wyj\u0105\u0107 je z opakowania odrobin\u0119 wcze\u015bniej, \u017ceby wspom\u00f3c kinetyk\u0119 reakcji zawartego w nich sproszkowanego \u017celaza po kontakcie z tlenem.<\/p>\n\n\n\n

    Okr\u0105\u017cenie przebiegni\u0119te, brzuszek najedzony i napojony, ekwipunek poprawiony, relacja na fejsa wrzucona, a tu jeszcze dobre dziesi\u0119\u0107 minut do startu przed nami. Co robi\u0107? Przecie\u017c nie b\u0119d\u0119 scrollowa\u0107. Jestem gotowy do wyj\u015bcia na tras\u0119 i chcia\u0142bym ju\u017c \u0142adowa\u0107, tymczasem musz\u0119 si\u0119 zmierzy\u0107 z przymusow\u0105 przerw\u0105. Przyznaj\u0119, \u017ce formu\u0142a Backyard Ultra nieznacznie rozbija logistyk\u0119. Nie ma, \u017ce chcesz teraz biec. Trzeba si\u0119 dostosowa\u0107, a tym nadgorliwym pozostaje jedynie g\u0142\u0119bszy oddech i poluzowanie gumki w gaciach. Daniel, wzi\u0105\u0142e\u015b tali\u0119 kart?<\/p>\n\n\n\n

    Z powodu braku kart, stawiam na stoicki relaks w postaci wyci\u0105gni\u0119cia si\u0119 na le\u017cance, odrobin\u0119 przed\u0142u\u017caj\u0105c wyj\u015bcie z Kretobusa. Tym razem czekamy do podw\u00f3jnego sygna\u0142u d\u017awi\u0119kowego oznaczaj\u0105cego 120 sekund do rozpocz\u0119cia kolejnego okr\u0105\u017cenia. W zupe\u0142no\u015bci wystarcza to na dotarcie na lini\u0119 startu i po raz kolejny poczucie na w\u0142asnej sk\u00f3rze tego okropnego otulaj\u0105cego wszystko wok\u00f3\u0142 mrozu, pomimo posiadania potr\u00f3jnej warstwy ubra\u0144. <\/p>\n\n\n\n

    TRZECIA P\u0118TLA: 6,7 km (20,1 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Przyznaj\u0119 bez bicia, \u017ce nie jest to bieg, na kt\u00f3rym du\u017co si\u0119 dzieje. Gdyby zrobi\u0107 z tego relacj\u0119 live, obawiam si\u0119, \u017ce z os\u00f3b obserwuj\u0105cych zosta\u0142yby tylko takie, kt\u00f3rych \u0142\u0105cze zawiesi\u0142o si\u0119 i nie s\u0105 w stanie jej opu\u015bci\u0107. Ca\u0142a reszta ju\u017c dawno zaj\u0119\u0142aby si\u0119 czym znacznie atrakcyjniejszym wizualnie, na przyk\u0142ad transmisj\u0105 ze Speed Chess Championship albo zakupami online. Emocje zupe\u0142nie jak na grzybach lub podczas \u0142owienia ryb. Jedyny fakt wart uwagi to ogrzewacze, kt\u00f3re pracuj\u0105 ju\u017c na pe\u0142nych obrotach ograniczaj\u0105c dyskomfort w d\u0142oniach, jednak do idea\u0142u nadal mi czego\u015b brakuje. Dzia\u0142aj\u0105 w obr\u0119bie d\u0142oni i podstawy palc\u00f3w, ale najwyra\u017aniej nie wystarczaj\u0105 \u017ceby ogrza\u0107 wszystkie moje kikuty. Ko\u0144c\u00f3wki palc\u00f3w nadal mi dr\u0119twiej\u0105. Jest lepiej ni\u017c by\u0142o, jednak spodziewa\u0142em si\u0119 wi\u0119kszego komfortu. Na szcz\u0119\u015bcie ponowne wysuni\u0119cie paluch\u00f3w i potraktowanie ogrzewaczy w ten sam spos\u00f3b co pi\u0142ki antystresowe, bardzo szybko pozwala mi utwierdzi\u0107 si\u0119 w przekonaniu, \u017ce nic mi nie odpad\u0142o. I ca\u0142e szcze\u015bcie, bo to dosy\u0107 istotna sk\u0142adowa mojego potencjalnego sukcesu na Backyard Ultra.<\/p>\n\n\n\n

    Przez pierwsz\u0105 po\u0142ow\u0119 okr\u0105\u017cenia prowadz\u0119 ja, s\u0142ysz\u0105c za sob\u0105 sapania kilku pozosta\u0142ych zawodnik\u00f3w. Trzymaj\u0105 si\u0119 na tyle blisko, \u017ce gdyby\u015bmy byli pod prysznicem koedukacyjnym, odczuwa\u0142bym podejrzanie nieprzyjemn\u0105 presj\u0119. Na szcz\u0119\u015bcie to tylko Backyard Ultra i nikt mnie nie atakuje, bo musia\u0142by przedziera\u0107 si\u0119 przez g\u0142\u0119boki \u015bnieg poboczem. Sytuacja zmienia si\u0119 po drugim zakr\u0119cie, mniej wi\u0119cej w po\u0142owie okr\u0105\u017cenia. \u015acie\u017cka robi si\u0119 na tyle szeroka, \u017ce Rumun przechodzi do ataku i bardzo szybko zwi\u0119ksza swoj\u0105 przewag\u0119. Jednak po poprzedniej p\u0119tli wiem, \u017ce nie warto traci\u0107 energii na pogo\u0144. Zapewne zaraz i tak si\u0119 zr\u00f3wnamy. Tymczasem dochodzi do mnie inny zawodnik, ale zamiast goni\u0107 naszego pobratymca spod Karpat, przybija ze mn\u0105 \u017c\u00f3\u0142wika i przedstawia si\u0119 jako Przemek, inicjuj\u0105c jedn\u0105 z najbardziej nieprawdopodobnych przyg\u00f3d jakie mnie do tej pory spotka\u0142y na biegach.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Fot: Aneta Mikulska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    M\u00f3j towarzysz przyjecha\u0142 tutaj a\u017c z Wroc\u0142awia, po swoim debiucie w zesz\u0142orocznym Backyardzie, gdzie wykr\u0119ci\u0142 27 p\u0119tli, a formu\u0142a spodoba\u0142a mu si\u0119 na tyle, \u017ce bie\u017c\u0105cy sezon postawowi\u0142 po\u015bwi\u0119ci\u0107 w ca\u0142o\u015bci tym specyficznym zawodom. A jest w czym wybiera\u0107 i najbardziej zagorzali fani tej dyscypliny mog\u0105 startowa\u0107 nawet dziesi\u0119\u0107 razy w jednym sezonie. A przynajmniej tyle rozgrywek Backyard mia\u0142o miejsce w poprzednim roku w Polsce, wi\u0119c bior\u0105c pod uwag\u0119 rosn\u0105ce zainteresowanie w\u015br\u00f3d wiary, z powodzeniem mo\u017cna za\u0142o\u017cy\u0107, \u017ce na rok 2026 ich liczba nie b\u0119dzie mniejsza. I to w samej Polsce. Prawdziwe zboki mog\u0105 jeszcze pokr\u0119ci\u0107 ten wynik i wystartowa\u0107 w innych krajach. Podejrzewam, \u017ce ju\u017c wkr\u00f3tce us\u0142yszymy o pierwszym rekordzie Guinnessa w liczbie pokonanych Backyard Ultra w jednym roku.<\/p>\n\n\n\n

    A wracaj\u0105c do Przemka, wida\u0107, \u017ce go\u015b\u0107 wie czego chce. Przejecha\u0142 prawie 400 km, \u017ceby wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w tym biegu, co wi\u0119cej, biegnie w komforcie, nie m\u0119cz\u0105c si\u0119 w przeciwie\u0144stwie do Rumuna szarpi\u0105cego bardziej ni\u017c internet na wsi 20 lat temu. Najwyra\u017aniej stawia na rywalizacj\u0119 do samego ko\u0144ca. Czasu albo jego samego. Szkoda. Po cichu liczy\u0142em, \u017ce niemi\u0142osierny mr\u00f3z wyt\u0119pi wszystkich zawodnik\u00f3w przed up\u0142ywem doby, a ja zgarn\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 nagrod\u0119 jeszcze tego samego dnia. Tak to sobie wyobrazi\u0142em w moich najskrytszych pragnieniach, niestety rzeczywisto\u015b\u0107 nie jest a\u017c tak \u0142askawa. Mi\u0119czaki ju\u017c dawno poodpada\u0142y wstaj\u0105c dzisiaj rano i konfrontuj\u0105c sw\u00f3j udzia\u0142 w Backyard Ultra z temperatur\u0105 na zewn\u0105trz. Ci, kt\u00f3rzy stawili si\u0119 na starcie nie s\u0105 lud\u017ami z przypadku. Nikt normalny nie wstaje o 5 rano i nie idzie pobiega\u0107, gdy nawet Yeti zak\u0142ada czapk\u0119 i b\u0142aga o herbat\u0119. Zostali sami twardziele i prawdopodobnie ka\u017cdy z nas zrobi wszystko, \u017ceby wytrzyma\u0107 do jutra do 7 rano.<\/p>\n\n\n\n

    Biegniemy obok siebie nawi\u0105zuj\u0105c ni\u0107 porozumienia, kt\u00f3ra z ka\u017cdym krokiem rozrasta si\u0119 do popl\u0105tanej k\u0142\u0119bowiny w\u0142\u00f3czki, w kt\u00f3rej nie spos\u00f3b rozpozna\u0107 gdzie jest pocz\u0105tek a gdzie koniec. \u015awietnie nam si\u0119 rozmawia, dzi\u0119ki czemu kilometry nagle wydaj\u0105 si\u0119 zdecydowanie kr\u00f3tsze, jednak na koniec dnia rywalizujemy pomi\u0119dzy sob\u0105. Czu\u0107 pomi\u0119dzy nami energi\u0119. Nadajemy na tych samych falach i bardzo szybko z\u0142apali\u015bmy kontakt. Niestety obaj wiemy, \u017ce na ko\u0144cu jest tylko jeden kawa\u0142ek pizzy. Nie mo\u017ce by\u0107 dw\u00f3ch zwyci\u0119zc\u00f3w. Kt\u00f3ry\u015b z nas b\u0119dzie musia\u0142 pokona\u0107 tego drugiego tempem. Jeden zostanie w tyle. Na szcz\u0119\u015bcie zanim to nast\u0105pi, przed nami d\u0142uga droga. Obecnie mo\u017cemy si\u0119 skupi\u0107 na przyjemno\u015bciach.<\/p>\n\n\n\n

    Kilometr przed met\u0105 doganiamy Rumuna, kt\u00f3remu najwyra\u017aniej sko\u0144czy\u0142y si\u0119 po raz kolejny pok\u0142ady energetyczne, jednak wyczuwszy zagro\u017cenie walczy o utrzymanie swojej pozycji. Do ko\u0144ca okr\u0105\u017cenia kilkukrotnie wymieniamy si\u0119 pozycjami, a ostatecznie Przemek wpada na met\u0119 pierwszy z czasem 32:21, ja sekund\u0119 za nim, a Rumun dwie po mnie. W klasyfikacji generalnej podium wygl\u0105da nast\u0119puj\u0105co: Vlad prowadzi, ja trac\u0119 do niego zaledwie 7 sekund, a Przemek do mnie 5, co oznacza, \u017ce r\u00f3\u017cnice z dw\u00f3ch pierwszych okr\u0105\u017ce\u0144 jeszcze bardziej stopnia\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

    Dopiero w drodze do Kretobusa dociera do mnie, \u017ce zrobili\u015bmy to okr\u0105\u017cenie tempem poni\u017cej 5 min\/km. Dycha w 50 minut. Maraton w 3,5 godziny. I tak przez ca\u0142\u0105 dob\u0119? Zdecydowanie za szybko. Biegowa eutanazja. Jak tak dalej p\u00f3jdzie zajedziemy si\u0119 nawzajem, a wisienki na torcie zostan\u0105 dla tych bardziej rozs\u0105dnych z ty\u0142u, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 da\u0107 sobie na wstrzymanie i nie \u015bcigaj\u0105 si\u0119 od pierwszego kilometra. Mimo to nikt z nas nie chce odpu\u015bci\u0107. Pocieszam si\u0119 faktem, \u017ce nie jest to jeszcze tempo, kt\u00f3rego utrzymanie sprawia mi problem. Zatem musz\u0119 jedynie poci\u0105gn\u0105\u0107 ten stan przez kolejne 140 kilometr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    W Kretobusie po trzeciej p\u0119tli Daniel serwuje mi \u017curek z tostem. Mocno kwaskowy doskonale prze\u0142amuje wytrawny smak poprzednich zupek. Wchodzi idealnie, cho\u0107 zastanawiam si\u0119 czy to wystarczy. Moja strategia \u017cywieniowa „ma\u0142o i cz\u0119sto” oznacza jeden kubek zupy o pojemno\u015bci 200 ml na ka\u017cdej przerwie. W konsekwencji mam wra\u017cenie, \u017ce jeszcze bym co\u015b op\u0119dzlowa\u0142 na ciep\u0142o. Delikatne ssanie odrobin\u0119 mi przeszkadza, jednak nie chc\u0119 przeholowa\u0107 w drug\u0105 stron\u0119 i obci\u0105\u017cy\u0107 \u017co\u0142\u0105dka, \u017ceby nie sko\u0144czy\u0142o si\u0119 kolk\u0105, a w najgorszym przypadku wykr\u0119ceniem jeszcze szybszego okr\u0105\u017cenia w pogoni do toalety. Bardzo mi ona przypad\u0142a do gustu, jednak mimo wszystko w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci chcia\u0142bym unikn\u0105\u0107 wpadania do niej na wi\u0119kszo\u015bci okr\u0105\u017ce\u0144. <\/p>\n\n\n\n

    Ci\u0119\u017cko znale\u017a\u0107 idealny \u015brodek, tym bardziej, \u017ce jeszcze musz\u0119 zmie\u015bci\u0107 w brzuszku izotonik, col\u0119, bia\u0142ko i herbatk\u0119. Niemniej dopycham si\u0119 jeszcze kilkoma gar\u015bciami chips\u00f3w i \u017celkami Haribo, kt\u00f3re r\u00f3wnie\u017c przyjmuj\u0105 mi si\u0119 zadziwiaj\u0105co dobrze i mam nadziej\u0119, \u017ce ju\u017c za chwil\u0119 poczuj\u0119 odrobin\u0119 wi\u0119cej syto\u015bci. Zostaje mi jeszcze kilka minut na kompletny relaks, a po drugim gwizdku 35 os\u00f3b rusza ponownie na tras\u0119. Jedna potwierdzi\u0142a koniec rywalizacji po trzecim k\u00f3\u0142ku, a druga zosta\u0142a zdyskwalifikowana. Natomiast dla nas zostaje jeszcze tylko 7 razy tyle i r\u00f3wnie\u017c b\u0119dziemy mogli odpocz\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Na tym etapie nastroje nadal gdzie\u015b w okolicach stratosfery.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    CZWARTA P\u0118TLA: 6,7 km (26,8 km)<\/h3>\n\n\n\n

    20 km w nogach powoli stabilizuje rozk\u0142ad pionk\u00f3w na planszy. W zasadzie ca\u0142y czas biegniemy z Przemkiem rami\u0119 w rami\u0119 zostawiaj\u0105c reszt\u0119 ekipy w tyle. Przynajmniej od po\u0142owy trasy, gdzie szeroko\u015b\u0107 \u015bcie\u017cki na to pozwala. Natomiast pierwsz\u0105 po\u0142ow\u0119 jedziemy poci\u0105giem. Ja robi\u0119 za lokomotyw\u0119, a on jest krok za mn\u0105. Tempo mamy ca\u0142y czas stabilne, w okolicach 5 min\/km, co pozwala na pog\u0142\u0119bienie naszej znajomo\u015bci, jednak z ty\u0142u g\u0142owy ca\u0142y czas zadaj\u0119 sobie to jedno najwa\u017cniejsze dla mnie pytanie. Kiedy on przy\u015bpieszy? Patrz\u0105c na niego, spokojnie m\u00f3g\u0142by lecie\u0107 odrobin\u0119 szybciej. Wmawiam sobie, \u017ce ja r\u00f3wnie\u017c, jednak wola\u0142bym tego nie weryfikowa\u0107. Jeszcze zbyt wcze\u015bnie na planowanie mata i mam nadziej\u0119, \u017ce Przemek podziela ten pogl\u0105d.<\/p>\n\n\n\n

    Sprawdza mnie dopiero na ostatniej prostej, gdy wychodzimy z zakr\u0119tu na pi\u0119\u0107dziesi\u0105t metr\u00f3w przed met\u0105. Nieznacznie przy\u015bpiesza, wysuwaj\u0105c si\u0119 odrobin\u0119 na prowadzenie. Moje oczy natychmiast przekazuj\u0105 t\u0119 informacj\u0119 do pnia m\u00f3zgu, kt\u00f3ry podejmuje akcj\u0119 obronn\u0105 i zanim zd\u0105\u017c\u0119 o tym pomy\u015ble\u0107 nakazuje nogom szybsze przebieranie. Przemek nie odpuszcza i rozp\u0119dza si\u0119 jeszcze bardziej staraj\u0105c si\u0119 uzyska\u0107 jak\u0105kolwiek przewag\u0119 na ostatnich metrach, jednak teraz, ju\u017c zupe\u0142nie \u015bwiadomie, broni\u0119 si\u0119 przed jego atakiem wszystkimi swoimi si\u0142ami. Udowadniam, \u017ce sprint mo\u017cna wykonywa\u0107 bez udzia\u0142u godno\u015bci, pr\u00f3buj\u0105c dramatycznie nie utraci\u0107 przyczepno\u015bci, ale przynajmniej udaje mi si\u0119 odrobi\u0107 strat\u0119 tych kilku metr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    Wbiegamy na met\u0119 r\u00f3wnocze\u015bnie po 32 minutach i 37 sekundach. Kolejni zawodnicy pojawiaj\u0105 si\u0119 dopiero minut\u0119 po nas. W konsekwencji przywdziewam wyimaginowan\u0105 \u017c\u00f3\u0142t\u0105 koszulk\u0119 lidera i czuj\u0119 si\u0119 jak Adam Ma\u0142ysz po konkursie w Salt Lake City w 2001 roku. Przynajmniej w\u0142a\u015bnie tak sobie wyobra\u017cam jego rado\u015b\u0107 po odebraniu Martinowi Schmittowi plastronu lidera. W tamtym sezonie Orze\u0142 z Wis\u0142y utrzyma\u0142 prowadzenie do samego ko\u0144ca, a historia przecie\u017c lubi zatacza\u0107 ko\u0142a. Da si\u0119? Da si\u0119! <\/p>\n\n\n\n

    Nad Przemkiem nadal mam 5 sekund przewagi, a Rumun traci do mnie ponad minut\u0119. Uradowany w\u0142asnym sukcesem przybijam z Przemkiem pi\u0105tk\u0119 i biegn\u0119 do \u0142azienki odcedzi\u0107 kartofelki. Los mi nadal sprzyja i nie musz\u0119 czeka\u0107 w kolejce, zreszt\u0105 ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, poniewa\u017c wizyta odrobin\u0119 mi si\u0119 przed\u0142u\u017ca. Brak zrzutki porannej ju\u017c sam w sobie by\u0142 z\u0142amaniem mojej \u017celaznej i najbardziej podstawowej zasady biegowej. T\u0142umaczy\u0142em to sobie zbyt wczesn\u0105 pobudk\u0105, do kt\u00f3rej dorzuci\u0142em teraz wcale niema\u0142\u0105 ilo\u015b\u0107 po\u017cywienia przyj\u0119t\u0105 przez ostatnie cztery godziny. Ca\u0142o\u015b\u0107 konkretnie wytrz\u0105s\u0142em na trasie, przez co niestrawione tre\u015bci \u017co\u0142\u0105dkowe przesun\u0119\u0142y si\u0119 na koniec jelita grubego i musz\u0119 teraz zrobi\u0107 wi\u0119cej miejsca na przysz\u0142e odpady, bo kolejna dostawa jest ju\u017c w drodze.<\/p>\n\n\n\n

    Po kilku minutach jestem nieznacznie l\u017cejszy i nadal mam mn\u00f3stwo czasu na tankowanie, przebranie si\u0119 i odpoczynek. Zupka meksyka\u0144ska z tostem zagryziona kolejn\u0105 porcj\u0105 chips\u00f3w, popita kompletem specyfik\u00f3w w p\u0142ynie i zagryziona kilkoma \u017celkami na chwil\u0119 zaspokaja m\u00f3j wilczy apetyt. W kwestii ubra\u0144 zmieniam tylko Buffki na g\u0142owie i na szyi, bo pomimo mrozu s\u0105 kompletnie mokre, wi\u0119c wyj\u015bcie w nich na kolejne okr\u0105\u017cenie to strza\u0142 w kolano. Reszty konstrukcji nie ruszam. Czuj\u0119 wilgo\u0107 w skarpetkach i na plecach, ale \u017ceby zmieni\u0107 koszulk\u0119, musia\u0142bym zrzuci\u0107 z siebie wszystkie trzy warstwy i zwyczajnie nie chce mi si\u0119 tego robi\u0107, natomiast za\u0142o\u017cenie nowych skarpetek oznacza konieczno\u015b\u0107 zdj\u0119cia stuptut\u00f3w i rozsznurowania but\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    Same stuptuty nie s\u0105 mi do niczego potrzebne. \u015anieg wok\u00f3\u0142 jest ubity i m\u00f3g\u0142bym je zostawi\u0107, a ich brak z pewno\u015bci\u0105 da\u0142by mi odrobin\u0119 wi\u0119cej przyczepno\u015bci, jednak w tym momencie zapewniaj\u0105 mi one dodatkowe wsparcie trzymaj\u0105c zwi\u0119\u017ale buty. Bez nich przemoczone sznur\u00f3wki mog\u0142yby si\u0119 rozwi\u0105za\u0107 w trasie, a przy tak ma\u0142ej przewadze nad Przemkiem nie mog\u0119 sobie pozwoli\u0107 na przystanek celem zasznurowania buta. Z dwojga z\u0142ego wol\u0119 mie\u0107 pewno\u015b\u0107 braku przymusowych przystank\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    DreamTeam i TeamPlutt w jednym.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Nieca\u0142e dwie minuty przed startem pi\u0105tej p\u0119tli po raz kolejny wychodzimy z cudownie ogrzanego wn\u0119trza Kretobusa wprost w mro\u017an\u0105 otch\u0142a\u0144 skazuj\u0105c si\u0119 ponownie na zn\u00f3j, zi\u0105b i w dalszej perspektywie cierpienie. Taki troch\u0119 fetysz jakby. Na szcz\u0119\u015bcie zaczynam si\u0119 przyzwyczaja\u0107 do tego typu aspekt\u00f3w ultra. Dobrze, \u017ce chocia\u017c ciemno nie jest.<\/p>\n\n\n\n

    PI\u0104TA P\u0118TLA: 6,7 km (33,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Do po\u0142owy okr\u0105\u017cenia mam powt\u00f3rk\u0119 z rozrywki. Absolutnie nic si\u0119 nie dzieje, \u015bnieg wsz\u0119dzie, wok\u00f3\u0142 ani \u017cywej duszy poza uczestnikami Backyard Ultra, ja prowadz\u0119, a za plecami s\u0142ysz\u0119 sapanie. Po drugim zakr\u0119cie do moich uszu dochodzi odg\u0142os przyspieszonego kroku i spodziewam si\u0119 po chwili zobaczy\u0107 Przemka, tymczasem jaki\u015b kole\u015b w czerwonej kurtce wyrywa do przodu zostawiaj\u0105c mnie w tyle. Nie kojarz\u0119 go z poprzednich okr\u0105\u017ce\u0144, a na finiszowanie jest zdecydowanie za wcze\u015bnie, wi\u0119c jedyne rozwi\u0105zanie, jakie przychodzi mi do g\u0142owy, to wyj\u0105tkowo intensywne parcie na stolec, kt\u00f3re nie pozwala go\u015bciowi utrzyma\u0107 rozs\u0105dnego tempa i nakazuje ratowa\u0107 swoj\u0105 godno\u015b\u0107. Tym bardziej, \u017ce w przeciwie\u0144stwie do Rumuna facet nie zwalnia po kilkuset metrach, tylko p\u0119dzi, jakby goni\u0142 do Lidla przed zamkni\u0119ciem w obawie, \u017ce mu si\u0119 przeterminuj\u0105 kupony promocyjne.<\/p>\n\n\n\n

    Tymczasem, zgodnie z oczekiwaniami, Przemek wychyla si\u0119 zza moich plec\u00f3w chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej i dalszy ci\u0105g p\u0119tli to kopiuj, wklej z poprzedniego okr\u0105\u017cenia. Biegniemy razem, gadaj\u0105c bez ko\u0144ca, a na ostatniej prostej Przemek ponownie atakuje. Jego zryw jest delikatny, zupe\u0142nie jakby chcia\u0142 sprawdzi\u0107, czy podejm\u0119 r\u0119kawic\u0119, ale nie trzeba mnie namawia\u0107. Musz\u0119 broni\u0107 swojej pozycji, wi\u0119c ruszam przed siebie, przyjmuj\u0105c jak najbardziej aerodynamiczn\u0105 pozycj\u0119 i staraj\u0105c si\u0119 zostawi\u0107 rywala w tyle. Z pewno\u015bci\u0105 wygl\u0105da to pokracznie, ale przynosi oczekiwany rezultat. S\u0119dziowie rejestruj\u0105 m\u00f3j czas 33:27, wynik o sekund\u0119 lepszy ni\u017c Przemka, wi\u0119c powi\u0119kszam moj\u0105 przewag\u0119 o jedno uderzenie serca. Pozostali zawodnicy s\u0105 ju\u017c ponad 2 minuty za nami w klasyfikacji generalnej.<\/p>\n\n\n\n

    W kretobusie Daniel dostosowuje si\u0119 do moich narzeka\u0144 na g\u0142\u00f3d i zamiast kolejnej porcji zupki serwuje mi klopsiki drobiowe przygotowane przez moj\u0105 ma\u0142\u017conk\u0119. Ca\u0142a porcja nadal przyjmuje si\u0119 znakomicie. \u017bo\u0142\u0105dek w najmniejszym stopniu nie odczuwa tego zwariowanego po\u0142\u0105czenia, kt\u00f3rym traktuj\u0119 go ju\u017c od pi\u0119ciu godzin, jednak Daniel ju\u017c na tym etapie martwi si\u0119, czy nie sko\u0144czy si\u0119 to ponadprogramow\u0105 wizyt\u0105 w toalecie. Jak to m\u00f3wi\u0105, jest ryzyko, jest zabawa. W tym momencie bardziej zale\u017cy mi na zaspokojeniu g\u0142odu. Na pustym baku i tak daleko nie zajad\u0119, a z pe\u0142nym brzuszkiem b\u0119d\u0119 przynajmniej w stanie dobiec do strefy zrzutu.<\/p>\n\n\n\n

    90 sekund przed po\u0142udniem po raz sz\u00f3sty ruszamy na lini\u0119 startu. \u015anieg zaczyna intensywniej pada\u0107. Jego grube p\u0142aty bardzo szybko pokrywaj\u0105 wszystko wok\u00f3\u0142, tak jakby by\u0142o go tutaj ma\u0142o. Wie\u0144czy to wspania\u0142\u0105 zimow\u0105 aur\u0119, kt\u00f3ra odrobin\u0119 lituje si\u0119 nad uczestnikami Backyard Ultra, podkr\u0119caj\u0105c wyra\u017anie temperatur\u0119. Termometr na starcie wskazuje teraz zaledwie -5\u00b0C. Przetrwali\u015bmy najgorsze, teraz powinno by\u0107 z g\u00f3rki. Nie przekonuje to kolejnych dw\u00f3ch os\u00f3b, kt\u00f3re rezygnuj\u0105 z dalszej rywalizacji. Na kolejne okr\u0105\u017cenie ruszaj\u0105 33 osoby.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Czy mo\u017cemy ju\u017c biec?<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    SZ\u00d3STA P\u0118TLA: 6,7 km (40,2 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Na tym etapie Backyard Ultra sprowadza si\u0119 do p\u0119tli \u015bwistaka. Prowadz\u0119 pierwsz\u0105 po\u0142ow\u0119 okr\u0105\u017cenia, za drugim zakr\u0119tem dogania mnie Przemek i reszt\u0119 trasy pokonujemy wsp\u00f3lnie, nawijaj\u0105c o wszystkim i o niczym. Jedyna r\u00f3\u017cnica to ko\u0144c\u00f3wka, na kt\u00f3rej tym razem m\u00f3j rywal nie atakuje. Lekkim krokiem przekraczamy lini\u0119 mety niemal\u017ce w tym samym momencie. Mimo to s\u0119dziowie odnotowuj\u0105 czas Przemka na poziomie 34:08, a m\u00f3j 2 sekundy gorszy. R\u0119czne odnotowywanie wynik\u00f3w w kapowniku w miejsce elektronicznego pomiaru czasu niesie za sob\u0105 takie ryzyko. Gdybym mia\u0142 tego \u015bwiadomo\u015b\u0107 w momencie przekraczania mety, m\u00f3g\u0142bym si\u0119 awanturowa\u0107, jednak dowiem si\u0119 o tym dopiero w Kretobusie. W\u00f3wczas zostaje mi jedynie analiza VAR.<\/p>\n\n\n\n

    Obawiam si\u0119 jednak, \u017ce przebieg zawod\u00f3w nie podlega wideorejestracji. Nie ma tutaj te\u017c s\u0119dzi\u00f3w VAR w specjalnym multimedialnym poje\u017adzie, ogl\u0105daj\u0105cych sygna\u0142 telewizyjny z rozgrywaj\u0105cego si\u0119 biegu. Zostaje tylko arbiter g\u0142\u00f3wny, do kt\u00f3rego mo\u017cna wylewa\u0107 swoje gorzkie \u017cale, ale chyba szkoda zachodu. Przed nami jeszcze 18 okr\u0105\u017ce\u0144, na kt\u00f3rych r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy nami z pewno\u015bci\u0105 si\u0119 zmieni. A nawet je\u015bli nie to przecie\u017c pi\u0142ka jest okr\u0105g\u0142a i r\u00f3wnie dobrze mo\u017ce przytrafi\u0107 si\u0119 kolejna pomy\u0142ka, tym razem na moj\u0105 korzy\u015b\u0107. Daniel, szkoda czasu na takie pierdo\u0142y. W ko\u0144cu nadal mam 4 sekundy przewagi w klasyfikacji generalnej. Dawa \u017cry\u0107, a ja lec\u0119 sprawdzi\u0107, czy stoj\u0105 rowery.<\/p>\n\n\n\n

    Po trzecim siku szef kuchni serwuje mi powt\u00f3rk\u0119 z roso\u0142ku z makaronem, saltsticka i szereg aperitif\u00f3w bezalkoholowych. Cola idzie z dolewk\u0105, bo strasznie chce mi si\u0119 pi\u0107. Sprz\u0119towo zmieniamy chustki na g\u0142owie i rezygnujemy z ogrzewaczy na r\u0119ce. Temperatura wzros\u0142a na tyle mocno, \u017ce w trakcie biegu odczuwa\u0142em gromadz\u0105c\u0105 si\u0119 wilgo\u0107 w r\u0119kawiczkach i musia\u0142em je zdj\u0105\u0107. Reszty konstrukcji nadal nie ruszamy, cho\u0107 nie ukrywam, \u017ce ca\u0142a g\u00f3ra zdecydowanie nadaje si\u0119 ju\u017c do wymiany. Siedz\u0105c wygodnie na le\u017cance do moich nozdrzy zaczyna dociera\u0107 ju\u017c wcale nie taki delikatny smrodek. Najlepszy dow\u00f3d na to, \u017ce te zabawne pa\u0142eczkowate bakterie tlenowe zwane potocznie maczugowcami, kt\u00f3re dawno temu skolonizowa\u0142y moje pachy, razem z wydzielaj\u0105cym si\u0119 potem dosta\u0142y ju\u017c odpowiedni\u0105 porcj\u0119 po\u017cywki w postaci bia\u0142ka, wody, soli oraz lipid\u00f3w i teraz metabolizuj\u0105 t\u0119 ca\u0142\u0105 mieszank\u0119 wybuchow\u0105 zapewniaj\u0105c osobom w moim bliskim towarzystwie niezbyt przyjemne atrakcje w\u0119chowe. Daniel, wybacz. Przebierzemy si\u0119 po kolejnej p\u0119tli, bo teraz zosta\u0142o ju\u017c ma\u0142o czasu.<\/p>\n\n\n\n

    Poniewa\u017c jest znacznie cieplej, a ja nie chc\u0119 uprzykrza\u0107 \u017cycia mojemu przyjacielowi jeszcze bardziej, ruszamy na kolejne okr\u0105\u017cenie ju\u017c na 3 minuty przed startem. Leciutki zefirek, kt\u00f3ry hula sobie pomi\u0119dzy zawodnikami pozwala r\u00f3wnie\u017c mi zapomnie\u0107 o istnieniu maczugowc\u00f3w, niestety ka\u017cdy kij ma dwa ko\u0144ce. Pomimo zaledwie dw\u00f3ch stopni poni\u017cej zera, 3 minuty w zupe\u0142no\u015bci wystarczaj\u0105, \u017ceby wyparowa\u0142o ze mnie ca\u0142e ciep\u0142o pozyskane w Kretobusie. Na kilkadziesi\u0105t sekund przed rozpocz\u0119ciem si\u00f3dmej p\u0119tli, z zimn\u0105 zaczynam zaciska\u0107 mocniej z\u0119by i bardziej intensywnie podskakiwa\u0107. Z zazdro\u015bci\u0105 spogl\u0105dam na pozosta\u0142ych zawodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy stoj\u0105 spokojnie na linii startu, od czasu do czasu machaj\u0105c jedn\u0105 nog\u0105 lub r\u0119k\u0105, bardziej jakby chcieli odgoni\u0107 irytuj\u0105c\u0105 much\u0119, ni\u017c podtrzyma\u0107 kr\u0105\u017cenie. Zrzuci\u0142bym to na kwestie posiadania naturalnej warstwy ochronnej, kt\u00f3rej u mnie nie ma za du\u017co, ale przecie\u017c nie \u015bcigam si\u0119 z zawodnikami sumo. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich bardziej przypomina suchoklates\u00f3w ni\u017c beczkowozy, aczkolwiek nie wiadomo, co skrywaj\u0105 pod tymi kilkoma warstwami ubra\u0144.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Ciagle w gazie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    SI\u00d3DMA P\u0118TLA: 6,7 km (46,9 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Jaki\u015b wariat pomyli\u0142 Backyard Ultra z zawodami typu drag race i stawia sobie na punkt honoru pokona\u0107 ca\u0142\u0105 p\u0119tl\u0119 w jak najkr\u00f3tszym czasie. Ju\u017c po kilkuset metrach znika nam z pola widzenia, lec\u0105c po ewidentny rekord. To musi by\u0107 kto\u015b z kr\u00f3tszego 7-p\u0119tlowego dystansu i najwyra\u017aniej chce nadrobi\u0107 zaleg\u0142o\u015bci. Ciekaw jestem, czy nas po 24 okr\u0105\u017ceniach r\u00f3wnie\u017c b\u0119dzie sta\u0107 na taki spektakularny finisz. Na ten moment i tak radzimy sobie bardzo przyzwoicie, nadal kr\u0119c\u0105c si\u0119 wok\u00f3\u0142 tempa 5 min\/km. Z t\u0105 tylko r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce na bie\u017c\u0105cym okr\u0105\u017ceniu jest nas trzech. Do naszego stabilnego duetu do\u0142\u0105cza Andrzej i nagle pojawia si\u0119 jeszcze wi\u0119cej temat\u00f3w do rozmowy.<\/p>\n\n\n\n

    Nowy okazuje si\u0119 backyardowym wymiataczem, kt\u00f3ry w letniej edycji wykr\u0119ci\u0142 55 k\u00f3\u0142ek. Do tej pory trzyma\u0142 si\u0119 z ty\u0142u, ma do nas 3,5 minuty straty w klasyfikacji generalnej, ale najwyra\u017aniej zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 rozgrza\u0107 i nie zamierza odpu\u015bci\u0107 dw\u00f3m nowicjuszom, z kt\u00f3rych przynajmniej jeden my\u015bla\u0142, \u017ce wszystkie karty na stole ju\u017c le\u017c\u0105 odkryte. Andrzej udowadnia to mniej wi\u0119cej kilometr przed met\u0105, wchodz\u0105c na wy\u017csze obroty i rozpoczynaj\u0105c dosy\u0107 d\u0142ugi finisz okr\u0105\u017cenia. Zaskoczenie pozwala mu zyska\u0107 kilka metr\u00f3w przewagi, jednak na nasz\u0105 reakcj\u0119 nie musi d\u0142ugo czeka\u0107. Ruszamy za nim w pogo\u0144.<\/p>\n\n\n\n

    Przepustowo\u015b\u0107 na pogaduchy si\u0119 sko\u0144czy\u0142a. Nikt nic nie m\u00f3wi, a jedyne d\u017awi\u0119ki, jakie nam towarzysz\u0105 to skrzypienie \u015bniegu pod naszymi podeszwami oraz sapanie na przemian z cherlaniem wskutek niskiej temperatury. Panowie, nie macie lito\u015bci? Mo\u017ce jednak odrobin\u0119 zwolnimy? M\u00f3j postulat nie spotyka si\u0119 z zainteresowaniem, zapewne g\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce nie mam si\u0142y wypowiedzie\u0107 go na p\u0142ytkim oddechu i jestem w stanie jedynie wyartyku\u0142owa\u0107 swoje pragnienia w my\u015blach. Ch\u0142opaki natomiast to nie mistrzowie Jedi, i w my\u015blach mi nie czytaj\u0105. Goni\u0105 przed siebie bez opami\u0119tania i zastanawiam si\u0119 jak my si\u0119 zmie\u015bcimy w w\u0105skiej \u015bcie\u017cce przy szlabanie oznaczaj\u0105cym wjazd do lasu. W jaki\u015b nadprzyrodzony spos\u00f3b dr\u00f3\u017cka na szeroko\u015b\u0107 jednej osoby doros\u0142ej mie\u015bci nasz\u0105 tr\u00f3jk\u0119 i nikt nie ko\u0144czy w okolicznym rowie, a przed nami zostaje ostatnie 100 metr\u00f3w do pokonania.<\/p>\n\n\n\n

    Na ostatnim ostrym zakr\u0119cie wypadam z wira\u017cu. Moje buty nie pozwalaj\u0105 na tak agresywn\u0105 jazd\u0119, wi\u0119c zostaj\u0119 delikatnie w tyle. Andrzej jako pierwszy zamyka to okr\u0105\u017cenie, Przemek zaraz za nim, a ja 3 sekundy p\u00f3\u017aniej z czasem 34:05. W konsekwencji, po nieca\u0142ych 47 km i prawie 4 godzinach biegu, jestem liderem zawod\u00f3w z zaledwie jednosekundow\u0105 przewag\u0105 nad drugim zawodnikiem. 3 mrugni\u0119cia okiem. 1 machni\u0119cie psim ogonem. Albo uchem s\u0142onia. Z drugiej strony, w jedn\u0105 sekund\u0119 mo\u017ce si\u0119 wydarzy\u0107 ca\u0142kiem sporo rzeczy. Ziemia pokonuje oko\u0142o 30 km wzd\u0142u\u017c swojej orbity. Mucha macha 200 razy swoimi skrzyde\u0142kami. Komputery wykonuj\u0105 miliony operacji. Niby ma\u0142o, ale jeszcze sporo si\u0119 mo\u017ce wydarzy\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Jedyny minus to nogi. Ten sprint do mety sporo mnie kosztowa\u0142. Za nami niewiele ponad 25% trasy, a ja zaczynam odczuwa\u0107 w mi\u0119\u015bniach, \u017ce rozgrzewk\u0119 mamy ju\u017c dawno za sob\u0105. Tymczasem przed nami jeszcze ponad 100 km i dobre 10 godzin \u0142adowania, zak\u0142adaj\u0105c, \u017ce wytrwamy do ko\u0144ca. Mia\u0142o by\u0107 na spokojnie, mia\u0142o by\u0107 rozs\u0105dnie, a wysz\u0142o jak zawsze. Najwyra\u017aniej nie s\u0105 to tylko moje spostrze\u017cenia, poniewa\u017c Pawe\u0142 \u017buk zaczepia mnie na wyj\u015bciu z toalety po moim czwartym ju\u017c siku, rzucaj\u0105c do mnie zwi\u0119z\u0142e „Daniel, Daniel, uwa\u017caj…”. Uwa\u017cam. Serio. Uwa\u017cam, \u017ce mog\u0119 to dzi\u015b wygra\u0107. Jednak nie mog\u0119 odpuszcza\u0107, je\u015bli chc\u0119 to dowie\u017a\u0107. Przecie\u017c ch\u0142opaki r\u00f3wnie\u017c musz\u0105 odczuwa\u0107 maraton w nogach.<\/p>\n\n\n\n

    Wracam do Kretobusa, na obiad wje\u017cdza zupka rybna z tostem, a na przebranie dostaj\u0119 komplet ciuch\u00f3w na g\u00f3r\u0119. Gaci nie ruszam, bo musia\u0142bym zdejmowa\u0107 r\u00f3wnie\u017c buty. Sucha i ciep\u0142a koszulka oraz wszystko co idzie na ni\u0105 w zupe\u0142no\u015bci wystarcza, \u017cebym poczu\u0142 powiew \u015bwie\u017co\u015bci. K\u0142ad\u0119 si\u0119 na le\u017cance, wyci\u0105gaj\u0105c kopyta wysoko do g\u00f3ry, \u017ceby one r\u00f3wnie\u017c odrobin\u0119 odpocz\u0119\u0142y. Czeka je jeszcze sporo pracy, wi\u0119c wierz\u0119, \u017ce te kilka minut lewitacji odbije si\u0119 pozytywnie na moich kolejnych kilometrach.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Stanowisko regeneracyjne.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    \u00d3SMA P\u0118TLA: 6,7 km (53,6 km)<\/h3>\n\n\n\n

    \u015anieg nadal intensywnie pr\u00f3szy, usypuj\u0105c puchowy dywanik wsz\u0119dzie dooko\u0142a. Uwielbiam ten pierwszy krok na \u015bwie\u017c\u0105, grub\u0105 i bia\u0142\u0105 warstw\u0119, kt\u00f3ra wydaje wtedy jedyny i niepowtarzalny chrup-puff-owy d\u017awi\u0119k. Drugie t\u0105pni\u0119cie w tym samym miejscu ju\u017c nie jest takie samo. Ten suchy i mi\u0119kki odg\u0142os zach\u0119ca mnie swoj\u0105 st\u0142umion\u0105 delikatno\u015bci\u0105 do postawienia kolejnego kroku odrobin\u0119 dalej. Wiatru nie ma, temperatura nadal jest bardzo zno\u015bna, dlatego korzystam ch\u0119tnie z tego zaproszenia, tym bardziej \u017ce nowiutkie ubranko nie pozwala mi si\u0119 wych\u0142odzi\u0107 tak szybko, jak na poprzednich okr\u0105\u017ceniach i w ko\u0144cu mog\u0119 uda\u0107 si\u0119 na start z u\u015bmiechem na twarzy, kt\u00f3rego mr\u00f3z nie rozbija ju\u017c po kilkudziesi\u0119ciu sekundach. Dla takich chwil warto si\u0119 odrobin\u0119 pom\u0119czy\u0107 na Backyard Ultra. Cho\u0107 nie wszyscy podzielaj\u0105 moje zdanie. Jedna osoba nie rusza z nami na kolejne okr\u0105\u017cenie, a kolejna zmienia zdanie zaraz po przekroczeniu linii startu, zje\u017cd\u017caj\u0105c do bazy najkr\u00f3tsz\u0105 mo\u017cliw\u0105 drog\u0105, co oznacza, \u017ce na tras\u0119 rusza 31 os\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n

    Nasze trio z czo\u0142\u00f3wki \u015bmiga przez ca\u0142\u0105 p\u0119tl\u0119 jak przecinak, aczkolwiek przyznaj\u0119 sam przed sob\u0105, \u017ce naprawd\u0119 odczuwam ju\u017c dosy\u0107 intensywnie mi\u0119\u015bnie n\u00f3g. Wierz\u0119, \u017ce ch\u0142opaki r\u00f3wnie\u017c, cho\u0107 patrz\u0105c na Przemka, wygl\u0105da on jakby by\u0142 na wakacjach. Spokojny, pewny krok za krokiem, zero oznak zm\u0119czenia, zak\u0142adaj\u0105c, \u017ce jego pokas\u0142ywanie jest jedynie pochodn\u0105 niskiej temperatury, do tego swobodna gadka bez gwa\u0142townych haust\u00f3w powietrza. Je\u015bli aktorzy, to naprawd\u0119 oskarowo. Druga opcja to genetyczna niesprawiedliwo\u015b\u0107, jednak bardziej przychylam si\u0119 do pierwszej. Nie mo\u017ce by\u0107 a\u017c takim gigantem. Przecie\u017c musi odczuwa\u0107 50 km w nogach. A przynajmniej powinien. Cho\u0107by dla przyzwoito\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

    Gdy na ostatniej prostej, ku mojemu zdziwieniu, \u017caden z nich nie atakuje, tym razem ja postanawiam ich przetestowa\u0107, rzucaj\u0105c zwi\u0119z\u0142e: „No to ognia!”. Inicjuj\u0105c sprint, tym razem ja mam lekk\u0105 przewag\u0119, poniewa\u017c ch\u0142opaki najwyra\u017aniej nie spodziewaj\u0105 si\u0119 natarcia z mojej strony. Bardzo szybko udaje mi si\u0119 wypracowa\u0107 drobn\u0105 przewag\u0119, kt\u00f3r\u0105 oni staraj\u0105 si\u0119 zniwelowa\u0107 na ostatnich metrach, na szcz\u0119\u015bcie dla mnie, bezskutecznie. Ko\u0144cz\u0119 okr\u0105\u017cenie z czasem 34:38, a oni 2 sekundy po mnie. W ten oto pi\u0119kny spos\u00f3b udaje mi si\u0119 poprawi\u0107 swoj\u0105 przewag\u0119 nad Przemkiem o ca\u0142e 200%. Szkoda, \u017ce nominalnie przek\u0142ada si\u0119 to na marne 3 sekundy \u0142\u0105cznego zapasu. Zawsze lepiej to ni\u017c jedna, ale nie oszukujmy si\u0119, w taki spos\u00f3b nie wygrywa si\u0119 Backyard\u00f3w. Przynajmniej nie do tej pory.<\/p>\n\n\n\n

    Zziajany padam na le\u017cank\u0119 w Kretobusie. Ta ko\u0144c\u00f3wka sporo mnie kosztowa\u0142a, wi\u0119c zanim przejd\u0119 do pa\u0142aszowania \u017curku z tostem, musz\u0119 uspokoi\u0107 oddech. Spogl\u0105dam na zegarek w obawie przed przekr\u0119conym licznikiem na zarejestrowane tempo, a tam 163 uderzenia na minut\u0119. \u0141eee! Ba\u0142em sie, \u017ce b\u0119dzie ponad 200. 163 to nadal moja strefa niskiej intensywno\u015bci. Nie ma obawy, \u017ce sko\u0144cz\u0119 na OIOM-ie, zamiast na najwy\u017cszym schodku podium. Daniel, gramy dalej! Dawaj izo i bia\u0142eczko.<\/p>\n\n\n\n

    Moje +20 do motywacji zostaje podkr\u0119cone jeszcze bardziej przez pukanie w tylne drzwi Kretobusa. Gdzie tam pukanie, walenie jak w drzwi od obory, przez co ca\u0142a karoseria, kt\u00f3r\u0105 jeste\u015bmy otoczeni, wchodzi w rezonans i mam wra\u017cenie, \u017ce za chwil\u0119 pop\u0119kaj\u0105 mi b\u0119benki w uszach. Podczas gdy ja mam obawy, czy to przypadkiem kto\u015b nie \u017c\u0105da od nas przeparkowania Kretobusa, cho\u0107 nie mam poj\u0119cia, co mogliby\u015bmy blokowa\u0107 na tym odludziu w sobotnie popo\u0142udnie, okazuje si\u0119, \u017ce to moi najbardziej zagorzali kibice postanowili nas odwiedzi\u0107 i zagrza\u0107 do dalszej walki. Sprzedaj\u0119 sobie, \u017ce s\u0142awa zobowi\u0105zuje, a fani potrafi\u0105 pojecha\u0107 naprawd\u0119 daleko za wspieran\u0105 przez siebie dru\u017cyn\u0105, cho\u0107 prawda jest du\u017co bardziej przyziemna. Dziewczyny z mojej poprzedniej pracy zwyczajnie mieszkaj\u0105 tu\u017c obok i zawin\u0119\u0142y do nas przy okazji weekendowego spaceru. Niemniej nadal mnie to bardzo cieszy i podnosi na duchu. Ludzie patrz\u0105, trzeba da\u0107 z siebie wszystko.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Kibice!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Nakr\u0119cony na kolejne kilometry wyskakuj\u0119 z Kretobusa, wypatruj\u0105c Przemka i Andrzeja. Ch\u0142opakom zdecydowanie r\u00f3wnie\u017c nie brakuje motywacji, bo ju\u017c po chwili stajemy obok siebie i czekamy na dzwon rozpoczynaj\u0105cy dziewi\u0105t\u0105 p\u0119tle. Jeszcze tylko 2\/3 trasy. Nadal ponad 100 km. Dla kolejnych trzech os\u00f3b jest to wystarczaj\u0105cy pow\u00f3d, \u017ceby zrezygnowa\u0107 z rywalizacji, wi\u0119c zostaje nas 28.<\/p>\n\n\n\n

    DZIEWI\u0104TA P\u0118TLA: 6,7 km (60,3 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Ruszamy na ostatnie okr\u0105\u017cenie za dnia. Reszta biegu b\u0119dzie si\u0119 odbywa\u0107 po ciemku. Tym razem lecimy we dw\u00f3ch, Andrzej trzyma si\u0119 bardziej w tyle, a nam z Przemkiem zostaje coraz mniej temat\u00f3w na pogaduchy. Ju\u017c si\u0119 wystarczaj\u0105co poznali\u015bmy, przerobili\u015bmy swoje biegi odbyte i te ze sfery marze\u0144, por\u00f3wnali\u015bmy obuwie, plany treningowe, \u017cywieniowe i regeneracyjne. O czym tu jeszcze pogada\u0107? Przecie\u017c nie b\u0119dziemy sobie opowiada\u0107 dowcip\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    Mo\u017cemy jeszcze przerobi\u0107 miejsca do trenowania, zaczepi\u0107 troch\u0119 o \u017cycie prywatne, a w ostateczno\u015bci zagai\u0107 o pogod\u0119. Natomiast prawda jest taka, \u017ce moj\u0105 g\u0142ow\u0119 coraz bardziej zajmuj\u0105 pytania o to, ile jeszcze b\u0119dziemy lecie\u0107 razem? Czy Przemek w pewnym momencie zaatakuje mocniej i wcze\u015bniej ni\u017c przed sam\u0105 met\u0105? Czy po prostu cierpliwie czeka, a\u017c wyko\u0144cz\u0119 si\u0119 sam prowadz\u0105c ka\u017cde okr\u0105\u017cenie?<\/p>\n\n\n\n

    Pod koniec okr\u0105\u017cenia ponownie odczuwam zm\u0119czone mi\u0119\u015bnie. Ca\u0142y czas trzymamy ambitne tempo. Jest wprawdzie wolniej ni\u017c na pocz\u0105tku, bo to nie 5 min\/km, ale 5:15 raczej sugerowa\u0142oby osobom postronnym popuka\u0107 si\u0119 delikatnie w skro\u0144 i spojrze\u0107 na nas jak na wariat\u00f3w niespe\u0142na rozumu, bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce raczej obaj liczymy na walk\u0119 do samego ko\u0144ca, czyli jeszcze przez ponad 100 km.<\/p>\n\n\n\n

    Zaraz za ostatnim wira\u017cem, na 50 metr\u00f3w przed met\u0105, spinam wszystkie mi\u0119\u015bnie, gotowy do kolejnego zrywu, kt\u00f3ry tym razem nie nadchodzi. Przemek nie atakuje. Ja te\u017c nie. I jest mi to bardzo na r\u0119k\u0119. Zachodz\u0119 w g\u0142ow\u0119, czy on r\u00f3wnie\u017c ma dosy\u0107 szarpania, zbiera si\u0142y na p\u00f3\u017aniej, czy zwyczajnie si\u0119 ze mn\u0105 dra\u017cni, gdy ko\u0144czymy wsp\u00f3lnie okr\u0105\u017cenie z czasem 35:13.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Dwa kocury.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Z wra\u017cenia zahaczam o toalet\u0119, funduj\u0105c sobie pe\u0142ny serwis. Kolejne siku w zasadzie przestaje mnie dziwi\u0107. Najwa\u017cniejsze, \u017ce kolor jest naturalny i bardzo jasny. Natomiast moje centrum dystrybucji ko\u0144cowej dopiero teraz daje sygna\u0142y, \u017ce terminal prze\u0142adunkowy jest ju\u017c pe\u0142ny i musi nast\u0105pi\u0107 wydanie towaru.<\/p>\n\n\n\n

    Z przera\u017ceniem \u0142apie si\u0119 mocniej muszli klozetowej. Z poprzednich ultra znam bardzo dobrze takie niemi\u0142e zaskoczenia, kt\u00f3re po odpowiedniej ilo\u015bci wstrz\u0105s\u00f3w zapewnionych tysi\u0105cami krok\u00f3w w biegu, wyrzucaj\u0105 na zewn\u0105trz ca\u0142\u0105 zawarto\u015b\u0107 silosu odpadowego i to w formie fontanny rado\u015bci, a bez prawid\u0142owego zabezpieczenia podbijaj\u0105 w\u0142a\u015bciciela czyni\u0105c z niego ca\u0142kiem przyzwoitego kandydata do lot\u00f3w orbitalnych, a przynajmniej zapewniaj\u0105c mu chwilowe doznania stanu niewa\u017cko\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

    Tymczasem nic takiego si\u0119 nie dzieje. Nie ma pot\u0119\u017cnej si\u0142y odrzutu, mog\u0105cej swoj\u0105 fal\u0105 uderzeniow\u0105 uszkodzi\u0107 fundamenty toalety. Nie ma odg\u0142os\u00f3w grom\u00f3w, zwiastuj\u0105cych nadej\u015bcie je\u017ad\u017ac\u00f3w apokalipsy. Nie ma rykoszetu, przed kt\u00f3rym nale\u017ca\u0142oby si\u0119 chowa\u0107 w obawie o swoje \u017cycie lub zdrowie. Jest tylko akcja „czysty przelot”, po kt\u00f3rej papier toaletowy jest w zasadzie zb\u0119dn\u0105 formalno\u015bci\u0105. Klasyczna \u201eczw\u00f3rka\u201d w skali bristolskiej. Do idea\u0142u brakuje jedynie ocen s\u0119dziowskich za styl i l\u0105dowanie.<\/p>\n\n\n\n

    Wracam do Daniela, zastanawi\u0105c si\u0119, jak to jest mo\u017cliwe, \u017ce moje jelita w mrozie, ci\u0105g\u0142ym ruchu i diecie z\u0142o\u017conej z zupki meksyka\u0144skiej, rybnej, chips\u00f3w oraz \u017celk\u00f3w nadaj dzia\u0142aj\u0105 jak szwajcarski zegarek. Absolutnie wszystko elegancko si\u0119 trawi. Straty s\u0105 minimalne. Zero waste pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105. Z drugiej strony, po co si\u0119 martwi\u0107. Tu si\u0119 trzeba cieszy\u0107. Niejednokrotnie odczuwa\u0142em skutki uboczne zbyt frywolnego miksowania r\u00f3\u017cnych posi\u0142k\u00f3w podczas biegu i tego samego obawia\u0142em si\u0119 podczas Backyard Ultra, tymczasem \u017co\u0142\u0105dek radzi sobie ze wszystkim bez zarzutu i najwyra\u017aniej czeka na wi\u0119cej, bo ponownie burczy mi w brzuchu.<\/p>\n\n\n\n

    M\u00f3j przyjaciel serwuje kolejny kubek zupki meksyka\u0144skiej z tostem, kt\u00f3ra nie jest w stanie zaspokoi\u0107 mojego apetytu. Zeruj\u0119 wyjedzon\u0105 do po\u0142owy paczk\u0119 chips\u00f3w, poprawiam \u017celkami i licz\u0119, \u017ce to wystarczy na jeszcze jedno okr\u0105\u017cenie. Zadziwiaj\u0105cy jest ten bieg dla mnie. Jem bez opami\u0119tania. Pij\u0119 zreszt\u0105 te\u017c. Mimo to nadal jestem g\u0142odny i spragniony, jednak boj\u0119 si\u0119 wrzuci\u0107 wi\u0119cej na ruszt, \u017ceby nie przesadzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Podw\u00f3jny gong, oznaczaj\u0105cy 120 sekund do rozpocz\u0119cia kolejnego okr\u0105\u017cenia ka\u017ce nam opuszcza\u0107 Kretobusa. Pozosta\u0142ych 23 zawodnik\u00f3w, uszczuplonych o kolejne cztery osoby, r\u00f3wnie\u017c wysypuje si\u0119 z hali sportowej. Niekt\u00f3rzy s\u0105 ubrani na tyle lekko, \u017ce robi mi si\u0119 zimno od samego patrzenia na nich. Jak oni to wytrzymuj\u0105? Mnie zaczyna telepa\u0107, zanim jeszcze dochodzimy do strefy startowej. Nie umiem sobie poradzi\u0107 z mrozem, nawet wykonuj\u0105c dynamiczne ruchy i podskoki. Temperatura przeszywa mnie na wylot, nie pozostawiaj\u0105c cienia w\u0105tpliwo\u015bci kto tutaj rozdaje karty. Zawsze my\u015bla\u0142em, \u017ce relatywnie dobrze znosz\u0119 ch\u0142\u00f3d, ale ju\u017c teraz rozumiem, \u017ce tylko pod warunkiem zapewnienia sobie odpowiedniego ubioru. A trzy warstwy cienkich \u0142aszk\u00f3w do biegania to zdecydowanie za ma\u0142o, \u017ceby z godno\u015bci\u0105 znosi\u0107 -9\u00b0C w miejscu.<\/p>\n\n\n\n

    Co innego, jesli celem jest bieganie. W takiej sytuacji to nawet odrobin\u0119 zbyt du\u017co. Z niecierpliwo\u015bci\u0105 wyczekuj\u0119 ostatniego gongu, po kt\u00f3rym b\u0119dziemy mogli w ko\u0144cu ruszy\u0107 na tras\u0119. Od tego momentu jeszcze przez jakie\u015b dziesi\u0119\u0107 minut b\u0119d\u0119 musia\u0142 zagryza\u0107 mocniej z\u0119by, co i tak nie pomo\u017ce mi na wszechogarniaj\u0105cy mnie zi\u0105b. Natomiast po kolejnych dziesi\u0119ciu rozepn\u0119 kurtk\u0119 i zdejm\u0119 r\u0119kawiczki, poniewa\u017c zaczn\u0119 si\u0119 gotowa\u0107 od \u015brodka. I tak co godzin\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    DZIESI\u0104TA P\u0118TLA: 6,7 km (67 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Jest dok\u0142adnie tak, jak przewidywa\u0142em. Zabawa w zimno – ciep\u0142o trwa w najlepsze. Co wi\u0119cej, przed\u0142u\u017caj\u0105ca si\u0119 cisza znacz\u0105co wp\u0142ywa na odczucie czasu sp\u0119dzonego na trasie. Mam wra\u017cenie, \u017ce okr\u0105\u017cenie trwa teraz zdecydowanie d\u0142u\u017cej, ni\u017c kiedy trajkotali\u015bmy z Przemkiem o czymkolwiek. Trzeba o co\u015b zagai\u0107, \u017ceby milej si\u0119 bieg\u0142o, i \u017cebym nie musia\u0142 tak d\u0142ugo czeka\u0107 na rozgrzanie si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Ostatnie okr\u0105\u017cenie przed zmrokiem.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Zapytany o plany na ten sezon, m\u00f3j towarzysz zwierza mi si\u0119, \u017ce celuje w Polsk\u0105 Lig\u0119 Backyard. W tym momencie zapala mi si\u0119 \u015bwiate\u0142ko. Zasady s\u0105 bardzo proste, wygrywa zawodnik, kt\u00f3ry pokona najwi\u0119cej okr\u0105\u017ce\u0144 we wszystkich Backyardach w skali roku. Potwierdza to jedynie determinacj\u0119 Przemka, z pewno\u015bci\u0105 b\u0119dzie lecia\u0142 tutaj w op\u00f3r. Jednak z drugiej strony nie musi wygra\u0107. Przecie\u017c w takiej sytuacji interesuje go jedynie liczba pokonanych p\u0119tli. Wystarczy, \u017ce przebiegnie wszystkie 24 i b\u0119dzie mia\u0142 najwi\u0119ksz\u0105 mo\u017cliw\u0105 cegie\u0142k\u0119 w drodze do zwyci\u0119zcy Polish Backyard Ultra League. Wi\u0119c po co si\u0119 \u017cy\u0142owa\u0107. M\u00f3g\u0142by odrobin\u0119 zwolni\u0107 i da\u0107 mi wygra\u0107. Mi\u0142y d\u017centelme\u0144ski gest. Nie obrazi\u0142bym si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    Przez chwil\u0119 zastanawiam si\u0119, czy nie zaproponowa\u0107 mu tego wspania\u0142ego rozwi\u0105zania, jednak ostatecznie gryz\u0119 si\u0119 w j\u0119zyk. Chyba rzeczywi\u015bcie odrobin\u0119 za bardzo bujam w ob\u0142okach. Przemek wygl\u0105da jakby wyszed\u0142 sobie na spacer po bu\u0142ki do sklepu, wi\u0119c najwyra\u017aniej nie jest to dla niego zab\u00f3jcze tempo. Tym samym nie ma przes\u0142anek do zwolnienia. Pozostaje mi jedynie nadzieja, \u017ce zmi\u0119knie pr\u0119dzej ni\u017c ja, a p\u00f3ki co b\u0119dziemy robi\u0107 zawody w sikaniu na odleg\u0142o\u015b\u0107 na ostatnich 50 metrach p\u0119tli.<\/p>\n\n\n\n

    I rzeczywi\u015bcie na ostatniej prostej m\u00f3j rywal ponownie atakuje. Jednak oszcz\u0119dzenie si\u0142 na poprzedniej p\u0119tli pozwala mi odeprze\u0107 jego natarcie bez problem\u00f3w. Po raz kolejny wbiegamy na met\u0119 r\u00f3wnocze\u015bnie, z czasem 36:23, w\u015br\u00f3d \u015bmiech\u00f3w s\u0119dzi\u00f3w i innych os\u00f3b postronnych, kt\u00f3re z zaciekawieniem przygl\u0105daj\u0105 si\u0119 dw\u00f3m wariatom chc\u0105cym rozstrzygn\u0105\u0107 bieg ultra, jeszcze zanim rozkr\u0119ci si\u0119 na dobre.<\/p>\n\n\n\n

    Daniel lituje si\u0119 nade mn\u0105 i serwuje mi posi\u0142ek sta\u0142y. Mia\u0142em jecha\u0107 ca\u0142y czas na zupkach, jednak g\u0142\u00f3d zbytnio mi doskwiera, dlatego jeszcze zanim m\u00f3j przyjaciel poda do sto\u0142u, ju\u017c wiem co b\u0119dzie grane. Wspania\u0142y rybny aromat pomieszany z korniszonami wype\u0142nia wn\u0119trze Kretobusa, dra\u017cni\u0105c moje nozdrza, a tym samym powoduj\u0105c skurcz \u017co\u0142\u0105dka. Nie musz\u0119 d\u0142ugo czeka\u0107. Ju\u017c po chwili w moich r\u0119kach l\u0105duj\u0105 dwa na\u0142adowane po same brzegi past\u0105 tu\u0144czykow\u0105 tosty. Jeszcze ciep\u0142e. Chrupi\u0105ce z wierzchu, ale nasi\u0105kni\u0119te roztopionym mas\u0142em stanowi\u0105 doskona\u0142e wype\u0142nienie delikatnej struktury ryby. Jej wyra\u017any morski aromat prze\u0142amany sokiem z cytryny, natk\u0105 pietruszki, drobno posiekan\u0105 cebulk\u0105 i kaparami zapewnia wra\u017cenia gastronomiczne rodem z Disfrutar w Barcelonie. Nie jestem pewien, jeszcze nie by\u0142em w najlepszej restauracji \u015bwiata, jednak w\u0142a\u015bnie tak wyobra\u017cam sobie niebo w g\u0119bie, wi\u0119c tam musi by\u0107 podobnie. Tylko pewnie stolik z zastaw\u0105 maj\u0105 \u0142adniejszy ni\u017c ta nasza plastikowa skrzynka i papierowy talerzyk. Jednak wierz\u0119, \u017ce test na \u015blepo nie wykaza\u0142by najmniejszej r\u00f3\u017cnicy.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Danie godne fina\u0142\u00f3w MasterChef.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Tego mi by\u0142o trzeba. W ko\u0144cu czuj\u0119, \u017ce zjad\u0142em co\u015b konkretnego. Wiem, \u017ce ludzie pokroju Roberta Hardkorowego Koksu Burneiki, wy\u015bmialiby ten konkret w postaci „jakich\u015btam kanape\u0107ek”, jednak schabowy z kartofelkami to troch\u0119 du\u017co jak na posi\u0142ek podczas biegu. Tosty doskonale zaspokajaj\u0105 m\u00f3j g\u0142\u00f3d i dzi\u0119ki nim, pe\u0142en wigoru, kt\u00f3rego zabrak\u0142o trzem kolejnym ultrasom, wychodz\u0119 na nast\u0119pne okr\u0105\u017cenie, w towarzystwie pozosta\u0142ych 20 os\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n

    JEDENASTA P\u0118TLA: 6,7 km (73,7 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Tosty z tu\u0144czykiem to dla mnie istny sok z gumijag\u00f3d po\u0142\u0105czony z wywarem Panoramixa. Ju\u017c kilka chwil po rozpocz\u0119ciu okr\u0105\u017cenia czuj\u0119, \u017ce robi mi si\u0119 ciep\u0142o. Dorzucenie solidnego \u0142adunku do pieca przynosi oczekiwane rezultaty. Kolejna niespodzianka czeka na mnie na podbiegach. Nie s\u0105 du\u017ce, a mimo to na tym drugim udaje mi si\u0119 wypracowa\u0107 ca\u0142kiem niema\u0142\u0105 przewag\u0119 nad Przemkiem. Prze\u0142amanie! P\u0119k\u0142! Okap\u0142! Czy to mo\u017cliwe? Niby 65 km w nogach robi swoje, ale przecie\u017c dopiero co biegli\u015bmy rami\u0119 w rami\u0119 i mia\u0142 jeszcze wystarczaj\u0105co pary, \u017ceby zaatakowa\u0107. Zreszt\u0105 niewa\u017cne, robi\u0119 swoje. Mo\u017ce uda mi si\u0119 go zaszachowa\u0107. Mat to z pewno\u015bci\u0105 nie b\u0119dzie, ale warto si\u0119 sprawdzi\u0107. Na pot\u0119g\u0119 pos\u0119pnego tu\u0144czyka (na tostowym tronie), mocy przybywaj!<\/p>\n\n\n\n

    Wyzwalam z siebie wewn\u0119trzn\u0105 si\u0142\u0119, kt\u00f3r\u0105 trzyma\u0142em g\u0142\u0119boko w Czesiu na czarn\u0105 godzin\u0119 i kuj\u0119 \u017celazo, p\u00f3ki gor\u0105ce, staraj\u0105c si\u0119 jeszcze bardziej powi\u0119kszy\u0107 moj\u0105 przewag\u0119. Wszystko w granicach zdrowego rozs\u0105dku, \u017ceby nie przepali\u0107 si\u0119 za bardzo. Lewa, prawa, lewa, prawa, wdech, wydech, spokojnie i do przodu. Powtarzam t\u0119 sekwencj\u0119 w k\u00f3\u0142ko jak mantr\u0119, maj\u0105c\u0105 pom\u00f3c mi utrzyma\u0107 si\u0119 na prowadzeniu. Sta\u0142y rytm pomaga utrzyma\u0107 skupienie. Ka\u017cdemu mojemu „prawa” oraz „lewa” towarzyszy charakterystyczne „chrk”, kt\u00f3re wydaje zdeptany ju\u017c wielokrotnie \u015bnieg pod moimi nogami. Nie jest to tak nieskazitelny d\u017awi\u0119k, jak wspomniane wcze\u015bniej „chrup-puff”, jednak w zupe\u0142no\u015bci wystarcza do wyznaczania tempa.<\/p>\n\n\n\n

    Wszystko idzie zgodnie z planem, dop\u00f3ki co\u015b nie wybija mnie z rytmu. Moje „chrk” – „chrk” – „chrk” zostaje przyt\u0142umione przez „chrk” – „chrk” – „chrk” o zupe\u0142nie innej cz\u0119stotliwo\u015bci. Z przera\u017ceniem zerkam za siebie i widz\u0119 Przemka oddalonego ode mnie zaledwie o kilka metr\u00f3w. A za nim ani \u017cywej duszy. Tylko ciemna noc. Kilka chwil p\u00f3\u017aniej zr\u00f3wnuje si\u0119 ze mn\u0105, a ja mam bardzo powa\u017cne obawy, czy b\u0119dzie chcia\u0142 si\u0119 odegra\u0107 i podtrzyma\u0107 mocne tempo. Jednak nic takiego si\u0119 nie dzieje i do mety zmierzamy ju\u017c obok siebie. Wmawiam sobie, \u017ce jego pogo\u0144 za mn\u0105 kosztowa\u0142a go wi\u0119cej, ni\u017c moja karko\u0142omna pr\u00f3ba wysuni\u0119cia si\u0119 na prowadzenie i tej wersji b\u0119d\u0119 si\u0119 trzyma\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Fot: Aneta Mikulska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    P\u0119tl\u0119 zamykamy r\u00f3wnocze\u015bnie z czasem 35:49 i ponad trzyminutow\u0105 przewag\u0105 nad kolejnymi zawodnikami. Przeliczaj\u0105c to na \u0142\u0105czny czas zawod\u00f3w, mamy prawie jedena\u015bcie minut zapasu nad trzecim zawodnikiem po tych jedenastu p\u0119tlach, natomiast mi\u0119dzy nami nadal s\u0105 zaledwie trzy sekundy r\u00f3\u017cnicy.<\/p>\n\n\n\n

    Zziajany k\u0142ad\u0119 si\u0119 na le\u017cance w Kretobusie i opowiadam Danielowi o mojej ma\u0142o efektywnej szar\u017cy. Tu\u0144czyk z gumijag\u00f3d druida Danieloixa zapewni\u0142 mi moc na pocz\u0105tek, niestety efekt by\u0142 kr\u00f3tkotrwa\u0142y i nie by\u0142em w stanie uciec Przemkowi. Co wi\u0119cej, mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce gnam jak b\u0142yskawica, a wykr\u0119ci\u0142em jedno z wolniejszych okr\u0105\u017ce\u0144 do tej pory. Czarno to widz\u0119. Dawaj co\u015b mocniejszego od tu\u0144czyka. Niestety garkuchnia nie przewidzia\u0142a wi\u0119cej tajnych receptur, wi\u0119c funkcj\u0119 energetycznego kocio\u0142ka regeneracyjnego przejmuje zupa rybna, a w miejsce syc\u0105cych lembas\u00f3w wje\u017cd\u017ca podsma\u017cony na patelni tost obficie posmarowany mas\u0142em. By\u0107 mo\u017ce nie wygl\u0105da to jak si\u0142odajna uczta herosa, ale musi wystarczy\u0107. W po\u0142\u0105czeniu z lewitacj\u0105 n\u00f3g, dobrym s\u0142owem od mojego przyjaciela i chwil\u0105 kompletnego relaksu powinno da\u0107 mi wystarczaj\u0105co pary na kolejn\u0105 p\u0119tl\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    DWUNASTA P\u0118TLA: 6,7 km (80,4 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Kolejne okr\u0105\u017cenie. Nic si\u0119 nie dzieje. Drzewa stoj\u0105, a \u015bnieg le\u017cy. Tylko my we dw\u00f3ch przebieramy nogami obok siebie. Dopiero teraz dociera do mnie, jak trudnym wyzwaniem jest Backyard Ultra. O\u015bnie\u017cony las ma sw\u00f3j urok, ale jeszcze gdy YouTube w Polsce raczkowa\u0142, rekordy popularno\u015bci bi\u0142o nagranie o wymarzonym domku w Karkonoszach<\/a><\/strong>, na rzecz kt\u00f3rego, jego nowy w\u0142a\u015bciciel porzuca wielkomiejski zgie\u0142k i przeprowadza si\u0119 w g\u00f3ry. Pierwszy \u015bnieg to fala ekscytacji i niesko\u0144czony entuzjazm do o\u015bnie\u017cania swojej posesji po\u015br\u00f3d nadal padaj\u0105cych z nieba p\u0142atk\u00f3w \u015bniegu. Kilka dni z rz\u0119du po\u015bwi\u0119cone na t\u0119 fantastyczn\u0105 dyscyplin\u0119 sportow\u0105, jak\u0105 jest zasuwanie z \u0142opat\u0105, kt\u00f3rej efekty regularnie s\u0105 niweczone przez przeje\u017cd\u017caj\u0105cy p\u0142ug \u015bnie\u017cny, bardzo szybko wymusza zmian\u0119 zdania odno\u015bnie cudowno\u015bci nowego miejsca zamieszkania. W konsekwencji nasz bohater ma serdecznie dosy\u0107 Karkonoszy, z\u0142orzecz\u0105c na wspania\u0142\u0105 bia\u0142\u0105 ko\u0142derk\u0119 przykrywaj\u0105c\u0105 wszystko dooko\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

    Ja jeszcze nie jestem na tym etapie, nie rzucam jeszcze mi\u0119sem na my\u015bl o kolejnych okr\u0105\u017ceniach, ale s\u0142owo daj\u0119, tu si\u0119 nic nie dzieje. Ka\u017cde k\u00f3\u0142ko przypomina poprzednie, a jedyny znak zapytania to to, czy uda mi si\u0119 odeprze\u0107 atak Przemka na ko\u0144c\u00f3wce p\u0119tli. No w\u0142a\u015bnie, skoro ju\u017c przy tym jeste\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n

    Ca\u0142e okr\u0105\u017cenie biegniemy relatywnie wolno, cho\u0107 i tak w zasi\u0119gu wzroku nie mamy \u017cadnego innego zawodnika. Spokojne tempo najwyra\u017aniej sugeruje mojemu rywalowi, \u017ce si\u0142y mam ju\u017c na wyczerpaniu, wi\u0119c wyrywa z zaskoczenia przed siebie. Nie to, \u017cebym oczekiwa\u0142 jasnego, werbalnego komunikatu z jego strony, jednak zanim udaje mi si\u0119 zebra\u0107 w sobie do odparcia ataku, Przemek jest ju\u017c dobre trzy metry przede mn\u0105, co bior\u0105c pod uwag\u0119 nasze tempo, przek\u0142ada si\u0119 na potencjaln\u0105 sekund\u0119 przewagi w wyniku okr\u0105\u017cenia. Uwzgl\u0119dniaj\u0105c margines b\u0142\u0119du percepcyjnego, wynikaj\u0105cy z braku elektronicznego pomiaru czasu, m\u00f3j kompan ma szans\u0119 wyr\u00f3wna\u0107 m\u00f3j czas narastaj\u0105co, a na to przecie\u017c nie mog\u0119 pozwoli\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Biodra do przodu! Cycki te\u017c! Mam wra\u017cenie, \u017ce za chwil\u0119 popu\u015bci mi suwak w bluzie od tego wypinania klaty, jednak je\u015bli to ma by\u0107 cena obrony pozycji, jestem na to got\u00f3w. Zaczynam agresywnie macha\u0107 r\u0119kami zgodnie z ruchem n\u00f3g, \u017ceby podtrzyma\u0107 ich rytm, a kopyta wyci\u0105gam na tyle wysoko, na ile pozwalaj\u0105 mi zm\u0119czone ju\u017c czworog\u0142owe mi\u0119\u015bnie ud. Wbijam wzrok w Przemka i zamieniam si\u0119 w Predatora. M\u00f3zg wyrzuca ostatnie zapasy dopaminy i endorfin, \u017ceby podtrzyma\u0107 pogo\u0144 na najwy\u017cszych obrotach. Wszystko to dzieje si\u0119 automatycznie, na zasadzie odruchu bezwarunkowego. Zanim jeszcze zd\u0105\u017c\u0119 zda\u0107 sobie z tego spraw\u0119, moje cia\u0142o p\u0119dzi ile si\u0142 w nogach za uciekaj\u0105cym mi przeciwnikiem.<\/p>\n\n\n\n

    Z rado\u015bci\u0105 obserwuj\u0119, jak odleg\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy mn\u0105 a moim celem zmniejsza si\u0119 z ka\u017cdym krokiem. Nie czuj\u0119 b\u00f3lu ani zm\u0119czenia, adrenalina wy\u0142\u0105czy\u0142a wszystkie bod\u017ace zewn\u0119trzne. Wa\u017cne jest tylko i wy\u0142\u0105cznie dopadni\u0119cie Przemka i utrzymanie przewagi.<\/p>\n\n\n\n

    Podpatrywanie najlepszych wyst\u0119p\u00f3w Usaina Bolta ma swoje plusy. Dopadam do Przemka w ostatnim mo\u017cliwym momencie, przebiegaj\u0105c lini\u0119 mety z czasem 37:22, po\u015br\u00f3d westchnie\u0107 ze strony organizator\u00f3w podsumowanych znudzonym „A ci znowu to samo…”, zupe\u0142nie jakby kibicowali dw\u00f3m stru\u017ckom schn\u0105cej farby. I rzeczywi\u015bcie. Kolejne okr\u0105\u017cenie z rz\u0119du udaje mi si\u0119 utrzyma\u0107 trzysekundow\u0105 przewag\u0119. P\u00f3\u0142metek rywalizacji pozwala mi podejrzewa\u0107, \u017ce generalnie temat ju\u017c mamy zamkni\u0119ty. Andrzej traci do nas prawie 13 minut. Najprawdopodobniej wszystko rozegra si\u0119 mi\u0119dzy mn\u0105 a Przemkiem. Mam nadziej\u0119, \u017ce na moj\u0105 korzy\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Daniel, odpalamy akcj\u0119 full serwis. Zmieniamy wszystko poza butami. Buffki, bluzy, koszulka, r\u0119kawki, skarpetki i spodnie daj\u0105 cudowne poczucie komfortu. Jednak zmiana zakiszonych gaci na upoconym przez dwana\u015bcie godzin ty\u0142ku to prawdziwy game changer. W pe\u0142ni rozumiem, dlaczego niemowlaki tak bardzo lubi\u0105 such\u0105 pieluszk\u0119. Gigantyczna r\u00f3\u017cnica. Nawet je\u015bli nie mam pod r\u0119k\u0105 Bepanthenu. Ca\u0142o\u015b\u0107 wie\u0144czy pomidor\u00f3wka z ry\u017cem, kt\u00f3r\u0105 Daniel wys\u0119pi\u0142 od organizator\u00f3w, poprawiona tostem z d\u017cemem, \u017cebym nie marudzi\u0142 na g\u0142odek po pojedynczym kubeczku. Po takim pit stopie mog\u0119 z powodzeniem walczy\u0107 dalej.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Fot: Aneta Mikulska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    TRZYNASTA P\u0118TLA: 6,7 km (87,1 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Mamy przepo\u0142owione. Od teraz z ka\u017cdym krokiem b\u0119dziemy mie\u0107 bli\u017cej do mety, ni\u017c dalej. Osiemdziesi\u0105t kilometr\u00f3w w siedem godzin, a dla niekt\u00f3rych nawet dziewi\u0119\u0107. Dystans i tempo zbyt ambitne dla 22 os\u00f3b, kt\u00f3re ju\u017c od pewnego czasu regeneruj\u0105 si\u0119 w ciep\u0142ych domkach. A ja razem z 15 innymi zawodnikami podejmuj\u0119 walk\u0119 z drug\u0105 po\u0142ow\u0105 Backyard Ultra.<\/p>\n\n\n\n

    Co ciekawe, tym razem na plecach siedzi mi Andrzej. Przemka brak. Nie przejmuj\u0119 si\u0119 tym, w ko\u0144cu nieraz dogania\u0142 mnie po kilkuset metrach, jednak gdy na drugim podbiegu nadal mam za sob\u0105 tylko jedn\u0105 osob\u0119, zaczynam si\u0119 zastanawia\u0107, co si\u0119 sta\u0142o. A mo\u017ce zaniem\u00f3g\u0142? Albo wizyta na klopie go zatrzyma\u0142a? Doskonale wiem, jak bardzo ci\u015bnienie na ultra potrafi przytwierdzi\u0107 do sedesu, a Backyard Ultra nie ma taryfy ulgowej. Dwie sekundy sp\u00f3\u017anienia na start i jeste\u015b najs\u0142abszym ogniwem, odpadasz. Zero lito\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

    Kiedy ju\u017c jestem pewien, \u017ce mog\u0119 zacz\u0105\u0107 dzieli\u0107 sk\u00f3r\u0119 na nied\u017awiedziu, okazuje si\u0119, \u017ce nied\u017awied\u017a nadal \u017cyje i ma si\u0119 dobrze. Przemek pojawia si\u0119 dwa kroki za mn\u0105 i nie odpuszcza ju\u017c do samej mety. Zacna zagrywka. Ju\u017c sobie robi\u0142em nadziej\u0119. Ju\u017c widzia\u0142em siebie na najwy\u017cszym schodku podium. Ju\u017c si\u0119 cieszy\u0142em na powr\u00f3t do domu przed kolejn\u0105 nock\u0105. Niestety \u017cycie ma bardzo specyficzne poczucie humoru, a nadzieja znikn\u0119\u0142a jeszcze szybciej, ni\u017c si\u0119 pojawi\u0142a. Nie tym razem. Ta walka jeszcze potrwa.<\/p>\n\n\n\n

    Na mecie pojawiamy si\u0119 z czasem 37:06, po raz kolejny rami\u0119 w rami\u0119. Po raz kolejny dobre kilka minut przed pozosta\u0142ymi zawodnikami. Powinienem powiedzie\u0107, \u017ce po raz kolejny g\u0142odny jak wilk, ale w tej kwestii zaskakuj\u0119 sam siebie. Chyba w ko\u0144cu si\u0119 najad\u0142em. Zaj\u0119\u0142o to trzyna\u015bcie godzin, ale w ko\u0144cu mnie nie ssie. Dla przyzwoito\u015bci poch\u0142aniam gar\u015b\u0107 kabanos\u00f3w, banana i kilka kawa\u0142k\u00f3w pomara\u0144czy. Jakiekolwiek paliwo musz\u0119 dotankowa\u0107 na obron\u0119 przed atakami Przemka.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Komu bije dzwon?<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    CZTERNASTA P\u0118TLA: 6,7 km (93,8 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Mam wra\u017cenie, \u017ce Backyard Ultra sprowadza si\u0119 do najkr\u00f3tszego starcia \u015bwiata, poprzedzonego 6,5-kilometrowym rozbiegiem. Ani ja, ani Przemek nie jeste\u015bmy w stanie wygra\u0107 tej potyczki i r\u00f3wnocze\u015bnie mijamy lini\u0119 mety. Jedyne urozmaicenie to czas okr\u0105\u017cenia, kt\u00f3ry ulega nieznacznemu wyd\u0142u\u017ceniu po ka\u017cdej godzinie i obecnie wynosi ju\u017c 37:43. Potem nast\u0119puje serwis w Kretobusie, po\u017cywka, tankowanie, zmiana chust na g\u0142owie i doj\u015bcie na kolejne okr\u0105\u017cenie.<\/p>\n\n\n\n

    Dopiero teraz zaczynam rozumie\u0107, dlaczego najtrudniejszy odcinek Backyard Ultra, to ten pomi\u0119dzy w\u0142asnym krzese\u0142kiem a lini\u0105 startow\u0105 i nie mierzy si\u0119 go w metrach, a w jednostkach oporu psychicznego, kt\u00f3ry ju\u017c na tym etapie ma rozmiar Oceanu Spokojnego. Nie mam poj\u0119cia, jak d\u0142ugo b\u0119d\u0119 w stanie odpiera\u0107 ataki Przemka. Jedyne, czego jestem pewien, to jeszcze wi\u0119kszego zm\u0119czenia w nogach i r\u00f3wnie ambitnego tempa, je\u015bli nadal chc\u0119 walczy\u0107 o zwyci\u0119stwo.<\/p>\n\n\n\n

    PI\u0118TNASTA P\u0118TLA: 6,7 km (100,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Po 38 minutach kolejnej p\u0119tli Przemek jeszcze raz przeprowadza swoj\u0105 szar\u017c\u0119, a mnie ponownie udaje si\u0119 obroni\u0107. Przybijamy pi\u0105tk\u0119 i z zazdro\u015bci\u0105 patrz\u0119 na jego twarz. Wygl\u0105da \u015bwie\u017co. Kompletnie nie wida\u0107 po nim zm\u0119czenia. Jak on to robi? Czego on si\u0119 na\u017car\u0142? A najwa\u017cniejsze, jak go z\u0142ama\u0107?<\/p>\n\n\n\n

    Po przebraniu i porcji klopsik\u00f3w nie chce mi si\u0119 wychodzi\u0107 na zewn\u0105trz. Wizja sterczenia na linii startu w oczekiwaniu na ostatni gong mnie przera\u017ca, wi\u0119c przed\u0142u\u017cam pobyt w Kretobusie do maksimum. Pozosta\u0142ych jedenastu zawodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy dotrwali do tego momentu, wysypuje si\u0119 ju\u017c z hali sportowej, a ja nadal czekam. Wiem, \u017ce kilka minut po starcie rozgrzej\u0119 si\u0119 na powr\u00f3t, ale te kilka chwil stania w mrozie jest dla mnie traumatyczne. Jestem ju\u017c zm\u0119czony do tego stopnia, \u017ce zanim dojdziemy te marne siedemdziesi\u0105t metr\u00f3w na start, mnie ju\u017c zaczyna telepa\u0107. Z\u0119by wprowadzaj\u0105 mnie w b\u0142\u0105d, bo szcz\u0119kaj\u0105 mi tak g\u0142o\u015bno, \u017ce nie jestem pewien, czy to obs\u0142uga trasy nie wzywa do rozpocz\u0119cia okr\u0105\u017cenia, czy mo\u017ce moje cia\u0142o chwyta si\u0119 ostatniej deski ratunku i zdesperowane nadaje alfabetem Morse’a sygna\u0142 o azyl w jakimkolwiek ciep\u0142ym pomieszczeniu. Gdyby nie fakt, \u017ce dzwoni\u0105 nieustannie i bez sk\u0142adu, niczym poczatkuj\u0105ca orkiestra perkusyjna, da\u0142bym si\u0119 nabra\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Docieramy do linii startowej dos\u0142ownie dziewi\u0119\u0107 sekund przed rozpocz\u0119ciem szesnastego okr\u0105\u017cenia, a mimo to mam wra\u017cenie, \u017ce je\u015bli nie ruszymy od razu, popadn\u0119 w g\u0142\u0119bok\u0105 hipotermi\u0119. W sumie to dreszcze, senno\u015b\u0107 i p\u0142ytki oddech towarzysz\u0105 mi ju\u017c od pewnego czasu, wi\u0119c nawet bym si\u0119 kwalifikowa\u0142. Broni\u0119 si\u0119 jedynie brakiem bradykardii, bo w trakcie biegu t\u0119tno skacze mi powy\u017cej 160 uderze\u0144 na minut\u0119. Matko i c\u00f3rko, ruszajmy ju\u017c, prosz\u0119!<\/p>\n\n\n\n

    SZESNASTA P\u0118TLA: 6,7 km (107,2 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Obfite opady \u015bniegu znacznie zmniejszaj\u0105 moj\u0105 przyczepno\u015b\u0107. Wielokrotnie wpadam w po\u015blizg, nawet na prostych odcinkach, dlatego musz\u0119 zwolni\u0107. Ku mojemu zdziwieniu Przemek traktuje to jako zaproszenie i nie zostawia mnie w tyle. Okr\u0105\u017cenie ko\u0144czymy po 40 minutach bez 33 sekund, oczywi\u015bcie z szale\u0144cz\u0105 szar\u017c\u0105 na samym ko\u0144cu, cho\u0107 z pewno\u015bci\u0105 jej tempo r\u00f3wnie\u017c pozostawia wiele do \u017cyczenia w por\u00f3wnaniu z pierwszymi okr\u0105\u017ceniami. Mimo wszystko nadal wyciska ze mnie ostatnie si\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Ciemno wsz\u0119dzie, g\u0142ucho wsz\u0119dzie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    W Kretobusie nie jestem w stanie si\u0119 zagrza\u0107, mimo \u017ce Daniel rozkr\u0119ca jeszcze bardziej piecyk. Piek\u0142o bije mi w twarz ogniem piekielnym, kt\u00f3ry a\u017c szczypie, nieudolnie pr\u00f3buj\u0105c mnie podgrza\u0107, a od ty\u0142u lodowaty wiatr podwiewa mi plery przez dziur\u0119 w drzwiach, wybieraj\u0105c ostatki ciep\u0142a z mojego cia\u0142a. To ten sam przypadek co s\u0142owa rozs\u0105dku w g\u0142owie durnia o cerze dojrzewaj\u0105cej dynii, stoj\u0105cego na czele jednego z najpot\u0119\u017cniejszych pa\u0144stw na \u015bwiecie. Jedn\u0105 stron\u0105 wpadaj\u0105, a drug\u0105 wypadaj\u0105, a w \u015brodku zostaje pustka, po\u015br\u00f3d kt\u00f3rej hula zimny wiatr. Akcja czysty przelot, tyle \u017ce w zupe\u0142nie innej formie. Jedyna r\u00f3\u017cnica to odczucia. Nie da si\u0119 zignorowa\u0107 przeszywaj\u0105cego zimna. Odczuwam to ca\u0142ym sob\u0105, telepi\u0105c si\u0119 w drgawkach, podczas gdy g\u0142upota nie boli. Je\u015bli kto\u015b jest durniem, nie jest przecie\u017c w stanie tego poj\u0105\u0107. Musia\u0142by posiada\u0107 jakiekolwiek minimalne zasoby zdrowego rozs\u0105dku, \u017ceby zdawa\u0107 sobie spraw\u0119 z w\u0142asnej g\u0142upoty.<\/p>\n\n\n\n

    Daniel ratuje mnie przed hipotermi\u0105, przykrywaj\u0105c mnie kurtk\u0105 zimow\u0105, co znacznie poprawia sytuacj\u0119, jednak r\u00f3wnocze\u015bnie przera\u017ca, poniewa\u017c wiem, \u017ce za chwil\u0119 b\u0119d\u0119 musia\u0142 j\u0105 zdj\u0105\u0107. Odpalamy te\u017c tajn\u0105 bro\u0144 numer dwa w postaci raczk\u00f3w, z nadziej\u0105, \u017ce to zniweluje nadmiar po\u015blizg\u00f3w na trasie.<\/p>\n\n\n\n

    SIEDEMNASTA P\u0118TLA: 6,7 km (113,9 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Raczki to jest to! Dlaczego wcze\u015bniej na to nie wpad\u0142em? Teraz przy ka\u017cdym kroku kolce przebijaj\u0105 si\u0119 przez twardy i zbity \u015bnieg, zupe\u0142nie jakbym mia\u0142 na nich glebogryzarki. A\u017c \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce trasa nie prowadzi przez pole pod upraw\u0119 warzyw, przynajmniej kto\u015b by skorzysta\u0142 z mojego mielenia i napowietrzania gleby. U\u017cy\u017aniam tak ca\u0142e okr\u0105\u017cenie, zastanawiaj\u0105c si\u0119, czy przypadkiem sam pod sob\u0105 nie kopi\u0119 do\u0142k\u00f3w poprzez zostawienie za sob\u0105 bruzd przeciwpiechotnych. W ko\u0144cu najprawdopodobniej b\u0119d\u0119 musia\u0142 jeszcze siedem razy pogoni\u0107 t\u0119 sam\u0105 tras\u0105. Niemniej warunki b\u0119d\u0105 r\u00f3wne dla wszystkich, a mnie przynajmniej nie b\u0119d\u0105 rozje\u017cd\u017ca\u0107 si\u0119 nogi na zakr\u0119tach.<\/p>\n\n\n\n

    Niczego wi\u0119cej nie oczekuj\u0119 po kolejnym okr\u0105\u017ceniu poza lepsz\u0105 przyczepno\u015bci\u0105. Wszak ju\u017c od kilkunastu godzin klepiemy w k\u00f3\u0142ko to samo, tymczasem Backyard Ultra po raz kolejny pokazuje, jak bardzo potrafi zaskoczy\u0107. Po nieca\u0142ych 40 minutach i kolejnym sprincie do mety, czeka na mnie niespodzianka, kt\u00f3rej kompletnie si\u0119 nie spodziewam. W ten mro\u017any, sobotni wiecz\u00f3r wszyscy normalni ludzie zajmuj\u0105 si\u0119 relatywnie przyziemnymi sprawami. Netflix, piwo, wiecz\u00f3r z drug\u0105 po\u0142\u00f3wk\u0105, walka z usypianiem dzieci, tego typu atrakcje, aczkolwiek by\u0107 mo\u017ce istnieje co\u015b jeszcze. Nie do ko\u0144ca si\u0119 znam, m\u00f3j repertuar jest mocno ograniczony. Ci z odrobin\u0119 zerwanym \u015bmig\u0142em, po po\u0142o\u017ceniu pociech spa\u0107, przyje\u017cd\u017caj\u0105 po 11 w nocy do Chotomowa pokibicowa\u0107 kilku wariatom, kt\u00f3rzy naparzaj\u0105 tutaj kilometry od dobrych 17 godzin. I jeszcze przywo\u017c\u0105 im tajn\u0105 bro\u0144 numer 3 w postaci \u015bwie\u017co upieczonego ciasta marchewkowego. Takich ludzi jest na \u015bwiecie bardzo niewielu, nie dla ka\u017cdego wystarczy. Na szcz\u0119\u015bcie, bior\u0105c pod uwag\u0119 wszystkie moje dobre uczynki z przesz\u0142o\u015bci, karma postanowi\u0142a, \u017ce to w\u0142a\u015bnie mi w udziale przypadnie taki ponadprogramowy support i zes\u0142a\u0142a mi znajomego, kt\u00f3ry ma mi da\u0107 dodatkowe punkty motywacji w pakiecie ze wspomnianym wypiekiem.<\/p>\n\n\n\n

    Ciasto marchewkowe wspaniale zmienia wytrawny i troch\u0119 wym\u0119czony smak zupek oraz klopsik\u00f3w. Mr\u00f3z skrzypi za oknem, \u015bnieg sypie obficie z ciemnego nieba, a ja siedz\u0119 opatulony w kurtk\u0119 zimow\u0105, kt\u00f3ra dla postronnej osoby z powodzeniem mog\u0142aby uchodzi\u0107 za domowy flanelowy kocyk w kratk\u0119. Wyobra\u017cam sobie, \u017ce piecyk gazowy, z kt\u00f3rego bije silny \u017car, to kominek do po\u0142owy za\u0142adowany p\u0119kaj\u0105cymi szczapami drewna, obok kt\u00f3rego racz\u0119 swoje kubki smakowe cudown\u0105 korzenn\u0105 mieszank\u0105 przypraw, doskonale rozprowadzonych w wilgotnym, ciemnym i puszystym cie\u015bcie marchewkowym. Zapijam ten wspania\u0142y deser gor\u0105c\u0105 herbat\u0105 z pomara\u0144cz\u0105 i cytryn\u0105, gaw\u0119dz\u0105c rado\u015bnie z Danielem i dopiero co przyby\u0142ym Andrzejem. Wypisz, wymaluj wiecz\u00f3r wigilijny. Brakuje jedynie op\u0142atka i \u015awi\u0119tego Miko\u0142aja, a przy tym stanie wycie\u0144czenia to prawdopodobnie r\u00f3wnie\u017c bia\u0142ej myszki.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Prawie jak Wigilia.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Jest za to odpowiednik pierwszej gwiazdki. Jest nim dzwon wzywaj\u0105cy zawodnik\u00f3w na kolejne okr\u0105\u017cenie. Bardzo mi\u0142o si\u0119 plotkuje, niestety Backyard Ultra sam si\u0119 nie wygra. We trzech opuszczamy Kretobusa zaraz po drugim gongu, \u017cegnam si\u0119 z Andrzejem, kt\u00f3ry z kompletnie niezrozumia\u0142ego dla mnie powodu nie ma ochoty sp\u0119dza\u0107 z nami kolejnych sze\u015bciu godzin i zamierza wr\u00f3ci\u0107 do ciep\u0142ego domku. Urazy \u017cywi\u0107 nie b\u0119d\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    OSIEMNASTA P\u0118TLA: 6,7 km (120,6 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Wida\u0107 wyra\u017anie spadek formy. Na ka\u017cde kolejne okr\u0105\u017cenie potrzebujemy troch\u0119 wi\u0119cej czasu. Tym razem po raz pierwszy sp\u0119dzamy na trasie ponad czterdzie\u015bci minut. Niestety Przemek nie odpuszcza. Atakuje tak, jak za ka\u017cdym razem, a ja mam wra\u017cenie, \u017ce kolejnej szar\u017cy ju\u017c nie przetrwam. Trzy czwarte trasy za nami. Zosta\u0142o jeszcze 6 p\u0119tli, 47 km i zdecydowanie mniej czasu na regeneracj\u0119 po ka\u017cdym okr\u0105\u017ceniu.<\/p>\n\n\n\n

    W drodze na kolejn\u0105 p\u0119tl\u0119 zaczepia mnie Pawe\u0142 \u017buk, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce te dwie sekundy to troch\u0119 ma\u0142o, \u017ceby by\u0107 pewnym swojego. Statystyki z poprzedniego okr\u0105\u017cenia jeszcze nie s\u0105 dost\u0119pne na stronie zawod\u00f3w, ale by\u0142em przekonany, \u017ce wbiegli\u015bmy na met\u0119 r\u00f3wnocze\u015bnie. By\u0107 mo\u017ce tylko mi si\u0119 wydawa\u0142o. Zreszt\u0105 ja naprawd\u0119 musz\u0119 dos\u0142ownie wypruwa\u0107 z siebie flaki, \u017ceby dotrzyma\u0107 kroku Przemkowi. By\u0107 mo\u017ce zosta\u0142em odrobin\u0119 w tyle i s\u0119dziowie urwali sekund\u0119 z mojej przewagi. To w zupe\u0142no\u015bci wystarczy, \u017ceby uruchomi\u0107 m\u00f3j wewn\u0119trzny system mechanizm\u00f3w obronnych. Ucieka\u0107 nie mam dok\u0105d. Nie poddam si\u0119. Zostaje mi walka. Musz\u0119 przej\u015b\u0107 do natarcia, w przeciwnym razie m\u00f3j rywal wyko\u0144czy mnie tymi kr\u00f3tkimi zrywami. To nie jest moje ultra. Ja rozgrywam swoje inaczej.<\/p>\n\n\n\n

    Dopiero p\u00f3\u017aniej dowiem si\u0119, \u017ce Pawe\u0142 si\u0119 pomyli\u0142. R\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy nami to nadal r\u00f3wne trzy sekundy. Jednak to ju\u017c nie jest istotne. Ju\u017c wiem, co mam robi\u0107. Zmiana strategii. Po raz pierwszy od dawna z niecierpliwo\u015bci\u0105 czekam na ostatni gong, pozwalaj\u0105cy nam ruszy\u0107 na tras\u0119. Teraz albo nigdy. Stawiam wszystko na jedn\u0105 kart\u0119. <\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Nawet Kretobusowi jest zimno.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    DZIEWI\u0118TNASTA P\u0118TLA: 6,7 km (127,3 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Ogie\u0144. Od samego pocz\u0105tku. Ile si\u0142 w nogach. Wprawdzie du\u017co tych si\u0142 nie zosta\u0142o, jednak lata w ultra zd\u0105\u017cy\u0142y mnie nauczy\u0107, \u017ce zawsze jest jaka\u015b rezerwa, po kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna si\u0119gn\u0105\u0107, a czasmi p\u00f3\u017aniej tego \u017ca\u0142owa\u0107. 2:42 w maratonie i 72 godziny w Biegu Kreta<\/a><\/strong> zobowi\u0105zuj\u0105. Jestem pewien, \u017ce mog\u0119 jeszcze przycisn\u0105\u0107, nawet je\u015bli kopyta zaczynaj\u0105 powoli odmawia\u0107 pos\u0142usze\u0144stwa. Na drugim zbiegu widz\u0119 pierwsze efekty. Przemek jest sporo w tyle. Wprawdzie ten scenariusz ju\u017c raz przerabiali\u015bmy, w\u00f3wczas bez problemu mnie dogoni\u0142. Tym razem nie mog\u0119 na to pozwoli\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Po wielu godzinach i kilometrach biegu zm\u0119czenie fizyczne bierze g\u00f3r\u0119 nad ergonomi\u0105 biegu. Po dumnie startuj\u0105cym zawodniku z wyprostowan\u0105 postaw\u0105 i wypi\u0119t\u0105 klatk\u0105 piersiow\u0105 nie ma ani \u015bladu. Cia\u0142o zaczyna m\u00f3wi\u0107 w\u0142asnym j\u0119zykiem, kt\u00f3ry ma do przekazania tylko jeden komunikat: „Ju\u017c wystarczy, to boli<\/em>„. Cho\u0107 pewnie bardziej adekwatne by\u0142oby „Czy ciebie ju\u017c do reszty po… r\u0105ba\u0142o?! Naprawd\u0119 ci ma\u0142o? Nie mo\u017cesz jak wszyscy normalni ludzie potruchta\u0107 kilka chwil i p\u00f3j\u015b\u0107 spa\u0107 na noc, tylko nap… arzasz k\u00f3\u0142ka do upad\u0142ego?!?!<\/em>„. Zamkni\u0119te barki wygl\u0105daj\u0105, jakby chcia\u0142y okry\u0107 ca\u0142\u0105 zapadni\u0119t\u0105 klatk\u0119 piersiow\u0105. Zgarbione plecy i kr\u00f3tszy ruch ramion pchaj\u0105 miednic\u0119 w d\u00f3\u0142. W konsewencji krok znacznie si\u0119 skraca, a kolana prawie w og\u00f3le nie unosz\u0105 si\u0119 do g\u00f3ry. Gdyby kto\u015b szuka\u0142 obsady do nowej ekranizacji Dzwonnika z Notre Dame<\/em>, powinien zacz\u0105\u0107 rozgl\u0105da\u0107 si\u0119 w okolicach mety jednego z d\u0142u\u017cszych ultramaraton\u00f3w, gdzie kandydat\u00f3w b\u0119dzie mia\u0142 w br\u00f3d i zamiast werbowa\u0107 Quasimodo, z powodzeniem b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 zaj\u0105\u0107 si\u0119 zatrudnianiem obsady do Poranka \u017cywych trup\u00f3w<\/em>. Ewentualnie Nocy \u017cywych trup\u00f3w<\/em>, w zale\u017cno\u015bci od pory dnia. B\u0119dzie te\u017c mo\u017cna przyoszcz\u0119dzi\u0107 na charakteryzacji, bo ultras po dobie wygl\u0105da w zasadzie na umar\u0142ego.<\/p>\n\n\n\n

    Ta b\u0142\u0119dna postawa bardzo negatywnie odbija si\u0119 na ekonomii biegu. Je\u015bli mam si\u0119 utrzyma\u0107 na wysokich obrotach, musz\u0119 skorygowa\u0107 wszystkie cechy z\u0142ej sylwetki. G\u0142owa, szyja, barki, klatka, miednica, r\u0119ce, nogi, kolana i oddech. Wszystko musi gra\u0107 idealnie. Z ka\u017cdym kolejnym krokiem katuj\u0119 sam siebie zwi\u0119z\u0142ym „Postawa, g\u0142upcze!”.<\/p>\n\n\n\n

    Nie odwracam si\u0119 za siebie. Nie ma sensu. Je\u015bli nie dam rady uciec Przemkowi, na pewno zaraz us\u0142ysz\u0119 go za sob\u0105. Szybciej i tak ju\u017c nie daj\u0119 rady. Dopiero na pierwszym zakr\u0119cie odwa\u017cam si\u0119 spojrze\u0107 przez rami\u0119, dzi\u0119ki czemu czuj\u0119, jak ci\u015bnienie ze mnie schodzi. Gdzie\u015b daleko w tyle migocze do mnie pojedyncze \u015bwiat\u0142o czo\u0142\u00f3wki. Najprawdopodobniej Przemka, jednak najwa\u017cniejsze, \u017ce nie jest blisko. Ci\u015bniemy dalej!<\/p>\n\n\n\n

    Postawa, g\u0142upcze! Musz\u0119 si\u0119 ca\u0142y czas pilnowa\u0107, bo czuj\u0119, jak cia\u0142o samo broni si\u0119 przed jeszcze wi\u0119kszym \u0142omotem, staraj\u0105c si\u0119 skuli\u0107 do pozycji embrionalnej, podczas gdy przede mn\u0105 jeszcze dobrze ponad po\u0142owa okr\u0105\u017cenia. Postawa, g\u0142upcze! Niestety bieg „w trupa” powoli zaczyna zbiera\u0107 swoje \u017cniwa. O ile odpowiedni\u0105 postaw\u0119 jestem w stanie wymusi\u0107 na sobie, o tyle nie mog\u0119 utrzyma\u0107 wdychania powietrza nosem. Mam wra\u017cenie, \u017ce za chwil\u0119 si\u0119 udusz\u0119, pr\u00f3buj\u0105c wci\u0105gn\u0105\u0107 \u017cyciodajny tlen przez nozdrza. Niby przewody dro\u017cne, a ja mam wra\u017cenie, \u017ce emisje zbie\u017cne uniemo\u017cliwiaj\u0105 mi swobodn\u0105 inhalacj\u0119. Musz\u0119 przej\u015b\u0107 na oddychanie torem ustnym, przez co zaczynam charcze\u0107 jak dwudziestoletni Fiat Stilo z przerdzewia\u0142ym t\u0142umikiem. Nie rokuje to najlepiej, ale mo\u017ce do ko\u0144ca okr\u0105\u017cenia uda si\u0119 utrzyma\u0107 mocne tempo.<\/p>\n\n\n\n

    Dopiero na ostatniej prostej mam odwag\u0119 spojrze\u0107 za siebie. Ciemno\u015b\u0107. Nikogo. Uda\u0142o si\u0119! Dziwne uczucie. Z jednej strony ogromna rado\u015b\u0107. Z drugiej… Przez 17 godzin mia\u0142em towarzysza niedoli, z kt\u00f3rym dzieli\u0142em sw\u00f3j los na Backyard Ultra. Przyzwyczai\u0142em si\u0119 do niego na tyle, \u017ce zostawienie go w tyle wzbudza we mnie t\u0119sknot\u0119. Taki troch\u0119 syndrom Sztokholmski. Uwielbia\u0142em go, bo mi\u0142o nam si\u0119 razem bieg\u0142o, r\u00f3wnocze\u015bnie nienawidz\u0105c, bo wymusza\u0142 na mnie zwariowane tempo. A teraz czuj\u0119 si\u0119 jak \u017cona Lota, kt\u00f3ra nie by\u0142a w stanie walczy\u0107 z potrzeb\u0105 odwr\u00f3cenia si\u0119 i spojrzenia ostatni raz na Sodom\u0119. Przynajmniej nie zamieniam si\u0119 w s\u0142up soli i mog\u0119 gna\u0107 dalej do mety.<\/p>\n\n\n\n

    Za ostatnim zakr\u0119tem widz\u0119 ju\u017c namiot s\u0119dziowski. Troch\u0119 dziwne, \u017ce nikt si\u0119 przy nim nie kr\u0119ci. Kilka chwil p\u00f3\u017aniej przekraczam lini\u0119 mety i zagl\u0105dam do prowizorycznej str\u00f3\u017c\u00f3wki. Pusto. Mo\u017ce \u015bpi\u0105? W sumie nie powinno to dziwi\u0107, zwa\u017caj\u0105c na godzin\u0119. O w p\u00f3\u0142 do drugiej w nocy zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa \u015bni w najlepsze o czym\u015b przyjemnym. Aczkolwiek rola obs\u0142ugi biegu zobowi\u0105zuje. Wydzieram si\u0119 w niebog\u0142osy, z nadziej\u0105, \u017ce kto\u015b z w jaki\u015b nadprzyrodzony spos\u00f3b pojawi si\u0119 obok mnie i zaliczy mi okr\u0105\u017cenie, ale nic takiego si\u0119 nie dzieje. Dopiero po chwili s\u0142ysz\u0119 radosne „Tutaj!” i widz\u0119 Daniela machaj\u0105cego do mnie z Kretobusa w oddali. Organizator\u00f3w nadal brak. Zerkam na zegar. 32:30. Odejmuj\u0119 5 sekund stracone na poszukiwania s\u0119dzi\u00f3w i biegn\u0119 do hali sportowej z nadziej\u0105, \u017ce moja w\u0142asna relacja w zupe\u0142no\u015bci wystarczy na odnotowanie czasu uko\u0144czenia okr\u0105\u017cenia.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Nikogo wok\u00f3\u0142.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Pogoni\u0142e\u015b go? – Pyta Daniel, wychodz\u0105c mi naprzeciw, ale przez zmarzni\u0119t\u0105 g\u0119b\u0119 nie jestem w stanie nic wyartyku\u0142owa\u0107. Nawet najprostsze „tak” nie chce wyj\u015b\u0107 mi z ust, wi\u0119c be\u0142kocz\u0119 co\u015b w stylu „Yhy…” i wskazuj\u0119 r\u0119k\u0105 na budynek obok, a potem na swoje raczki, z nadziej\u0105, \u017ce Daniel zrozumie, o co mi chodzi. Na szcz\u0119\u015bcie zbyt du\u017co czasu sp\u0119dzilismy razem na przer\u00f3\u017cnych ultra. Klepie mnie po plecach, po czym pomaga mi zdj\u0105\u0107 kolce z but\u00f3w, bo skostnia\u0142ymi palcami nie jestem w stanie tego zrobi\u0107 sam. Nast\u0119pnie wraca do Kretobusa, a ja mog\u0119 uda\u0107 si\u0119 do szefostwa.<\/p>\n\n\n\n

    – P-w\u0142…, t-m… n-k-g… n-ma… – Staram si\u0119, \u017ceby zabrzmia\u0142o to sk\u0142adnie, jednak nadal mocno skostnia\u0142a szcz\u0119ka bardzo utrudnia mi poprawn\u0105 dykcj\u0119.
    – Jak to nie ma?! – Pyta zdziwiony Ojciec Dyrektor.
    – No… ny-ma…
    – A gdzie jest Sebastian? – Nadal docieka Pawe\u0142, ale nawet nie pr\u00f3buj\u0119 odpowiedzie\u0107, tym bardziej, \u017ce drzwi do toalety uchylaj\u0105 si\u0119 i wychodzi z niej zaskoczony ch\u0142opak, kt\u00f3ry kilka minut temu powinien by\u0142 przywita\u0107 mnie na mecie.
    – Pa-w\u0142… Czy-d\u017a-\u015bci dwa… dwa d\u017a-\u015bci p-\u0144\u0107… – Rzucam do ch\u0142opak\u00f3w i zostawiam ich z tym, wbijaj\u0105c si\u0119 do \u0142azienki. Spinanie wszystkich mi\u0119\u015bni podczas tego okr\u0105\u017cenia, \u0142\u0105cznie z tymi brzusznymi, zwi\u0119kszy\u0142o znacznie ci\u015bnienie w mojej jamie brzusznej. Samo to by\u0107 mo\u017ce nie by\u0142oby zgubne, ale po\u0142\u0105czone si\u0142y grawitacji i perystaltyki r\u00f3wnie\u017c dorzucaj\u0105 co\u015b od siebie do g\u0142\u00f3wnego zbiornika. W konsekwencji ca\u0142y odpad biologiczny przesuwa si\u0119 niebezpiecznie blisko ko\u0144ca uk\u0142adu pokarmowego i bardzo mocno naciska na wrota, \u017c\u0105daj\u0105c wydostania si\u0119 na zewn\u0105trz.<\/p>\n\n\n\n

    O czw\u00f3rce w skali bristolskiej mog\u0119 zapomnie\u0107. Tym razem ledwo udaje mi si\u0119 \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 gacie i wskoczy\u0107 na tron, gdy zwieracze nie wytrzymuj\u0105 zwi\u0119kszonej presji i przegrywaj\u0105 walk\u0119 o utrzymanie wszystkiego w ryzach, postuluj\u0105c o wprowadzenie typu \u00f3smego, zaraz po tym opisanym jako „wodnisty, bez sta\u0142ych element\u00f3w (ciecz)”. Co\u015b w stylu „Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa pocisku balistycznego oraz w\u0142a\u015bciwo\u015bci fizyczne rozpaczy.”. \u017bo\u0142\u0105dek zm\u0119czy\u0142 si\u0119 tymi dziewi\u0119tnastoma godzinami i nie chce ju\u017c trawi\u0107. Wi\u0119kszo\u015bci\u0105 tre\u015bci pokarmowej gardzi, odrzucaj\u0105c wszystko jak leci, z determinacj\u0105 blisk\u0105 Izabeli \u0141\u0119ckiej spuszczaj\u0105cej Wokulskiego na drzewo. Skoro on tego nie strawi, a wesz\u0142o we mnie jedn\u0105 stron\u0105, musz\u0119 sie tego pozby\u0107 sam tylnymi drzwiami. Innego rozwi\u0105zania nie ma. A troch\u0119 si\u0119 tego nazbiera\u0142o. Mam wra\u017cenie, \u017ce mog\u0142bym reklamowa\u0107 Pringlesy. Raz wieczko pop i nie chcesz stop. Nie mog\u0119 zej\u015bc z kibla i boj\u0119 si\u0119, \u017ce za chwile si\u0119 przeleje. Gdzie to wszystko si\u0119 zmie\u015bci\u0142o? Czasami mam wra\u017cenie, \u017ce wyhodowa\u0142em w brzuchu ma\u0142\u0105 czarn\u0105 dziur\u0119, kt\u00f3ra niestety, po kilkunastu godzinach oddaje wszystko, co poch\u0142on\u0119\u0142a od ostatniego ultra.<\/p>\n\n\n\n

    Po kilku minutach jestem przekonany, \u017ce teraz b\u0119dzie mi si\u0119 bieg\u0142o zdecydowanie l\u017cej. Naprawd\u0119, du\u017co, du\u017co l\u017cej. Chwiejnym krokiem wracam do Kretobusa, a Pawe\u0142 zaczepia mnie w drodze, potwierdzaj\u0105c, \u017ce uwzgl\u0119dnili m\u00f3j czas w oficjalnych wynikach. Dodaje, \u017ce nikogo nie by\u0142o na mecie, poniewa\u017c zwyczajnie nie spodziewali si\u0119, \u017ce na tym etapie kto\u015b jeszcze b\u0119dzie tak mocno goni\u0142. W sumie ja te\u017c nie, wi\u0119c luz. Bez urazy.<\/p>\n\n\n\n

    Padam na le\u017cank\u0119, trz\u0119s\u0105c si\u0119 z zimna. Naprawd\u0119 du\u017co mnie kosztowa\u0142o to okr\u0105\u017cenie. Nie mog\u0119 si\u0119 zagrza\u0107. Piecyk chodzi na najwy\u017cszej mocy, le\u017c\u0119 pod kurtk\u0105, a ja szcz\u0119kam z\u0119bami jak dzwon wzywaj\u0105cy na kolejn\u0105 p\u0119tl\u0119. Daniel proponuje co\u015b do jedzenia, ale nie jestem w stanie si\u0119 uspokoi\u0107. Musi mi da\u0107 chwil\u0119 na opanowanie konwulsji, cho\u0107 nie jestem pewien, czy to zimne i przemarzni\u0119te cia\u0142o jest w stanie si\u0119 ogrza\u0107. Mija dobre 10 minut, zanim drgawki ust\u0119puj\u0105 i jestem w stanie swobodnie odpowiedzie\u0107 mojemu przyjacielowi. Tak, tost z d\u017cemem mo\u017ce by\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Nieca\u0142\u0105 minut\u0119 przed drug\u0105 w nocy ruszamy na lini\u0119 startu. Pomino grubej, puchowej kurtki, kt\u00f3r\u0105 zrzucam na kilka sekund przed rozpocz\u0119ciem okr\u0105\u017cenia, mr\u00f3z i tak przeszywa mnie na wylot, wymuszaj\u0105c wierzgaj\u0105ce nogi, trz\u0119s\u0105ce si\u0119 r\u0119ce i mimowolne skurcze ca\u0142ego cia\u0142a. Musz\u0119 wygl\u0105da\u0107 jak cudem ocala\u0142a ofiara lawiny \u015bnie\u017cnej, b\u0119d\u0105ca o krok od hipotermii. Mimo to jestem z siebie niesamowicie dumny. Ponad czterominutowa przewaga, kt\u00f3r\u0105 wywalczy\u0142em na poprzednim okr\u0105\u017ceniu, wydaje si\u0119 by\u0107 przepa\u015bci\u0105 w por\u00f3wnaniu z trzema sekundami, kt\u00f3re utrzymywa\u0142y si\u0119 pomi\u0119dzy nami przez ostatnie 17 godzin. P\u00f3\u0142 sukcesu za mn\u0105. Teraz jedynie musz\u0119 utrzyma\u0107 si\u0119 za Przemkiem. Zak\u0142adam, \u017ce b\u0119dzie teraz walczy\u0142 o zniwelowanie tej r\u00f3\u017cnicy.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Jeszcze tylko pi\u0119\u0107 p\u0119tli.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    DWUDZIESTA P\u0118TLA: 6,7 km (134 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Tak jak podejrzewa\u0142em, Przemek rusza z kopyta, staraj\u0105c si\u0119 odrobi\u0107 stracone minuty. Dos\u0142ownie siadam mu na plecy i robi\u0119 wszystko, \u017ceby nie oddali\u0142 si\u0119 ode mnie bardziej ni\u017c na d\u0142ugo\u015b\u0107 ramienia. Oczywi\u015bcie ponownie wymaga to ode mnie pe\u0142nego skupienia na postawie, jednak tym razem zupe\u0142nie odpuszczam kwesti\u0119 poprawnego oddychania. W zasadzie od pocz\u0105tku p\u0119tli nie robi\u0119 sobie nic z wdech\u00f3w przez usta. Najwa\u017cniejsze to nie zgubi\u0107 Przemka.<\/p>\n\n\n\n

    Bez najmniejszych skrupu\u0142\u00f3w uprawiam drafting, cho\u0107 nie ma si\u0119 co oszukiwa\u0107. Przy zerowym wietrze i tempie niewiele poni\u017cej 5 min\/km benefit w postaci zaoszcz\u0119dzonej energii jest zbli\u017cony do podmuchu powietrza w plecy wywo\u0142anego przelatuj\u0105c\u0105 obok much\u0105. Wprawdzie na tym etapie i przy aktualnym zm\u0119czeniu nawet to wzi\u0105\u0142bym z poca\u0142owaniem r\u0119ki, cho\u0107 raczej kompletnie tego nie odczuwam. Bardziej chodzi tu o efekt psychiczny. Zwyczajnie czuj\u0119 si\u0119 lepiej, wmawiaj\u0105c sobie, \u017ce przynosi mi to jak\u0105kolwiek korzy\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Ku mojemu zdziwieniu, zamykamy okr\u0105\u017cenie r\u00f3wno po 33 minutach. Zachodz\u0119 w g\u0142ow\u0119, dlaczego Przemek nie przycisn\u0105\u0142 bardziej na poprzedniej p\u0119tli, skoro teraz ma wystarczaj\u0105co pary, \u017ceby mocniej dokr\u0119ci\u0107 \u015brub\u0119. Niestety dla niego, jest ju\u017c za p\u00f3\u017ano. Narastaj\u0105co moja przewaga nadal wynosi cztery minuty i nie zamierzam odda\u0107 mu ju\u017c ani sekundy. Idziemy z Danielem po z\u0142oto!<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Ponownie rami\u0119 w rami\u0119.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    W drodze do Kretobusa zaczynam ponownie wpada\u0107 w delirk\u0119. Na szcz\u0119\u015bcie m\u00f3j przyjaciel czeka na mnie z tajn\u0105 broni\u0105 numer 4. Piecyk chodzi na najwy\u017cszych obrotach, zak\u0142adam puchow\u0105 kurtk\u0119, a na brzuch k\u0142ad\u0119 termofor wype\u0142niony wrz\u0105tkiem. O ile zmiana gaci na \u015bwie\u017ce by\u0142a game changerem, to to jest ostatecznym triumfem nad mrozem. Istny \u015awi\u0119ty Graal termoregulacji. Wystarcza kilka chwil, \u017ceby konwulsje usta\u0142y. Dlaczego wcze\u015bniej tego nie u\u017cyli\u015bmy? Sk\u0105d ty w\u0142a\u015bciwie wzi\u0105\u0142e\u015b termofor na biegu ultra?! Co tam jeszcze masz?!<\/p>\n\n\n\n

    Dla jeszcze wi\u0119kszej poprawy samopoczucia przyjmuj\u0119 pe\u0142ny kubek \u017curku z tostem i obfit\u0105 ilo\u015b\u0107 napoj\u00f3w, a nast\u0119pnie wychodzimy na kolejne okr\u0105\u017cenie. Ca\u0142a tr\u00f3jka: Ja, Daniel i termofor. Chcia\u0142bym z nim pobiec, ale jest dosy\u0107 ci\u0119\u017cki i wypadnie mi zza gumki w gaciach w trakcie biegu, a r\u0119k\u0105 nie dam rady go utrzyma\u0107. Trudno, oddam go Danielowi przed samym startem. Zreszt\u0105 bieg z termoforem w gaciach by\u0142by obrazem wyj\u0105tkowej desperacji, a gumowy balast m\u00f3g\u0142by mi utrudni\u0107 p\u0142ynny krok. Jeste\u015bmy na dobrej drodze do wygranej i my\u015bl\u0119, \u017ce dam sobie rad\u0119 na trasie bez niego.<\/p>\n\n\n\n

    DWUDZIESTA PIERWSZA P\u0118TLA: 6,7 km (140,7 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Spodziewam si\u0119 za\u017cartej walki od wycieraczki, jednak tym razem nic takiego nie nast\u0119puje. Ruszamy bardzo spokojnie. Czekam, a\u017c Przemek wyrwie do przodu, podejmuj\u0105c jeszcze jedn\u0105 pr\u00f3b\u0119 odebrania mi \u017c\u00f3\u0142tej koszulki lidera. Niedoczekanie. Toczymy si\u0119 turystycznym tempem, a ja zastanawiam si\u0119, czy on czeka na lepsz\u0105 okazj\u0119, czy pogodzi\u0142 si\u0119 ju\u017c z wynikiem. Na pierwszym podbiegu taka pr\u0119dko\u015b\u0107 zaczyna mi przeszkadza\u0107. My\u015bl o wygranej, kt\u00f3ra jest jeszcze bli\u017cej, ni\u017c dwie p\u0119tle temu wyzwoli\u0142a ponadprogramow\u0105 produkcj\u0119 adrenaliny przez m\u00f3j uk\u0142ad nerwowy. Jestem zm\u0119czony, ale jestem r\u00f3wnie\u017c zgrzany na uko\u0144czenie kolejnego okr\u0105\u017cenia i trzech nast\u0119pnych bardziej ni\u017c kiedykolwiek.<\/p>\n\n\n\n

    Wyprzedzam Przemka i bardzo szybko zostawiam go w tyle, razem z pozosta\u0142\u0105 sz\u00f3stk\u0105 zawodnik\u00f3w, kt\u00f3ra dotrwa\u0142a do tego momentu i pokonuj\u0119 reszt\u0119 okr\u0105\u017cenia w samotno\u015bci, melduj\u0105c si\u0119 na mecie po 37 minutach. M\u00f3j rywal dobiega ponad 5 minut p\u00f3\u017aniej. Daniel! Daniel! Pozamiatane! Chod\u017a ci\u0119 u\u015bciskam! Zrobili\u015bmy to! No prawie! Ale teraz tylko katastrofa mo\u017ce nam odebra\u0107 prowadzenie! Nie zd\u0105\u017cam ugry\u017a\u0107 si\u0119 w j\u0119zyk, wszak w ultra naprawd\u0119 nie trudno o katastorfy po kilkudziesi\u0119ciu godzinach i setkach kilometr\u00f3w biegu. Ale mo\u017ce chocia\u017c nie tym razem?<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    To ju\u017c chyba pozamiatane.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    DWUDZIESTA DRUGA P\u0118TLA: 6,7 km (147,4 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Je\u015bli wcze\u015bniej wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce na p\u0119tlach na Backyard Ultra wieje nud\u0105, to teraz dopiero mam huragan monotonii. Od samego pocz\u0105tku okr\u0105\u017cenia do ostatniego metra jest to samotny bieg. Wsz\u0119dzie panuje kompletna ciemno\u015b\u0107. Jedyne \u017ar\u00f3d\u0142o \u015bwiat\u0142a w zasi\u0119gu mojego wzroku to w\u0142asna czo\u0142\u00f3wka. W lesie nie ma ani \u017cywej duszy, co zreszt\u0105 nie powinno dziwi\u0107. W zasadzie zdrowy rozs\u0105dek ka\u017ce mi si\u0119 zastanowi\u0107 nad ewentualnymi intencjami postronnych os\u00f3b, kt\u00f3re spotka\u0142bym w \u015brodku lasu po czwartej nad ranem. Na szcz\u0119\u015bcie zwyrole wybrali inne miejsc\u00f3wki. Nawet \u015bwiecenie czo\u0142\u00f3wk\u0105 na boki nie wy\u0142apuje ani jednego \u015blepia dzikiego zwierz\u0119cia, pomimo \u017ce niekt\u00f3re z nich prowadz\u0105 nocny tryb \u017cycia. Najwyra\u017aniej przy takiej aurze nawet dziki, jelenie i sarenki postanowi\u0142y pozosta\u0107 w swoich ciep\u0142ych bar\u0142ogach, a las na wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107 zostawi\u0107 ultrasom.<\/p>\n\n\n\n

    Kompletna samotno\u015b\u0107 w ciemnym lesie na tej samej p\u0119tli powtarzanej od prawie doby ryje bani\u0119 bez lito\u015bci. To prawdziwy test dla psychiki, kt\u00f3ry uruchamia kolejny mechanizm obronny sprawdzony na niejednym ultra. Przek\u0142adam sumiennie jedn\u0105 nog\u0119 za drug\u0105 i gadam do samego siebie w my\u015blach. Rozmowa na g\u0142os przynosi lepsze rezultaty, ale jest obarczona znacznie wi\u0119kszym wydatkiem energetycznym, a \u017ce na tym etapie i tak jad\u0119 ju\u017c na rezerwie, postanawiam zaufa\u0107 temu z pozoru gorszemu rozwi\u0105zaniu. Ma\u0142o wci\u0105gaj\u0105cy dialog z samym sob\u0105 z powodzeniem urozmaica mi czas sp\u0119dzony na okr\u0105\u017ceniu, trwaj\u0105cym nieca\u0142e 40 minut. Na mecie melduj\u0119 si\u0119 ponad pi\u0119\u0107 minut przed Przemkiem i nadal mam wystarczaj\u0105co czasu na serwis i przek\u0105ski.<\/p>\n\n\n\n

    DWUDZIESTA TRZECIA P\u0118TLA: 6,7 km (154,1 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Adrenalina ju\u017c dawno wyparowa\u0142a, ale termofor robi robot\u0119. W ko\u0144cu nie marzn\u0119 tak bardzo przed startem. Musz\u0119 jedynie wytrzyma\u0107 dos\u0142ownie dziesi\u0119\u0107 sekund pomi\u0119dzy zdj\u0119ciem kurtki i oddaniem Danielowi gumowego grzejnika a ruszeniem w tras\u0119. P\u00f3\u017aniej intensywne majtanie wszystkimi ko\u0144czynami nie pozwala mi si\u0119 wych\u0142odzodzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Nie musz\u0119 ju\u017c rwa\u0107 do przodu. Po raz kolejny wszyscy zostaj\u0105 w tyle, co jedynie utwierdza mnie w przekonaniu, \u017ce medal jest nasz. Teraz zostaje mi ostatnia walka do stoczenia. Jedyny przeciwnik, jaki zosta\u0142 na placu boju, to znu\u017cenie. Pojawi\u0142 si\u0119 jaki\u015b czas temu i teraz napiera na mnie wszystkimi si\u0142ami, podsuwaj\u0105c mi pod nos cudowne obrazy ciep\u0142ego kocyka, paruj\u0105cego roso\u0142u, szczoteczki do z\u0119b\u00f3w i gor\u0105cego prysznica. To wszystko jest na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki.<\/p>\n\n\n\n

    Trasa, kt\u00f3r\u0105 mam wra\u017cenie, \u017ce m\u00f3g\u0142bym pokonywa\u0107 ju\u017c zamkni\u0119tymi oczami, poznawszy ka\u017cdy jej zakr\u0119t, wzniesienie i otoczenie, w\u0142a\u015bnie m\u00f3wi „sprawdzam”. Powieki robi\u0105 mi si\u0119 ci\u0119\u017cke jak skrzynia ze s\u0142oikami \u017carcia, kt\u00f3r\u0105 tutaj przywie\u017ali\u015bmy, a jasny kr\u0105g \u015bwiat\u0142a, rzucany przez moj\u0105 czo\u0142\u00f3wk\u0119 zdaje si\u0119 traci\u0107 na intensywno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

    Po p\u00f3\u0142 godzinie kryzys przeprowadza na mnie atak frontalny. Musz\u0119 przej\u015b\u0107 do marszu, bo nie mam si\u0142y przebiera\u0107 nogami. Za plecami mam jedynie ciemno\u015b\u0107. \u017badnego \u015bwiat\u0142a na horyzoncie. W zasadzie m\u00f3g\u0142bym teraz i\u015b\u0107 do mety i nie m\u0119czy\u0107 si\u0119 wi\u0119cej. Przecie\u017c i tak przekrocz\u0119 met\u0119 przed up\u0142ywem godziny. Albo nawet po\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 na chwil\u0119 i zdrzemn\u0105\u0107. Dos\u0142ownie na minutk\u0119 albo dwie. Taki ultra power-nap. Na tyle kr\u00f3tki, \u017ce mo\u017ce nawet nie zd\u0105\u017cy\u0142bym zmarzn\u0105\u0107. A ze \u015bniegu m\u00f3g\u0142bym usypa\u0107 sobie poduszeczk\u0119. Gdy budzik zadzwoni, na pewno uda mi si\u0119 wsta\u0107\u2026<\/p>\n\n\n\n

    Nie\u2026 nie, nie, nie, nie! Daniel czeka! Dwie minutki to ja mog\u0119 si\u0119 skima\u0107 w Kretobusie. Przecie\u017c to ostatnia prosta. Uszczypn\u0105\u0142bym si\u0119 w uszy, \u017ceby si\u0119 odrobin\u0119 otrze\u017awi\u0107, ale mam je zakopane g\u0142\u0119boko pod Buffkami, a w g\u0119b\u0119 sam siebie la\u0107 nie zamierzam. Nie! Wydzieram si\u0119, ile si\u0142 w p\u0142ucach, i mozolnym krokiem ruszam w kierunku mety, zamykaj\u0105c przedostatni\u0105 p\u0119tl\u0119 nieznacznie po 40 minutach.<\/p>\n\n\n\n

    DWUDZIESTA CZWARTA P\u0118TLA: 6,7 km (160,8 km)<\/h3>\n\n\n\n

    Troch\u0119 pokr\u0119cona ta ostatnia prosta, bo mam przed sob\u0105 jeszcze jedn\u0105 p\u0119tl\u0119. 20 minut przwagi nad Przemkiem wymaga ode mnie jedynie uko\u0144czenia tego okr\u0105\u017cenia. Czas jest niewa\u017cny. W zasadzie fragmenty m\u00f3g\u0142bym przej\u015b\u0107 spacerem, ale zr\u00f3bmy to z klas\u0105. Nie odpuszcza\u0142em przez 23 k\u00f3\u0142ka, wi\u0119c nie mog\u0119 te\u017c odpu\u015bci\u0107 na zwyci\u0119skim okr\u0105\u017ceniu.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Zwyci\u0119stwo!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Spokojnym krokiem, ale bez przystawania na marsz, dobiegam do mety po nieca\u0142ych 44 minutach. Daniel stoi zaraz za ostatnim zakr\u0119tem, wyznaczaj\u0105cym przez przez ostatnie 24 godziny start sprintu, kt\u00f3ry tak bardzo da\u0142 mi w ko\u015b\u0107. To miejsce pozostanie ju\u017c w mojej pami\u0119ci na zawsze, a tym razem jest to jedynie oznaka ko\u0144ca zawod\u00f3w. Uda\u0142o si\u0119! Wygrali\u015bmy! To koniec! Jeste\u015bmy najlepsi!<\/p>\n\n\n\n

    META<\/h3>\n\n\n\n

    Zaraz za lini\u0105 mety czeka ca\u0142kiem spora, bij\u0105ca brawa delegacja z Paw\u0142em na czele. Kto\u015b rzuca, \u017ce mo\u017ce bym polecia\u0142 jeszcze jedn\u0105 p\u0119tl\u0119, jednak tym razem grzecznie odmawiam. Dzi\u0119kuj\u0119, ju\u017c mi wystarczy. Pi\u0105teczi, misiaczki, poklepywania po plecach, brakuje jedynie fajerwerk\u00f3w, cheerleaderek i konfetti. Sch\u0142odzonego szampana w zasadzie w og\u00f3le nie \u017ca\u0142uj\u0119. Jako\u015b nie mam ochoty. B\u0105belki z alkoholem to ostania rzecz, jakiej teraz potrzebuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    Po odebraniu wszystkich gratulacji jeste\u015bmy wypuszczeni do Kretobusa, \u017ceby si\u0119 ogarn\u0105\u0107. Z koronacj\u0105 i tak trzeba poczeka\u0107, a\u017c wszyscy zawodnicy uko\u0144cz\u0105 t\u0119 ostatni\u0105 p\u0119tl\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    P\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej bierzemy udzia\u0142 w skromnej koronacji zwyci\u0119zc\u00f3w. W\u015br\u00f3d nagr\u00f3d same rarytasy biegowe: medal, dyplom, certyfikat i statuetka zwyci\u0119zcy. Warto\u015b\u0107 rynkowa – chyba ujemna. Gdybym chcia\u0142 to opchn\u0105\u0107 na OLX, pewnie trzeba by dop\u0142aci\u0107, \u017ceby kto\u015b to wzi\u0105\u0142. Warto\u015b\u0107 sentymentalna – bezcenna. Wspomnienia na ca\u0142e \u017cycie gratis. Osobi\u015bcie postawi\u0142bym przy kominku, \u017ceby kurzu\u0142o si\u0119 to z godno\u015bci\u0105, jednak obawiam si\u0119, \u017ce ma\u0142\u017conka nie b\u0119dzie podziela\u0107 mojej ekscytacji trofeami biegowymi.<\/p>\n\n\n\n

    Przepe\u0142nia mnie ogromna rado\u015b\u0107, cho\u0107 r\u00f3wnocze\u015bnie cia\u0142o upomina si\u0119 o zas\u0142u\u017cony odpoczynek, wi\u0119c w zasadzie nie mam nawet si\u0142y cieszy\u0107 si\u0119 ze zwyci\u0119stwa. M\u00f3zg ju\u017c ogarn\u0105\u0142, \u017ce wycisk si\u0119 zako\u0144czy\u0142 i kieruje teraz te marne resztki glukozy do proces\u00f3w naprawczych w tkankach mi\u0119\u015bniowych. Robi\u0119 co mog\u0119, \u017ceby nie zasn\u0105\u0107 na stoj\u0105co, wymieniaj\u0105c uprzejmo\u015bci z Paw\u0142em i pozosta\u0142ymi zawodnikami, delektuj\u0105c si\u0119 ciep\u0142em panuj\u0105cym w budynku. S\u0142owo daj\u0119, raduj\u0119 si\u0119 na te wszystkie gratulacje, s\u0142owa uznania i pi\u0105teczki, ale nic mnie tak nie cieszy, jak brak konieczno\u015bci marzni\u0119cia na kolejnej p\u0119tli. Brak gongu oznaczaj\u0105cego kolejne okr\u0105\u017cenie to mi\u00f3d na moje uszy.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Koronacja.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Ostatnie 24 godziny da\u0142y mi mocno w ko\u015b\u0107. Zdecydowanie zbyt wymagaj\u0105ce tempo od pierwszego okr\u0105\u017cenia i przeszywaj\u0105cy mr\u00f3z sugerowa\u0142y, \u017ce zawody potrwaj\u0105 znacznie kr\u00f3cej ni\u017c zak\u0142adana doba. Mimo to a\u017c sze\u015b\u0107 os\u00f3b pokona\u0142o maksymalny mo\u017cliwy dystans. Tyle samo co w zesz\u0142orocznej edycji ze znacznie bardziej \u0142askawymi warunkami atmosferycznymi, co jedynie dowodzi, \u017ce poziom ultra-psycholi w narodzie ro\u015bnie. <\/p>\n\n\n\n

    Kilka chwil po \u00f3smej rano odje\u017cdzamy nasz\u0105 stacj\u0105 bojow\u0105 w kierunku domu. Kretobus po raz kolejny spisa\u0142 si\u0119 na medal, aczkolwiek na przysz\u0142o\u015b\u0107 trzeba b\u0119dzie co\u015b zrobi\u0107 z t\u0105 dziur\u0105 w drzwiach.<\/p>\n\n\n\n

    DZIE\u0143 PO<\/h3>\n\n\n\n

    Ka\u017cdy szanuj\u0105cy si\u0119 ultras amator sp\u0119dza poniedzia\u0142ek na regeneracji. Warto odespa\u0107 zarwan\u0105 nock\u0119, potraktowa\u0107 zmasakrowane mi\u0119\u015bnie ok\u0142adem, krioterapi\u0105 lub innym \u0142agodz\u0105cym b\u00f3l czynnikiem. Trzeba si\u0119 r\u00f3wnie\u017c dobrze nawadnia\u0107, uzupe\u0142niaj\u0105c sole mineralne oraz odnowi\u0107 uszczuplony glikogen. Niestety rzeczywisto\u015b\u0107 nie jest zbyt \u0142askawa i wita mnie kolejnego dnia z czu\u0142o\u015bci\u0105 na poziomie uderzenia mokr\u0105 \u015bcier\u0105 w ryj.<\/p>\n\n\n\n

    Budzik o 6:30 bezlito\u015bnie nakazuje przygotowa\u0107 dzieci do plac\u00f3wek edukacyjnych. Trzeba im zrobi\u0107 jedzonko, spakowa\u0107 \u015bniadani\u00f3wki, a tych najmniejszych odprowadzi\u0107 na miejsce. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie junior jest ju\u017c na tyle du\u017cy, \u017ce odprowadza si\u0119 sam. Wyobra\u017cam sobie t\u0119 radosn\u0105 wizj\u0119 ultra za kilkadziesi\u0105t lat, kiedy dzieci b\u0119d\u0105 ogarnia\u0107 si\u0119 same, a ja b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 pospa\u0107 do po\u0142udnia. Jednak na razie to pie\u015b\u0144 przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

    Przed dziewi\u0105t\u0105 jestem z powrotem w domu i bardzo chcia\u0142bym skorzysta\u0107 z drzemki, niestety kariera w korpo wzywa. Zregeneruj\u0119 si\u0119 w kolejny weekend. Jedno wiem na pewno: dzisiaj nie biegam. Jutro z reszt\u0105 te\u017c nie.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    To by\u0142o mocne.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    TYDZIE\u0143 PO<\/h3>\n\n\n\n

    Dawno mnie tak nogi nie bola\u0142y po ultra. To tempo by\u0142o zab\u00f3jcze. Na dobr\u0105 spraw\u0119 jeszcze dzi\u015b odczuwam zakwasy w mi\u0119\u015bniach. Organizm mam nadal zm\u0119czony. Rozum najwyra\u017aniej te\u017c, bo nie nad\u0105\u017ca on z sygna\u0142ami ostrzegawczymi, kiedy serce rwie si\u0119 do kolejnego wyzwania. Klasyczny przypadek ultraamnezji, w kt\u00f3rej m\u00f3zg ultrasa wypiera wszystkie negatywne odczucia po biegu. Mr\u00f3z nie wydaje si\u0119 ju\u017c taki ostry, zm\u0119czenia prawie nie by\u0142o, a mi\u0119\u015bnie w zasadzie ju\u017c nie bol\u0105. Zostawia jedynie dum\u0119 i trofeum. Lekarstwa na to cholerstwo jeszcze nie wynaleziono.<\/p>\n\n\n\n

    Nie zmienia to faktu, \u017ce debiut na Backyard Ultra rozegra\u0142em wzorowo. Ciekawe, jakby mi posz\u0142o w pe\u0142nej wersji tego wyzwania, gdzie czas okr\u0105\u017cenia jest kompletnie nieistotnym parametrem w kwestii wy\u0142onienia zwyci\u0119zcy. Licz\u0105 si\u0119 tylko pokonane p\u0119tle, kt\u00f3rych trzeba zrobi\u0107 wi\u0119cej, ni\u017c wszyscy pozostali.<\/p>\n\n\n\n

    Gar\u015b\u0107 statystyk<\/h2>\n\n\n\n

    WY\u017bYWIENIE<\/h3>\n\n\n\n