{"id":3534,"date":"2025-10-20T18:17:40","date_gmt":"2025-10-20T17:17:40","guid":{"rendered":"https:\/\/teamplutt.pl\/?p=3534"},"modified":"2026-05-18T17:52:27","modified_gmt":"2026-05-18T16:52:27","slug":"8-x-babia-gora-yyy-a-nie-czekaj-jednak-6","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2025\/10\/20\/8-x-babia-gora-yyy-a-nie-czekaj-jednak-6\/","title":{"rendered":"8 x Babia G\u00f3ra – yyy… a nie, czekaj… jednak 6…"},"content":{"rendered":"\n
\"TeamPlutt
fot: Dariusz Boro\u0144<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
M\u00f3wi\u0105, \u017ce kr\u00f3lowa jest tylko jedna. R\u00f3wnie\u017c do niedawna tak my\u015bla\u0142em, poniewa\u017c zaledwie z jedn\u0105 kr\u00f3low\u0105 z prawdziwego zdarzenia mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107. Wybijaj\u0105ca si\u0119 200 metr\u00f3w powy\u017cej Grzbietu Karkonoszy \u015anie\u017cka dumnie panuje nad otaczaj\u0105cymi j\u0105 Sudetami. Tymczasem nawet ma\u0142o do\u015bwiadczony amator g\u00f3r zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce w naszym pi\u0119knym kraju nad Wis\u0142\u0105 istnieje wi\u0119cej ni\u017c jedno pasmo g\u00f3rskie. I tak na przyk\u0142ad w po\u0142udniowej Polsce znajdziemy Beskidy, kt\u00f3rych najwy\u017csza instancja, Howelra, nie wyrabia z ogarnianiem ca\u0142ego swojego podw\u00f3rka, tym bardziej, \u017ce pomimo pr\u0119\u017cenia si\u0119 ponad 2 000 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119, umiejscowiona jest daleko na terenie Ukrainy. Dlatego piecz\u0119 nad polsk\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Beskid\u00f3w sprawuje inna wredna Bab(i)a. Znacznie bardziej zadziorna ni\u017c \u015anie\u017cka. Na tyle zawiadiacka, \u017ce niekt\u00f3rzy przypisuj\u0105 jej nawet diableskie atrybuty.<\/h5>\n\n\n\n

Prolog<\/h2>\n\n\n\n

23 Sierpnia 2014<\/h3>\n\n\n\n

Woda! Jeste\u015bmy uratowani! Zostawiam ma\u0142\u017conk\u0119 na w\u00f3zku inwalidzkim i p\u0119dz\u0119 zatankowa\u0107. Przeszli\u015bmy, przynajmniej ja, nieca\u0142e 2 kilometry od stacji narciarskiej Wierchomla w kierunku Rezerwatu Przyrody Lembarczek, a ju\u017c opadam z si\u0142. O w\u0142asnej formie mog\u0119 si\u0119 jedynie wypowiada\u0107 w uj\u0119ciu deficytowym, poniewa\u017c z g\u00f3rskimi w\u0119dr\u00f3wkami pieszymi z obci\u0105\u017ceniem w postaci w\u00f3zka, a o ma\u0142\u017conce na owym w\u00f3zku nawet nie wspominaj\u0105c, mam tyle wsp\u00f3lnego co z ultramaratonami g\u00f3rskimi, czyli nic. Zupe\u0142nie nie przygotowywa\u0142em si\u0119 do tego wyzwania. W planach by\u0142o pokonywanie \u0142agodnych wzniesie\u0144 na piechot\u0119 i samodzielnie, jednak z\u0142amana noga \u017cony zaledwie na kilka dni przed zaklepanym urlopem pokrzy\u017cowa\u0142a nam plany i kaza\u0142a szybko improwizowa\u0107. Odwo\u0142anie nie wchodzi\u0142o w gr\u0119, wszak g\u00f3ry wo\u0142a\u0142y. We must go! Wypo\u017cyczy\u0142em w\u00f3zek inwalidzki na miesi\u0105c za ca\u0142e 50 z\u0142 i uznali\u015bmy, \u017ce jego pompowane opony powinny da\u0107 rad\u0119 w lekko g\u00f3rzystym terenie.<\/p>\n\n\n\n

K\u00f3\u0142ka rzeczywi\u015bcie spisuj\u0105 si\u0119 przyzwoicie, niestety ten toporny \u015brodek lokomocji z pojedynczym pasa\u017cerem nie posiada w\u0142asnego nap\u0119du. Trzeba go aktywizowa\u0107 manualnie, wi\u0119c od dw\u00f3ch kilometr\u00f3w i dobrych trzydziestu minut pocieszam si\u0119, \u017ce Syzyf mia\u0142 gorzej, bo u niego by\u0142o bardziej pod g\u00f3r\u0119. Ciekaw jestem czy s\u0142o\u0144ce r\u00f3wnie\u017c a\u017c tak mu doswiera\u0142o?<\/p>\n\n\n\n

U\u017calaj\u0105c si\u0119 nad swoim losem, polewam twarz oraz kark ch\u0142odn\u0105 wod\u0105 siarczkow\u0105 z napotkanego po drodze \u017ar\u00f3de\u0142ka i wmawiam sobie, \u017ce jej lecznicze w\u0142a\u015bciwo\u015bci odp\u0119dz\u0105 poczucie zm\u0119czenia, dzi\u0119ki czemu b\u0119d\u0119 w stanie za moment bi\u0107 rekrody \u015bwiata w dyscyplinie „pchanie w\u00f3zka”. Cho\u0107 ci\u0119\u017cko b\u0119dzie to udokumentowa\u0107, poniewa\u017c jedyna s\u0142uszna aplikacja do rejestracji aktywno\u015bci fizycznej, Endomondo, nie posiada takiej dyscypliny jak wspomniane pchanie w\u00f3zka. Uwa\u017cam, \u017ce jest to jawna dyskryminacja matek z ma\u0142ymi dzie\u0107mi, z reszt\u0105 ojc\u00f3w r\u00f3wnie\u017c. Skoro mogli stworzy\u0107 tak w\u0105sk\u0105 kategori\u0119 szeroko rozumianego sportu jak odkurzanie, to dlaczego nikt nie pomy\u015bla\u0142 o w\u00f3zkowych? Przecie\u017c to jest du\u017co bardziej wszechstronne. Poza pchaniem klasycznej spacer\u00f3wki z bobaskiem, mo\u017cnaby rejestrowa\u0107 zakupy w Lidlu, albo nawet takie z przeszkodami w formie wszechobecnych i bezmy\u015blnie porozstawianych palet w Biedrze. A \u017cona, albo jakikolwiek inny osobnik na w\u00f3zku inwalidzkim do popychania? Tu naprawd\u0119 jest spore pole do popisu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Jednoosobowy pojazd do pokonywania niedu\u017cych wzniesie\u0144 g\u00f3rskich.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W tym samym czasie, zupe\u0142nie niedaleko, jakie\u015b 100 km bardziej na zach\u00f3d, 19 os\u00f3b cierpi zdecydowanie bardziej ni\u017c ja, czy nawet wspomniany wcze\u015bniej Syzyf, mimo \u017ce naprawd\u0119 trudno mi si\u0119 sobie to wyobrazi\u0107. Postanowili zmierzy\u0107 si\u0119 z nowym wyzwaniem w polskim \u015bwiecie ultra, czyli wej\u015b\u0107 6 razy na szczyt Babiej G\u00f3ry w czasie nie d\u0142u\u017cszym ni\u017c 17 godzin, pokonuj\u0105c przy tym 100 km w poziomie i 8 km w pionie. Cho\u0107 prawda jest taka, \u017ce odrobin\u0119 przesadzi\u0142em i nie wszyscy cierpi\u0105. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich ju\u017c teraz musia\u0142a uzna\u0107 wy\u017cszo\u015b\u0107 Babiej G\u00f3ry i zej\u015b\u0107 z trasy ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce nie s\u0105 w stanie jej pokona\u0107. Tego arcy-ambitnego wyzwania nie uda si\u0119 uko\u0144cz\u0107 \u017cadnemu z zawodnik\u00f3w w regulaminowym czasie, a tylko jeden z nich dobiegnie na met\u0119, jednak nieca\u0142e 10 minut po limicie i nie zostanie sklasyfikowany. Life is brutal. Ja natomiast nie mam o tym wydarzeniu najmniejszego poj\u0119cia. W zasadzie to nawet nie wiem, \u017ce po g\u00f3rach mo\u017cna biega\u0107. \u017byj\u0119 w przekonaniu, \u017ce aktywno\u015b\u0107 fizyczna w takim terenie ko\u0144czy si\u0119 na pieszych w\u0119dr\u00f3wkach, no ewentualnie na pchaniu \u017cony na w\u00f3zku inwalidzkim.<\/p>\n\n\n\n

13 Czerwca 2015<\/h3>\n\n\n\n

Lato w mie\u015bcie pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105. S\u0142o\u0144ce zwraca uwag\u0119 wszystkich ludzi nadchodz\u0105cym latem astronomicznym poprzez podgrzewanie asfaltu oraz znajduj\u0105cych si\u0119 na nim ludzi do wyj\u0105tkowo niekomfortowych poziom\u00f3w. Stoj\u0119 na starcie jednego ze swoich pierwszych bieg\u00f3w ulicznych, Biegu Ursnowa. Czuj\u0119 jak stru\u017cki potu sp\u0142ywaj\u0105 mi po plecach prosto w gacie i wiem, \u017ce nie jest to spowodowane stresem. Ja si\u0119 poc\u0119 i denerwuj\u0119 tylko przed publicznymi wyst\u0105pieniami, nawet je\u015bli publika sk\u0142ada si\u0119 z zaledwie jednej osoby, natomiast bieganie dzia\u0142a na mnie wr\u0119cz uskrzydlaj\u0105co. Co wi\u0119cej m\u00f3j Sensei dba o rozlu\u017anion\u0105 atmosfer\u0119 nawijaj\u0105c bez przerwy o tym jak to b\u0119dziemy Etipczykom depta\u0107 po pi\u0119tach, niestety na lej\u0105cy si\u0119 z nieba \u017car niewiele jest to w stanie pom\u00f3c.<\/p>\n\n\n\n

Nieca\u0142e 20 minut p\u00f3\u017aniej stoj\u0119 za met\u0105, podpieraj\u0105c si\u0119 r\u0119kami o kolana w pozycji wskazuj\u0105cej na ponadprogramowe wyczerpanie fizyczne i \u0142apczywie \u0142ykam ogromne ilo\u015bci wody. W tym czasie Sensei orbituje wok\u00f3\u0142 mnie rado\u015bnie i przelicza nasze metry na sekund\u0119 na kilometry na godzin\u0119, analizuje moc, kadencj\u0119, d\u0142ugo\u015b\u0107 kroku, EPOC, TSS, NP, PTE oraz t\u0119tno, ale tylko swoje, poniewa\u017c ja nadal jestem na etapie odliczania metr\u00f3w krokami, gdy\u017c nie posiadam jeszcze zegarka sportowego. Mistrz podsumowuje na koniec, \u017ce mogli\u015bmy pocisn\u0105\u0107 mocniej, podczas gdy ja mam problem ze z\u0142apaniem oddechu i jestem zmuszony odpu\u015bci\u0107 z\u0142o\u015bliwy komentarz w tym temacie z powodu braku wydolno\u015bci, wi\u0119c tylko zgodnie kiwam g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Tymczasem 350 km st\u0105d w kierunku po\u0142udniowo-zachodnim 7 os\u00f3b walczy o sze\u015bciokrotne zdobycie Diablaka i powr\u00f3t do bazy w limicie 17 godzin. O ile ja wyolbrzymiam moje ukonczenie pi\u0119ciokilometrowego Biegu Ursynowa do poziomu wygrania maratonu ulicznego, i to tylko dlatego, \u017ce nie mam \u015bwiadomo\u015bci o istnieniu d\u0142u\u017cszych dystans\u00f3w, to ch\u0142opaki na Babiej G\u00f3rze autentycznie daj\u0105 z siebie 200% normy. Tam nie ma ludzi z przypadku. Normalni ludzie tego nie biegn\u0105, poniewa\u017c wiedz\u0105, \u017ce to nie ma prawa si\u0119 uda\u0107. Z za\u0142o\u017cenia mia\u0142o to by\u0107 ekstramalne wyzwanie dla najlepszych. Organizatorzy spodziewali si\u0119 niskiej frekwencji, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142a skompensowa\u0107 prawdziwa walka ducha o uko\u0144czenie zawod\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Niestety r\u00f3wnie\u017c tym razem Babia G\u00f3ra okazuje si\u0119 by\u0107 mocniejsza. \u017baden z zawodnik\u00f3w nie ko\u0144czy wyzwania, a najlepszy z nich zdobywa szczyt „zaledwie” 4 razy. Natomiast w stolicy Daniel Pluta sprzedaje swojej zmuszonej wszystkiego uwa\u017cnie wys\u0142ucha\u0107 ma\u0142\u017conce jaki to on nie jest kozak i czego to on dzisiaj nie dokona\u0142 podczas Biegu Ursynowa, kompletnie nie maj\u0105c \u015bwiadomo\u015bci o tym, co wydarzy\u0142o si\u0119 tego samego dnia na Babie G\u00f3rze.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pi\u0119kni, m\u0142odzi (no mo\u017ce poza tym kolesiem po lewej), szybcy i w\u015bciekli.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

11 Czerwca 2016<\/h3>\n\n\n\n

Ka\u017cdego dnia ludzie na \u015bwiecie rob\u0105 przer\u00f3\u017cne rzeczy, od najprostszych, a\u017c po te najbardziej nieprawdopodobne. I tak na przyk\u0142ad, ci kt\u00f3rzy zostali nazwani Anastazy, Barnaba, Feliks, Fortunat, Flora, Jan, Paula, Paryzjusz, Radomi\u0142, Radomi\u0142a, Teodozja lub Witomys\u0142, mog\u0105 \u015bwi\u0119towa\u0107 dzi\u015b swoje imieniny. Ci kt\u00f3rzy mieszkaj\u0105 na Hawajach mog\u0105, a nawet powinni celebrowa\u0107 dzie\u0144 kr\u00f3la Kamehameha I, pierwszego w\u0142adcy nieistniej\u0105cego ju\u017c dzisiaj Kr\u00f3lestwa Hawaj\u00f3w. Tacy jak ja, mog\u0105 wybra\u0107 si\u0119 na d\u0142u\u017csz\u0105 ni\u017c zazwyczaj wycieczk\u0119 biegow\u0105 i pokona\u0107 6 km nad Wis\u0142\u0105, zamiast standardowych pi\u0119ciu, wszak jest weekend, wi\u0119c czasu jakby odrobin\u0119 wi\u0119cej si\u0119 zrobi\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

S\u0105 te\u017c tacy, kt\u00f3rzy byli na nogach jeszcze przed wschodem s\u0142o\u0144ca i to tylko dlatego, \u017ce postanowili wyst\u0105pi\u0107 w trzeciej edycji ultramaratonu 6x Babia G\u00f3ra. Zaledwie 6 \u015bmia\u0142k\u00f3w walczy ze swoimi s\u0142abo\u015bciami na 100-kilometrowej trasie, zostawiaj\u0105c na niej ca\u0142\u0105 swoj\u0105 godno\u015b\u0107. Babia G\u00f3ra po raz trzeci nie okazuje lito\u015bci i zmiata z planszy wszystkich zawodnik\u00f3w, pozostaj\u0105c niezdobyt\u0105 w regulaminowym czasie 17 godzin. 3:0. Hat trick. W Mortal Kombat to si\u0119 nazywa „Flawless Victory”. Ca\u0142e szcz\u0119scie, oby\u0142o si\u0119 bez Fatality i wszyscy pretendentenci do podbicia 6 razy Babiej G\u00f3ry nadal maj\u0105 si\u0119 dobrze.<\/p>\n\n\n\n

10 Czerwca 2017<\/h3>\n\n\n\n

S\u0142owo \u201efetysz\u201d znakomicie pokazuje jak z biegiem czasu mo\u017ce zmieni\u0107 si\u0119 znaczenie poszczeg\u00f3lnych wyraz\u00f3w. Pierwotnie wywodzi si\u0119 od portugalskiego \u201efeiti\u00e7o\u201d, oznaczaj\u0105cego czary i zakl\u0119cia. By\u0142o u\u017cywane przez portugalskich imperialnych influencer\u00f3w z XV i XVI wieku, kt\u00f3rzy w imi\u0119 odkrywania nowych szlak\u00f3w handlowych ogarn\u0119li pierwsz\u0105 form\u0119 GPSu, w\u00f3wczas jeszcze bez kompasu i za\u0142o\u017cyli sporo zamorskich kolonii w Afryce Zachodniej.<\/p>\n\n\n\n

Dla cywilizowanych, w ich w\u0142asnym mniemaniu, Portugalczyk\u00f3w zderzenie z afryka\u0144sk\u0105 kultur\u0105 Czarnego L\u0105du by\u0142o bardziej szokuj\u0105ce ni\u017c wizyta Vincenta Vegi w domu Mii Wallace w Pulp Fiction, kiedy bohater grany przez Johna Travolt\u0119 bezradnie rozk\u0142ada\u0142 r\u0119ce, kompletnie nie rozumiej\u0105c sk\u0105d dobiega g\u0142os pani domu, gdy\u017c nigdy wcze\u015bniej nie mia\u0142 styczno\u015bci z interkomem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Wher is… Where is the intercom?<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Portugalczycy nie byli w stanie zrozumie\u0107, dlaczego rodowici Afryka\u0144czycy wierzyli, \u017ce wszystko ma swoj\u0105 dusz\u0119. To dlatego, ci ostatni, zanim roz\u0142upali orzech, najpierw przepraszali go kilka razy i przysi\u0119gali mu, \u017ce przygotuj\u0105 z niego co\u015b smacznego. Wszystkiemu przypisywali nadprzyrodzon\u0105 moc, kt\u00f3rej \u0142\u0105cznikiem z codziennym \u015bwiatem by\u0142o co\u015b pomi\u0119dzy bi\u017cuteri\u0105, ochron\u0105 duchow\u0105 a domowym ubezpieczeniem. Dzi\u015b nazywamy te przedmioty amuletami, a Portugalczycy okre\u015blali je w\u0142a\u015bnie mianem \u201efeiti\u00e7o\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Kilkaset lat p\u00f3\u017aniej pewien Francuz, Charles de Brosses doprecyzowa\u0142 o co chodzi\u0142o z tymi amuletami, wprowadzaj\u0105c poj\u0119cie fetyszyzmu w religioznawstwie i stwierdzaj\u0105c, \u017ce pewne obiekty naturalne lub stworzone przez cz\u0142owieka maj\u0105 nadprzyrodzone moce i stanowi\u0105 b\u00f3stwa, kt\u00f3re s\u0105 poprzez nie czczone. W sumie wiele nowego nie wprowadzi\u0142, bardziej doprecyzowa\u0142 to co portugalscy patroni inwazyjnego networkingowania ju\u017c dawno odkryli, ale za zoficjalizowanie tego zebra\u0142 wi\u0119cej lajk\u00f3w i teraz jest s\u0142awny.<\/p>\n\n\n\n

Nieca\u0142e 200 lat p\u00f3\u017aniej kolejny Francuz (ja nie wiem co oni si\u0119 tak na ten fetysz uwzi\u0119li), Alfred Binet dojrza\u0142 w tych maniakalnych przywi\u0105zaniach do przedmiot\u00f3w patologi\u0119 i tak oto dzi\u0119ki opisom afryka\u0144skich amulet\u00f3w dochodzimy do obiekt\u00f3w, kt\u00f3re dla danych os\u00f3b s\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142em realizacji i satysfakcji, a czasem okazuj\u0105 si\u0119 niezb\u0119dne do osi\u0105gni\u0119cia samospe\u0142nienia. Najcz\u0119\u015bciej dotyczy to kontekstu seksualnego, wi\u0119c tymi obiektami s\u0105 cz\u0119\u015bci cia\u0142a, ubrania lub akcesoria, ale ja dzisiaj wyj\u0105tkowo nie o tym chcia\u0142em. Obsesja mo\u017ce dotyczy\u0107 w zasadzie wszystkiego. Od przedmiot\u00f3w, przez czynno\u015bci i zmys\u0142y a\u017c po wyzwania, przyk\u0142adowo niewinne bieganie. Przyk\u0142adowo po g\u00f3rach.<\/p>\n\n\n\n

W du\u017cym uproszczeniu biegi g\u00f3rskie mo\u017cna podzieli\u0107 na dwie grupy. Pierwsz\u0105 s\u0105 takie, kt\u00f3re s\u0105 tworzone dla ludzi. Jest to zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 imprez na naszej planecie, w kt\u00f3rych limity czasowe s\u0105 ustawione w spos\u00f3b umo\u017cliwiaj\u0105cy uko\u0144czenie wyzwania nawet nie\u015bpiesz\u0105cym si\u0119 amatorom g\u00f3rskiego truchtania, uprawiaj\u0105cym turystyk\u0119 biegow\u0105, co w teorii powinno zach\u0119ci\u0107 obserwator\u00f3w do podobnej aktywno\u015bci i w przysz\u0142o\u015bci zapewni\u0107 organizatorom wi\u0119cej ch\u0119tnych. Maksymalizacja satysfakcji w\u015br\u00f3d uczestnik\u00f3w biegu poprzez u\u0142atwienie im osi\u0105gni\u0119cia spe\u0142nienia.<\/p>\n\n\n\n

Drug\u0105 grup\u0105 s\u0105 biegi stworzone do upodlania ludzi. Niekt\u00f3rzy organizatorzy lubuj\u0105 si\u0119 w uprzykrzaniu \u017cycia biegaczom, puszczaj\u0105c trasy poza wyznaczonymi szlakami turystycznymi, ka\u017c\u0105c im przekracza\u0107 rzeczki i strumyczki, wspina\u0107 si\u0119 \u0142a\u0144cuchami i zdobywa\u0107 g\u00f3ry najbardziej stromymi podej\u015bciami, cz\u0119sto w okre\u015blonym limicie czasowym, niepozwalaj\u0105cym na swobodne truchtanie w strefie komfortu. Co wi\u0119cej z jakiego\u015b niezrozumia\u0142ego powodu, zawsze znajduje si\u0119 pewna grupa os\u00f3b zg\u0142aszaj\u0105c\u0105 si\u0119 na takie upokorzenie z w\u0142asnej, nieprzymuszonej woli. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich nie jest w stanie zmie\u015bci\u0107 si\u0119 w limicie czasowym, cz\u0119\u015b\u0107 zwyczaje nie jest w stanie sprosta\u0107 wyzwaniu pod k\u0105tem fizycznym, a cz\u0119\u015b\u0107 poddaje si\u0119, bo g\u0142owa broni si\u0119 przed tak\u0105 form\u0105 autodestrukcji i nie pozwala jej nosicielowi kontynuowa\u0107 takiego absurdalnego zmagania. Mimo wszystko ch\u0119tnych wcale nie brakuje na tego typu zabawy. Taki troch\u0119 fetysz.<\/p>\n\n\n\n

Niekwestionowany prym w upodlaniu swoich uczestnik\u00f3w wiedzie s\u0142ynne The Barkley Marathons, kt\u00f3re pierwszy raz zosta\u0142o uko\u0144czone w limicie czasowym dopiero w dziesi\u0105tej edycji, a przez ostatnie 40 lat do mety dotar\u0142o jedynie 20 zawodnik\u00f3w, jednak niekt\u00f3rzy tak bardzo upodobali sobie ten rodzaj katuszy, \u017ce mierzyli si\u0119 z Barkley\u2019em po kilka razy. Niemniej 26 uko\u0144cze\u0144 biegu w jego 40-letniej historii jest najlepszym dowodem, \u017ce ludzie biegaj\u0105cy ultramaratony to jednak lubi\u0105 jak ich odrobin\u0119 boli. Taki troch\u0119 fetysz.<\/p>\n\n\n\n

W\u0142a\u015bnie do tego miana pretenduje Ultramaraton 6x Babia G\u00f3ra. Obiekt marzenie wielu sportowc\u00f3w amator\u00f3w, jednak stworzony tak, aby by\u0107 nieosi\u0105galnym dla wi\u0119kszo\u015bci, co udowodni\u0142 podczas trzech poprzednich edycji. Wprawdzie do spektakularnego wyniku ustanowionego przez Barkley jeszcze daleko, jednak wszystko przed nami.<\/p>\n\n\n\n

Do czwartej edycji biegu staje 10 \u015bmia\u0142k\u00f3w. Ka\u017cdy z nich z pewno\u015bci\u0105 liczy na zrealizowanie swoich biegowych ambicji. Ka\u017cdy z nich jest zafascynowany niedost\u0119pno\u015bci\u0105 mety dla przeci\u0119tnego biegacza. Ka\u017cdy z nich robi wszystko, \u017ceby zrealizowa\u0107 swoje marzenia i spe\u0142ni\u0107 si\u0119 u podn\u00f3\u017cy Diablaka. Tym razem jednemu udaje si\u0119 to osi\u0105gn\u0105\u0107. Krzysiek Do\u0142\u0119gowski jako pierwszy w historii Ultramaratonu 6x Babia G\u00f3ra ko\u0144czy to mordercze wyzwanie z ca\u0142kiem sporym, prawie godzinnym zapasem. Reszta uczestnik\u00f3w mo\u017ce mu tylko zazdro\u015bci\u0107. Dla nich pozostaje mo\u017cliwo\u015b\u0107 zrewan\u017cowania si\u0119 na Babiej G\u00f3rze w kolejnym roku. Taki troch\u0119 fetysz. Tymczasem Babia G\u00f3ra po czterech sezonach prowadzi w klasyfikacji generalnej 41:1.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot: Howie Sterns. Chyba najlepiej oddaj\u0105ce klimat finishu na Barkley foto z Jasmine Paris w roli g\u0142\u00f3wnej.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

9 Czerwca 2018<\/h3>\n\n\n\n

Mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107 \u017ce teraz ju\u017c b\u0119dzie z g\u00f3rki. \u017be w ko\u0144cu kto\u015b pokaza\u0142, \u017ce da si\u0119 wbiec 6 razy na Diablak w ci\u0105g\u0142u 17 godzin. \u017be ten wy\u0142om w fortyfikacjach Babiej G\u00f3ry, kt\u00f3ry stworzy\u0142 Krzysiek, w zupe\u0142no\u015bci wystarczy i teraz jej obrona posypie si\u0119 po ca\u0142o\u015bci. Wystarczy tylko powt\u00f3rzy\u0107 to, co zrobi\u0142 teraz pierwszy finiszer ultrababiej, a potem delektowa\u0107 si\u0119 glori\u0105 i chwa\u0142\u0105. Niestety \u0142atwiej powiedzie\u0107, a zdecydowanie trudniej zrobi\u0107. Rok po wyczynie Krzy\u015bka, 19 os\u00f3b g\u0142\u0119boko przekonanych, \u017ce jest w stanie powt\u00f3rzy\u0107 jego wyczyn, rusza o 3 rano z Polany Sta\u0144cowej na kolejn\u0105 nier\u00f3wn\u0105 walk\u0119 z Babi\u0105 G\u00f3r\u0105, kt\u00f3ra tym razem nie pozwala nikomu sob\u0105 pomiata\u0107. Kolejny raz ani jeden zawodnik nie dociera do mety przed up\u0142ywem 17 godzin. Bilans ofiar ro\u015bnie do 60, przy jednym ocala\u0142ym, a Barkley powoli zaczyna odczuwa\u0107 oddech Babiej na swoim karku.<\/p>\n\n\n\n

8 Czerwca 2019<\/h3>\n\n\n\n

Przy wyniku 60:1 atak na Babi\u0105 G\u00f3r\u0119 zaczyna przypomina\u0107 doroczny sp\u0119d ludzi cierpi\u0105cych na syndrom Don Kichota. Wprawdzie nie jest to oficjalnie sklasyfikowane zaburzenie psychiczne, ale jak inaczej nazwa\u0107 ludzi uparcie wierz\u0105cych w powodzenie przedsi\u0119wzi\u0119cia, na kt\u00f3rym do tej pory poleg\u0142o 99% pretendent\u00f3w?<\/p>\n\n\n\n

Ci ludzie goni\u0105 za swoimi idealistycznymi celami, ignoruj\u0105c wszystkie przeciwno\u015bci po drodze i dzia\u0142aj\u0105c wbrew racjonalnym przes\u0142ankom. S\u0105 przekonani o sensowno\u015bci swojej misji i trwaj\u0105 w jej realizacji, pomimo bardzo, ale to bardzo prawdopodobnej pora\u017cki. Uparcie wierz\u0105 w sukces. Niepoprawni optymi\u015bci pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Ultramaraton Babia G\u00f3ra powoli staje si\u0119 psychologicznym fenomenem i wyzwaniem fizycznym w jednym. Im mniejsze szanse na powodzenie, tym wi\u0119kszy urok tego zmagania. Ma\u0142o kt\u00f3ry z tych ultras\u00f3w liczy na wygran\u0105. Oni chc\u0105 po prostu spr\u00f3bowa\u0107 sprawdzi\u0107 si\u0119 we wyzwaniu, w kt\u00f3rym nikt nie daje im szans na powodzenie.<\/p>\n\n\n\n

I tak oto kolejny rok z rz\u0119du pod Babi\u0105 G\u00f3r\u0105 staje 8 os\u00f3b gotowych zmierzy\u0107 si\u0119 z tras\u0105 niemal gwarantuj\u0105c\u0105 pora\u017ck\u0119. Rzucaj\u0105 si\u0119 w b\u00f3j staraj\u0105c si\u0119 udowodni\u0107 sobie samym, \u017ce s\u0105 wyj\u0105tkiem i uda im si\u0119 prze\u0142ama\u0107 zwyci\u0119sk\u0105 pass\u0119 Babiej G\u00f3ry. I rzeczywi\u015bcie bie\u017c\u0105cy rok wydaje si\u0119 by\u0107 bardzo \u0142askawy, poniewa\u017c a\u017c trzech zawodnik\u00f3w wchodzi na szczyt Diablaka sze\u015b\u0107 razy i zbiega do mety na Polanie Sta\u0144cowej. Niestety dw\u00f3ch z nich potrzebuje na to ponad 18,5 godziny, co znacznie przekracza regulaminowy czas gry. Nie zostaj\u0105 sklasyfikowani, poniewa\u017c nie zmie\u015bcili si\u0119 w 17 godzinach wyznaczonych przez organizatora. Babia G\u00f3ra vs. Reszta \u015bwiata – 67:2.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot: Dariusz Boro\u0144.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

8 Sierpnia 2020<\/h3>\n\n\n\n

Min\u0119\u0142o zaledwie p\u00f3\u0142 roku, a zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa martwi si\u0119 czy wytrzyma t\u0105 drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107. Pocz\u0105tek nie wskazywa\u0142 na nic nadzwyczajnego, jednak kiedy w marcu zdiagnozowano pierwszy przypadek COVID-19 w Polsce, sytuacja pogarsza\u0142a si\u0119 z dnia na dzie\u0144. Odwo\u0142anie imprez masowych, zamkni\u0119cie szk\u00f3\u0142, przedszkoli oraz granic i zakazanie zgromadze\u0144 powy\u017cej 2 os\u00f3b nie poprawi\u0142o sytuacji. Zamkni\u0119cie park\u00f3w, plac\u00f3w zabaw i wprowadzenie obowi\u0105zkowych maseczek na usta oraz nos, kt\u00f3re z reszt\u0105 okaza\u0142y si\u0119 zbyt skomplikowane do u\u017cycia dla wielu os\u00f3b, r\u00f3wnie\u017c nie przynios\u0142y oczekiwanych rezultat\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Ludzie pozamykali si\u0119 w domach i dziczeli, maj\u0105c ograniczony kontakt z innymi osobami. Wino-konferencje i wirtualne kawki nie podnosi\u0142y samopoczucia w wystarczaj\u0105cym stopniu. Brak kontaktu z lud\u017ami, frustracja wynikaj\u0105ca z zamkni\u0119cia w domach, zm\u0119czenie psychiczne spowodowane rutyn\u0105 oraz l\u0119k i niepewno\u015b\u0107 w obawie o w\u0142asne zdrowie da\u0142y si\u0119 we znaki ka\u017cdemu.<\/p>\n\n\n\n

Mimo wszystko jakim\u015b cudem uda\u0142o si\u0119 zorganizowa\u0107 si\u00f3dm\u0105 edycj\u0119 Ultramaratonu 6x Babia G\u00f3ra, na starcie kt\u00f3rej stoi 11 os\u00f3b. Natomiast sama Babia G\u00f3ra postanowi\u0142a im odrobin\u0119 odpu\u015bci\u0107. Ci ludzie ju\u017c wystarczaj\u0105co dostali w ko\u015b\u0107. Za sam fakt pojawienia si\u0119 u podn\u00f3\u017cy Diablaka nale\u017cy im si\u0119 medal. Niech im ultra lekkim b\u0119dzie. Kr\u00f3lowa Beskid\u00f3w okazuje \u0142askawo\u015b\u0107 i pozwala dotrze\u0107 do mety a\u017c czterem zawodnikom. Wprawdzie jednemu po limicie czasowym, wi\u0119c nie jest on sklasyfikowany, jednak odsetek uko\u0144czenia tego wyzwania jeszcze nigdy nie by\u0142 tak wysoki. Babia G\u00f3ra vs. Reszta \u015bwiata – 75:5.<\/p>\n\n\n\n

12 Czerwca 2021<\/h3>\n\n\n\n

Nie no, poczekajcie, ludzie, \u017ale mnie zrozumieli\u015bcie. To nie jest tak, \u017ce teraz b\u0119dziecie ko\u0144czy\u0107 Babi\u0105 falami. To nie Giewont i nie zamierzam tu wpuszcza\u0107 nikogo z siatkami z Biedry. Zesz\u0142y rok to by\u0142a taryfa ulgowa, poniewa\u017c byli\u015bcie pokrzywdzeni przez COVID i nie mia\u0142am serca was jeszcze bardziej upokarza\u0107. To by\u0142o co\u015b nowego, na co nikt nie by\u0142 przygotowany, nawet ja, jednak mieli\u015bcie wystarczaj\u0105co czasu, \u017ceby si\u0119 przyzywczai\u0107 do nowej rzeczywisto\u015bci. Nie b\u0119dzie karmienia piersi\u0105 w niesko\u0144czono\u015b\u0107. \u017bycie to nie bajka, a okres ochronny min\u0105\u0142. Wracamy do twardej gry.<\/p>\n\n\n\n

Babia G\u00f3ra z politowaniem spogl\u0105da na 18 \u015bmia\u0142k\u00f3w stoj\u0105cych o 3 rano na Polanie Sta\u0144cowej i licz\u0105cych na podbicie jednej z najci\u0119\u017cszych tras na polskiej scenie ultra, w przeci\u0105gu najbli\u017cszych 17 godzin. Niestety nie ma tak dobrze. Babia G\u00f3ra nie okazuje lito\u015bci. Wka\u0144cza bez strat 17 zawodnik\u00f3w i tylko jedna osoba jest w stanie si\u0119 jej oprze\u0107. Drobniutka Angelika jako jedyna dociera do mety, niestety p\u00f3\u0142 godziny po wyznaczonym limicie czasowym. Babia G\u00f3ra vs. Reszta \u015bwiata – 93:5.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot: Jacek Deneka. Rzekomo tylko na Babiej finish po limicie daje tyle satysfakcji.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

11 Czerwca 2022<\/h3>\n\n\n\n

Zm\u00f3wili si\u0119. W ko\u0144cu nie od dzi\u015b wiadomo, \u017ce w kupie si\u0142a. Potwierdzone organoleptycznie przez miliony much. Ruszaj\u0105 do ataku wsp\u00f3lnie. 20 os\u00f3b. Najwi\u0119cej w dotychczasowej historii Babiej G\u00f3ry. Obywa si\u0119 bez kamufla\u017cu, wsparcia taktycznego i os\u0142ony artyleryjskiej. W zupe\u0142no\u015bci wystarcza do\u015bwiadczenie w biegach ultra, ostry atak frontalny oraz stabilna i zno\u015bna pogoda. Babia G\u00f3ra broni si\u0119 jak mo\u017ce, ale wobec tak do\u015bwiadczonych ultras\u00f3w nawet ona jest bezsilna. Operacja ko\u0144czy si\u0119 taktycznym sukcesem, pomimo du\u017cych strat. A\u017c 5 zawodnik\u00f3w dociera do mety przed up\u0142ywem 17 godzin. 15 pozosta\u0142ych przegrywa t\u0105 batali\u0119, jednak nie ma si\u0119 czego wstydzi\u0107, a pr\u00f3bowa\u0107 mo\u017cna do woli. Czy mo\u017ce raczej dop\u00f3ki zdrowia wystarczy. W ko\u0144cu jak to mawia moja \u017cona: nie ten bieg to inny. Poza tym przegra\u0107 z Babi\u0105 to zaszczyt a nie kl\u0119ska. Babia G\u00f3ra vs. Reszta \u015bwiata – 108:10.<\/p>\n\n\n\n

3 Czerwca 2023<\/h3>\n\n\n\n

Ludzie uwielbiaj\u0105 jubileusze. Doskona\u0142a okazja do \u015bwi\u0119towania. Najbardziej hucznie obchodzi si\u0119 chyba te z zerem na ko\u0144cu. Zaraz po osiemnastkach, bo wtedy to ju\u017c puszczaj\u0105 wszelkie hamulce. Zazwyczaj rocznice czci si\u0119 sch\u0142odzon\u0105 flaszka i licznymi a-kto-z-nami-nie-wypije-ami, jednak mo\u017cna spotka\u0107 r\u00f3wnie\u017c inne formy celebrowania, jak cho\u0107by p\u00f3j\u015bcie pobiega\u0107. A poniewa\u017c dzisiaj Ultramaraton Babia G\u00f3ra \u015bwi\u0119tuje swoje dziesi\u0105te urodziny, to z tej okazji organizatorzy postanowili przygotowa\u0107 co\u015b niesamowitego w\u0142a\u015bnie dla tych wiariat\u00f3w, kt\u00f3rzy chc\u0105 \u015bwi\u0119towa\u0107 ten jubileusz aktywnie.<\/p>\n\n\n\n

Poza klasycznym 6x Babia G\u00f3ra, mo\u017cna jeszcze spr\u00f3bowa\u0107 swoich si\u0142 na dystansie 10x Babia. Oczywi\u015bcie w takim samym limicie czasowym. 17 godzin. Wprawdzie zar\u00f3wno odleg\u0142o\u015b\u0107 do pokonania jaki i liczba przewy\u017csze\u0144 jest na zbli\u017conym poziomie do \u201esz\u00f3stki\u201d, jednak pomys\u0142 wykr\u0119cenia 10-ciu wej\u015b\u0107 na Diablak musia\u0142 powsta\u0107 w wyj\u0105tkowo \u017c\u0105dnym ludzkiego cierpienia umy\u015ble. I mo\u017cna by pomy\u015ble\u0107, \u017ce 6x Babia udowodni\u0142a przez ostatnie 9 lat, \u017ce jej urodziny to nie przelewki. Tutaj si\u0119 naprawd\u0119 cierpi. Tymczasem a\u017c 50 os\u00f3b postanowi\u0142o w ten spos\u00f3b \u015bwi\u0119towa\u0107 Dekad\u0119 upokarzania ludzi przez Babi\u0105 G\u00f3r\u0119. Co zadziwiaj\u0105ce, wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich, bo 33 ultras\u00f3w chce szczytowa\u0107 dzisiaj 10 razy, a zaledwie 17 zdecydowa\u0142o si\u0119 na klasyczne sze\u015bciokrotne wej\u015bcie. <\/p>\n\n\n\n

Zamiast kwiat\u00f3w, dzier\u017c\u0105 w d\u0142oniach kije trekkingowe, zamiast bombonierek maj\u0105 \u017cele energetyczne, zamiast wina musuj\u0105cego izotonik, a zamiast garnituru z krawatem lekkie oddychaj\u0105ce ubrania z we\u0142ny merino, polisteru czy innego elastanu. Nikt nie \u015bpiewa \u201esto lat\u201d. nikt nie wznosi toastu. Nikt nie kroi tortu. Ka\u017cdy jest skupiony na swoim zadaniu. Ka\u017cdy wie, \u017ce ci\u0119\u017cko b\u0119dzie je uko\u0144czy\u0107. Ka\u017cdy wie, \u017ce prawdopodobnie nie za\u0142apie si\u0119 na deser. Tym bardziej, \u017ce Babia G\u00f3ra bardzo lubi takie imprezy. Wi\u0119cej uczestnik\u00f3w to wi\u0119cej ofiar do wykoszenia. <\/p>\n\n\n\n

Od samego startu bierze si\u0119 do roboty. Ch\u0142opaki i dziewczyny r\u00f3wnie\u017c. Walcz\u0105 dzielnie. Nikt nie odpuszcza. Ka\u017cdy zostawia na tych dw\u00f3ch trasach wielki kawa\u0142 serducha, jednak Babiej to nie rusza. Po kolei kasuje jednego za drugim i chyba tylko zawrotna ilo\u015b\u0107 uczestnik\u00f3w nie pozwala jej zd\u0105\u017cy\u0107 zmie\u015b\u0107 wszystkich zawodnik\u00f3w z planszy w przeci\u0105gu 17 godzin. Dw\u00f3ch kocur\u00f3w z „sz\u00f3stki” szcz\u0119\u015bliwie dociera do mety, natomiast jubileuszowy dystans 10x Babia ko\u0144czy zaledwie jeden gigant. 32-\u00f3ch wraca do dom\u00f3w na tarczach.<\/p>\n\n\n\n

Owocne \u017cniwa dla Babiej podkr\u0119caj\u0105 jej wynik w klasyfikacji generalnej na 155:13. Odsetek ko\u0144cz\u0105cych ten bieg z sukcesem w przeci\u0105gu ostatnich 10 lat jest na poziome 8% i to tylko dlatego, \u017ce troch\u0119 zaokr\u0105glam w g\u00f3r\u0119.<\/p>\n\n\n\n

8 Czerwca 2024<\/h3>\n\n\n\n

Kiedy imperialny dow\u00f3dca wojskowy Grand Moff Tarkin wydaje rozkaz do zniszczenia planety Alderaan, Obi-Wan Kenobi, b\u0119d\u0105c w bardzo odleg\u0142ej galaktyce, wyczuwa t\u0105 tragedi\u0119 dzi\u0119ki mocy Jedi. To wydarzenie wstrz\u0105sa nim do tego stopnia, \u017ce czuje si\u0119 jak ultras po przebiegni\u0119ciu Biegu Kreta, albo przynajmniej \u0141emkowyny. Nie jest w stanie sta\u0107 i musi sobie usi\u0105\u015b\u0107. Wypowiada wtedy znan\u0105 ka\u017cdemu wiernemu fanowi Gwiezdych Wojen kwesti\u0119:<\/p>\n\n\n\n

\"\"
I felt a great disturbance in the Force, as if millions of voices suddenly cried out in terror and were suddenly silenced.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

T\u0105 sam\u0105 kwesti\u0119 wypowiada Babia G\u00f3ra, gdy dowiaduje si\u0119 z czym dzisiejszego dnia mierz\u0105 si\u0119 zawodnicy pretenduj\u0105cy do zdobycia tytu\u0142u finiszera 6x Babia G\u00f3ra. Nadal trzeba wej\u015b\u0107 na szczyt Diablaka 6 razy, jednak trasa zosta\u0142a nieznacznie zmodyfikowana. Zamiast 100 km jest ich 75, a zamiast siedemnastogodzinnego limitu, dystans trzeba pokona\u0107 w 14 godzin.<\/p>\n\n\n\n

Nowe wyzwanie nie nale\u017cy do naj\u0142atwiejszych. W dalszym ci\u0105gu swobodny spacerek nie wchodzi w gr\u0119, je\u015bli kto\u015b chce zmie\u015bci\u0107 si\u0119 w regulaminowym czasie wyznaczonym przez organizator\u00f3w. Jednak jest odrobin\u0119 \u0142atwiej. Zawodnikom rzecz jasna, a nie Babiej. Ta nadal robi co mo\u017ce, \u017ceby uprzykrzy\u0107 im dzisiejszy dzie\u0144, jednak ch\u0142opaki i dziewczyny szturmuj\u0105cy Diablaka znacznie lepiej znosz\u0105 ten kr\u00f3tszy dystans ni\u017c ci, kt\u00f3rzy mierzyli si\u0119 z setk\u0105 kilometr\u00f3w we wszystkich poprzednich edycjach, a najlepszym dowodem jest fakt, \u017ce ostatecznie z 34 zawodnik\u00f3w r\u00f3wno po\u0142owa dociera do mety przed up\u0142ywem 14 godzin. W konsekwencji Babia G\u00f3ra spada o kilka oczek w d\u00f3\u0142 w rankingu najbardziej zwyrolskich bieg\u00f3w na \u015bwiecie, zatrzymuj\u0105c licznik na stanie 172:30.<\/p>\n\n\n\n

Przygotowania<\/h2>\n\n\n\n

17 Grudnia 2024<\/h3>\n\n\n\n

O! Zapisy na Ultramaraton Babia G\u00f3ra! Co\u015b s\u0142ysza\u0142em o tym. Pono\u0107 nawet trudny bieg. Ale 8 razy wchodzi\u0107 na ten sam szczyt? Troch\u0119 jak chomik. To ju\u017c nie da si\u0119 trasy jaki\u015b bardziej urozmaici\u0107? Gdzie to w og\u00f3le jest ta ca\u0142a Babia G\u00f3ra? Hmmm\u2026 Dojazd ca\u0142kiem spoko. Termin te\u017c mi pasuje bo to jeszcze przed wakacjami. Rzekomo nie jest \u0142atwo, wi\u0119c jakie\u015b sensowne wyzwanie si\u0119 kroi. Dobra, wystarczaj\u0105co argument\u00f3w za! Wchodz\u0119 w to!<\/p>\n\n\n\n

11 Maja 2025<\/h3>\n\n\n\n

Rozpoczynam przygotowania logistyczne do Babiej. Na pocz\u0105tek wystarcza mi studiowanie ich profilu na fejsie, z kt\u00f3rego dowiaduj\u0119 co nieco si\u0119 o o historii tego ultramaratonu.<\/p>\n\n\n\n

2014 rok – brak finiszera.
2015 rok – brak finiszera.
2016 rok – brak finiszera.
2017 rok – jeden finiszer.<\/p>\n\n\n\n

Zastygam w bezruchu. Nie scrolluj\u0119 dalej. Czytam jeszcze raz, \u017ceby si\u0119 upewni\u0107 czy wszystko dobrze zrozumia\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

\n

Ultramaraton 6x Babia G\u00f3ra mia\u0142 by\u0107 od pocz\u0105tku jednym z najtrudniejszych g\u00f3rskich ultramaraton\u00f3w.<\/p>\n\u201cKozica\u201d Fundacja Bieg\u00f3w G\u00f3rskich<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

A tu jest 8x. Skoro 6x Babia G\u00f3ra mia\u0142 by\u0107 jednym z najtrudniejszych to czym ma by\u0107 8x Babia G\u00f3ra? To chyba nie b\u0119dzie kolejny \u0142atwy bieg, na kt\u00f3rym z u\u015bmiechem na ustach przekopytkuj\u0119 ca\u0142\u0105 tras\u0119. 7000 metr\u00f3w przewy\u017csze\u0144 na 100 km robi wra\u017cenie, cho\u0107 nie jest to dla mnie nowo\u015b\u0107. Poradzi\u0142em sobie z Piek\u0142em Czantorii, kt\u00f3re zawiera 80 metr\u00f3w r\u00f3\u017cnicy poziom\u00f3w na ka\u017cdym kilometrze, wi\u0119c powienienem by\u0107 w stanie sprosta\u0107 r\u00f3wnie\u017c Babiej G\u00f3rze.<\/p>\n\n\n\n

Nie ma co dramatyzowa\u0107. Czasu jest jeszcze sporo. Postanawiam zwi\u0119kszy\u0107 intensywno\u015b\u0107 trening\u00f3w, skupiaj\u0105c si\u0119 przede wszystkim na przewy\u017cszeniach. Wprawdzie nie ma si\u0119 co czarowa\u0107, samo ich znalezienie w Piastowie mo\u017cna rozpatrywa\u0107 w kategoriach sukcesu, zatem przygotowanie do ultramaratonu moich rejonach to troch\u0119 jak nauka jazdy podczas gry w Need for Speed. Jednak robi\u0119 co mog\u0119, \u017ceby moje dwug\u0142owe oraz czworog\u0142owe ud zrozumia\u0142y, \u017ce nadchodzi naprawd\u0119 solidny wycisk. Z reszt\u0105 mi\u0119\u015bni po\u015bladkowych oraz \u0142yd r\u00f3wnie\u017c nie zamierzam oszcz\u0119dza\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Szkicuje na internetowej mapie najbardziej optymaln\u0105 pod k\u0105tem przygotowa\u0144 do Babiej G\u00f3ry tras\u0119, kt\u00f3ra zawiera mo\u017cliwe jak najwi\u0119cej wiadukt\u00f3w i zamierzam j\u0105 \u0142oi\u0107 codziennie, a\u017c do samej imprezy. Przy okazji po\u0107wicz\u0119 g\u0142ow\u0119 pod o\u015bmiokrotne wdrapywanie si\u0119 na ten sam szczyt.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Jedyna forma przewy\u017csze\u0144, jak\u0105 mo\u017cna spotka\u0107 w Piastowie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

2 Czerwca 2025<\/h3>\n\n\n\n

Nigdy nie zastanawia\u0142em si\u0119 nad z\u0142o\u017cono\u015bci\u0105 d\u0142oni pod wzgl\u0119dem anatomicznym. Korzystam z nich na bie\u017c\u0105co kompletnie nie my\u015bl\u0105c o tym, \u017ce ponad 25% wszystkich moich ko\u015bci znajduje si\u0119 w\u0142a\u015bnie w tych narz\u0105dach. W ka\u017cdej z nich 27 ko\u015bci, 30 staw\u00f3w, 19 mi\u0119\u015bni kr\u00f3tkich, \u0142uk t\u0119tniczy, sie\u0107 nerwowa i aparat wi\u0119zad\u0142owy wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 ze sob\u0105 bez przerwy, \u017cebym m\u00f3g\u0142 bezproblemowo chwyta\u0107, nosi\u0107, przesuwa\u0107 i odczuwa\u0107 otaczaj\u0105cy mnie \u015bwiat. Te wszystkie komponenty d\u0142oni s\u0105 niczym idealnie zgrana orkiestra symfoniczna. Wsp\u00f3lnie potrafi\u0105 dzia\u0142a\u0107 cuda, niestety uszczerbek na cho\u0107by jednym z nich powoduje rozstrojenie si\u0119 ca\u0142ego narz\u0105du. Uszczuplona orkiestra nadal mo\u017ce z powodzeniem wykonywa\u0107 ca\u0142kiem poka\u017an\u0105 ilo\u015b\u0107 utwor\u00f3w, ale ju\u017c taki Ein Heldenleben<\/a> Johanna Straussa b\u0119dzie dla niej powa\u017cnym wyzwaniem, zw\u0142aszcza je\u015bli si\u0119 oka\u017ce, \u017ce to akurat g\u0142\u00f3wny skrzypek zas\u0142abnie i nie b\u0119dzie komu wykona\u0107 tej wirtuozerii.<\/p>\n\n\n\n

Takim pierwszym skrzypkiem orkiestry znajduj\u0105cej si\u0119 w naszych d\u0142oniach jest wspomniany aparat wi\u0119zad\u0142owy, w kt\u00f3rym znajduj\u0105 si\u0119 p\u0142ytki d\u0142oniowe, czyli tkanki \u0142\u0105czne w\u0142\u00f3kniste. To w\u0142a\u015bnie one pod wp\u0142ywem obci\u0105\u017ce\u0144 przekszta\u0142caj\u0105 si\u0119 w chrz\u0105stk\u0119 w\u0142\u00f3knist\u0105, kostniej\u0105c\u0105 w dalszym procesie, w wyniku czego powstaje na jej miejsce blaszka kostna. Owa blaszka o grubo\u015bci zaledwie 1 mm stanowi solidny fundament podczas manewrowania palcami, dzia\u0142aj\u0105c jako swojego rodzaju amortyzator na uderzenia i wibracje oraz mechaniczny ogranicznik przegi\u0119cia palc\u00f3w podczas ich prostowania.<\/p>\n\n\n\n

Niestety ten naturalny hamulec w naszych d\u0142oniach nie jest wystanie sprosta\u0107 wszystkim si\u0142om. Nag\u0142e i mocne przeci\u0105\u017cenie mo\u017ce doprowadzi\u0107 do p\u0119kni\u0119cia lub oderwania si\u0119 fragmentu blaszki kostnej. Takim niespodziewanym nadwyr\u0119\u017ceniem mo\u017ce by\u0107 na przyk\u0142ad uderzenie palcami w wystaj\u0105ce kamienie, celem ratowania uz\u0119bienia podczas opadania prosto na twarz. Wiem, bo w\u0142a\u015bnie weryfikuj\u0119 to organoleptyczne staraj\u0105c si\u0119 ocali\u0107 g\u0142ow\u0119 i by\u0107 w stanie samodzielnie wr\u00f3ci\u0107 do domu.<\/p>\n\n\n\n

Nie mam poj\u0119cia jak to si\u0119 w\u0142a\u015bciwie sta\u0142o, tym bardziej, \u017ce od dobrych siedmiu lat regularnie przebiegam tym samym fragmentem w moich okolicach. Niestety ma\u0142a chwila braku roztropno\u015bci i nieuwagi wystarcza, \u017cebym zahaczy\u0142 nog\u0105 o co\u015b, co ewidentnie nie powinno le\u017ce\u0107 na mojej drodze, i utraci\u0142 r\u00f3wnowag\u0119.<\/p>\n\n\n\n

M\u00f3wi\u0105, \u017ce w sytuacji \u015bmiertelnego zagro\u017cenia przed oczami przelatuje nam ca\u0142e \u017cycie. Bardzo mnie to cieszy, poniewa\u017c ja w tym momencie nie wspominam minionych 40 lat w bardzo przy\u015bpieszonym tempie. Niemniej upadaj\u0105c czuj\u0119 jak m\u00f3j m\u00f3zg uwalnia nieprawdopodobne ilo\u015bci neurotransmiter\u00f3w, czas zwalnia i mam go wystarczaj\u0105co du\u017co na r\u00f3\u017cne przemy\u015blenia, niekoniecznie pasuj\u0105ce do zadanej chwili. W pierwszej kolejno\u015bci g\u0142ow\u0119 zajmuj\u0105 mi rozterki dotycz\u0105ce zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 kolacji oraz obawy o statystki na Stravie, wszak przez ten upadek znacznie spadnie mi \u015brednia pr\u0119dko\u015b\u0107 na kilometr. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce instynkt samozachowawczy odsuwa te drobnostki na bok i bije na alarm, \u015bwiec\u0105c po oczach ostrym, jaskrawym, czerwonym \u015bwiat\u0142em w towarzystwie wyimaginowanej syreny akustycznej, artykuuj\u0105c do\u015b\u0107 wyra\u017anie: ratuj \u0142eb!<\/p>\n\n\n\n

W ostatnim momencie buduj\u0119 prowizoryczn\u0105 gard\u0119 z ko\u0144czyn g\u00f3rnych, gwarantuj\u0105c sobie na najbli\u017csz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 tak\u0105 sam\u0105 ilo\u015b\u0107 z\u0119b\u00f3w, jak\u0105 mam na ten moment. Niestety bilans w przyrodzie musi by\u0107 zachowany, a okrutny los chce dzisiejszego dnia pobra\u0107 swoje myto, dlatego jeszcze na moment przed upadkiem na wystaj\u0105ce kamienie wiem, \u017ce nie zachowam czystego konta w tym nier\u00f3wnym starciu z matk\u0105 natur\u0105. Wymiaginowany rentgen w oczach pozwala mi dostrzec jak w skutek zderzenia si\u0119 palc\u00f3w prawej r\u0119ki z pod\u0142o\u017cem, wyginaj\u0105 si\u0119 one nienaturalnie w stron\u0119, kt\u00f3ra na codzie\u0144 jest blokowana przez blaszk\u0119 kostn\u0105. Nie s\u0142ycha\u0107 chrupni\u0119cia. Nawet nie s\u0142ycha\u0107 moich bluzg\u00f3w, kt\u00f3rych nie powinienem sobie \u017ca\u0142owa\u0107, jednak w tym momencie musz\u0119 si\u0119 jak najszybciej podnie\u015b\u0107, \u017ceby nie wygl\u0105da\u0107 na sko\u0144czon\u0105 ofiar\u0119 losu. W ko\u0144cu ludzie patrz\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
O tu mnie boli panie doktorze.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w dalej analizuj\u0119 uszczerbek na zdrowiu. Kolano obite i poobdzierane, ale krew si\u0119 nie leje, a motoryka nie jest ograniczona, wi\u0119c tym si\u0119 nie musz\u0119 przejmowa\u0107. Gorzej z praw\u0105 d\u0142oni\u0105. Wprawdzie krwi r\u00f3wnie\u017c nie wida\u0107, ale ewidentnie co\u015b jest nie wporz\u0105dku. Nie mog\u0119 zacisn\u0105\u0107 pi\u0119\u015bci, a poza tym to boli jak cholera. Pi\u0119\u0107 dni przed Babi\u0105. Raczej si\u0119 nie zagoi do startu. Dopiero gdy dociera to do mnie, pozwalam sobie na bardzo emocjonuj\u0105c\u0105 ekspresj\u0119 werbaln\u0105 mojego niezadowolenia. W my\u015blach, bo ku\u015btukaj\u0105c do domu co chwila mijam jakie\u015b osoby. Nie chcia\u0142bym, \u017ceby kto\u015b zadzwoni\u0142 na policj\u0119 ze zg\u0142oszeniem jakoby kto\u015b bieg\u0142 chwiejnym krokiem i rzuca\u0142 przy tym mi\u0119sem na lewo i prawo.<\/p>\n\n\n\n

Dotar\u0142szy do domu korzystam z rady nieco bardziej ogarni\u0119tej ode mnie ma\u0142\u017conki i przek\u0142adam obr\u0105czk\u0119 na lew\u0105 r\u0119k\u0119. Dobrze, \u017ce kto\u015b w tym domu zachowuje zdrowy rozs\u0105dek, poniewa\u017c kilka godzin p\u00f3\u017aniej palce puchn\u0105 mi do tego stopnia, \u017ce pier\u015bcionek \u015blubny uniemo\u017cliwi\u0142by swobodny przep\u0142yw krwi albo zwyczajnie rozsadzi\u0142oby go ci\u015bnienie rozszerzaj\u0105cych si\u0119 tkanek. Na ten moment chwycenie czegokolwiek sprawia mi b\u00f3l, a ja za 5 dni potrzebuj\u0119 by\u0107 w stanie bardzo intensywnie u\u017cytkowa\u0107 kijk\u00f3w podczas forsowania Babiej G\u00f3ry. Jak \u017cy\u0107? Przecie\u017c rezygnacja nie wchodzi w gr\u0119. A skoro tak, to nie ma tu wielkiej filozofii. Najwy\u017cej bez kijk\u00f3w polec\u0119. Nie ma opcji, \u017cebym tam nie pojecha\u0142. Za du\u017co wysi\u0142ku w\u0142o\u017cy\u0142em w przygotowania, wi\u0119c nawet nie dopuszczam do siebie takiej my\u015bli. Nogami przebiera\u0107 nadal mog\u0119, a to jest zdecydowanie bardziej potrzebna umiej\u0119tno\u015b\u0107 w biegach g\u00f3rskich ni\u017c jakie\u015b tam zaciskanie pie\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

3 Czerwca 2025<\/h3>\n\n\n\n

M\u00f3j serdeczny oraz \u015brodkowy palec rosn\u0105 do rozmiar\u00f3w, o kt\u00f3re nigdy bym ich nie podejrzewa\u0142. Ka\u017cdy z nich obj\u0119to\u015bciowo zajmuje mniej wi\u0119cej tyle, co one oba razem przed kontuzj\u0105. Wygl\u0105daj\u0105 jak kie\u0142baski \u015bl\u0105skie, kt\u00f3re ostatnio kupi\u0142em w Lidlu na promocji. Ich mobilno\u015b\u0107 jest ograniczona mniej wi\u0119cej do po\u0142owy. Na wszelki wypadek sprawdzam, czy jestem nimi w stanie obj\u0105\u0107 r\u0119koje\u015b\u0107 moich kij\u00f3w. Test zdany pozytywnie. Wprawdzie zaci\u015bni\u0119cie pi\u0119\u015bci powoduje du\u017cy dyskomfort, niemniej mo\u017ce za kilka dni cokolwiek si\u0119 poprawi. Dla lepszego efektu wzdra\u017cam intensywne smarowanie Altacetem oraz ch\u0142odzenie zimnymi ok\u0142adami i potwierdzam mojemu kompanowi, Danielowi: Jedziemy! Nie ma innej opcji! Nie odpuszczam!<\/p>\n\n\n\n

6 Czerwca 2025<\/h3>\n\n\n\n

Przyjechali\u015bmy na miejsce dzie\u0144 wcze\u015bniej, \u017cebym nie musia\u0142 startowa\u0107 chwil\u0119 po pi\u0119ciogodzinnej podr\u00f3\u017cy. Ju\u017c i tak wystarczy, \u017ce nie jestem w pe\u0142ni dysponowany ze wzgl\u0119du na palce, wi\u0119c mo\u017ce chocia\u017c odpowiedni wypoczynek przed startem odrobin\u0119 skompensuje mi niesprawn\u0105 r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Daniel korzysta ze s\u0142onecznego dnia, a ja oszcz\u0119dzam si\u0142y skupiaj\u0105c si\u0119 na robocie i po raz kolejny b\u0142ogos\u0142aw\u0119 instytucje home office\u2019u. Daj\u0119 odpocz\u0105\u0107 nogom, staraj\u0105c si\u0119 sp\u0119dzi\u0107 jak najwi\u0119cej czasu unosz\u0105c je do g\u00f3ry, a praw\u0105 d\u0142o\u0144 traktuje ok\u0142adami ch\u0142odz\u0105cymi, do kt\u00f3rych wykorzystuj\u0119 butelki z browarami zakupionymi poprzedniego dnia. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie Daniel pami\u0119ta\u0142, \u017ce wakacje, nawet je\u015bli s\u0105 kr\u00f3tkie, to mimo wszystko zobowi\u0105zuj\u0105, dlatego zaopatrzy\u0142 lod\u00f3wk\u0119 w naszej kwaterze w odpowiedni\u0105 ilo\u015b\u0107 z\u0142otego trunku. Dzi\u0119ki temu mog\u0119 rotowa\u0107 butelkami, gdy ta pe\u0142ni\u0105ca funkcj\u0119 ok\u0142adu za bardzo si\u0119 ogrzeje i nie b\u0119dzie ju\u017c zapewnia\u0107 tego koj\u0105cego ch\u0142odu mojej prawej d\u0142oni.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Multitasking level hard: home-office, telco, ch\u0142odzenie d\u0142oni i nawadnianie w jednym.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dopiero po 17 w\u0142\u0105czam tryb ultra. Zamykam komputer i zabieram si\u0119 za pakowanie, tym bardziej \u017ce tym razem jest co przygotowywa\u0107. Trasa oferuje zaledwie dwa punkty od\u017cywcze, ale poniewa\u017c b\u0119dziemy kr\u0119ci\u0107 si\u0119 wok\u00f3\u0142 Diablaka, b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 skorzysta\u0107 z tych pit stop\u00f3w a\u017c osiem razy, a ju\u017c niejednokrotnie przekona\u0142em si\u0119, \u017ce nic mnie tak nie cieszy na ultra jak za\u0142o\u017cenie \u015bwie\u017cej koszulki, dlatego pakuj\u0119 do work\u00f3w na przepaki po jednym czystym komplecie ubra\u0144 na ka\u017cd\u0105 wizyt\u0119. Do tego dorzucam zapasowe buty, d\u0142ugie r\u0119kawy i troch\u0119 od\u017cywek, wi\u0119c ca\u0142o\u015b\u0107 delikatnie si\u0119 przelewa, jednak mieszcz\u0119 si\u0119 w regulaminowych 15-litrowych workach.<\/p>\n\n\n\n

Wszystkie rzeczy na mojej li\u015bcie przygotowawczej do ultra mam odhaczone, poza odbiorem pakietu startowego. Do biura zawod\u00f3w mamy dobre p\u00f3\u0142 godziny drogi i troch\u0119 szkoda mi czasu na kursowanie w obie strony, skoro regulamin dopuszcza odbi\u00f3r fant\u00f3w przed samym biegiem. Trzeba si\u0119 b\u0119dzie tam pojawi\u0107 kilka minut wcze\u015bniej, ale dzi\u0119ki temu zaoszcz\u0119dzimy jakie\u015b p\u00f3\u0142torej godziny dzisiejszego dnia, kt\u00f3re mo\u017cna przeznaczy\u0107 na przygotowanie pozosta\u0142ych element\u00f3w tej ultra-uk\u0142adanki.<\/p>\n\n\n\n

Zatem z rzeczy, kt\u00f3re mog\u0119 ogarn\u0105\u0107 jeszcze dzisiaj, zostaje mi tankownie przed wyjazdem, dlatego spo\u017cywam relatywnie lekk\u0105 kolacj\u0119, a nast\u0119pnie k\u0142ad\u0119 si\u0119 spa\u0107 przed 21, zupe\u0142nie jak przedszkolaki, kt\u00f3re omin\u0119\u0142a drzemka w po\u0142udnie. Troch\u0119 si\u0119 obawiam, \u017ce przyzwyczajony do zasypiania w okolicach p\u00f3\u0142nocy, b\u0119d\u0119 si\u0119 wierci\u0107 z boku na bok, jednak prawda jest taka, \u017ce dosy\u0107 cz\u0119sto ju\u017c wczesnym wieczorem oczy zaczynaj\u0105 mi si\u0119 klei\u0107 i gdyby to zale\u017ca\u0142o tylko ode mnie, po\u0142o\u017cy\u0142bym si\u0119 spa\u0107 jeszcze przed zachodem s\u0142o\u0144ca. Niestety tr\u00f3jka dzieci ju\u017c dawno wyja\u015bni\u0142a mi, \u017ce na taki beztroski tryb \u017cycia mog\u0119 liczy\u0107 dopiero, gdy one wszystkie opuszcz\u0105 nasze domowe gniazdko. Ewenutalnie na wakacjach, kt\u00f3r\u0119 b\u0119d\u0119 sp\u0119dza\u0107 bez nich. Najwyra\u017aniej w\u0142a\u015bnie dlatego udaje mi si\u0119 odp\u0142yn\u0105\u0107 zaledwie kilka chwil po tym, jak opatulam si\u0119 szczelnie ko\u0142derk\u0105, a oczy zas\u0142aniam opask\u0105 do spania. W ko\u0144cu nie jest jeszcze ciemno, a ja nie suplementuj\u0119 melatoniny, wi\u0119c musz\u0119 w jaki\u015b spos\u00f3b przekona\u0107 m\u00f3j zegar biologiczny, \u017ce najwy\u017cszy czas odda\u0107 si\u0119 w obj\u0119cia Morfeusza.<\/p>\n\n\n\n

7 Czerwca 2025<\/h3>\n\n\n\n

Budzik dzwoni o pierwszej nad ranem, jednak bior\u0105c pod uwag\u0119 fakt, \u017ce po\u0142o\u017cy\u0142em si\u0119 przed 21 poprzedniego dnia, godzina nie wydaje si\u0119 a\u017c tak niemi\u0142osierna. Przespane 4 godziny pozwalaj\u0105 mi podnie\u015b\u0107 si\u0119 z \u0142\u00f3\u017cka w miar\u0119 sprawnie i dobrze rokuj\u0105 na ca\u0142okszta\u0142t biegu. W ko\u0144cu nie b\u0119dzie to zarwana nocka, jak to wielokrotnie mia\u0142o miejsce, a zaledwie jej po\u0142\u00f3wka.<\/p>\n\n\n\n

Tryb ultra dzia\u0142a w najlepsze, wi\u0119c przechodz\u0119 do przedstartowych rytua\u0142\u00f3w, kt\u00f3re pozwol\u0105 mi stan\u0105\u0107 na starcie z czyst\u0105 g\u0142ow\u0105. <\/p>\n\n\n\n

Na pierwszy strza\u0142 idzie \u015bniadanko, o ile tak mo\u017cna nazywa\u0107 posi\u0142ek spo\u017cywany po pierwszej nad ranem. Nie jestem pewien, by\u0107 mo\u017ce to jeszcze kolacja. Cho\u0107 zapewne najbardziej adekwatne by\u0142oby okre\u015blenie „midrats\u00f3w”, czyli posi\u0142k\u00f3w serwowanych w ameryka\u0144skiej marynarce wojennej osobom na nocnych zmianach. Wprawdzie nie czekaj\u0105 na mnie testy sprawno\u015bciowe na rekrutacj\u0119 do Korpusu Piechoty Morskiej, a zwyk\u0142y o\u015bmiokrotny atak na Babi\u0105 G\u00f3r\u0119, jednak te podtrzymuj\u0105ce czujno\u015b\u0107, zapewniaj\u0105ce energi\u0119 i pozwalaj\u0105ce przetrwa\u0107 nocn\u0105 wacht\u0119 przek\u0105ski idealnie wpisuj\u0105 si\u0119 w moje oczekiwania. Zatem delektuj\u0119 si\u0119 tymi midnight rations w formie grubo posmarowanych mas\u0142em kromek \u017cytniego chlebka z podsma\u017can\u0105 m\u0142od\u0105 kapust\u0105 na wierzchu licz\u0105c, \u017ce niska kaloryczno\u015b\u0107 oraz du\u017ca zawarto\u015b\u0107 b\u0142onnika odbij\u0105 si\u0119 pozytywnie na pracy mojego \u017co\u0142\u0105dka podczas biegu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Suplementacja przedstartowa w postaci kapustki zasma\u017canej home made.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Na efekty nie trzeba d\u0142ugo czeka\u0107. Kapustka robi robot\u0119 i pod koniec posi\u0142ku musz\u0119 odrobin\u0119 szybciej prze\u0142yka\u0107, poniewa\u017c ruchy perystaltyczne moich jelit wzywaj\u0105 mnie do pilnego ul\u017cenia organizmowi. W ko\u0144cu nadbaga\u017c na tej trasie nie jest mi potrzebny, wi\u0119c ochoczo zmierzam do sanktuarium refleksji i pozwalam si\u0142om natury zamkn\u0105\u0107 biologiczny kr\u0105g przemiany.<\/p>\n\n\n\n

Na koniec zostaje mi tylko przywdzia\u0107 kostium ultrasa i mo\u017cemy rusza\u0107 w tras\u0119 po pakiet startowy. 32 km, 40 minut i 2 wymiany uprzejmo\u015bci p\u00f3\u017aniej (spotkali\u015bmy Stanis\u0142awa poznanego na Biegu Kreta<\/a><\/strong> oraz jego partnerk\u0119, Mart\u0119) \u017cwawym krokiem zmierzamy szlakiem pieszym zielonym, \u017ceby zd\u0105\u017cy\u0107 dope\u0142ni\u0107 formalno\u015bci. Na szcze\u015bcie ca\u0142o\u015b\u0107 idzie szybciej ni\u017c kolejka do kasy samoobs\u0142ugowej w Lidlu w sobotnie przedpo\u0142udnie, wi\u0119c na 8 minut przed godzin\u0105 0, stoj\u0119 ju\u017c na lini startowej w pe\u0142nym rynsztunku, zastanawiaj\u0105c si\u0119 jak to jest mo\u017cliwe, \u017ce na my\u015bl o nadchodz\u0105cym ekstramalnym te\u015bcie na swoim ciele, zw\u0142aszcza mi\u0119\u015bniach i stawach, czuj\u0119 jedynie ekscytacj\u0119, rado\u015b\u0107 i nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107 startu. Taki troch\u0119 fetysz jakby.<\/p>\n\n\n\n

Normalni ludzie, zw\u0142aszcza ci zwi\u0105zani zawodowo z medycyn\u0105 u\u017cywaj\u0105 okre\u015blenia Exercise-Induced Muscle Damage w odniesieniu do tego jak b\u0119d\u0119 si\u0119 czu\u0142 kilka dni po biegu. Mikrourazy w\u0142\u00f3kien mi\u0119\u015bniowych, stany zapalne, brak si\u0142, ograniczenie mobilno\u015bci i b\u00f3l b\u0119d\u0105 mi towarzyszy\u0107 przez kilka najbli\u017cszych d\u00f3b, jednak zd\u0105\u017cy\u0142em si\u0119 do tego przyzwyczai\u0107. Da si\u0119 z tym \u017cy\u0107. Da si\u0119 to lubi\u0107. To nieod\u0142\u0105czny element ultra, daj\u0105cy kilka dodatkowych punkt\u00f3w do wytrzyma\u0142o\u015bci. Dlatego nuc\u0119 sobi\u0119 pod nosem Sweet Pain w wykonaniu Kiss, dobrze wiedz\u0105c jak si\u0119 to wszystko sko\u0144czy. Nie wiem czy b\u0119dzie podium. Nie wiem czy b\u0119d\u0119 w czo\u0142\u00f3wce. W zasadzie to tym razem nawet nie wiem czy uda mi si\u0119 ten bieg uko\u0144czy\u0107. Wiem tylko jedno. B\u0119dzie bola\u0142o. Bardzo. I ju\u017c nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\n

Pain has got it’s reason
You find it pleasing, yes, you do, yes, you do
And I’m gonna show you now
You’ll get to love it anyhow, anyhow<\/p>\nKiss (1976)<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

Z rozmy\u015bla\u0144 o nadchodz\u0105cym \u0142omocie wyrywa mnie znajoma, u\u015bmiechaj\u0105ca si\u0119 w moim kierunku g\u0142\u00f3wka. Marek Dzika Kuna Rutka! No prosz\u0119, jakie si\u0119 towarzystwo zebra\u0142o. Z tym panem r\u00f3wnie\u017c poznali\u015bmy si\u0119 na Biegu Kreta, wi\u0119c korzystam z chwili na jeszcze jedn\u0105 wymian\u0119 uprzejmo\u015bci, w trakcie kt\u00f3rej dowiaduj\u0119 si\u0119 \u017ce najbardziej zakr\u0119cony ultras \u015bwiata wybra\u0142 dystans 4x Babia G\u00f3ra, a nie 8. Nie do ko\u0144ca jestem w stanie to zrozumie\u0107, niemniej cieszy mnie to bardzo, bo go\u015b\u0107 jest przekocurem i z pewno\u015bci\u0105 trudno by\u0142oby powt\u00f3rzy\u0107 tutaj moje osi\u0105gni\u0119cie na Krecie, kiedy uda\u0142o mi si\u0119 go zostawi\u0107 w tyle. Wszak mniejsza konkurencja oznacza wi\u0119ksz\u0105 szans\u0119 na nagrod\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Dos\u0142ownie na chwil\u0119 przed startem spotykam si\u0119 jeszcze z Adrianem, kt\u00f3ry nie mia\u0142 dla mnie lito\u015bci podczas Ultra Trail Ma\u0142opolska i z\u0142oi\u0142 mi ty\u0142ek przed sam\u0105 met\u0105 170-kilometrowego biegu zabieraj\u0105c mi pud\u0142o sprzed nosa. W takim razie mo\u017ce jaki\u015b rewan\u017c? Nie jestem pewien czy dam rad\u0119 z nim pogoni\u0107, ale warto spr\u00f3bowa\u0107. W ko\u0144cu szampanem na mecie bym nie pogardzi\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Na trzy minuty przed startem pada komenda od g\u0142\u00f3wnodowodz\u0105cego t\u0105 imprez\u0105: Rozgrzewamy kierpce! 22 osoby, w tym ja, przesuwaj\u0105 si\u0119 bli\u017cej linii startu, a razem z nami jeszcze 87 dzik\u00f3w, kt\u00f3rzy zdecydowali si\u0119 na zdobycie Diablaka „zaledwie” 4 razy. Wszyscy ruszamy o 3 nad ranem. Wszystkich nas obowi\u0105zuje ten sam 17-godzinny limit czasowy. Po prostu ci z nas, kt\u00f3rzy chc\u0105 szczytowa\u0107 8 razy, musz\u0105 si\u0119 zdecydowanie bardziej postara\u0107. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Do biegu… gotowi…<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

8x Babia G\u00f3ra<\/h2>\n\n\n\n

PIERWSZE WEJ\u015aCIE: 5 km (5 km)<\/h3>\n\n\n\n

Tu nie ma mi\u0119kkiej gry. Nie ma czasu na rozgrzewk\u0119. Zaczynamy z grubej rury. 4,5 km i 850 metr\u00f3w r\u00f3\u017cnicy poziom\u00f3w. Najprostsza droga zielonym szlakiem na szczyt Babiej G\u00f3ry. 120 czo\u0142\u00f3wek roz\u015bwietla nam \u015bcie\u017ck\u0119. Ma\u0142o kto szar\u017cuje do przodu, zapewne dlatego, \u017ce ci\u0119\u017cko szar\u017cowa\u0107 gdy jest ca\u0142y czas pod g\u00f3r\u0119, a pojedyncze wyj\u0105tki tylko to potwierdzaj\u0105. Tym bardziej, \u017ce okazji do zm\u0119czenia si\u0119 b\u0119dzie tutaj niema\u0142o. Dobry rozk\u0142ad si\u0142 to podstawa.<\/p>\n\n\n\n

Mija zaledwie kilometr, na trasie nadal jest ciasno, podchodz\u0119 z ca\u0142\u0105 zgraj\u0105 ultras\u00f3w ostro pod g\u00f3r\u0119, gdy kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w za nami kto\u015b krzyczy, \u017ce \u017ale idziemy. Staj\u0119 jak wryty. Jak to? Przyznaj\u0119, \u017ce odk\u0105d ruszyli\u015bmy, ani razu nie spojrza\u0142em na oznaczenia trasy. Na pielgrzymce te\u017c nikt nie weryfikuje mapy, tylko leci za dziesi\u0105tkami ludzi przed nim. Rozgl\u0105dam si\u0119 wok\u00f3\u0142 siebie i wszedzie widz\u0119 ludzi z zielonymi numerkami. 4x Babia. Dystans 8x ma czerwone oznaczenia. Wzdycham cie\u017cko staraj\u0105c si\u0119 zatrzyma\u0107 wulgaryzmy dla siebie i szybko znajduj\u0119 sobie wyja\u015bnienie tego zmieszania. Z pewno\u015bci\u0105 kr\u00f3tsza trasa prowadzi jako\u015b na sku\u015bk\u0119, a ta d\u0142u\u017csza na oko\u0142o, tymczasem ja polecia\u0142em za t\u0142umem jak bezmy\u015blny leming.<\/p>\n\n\n\n

Odwracam si\u0119 na pi\u0119cie i widz\u0119 kolesia z czerwonym numerkiem. O prosz\u0119, taki sam gamo\u0144 jak ja. Niewielkie to pocieszenie, jednak lepsze ni\u017c nic. Po chwili staje si\u0119 jasne, \u017ce to wcale nie jest rozwidlenie tras. Zar\u00f3wno \u201e\u00f3semka\u201d jak i \u201eczw\u00f3rka\u201d biegn\u0105 tym samym szlakiem. Tutaj po prostu ca\u0142a masa ludzi polecia\u0142a w ciemno za wodzirejem, kt\u00f3ry najwyra\u017aniej nie ogarn\u0105\u0142 sobie trasy przed biegiem. To w sumie tak jak ja, ale ja przynajmniej nie prowadz\u0119 tego korowodu.<\/p>\n\n\n\n

Dobre 30 os\u00f3b wraca zaledwie 100 metr\u00f3w w d\u00f3\u0142, a w powietrzu a\u017c g\u0119sto si\u0119 robi od bogatych w rynsztokowe epitety okre\u015ble\u0144 podsumowuj\u0105cych konieczno\u015b\u0107 nad\u0142o\u017cenia drogi. To zadziwiaj\u0105ce, jak wiele razy mo\u017ce pa\u015b\u0107 to jedno kluczowe, lapidarne s\u0142owo, kt\u00f3re w wyj\u0105tkowo wyczerpuj\u0105cy spos\u00f3b momentalnie oddaje rozczarowanie zaistnia\u0142\u0105 sytuacj\u0105. Z drugiej strony, mo\u017ce nie ma si\u0119 co dziwi\u0107, w ko\u0144cu prawie ka\u017cdy preferuje ekspresj\u0119 werbaln\u0105 ponad t\u0142umienie w sobie niezadowolenia, kt\u00f3re mo\u017ce doprowadzi\u0107 do zaburze\u0144 l\u0119kowych, chronicznego stresu, czkawki i wrzod\u00f3w \u017co\u0142\u0105dka. A to ma\u0142e zamieszanie ma te\u017c swoje plusy. 100 metr\u00f3w, kt\u00f3re musimy do\u0142o\u017cy\u0107 do \u0142\u0105cznego dystansu trasy, jest teraz z g\u00f3rki.<\/p>\n\n\n\n

Poza tym jednym kr\u00f3tkim kawa\u0142kiem zbiegu, zaliczonym przez przypadek, trasa biegu od samego startu ca\u0142y czas pnie si\u0119 do g\u00f3ry po kamieniach. Nikt nic nie m\u00f3wi, nikt nie chce traci\u0107 energii na zb\u0119d\u0119 gadanie. Efektywne wykorzystanie tlenu to podstawa solidnego podbiegu, a tych na Babiej b\u0119dzie niema\u0142o. Zapowiada si\u0119 naprawd\u0119 ci\u0119\u017ck\u0105 batalia o uko\u0144czenie tego biegu. Jedynym \u0142atwym elementem b\u0119dzie tu matematyka.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Pierwsze podej\u015bcie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u017beby zmie\u015bci\u0107 si\u0119 w limicie, musz\u0119 si\u0119 porusza\u0107 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 6 km\/h lub szybciej. Odpowiednik energicznego marszu, tylko jeszcze trzeba do\u0142o\u017cy\u0107 te 7 km w g\u00f3r\u0119 i w d\u00f3\u0142. Tempo 10 minut na kilometr to m\u00f3j benchmark. Dobrze si\u0119 liczy. \u0141atwo b\u0119dzie mo\u017cna \u015bledzi\u0107 progres, nawet na zm\u0119czeniu.<\/p>\n\n\n\n

Po 4 km i 44 minutach u\u015bmiecham si\u0119 sam do siebie. To chyba nie b\u0119dzie takie trudne? W teorii jestem 4 minuty w plecy, ale po primo pierwsze, od startu bez przerwy \u0142adujemy pod g\u00f3r\u0119, a po primo ultimo zaraz b\u0119dzie z g\u00f3rki, wi\u0119c licz\u0119 bardzo mocno na mo\u017cliwo\u015b\u0107 odrobienia strat. Tym bardziej \u017ce ju\u017c po chwili, na kilka minut przed 4 nad ranem, dane mi jest szczytowa\u0107 po raz pierwszy.<\/p>\n\n\n\n

Nie spodziewa\u0142em si\u0119, \u017ce tak szybko zalicz\u0119 wej\u015bcie numer jeden. I rzeczywi\u015bcie ten pierwszy raz jest dosy\u0107 chaotyczny. Intensywne uczucie przyjemno\u015bci przychodzi znienacka, atakuj\u0105c niczym przyczajony tygrys i ukryty smok w jednym. Satysfakcja, nieprawdopodobnie wysoka jak na zdobycie szczytu g\u00f3rskiego, momentalnie gdzie\u015b si\u0119 ulatnia, r\u00f3wnie szybko jak si\u0119 pojawi\u0142a, wyparta przez pot\u0119\u017cne si\u0142y demofobii. Okazuje si\u0119, \u017ce ta wznios\u0142a chwila, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142oby si\u0119 przed\u0142u\u017ca\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107, nie jest zarezerwowana tylko dla mnie. Kto\u015b patrzy. I to nie jeden kto\u015b. Du\u017co ktosi\u00f3w. Bardzo du\u017co. I to nie s\u0105 inni zawodnicy Ultramaratonu Babia G\u00f3ra.<\/p>\n\n\n\n

Nie jestem tu sam. Na samej g\u00f3rze Diablaka koczuje dobra setka, je\u015bli nie dwie setki, os\u00f3b kt\u00f3re postanowi\u0142y podziwia\u0107 st\u0105d wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca. Rzekomo nie ma co si\u0119 im dziwi\u0107. Najwy\u017cszy szczyt Beskid\u00f3w, ca\u0142kowicie ods\u0142oni\u0119ty i wybijaj\u0105cy si\u0119 mocno ponad otoczenie gwarantuje spektakularne doznania wizualne, g\u0142\u00f3wnie za spraw\u0105 Tatr znajduj\u0105cych si\u0119 na linii horyzontu. A\u017c sam bym tu ch\u0119tnie przycupn\u0105\u0142 i nacieszy\u0142 oczy, jednak wiadomo, \u017ce nie dla mnie takie atrakcje. Poza tym tu ju\u017c za bardzo nie ma gdzie usi\u0105\u015b\u0107. S\u0142owo daj\u0119, wszystkie miejsca zaj\u0119te, a z pewno\u015bci\u0105 te siedz\u0105ce. Mo\u017ce innym razem, tym bardziej, \u017ce dzisiaj jestem tu w zupe\u0142nie innym celu i nie jest to relaks. A przynajmniej nie w sensie fizycznym.<\/p>\n\n\n\n

Godz\u0119 si\u0119 z faktem, \u017ce Diablak wygl\u0105da jak wej\u015bcie g\u0142\u00f3wne do centrum handlowego Arkadia w sobotnie popo\u0142udnie. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce Bierhalle nie otworzyli, cho\u0107 dobrze sch\u0142odzonym Marcowym to bym nie podgardzi\u0142. Lawiruj\u0105c mi\u0119dzy mas\u0105 ludzk\u0105, docieram na mat\u0119 pomiaru czasu roz\u0142o\u017con\u0105 na \u015brodku szczytu, pozdrawiam ekip\u0119 organizator\u00f3w, kt\u00f3ra musia\u0142a tutaj dotrze\u0107 ju\u017c jaki\u015b czas temu, oficjalnie zamykam pierwsze podej\u015bcie i mog\u0119 rozpocz\u0105\u0107 zej\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Tak si\u0119 cz\u0142owiek cieszy podczas szczytowania.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

PIERWSZE ZEJ\u015aCIE: 14 km (19 km)<\/h3>\n\n\n\n

Trasa w d\u00f3\u0142 prowadzi pocz\u0105tkowo tym samym szlakiem. Przed szczytem min\u0119\u0142o mnie 3 zawodnik\u00f3w mojego dystansu zbiegaj\u0105cych w d\u00f3\u0142, kiedy ja jeszcze wdrapywa\u0142em si\u0119 na g\u00f3re, wi\u0119c wszystko jest w normie. Jestem czwarty, czyli jak zwykle odrobin\u0119 mi brakuje do podium. Oby tak dalej! Zanim jednak przetrawiam t\u0105 my\u015bl, dodaj\u0105c sobie w duchu, \u017ce ten ca\u0142y hardcore na Babiej G\u00f3rze to chyba troch\u0119 przereklamowany jest, jaki\u015b kole\u015b kopytkuj\u0105c jak gazelka pomiedzy porozrzucanymi wsz\u0119dzie kamieniami zrzuca mnie na pi\u0105t\u0105 pozycj\u0119. Ja tu si\u0119 powstrzymuj\u0119 przed nabraniem pr\u0119dko\u015bci w obawie o wyr\u017cni\u0119cie na stromym zbiegu, a go\u015b\u0107 leci na z\u0142amanie karku zupe\u0142nie nie przejmuj\u0105c si\u0119 takimi b\u0142achostkami jak utrata przyczepno\u015bci. Nawet nie my\u015bl\u0119 o pr\u00f3bie rewan\u017cu. Wmawiam sobie, \u017ce to jaki\u015b przekocur z najwy\u017cszej p\u00f3\u0142ki, kt\u00f3ry zwyczajnie sp\u00f3\u017ani\u0142 si\u0119 na start i pozwalam mu walczy\u0107 o podium, skupiaj\u0105c si\u0119 na swojej robocie.<\/p>\n\n\n\n

Po 7 km i 70 minutach biegu u\u015bmiecham si\u0119 do siebie. Spad\u0142em jedn\u0105 pozycj\u0119 w d\u00f3\u0142, ale odrobi\u0142em swoje straty czasowe i jestem w punkt zgodnie z ustalonym harmonogramem. Teraz musz\u0119 tylko utrzyma\u0107 to tempo i wkr\u00f3tce b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 raczy\u0107 si\u0119 zimnym Mi\u0142os\u0142awem na mecie, \u015bmiej\u0105c si\u0119 Babiej G\u00f3rze prosto w twarz.<\/p>\n\n\n\n

Kr\u00f3lowa Beskid\u00f3w zdaje si\u0119 posiada\u0107 zdolno\u015bci telepatyczne i po moich bu\u0144czucznych rozterkach postanawia mi udowodni\u0107, \u017ce na razie do\u015bwiadczy\u0142em jedynie rozgrzewki. Niczym John Kramer, szerzej znany jako Jigsaw z serii horror\u00f3w \u201ePi\u0142a\u201d, Babia G\u00f3ra szepcze mi do ucha \u201eI want to play a game\u201d, chc\u0105c mi zapewni\u0107 troch\u0119 bardziej ekstremalne doznania.<\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c niejednego ultrasa Kr\u00f3lowa pozbawi\u0142a godno\u015b\u0107 na tym biegu, a przecie\u017c trening czyni mistrza, wi\u0119c Babia G\u00f3ra doskonale zdaje sobie spraw\u0119 jak mnie mo\u017ce podej\u015b\u0107. Zaczyna od os\u0142abienia przeciwnika. Nie jestem jeszcze nawet na 10-tym kilometrze, a mam wra\u017cenie, \u017ce ju\u017c nagromadzi\u0142o mi si\u0119 zadziwiaj\u0105co du\u017co kwasu mlekowego w mi\u0119\u015bniach, a st\u0105d ju\u017c niedaleka droga mikrouszkodze\u0144 w\u0142\u00f3kien tych narz\u0105d\u00f3w. To nawet nie jest 10% trasy, a co\u015b zaczyna mi tu \u015bmierdzie\u0107 i jest to jeden z tych niewielu moment\u00f3w, kiedy \u017ca\u0142uje \u017ce nie chodzi o ten amoniakowy zacap, kt\u00f3ry unosi si\u0119 z przepoconych ciuch\u00f3w. Tutaj chodzi o nadchodz\u0105cy spadek si\u0142, dr\u017cenie mi\u0119\u015bni oraz uczucie ci\u0119\u017cko\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Ostatnie chwile przed wschodem s\u0142o\u0144ca.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zanim przejm\u0119 si\u0119 tym na dobre, \u015bcie\u017cka, kt\u00f3r\u0105 pod\u0105\u017cam ko\u0144czy si\u0119, a ja jestem zmuszony wbiec w w\u0105ski w\u0105w\u00f3z usiany kamieniami, konarami, ga\u0142\u0119ziami i odrobin\u0105 b\u0142ota, zamaskowan\u0105 pod g\u0119st\u0105 traw\u0105. To tu si\u0119 nie biegnie szlakiem? Widz\u0119 oznaczenia trasy, wi\u0119c wygl\u0105da na to \u017ce nie. Nie widz\u0119 za to zadziornego u\u015bmiechu na twarzy Babiej G\u00f3ry, kt\u00f3ra podniesionym k\u0105cikiem ust podkre\u015bla jedynie, \u017ce zabawa trwa.<\/p>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie przeprawa przez dzikie chaszcze nie trwa d\u0142ugo i ju\u017c po chwili wychodz\u0119 z powrotem na p\u0142aski odcinek \u015acie\u017cki Partyzanckiej okr\u0105\u017caj\u0105cej Babig\u00f3rski Park Narodowy od po\u0142udnia. Dobra wredna j\u0119dzo, wojna! Czas si\u0119 dozbroi\u0107! Po zjedzonym kilka chwil wcze\u015bniej cukierku i \u017celu energetycznym, wyci\u0105gam moj\u0105 now\u0105 tajn\u0105 bro\u0144 w postaci suszonych \u015bliwek. Te ma\u0142e bomby witaminowe o delikatnej, gumowatej konsystencji doskonale wpisuje si\u0119 w moje preferencje odno\u015bnie struktury przek\u0105ski podczas biegu, przy okazji zapewniaj\u0105c mi sensown\u0105 ilo\u015b\u0107 energii bez konieczno\u015bci walczenia ze sztucznym smakiem. Uwielbiam je, wi\u0119c z rado\u015bci\u0105 poch\u0142aniam kilka, przygotowuj\u0105c si\u0119 na kolejne starcie z Babi\u0105 G\u00f3r\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Po p\u00f3\u0142torej godzinie mam na liczniku 11 km. 20 minut zapasu! Ha! W tym tempie zejd\u0119 poni\u017cej 16 godzin! Moja motywacja przypomina teraz izotop uranu 235. Neutrony w formie pozytywnych my\u015bli, \u015bci\u015bni\u0119te g\u0142\u0119boko w j\u0105drze mojego wewn\u0119trznego natchnienia cierpliwe czeka\u0142y na t\u0105 chwil\u0119, by m\u00f3c emanowa\u0107 dobrym nastrojem na lewo i prawo w wyniku reakcji \u0142a\u0144cuchowej zainicjowanej wypracowanym zapasem czasu. Rozszczepienie izotopu trwa i ju\u017c po chwili, za spraw\u0105 leptyny, do mojego m\u00f3zgu docieraj\u0105 informacje o przyswojonych warto\u015bciach od\u017cywczych ze \u015bliwek oraz \u017celu, kt\u00f3re zaczynaj\u0105 zamienia\u0107 si\u0119 w energi\u0119. Do tego wszystkiego widz\u0119 kilku kolesi biegn\u0105cych z naprzeciwka, poniewa\u017c najwyra\u017aniej nie zauwa\u017cyli znaku dyktuj\u0105cego ostry skr\u0119t w prawo i nad\u0142o\u017cyli odrobin\u0119 drogi. Tymczasem ja chwal\u0119 siebie w duchu, \u017ce po zgubieniu trasy na pierwszym kilometrze pilnuj\u0119 si\u0119 oznacze\u0144 i nie pozwalam Babiej G\u00f3rze wyrolowa\u0107 mnie takimi prostymi sztuczkami.<\/p>\n\n\n\n

Rozgl\u0105dam si\u0119 we wszystkie strony, \u017ceby znale\u017a\u0107 wi\u0119cej pozytywnych aspekt\u00f3w i podtrzyma\u0107 reakcj\u0119 \u0142a\u0144cuchow\u0105, ale ci\u0119\u017cko mi co\u015b jeszcze dostrzec, a Kr\u00f3lowa nachyla mi si\u0119 do ucha i szepcze drwi\u0105cym tonem: Danielku, Danielku\u2026 najwyra\u017aniej nie uwa\u017ca\u0142e\u015b wystarczaj\u0105co na lekcjach chemii, albo zwyczajnie zapomnia\u0142e\u015b, \u017ce naturalnie wyst\u0119puj\u0105cy uran zawiera zaledwie setn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 izotopu 235. Jego zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 to s\u0142abo promieniotw\u00f3rczy izotop 238 oraz \u015bladowe ilo\u015bci 234. Ani jeden, ani drugi po rozszczepieniu nie emituje dodatkowych wolnych neutron\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0142yby podtrzyma\u0107 twoj\u0105 reakcj\u0119 \u0142a\u0144cuchow\u0105. Ta \u015bmieszna ilo\u015b\u0107 izotopu 235, kt\u00f3ry uda\u0142o ci si\u0119 zgromadzi\u0107 w formie motywacji nie wystarczy nawet na podgrzanie pomidor\u00f3wki dla ciebie na punkcie od\u017cywczym. \u017beby by\u0107 ci\u0105gle w gazie i m\u00f3c ze mn\u0105 walczy\u0107, potrzebujesz wzbogaci\u0107 sw\u00f3j uran. Musisz wyselekcjonowa\u0107 izotop 235, spo\u015br\u00f3d wszystkich innych b\u0142ahostek niewnosz\u0105cych \u017cadnej warto\u015bci dodanej do naszej rywalizacji. Wiesz jak to zrobi\u0107? Dobrze kombinujesz, trzeba odwirowa\u0107 niepotrzebne izotopy 234 i 238, ale sama si\u0142a od\u015brodkowa pochodz\u0105ca z twojego kr\u0119cenia si\u0119 wok\u00f3\u0142 Diablaka to troch\u0119 za ma\u0142o na tak\u0105 operacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Spogl\u0105dam w g\u00f3r\u0119. Serio? Serio, serio, ci\u0105gnie sw\u00f3j wyw\u00f3d Kr\u00f3lowa. \u017beby zapewni\u0107 sobie wystarczaj\u0105co paliwa i m\u00f3c wbiega\u0107 na m\u00f3j szczyt bezproblemowo, potrzebujesz du\u017co wi\u0119cej czystego izotopu 235, a \u017ceby m\u00f3c podj\u0105\u0107 ze mn\u0105 walk\u0119 jak r\u00f3wny z r\u00f3wnym, musia\u0142by\u015b oczy\u015bci\u0107 g\u0142ow\u0119 z tych wszystkich pierd\u00f3\u0142, kt\u00f3rej ci j\u0105 zajmuj\u0105 i dysponowa\u0107 prawie czystym izotopem 235. Serio, serio. Zatem dobrze ci radz\u0119, \u0142yknij sobie jeszcze jeden \u017cel, bo ju\u017c za chwil\u0119 nie b\u0119dzie tak \u0142atwo, i walcz dzielnie, bo tylko to ci zosta\u0142o. Aczkolwiek nie wr\u00f3\u017c\u0119 ci nic dobrego z takim podej\u015bciem.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Czarne chmury nade mn\u0105.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Cisza. Ju\u017c nikt nie szepcze mi nic do ucha. Potrz\u0105sam g\u0142ow\u0105 z niedowierzaniem. Serio? Rozgl\u0105dam si\u0119 w lewo, w prawo i za siebie, ale nie widz\u0119 najmniejszych oznak czyjejkolwiek obecno\u015bci. Nieeeeee\u2026 no przecie\u017c sobie to wszystko wymy\u015bli\u0142em\u2026 owszem, s\u0142ysza\u0142em, \u017ce do nap\u0119du \u0142odzi atomowej potrzebny jest wzbogacony uran, zawieraj\u0105cy przynajmniej 20% izotopu 235, ale co innego okr\u0119t podwodny z nap\u0119dem j\u0105drowym, a co innego szturm na Babi\u0105 G\u00f3r\u0119. A bro\u0144 atomowa jako wyposa\u017cenie w ultramaratonie? Bzdura! Jest dobrze, mam zapas czasu, pozytywne nastawienie i nic wi\u0119cej na ten moment mi nie potrzeba.<\/p>\n\n\n\n

20 minut p\u00f3\u017aniej dobiegam do ko\u0144ca \u015bcie\u017cki, kt\u00f3ra urywa si\u0119 przed sporym laskiem. Zdezorientowany szukam dalszego szlaku i nie widz\u0119 jak Babia G\u00f3ra \u015bmieje si\u0119 do rozpuku. Tak, t\u0119dy. – Zdaje si\u0119 m\u00f3wi\u0107 do mnie g\u0142os spomi\u0119dzy drzew. I rzeczywi\u015bcie w oddali dostrzegam powiewaj\u0105ce na wietrze icki oznaczaj\u0105ce przebieg trasy. Nie ma tu \u015bcie\u017cki. Nie ma nawet wydeptanej dr\u00f3\u017cki. Tylko las i ga\u0142\u0119zie. Ale skoro s\u0105 te\u017c oznaczenia organizatora, to nie dyskutuj\u0119 i ruszam w off-road.<\/p>\n\n\n\n

Ale rze\u017a! To ultramaraton czy bieg na orientacje? Przeciskam si\u0119 pomi\u0119dzy drzewami staraj\u0105c si\u0119 pod\u0105\u017ca\u0107 za ickami, ale wcale nie jest to \u0142atwe zadanie. Musz\u0119 podzieli\u0107 uwag\u0119 pomi\u0119dzy patrzenie pod nogi, \u017ceby nie zaczepi\u0107 o wystaj\u0105cy konar lub kamie\u0144 i r\u00f3wnocze\u015bnie pilnowa\u0107 drogi, poniewa\u017c ta co chwila skr\u0119ca to w jedn\u0105, to w drug\u0105 stron\u0119 i po chwili nieuwagi nie mam w zasi\u0119gu wzroku ani jednego oznaczenia. I gdyby to by\u0142 m\u00f3j jedyny problem, to pewnie z zagryzionymi z\u0119bami pokona\u0142bym ten odcinek powtarzaj\u0105c \u201eTylko na tyle ci\u0119 sta\u0107?!\u201d w kierunku Kr\u00f3lowej. Niestety mam na g\u0142owie w tym momencie jeszcze kilka innych zmartwie\u0144.<\/p>\n\n\n\n

G\u0119sta trawa doskonale maskuje b\u0142oto na kt\u00f3rym moja przyczepno\u015b\u0107 pozostawia wiele do \u017cyczenia, pomimo but\u00f3w terenowych z bardziej agresywnym bie\u017cnikiem ni\u017c moje ulubione kr\u0105\u017cowniki do codziennych wybieg\u00f3w. Co wi\u0119cej, Babia G\u00f3ra dos\u0142ownie rzuca mi k\u0142ody pod nogi, zostawiwszy na trasie wielkie konary po \u015bci\u0119tych drzewach, kt\u00f3re s\u0105 kompletnie \u015bliskie od wszechobecnej wilgoci, przez co stawianie na nich krok\u00f3w przypomina pr\u00f3b\u0119 przej\u015bcia lodowiska w klapkach. \u017beby tego by\u0142o ma\u0142o, Kr\u00f3lowa postanowi\u0142a r\u00f3wnie\u017c uraczy\u0107 mnie tym czego najbardziej nienawidz\u0119 w ultra. Miejscami, zamiast b\u0142ota, pod traw\u0105 kryj\u0105 si\u0119 niedu\u017ce ka\u0142u\u017ce, jednak wystarczaj\u0105ce, \u017ceby rozmiar buta 43 zmie\u015bci\u0142 si\u0119 w nich ca\u0142\u0105 swoj\u0105 d\u0142ugo\u015bci\u0105. A \u017ce mam taki ukryty talent pozwalaj\u0105cy mi na idealne trafienie w sam \u015brodek najmniejszej nawet ka\u0142u\u017cy, to po kilku chwilach do moich uszu dociera soczyste chlup, a moje termoreceptory w stopach zostaj\u0105 pobudzone poprzez kontakt z zimn\u0105 wod\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
I nawet Tatry na horyzoncie!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Je\u015bli my\u015blisz, \u017ce to mnie zniech\u0119ci to jeste\u015b w b\u0142\u0119dzie!! Wredna j\u0119dzo!! Przyznaj\u0119, \u017ce pod\u0142e z niej babsko, jednak miewa\u0142em ju\u017c gorzej. Niewykluczone, \u017ce sko\u0144czy si\u0119 na kilku odciskach od mokrych but\u00f3w, ale s\u0105 wi\u0119ksze nieszcz\u0119\u015bcia na tym \u015bwiecie. A ta cholerna dzika \u015bcie\u017cka za chwil\u0119 z pewno\u015bci\u0105 si\u0119 sko\u0144czy i wtedy powinno by\u0107 ju\u017c znacznie \u0142atwiej. Oczywi\u015bcie, pomy\u015blawszy te s\u0142owa, nie jestem w stanie zobaczy\u0107 jak Kr\u00f3lowa parska \u015bmiechem opluwaj\u0105c sobie przez przypadek Diablaka. Znacznie \u0142atwiej? Znacznie \u0142atwiej?!?! Babia G\u00f3ra nie mo\u017ce powstrzyma\u0107 \u015bmiechu i otwiera do mnie swoje ramiona, zapraszaj\u0105c mnie na sw\u00f3j szczyt, przekonana o tym, jak bardzo jestem w b\u0142\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n

Kilkadziesi\u0105t minut p\u00f3\u017aniej dobiegam w ko\u0144cu do upragnionej utwardzonej drogi. Zegarek pokazuje mi 30 minut zapasu. Co wi\u0119cej, dogoni\u0142em Adriana, a to utwierdza mnie w przekonaniu, \u017ce wszystkie \u015brodki przedsi\u0119wzi\u0119te przez Kr\u00f3low\u0105 zaledwie uprzykrzaj\u0105 mi \u017cycie, jednak zdecydowanie nie wystarcz\u0105 do powstrzymania mnie przed uko\u0144czeniem tej trasy. Pe\u0142en optymizmu rozpoczynam drugi atak szczytowy.<\/p>\n\n\n\n

Drog\u0105 pnie si\u0119 mocno pod g\u00f3r\u0119. M\u00f3j entuzjazm z dogonienia Adriana troch\u0119 oklap\u0142, poniewa\u017c on wystrzeli\u0142 pod g\u00f3r\u0119 z \u0142atwo\u015bci\u0105 g\u00f3rskiej kozicy i ju\u017c po kilku chwilach znik\u0142 mi z oczu, a ja z trudem walcz\u0119 z tym stromym podej\u015bciem. Babia rzuca mi pod nogi jeszcze jeden strumyk, wprawdzie z kamieniami, po kt\u00f3rych mo\u017cna go pokona\u0107, jednak ka\u017cdy z nich jest w pe\u0142ni zanurzony pod wod\u0105. Pomaga to jedynie powierzchownie, poniewa\u017c nie zamocz\u0119 sobie kompletnie ca\u0142ych but\u00f3w, jednak such\u0105 stop\u0105 nie da si\u0119 go przekroczy\u0107. Gdyby to by\u0142 pocz\u0105tek, bardzo bym si\u0119 przej\u0105\u0142, jednak na tym etapie moje Mizuno i tak ju\u017c s\u0105 przemoczone, wi\u0119c w zasadzie mnie to nie rusza. Szturmuj\u0119 strumyk pozdrawiaj\u0105c Kr\u00f3low\u0105. Lepiej ci? Je\u015bli nie masz nic lepszego w zanadrzu, dawaj wi\u0119cej przepraw. Teraz to i tak mi wszystko jedno!<\/p>\n\n\n\n

Niestety mam te\u017c inny problem. Adrenalina, kt\u00f3ra udzieli\u0142a mi si\u0119 na starcie, ju\u017c ze mnie zesz\u0142a i mog\u0119 na ch\u0142odno analizowa\u0107 swoje podboje, ale te\u017c w pe\u0142ni odczuwam to, co si\u0119 wok\u00f3\u0142 mnie dzieje. Poprawna reakcja na bod\u017ace zewn\u0119trzne najbardziej daje si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 w prawej d\u0142oni. Zw\u0142aszcza teraz, na stromym podej\u015bciu. Za ka\u017cdym razem, gdy uderzam kijem o kamie\u0144 lub inny twardy element nawierzchni, rezonuj\u0105ce drgania ko\u0144cz\u0105 sw\u00f3j bieg na moich ko\u0144czynach g\u00f3rnych. O ile dla lewej jest to w zasadzie bez znaczenia, o tyle p\u0119kni\u0119ta blaszka kostna w prawej odczuwa to bardzo dobitnie przekazuj\u0105c sygna\u0142 do rdzenia kr\u0119gowego, a nast\u0119pnie prosto do m\u00f3zgu. Promieniuj\u0105cy b\u00f3l w nadgarstku strasznie mi przeszkadza, ale bez kijk\u00f3w nie dam rady wspi\u0105\u0107 si\u0119 na szczyt. Nie pozostaje mi nic innego jak mie\u0107 nadzieje, \u017ce rozejdzie si\u0119 po ko\u015bciach. A je\u015bli nie to b\u0119d\u0119 musia\u0142 czeka\u0107 z niecierpliwo\u015bci\u0105 na zbieg, kiedy r\u0119ka b\u0119dzie mog\u0142a sobie odrobin\u0119 odpocz\u0105\u0107. <\/p>\n\n\n\n

O 5:30 nad ranem docieram do Prze\u0142\u0119czy Krowiarki. R\u0119ka boli, straci\u0142em troch\u0119 wypracowanego zapasu, ale nadal jestem 10 minut do przodu, wi\u0119c og\u00f3lnie nie jest \u017ale. Co wi\u0119cej Daniel ju\u017c tu na mnie czeka, wi\u0119c serwis mam znacznie u\u0142atwiony. Zmieniam koszulk\u0119 i chustk\u0119 na g\u0142owie na \u015bwie\u017cy zestaw, a m\u00f3j przyjaciel donosi mi solone pomidory i pomara\u0144cze gar\u015bciami, przy okazji uzupe\u0142niaj\u0105c bidony \u017cyciodajn\u0105 wod\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Naprawd\u0119 si\u0119 spr\u0119\u017camy, a mimo to mam wra\u017cenie, \u017ce guzdrzemy si\u0119 jak muchy w smole. A przynajmniej ja, bo Daniel biega wok\u00f3\u0142 mnie, \u017ceby przyspieszy\u0107 ca\u0142y proces. Tymczasem Adrian wzi\u0105\u0142 tylko wod\u0119 i polecia\u0142 dalej. W mi\u0119dzyczasie przybieg\u0142 jeszcze jeden zawodnik z mojego dystansu, kt\u00f3ry nawet nie zatrzyma\u0142 si\u0119 na punkcie, tylko od razu pobieg\u0142 na g\u00f3r\u0119. Ludzie! No co jest z wami nie tak?! Co wy, same \u017cele \u017crecie na trasie, kiedy tu takie cudownie orze\u017awiaj\u0105ce pomara\u0144czki daj\u0105?! W ko\u0144cu zap\u0142acone, to musi by\u0107 zjedzone. Nie wiem, mo\u017ce to ze mn\u0105 jest co\u015b nie tak? W ka\u017cdym razie dzi\u0119kuj\u0119 uprzejmie obs\u0142udze punktu za ugoszczenie mnie przy pa\u015bniku, Danielowi za jak zwykle wzorow\u0105 obs\u0142ug\u0119 pit-stopu i ruszam w pogo\u0144 za ch\u0142opakami, niestety ju\u017c na sz\u00f3stej pozycji w klasyfikacji generalnej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
O tu mnie sw\u0119dzi, prosz\u0119 mnie podrapa\u0107.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

DRUGIE WEJ\u015aCIE: 4,5 km (23,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

Na szczyt babiej G\u00f3ry prowadzi pi\u0119kny i malowniczy czerwony szlak. Dr\u00f3\u017cka wy\u0142o\u017cona le\u017c\u0105cymi na jej obu kraw\u0119dziach balami drewna do z\u0142udzenia przypomina tory kolejowe, tyle \u017ce \u017caden ekspres t\u0119dy nie pojedzie, a przynajmniej nie w t\u0105 stron\u0119. Tu by si\u0119 przyda\u0142a gondolka rodem z zimowych kompleks\u00f3w narciarskich, albo chocia\u017c wyci\u0105g krzese\u0142kowy. S\u0142owo daj\u0119, jest cholernie stromo. Non stop pod g\u00f3r\u0119, brak cho\u0107by kr\u00f3tkiego kawa\u0142ka p\u0142askiego na z\u0142apanie oddechu. Si\u0142a. Tylko i wy\u0142\u0105cznie. Bez masy i bez rze\u017aby.<\/p>\n\n\n\n

Po trzech godzinach mam w nogach 20,5 km, wi\u0119c w sumie nie jest \u017ale, bo to oznacza, \u017ce nadal mam 20 minut zapasu. Martwi\u0105 mnie jedynie dwie rzeczy. Pierwsza to prawa r\u0119ka, kt\u00f3ra z ka\u017cdym krokiem przypomina mi o kontuzji, tak jakbym naprawd\u0119 potrzebowa\u0142 od\u015bwie\u017cenia pami\u0119ci. Druga to uda, kt\u00f3re ju\u017c na tym etapie uprzejmie prosz\u0105 o chwil\u0119 wytchnienia. Na ten moment robi\u0105 to bardzo kulturalnie, bez narzucania si\u0119 i bez pretensji. Uprzejmie pozwalaj\u0105 sobie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce pomimo zwi\u0119kszonego przep\u0142ywu krwi spowodowanego wy\u017cszym t\u0119tnem, mi\u0119\u015bnie potrzebuj\u0105 znacznie wi\u0119cej tlenu ni\u017c wynika\u0142oby to z ich specyfikacji technicznej, a d\u0142u\u017csza jazda na takim deficycie doprowadzi wkr\u00f3tce do fermentacji mlekowej i w konsekwencji do skurcz\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Tylko co ja mog\u0119 na to poradzi\u0107? Jeszcze przed chwil\u0105 wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce 1\/5 trasy to zbyt wczesny etap na kryzysy. Zaledwie po 20 km powinienem mie\u0107 jeszcze na tyle du\u017co si\u0142, \u017ceby si\u0119 powstrzymywa\u0107 przed nadmiernym szar\u017cowaniem, tymczasem ja zdecydowanie nie mam pola do popisu w tym obszarze. \u017bwawym krokiem pokonuj\u0119 kolejne metry, jednak o jakimkolwiek przy\u015bpieszeniu nie ma mowy.<\/p>\n\n\n\n

Wiem doskonale jak w tym momencie wygl\u0105da twarz Babiej G\u00f3ry. Jedna strona ust zawadiacko podniesiona do g\u00f3ry, zdaj\u0105ca si\u0119 m\u00f3wi\u0107 \u201eA nie m\u00f3wi\u0142am?\u201d, w domy\u015ble zach\u0119caj\u0105ca mnie do odpuszczenia i oszcz\u0119dzenia sobie dalszego upokorzenia.<\/p>\n\n\n\n

– Precz! Nie s\u0142ucham ci\u0119! \u2013 Zach\u0119cam sam siebie, \u017ceby nie odpuszcza\u0107 nawet na moment.
 – Daj spok\u00f3j. \u2013 Zdaje si\u0119 szepta\u0107 mi do ucha Kr\u00f3lowa. \u2013 Nie dasz rady wej\u015b\u0107 tam jeszcze siedem razy.
 – Szefie… \u2013 Nogi przy\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 do dyskusji. \u2013 Ona mo\u017ce mie\u0107 racj\u0119. Zbyt wysokie obroty mog\u0105 doprowadzi\u0107 do…
 – Cicho! \u2013 Nie pozwalam im nawet doko\u0144czy\u0107. \u2013 Gdy ciasto m\u00f3wi, okruszki s\u0142uchaj\u0105! Jedziemy!
 – Panie kierowniku… \u2013 M\u00f3zg wrzuca swoje trzy grosze, kontynuuj\u0105c swoj\u0105 kwesti\u0119 na jednym oddechu w obawie, \u017ce nie pozwol\u0119 mu doko\u0144czy\u0107 tej opinii. \u2013 Pokornie informuj\u0119, \u017ce takie podej\u015bcie nie ma nic wsp\u00f3lnego z rozs\u0105dkiem, b\u0119dziemy tego \u017ca\u0142owa\u0107.
 – Nie wasza sprawa! \u2013 Kontruj\u0119 i zmuszam wszystkie swoje ograny do podtrzymania tempa, widz\u0105c jak serce u\u015bmiecha si\u0119 do mnie \u017cyczliwie.
 – A wi\u0119c wojna? \u2013 Pyta Babia G\u00f3ra, szczerz\u0105c do mnie swoje ostre jak brzytwa k\u0142y.
 – A wi\u0119c wojna! \u2013 Odpowiadam bez namys\u0142u.<\/p>\n\n\n\n

Ten jest wyj\u0105tkowo uparty. \u2013 Zwraca si\u0119 Babia G\u00f3ra do swojego Toudi’ego, Diablaka, gdy jestem ju\u017c wystarczaj\u0105co daleko, \u017ceby nie s\u0142ysze\u0107 tej wymiany zda\u0144. \u2013 Znajd\u017a mu co\u015b co odwr\u00f3ci jego uwag\u0119. Nie powinno by\u0107 to trudne, ch\u0142op \u015blini si\u0119 na widok Tatr na horyzoncie jeszcze bardziej ni\u017c \u0142ebki z pokolenia GenZ na najnowszy model iPhone\u2019a. Wystarczy go zaj\u0105\u0107 pierwszym lepszym widokiem, a czas zrobi reszt\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pi\u0119knie tam.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ja pieprz\u0119, ale widok! Mijam w\u0142a\u015bnie skromny drewniany taras widokowy i nie mog\u0119 si\u0119 powstrzyma\u0107, \u017ceby przy nim nie stan\u0105\u0107 na cho\u0107by na chwil\u0119. Dam nogom odrobin\u0119 tak bardzo upragnionego wytchnienia, a oczom satysfakcj\u0119 z przepi\u0119knego widoku. Gdzie nie spoj\u017ce\u0107, wsz\u0119dzie rozpo\u015bcieraj\u0105 si\u0119 po\u0142acie iglastego lasu. Ani najmniejszego \u015bladu cywilizacji. Tylko ja i natura. I jakie\u015b 120 os\u00f3b szturmuj\u0105cych Babi\u0105 G\u00f3r\u0119 razem ze mn\u0105 w ramach tego ultramaratonu. I jeszcze setki turyst\u00f3w przyby\u0142ych tu niezale\u017cnie, korzystaj\u0105cych z pi\u0119kna przyrody. Nie a\u017c tak kameralnie, jak bym chcia\u0142, niemniej i tak cudownie. Bior\u0119 kilka g\u0142\u0119bokich wdech\u00f3w, tak jakby mia\u0142y one pozwoli\u0107 mi wch\u0142on\u0105\u0107 otaczaj\u0105c\u0105 mnie natur\u0119 jeszcze bardziej. Gdyby kopanie go\u0142ymi r\u0119kami pozwala\u0142o na wi\u0119ksz\u0105 asymilacj\u0119 tej cz\u0119\u015bci Bieszczad, bez wahania pad\u0142bym na kolana i zacz\u0105\u0142 grzeba\u0107 w ziemi wok\u00f3\u0142 mnie. Fantastycznie jest m\u00f3c tu po prostu by\u0107. Najch\u0119tniej zosta\u0142bym tu na sta\u0142e. Mo\u017ce nie konkretnie na tym tarasie widokowym, ale gdzie\u015b w okolicy. D\u0142ugo nie trzebaby mnie namawiac.<\/p>\n\n\n\n

Z cudownych marze\u0144 o rzuceniu wszystkiego i wyjechaniu w Beskidy, a w\u0142a\u015bciwie pozostaniu w nich na zawsze, bo w ko\u0144cu ju\u017c tu jestem, wyrywa mnie narastaj\u0105cy ton post\u0119kiwania, kt\u00f3ry po chwili przybiera kszta\u0142t strudzonego ultrasa wy\u0142aniaj\u0105cego si\u0119 zza zakr\u0119tu. Jego wykrzywiona z wysi\u0142ku twarz przypomina mi, po co tu przyjecha\u0142em. Babia G\u00f3ra! Przecie\u017c sama si\u0119 nie zdob\u0119dzie. A przynajmniej nie 8 razy. W drog\u0119!<\/p>\n\n\n\n

Zaraz za tarasem widokowym nachylenie wydaje si\u0119 odrobin\u0119 mniejsze. Ku mojemu zdziwieniu, udaje mi si\u0119 znale\u017a\u0107 pojedyncze fragmenty, na kt\u00f3rych mo\u017cna przebiec wi\u0119cej ni\u017c zaledwie kilka krok\u00f3w. A ju\u017c wkr\u00f3tce te kr\u00f3tkie odcinki powinny ust\u0105pi\u0107 miejsca d\u0142u\u017cszym przebie\u017ckom, poniewa\u017c z naprzeciwka widz\u0119 lec\u0105cego na z\u0142amanie karku Sebastiana, pierwszego zawodnika na dystansie 8x Babia G\u00f3ra. To znaczy, \u017ce szczyt powinien by\u0107 ju\u017c niedaleko. A przynajmniej tak\u0105 mam nadziej\u0119, \u017ce go\u015b\u0107 nie odstawi\u0142 mnie na tym etapie zbyt mocno.<\/p>\n\n\n\n

Nadzieja matk\u0105 g\u0142upich. Okazuje si\u0119, \u017ce w trakcie kiedy ja delektowa\u0142em si\u0119 przepi\u0119knymi widokami, pozostali uczestnicy tego ultramaratonu robili to, co potrafi\u0105 najlepiej, czyli przebierali nogami. To w\u0142a\u015bnie dlatego od momentu mini\u0119cia si\u0119 z Sebastianem, do spotkania kolejnego zawodnika mija nieca\u0142y kwadrans. Do trzech kolejnych r\u00f3wnie\u017c mam niema\u0142\u0105 strat\u0119, ale ten pi\u0105ty jest zaledwie kilka minut przede mn\u0105. Bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce zrobi\u0142em chwilowy przystanek, nadal mog\u0119 mie\u0107 nadziej\u0119 na walk\u0119. Zaraz, zaraz, jak to by\u0142o z t\u0105 nadziej\u0105 i g\u0142upkami?<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Drugie szczytowanie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

DRUGIE ZEJ\u015aCIE: 4,5 km (28 km)<\/h3>\n\n\n\n

Chwil\u0119 po 6:30 zaczynam zbiega\u0107 z Diablaka po raz drugi. 24 km w nogach oznaczaj\u0105, \u017ce nadal mam ca\u0142kiem sporo zapasu do zak\u0142adanego czasu, co wi\u0119cej w ko\u0144cu mog\u0119 si\u0119 rozp\u0119dzi\u0107 i nie potrzebuj\u0119 do tego kij\u00f3w, wi\u0119c prawa r\u0119ka bije w\u0142a\u015bnie dzi\u0119kczynne peany do samej ziemi w ramach podzi\u0119kowa\u0144 za chwilow\u0105 przerw\u0119 w \u0142omocie, kt\u00f3ry jej zapewni\u0142em przez ostatnie kilka godzin.<\/p>\n\n\n\n

Na trasie robi si\u0119 g\u0119sto. Poza turystami, kt\u00f3rzy zerwali si\u0119 z rana o godzinie bardzo rzadko pojawiaj\u0105cej si\u0119 na zegarku, celem wczesnego dotarcia na sam\u0105 g\u00f3r\u0119 Diablaka, co chwila mijam pozosta\u0142ych zawodnik\u00f3w z obu dystans\u00f3w, przeprowadzaj\u0105cych w\u0142a\u015bnie atak szczytowy. Tutaj nast\u0119puje te\u017c dobitne u\u015bwiadomienie mi, czym r\u00f3\u017cni si\u0119 ultramaraton g\u00f3rski od biegu na orientacj\u0119. Absolutnie ka\u017cdy, kogo mijam pozdrawia mnie lub \u017cyczy powodzenia. Z reszt\u0105 ja nie pozostaj\u0119 im d\u0142u\u017cny. W ko\u0144cu to nie boli. Naprawd\u0119, to skromne \u201etrzymaj si\u0119\u201d, \u201eci\u015bniesz\u201d, albo \u201ebrawo-brawo\u201d to wspania\u0142y zastrzyk pozytywnej energii, ale te\u017c istny manifest potwierdzaj\u0105cy, \u017ce siedzimy w tym razem. Ka\u017cdy z nas robi swoje, ale te\u017c ka\u017cdy z nas wspiera pozosta\u0142ych. Ludzie g\u00f3r s\u0105 dla siebie zwyczajnie uprzejmi. A\u017c w pewnym momencie nie nad\u0105\u017cam macha\u0107 r\u0119k\u0105, \u017ceby ka\u017cdemu okaza\u0107 szacunek.<\/p>\n\n\n\n

Kilka minut p\u00f3\u017aniej zaczynam si\u0119 zastanawia\u0107, jak tu wrzuci\u0107 co\u015b ma\u0142ego na z\u0105b, \u017ceby nikogo nie zlekcewa\u017cyc. Przecie\u017c nie mog\u0119 odzywa\u0107 si\u0119 z pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105 w trakcie biegu, poniewa\u017c grozi to nieumy\u015blnym opluciem nadbiegaj\u0105cych z naprzeciwka zawodnik\u00f3w, a tego bym nie chcia\u0142. Zostaje mi w takim razie machanie r\u0119k\u0105 i kiwanie g\u0142ow\u0105. Powinno wystarczy\u0107. W ko\u0144cu podstawowe pragnienia musz\u0119 zaspokoi\u0107 w pierwszej kolejno\u015bci. Z reszt\u0105 tu sami swoi s\u0105, wi\u0119c raczej nikt si\u0119 nie obrazi.<\/p>\n\n\n\n

Wykopuj\u0119 z plecaka baton enegetyczny, kt\u00f3ry dosta\u0142em w pakiecie startowym na jakim\u015b innym biegu. Kompletnie nie pami\u0119tam na jakim i ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, bo po dw\u00f3ch pierwszych k\u0119sach okazuje si\u0119, \u017ce ta fatalna imitacja od\u017cywki dla sportowc\u00f3w o strukturze papieru toaletowego oblanego niezjadliw\u0105 polew\u0105 szumnie nazwan\u0105 czekolad\u0105, wzbudza u mnie jedyne odruch wymiotny, zamiast jakichkolwiek pozytywnych wra\u017ce\u0144. Spodziewa\u0142em si\u0119 przyp\u0142ywu energii lub chocia\u017cby zaspokojenia uczucia g\u0142odu, a dostaj\u0119 kolejn\u0105 bitw\u0119 do stoczenia, tym razem z samym sob\u0105, \u017ceby wmusi\u0107 w siebie ten rarytas. I robi\u0119 to tylko dlatego, \u017ce te skromne 64 gramy pozwol\u0105 mi na asymilacj\u0119 a\u017c 484 kkcal, cho\u0107 przy ka\u017cdym kolejnym gryzie zastanawiam si\u0119 czy rzeczywi\u015bcie warto si\u0119 tak m\u0119czy\u0107. Co za ohyda!<\/p>\n\n\n\n

Mam nadziej\u0119, \u017ce chocia\u017c si\u0119 przyjmie ten batonik. Boj\u0119 si\u0119, \u017ce \u017co\u0142\u0105dek b\u0119dzie mia\u0142 podobne odczucia jak ja i zmiast przej\u015b\u0107 do przyswajania warto\u015bci od\u017cywczych, od razu przesunie ten odpad w kierunku odbytu, wymuszaj\u0105c nieplanowany post\u00f3j w pobliskich krzakach. Bardzo niepo\u017cadane, tym bardziej, \u017ce tu wsz\u0119dzie Park Narodowy jest. Troch\u0119 wiocha znaczy\u0107 teren w takim miejscu i to jeszcze grubym kalibrem. Niby mo\u017cna zakopa\u0107, ale wypada\u0142oby odej\u015b\u0107 znacz\u0105co od mocno ucz\u0119szczanego przez innych szlaku turystycznego, a nawet spoczywaj\u0105ca odrobin\u0119 pod powierzchni\u0105 ziemi kupa ludzka ma\u0142o pozytywnie wp\u0142ywa na flor\u0119 i faun\u0119 otoczon\u0105 obszarem przyrody chronionej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot. Dariusz Boro\u0144.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Odwracam si\u0119 za siebie i spogl\u0105dam na szczyt Babiej G\u00f3ry. Nie masz lito\u015bci, co? Wed\u0142ug mnie to ju\u017c troch\u0119 nieczyste zagranie, ale mo\u017ce si\u0119 czepiam. \u017beby pozby\u0107 si\u0119 okropnego posmaku u ustach, \u0142aduj\u0119 do nich kilka \u015bliwek suszonych. Chcia\u0142em jedn\u0105, ale niestety ich mi\u0119kka struktura nie sprosta\u0142a zaistnia\u0142ym tutaj ci\u0119\u017ckim warunkom. Ciasna kieszonka mojego plecaka w po\u0142\u0105czeniu z dosy\u0107 wysok\u0105 temperatur\u0105 uformowa\u0142a z suszonych w\u0119gierek jednolit\u0105 mas\u0119 \u015bliwkow\u0105 bardziej przypominaj\u0105c\u0105 w tym momencie pasztet. Walory smakowe pozostaj\u0105 bez zmian, jedyny problem to wy\u0142uska\u0107 kawa\u0142ek z opakowania i wsadzi\u0107 sobie go do ust, nie ubrudziwszy sobie przy tym r\u0105k.<\/p>\n\n\n\n

Nie ma takiej mo\u017cliwo\u015bci. W buzi panuje mi teraz wspania\u0142y aromat suszonych owoc\u00f3w, natomiast palce klej\u0105 si\u0119 od sok\u00f3w popuszczonych przez zmaltretowane \u015bliwki. Wprawdzie mam w plecaku chusteczki nawil\u017cane, ale s\u0105 one na samym dnie, czekaj\u0105c na wezwanie w przypadku sytuacji kryzysowej wymagaj\u0105cej higieny osobistej. Musia\u0142bym si\u0119 zatrzyma\u0107, zdj\u0105\u0107 plecak, przekopa\u0107 si\u0119 przez wszystkie inne przedmioty, a potem odwr\u00f3ci\u0107 sekwencj\u0119 ruch\u00f3w, przez co strac\u0119 dobre kilka minut. Nie bardzo mog\u0119 sobi\u0119 na to pozwoli\u0107, ju\u017c i tak roztrwoni\u0142em wystarczaj\u0105co du\u017co czasu, \u017ceby nie usz\u0142o to uwagi Kr\u00f3lowej i wzbudzi\u0142o w niej odrobin\u0119 chorej satysfakcji. Alternatywa? Wytarcie w traw\u0119 jedynie rozma\u015bli wszystko jeszcze bardziej i spowoduje, \u017ce poza palcami b\u0119d\u0119 klei\u0107 mi si\u0119 ca\u0142e d\u0142onie. Bez sensu.<\/p>\n\n\n\n

Korzystam z najprostszego rozwi\u0105zania i wycieram upa\u0107kane r\u0119ce w totalnie przemoczon\u0105 od potu koszulk\u0119. Na tym etapie mo\u017cnaby j\u0105 ju\u017c wy\u017cyma\u0107 z potu, wi\u0119c s\u0142u\u017cy mi lepiej ni\u017c wyeksploatowana \u015bciera kuchenna, godnie przyjmuj\u0105c kolejne zabrudzenia. Wprawdzie przez ciemne \u015blady na samym \u015brodku torsu wygl\u0105dam teraz jak sko\u0144czony flejtuch, albo przynajmniej jak kto\u015b, kto wybra\u0142 si\u0119 na poszukiwania le\u015bnych jag\u00f3d, a nie na ultramaraton, jednak najwa\u017cniejsze, \u017ce cel uda\u0142o si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107. R\u0119c\u0119 mi si\u0119 ju\u017c nie klej\u0105, s\u0105 relatywnie czyste, a koszulk\u0119 i tak zmieni\u0119 na najbli\u017cszym punkcie od\u017cywczym, do kt\u00f3rego z reszt\u0105 w\u0142a\u015bnie si\u0119 zbli\u017cam.<\/p>\n\n\n\n

Na Prze\u0142\u0119czy Krowiarki czeka na mnie Daniel ze \u015bwie\u017cymi ciuchami. S\u0142o\u0144ce przygrzewa ju\u017c naprawd\u0119 solidnie, wi\u0119c suche ubranie daje mi dodatkowe 10 punkt\u00f3w do samopoczucia. W trakcie gdy si\u0119 przebieram, m\u00f3j przyjaciel biega od bufetu do mnie i z powrotem przynosz\u0105c a to pomara\u0144cze, a to pomidory, a to col\u0119, a to wod\u0119. Ja mam tutaj lepiej ni\u017c na wakacjach All Inclusive. Musz\u0119 tylko powiedzie\u0107 na co mam ochot\u0119, oczywi\u015bcie w granicach zdrowego rozs\u0105dku, to nie hotel pi\u0119ciogwiazdkowy, wi\u0119c sushi i croissant\u00f3w nie maj\u0105, niemniej licz\u0105 si\u0119 ch\u0119ci i jako\u015b\u0107 obs\u0142ugi, a to stoi na najwy\u017cszym poziomie dzi\u0119ki Danielowi wspieranemu przez wolontariuszy.<\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c mam si\u0119 zbiera\u0107 do dalszej trasy, gdy Dyrektor Techniczny mojego supportu pyta czy ju\u017c nie czas zmieni\u0107 ogumienie. Spogl\u0105dam na moje Mizuno Daichi ze zdecydowanie bardziej agresywnym bie\u017cnikiem ni\u017c uwielbiane przeze mnie asfaltowe pontony i pope\u0142niam taktyczny b\u0142\u0105d odmawiaj\u0105c zmiany opon na slicki. Wprawdzie zdam sobie z niego spraw\u0119 dopiero za kilka godzin, jednak na ten moment, w obawie przed deszczem, kt\u00f3rym troch\u0119 straszyli w prognozach, a tym samym przed brakiem przyczepno\u015bci na stromych zbiegach. Wprawdzie ju\u017c na tym etapie du\u017co bardziej odczuwam w stopach cienk\u0105 podeszw\u0119 terenowych but\u00f3w, jednak wydaje mi si\u0119, \u017ce jeszcze kilkadziesi\u0105t kilometr\u00f3w wytrzymam.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Zadowolony i zupe\u0142nie nie maj\u0105cy \u015bwiadomo\u015bci co mnie czeka za kilka godzin.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

I owszem, wytrzyma\u0107 mo\u017cna wiele rzeczy. Znam go\u015bcia, kt\u00f3ry wytrzyma\u0142 rajd rowerowy na dystansie 1000 km. Wprawdzie po tym wyczynie odpu\u015bci\u0142 d\u0142u\u017csze wycieczki, wi\u0119c chyba dupka nie by\u0142a mu jako\u015b wyj\u0105tkowo wdzi\u0119czna za to wyzwanie. Znam te\u017c kolesia, kt\u00f3ry wytrzyma\u0142 w robocie 36 godzin non stop, bo termin go goni\u0142, a wiadomo przecie\u017c, \u017ce korporacje nie lubi\u0105 op\u00f3\u017anie\u0144. A przynajmniej tak twierdz\u0105, mimo \u017ce rzekomo 75% wszystkch projekt\u00f3w konczy si\u0119 po wyznaczonej dacie. No i na koniec znam te\u017c w\u0142asn\u0105 \u017con\u0119, kt\u00f3ra wytrzyma\u0142a ze mn\u0105 ju\u017c 13 lat i jeszcze nie narzeka za bardzo. W przeciwie\u0144stwie do mnie. W sensie, \u017ce nie marudz\u0119 na ma\u0142\u017conk\u0119, tutaj nie mam najmniejszych zastrze\u017ce\u0144, w taki uk\u0142ad wchodzi\u0142bym w ciemno drugi raz, je\u015bli by\u0142aby opcja. Chodzi o moje buty. Lubi\u0119 je, \u015bwetnie si\u0119 spisuj\u0105 w terenie, ale m\u00f3g\u0142by kto\u015b w tym Mizuno bardziej u\u015bmiechn\u0105\u0107 si\u0119 do moich kopt, kt\u00f3re musz\u0105 znosi\u0107 tysi\u0105ce krok\u00f3w po relatywnie twardej nawierzchni.<\/p>\n\n\n\n

To uczucie gdy po przebieni\u0119ciu kilkudziesi\u0119ciu kilometr\u00f3w ko\u015b\u0107 udowa pr\u00f3buje oderwa\u0107 si\u0119 od przyczepu w miednicy i przebi\u0107 si\u0119 przez p\u00f3\u0142dupek, a nastepnie \u017co\u0142\u0105dek, p\u0142uca, serce i grdyk\u0119, tylko po to by wyj\u015b\u0107 na zewn\u0105trz gdzie\u015b w okolicach oczodo\u0142\u00f3w naprawd\u0119 mo\u017cna z\u0142agodzi\u0107 dodaj\u0105c kilka milimetr\u00f3w pianki amortyzuj\u0105cej. Wiem, bo sprawdzi\u0142em to w Mizuno Skyrise. Z reszt\u0105 nawet flagowy Mizuno Wave Rider pozwala na relatywnie komfortowe pokonywania ilo\u015bci kilometr\u00f3w przyprawiaj\u0105cej osoby niebiegaj\u0105ce o wsp\u00f3\u0142czucie w kierunku mojej osoby.<\/p>\n\n\n\n

Zatem wytrzyma\u0107, z pewno\u015bci\u0105 wytrzymam, niestety b\u0119dzie to daleko poza moj\u0105 strefa komfortu. Odmawiam mojemu przyjacielowi, t\u0142umacz\u0105c, \u017ce nie wiem jak wygl\u0105da kolejne wej\u015bcie na Babi\u0105 G\u00f3r\u0119 i je\u015bli tam b\u0119dzie ok, to zmienimy opony przy kolejnym serwisie.<\/p>\n\n\n\n

TRZECIE WEJ\u015aCIE: 6,5 km (34,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

Po wyj\u015bciu z Prze\u0142\u0119czy Krowiarki z u\u015bmiechem spogl\u0105dam na zegarek. Pomimo wielu przerw, nadal jestem przed czasem, a wypracowany zapas nadal pozwala mi na podziwianie otaczaj\u0105cych mnie widok\u00f3w. Nie jest lekko, dosta\u0142em ju\u017c solidny wycisk, niemniej jestem dobrej my\u015bli. Mo\u017ce rzeczywi\u015bcie troch\u0119 na wyrost by\u0142y te straszaki przed Babi\u0105 G\u00f3r\u0105? Je\u015bli p\u00f3jdzie tak dalej, sko\u0144cz\u0119 znacznie przed zak\u0142adanym czasem. Aczkolwiek teraz b\u0119dzie troch\u0119 trudniej, poniewa\u017c s\u0142oneczo co raz bardziej daje mi si\u0119 we znaki. Dopiero co min\u0119\u0142a 7 rano, a ju\u017c czu\u0107 na sk\u00f3rze, \u017ce b\u0119dzie to ciep\u0142y dzie\u0144.<\/p>\n\n\n\n

Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej staj\u0119 na pierwsze siku. Po czterech godzinach, trzech litrach p\u0142yn\u00f3w w postaci mieszanki wody z col\u0105 oraz mniej wi\u0119cej kilogramie pomara\u0144czy i pomidor\u00f3w, dopiero teraz p\u0119cherz daje mi o sobie zna\u0107. Przecie\u017c to jest ponad 3 litry p\u0142yn\u00f3w. 6 p\u00f3\u0142litrowych szklanek. Gdybym siedzia\u0142 w knajpie i wydudni\u0142 6 browar\u00f3w, musia\u0142bym lata\u0107 do toalety mniej wi\u0119cej co 5 minut, a tutaj prawie nic si\u0119 nie marnuje. Co wi\u0119cej, z niedowierzaniem przygl\u0105dam si\u0119 w\u0142asnym siu\u015bkom. Nie to, \u017cebym by\u0142 jakim\u015b dewiantem, nie patrz\u0119 dla satysfakcji. Po prostu nie mog\u0119 uwierzy\u0107 w niesamowicie intensywny \u017c\u00f3\u0142ty kolor efektu filtracji moich nerek. Bior\u0105c pod uwag\u0119 ile wypi\u0142em, powinienem tryska\u0107 na lewo i prawo kompletnie prze\u017aroczystym strumieniem, tymczasem wygl\u0105da na to, \u017ce odwadniam si\u0119 zdecydowanie szybciej ni\u017c zak\u0142ada\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

Nie jest dobrze, tym bardziej, \u017ce nie mog\u0119 intensyfikowa\u0107 nawadniania, poniewa\u017c przede mn\u0105 najtrudniejszy odcinek. Kolejny punkt od\u017cywczy b\u0119dzie dopiero za 18 km, a ja mam na sobie tylko 1 litr wody. Zamiast zwi\u0119ksza\u0107 cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 pojedynczych \u0142yk\u00f3w, musz\u0119 si\u0119 zmierzy\u0107 z racjonowaniem wody, przynajmniej do momentu a\u017c dotr\u0119 do Schroniska. Przy nachyleniu jakie oferuje mi Babia G\u00f3ra, potrwa to 3 godziny albo i wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n

Gdy zastanawiam si\u0119, jak poradzi\u0107 sobie nawodnieniem, Babia G\u00f3ra rzuca mi jeszcze jedn\u0105 k\u0142od\u0119 pod nogi. Docieram do skrzy\u017cowania na Szkolnikowych Rozstajach i musz\u0119 si\u0119 zatrzyma\u0107. Oznaczenia trasy czerwonej wyra\u017anie wskazuj\u0105, \u017ce nalezy \u015bmiga\u0107 teraz prosto oraz w lewo. Ale przecie\u017c si\u0119 nie rozpi\u0119ciorz\u0119. Ci z kr\u00f3tszego dystansu maj\u0105 u\u0142atwione zadanie. Zielona strza\u0142ka nakazuje jazd\u0119 na wprost. A co ze mn\u0105? I wszystkimi innymi czerwonymi? Zapewne wystarczy\u0142o przestudiowa\u0107 tras\u0119 przed biegiem, ale nie pogardzi\u0142bym uk\u0142onem w stron\u0119 mniej ogarni\u0119tych biegaczy i malutkim dopiskiem kilometra trasy pod odpowiedni\u0105 strza\u0142k\u0105. Podchodz\u0119 bli\u017cej, w ko\u0144cu wada wzroku zobowi\u0105zuje, jednak nawet z odleg\u0142o\u015bci wyra\u017anie ignoruj\u0105cej zasi\u0119g strefy osobistej, zar\u00f3wno mojej jak i znajduj\u0105cego sie przede mn\u0105 drogowskazu, nie dostrzegam \u017cadnych dodatkowych oznacze\u0144 mog\u0105cych rozmy\u0107 moje w\u0105tpliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
A teraz tam! Czyli, \u017ce gdzie?<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Drapi\u0119 si\u0119 jeszcze chwil\u0119 po g\u0142owie, jednak to r\u00f3wnie\u017c nie przynosi \u017cadnego efektu, nie pozostawiaj\u0105c mi \u017cadnego wyboru poza wyci\u0105gni\u0119ciem telefonu i spojrzeniem dla \u015blad GPX. Aha… jednak w lewo. Serio, da\u0142bym tu jak\u0105\u015b wskaz\u00f3wk\u0119 dla tych lec\u0105cych na \u017cywio\u0142. Musz\u0119 pami\u0119ta\u0107, \u017ceby to gdzie\u015b zg\u0142osi\u0107. Wi\u0119c droga Fundacjo Bieg\u00f3w G\u00f3rskich „Kozica”, je\u015bli to czytasz… Now you know…<\/p>\n\n\n\n

Dwa kilometry dalej podchodz\u0119 \u017cwawo w kierunku szczytu, ocieraj\u0105c sobie skapuj\u0105cy ciurkiem pot z twarzy, gdy w rozmy\u015bla\u0144 wyrywa mnie radosne „Cze\u015b\u0107 Daniel”. Podnosz\u0119 g\u0142ow\u0119. S\u0142o\u0144ce mam idealnie za swoimi plecami, wi\u0119c nie musze mru\u017cy\u0107 oczu, \u017ceby wyra\u017anie dostrzec w\u0142a\u015bciciela tego g\u0142osu. Kto to jest? Nie znam go\u015bcia. Stoimy naprzeciwko siebie, on si\u0119 do mnie serdecznie szczerzy, wi\u0119c raczej nie ma z\u0142ych zamiar\u00f3w, ja natomiast mam w g\u0142owie pustk\u0119. Pewnie pozna\u0142em go na innym biegu, a teraz nie kojarz\u0119. Ale siara! Co robi\u0107, co robi\u0107? Staram si\u0119 dyskretnie wykorzysta\u0107 tej wspania\u0142y aspekt oferowany przez organizatora, polegaj\u0105cy na drukowaniu imion zawodnik\u00f3w na ich numerach startowych, jednak z tej odleg\u0142o\u015bci nie uchodzi to uwadze mojego rozm\u00f3wcy.<\/p>\n\n\n\n

– Nie znamy si\u0119, ale dzi\u0119ki za twojego bloga. – Wyja\u015bnia spraw\u0119 Wojciech, bo takie imi\u0119 widnieje na jego numerze startowym, po czym ci\u0105gnie dalej temat. – Bardzo lubi\u0119 te twoje tasiemce i ch\u0119tnie czytam.
– \u0141a\u0142… – Pr\u00f3buj\u0119 co\u015b jeszcze z siebie wykrzesa\u0107, ale nie do\u015b\u0107, \u017ce mam sucho w gardle, to dawno nie zosta\u0142em tak pozytywnie zaskoczony. Autentycznie nie mam poj\u0119cia co powiedzie\u0107, wi\u0119c dukam jedynie. – Dzi\u0119ki wielkie, strasznie mi mi\u0142o. Tym bardziej, \u017ce ma\u0142o komu si\u0119 chce ze wzgl\u0119du na obj\u0119to\u015b\u0107.
– Ja lubi\u0119! Pozdrawiam! – I ka\u017cdy z nas idzie w swoj\u0105 stron\u0119, zanim zd\u0105\u017cam podzi\u0119kowa\u0107 mu jeszcze 8 razy, r\u00f3wnie\u017c pozdrowi\u0107 serdecznie i mo\u017ce nawet u\u015bciska\u0107. Chocia\u017c nie. To chyba nie jest najlepszy pomys\u0142, bo jestem kompletnie mokry od potu i \u015bmierdz\u0119. Nie ma sensu zra\u017ca\u0107 do siebie ludzi, a ju\u017c zw\u0142aszcza tych postrzeaj\u0105cych mnie pozytywnie. Tak czy siak, Wojtku, je\u015bli z kolei Ty to czytasz, jeszcze raz wielkie dzi\u0119ki! Da\u0142e\u015b mi +10 do si\u0142y i +20 do morale.<\/p>\n\n\n\n

Hasam rado\u015bnie w kierunku szczytu nakr\u0119cony wojtkow\u0105 pozytywn\u0105 energi\u0105, czuj\u0105c \u017ce roznios\u0119 t\u0119 ca\u0142\u0105 Babi\u0105 G\u00f3r\u0119 w drobny mak, na co Kr\u00f3lowa odpowiada ci\u0119ta ripost\u0105 w postaci znajomego mrowienia pod kolanami. Ojoj, niedobrze. Przechodz\u0119 do marszu z nadziej\u0105, \u017ce ju\u017c za moment rozejdzie si\u0119 po ko\u015bciach, czy mo\u017ce bardziej po mi\u0119\u015bniach. I rzeczywi\u015bcie rozchodzi si\u0119, tyle tylko \u017ce w postaci mimowolnego i permanentnego napi\u0119cia w\u0142\u00f3kien mi\u0119\u015bniowych. Mam wra\u017cenie, \u017ce Babia G\u00f3ra \u015bciska moje uda w gar\u015bci. Przeszywaj\u0105ce napi\u0119cie przesuwa si\u0119 w b\u0142yskawicznym tempie wzd\u0142u\u017c moich n\u00f3g, parali\u017cuj\u0105c mi kroki i nie pozwalaj\u0105c na kontynuowanie biegu.<\/p>\n\n\n\n

Staj\u0119 na \u015brodku \u015bcie\u017cki i pr\u00f3buj\u0119 wykona\u0107 kilka sk\u0142on\u00f3w w nadziei na rozlu\u017anienie \u017cyj\u0105cych w tym momencie w\u0142asnym \u017cyciem mi\u0119\u015bni. Pomimo pocz\u0105tkowego braku kontroli nad nimi, ju\u017c po chwili udaje mi si\u0119 powstrzyma\u0107 skurcze. Nogi mam obola\u0142e, ale przynajmniej sprawne do dalszej drogi. To by\u0142o mocne. Chcia\u0142bym si\u0119 na chwil\u0119 po\u0142o\u017cy\u0107. Szkoda, \u017ce nie mam takiej mo\u017cliwo\u015bci. Powolnym krokiem ruszam do dalszej walki, robi\u0105c dobr\u0105 min\u0119 do z\u0142ej gry, widz\u0105c nadci\u0105gaj\u0105cego z naprzeciwka Adriana, kt\u00f3ry ju\u017c zbiega ze szczytu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Jest kogo goni\u0107 na tym biegu.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Stajemy na kr\u00f3ciutk\u0105 wymian\u0119 uprzejmo\u015bci, wszak small talk w stylu ameryka\u0144skim jest zawsze na propsie. How are you? I\u2019m fine, thank you, yourself? Fine, thank you! Niestety na wi\u0119cej nie ma czasu, by\u0107 mo\u017ce po biegu b\u0119dzie okazja na bardziej wyrafinowane ploteczki. Tymczasem piona na drog\u0119 i ka\u017cdy z nas zmierza w swoj\u0105 stron\u0119, a ja kolejne 10 minut sp\u0119dzam na mozolnym wdrapywaniu si\u0119 na szczyt. Skurcze zdaj\u0105 si\u0119 oszcz\u0119dza\u0107 mnie przez t\u0105 chwil\u0119, wi\u0119c zastanawiam si\u0119 czy Kr\u00f3lowa zwyczajnie bawi si\u0119 mn\u0105 jak kot ze swoj\u0105 ofiar\u0105, czy naprawd\u0119 uda\u0142o mi si\u0119 je przewalczy\u0107 i b\u0119d\u0119 mie\u0107 spok\u00f3j przez jaki\u015b czas.<\/p>\n\n\n\n

TRZECIE ZEJ\u015aCIE: 4,5 km (39 km)<\/h3>\n\n\n\n

O 8:20 zaczynam zbiega\u0107 po raz trzeci ze szczytu. Licznik pokazuje 35 km, co oznacza p\u00f3\u0142godzinny zapas do za\u0142o\u017conego planu, niemniej nogi ju\u017c naprawd\u0119 mocno mnie bol\u0105, a strata do ch\u0142opak\u00f3w z przodu powi\u0119ksza si\u0119 z ka\u017cdym wej\u015bciem. Swoj\u0105 drog\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego jest dosy\u0107 frustruj\u0105ca, poniewa\u017c poza kr\u00f3tkimi przystankami nie oszcz\u0119dzam si\u0119 w nadzwyczajny spos\u00f3b, a mimo to kocury mi uciekaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Ku mojemu zdziwieniu na zbiegach idzie mi s\u0142abo. Mam obawy przed rozp\u0119dzeniem si\u0119 na du\u017cych nachyleniach, w ko\u0144cu um\u00f3wi\u0142em si\u0119 z ma\u0142\u017conk\u0105, \u017ce wr\u00f3c\u0119 do domu o w\u0142asnych si\u0142ach, a nie na noszach, wi\u0119c zwyczajnie nie mog\u0119 si\u0119 prze\u0142ama\u0107, \u017ceby nabra\u0107 odrobin\u0119 wi\u0119cej pr\u0119dko\u015bci. I o ile trzykilometrowy zjazd ze szczytu Diablaka a\u017c do Sokolicy pozwala na swodobne szar\u017cowanie ze wzgl\u0119du na swoje realtywnie delikatne nachylenie, o tyle zej\u015bcie z niej Perci\u0105 Przyrodnik\u00f3w spuszcza mi solidny \u0142omot.<\/p>\n\n\n\n

Wchodzi\u0142em t\u0119dy zaledwie godzin\u0119 wcze\u015bniej, jednak podej\u015bcia znosz\u0119 tutaj zdecydowanie lepiej ni\u017c zbiegi. Nie odczu\u0142em w\u00f3wczas tak bardzo stromego nachylenia i nier\u00f3wnych schodk\u00f3w, na kt\u00f3rych musz\u0119 teraz pilnowa\u0107 ka\u017cdego kroku. Te 300 metr\u00f3w w d\u00f3\u0142 na niewiele ponad kilometrowym odcinku nie pozwalaj\u0105 mi utrzyma\u0107 pr\u0119dko\u015bci powy\u017cej zak\u0142adanego poziomu. Tymczasem szacuj\u0105c sw\u00f3j wynik zak\u0142ada\u0142em, \u017ce na zbiegach b\u0119d\u0119 odrabia\u0107 wolniejsze tempo podej\u015b\u0107, jednak nie spina mi si\u0119 do ko\u0144ca ten plan.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Babie schodki.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

CZWARTE WEJ\u015aCIE: 5,5 km (44,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

Przed up\u0142ywem 6 godzin biegu jestem z powrotem przy Szkolnikowych Rozstajach i dopiero teraz mog\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 \u015bladem drugiej czerwonej strza\u0142ki w kierunku Schroniska Markowe Szczawiny. Bardzo chcia\u0142bym, \u017ceby w\u0142a\u015bnie tym niebieskim szlakiem prowadzi\u0142a trasa biegu. Przyjemna, utwardzona \u015bcie\u017cka, wprawdzie pod g\u00f3r\u0119, ale z delikatnym nachyleniem. W zasadzie mo\u017cnaby przebiec ten ca\u0142y dystans, gdyby by\u0142o si\u0119 mocniejszym zawodnikiem ni\u017c ja. U mnie nie ma takiej opcji. Babia G\u00f3ra atakuje wszystkim co ma w swojej ofercie.<\/p>\n\n\n\n

Mam ju\u017c bardzo ma\u0142o wody i spierzchni\u0119te usta. Ci\u0105gle chce mi si\u0119 pi\u0107, a do punktu od\u017cywczego zosta\u0142o mi dobre 8 km. Przyda\u0142by si\u0119 chocia\u017cby jaki\u015b strumyk, \u017ceby \u0142eb zmoczy\u0107, ale na razie nie zanosi si\u0119 na odsiecz w tej kwestii. Co wi\u0119cej lewe kolano przeszywa mi piorunuj\u0105cy b\u00f3l, ale w przeciwie\u0144stwie do b\u0142yskawicy, nie znika, a kr\u0105\u017cy wok\u00f3\u0142 mojego uda sprawiaj\u0105c cierpienie z ka\u017cdej mo\u017cliwej strony. Noga mi sztywnieje i musz\u0119 si\u0119 zatrzyma\u0107, w przeciwnym razie padn\u0119 na tej \u015bcie\u017cce i nie b\u0119d\u0119 w stanie podnie\u015b\u0107 si\u0119 o w\u0142asnych si\u0142ach.<\/p>\n\n\n\n

Gimnastyka to zabawa, dla ultrasa to podstawa, noga w g\u00f3r\u0119, w prz\u00f3d i w bok, a skurcz znika i jest ok. Wprawdzie wygibasy zajmuj\u0105 mi to zdecydowanie wi\u0119cej czasu ni\u017c wyrecytowanie sparafrazowanej rymowanki dzieci\u0119cej, niemniej udaje mi si\u0119 jeszcze raz opanowa\u0107 sytuacj\u0119. Nadal czuj\u0119, \u017ce mi\u0119\u015bnie w udach mam napi\u0119te bardziej stosunki pomi\u0119dzy zwolennikami PiS i Koalicji podczas drugiej tury wybor\u00f3w prezydenckich w Polsce, a przecie\u017c zaledwie p\u00f3\u0142 godziny temu \u0142ykn\u0105\u0142em saltsticka. Nie powinienem aplikowa\u0107 sobie jeszcze jednego ju\u017c teraz, w obawie o nadmierne obci\u0105\u017cenie nerek, ju\u017c i tak wystarczaj\u0105co rzeczy mi Babia G\u00f3ra nadwyr\u0119\u017cy\u0142a. Co wi\u0119cej, ich ilo\u015b\u0107 wyliczy\u0142em sobie na 17 godzin. Je\u015bli wezm\u0119 jeszcze jednego w tym momencie, nie starczy mi na ko\u0144c\u00f3wk\u0119 biegu. Wprawdzie aktualnie mam powa\u017cne w\u0105tpliwo\u015bci czy ja dam rad\u0119 doci\u0105gn\u0105\u0107 do 20:00, jednak musz\u0119 by\u0107 dobrej my\u015bli i nie mog\u0119 sobie pozwoli\u0107 na m\u0119tlik w g\u0142owie o byciu pokonanym przez Babi\u0105 G\u00f3r\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Pr\u00f3buje pobiec kawa\u0142ek, ale nie jestem w stanie. Powracaj\u0105ce skurcze natychmiastowo zmuszaj\u0105 mnie do przej\u015bcia do marszu. Niedobrze. Bardzo niedobrze. Jest p\u0142asko, a ja nie mog\u0119 nawet truchta\u0107. Grzebi\u0119 w od\u017cywkach i wyci\u0105gam \u017cel mineralny. Spr\u00f3bujmy. Wiele nie mam do stracenia, a mo\u017ce cho\u0107 odrobin\u0119 mi to ul\u017cy.<\/p>\n\n\n\n

Wlok\u0119 si\u0119 przez kilkaset metr\u00f3w jak na skazanie, zastanawiaj\u0105c si\u0119 co mog\u0119 jeszcze zrobi\u0107, \u017ceby m\u00f3c kontynuowa\u0107 walk\u0119 i wtedy w\u0142a\u015bnie otrzymuj\u0119 od opatrzno\u015bci ko\u0142o ratunkowe. Strumyk! Woda! O matko i c\u00f3rko! Jestem uratowany!<\/p>\n\n\n\n

Padam na kolana i zanurzam ca\u0142\u0105 g\u0142ow\u0119 w cudownie ch\u0142odnej rzeczce. Rozgrzana chusta asymiluje znacz\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 cieczy, a gdy wracam do pozycji kl\u0119cz\u0105cej, ta sp\u0142ywa mi po szyi na tors i plecy, zapewniaj\u0105c wspaniale orze\u017awienie. Cudownie. Jeszcze raz! Sp\u0119dzam w ten spos\u00f3b d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119, starannie obmywaj\u0105c twarz, r\u0119ce, nawet uda. Nic tak nie cieszy jak odrobina wody, gdy cz\u0142owiek przegrzeje si\u0119 i odwodni. No w\u0142a\u015bnie\u2026 Wszystko super, prawie \u017ce wzi\u0105\u0142em orze\u017awiaj\u0105c\u0105 k\u0105piel, ale nie rozwi\u0105za\u0142o to mojego problemu pragnienia, od kt\u00f3rego ju\u017c zaczynam odczuwa\u0107 charakterystyczne k\u0142ucie w gardle.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Tym razem to nie ja. Ja gdzie\u015b tam daleko w dole szukam wody.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zrezygnowany bior\u0119 g\u0142\u0119boki wdech, z pragnieniem wpatruj\u0105c si\u0119 w strumyk. Krystalicznie czysta woda a\u017c prosi si\u0119 o skosztowanie. Jest przejrzysta, jest ch\u0142odna, wizualnie sprawia wra\u017cenie dopiero co wybitej ze \u017arod\u0142a. Oblizuj\u0119 spierzchni\u0119te usta i zastanawiam si\u0119 jeszcze tylko przez chwil\u0119 czy to przypadkiem nie jest g\u0142upia decyzja. Jest. Doskonale o tym wiem. Jednak w zaistnia\u0142ej sytuacji nie mam za bardzo wyboru. Nie dam rady przebiec jeszcze 6 km do kolejnego punktu od\u017cywczego o suchym pysku.<\/p>\n\n\n\n

K\u0142ad\u0119 si\u0119 na ziemi, przystawiam usta do tafli strumyczka i zaczynam siorba\u0107 bezpo\u015brednio z nurtu wmawiaj\u0105c sobie, \u017ce to najczystsza woda, jak\u0105 kiedykolwiek kosztowa\u0142em. Te wszystkie wody arktyczne mog\u0105 si\u0119 w tym momencie schowa\u0107. Ten naturalny \u017cywio\u0142, wyp\u0142ywaj\u0105cy gdzie\u015b nieopodal ze \u017ar\u00f3de\u0142ka dos\u0142ownie ratuje mi \u017cycie. Czuje jak wspania\u0142y ch\u0142\u00f3d rozchodzi mi si\u0119 po prze\u0142yku i sp\u0142ywa a\u017c do \u017co\u0142\u0105dka, zapewniaj\u0105c jeszcze wi\u0119cej ulgi, ni\u017c podarowa\u0142em sobie kilkadziesi\u0105t sekund wcze\u015bniej oblewaj\u0105c prawie ca\u0142e cia\u0142o. Daj\u0119 sobie tyle rozkoszy, \u017ce nie jestem w stanie oderwa\u0107 si\u0119 od \u0142apczywego poch\u0142aniania kolejnych \u0142yk\u00f3w. Nie powinienem. Ju\u017c wystarczy. Mo\u017ce jeszcze tylko jeden malutki \u0142yczek. Albo dwa.<\/p>\n\n\n\n

Zaraz, zaraz. Z przera\u017ceniem podnosz\u0119 g\u0142ow\u0119 i zastygam w bezruchu niczym drapie\u017cnik wyczuwaj\u0105cy swoj\u0105 ofiar\u0119 w najlepszych uj\u0119ciach film\u00f3w przyrodniczych. Po brodzie \u015bciekaj\u0105 mi resztki wody, a oczy zachodz\u0105 mi \u0142zami, poniewa\u017c to nie ja przygotowuje si\u0119 do ataku na ofiar\u0119, ale by\u0107 mo\u017ce w\u0142a\u015bnie si\u0119 jedn\u0105 sta\u0142em. Przecie\u017c tu obok jest schronisko! A ja podchodz\u0119 do g\u00f3ry! Delikatnie ale jednak. A to znaczy, \u017ce\u2026 nieeee\u2026 no niemo\u017cliwe, \u017ceby t\u0119dy p\u0142yn\u0119\u0142y nieczysto\u015bci. Przecie\u017c w schroniskach teraz stosuje si\u0119 oczyszczalnie biologiczne. Ale czy w Markowych Szczawinach r\u00f3wnie\u017c? Podejrzliwie zerkam jeszcze raz na p\u0142yn\u0105cy przede mn\u0105 strumyczek. Ta wygl\u0105da na krystalicznie czyst\u0105, dok\u0142adnie tak samo jak kilka chwil wcze\u015bniej. Ostro\u017cnie nachylam si\u0119 nad tafl\u0105 wody i w\u0119sz\u0119 niczym pies my\u015bliwski. Nie \u015bmierdzi. Pocieszam si\u0119 jeszcze w duchu, \u017ce siorba\u0142em przy samej powierzchni, a przecie\u017c te najgorsze nieczysto\u015bci zazwyczaj id\u0105 na dno, wi\u0119c mo\u017ce jako\u015b to b\u0119dzie. \u017bo\u0142\u0105dek mam zaprawiony w boju, licz\u0119 \u017ce przetrwa te\u017c tak\u0105 pr\u00f3b\u0119. Jednak na wszelki wypadek bidon\u00f3w nie nape\u0142niam, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce to orze\u017awienie pomo\u017ce mi dotrze\u0107 ju\u017c bezpo\u015brednio do schroniska.<\/p>\n\n\n\n

Z trudem podnosz\u0119 si\u0119 ziemi i ruszam walczy\u0107 dalej z Babi\u0105 G\u00f3r\u0105, niestety moja szar\u017ca zostaje powstrzymana ju\u017c na pierwszym rachitycznym podbiegu, wywo\u0142uj\u0105c salw\u0119 \u015bmiechu Kr\u00f3lowej. \u017ba\u0142osne. Nie jestem w stanie truchta\u0107. Skurcze wracaj\u0105 opanowuj\u0105c moj\u0105 lew\u0105 nog\u0119 i nie pozwalaj\u0105 mi biec. Przez \u0142zy w oczach spogl\u0105dam z nienawi\u015bci\u0105 w kierunku szczytu. Ja te\u017c mam jeszcze kilka sztuczek w zanadrzu. Nie poddam si\u0119 tak \u0142atwo! Z b\u00f3lu zaciskam mocniej z\u0119by i si\u0119gam po ostatni\u0105 desk\u0119 ratunku.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot. Karolina Krawczyk<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W 2010 roku przeprowadzono badanie naukowe na North Dakota State University, \u017ceby potwierdzi\u0107 skurcze mi\u0119\u015bni jako problem neurologiczny, a nie fizjologiczny. W tym celu dr Kevin Miller wywo\u0142ywa\u0142 skurcze mi\u0119\u015bni stopy u odwodnionych m\u0119\u017cczyzn poprzez stymulacj\u0119 nerwu piszczelowego i mierzy\u0142 czas jego trwania. 30 minut p\u00f3\u017aniej wywo\u0142ywa\u0142 drugi skurcz, po kt\u00f3rym podawa\u0142 swoim kr\u00f3likom do\u015bwiadczalnym sok z kiszonych og\u00f3rk\u00f3w w ilo\u015bci mililitr\u00f3w odpowiadaj\u0105cych ich masie cia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Potraktowane w ten spos\u00f3b kubki smakowe natychmiastowo wysy\u0142aj\u0105 do m\u00f3zgu alarmuj\u0105c\u0105 informacj\u0119: Dzieje si\u0119 co\u015b podejrzanego! Trzeba reagowa\u0107! I tu w\u0142asne zaczyna si\u0119 magia. Centrum sterowania cz\u0142owieka daje si\u0119 zrobi\u0107 w jajo jak dziecko, zupe\u0142nie zapominaj\u0105c o skurczu, skupiaj\u0105c si\u0119 na czym\u015b kwa\u015bnym w ustach. Nie wysy\u0142a ju\u017c do mi\u0119\u015bni rozkaz\u00f3w kurczenia si\u0119, wi\u0119c te rozlu\u017aniaj\u0105 si\u0119, oszcz\u0119dzaj\u0105c swojego w\u0142a\u015bciciela.<\/p>\n\n\n\n

Udowodnione naukowo i opublikowane w Medicine & Science in Sports & Exercise wyniki tego badania pokaza\u0142y, \u017ce po spo\u017cyciu soku z kiszonych og\u00f3rk\u00f3w mo\u017cna skr\u00f3ci\u0107 czas trwania skurczu prawie dwukrotnie, z nieca\u0142ych 2 minut, do zaledwie 60 sekund, oszukuj\u0105c w\u0142asny m\u00f3zg. Co wi\u0119cej, okazuje si\u0119, \u017ce taki efekt mo\u017cna osi\u0105gn\u0105\u0107 nie tylko sokiem z kiszonych og\u00f3rk\u00f3w. Wystarczy co\u015b kwa\u015bnego, ostrego, albo\u2026 gorzkiego.<\/p>\n\n\n\n

Odkr\u0119cam nakr\u0119tk\u0119 od ma\u0142pki wype\u0142nionej po brzegi J\u00e4germeisterem. Ten zio\u0142owy likier o charakterystycznym gorzkim smaku od razu uderza w moje nozdrza specyficznym zio\u0142owym aromatem. Wyra\u017anie daje si\u0119 wyczu\u0107 korzenn\u0105 nut\u0119 cynamonu oraz go\u017adzik\u00f3w i zapewne gdybym teraz siedzia\u0142 w restauracji, m\u00f3g\u0142bym sobie kontemplowa\u0107 nad cytrusow\u0105 \u015bwie\u017co\u015bci\u0105 przebijaj\u0105c\u0105 si\u0119 przez orientalne przyprawy, jednak aktualnie troch\u0119 mi si\u0119 spieszy, dlatego bez zastanowienia wlewam ca\u0142\u0105 zawarto\u015b\u0107 butelki do ust.<\/p>\n\n\n\n

Podczas przep\u0142ukiwania g\u0119by J\u00e4germeisterem, wyobra\u017cam sobie sztorm na morzu z falami chaotycznie rozbijaj\u0105cymi si\u0119 o kamieniste brzegi, jak to jest zobrazowane na reklamach p\u0142yn\u00f3w do higieny jamy ustnej. Dra\u017cni\u0119 moje kubki smakowe do oporu, a\u017c w ko\u0144cu s\u0142odko-gorzki smak przekszta\u0142ca si\u0119 w ostre ciep\u0142o dra\u017cni\u0105ce moje gard\u0142o. Powinno wystarczy\u0107. Wypluwam likier, kt\u00f3rego g\u0119ste i oleiste resztki i tak zostaj\u0105 mi w buzi, nie pozwalaj\u0105c si\u0119 tak \u0142atwo pozby\u0107. Teraz ka\u017cdemu wdechowi przez usta towarzyszy specyficzny powiew ch\u0142odu, pot\u0119guj\u0105cy zio\u0142owy posmak. Czuj\u0119 si\u0119 jakbym opr\u00f3\u017cni\u0142 w\u0142a\u015bnie ca\u0142\u0105 butelk\u0119 syropu na kaszel i mam nadziej\u0119 \u017ce zadzia\u0142a to leczniczo na moje skurcze.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Alleluja!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Niepewnie przechodz\u0119 do biegu, czuj\u0105c mocno spi\u0119te nogi, jednak wygl\u0105da na to, \u017ce m\u00f3zg nadal jest zszokowany niespodziewanym posmakiem w ustach. Intensywne napi\u0119cie mi\u0119\u015bniowe nie nast\u0119puje. Boj\u0119 si\u0119 przyspieszy\u0107, jednak na pocz\u0105tek swobodny trucht powinien wystarczy\u0107. Najwa\u017cniejsze, \u017ce jestem w stanie organoleptycznie potwierdzi\u0107 teori\u0119 pana Millera.<\/p>\n\n\n\n

Kilka chwil p\u00f3\u017aniej docieram do rozwidlenia szlak\u00f3w. Gdybym poszed\u0142 na wprost niebieskim, po 700 metrach dotar\u0142bym do punktu o\u017cywczego w schronisku, pokonuj\u0105c prosty p\u0142aski odcinek. Jednak nie ma a\u017c tak dobrze. Moja trasa odbija w lewo na \u017c\u00f3\u0142ty szlak poprowadzony wzd\u0142u\u017c Perci Akademik\u00f3w na szczyt Diablaka, \u017ceby potem zej\u015b\u0107 do Markowych Szczawin czerwonym szlakiem. Dystans do pokonania to 5 km, 500 metr\u00f3w pod g\u00f3r\u0119, tyle samo w d\u00f3\u0142 i ani jednego \u0142yka wody po drodze. A wspomina\u0142em ju\u017c \u017ce pi\u0107 mi si\u0119 chce? I to tak bardzo bardzo. Wypowiadam te s\u0142owa sam do siebie, ale odpowiada mi jedynie szmer drzew do z\u0142udzenia przypominaj\u0105cy z\u0142o\u015bliwy chichot. Babia G\u00f3ra powoli zaczyna si\u0119 wysuwa\u0107 na prowadzenie w tej potyczce.<\/p>\n\n\n\n

O ile pierwszy kilometr jeszcze jako\u015b przyzwoicie mi wchodzi, o tyle p\u00f3\u017aniej zaczynaj\u0105 si\u0119 schody. I to dos\u0142ownie. Kamienne wysokie stopnie wymagaj\u0105 dosy\u0107 du\u017cej elastyczno\u015bci, co przy moich sfatygowanych skurczami nogach jest bardzo ambitnym wyzwaniem. Przez chwil\u0119 my\u015bl\u0119, \u017ce Babia G\u00f3ra pozwala mi odsapn\u0105\u0107, widz\u0105c moje zmagania, ale przecie\u017c ona nie zna lito\u015bci. Dlatego gdy tylko wielkie g\u0142azy znikaj\u0105, na ich miejsce wje\u017cd\u017ca kolejny poziom trudno\u015bci w postaci \u0142a\u0144cuch\u00f3w i drabinek. \u017be tu si\u0119 nie biegnie to ju\u017c zauwa\u017cy\u0142em od pewnego czasu, ale tu si\u0119 nawet nie idzie. Tu si\u0119 trzeba wspina\u0107. Ostatni raz takich atrakcji do\u015bwiadczy\u0142em 5 lat wcze\u015bniej w Tatrach podczas Janosika i by\u0107 mo\u017ce jestem odrobin\u0119 naiwny, jednak nie s\u0105dzi\u0142em, \u017ce b\u0119d\u0119 takie zmagania powtarza\u0107 w Beskidach.<\/p>\n\n\n\n

Wlok\u0119 si\u0119 jak \u017c\u00f3\u0142w, mozolnie przek\u0142adaj\u0105c do g\u00f3ry to nog\u0119, to r\u0119k\u0119. Skurcze na powr\u00f3t daj\u0105 o sobie zna\u0107, cho\u0107 ju\u017c nie tak bardzo intensywnie, jak przed luf\u0105 J\u00e4germeistera, jednak to wszystko zebrane do kupy powoduje, \u017ce na ten jeden kilometr potrzebuje prawie p\u00f3\u0142 godziny. 30 minut! Nigdy w \u017cyciu si\u0119 tak nie guzdra\u0142em. Chyba tylko d\u017cd\u017cownica porusza si\u0119 wolniej. I s\u0142owo daje, nie jestem w stanie przyspieszy\u0107. Robi\u0119 co mog\u0119, ale zwyczajnie brak mi si\u0142. Mam wra\u017cenie, \u017ce dotar\u0142em do kresu swoich mo\u017cliwo\u015bci. Po nieca\u0142ych 45 km. \u017ba\u0142osne.<\/p>\n\n\n\n

Mija 7 godzin od startu, gdy zdobywam Babi\u0105 G\u00f3r\u0119 po raz czwarty. Jestem odwodniony. Ch\u0142opaki pilnuj\u0105cy maty pomiaru czasu u\u015bmiechaj\u0105 si\u0119 do mnie \u017cyczliwie, a ja b\u0142agam ich o \u0142yka wody. Zak\u0142opotani zerkaj\u0105 po sobie, po czym zaczynaj\u0105 t\u0142umaczy\u0107, \u017ce nie powinni, \u017ce to wbrew regulaminowi, \u017ce powinienem by\u0107 samowystarczalny i co\u015btam jeszcze, co ju\u017c do mnie nie dociera, bo oczy zachodz\u0105 mi \u0142zami, a w g\u0142owie zaczyna mi hucze\u0107 od wizji scze\u017ani\u0119cia na szczycie Babiej G\u00f3ry z powodu pragnienia. Panowie, ja to wszystko wiem, ale bez \u0142yka wody r\u00f3wnie dobrze mog\u0119 tu pa\u015b\u0107 trupem. Jeden z nich si\u0119 reflektuje i wr\u0119cza mi p\u00f3\u0142litrow\u0105 butelk\u0119. Przelewam niewielk\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 do swojego bidonu, dzi\u0119kuj\u0105c mu po stokro\u0107 za uratowanie mi \u017cycia, ale gdy oddaj\u0119 mu wi\u0119kszo\u015b\u0107, odmawia dodaj\u0105c, \u017cebym wzi\u0105\u0142 sobie ca\u0142o\u015b\u0107, bo on doskonale wie jak ja si\u0119 czuj\u0119. Wiem nie powinienem, ale nawet nie proboj\u0119 dyskutowa\u0107. Chce mi si\u0119 pi\u0107. Nie trzeba mnie namawia\u0107. Dzi\u0119kuj\u0119 im jeszcze raz, k\u0142aniaj\u0105c si\u0119 w pas i rozpoczynam czwarty zbieg.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Czwarte szczytowanie tego dnia, a rado\u015bci na twarzy jako\u015b coraz mniej.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

CZWARTE ZEJ\u015aCIE: 3,0 km (47,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

Uwielbiam wolontariuszy na biegach g\u00f3rskich. Nie mam poj\u0119cia sk\u0105d takich ludzi si\u0119 bierze. Gdyby ka\u017cdy by\u0142 tak \u017cyczliwy, sk\u0142onny do pomocy, przyjacielski, radosny i ogarni\u0119ty, \u015bwiat by\u0142y zdecydowanie lepszym miejscem. B\u0142ogos\u0142awi\u0119 w duchu dobrego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry si\u0119 nade mn\u0105 ulitowa\u0142, wypijaj\u0105c duszkiem prawie ca\u0142\u0105 zawarto\u015b\u0107 podarowanej mi butelki i tylko spojrzenie k\u0105tem oka na krajobraz wok\u00f3\u0142 mnie przypomina mi, \u017ce do wodopoju mam st\u0105d jeszcze 3 km, wi\u0119c mo\u017ce warto zostawi\u0107 sobie kilka \u0142yk\u00f3w na nast\u0119pn\u0105 chwil\u0119 s\u0142abo\u015bci. Tym bardziej, \u017ce nie mam ju\u017c najmniejszych w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce takowa pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej nadejdzie.<\/p>\n\n\n\n

Spogl\u0105dam na zegarek. 44,5 km. W 7 godzin i 15 minut. W skutek zm\u0119czenia chwil\u0119 zajmuje mi przekalkulowanie swojej pozycji na planszy, zw\u0142aszcza, \u017ce wychodzi mi niezadowalaj\u0105cy wynik. Zupe\u0142nie jakbym bra\u0142 udzia\u0142 w grze towarzyskiej i niefortunnie stan\u0105\u0142 na polu z \u0142a\u0144cuchami i drabinkami, przez co straci\u0142em swoj\u0105 kolejk\u0119 albo musia\u0142em si\u0119 cofn\u0105\u0107 o kilka oczek do ty\u0142u. Licz\u0119 jeszcze raz, ale nie chce wyj\u015b\u0107 po mojemu. Straci\u0142em prawie ca\u0142y wypracowany zapas. Zosta\u0142o mi marne 10 minut i perspektywa kolejnych 50 km z g\u00f3rk\u0105, na zm\u0119czeniu i ze skurczami. Odwracam si\u0119 zerkaj\u0105c na kamienny kopiec usypany na szycie Diablaka i cedz\u0119 przez zaci\u015bni\u0119te z\u0119by: Ty j\u0119dzo! Odpowiada mi cisza, zak\u0142\u00f3cona przez co raz mocniejsze porywy wiatru.<\/p>\n\n\n\n

Przynajmniej s\u0142o\u0144ce nie b\u0119dzie mi tak bardzo dokucza\u0107. Lokalny zefirek, przybieraj\u0105cy na sile z ka\u017cd\u0105 chwil\u0105, skutecznie zgromadzi\u0142 nad Babi\u0105 G\u00f3r\u0105 ca\u0142kiem poka\u017ane ilo\u015bci chmur. Nadal jest ciep\u0142o, wi\u0119c podmuchy wiatru zupe\u0142nie mi nie przeszkadzaj\u0105, martwi\u0119 si\u0119 jedynie mo\u017cliwymi opadami deszczu. Jeszcze by tego brakowa\u0142o, \u017ceby mnie to wredne babsko potraktowa\u0142o ulew\u0105 albo burz\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Przede mn\u0105 jeszcze tylko 3 km i b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 si\u0119 cokolwiek zregenerowa\u0107. W schronisku ma by\u0107 zupa, a to jest to co stawia mnie na nogi za ka\u017cdym razem. Ch\u0142opaki na g\u00f3rze poratowali mnie wod\u0105, nadal jestem grze, wi\u0119c nie ma co traci\u0107 czasu, trzeba walczy\u0107 dalej. Potrzebuj\u0119 jeszcze tylko wrzuci\u0107 cokolwiek na ruszt, poniewa\u017c u\u017calanie si\u0119 nad w\u0142asnym losem przez ostatnie kilka godzina zupe\u0142nie pozbawi\u0142o mnie jasno\u015bci rozumu, przez co zapomnia\u0142em, \u017ce na ultra trzeba regularnie dorzuca\u0107 do pieca. W tym momencie jest ju\u017c odrobin\u0119 p\u00f3\u017ano, bo czuj\u0119 jak burczy mi w brzuchu, dlatego przekopuj\u0119 m\u00f3j plecak w poszukiwaniu smakowitych k\u0105sk\u00f3w. \u017bel? Brp… chyba puszcz\u0119 pawia… Batonik? Nie mam ochoty. Cukierek? To to samo co batonik, nie chc\u0119. Co tu jeszcze mamy? \u015aliwki! O tak! To jest to! Mmmmm… jakie dobre, mi\u0119siste, s\u0142odziutkie, mi\u0119ciutkie. Niebo w g\u0119bie. Genialna przek\u0105ska. Dos\u0142ownie nie mog\u0119 si\u0119 powstrzyma\u0107 i mam wielk\u0105 ochot\u0119 poch\u0142on\u0105\u0107 ca\u0142e opakowanie, na szcz\u0119\u015bcie mniej wi\u0119cej w po\u0142owie jego zawarto\u015bci przypomina mi si\u0119, czym s\u0105 suszone \u015bliwki.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot. Dominika Rakszewska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Poza bomb\u0105 witaminow\u0105 o ca\u0142kiem przyzwoitej kaloryczno\u015bci, s\u0105 one naturalnym \u017ar\u00f3d\u0142em sorbitolu. Ten organiczny alkohol cukrowy poza tym, \u017ce ma s\u0142odki smak, to jeszcze jest humektantem, czyli silnie wi\u0105\u017ce wod\u0119, dzi\u0119ki czemu \u015bliwki idealnie nadaj\u0105 sie dla ludzi z wybrakowanym uz\u0119bieniem, poniewa\u017c dos\u0142ownie rozp\u0142ywaj\u0105 si\u0119 w ustach i w zasadzie nie trzeba ich gry\u017a\u0107. Niestety ta cecha ma te\u017c negatywny aspekt. A przynajmniej w odniesieniu do bieg\u00f3w ultra. Przyci\u0105gni\u0119ta przez sorbitol woda, bardzo szybko przesuwana jest w kierunku jelit, co rozlu\u017ania stolec i przy\u015bpiesza jego przesuwanie si\u0119 w kierunku strefy zrzutu. Zwi\u0119kszona konsumpcja suszonych \u015bliwek mo\u017ce spowodowa\u0107 nadmiern\u0105 presj\u0119 na zwieracze, a w konsekwencji przymusowy pit-stop w pobliskiej toalecie, je\u015bli w og\u00f3le si\u0119 do niej zd\u0105\u017cy. O ile mo\u017ce to by\u0107 postrzegane jako plus przez osoby cierpi\u0105ce na zaparcia, o tyle ja nie mam takich problem\u00f3w, a w trakcie ultra jest to ostatnia rzecz, na kt\u00f3r\u0105 mam ochot\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Z przera\u017ceniem przygl\u0105dam si\u0119 prawie ca\u0142kowicie opr\u00f3\u017cnionemu opakowaniu tych wspania\u0142ych owoc\u00f3w, nadal maj\u0105c usta wypchane kiloma sztukami. \u017buchwa zatrzymuje sie w po\u0142owie swojego ruchu oszcz\u0119dzaj\u0105c jedn\u0105 ze \u015bliwek przed ostatecznym sprasowaniem jej i zostaniem po\u0142kni\u0119t\u0105. Matko jedyna, co teraz? Straci\u0142em kup\u0119 czasu na Perci Akademik\u00f3w, wi\u0119c wola\u0142bym nie traci\u0107 go jeszcze wi\u0119cej na kup\u0119. Pr\u00f3buj\u0119 wymamrota\u0107 jakie\u015b wyfarinowane przekle\u0144stwo na g\u0142os, ale spomi\u0119dzy zapchanych ust wydobywa si\u0119 jedynie niezrozumia\u0142y be\u0142kot, cho\u0107 mo\u017ce to i lepiej, bo na czerwonym szlaku, kt\u00f3rym aktualnie schodz\u0119, przebywa masa turyst\u00f3w. Wystarczy, \u017ce b\u0119d\u0105 potem wspomina\u0107 jak to widzieli kolesia, kt\u00f3ry schodz\u0105c poch\u0142ania \u015bliwki suszone prosto z opakowania, zupe\u0142nie jakby nie jad\u0142 nic od tygodnia i nie b\u0119d\u0105 musieli dodawa\u0107, \u017ce rzuca\u0142 przy tym mi\u0119sem na lewo i prawo. Chowam do kieszeni resztk\u0119 suszonych owoc\u00f3w, modl\u0105c si\u0119 duchu do boga jelit, sorbitolu i osmozy o ulitowanie si\u0119 nad moj\u0105 skromn\u0105 osob\u0105, przynajmniej jeszcze przez kilka godzin. Potem mo\u017ce si\u0119 ju\u017c dzia\u0107 co chce, ale pliz, nie na trasie, nie w Parku Narodowym.<\/p>\n\n\n\n

Kwadrans przed 11 dotaczam si\u0119 do schroniska, uradowany, \u017ce najwyra\u017aniej przyj\u0119ta dawka sorbitolu nie by\u0142a a\u017c tak du\u017ca. Z oddali wita mnie radosny okrzyk Daniela, kieruj\u0105cy mnie na stanowisko serwisowe. Na pytanie co przygotowa\u0107, odpowiadam bez zawahania: zup\u0119! Nie ma! Zanim zd\u0105\u017cam wyrzuci\u0107 z siebie ca\u0142y szereg inwektyw pod adresem Babiej G\u00f3ry, m\u00f3j przyjaciel t\u0142umaczy mi, \u017ce zwyczajnie jestem za wcze\u015bnie. Zupa dopiero si\u0119 robi. B\u0119dzie w po\u0142udnie. Nic z tego nie rozumiem. Mia\u0142a by\u0107 przecie\u017c! Gdybym tu by\u0142 o 12, m\u00f3g\u0142ym na spokojnie skonsumowa\u0107 zupk\u0119, a nast\u0119pnie zej\u015b\u0107 z trasy, bo by\u0142oby ju\u017c za p\u00f3\u017ano na kontynuowanie biegu. Przewracam oczami, zupe\u0142nie jak moje dzieci, gdy prosi si\u0119 ich o posprz\u0105tanie po sobie, po czym zastanawiam si\u0119 czym mog\u0119 zaspokoi\u0107 g\u0142\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Ah ta rado\u015b\u0107 w oczach.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nastawi\u0142em si\u0119 psychicznie na zupk\u0119. Nic innego nie stawia mnie na nogi lepiej ni\u017c pomidor\u00f3wka albo ros\u00f3\u0142. Daniel, dawaj koli. Czarne z\u0142oto wchodzi jak woda, a wysoka zawarto\u015b\u0107 cukru od razu przynosi drobne orze\u017awienie. Nie na to liczy\u0142em, jednak jako\u015b musz\u0119 sobie poradzi\u0107. Na apetyt wybieram nieprawdopodobnie such\u0105 bu\u0142k\u0119, kt\u00f3r\u0105 zagryzam ogromn\u0105 ilo\u015bci\u0105 pomidor\u00f3w. Dos\u0142ownie robi\u0119 sobi\u0119 gazpacho w ustach w bieda wersji, bo pomijam te wszystkie cudowne sk\u0142adkini w postaci og\u00f3rk\u00f3w, papryki, cebulki, czosnku i przypraw, jednak posiekane z\u0119bami pomidory puszczaj\u0105 wystarczaj\u0105co du\u017co sok\u00f3w, \u017ceby czerstwa bu\u0142ka namoczy\u0142a si\u0119 do akceptowalnego przeze mnie stopnia i pozwoli\u0142a si\u0119 w miar\u0119 bez trudu prze\u0142kn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

W mi\u0119dzyczasie Daniel uzupe\u0142nia moje bidony, a Justyna supportuj\u0105ca Adriana wskazuje czarny szlak prowadz\u0105cy w kierunku Zawoi, t\u0142umacz\u0105c, \u017ce teraz t\u0119dy musz\u0119 biec. Tu padaj\u0105 s\u0142owa, o kt\u00f3re nigdy w \u017cyciu nie pos\u0105dzi\u0142bym samego siebie, kiedy chodzi o reakcj\u0119 na zbieg. Nie wypada ich przytacza\u0107, poniewa\u017c zrozumia\u0142by mnie jedynie Daniel Obajtek lub osoba cierpi\u0105ca na Zesp\u00f3\u0142 Tourette’a, a ci bardziej wra\u017cliwi mogliby poczu\u0107 si\u0119 dotkni\u0119ci. Nie chodzi te\u017c o to, wol\u0119 si\u0119 wspina\u0107, wszkak bieg w d\u00f3\u0142 zawsze jest \u0142atwiejszy od tego do g\u00f3ry. Po prostu oznacza to jeszcze wi\u0119cej kilometr\u00f3w do pokonania. By\u0142em przekonany, \u017ce teraz b\u0119dziemy wspina\u0107 si\u0119 na g\u00f3r\u0119 pi\u0105ty raz, a tu czeka na mnie jeszcze 5 km w d\u00f3\u0142 do Zawoi, a nast\u0119pnie 6 km pod g\u00f3r\u0119 na szczyt Diablaka, z r\u00f3\u017cnic\u0105 poziom\u00f3w 1000 metr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Podnosz\u0119 si\u0119 ze zwieszon\u0105 g\u0142ow\u0105, a Daniel pyta czy nie ciesz\u0119 si\u0119 na zbieg. Dorzucam jeszcze kilka okre\u015ble\u0144 idealnie pasuj\u0105cych do moich pierwszych s\u0142\u00f3w na reakcj\u0119 o dalszym zbiegu i przygotowuj\u0119 sie do dalszej batalii. Le\u0107, naparzaj taranem tam, dodaje m\u00f3j przyjaciel i wystawia r\u0119k\u0119 na przybicie pi\u0105tki mocy. Odwzajemniam gest, niestety wyj\u0105tkowo niefortunnie trafiam w d\u0142o\u0144 Daniela, najwyra\u017aniej uderzaj\u0105c w sam \u015brodek p\u0119kni\u0119tej blaszki kostnej. Grymas b\u00f3lu przeszywaj\u0105cy mi r\u0119k\u0119 pozwala na wyrzucenie z siebie jedynie skromnego „a\u0142a”, po czym ruszam w d\u00f3\u0142 wyzywaj\u0105c Babi\u0105 G\u00f3r\u0119 od najgorszych.<\/p>\n\n\n\n

P\u0118TLA PRZEZ ZAWOJ\u0118: 8 km (55,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

Adrenalina pozwoli\u0142a mi zapomnie\u0107 o kontuzji przez jaki\u015b czas, jednak Babia G\u00f3ra czuwa i jest gotowa przypomnie\u0107 mi, \u017ce nic w przyrodzie nie ginie. Jeszcze przez kilka krok\u00f3w zmagam si\u0119 w promieniuj\u0105cym b\u00f3lem, pocieszaj\u0105c si\u0119, \u017ce przynajmniej jest z g\u00f3rki i nie musz\u0119 \u015bciska\u0107 r\u0119koje\u015bci kij\u00f3w, wi\u0119c jest du\u017ca szansa, \u017ce za kilka chwil dyskomfort przeminie.<\/p>\n\n\n\n

Pierwszy kilometr w d\u00f3\u0142 to prawie 200 metr\u00f3w deniwelacji, a dodaj\u0105c do tego moje obola\u0142e i zmaltretowane skurczami nogi, dostaj\u0119 nu\u017c\u0105cy mnie i ci\u0105gn\u0105cy si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 odcinek, na kt\u00f3rym staram si\u0119 wyhamowa\u0107 zm\u0119czone cia\u0142o resztkami si\u0142 jakie we mnie pozosta\u0142y. Idzie cie\u017cko, ale jeszcze przed Surow\u0105 Cyrhl\u0105 nachylenie zdecydowanie \u0142agodnieje i mog\u0119 przej\u015b\u0107 do ci\u0105g\u0142ego truchtu, bez obawy, \u017ce w skutek nadmiernej pr\u0119dko\u015bci zahacz\u0119 jedn\u0105 nog\u0105 o drug\u0105 i sko\u0144cz\u0119 na pobliskim SORze z ranami t\u0142uczonymi na ca\u0142ym ciele.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Co raz wi\u0119cej czarnych chmur nade mn\u0105.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tutaj te\u017c robi si\u0119 du\u017co bardziej ustronnie. Zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 turyst\u00f3w wchodzi na Babi\u0105 G\u00f3r\u0119 niebieskim szlakiem od strony Zawoi Markowej, kt\u00f3r\u0105 z reszt\u0105 min\u0119 za kilka chwil, natomiast ten czarny szlak odrobin\u0119 dalej na wsch\u00f3d nie nale\u017cy do najbardziej ucz\u0119szczanych. Z reszt\u0105 ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, bo w ko\u0144cu mog\u0119 bez kr\u0119pacji i znaczengo schodzenia z trasy przystan\u0105\u0107 na swoje drugie siku. Po o\u015bmiu godzinach i wypiciu mniej wi\u0119cej wiaderka p\u0142yn\u00f3w, p\u0119cherz daje mi o sobie zna\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Jakkolwiek niezdrowo to brzmi, z wielk\u0105 uwag\u0105 przygl\u0105dam si\u0119 w\u0142asnym siu\u015bkom. Nie to, \u017ceby mnie to jara\u0142o, po prostu jest to dla mnie istotny wska\u017anik odwodnienia. Poniewa\u017c jest sakramencko gor\u0105co, a do tej pory mia\u0142em tylko jeden taki przystanek, spodziewam si\u0119 mocno \u017c\u00f3\u0142tej, wr\u0119cz bursztynowej barwy, kt\u00f3ra ucieszy\u0142aby oko przeczesuj\u0105ce pla\u017ce nad Ba\u0142tykiem w poszukiwaniu tej skamienia\u0142ej \u017cywicy, jednak dla ka\u017cdego lekarza pierwszego kontaktu oraz dla ultrasa powinna by\u0107 sygna\u0142em alarmowym i dawa\u0107 jasno do zrozumienia, \u017ce nie dzieje si\u0119 dobrze.<\/p>\n\n\n\n

Tymczasem, kiedy m\u00f3j m\u00f3zg wysy\u0142a informacj\u0119 do mi\u0119\u015bnia wypieracza p\u0119cherza, \u017ce mo\u017cna si\u0119 ju\u017c kurczy\u0107 i wypycha\u0107 mocz, a zwieracz zewn\u0119trzny cewki moczowej rozlu\u017ania si\u0119 umo\u017cliwiaj\u0105c swobodny przep\u0142yw efekt\u00f3w filtracji nerek, moim oczom ukazuje si\u0119 strumie\u0144 o barwie s\u0142omkowej, momentami przechodz\u0105cej w odcie\u0144 bia\u0142ego Chardonnay. A\u017c zaczynam si\u0119 \u015bmia\u0107 obsikuj\u0105c sobie delikatnie buty. Nic z tego nie rozumiem. Jeszcze niedawno racjonowa\u0142em sobie wod\u0119, spodziewaj\u0105c si\u0119 wskutek tego nadmiernego odwodnienia, a teraz wszystko jest w porz\u0105dku? Wprawdzie wydudni\u0142em na punktcie od\u017cywczym mn\u00f3stwo p\u0142yn\u00f3w i zagryz\u0142em workiem pomidor\u00f3w, ale to naprawd\u0119 wystarczy\u0142o? A\u017c mi si\u0119 wierzy\u0107 nie chce. Niemniej wszystkie znaki na niebie (w postaci nadal lec\u0105cego strumienia moich siu\u015bk\u00f3w) i ziemi (w postaci moczu, kt\u00f3ry na niej wyl\u0105dowa\u0142) jednoznacznie wskazuj\u0105, \u017ce nie mam si\u0119 czym martwi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Ta ulga przynosi mi zupe\u0142nie nieoczkiwane rozlu\u017anienie. Nagle zapominam o tych wszystkich k\u0142odach rzucanych przez Babi\u0105 G\u00f3r\u0119 pod moje nogi. Dostaj\u0119 jedn\u0105 niewielk\u0105 wiadomo\u015b\u0107 pozytywn\u0105, ale wystarcza mi ona do podbudowania morale i kontynuacji walki.<\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pne kilometry wchodz\u0105 mi zadziwiaj\u0105co lekko, a ka\u017cdy z nich zajmuje dobrze poni\u017cej granicznych 10 min\/km, pozwalaj\u0105c mi odrobi\u0107 cho\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 zapasu do oczekiwanego wyniku. Niestety dzieje si\u0119 tak tylko dlatego, \u017ce lec\u0119 w d\u00f3\u0142 bez agresywnego nachylenia. Doskonale wiem, \u017ce nie b\u0119dzie to trwa\u0142o wiecznie i ju\u017c za kilka chwil b\u0119d\u0119 na powr\u00f3t zbiera\u0107 c\u0119gi od Babiej G\u00f3ry.<\/p>\n\n\n\n

Rado\u015b\u0107 trwa do wspomnianej wcze\u015bniej Zawoi Markowej, gdzie zaczyna si\u0119 pi\u0105te podej\u015bcie na Babi\u0105 G\u00f3r\u0119. Staruj\u0119 z 720 m n.p.m., a za 6 km b\u0119d\u0119 1000 metr\u00f3w wy\u017cej na szczycie Diablaka. A\u017c mnie uda sw\u0119dz\u0105, pod\u015bwiadomie wyczuwaj\u0105c \u0142omot, jaki zamierzam im spu\u015bci\u0107 w najbli\u017cszym czasie.<\/p>\n\n\n\n

Po 3 km i 40 minutach melduj\u0119 si\u0119 ponownie w Markowych Szczawinach, gdzie Daniel czeka na mnie z paruj\u0105c\u0105 pomidor\u00f3wka. Ponad 9 godzin czeka\u0142em na ten moment i w ko\u0144cu mog\u0119 zrealizowa\u0107 swoje kulinarne marzenia. Dopadam do plastikowego kubeczka i nawet nie fatyguj\u0119 si\u0119 po \u0142y\u017ck\u0119. Po prostu wlewam sobie zawarto\u015b\u0107 do ust, co chwila zagryzaj\u0105c j\u0105 tak\u0105 sam\u0105 such\u0105 bu\u0142k\u0105, jak podczas mojej poprzedniej wizyty w schronisku. Z t\u0105 tylko r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce teraz pieczywo bardzo \u0142atwo i szybko mi\u0119knie w po\u0142\u0105czeniu z gor\u0105c\u0105 zup\u0105, co sprzyja przy\u015bpieszonej konsumpcji.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pitne z\u0142oto.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

A skoro ju\u017c przy czasie jeste\u015bmy, to dotarcie na ten 55. kilometr zaj\u0119\u0142o mi 9 godzin i 15 minut, a to oznacza, \u017ce zje\u017cd\u017caj\u0105c na pit stop ju\u017c na dzie\u0144 dobry jestem 5 minut w plecy w stosunku do za\u0142o\u017conego planu, a przecie\u017c sam serwis te\u017c musi chwil\u0119 potrwa\u0107. To jest ten moment, kiedy dociera do mnie, \u017ce ryzyko niezmieszczenia si\u0119 w limicie w\u0142a\u015bnie wzros\u0142o do poziomu wysokiego. Z przera\u017ceniem licz\u0119 jeszcze raz, weryfikuj\u0105c czy przypadkiem si\u0119 nie pomyli\u0142em, a Justyna z Mart\u0105, kt\u00f3re czekaj\u0105 akurat na swoich partner\u00f3w, pocieszaj\u0105 mnie i pr\u00f3buj\u0105 mi wm\u00f3wi\u0107, \u017ce jeszcze na spokojnie powinienem si\u0119 wyrobi\u0107. Tyle \u017ce ja tego nie widz\u0119. Na spokojnie to ja mog\u0119 wci\u0105gn\u0105\u0107 tutaj pomidor\u00f3wk\u0119, ale \u017ceby zmie\u015bci\u0107 si\u0119 w limicie, b\u0119d\u0119 musia\u0142 naprawd\u0119 mocno \u015bcisn\u0105\u0107 po\u015blady i wykrzesa\u0107 z siebie jeszcze ca\u0142kiem poka\u017ane moce na potr\u00f3jne szczytowanie.<\/p>\n\n\n\n

Boj\u0119 si\u0119, \u017ce si\u0119 nie wyrobi\u0119. Zwalniam z ka\u017cdym kilometrem. Tyle wysi\u0142ku, tyle potu wylanego, tyle kilometr\u00f3w pokonanych i teraz to wszystko w piach? Nie mo\u017ce by\u0107! Przecie\u017c ja jeszcze nigdy nie nie uko\u0144czy\u0142em biegu. Nie mam poj\u0119cia jak to jest nie zmie\u015bci\u0107 si\u0119 w limicie, ale ju\u017c mnie boli i w oczy k\u0142uje. Nie mam pomys\u0142u, co mog\u0119 zrobi\u0107 lepiej. Obawiam si\u0119, \u017ce jest ju\u017c troch\u0119 za p\u00f3\u017ano na popraw\u0119 strategii. Jeszcze nigdy nie by\u0142em w takiej sytuacji. Wszysztkie biegi do tej pory ko\u0144czy\u0142em w \u015bcis\u0142ej czo\u0142\u00f3wce, a raz nawet uda\u0142o mi si\u0119 wywalczy\u0107 podium. Z drugiej strony tutaj jest podobnie. Jestem 6. w klasyfikacji generalnej. To nie tak bardzo daleko od ch\u0142opak\u00f3w pretenduj\u0105cych do zwyci\u0119zc\u00f3w, r\u00f3wnocze\u015bnie mo\u017ce si\u0119 to okaza\u0107 niewystarczaj\u0105ce na zmieszczenie si\u0119 w limicie biegu.<\/p>\n\n\n\n

-Masz teraz chwil\u0119, \u017ceby powiedzie\u0107 jak si\u0119 czujesz na pi\u0105tym podej\u015bciu. – Zaczepia mnie entuzjastycznie m\u00f3j przyjaciel, gdy zeruj\u0119 kubeczek pomidor\u00f3wki
– Nie mog\u0119 tego powiedzie\u0107. – Zaczynam po\u0142ykaj\u0105c pozosta\u0142e na dnie kluski i zlizuj\u0105c z brody \u015bciekaj\u0105ce resztki zupy. – Bo jak Paula to w\u0142\u0105czy, a dzieci b\u0119d\u0105 s\u0142ucha\u0107 to si\u0119 to nie b\u0119dzie nadawa\u0107, ale w skr\u00f3cie czuje si\u0119 \u017ale…
– A wygl\u0105dasz dobrze! – Daniel przerywa mi w p\u00f3\u0142 zdania, nie pozwalaj\u0105c na robienie z siebie ofiary losu. – I na tym sko\u0144czmy!<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce i racja. On si\u0119 jeszcze nie podda\u0142. Skacze wok\u00f3\u0142 mnie robi\u0105c co w jego mocy, \u017ceby u\u0142atwic mi walk\u0119 z Babi\u0105 G\u00f3r\u0105. Mog\u0119 wi\u0119c ruszy\u0107 dupsko i postara\u0107 si\u0119 uko\u0144czy\u0107 ten bieg godnie, ewentualnie mog\u0119 zosta\u0107 tutaj w Markowych Szczawinach i wyp\u0142akiwa\u0107 si\u0119 do czyjego\u015b\u0107 ramienia. A trzeba przyzna\u0107, \u017ce jest w kim wybiera\u0107, poniewa\u017c poza moim towarzyszem s\u0105 jeszcze dziewczyny, kt\u00f3re z pewno\u015bci\u0105 nie odm\u00f3wi\u0105 pomocy ultrasowi w potrzebie, o wolontariuszach nie wspominaj\u0105c, bo ci gotowi s\u0105 zrobi\u0107 wszystko dla poprawy samopoczucia uczestnik\u00f3w biegu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Dla samych tych widok\u00f3w, nadal warto tu by\u0107.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

PI\u0104TE WEJ\u015aCIE: 3 km (58,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

Podrywam si\u0119 z \u0142awki, bior\u0119 kij\u0119 i rzucam tylko zwi\u0119z\u0142e „Dzi\u0119ki” w odpowiedzi na ch\u00f3ralne „Powodzenia” ze strony Justyny, Marty i Daniela. Odchodz\u0119 chwiejnym krokiem, domy\u015blnie wskazuj\u0105cym na powr\u00f3t z mocno zakrapianej imprezy, a to zwyczajnie m\u00f3j pi\u0105ty atak szczytowy w formie pozostawiaj\u0105cej wiele do \u017cyczenia. Skurcze co chwila wracaj\u0105 na przemian z wi\u0119ksz\u0105 lub mniejsz\u0105 intensywno\u015bci\u0105 i chyba powoli zaczynam mie\u0107 dosy\u0107, a na razie pokona\u0142em niewiele ponad maraton. Jednak ju\u017c po kilkudziesi\u0119ciu metrach zastyg\u0142e od kr\u00f3tkiego przystanku mi\u0119\u015bnie z powrotem odzyskuj\u0105 u\u015bpion\u0105 moc i mog\u0119 dalej prze\u0107 przed siebie.<\/p>\n\n\n\n

Po raz kolejny przekonuj\u0119 si\u0119, \u017ce do dobrego biegu najbardziej potrzebuj\u0119 solidnego zapalnika, kt\u00f3ry podkr\u0119ci mi adrenalin\u0119, pozwoli zapomnie\u0107 o wszystkim do oko\u0142a i skupi\u0107 si\u0119 jedynie na biegu. Tak by\u0142o na Biegu Kreta, kiedy goni\u0142 mnie Staszek, tak by\u0142o na Maratonie Warszawskim, kiedy ko\u0144czy\u0142 mi sie limit trzech godzin, i tak samo jest teraz. Wizja niezmieszczenia si\u0119 w regulaminowych 17 godzinach dzia\u0142a na mnie jak Red Bull. Z jednej strony okropnie siada mi na psychice, a z drugiej dodaje skrzyde\u0142. Cho\u0107 mo\u017ce bardziej po prostu zagrzewa do walki. Nagle zapominam o tych wszystkich bol\u0105czkach, kt\u00f3re mi doskwiera\u0142y, przestaj\u0119 si\u0119 u\u017cala\u0107 nad sob\u0105, nie zauwa\u017cam Babiej G\u00f3ry i jej z\u0142o\u015bliwo\u015bci. Jestem tylko ja i ta cholerna g\u00f3ra, na kt\u00f3r\u0105 musz\u0119 si\u0119 wdrapa\u0107 jeszcze trzy razy.<\/p>\n\n\n\n

Po nieca\u0142ych 10 godzinach, 58 kilometrach i setkach przekle\u0144stw rzuconych pod w\u0142asne nogi zdobywam Diablaka po raz pi\u0105ty. Ju\u017c nawet nie por\u00f3wnuj\u0119 si\u0119 do mojego pierwotnie zak\u0142adanego planu zdobycia Babiej G\u00f3ry w \u015brednim tempie 10 min\/km, co pozwoli\u0142oby mi zameldowa\u0107 si\u0119 na mecie 20 minut przed ko\u0144cowym gwizdkiem. Teraz patrz\u0119 jedynie na regulaminowe 17 godzin, do kt\u00f3rych mam ca\u0142e 5 minut zapasu, zak\u0142adaj\u0105c \u017ce b\u0119d\u0119 si\u0119 porusza\u0107 przez kolejne 42 km tempem nie wolniejszym ni\u017c do tej pory. 300 sekund. Tyle ile trwa ugotowanie jednego niedu\u017cego jajka na twardo. Tak niewiele, a mimo to za\u0142o\u017cenie mocno optymistyczne, jednak innych mo\u017cliwo\u015bci brak.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Szczytowanie po raz pi\u0105ty.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

PI\u0104TE ZEJ\u015aCIE: 3 km (61,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

Nadal jestem w grze i widz\u0119 jak presja czasu dzia\u0142a na mnie motywuj\u0105co. Nogi mnie sakramencko bol\u0105, balansuj\u0119 na granicy ponownych skurcz\u00f3w, delikatnie odpuszczaj\u0105c, kiedy tylko czuj\u0119, \u017ce zbli\u017ca si\u0119 kolejna fala kulminacyjna. Mimo to staram si\u0119 nie zwraca\u0107 uwagi na zm\u0119czenie. Mam przed oczami tylko jeden cel i jest nim o\u015bmiokrotne wej\u015bcie na Babi\u0105. Nic wi\u0119cej si\u0119 nie liczy, dlatego pierwszy raz nie robi\u0119 nawet najkr\u00f3tszego przystanku na szczycie. Do tej pory zatrzymywa\u0142em si\u0119 tutaj, \u017ceby zrobi\u0107 malownicze foteczki lub nakr\u0119ci\u0107 kr\u00f3tki filmik dla potomnych. Tym razem odpuszczam, zachowuj\u0105c te dodatkowe kilkadziesi\u0105t sekund do wykorzystania na bieg.<\/p>\n\n\n\n

Ku mojemu zdziwieniu nawet zbiegi wchodz\u0105 mi zdecydowanie lepiej. Nie mog\u0119 sobie pozwoli\u0107 na pilnowanie ka\u017cdego najmniejszego kroczku. Du\u017co pewniej sadz\u0119 swoje susy, co odbija si\u0119 na delikatnie podkr\u0119conej pr\u0119dko\u015bci. Nie to, \u017cebym bi\u0142 jakie\u015b rekordy pr\u0119dko\u015bci, jednak w por\u00f3wnaniu z moimi poprzednimi zej\u015bciami tym szlakiem, mog\u0119 \u015bmia\u0142o powiedzie\u0107, \u017ce czu\u0107 wiatr w resztkach w\u0142os\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Mniej wi\u0119cej w po\u0142owie tego kr\u00f3tkiego odcinka kto\u015b mnie zaczepia na trasie, pytaj\u0105c czy zmieszcz\u0119 si\u0119 w limicie. Nie mam poj\u0119cia kto to jest, a boj\u0119 si\u0119 oderwa\u0107 wzrok od g\u0142az\u00f3w, po kt\u00f3rych skacz\u0119, celem identyfikacji napotkanego jegomo\u015bcia. Obawa przed wyr\u017cni\u0119ciem o twarde pod\u0142o\u017ce jest zbyt silna i ka\u017ce mi si\u0119 skupi\u0107 na miejscach, w kt\u00f3rych zamierzam postawi\u0107 kolejne kroki. Troch\u0119 jak Lot i jego \u017cona, tylko w moim przypadku nie chodzi o zakaz spogl\u0105dania za siebie, a przed siebie, bo sko\u0144czy\u0107 si\u0119 to mo\u017ce nie tyle zamian\u0105 w s\u0142up soli, co rozbiciem \u0142ba na otaczaj\u0105cych mnie kamieniach.<\/p>\n\n\n\n

Odkrzykuj\u0119 jedynie, \u017ce nie mam poj\u0119cia, ale walcz\u0119, a ostatnie co dociera do moich uszu to informacja, \u017ce on ju\u017c odpuszcza i schodzi z trasy. Przez kolejne kilkaset metr\u00f3w zachodz\u0119 w g\u0142ow\u0119, kto to by\u0142 i dopiero przed samym schroniskiem udaje mi si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 kropki. Staszek! Chyba jedyna s\u0142uszna decyzja. Skoro ja walcz\u0119 o zmieszczenie si\u0119 w limicie na styk, a on jest dobre p\u00f3\u0142 godziny za mn\u0105 i dopiero wchodzi na szczyt pi\u0105ty raz, raczej ma marne szanse na dotarcie do mety. Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry uko\u0144czy\u0142 Bieg Kr\u0119ta zaledwie godzin\u0119 po mnie, niesamowity mocarz, pokonany przez Babi\u0105 G\u00f3r\u0119. Szkoda, liczy\u0142em na to, \u017ce b\u0119dziemy pi\u0107 razem zimne piwko na mecie i \u015bmia\u0107 si\u0119 Babiej G\u00f3rze prosto w twarz, tymczasem to za ma\u0142o na t\u0105 wredot\u0119. Cho\u0107 paradoksalnie jest to dla mnie pewnego rodzaju pocieszenie. Je\u015bli nie dam rady zamkn\u0105\u0107 si\u0119 w 17 godzin, to i tak wstydu nie b\u0119dzie. Tutaj odpadaj\u0105 nawet naprawd\u0119 mocni zawodnicy.<\/p>\n\n\n\n

O 13:30 w zasi\u0119gu wzroku mam schronisko oraz 38 km do mety. Przek\u0142ada si\u0119 to na 6 godzin i 20 minut, nadal zak\u0142adaj\u0105c, \u017ce uda mi si\u0119 utrzyma\u0107 bie\u017c\u0105ce tempo. W takiej sytuacji zostaje mi nawet 10 minut zapasu. Nieprawdopodobne! Uda\u0142o mi si\u0119 odrobi\u0107 troszeczk\u0119 straconego czasu. Niewiele, ale jednak! To jeszcze bardziej daje mi nadziej\u0119 na uko\u0144czenie biegu. Czuj\u0119 si\u0119 jakbym zaaplikowa\u0142 sobie wiadro kofeiny, adrenaliny i dopaminy.<\/p>\n\n\n\n

Na pe\u0142nych obrotach wje\u017cd\u017cam do alei serwisowej, gdzie m\u00f3j support doskonale wie co ma robi\u0107. Z\u0142oty zestaw strudzonego ultrasa w postaci pomidor\u00f3wki z bu\u0142k\u0105 ju\u017c na mnie czeka, a Daniel dba o uzupe\u0142nienie p\u0142yn\u00f3w, wyrzucenie \u015bmieci, doniesienie przek\u0105sek i przygotowanie \u015bwie\u017cych ciuch\u00f3w. Serwis rodem z Formu\u0142y 1 zajmuje nam dos\u0142ownie chwil\u0119 i kilka minut p\u00f3\u017aniej jestem gotowy do drogi.<\/p>\n\n\n\n

– Na kolejnym punkcie nie ma zupy. – Rzuca mi Daniel na odchodne.
– Jak to? – Pytam, poprzedzaj\u0105c zdziwienie kilkoma szorstkimi s\u0142owami, nienadaj\u0105cymi si\u0119 do cytowania.
– To ten pierwszy punkt, gdzie maj\u0105 tylko bu\u0142ki, ale jak chcesz to ci zanios\u0119.
– Serio? Bardzo by mi to pomog\u0142o. Ta zupka to p\u0142ynne z\u0142oto.
– No dobra, to lec\u0119. – Taki support to r\u00f3wnie\u017c z\u0142oto. Nie ma, \u017ce daleko, \u017ce nie chce mu si\u0119, \u017ce kontuzje ma i noga go boli. On jest got\u00f3w dla mnie wdrapa\u0107 si\u0119 nawet na szczyt Diablaka i tam czeka\u0107 z zup\u0105, na szcz\u0119\u015bcie a\u017c tyle nie potrzebuj\u0119 do szcz\u0119\u015bcia. Zanim si\u0119 rozstaniemy rzuca jeszcze tylko jedno has\u0142o. – Naparzaj!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Prosta droga na szczyt.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

SZ\u00d3STE WEJ\u015aCIE: 9,5 km (71 km)<\/h3>\n\n\n\n

Czerwony szlak z Markowych Szczawin w kierunku czeskiej granicy to wspania\u0142y odcinek. Niby mia\u0142o by\u0107 pod g\u00f3r\u0119, a jednak jest g\u0142\u00f3wnie z g\u00f3rki, przynajmniej przez 4 km a\u017c do \u017bywieckich Rozstaj\u00f3w. Tam nast\u0119puje ostry skr\u0119t w lewo i dosy\u0107 strome wej\u015bcie ju\u017c na szczyt Diablaka przez Ma\u0142\u0105 Babi\u0105 G\u00f3r\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Nieprawdopobodnie przyjemny, pi\u0119kny i ma\u0142o ucz\u0119szczany szlak, g\u0119sto poro\u015bni\u0119ty zielon\u0105 ro\u015blinno\u015bci\u0105 pozwala mi odrobin\u0119 zluzowa\u0107 gatki. Pomimo stresuj\u0105cego po\u0142o\u017cenia i nieustannej presji czasu, korzystam dominuj\u0105cej tutaj zielonej barwy i czekam na rozlu\u017anienie napi\u0119cia mi\u0119\u015bniowego, popraw\u0119 koncentracji oraz poczucie relaksu, wszak nie od dzi\u015b wiadomo, \u017ce ziele\u0144 ma udokumentowany wp\u0142yw na samopoczucie. Niestety \u017caden z tak bardzo oczekiwanych przeze mnie skutk\u00f3w nie nadchodzi. By\u0107 mo\u017ce to dlatego, \u017ce bezustannie zasypuj\u0119 sobie g\u0142ow\u0119 tym jednym prostym uk\u0142adem r\u00f3wna\u0144 z dwiema niewiadomymi.<\/p>\n\n\n\n

s + x = 99
t + y = 17
gdzie s to przebyty dystans, x to odleg\u0142o\u015b\u0107 do mety, a t to czas sp\u0119dzony na trasie, podczas gdy y to ilo\u015b\u0107 godzin do limitu czasowego. Po podstawieniu do wzoru wychodzi mi, \u017ce zosta\u0142o mi jeszcze do pokonania 37 km w 6,5 godziny. Potem wystarczy jeszcze zamieni\u0107 godziny na minuty i podzieli\u0107 je przez ilo\u015b\u0107 kilometr\u00f3w. Raczej ma\u0142o skomplikowane zadanie, jednak w biegu, po zawranej nocce i na zm\u0119czeniu wcale nie daje si\u0119 tak szybko rozwi\u0105za\u0107. Dopiero po kilku chwilach dowiaduj\u0119 si\u0119, czy tempo 10 min\/km wystarczy, \u017ceby si\u0119 zmie\u015bci\u0107 w limicie. Na ten moment nadal mam jeszcze szanse uko\u0144czy\u0107 ten bieg.<\/p>\n\n\n\n

Niestety ten zielony szlak, poza pi\u0119knymi okoliczno\u015bciami przyrody, ma jeszcze do zaoferowania dosy\u0107 ambitne 700-metrowe podej\u015bcie, ci\u0105gn\u0105ce si\u0119 przez dobre 5 km, przez co perspektywa finiszu na tym biegu co raz bardziej zaczyna rozmywa\u0107 si\u0119 w mojej wyimaginowanej wizji. Jeszcze niedawno widzia\u0142em siebie samego, wbiegaj\u0105cego na met\u0119 na minuty, je\u015bli nie na sekundy przed g\u00f3rnym limitem czasowym, a teraz wyobra\u017cam sobie, jak docieram do Polany Sta\u0144cowej zdecydowanie za p\u00f3\u017ano, impreza ju\u017c si\u0119 dawno sko\u0144czy\u0142a, wszyscy poszli do domu, a mnie wita hulaj\u0105cy wiatr pomi\u0119dzy pozostawionymi przez cz\u0142onk\u00f3w imprezy finiszer\u00f3w skrzynkami po idealnie sch\u0142odzonym Mi\u0142os\u0142awie IPA. Ale nie, przecie\u017c wiadomo, \u017ce tak nie b\u0119dzie! Przecie\u017c nie zostawiliby po sobie bajzlu, na pewno by wszystko posprz\u0105tali.<\/p>\n\n\n\n

Ponad p\u00f3\u0142 doby po starcie docieram na szczyt po raz sz\u00f3sty. Ch\u0142opaki na g\u00f3rze, widz\u0105c moj\u0105 strudzon\u0105 twarz, szybko \u0142\u0105cz\u0105 kropki i bez wzruszenia pytaj\u0105 czy to ju\u017c koniec. Jaki koniec? Przecie\u017c mia\u0142o by\u0107 8 wej\u015b\u0107. Jeden z wolontariuszy patrzy na mnie z niedowierzaniem i pyta czy to znaczy, \u017ce nadal chc\u0119 biec po si\u00f3dme wej\u015bcie. Zosta\u0142o 29 km i nieca\u0142e 5 godzin. W zaokr\u0105gleniu to nadal 10 min\/km. Wystarczy nie zwalnia\u0107, wi\u0119c kompletnie nie rozumiem sk\u0105d jego w\u0105tpliwo\u015bci. Mam z trasy zej\u015b\u0107 ju\u017c teraz? Dobra, wiem \u017ce marne mam szanse w og\u00f3le na wej\u015bcie do klasyfikacji generalnej, jednak nadal jestem w grze. A skoro ju\u017c wytrwa\u0142em do tego momentu, to przecie\u017c nie odpuszcz\u0119 tak po prostu. Walka!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Sczytowanie po raz sz\u00f3sty, robi si\u0119 pusto, wi\u0119kszo\u015b\u0107 ju\u017c posz\u0142a do dom\u00f3w.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

SZ\u00d3STE ZEJ\u015aCIE: 4,5 km (75,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

Jestem na styk. Je\u015bli si\u0119 zmieszcz\u0119, to dos\u0142ownie na grubo\u015b\u0107 szprychy. Oby tylko kopyta wytrzyma\u0142y. Adrenalina i obawa przed wypadni\u0119ciem z obiegu pozwalaj\u0105 mi nie zwraca\u0107 uwagi na doskwieraj\u0105ce mi b\u00f3le, ale nie jestem pewien czy wystarczy tego jeszcze na 5 godzin, a do wszystkich negatywnych temat\u00f3w dochodzi odwodnienie. Gdy staj\u0119 na trzecie siku, widz\u0119 intensywnie \u017c\u00f3\u0142ty i kr\u00f3tki strumie\u0144 moczu. Niedobrze. Bardzo niedobrze. Jestem odwodniony, wi\u0119c czym pr\u0119dzej opr\u00f3\u017cniam prawie ca\u0142e swoje bidony, zostawiaj\u0105c sobie zaledwie kilka ma\u0142ych \u0142yk\u00f3w. Teraz b\u0119dzie z g\u00f3rki, wi\u0119c pragnienie nie powinno mi a\u017c tak bardzo doskwiera\u0107, a na Prze\u0142\u0119czy Krowiarki b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 zatankowa\u0107 do pe\u0142na.<\/p>\n\n\n\n

P\u0119dz\u0119 w d\u00f3\u0142 na granicy moich mo\u017cliwo\u015bci, schodz\u0105c z tempem do poziomu 7 min\/km. Nie s\u0105dzi\u0142em, \u017ce b\u0119d\u0119 w stanie rozwin\u0105\u0107 takie pr\u0119dko\u015bci, ale pragnienie uko\u0144czenia biegu pcha mnie do przodu bez opami\u0119tania, dzi\u0119ki czemu 35 minut po\u017aniej melduj\u0119 si\u0119 w Krowiarkach.<\/p>\n\n\n\n

Siadam na \u0142aweczce, a Daniel zabiera si\u0119 do roboty. Zupa przyniesion\u0105 tu przez niego osobi\u015bcie ze schroniska, bu\u0142ka, pomidory, bidony, zestaw \u015bwie\u017cych ciuch\u00f3w oraz co\u015b na co czekam mniej wi\u0119cej od 50 km. Mizuno Skyrise. Moje ulubione pontony do zwijania asfaltu. Z trudem wyci\u0105gam obola\u0142e stopy z wys\u0142u\u017conych Mizuno Daichi i opatulam je mi\u0119ciutk\u0105 cholewk\u0105 przypominaj\u0105c\u0105 w odczuciu domowe papucie.<\/p>\n\n\n\n

Spr\u0119\u017camy si\u0119 do granic mo\u017cliwo\u015bci, \u017ceby tylko wypchn\u0105\u0107 mnie z powrotem na tras\u0119, podczas gdy k\u0105tem oka dostrzegam innego zawodnika zamawiaj\u0105cego sobie piwko w barku przy punktcie od\u017cywczym. Nigdzie mu si\u0119 nie \u015bpieszy, wygl\u0105da jakby by\u0142 na wakacjach, jednak dzier\u017cy czerwony numer startowy identyfikuj\u0105cy pretendent\u00f3w do zdobycia Babiej G\u00f3ry 8 razy. Po kr\u00f3tkiej wymianie zda\u0144 Kamil, bo takie imie widnieje na jego numerze startowym, stwierdza \u017ce schodzi z trasy, bo zbieg tutaj zaj\u0105\u0142 mu 45 minut, a tyle samo mamy do odci\u0119cia na si\u00f3dmym szczycie. Kompletnie o tym zapomnia\u0142em. Na si\u00f3dmym wej\u015bciu obowi\u0105zuje limit czasowy. Trzeba tam by\u0107 przed 16:30, je\u015bli chce si\u0119 kontynuowa\u0107 bieg.<\/p>\n\n\n\n

Nie dopuszczam do siebie my\u015bli, \u017ce nie zd\u0105\u017c\u0119. Nie przemawia do mnie, \u017ce 6,5 km, kt\u00f3re mam do pokonania przez Per\u0107 Przyrodnik\u00f3w zaj\u0119\u0142oby nieca\u0142e 50 minut, gdybym zbiega\u0142 w d\u00f3\u0142. I to z wiatrem w plecy. A tu jeszcze trzeba si\u0119 wspi\u0105\u0107 750 metr\u00f3w. Ale nie mog\u0119 si\u0119 podda\u0107. Jeszce nie teraz. Daniel dwoi si\u0119 i troi, jest got\u00f3w zanie\u015b\u0107 mnie na g\u00f3r\u0119, je\u015bli to pomo\u017ce, wi\u0119c nie licz\u0119 ju\u017c tempa. Teraz ju\u017c zostaje mi proste zero-jedynkowe rozwi\u0105zanie. Zmieszcz\u0119 si\u0119 albo nie.<\/p>\n\n\n\n

SI\u00d3DME WEJ\u015aCIE: 4,5 km (80 km)<\/h3>\n\n\n\n

Co za ulga dla st\u00f3p. Nie wiem jak mog\u0142em nie zdecydowa\u0107 si\u0119 na zmian\u0119 ogumienia na drugim punkcie od\u017cywczym, kiedy Daniel mi to proponowa\u0142. Mizuno Daichi by\u0107 mo\u017ce troch\u0119 lepiej trzyma\u0142y si\u0119 nawierzchni, ale przy okazji wym\u0119czy\u0142y mi podeszwy st\u00f3p. Mam wra\u017cenie, \u017ce ka\u017cda kosteczka w nogach zosta\u0142a napr\u0119\u017cona do granic mo\u017cliwo\u015bci, natomiast przyczepno\u015b\u0107 przy takiej pogodzie nie odbiega diametralnie od tego co oferuje mi Mizuno Skyrise.<\/p>\n\n\n\n

Lepiej p\u00f3\u017ano ni\u017c wcale i teraz dopiero czuj\u0119, \u017ce p\u0142yn\u0119. Do tej pory ka\u017cdy, nawet najmniejszy kamyczek, by\u0142em w stanie odczu\u0107 przez podeszwy but\u00f3w terenowych. Biegn\u0105c w kierunku Markowych Szczawin niebieskim \u017cwirowym szlakiem, nie zauwa\u017cam nawet wi\u0119kszych g\u0142azik\u00f3w. Komfort nie do opisania pozwala mi rozp\u0119dzi\u0107 si\u0119 nawet do 6 min\/km. To mo\u017ce jednak co\u015b z tego jeszcze b\u0119dzie?<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Miekkie buciki i od razu humor lepszy.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Rado\u015b\u0107 i mydlenie w\u0142asnych oczu ci\u0105gnie si\u0119 zaledwie przez 2 km, do Szkolnikowych Rozstaj\u00f3w. Tutaj odbijam w g\u00f3r\u0119 na Per\u0107 Akademik\u00f3w. Te nieca\u0142e 1,5 km oraz 300 m w g\u00f3re definitywnie sprowadza mnie na ziemi\u0119, spowolniaj\u0105c mnie od pierwszego kroku. Z przera\u017ceniem spogl\u0105dam na zegarek i widz\u0119 jak Babia G\u00f3ra oddala si\u0119 ode mnie. Zwyczajnie nie mam ju\u017c si\u0142 brn\u0105\u0107 do g\u00f3ry relatywnie \u017cwawym krokiem. Id\u0119 i to tak wolnym tempem, \u017ce konsumuj\u0119 ono momentalnie wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu pozosta\u0142ego mi do odci\u0119cia<\/p>\n\n\n\n

W po\u0142owie tego odcinka, gdy jest 16:10, dociera do mnie, \u017ce przegra\u0142em. St\u0105d na Sokolic\u0119 jest jeszcze 600 metr\u00f3w stromego podej\u015bcia, kt\u00f3re zajmie mi przynajmniej 10 minut, a potem czekaj\u0105 mnie jeszcze 3 km czerwonego szlaku na szczyt Babiej G\u00f3ry, co przy drugim podej\u015bciu zaj\u0119\u0142o mi 35 minut. B\u0119d\u0119 na g\u00f3rze dobre 15 minut po limicie czasowym. Nawet je\u015bli dostan\u0119 jakiego\u015b cudownego natchnienia i urw\u0119 5 minut, co raczej jest tylko pobo\u017cnym \u017cyczeniem, nadal b\u0119dzie to za ma\u0142o, \u017ceby pozwoli\u0107 mi kontynuwa\u0107 bieg.<\/p>\n\n\n\n

Zatrzymuj\u0119 si\u0119 i siadam na kamiennych schodkach zanurzaj\u0105c twarz w d\u0142oniach. Przegra\u0142em. 5 miesi\u0119cy przygotowa\u0144, 80 km w nogach, 5 500 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119 i wszystko to teraz jak krew w piach, psia dupa! Najgorsze jest to, \u017ce nadal \u201ewystarczy\u201d mi utrzyma\u0107 tempo 10 min\/km, \u017ceby by\u0107 na styk na mecie. No dobra, by\u0107 mo\u017ce „\u017ceby by\u0107”, ale skoro od 40 km walcz\u0119 o utrzymanie tego tempa i nawet w miar\u0119 mi to wychodzi, to jest ca\u0142kiem niema\u0142a szansa na dowiezienie go do mety. Jednak zasady gry s\u0105 bezlitosne. Jestem najs\u0142abszym ogniwem, odpadam. Przynajmniej najs\u0142abszym z tych, kt\u00f3re zosta\u0142y jeszcze na planszy.<\/p>\n\n\n\n

Siedz\u0119 tak jeszcze przez chwil\u0119 puszczaj\u0105c sobie w d\u0142onie coraz bardziej wyrafinowane wi\u0105zanki maj\u0105ce na celu poprawi\u0107 mi humor, ale ulga nie przychodzi. Przegra\u0142em. \u0179le mi z tym. Boli. Jednak pretensje mog\u0119 mie\u0107 tylko do siebie. B\u0119d\u0119 mie\u0107 sporo czasu na gdybanie, czy zmiana but\u00f3w na drugim punkcie cokolwiek by pomog\u0142a. Czy odpuszczenie przystank\u00f3w na zdj\u0119cia i filmiki pozwoli\u0142oby mi na zmieszczenie si\u0119 w limicie. Czy zabranie dodatkowego bidonu na najd\u0142u\u017cszy odcinek przez Per\u0107 Akademik\u00f3w spowodowa\u0142oby ni\u017cszy poziom wym\u0119czenia. Czy to by wystarczy\u0142o, \u017ceby zmie\u015bci\u0107 si\u0119 w limicie? Nigdy si\u0119 nie dowiem.<\/p>\n\n\n\n

Przegra\u0142em. To koniec. Dzi\u015b Mi\u0119dzynarodowy Dzie\u0144 Seksu i z tej okazji Babia G\u00f3ra wydyma\u0142a mnie brutalnie, bez myd\u0142a. Nie jest to spos\u00f3b w jaki chcia\u0142bym \u015bwi\u0119towac taki dzie\u0144, niestety w tym przypadku nie jestem osob\u0105 decyzyjn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
No i ch… olera nie wysz\u0142o…<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wolnym krokiem wracam w d\u00f3\u0142 Perci Przyrodnik\u00f3w ze zwieszon\u0105 g\u0142ow\u0105. Boli. Naprawd\u0119 du\u017co zostawi\u0142em na tym szlaku. Mimo to powr\u00f3t b\u0119dzie na tarczy. Nie zawsze torreador wygrywa. Poci\u0105gam nosem z trudem powstrzymuj\u0105c \u0142zy, gdy zza zakr\u0119tu wy\u0142ania si\u0119 Kamil. Ten sam, kt\u00f3ry na Prze\u0142\u0119czy Krowiarki zam\u00f3wi\u0142 sobie zimne piwko z okazji zej\u015bcia z trasy. Uzna\u0142, \u017ce skoro ja polecia\u0142em si\u00f3dmy raz, to on te\u017c sobie wejdzie. Bez spiny, bez walki o czas. Tak po prostu, \u017ceby sobie zaliczy\u0107 wej\u015bcie. \u017badnemu z nas ju\u017c si\u0119 nie \u015bpieszy, wi\u0119c gaw\u0119dzimy jeszcze chwil\u0119 o trudno\u015bciach tego biegu, po czym ka\u017cdy z nas udaje si\u0119 w swoj\u0105 stron\u0119. Ja do bazy, a Kamil na g\u00f3r\u0119. Nie widz\u0119 w tym za bardzo sensu, jak dla mnie szkoda mi\u0119\u015bni, ju\u017c i tak wystarczaj\u0105cy \u0142omot zebra\u0142y, ale z drugiej strony jak ju\u017c si\u0119 jest w g\u00f3rach…<\/p>\n\n\n\n

Na Szkolnikowych Rozstajach czeka na mnie Daniel, kt\u00f3remu przekaza\u0142em telefonicznie, \u017ce to koniec gry. Gdy nasze spojrzenia si\u0119 krzy\u017cuj\u0105 i widz\u0119 w jego oczach wsp\u00f3\u0142czucie, co\u015b we mnie p\u0119ka. Przegra\u0142em. Boli. Staram si\u0119 nie p\u0142aka\u0107, ale trudno mi si\u0119 powstrzyma\u0107, wi\u0119c zaczynam opowiada\u0107 sk\u0105d ta decyzja. Mo\u017ce uda si\u0119 zaj\u0105\u0107 czym\u015b g\u0142ow\u0119. Gdy nastaje niezr\u0119czna cisza wobec kt\u00f3rej zaraz popuszcz\u0105 mi gruczo\u0142y \u0142zowe, sytuacj\u0119 ratuje jeszcze jeden zawodnik, kt\u00f3ry nadci\u0105ga od strony Krowiarek.<\/p>\n\n\n\n

– Co jest panowie?! – Wykrzykuje radosnym tonem, gdy tylko znajduje si\u0119 w zasi\u0119gu g\u0142osu.
– A no nic. – Odpowiadam. – Przegra\u0142em. Nie zmieszcz\u0119 si\u0119 w limicie.
– No to co? – Pyta zdziwiony. – Ja te\u017c nie!<\/p>\n\n\n\n

Przez chwil\u0119 wpatruj\u0119 si\u0119 w niego jak Justyna Szafra\u0144ska i Barbara Samulowska z Gietrzwa\u0142dzia w objawienie Matki Boskiej Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Niepokalanie Pocz\u0119tej. Ponownie nastaje niezr\u0119czna cisza, kt\u00f3r\u0105 przerywaj\u0105 jedynie dynamiczne kroki gotowego do kolejnego podboju Babiej G\u00f3ry zawodnika. Spogl\u0105dam na Daniela, ale on nie widzi w tym podej\u015bciu nic dziwnego, a mi nasuwa si\u0119 jedynie kwestia re\u017cysera z „Nic \u015amiesznego”<\/a><\/strong>, kiedy stoj\u0105 razem z Adasiem Miauczy\u0144skim na polu, tyle \u017ce zamiast lasu jest si\u00f3dme wej\u015bcie na szczyt Diablaka. A kole\u015b, zupe\u0142nie jakby czyta\u0142 mi w my\u015blach, dorzuca: Dawaj, idziemy na g\u00f3r\u0119, zap\u0142acone, to musi by\u0107 zjedzone!<\/p>\n\n\n\n

Nieeeeee stary, dzi\u0119ki. Ja ju\u017c mam serdecznie dosy\u0107. Niech kocury walcz\u0105. Dla mnie to koniec. Jeszcze przez chwil\u0119 przys\u0142uchuj\u0119 si\u0119 namowom wsp\u00f3lnego szczytowania tylko i wy\u0142\u0105cznie dla w\u0142asnej satysfakcji, co akurat w kwestii szczytowania ma sens, ale w tym przypadku nie do ko\u0144ca, tym bardziej, \u017ce obaj mamy w nogach 80 km i nieprzespan\u0105 noc. Kole\u015b ostatecznie odpuszcza i w pojedynk\u0119, nadal w doskona\u0142ym humorze i z u\u015bmiechem na ustach, rozpoczyna atak szczytowy numer siedem. Tymczasem ja, zrezygnowany, ale zdecydowanie mniej pod\u0142amany, dzi\u0119ki interakcji z weso\u0142kiem hobbystycznie zdobywaj\u0105cym Babie G\u00f3ry, wolnym krokiem zmierzam w kierunku Prze\u0142\u0119czy Krowiarki. Sam, poniewa\u017c Daniel w tym samym czasie biegnie po m\u00f3j przepak do schroniska, \u017ceby\u015bmy nie musieli czeka\u0107 do po\u017ana na zwiezienie ich przez organizatora.<\/p>\n\n\n\n

Wlok\u0105c si\u0119 jak \u017c\u00f3\u0142w przez 2 kilometry, mam wystarczaj\u0105co czasu na pogr\u0105\u017canie si\u0119 w pozycji przegranego i z\u0142e emocje znowu bior\u0105 g\u00f3r\u0119. Na szcz\u0119\u015bcie Babia G\u00f3ra potrafi mi si\u0119 zrewan\u017cowa\u0107 za dobr\u0105 walk\u0119, dlatego po weso\u0142ku poprawiaj\u0105cym humor podsy\u0142a mi jeszcze jedno spotkanie maj\u0105ce na celu podniesienie mnie na duchu.<\/p>\n\n\n\n

-Dzie\u0144 doooopry. – Zaczepia mnie jeden z pi\u0119ciu kolesi okupujacych poblisk\u0105 \u0142aweczk\u0119, dziwnie przeci\u0105gaj\u0105c poszczeg\u00f3lne wyrazy. – Yak p\u2019sz\u0142o?
– Raczej s\u0142abo. – Odpowiadam, a w tym samym momencie dociera do mnie od\u00f3r na wp\u00f3\u0142 przetrawionego alkoholu, kt\u00f3rego raczej ta pi\u0105tka sobie nie \u017ca\u0142owa\u0142a. – Nie da\u0142em rady, schodz\u0119 w\u0142a\u015bnie z trasy.
– No to \u015bwieeeeeetnie siem sk\u0142ada! – Ci\u0105gnie wyra\u017anie zadowolony kole\u015b wyci\u0105gaj\u0105c w moim kierunku butelk\u0119 z w\u00f3dk\u0105. – Mo\u017ce po jednym? Bo ak-rat mamy!
– Nie, dzi\u0119kuj\u0119. – U\u015bmiecham si\u0119 do nich podbudowany ich pozytywnym spojrzeniem na \u015bwiat. Nie do ko\u0144ca trze\u017awym, ale zdecydowanie bardzo pozytywnym. – Jak wezm\u0119 jednego, to mnie z pewno\u015bci\u0105 zetnie i chyba umr\u0119. Najpierw musz\u0119 co\u015b zje\u015b\u0107.
– Zn-czy… my jakieg\u015b chrupka to te\u017c mam. – Nie daje za wygran\u0105 m\u00f3j rozm\u00f3wca, a jego koledzy gestem r\u0119ki zapraszaj\u0105 mnie do przy\u0142\u0105czenia si\u0119 do tego sympatycznego kr\u0119gu amator\u00f3w g\u00f3rskiej pitki. – A wgle, styd jest jusz p\u0142asko, bo m’ stamtont w\u0142a\u015bnie przyszli\u015bm…<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u0119kuj\u0119 im jeszcze raz za zaproszenie. Jakkolwiek sympatyczni si\u0119 oni nie wydaj\u0105, to przy\u0142\u0105czenie si\u0119 do nich by\u0142oby istnym samob\u00f3jstwem. Niemniej bardzo poprawiaj\u0105 mi humor. Nie ma co si\u0119 \u0142ama\u0107. Ma\u0142\u017conka wielokrotnie mi powtarza\u0142a: co sie przejmujesz, nie ten bieg to inny. W ko\u0144cu b\u0119d\u0119 mia\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 realizacji tego has\u0142a. A p\u0142aka\u0142 ju\u017c na pewno nie b\u0119d\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Kika minut p\u00f3\u017aniej docieram do Prze\u0142\u0119czy Krowiarki, gdzie informuj\u0119 obs\u0142ug\u0119 biegu o moim DNF-ie. Pytaj\u0105 si\u0119 czy mam jak si\u0119 dosta\u0107 na start, bo w razie potrzeby mog\u0119 wr\u00f3ci\u0107 z nimi. W\u0142a\u015bnie sk\u0142adaj\u0105 punkt od\u017cywczy i b\u0119d\u0105 rusza\u0107 za kilka minut. Nie musz\u0105 mnie namawia\u0107. Nie mam ochoty siedzie\u0107 tutaj sam i u\u017cala\u0107 si\u0119 nad w\u0142asnym losem, wi\u0119c daj\u0119 tylko zna\u0107 Danielowi, \u017ce wracam busem na met\u0119 i to tam si\u0119 spotkamy.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Karolina Krawczyk.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

META<\/h3>\n\n\n\n

Po 18 ch\u0142opaki wyrzucaj\u0105 mnie z busa na Polanie Sta\u0144cowej. Jeszcze nigdy nie patrzy\u0142em na met\u0119 z tej drugiej strony. Widz\u0119 kolejnych zawodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy ko\u0144cz\u0105 sw\u00f3j bieg, \u0142\u0105cznie z pierwszymi mocarzami z mojego dystansu i bardzo im zazdroszcz\u0119 uko\u0144czenia zawod\u00f3w w takiej atmosferze. Jednak tym razem nie pozwalam negatywnym emocjom przypomnie\u0107 mi o przegranej. Nie ten bieg, to kolejny. Daj\u0119 si\u0119 w\u0142\u0105czy\u0107 w fet\u0119 na mecie, kibicuj\u0105c i gratuluj\u0105c tym, kt\u00f3rym uda\u0142o si\u0119 wej\u015b\u0107 do klasyfikacji generalnej. Jest te\u017c Justyna, kt\u00f3ra czeka na Adriana, wi\u0119c sporo czasu sp\u0119dzamy razem prze\u017cywaj\u0105c bieg od nowa.<\/p>\n\n\n\n

45 minut przed zamkni\u0119ciem strefy mety jej m\u0105\u017c ko\u0144czy swoje zmagania z Babi\u0105 G\u00f3r\u0105 z wielkim u\u015bmiechem na twarzy. Nie pozostaje mi nic innego, jak przy\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 do gratulacji, a w g\u0142owie kr\u0105\u017cy mi tylko jedna my\u015bl: te\u017c bym tak chcia\u0142. Nie ten bieg, to kolejny. Dla mnie przygoda z Babi\u0105 G\u00f3r\u0105 sko\u0144czy\u0142a si\u0119 kilka godzin wcze\u015bniej. Po chwili na Polan\u0119 Sta\u0144cow\u0105 dociera Daniel i szybko ewakuujemy si\u0119 na kwater\u0119, zostawiaj\u0105c imprez\u0119 finiszer\u00f3w tym, kt\u00f3rzy na ni\u0105 bardziej zas\u0142u\u017cyli.<\/p>\n\n\n\n

DZIE\u0143 PO<\/h3>\n\n\n\n

Daniel budzi mnie o 10 rano. Najwyra\u017aniej musia\u0142em swoje odespa\u0107, pomimo zarwania zaledwie po\u0142owy nocy i przebiegni\u0119cia \u201ejedynie\u201d 80 km. Mimo wszystko przewy\u017cszenia wesz\u0142y mi przez \u0142ydy w ty\u0142ek na tyle g\u0142\u0119boko, \u017ce zmierzaj\u0105c do \u0142azienki zastanawiam si\u0119, czy to ju\u017c nie czas zainwestowa\u0107 we wspomagacze typu balkonik. <\/p>\n\n\n\n

Autentycznie, nie pami\u0119tam kiedy ostatni raz tak bardzo zniszczy\u0142em sobie nogi. Zakwaszone dw\u00f3jki, czw\u00f3rki i p\u0142aszczki wr\u0119cz b\u0142agaj\u0105 mnie o chwil\u0119 wytchnienia, mimo \u017ce dopiero co zacz\u0105\u0142em je aktywizowa\u0107. Spokojnym g\u0142osem t\u0142umacz\u0119 im, zupe\u0142nie jak dzieciom, \u017ce wycisk ju\u017c si\u0119 sko\u0144czy\u0142 i teraz musimy jedynie przetransportowa\u0107 si\u0119 do kuchni, gdzie Daniel szykuje dla nas \u015bniadanko. Niestety, skoro traktuje moje mi\u0119\u015bnie jak maluchy, one zachowuj\u0105 si\u0119 w\u0142a\u015bnie w taki spos\u00f3b i za nic sobie maj\u0105 moje zapewnienia, podnosz\u0105c zbiorowy bunt na pok\u0142adzie i zdecydowanie utrudniaj\u0105c mi opuszczenie \u0142azienki. Daniel, to jeszcze chwil\u0119 potrwa!<\/p>\n\n\n\n

Pi\u0119\u0107 minut, 20 drobnych kroczk\u00f3w i kilkana\u015bcie st\u0119kni\u0119\u0107 p\u00f3\u017aniej udaje mi si\u0119 zakotwiczy\u0107 przy stole, na kt\u00f3rym czeka ju\u017c na mnie stygn\u0105cy omlet z trzech jaj w towarzystwie podpieczonych warzyw i zgrillowanego pieczywa, kt\u00f3rych wspania\u0142y aromat u\u015bwiadamia mi, \u017ce gastrofaza za moment wp\u0119dzi mnie w stan katatoniczny i tylko natychmiastowa konsumpcja uchroni mnie przed zag\u0142ad\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Kryzys za\u017cegnany, brzuch pe\u0142ny, a nogi oszcz\u0119dzone, bo Daniel widz\u0105c moje cierpienia lituje si\u0119 nade mn\u0105 i samodzielnie pakuje wi\u0119kszo\u015b\u0107 naszych rzeczy do samochodu. Mi pozostaje zainstalowa\u0107 w\u0142asny ty\u0142ek na fotelu pasa\u017cera i cierpliwie czeka\u0107 na dowiezienie mnie do domu.<\/p>\n\n\n\n

Tego samego dnia popo\u0142udniu mam problem, \u017ceby wtoczy\u0107 si\u0119 na pi\u0119tro po schodach, co oznacza tylko jedno. Zej\u015bcie na d\u00f3\u0142 b\u0119dzie jeszcze wi\u0119kszym wyzwaniem i gdybym nie by\u0142 wi\u0119\u017aniem w\u0142asnego metabolizmu, zosta\u0142bym ju\u017c na g\u00f3rze, p\u00f3ki zakwasy nie min\u0105. Niestety moje cia\u0142o po ka\u017cdym ultra domaga si\u0119 superkompensaty, a jedyn\u0105 walut\u0105 jak\u0105 przyjmuje to czysta energia w postaci kalorii, kt\u00f3re to znajduj\u0105 si\u0119 w lod\u00f3wce, a ta stacjonuje pi\u0119tro ni\u017cej. Nie ma innej opcji, swoje musz\u0119 wycierpie\u0107. Przy wyborze pomi\u0119dzy g\u0142odem po\u0142\u0105czonym z b\u00f3lem zakwaszonych mi\u0119\u015bni a samym b\u00f3lem, wyb\u00f3r jest dla mnie oczywisty.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Mniej wi\u0119cej tak si\u0119 czuj\u0119 schodz\u0105c z pi\u0119tra na parter w swoim w\u0142asnym domu.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Z trudem docieram na ni\u017csz\u0105 kondygnacj\u0119, w duchu ciesz\u0105c si\u0119 \u017ce mamy tylko parter i pi\u0119tro w domu, siadam przy stole, a ma\u0142\u017conka pr\u00f3buj\u0105c przedrze\u0107 si\u0119 przez krzyki dzieci pyta jak si\u0119 czuj\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Beznadziejnie. – Odpowiadam bez zastanowienia. – Jestem niespe\u0142niony. Nigdy nie s\u0105dzi\u0142em, nie nie zmieszcz\u0119 si\u0119 w limicie. No mo\u017ce kiedy\u015b na staro\u015b\u0107, ale my\u015bla\u0142em \u017ce to b\u0119dzie troch\u0119 p\u00f3\u017aniej ni\u017c gdy tylko sko\u0144cz\u0119 40 lat.<\/p>\n\n\n\n

To co? – Ci\u0105gnie temat dalej. – Za rok rewan\u017c?<\/p>\n\n\n\n

Nie wiem. – wzdycham i niepotrzebnie przeci\u0105gam milczenie. – Chyba nie. Chyba mi wystarczy. Wiem, \u017ce m\u00f3g\u0142bym sporo poprawi\u0107, ale chyba za du\u017co jest imprez, kt\u00f3re chcia\u0142bym pobiec, \u017ceby walczy\u0107 z jedn\u0105 g\u00f3r\u0105. 1:0 dla Babiej. <\/p>\n\n\n\n

TYDZIE\u0143 PO<\/h3>\n\n\n\n

– No i jak tam samopoczucie po biegu? – Pyta z trosk\u0105 moja ma\u0142\u017conka.
– Nogi to ju\u017c ok, w sumie m\u00f3g\u0142bym nawet i\u015b\u0107 na ma\u0142e rozbieganko. – Odpowiadam ze smutkiem w g\u0142osie. – Zosta\u0142a mi tylko depresja.
– Serio?! Matko i c\u00f3rko, a co to olimpiada by\u0142a czy mistrzostwa \u015bwiata? – \u017bonie w\u0142\u0105cza si\u0119 tryb Briana Tracy’ego i kontynuuje swoj\u0105 tyrad\u0119. – Wybierasz sobie takie biegi, wi\u0119c musisz si\u0119 liczy\u0107 z tym, \u017ce mo\u017ce si\u0119 to sko\u0144czy\u0107 DNFem.
– Nie wybieram. W\u0142a\u015bnie o to chodzi. Pierwszy raz taki bieg wybra\u0142em. Na \u017cadnym innym biegu nie martwi\u0142em si\u0119 o cut off. Zawsze konczy\u0142em bez problemu i zawsze ko\u0144czy\u0142em w czo\u0142\u00f3wce, ale te\u017c zawsze chodzi\u0142o o to, \u017ceby by\u0142o wyzwanie. Na Babiej jest wyzwanie. – Nastaje kilkunastosekundowa cisza. – Chyba b\u0119d\u0119 musia\u0142 tam wr\u00f3ci\u0107.
– Wiedzia\u0142am! – \u015amiech. – Jak to by\u0142o? Nie, nie, ju\u017c nie b\u0119d\u0119 tam wraca\u0107, jest tyle innych bieg\u00f3w? My ass!<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Karolina Krawczyk<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Gar\u015b\u0107 statystyk<\/h2>\n\n\n\n

WY\u017bYWIENIE<\/h3>\n\n\n\n