{"id":3012,"date":"2024-11-11T18:56:38","date_gmt":"2024-11-11T17:56:38","guid":{"rendered":"https:\/\/teamplutt.pl\/?p=3012"},"modified":"2025-06-16T19:10:30","modified_gmt":"2025-06-16T18:10:30","slug":"ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/","title":{"rendered":"UltraKotlina – Bieg z histori\u0105 w tle"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
Tym razem to co\u015b wi\u0119cej ni\u017c sama relacja z biegu. Moja prze\u017cycia to zaledwie druga cz\u0119\u015b\u0107 historii, kt\u00f3ra rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 ponad 20 lat temu. Zwariowany pomys\u0142 rzucony w lu\u017anej rozmowie przekszta\u0142cony w nieprawdopodobn\u0105 przygod\u0119, niestety bez szcz\u0119\u015bliwego zako\u0144czenia. To opowie\u015b\u0107 o pasji, determinacji, przyja\u017ani i szacunku. Mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 pozna\u0107 t\u0119 histori\u0119 dzi\u0119ki relacji dw\u00f3ch by\u0142ych ratownik\u00f3w g\u00f3rskich, kt\u00f3rzy dwie dekady temu postanowili zrobi\u0107 co\u015b wbrew logice i zdrowemu rozs\u0105dkowi. Nam\u00f3wieni przez swojego starszego koleg\u0119, ubrali si\u0119, wzi\u0119li plecaki i ruszyli na tras\u0119. To dzi\u0119ki nim UltraKotlina istnieje i mog\u0142em wzi\u0105\u0107 w niej udzia\u0142. Przeczytajcie!<\/h5>\n\n\n\n

Przygotowania<\/h2>\n\n\n\n

Kwiecie\u0144 2004<\/h3>\n\n\n\n

Weekend wielkanocny. Karkonosze. Na niewielkim szczycie na R\u00f3wni pod \u015anie\u017ck\u0105 o wdzi\u0119cznej nazwie Kopa stoi oddana w 1959 roku g\u00f3rna stacja kolejki linowej. Czterdziestopi\u0119cioletni budynek stoi dumnie na wschodnim kra\u0144cu \u015al\u0105skiego Grzbietu, umo\u017cliwiaj\u0105c turystom podb\u00f3j najwy\u017cszego pasma g\u00f3rskiego Sudet\u00f3w, w tym jego korony, \u015anie\u017cki, za spraw\u0105 wyci\u0105gu z jednoosobowymi krzese\u0142kami prowadz\u0105cego z Karpacza. Po reorganizacji GOPRu w 1976 i wydzieleniu Grupy Karkonoskiej, zosta\u0142a tutaj utworzona dy\u017curka dla ratownik\u00f3w, umo\u017cliwiaj\u0105ca im szybk\u0105 reakcj\u0119 na wypadki w okolicznych rejonach.<\/p>\n\n\n\n

Wypadki w g\u00f3rach to jednak nie pizza z Dominosa, nie da si\u0119 ich zam\u00f3wi\u0107 w dogodnym terminie. Zdarzaj\u0105 si\u0119 zar\u00f3wno w \u015brodku dnia, jak i nad ranem lub wcze\u015bnie w nocy. W\u0142a\u015bnie dlatego pewna grupa ludzi stoi na posterunku non stop na ka\u017cde wezwanie naczelnika, 24 godziny dob\u0119, 7 dni w tygodniu, zupe\u0142nie jak obs\u0142uga w McDrive, a nawet jeszcze bardziej, poniewa\u017c nie mog\u0105 si\u0119 t\u0142umaczy\u0107 przerw\u0105 techniczn\u0105 o 4 rano.<\/p>\n\n\n\n

Daniel Wa\u017cy\u0144ski i Maciek Kozi\u0144ski, ratownicy Grupy Karkonoskiej GOPR, pe\u0142ni\u0105 w\u0142a\u015bnie tak\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 w dy\u017curce na Kopie. Dzie\u0144 jest zadziwiaj\u0105co spokojny, przyjemny i ciep\u0142y. Ch\u0142opaki relaksuj\u0105 si\u0119 na tarasie przy g\u00f3rnej stacji kolejki linowej korzystaj\u0105c z beztroskiej chwili i podziwiaj\u0105c panoram\u0119 Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej, tak dobrze dzisiaj widoczn\u0105 dzi\u0119ki czystemu, przejrzystemu niebu, niezak\u0142\u00f3conemu chmurami. Jelenia G\u00f3ra otoczona przez G\u00f3ry Izerskie, Rudawy Janowickie i G\u00f3ry Kaczawskie, wszystko jest na wyci\u0105gni\u0119cie d\u0142oni. Te kilka pasm g\u00f3rskich otaczaj\u0105cych doliny i obni\u017cenia to dla wi\u0119kszo\u015bci ludzi materia\u0142 na dobre kilka tygodni aktywnej turystyki.<\/p>\n\n\n\n

Daniel spogl\u0105da na horyzont przed nimi i u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 zawadiacko rzuca jakby od niechcenia: \u201eCiekawe ile zaj\u0119\u0142oby przej\u015bcie tego wszystkiego?\u201d. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego koleg\u00f3w u\u015bmiechn\u0119\u0142aby si\u0119 po takim pytaniu, poklepa\u0142a go serdecznie po plecach i szybko zmieni\u0142a temat. Ale nie wszyscy. Pech chcia\u0142, \u017ce trafia w\u0142a\u015bnie na podobnie zadziorny charakter. Maciek jest otwarty na tego typu propozycje. Syty g\u0142odnego nie zrozumie, ale \u017ce obok siebie siedzi dw\u00f3ch \u201eg\u0142odnych\u201d go\u015bci, z pozoru puste has\u0142o rzucone na wiatr wiruje im przed oczami, igraj\u0105c z nimi, jakby zapraszaj\u0105c do ta\u0144ca. Nie rozpuszcza si\u0119 w przestrzeni i nie znika w nico\u015bci. Zamienia si\u0119 w namacaln\u0105 my\u015bl i kotwiczy mocno w dw\u00f3ch \u017c\u0105dnych przyg\u00f3d g\u0142owach.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Kotlina Jeleniog\u00f3rska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

24 Pa\u017adziernika 2004<\/h3>\n\n\n\n

Niedzielny poranek zaczyna si\u0119 paskudnie. Nieprzyjemna d\u017cd\u017cysta pogoda i wysoka wilgotno\u015b\u0107 powietrza sprzyja tworzeniu si\u0119 mg\u0142y spowijaj\u0105cej wi\u0119kszo\u015b\u0107 Sudet\u00f3w. W ten wyj\u0105tkowo zniech\u0119caj\u0105cy do jakiejkolwiek aktywno\u015bci pocz\u0105tek dnia Gniewomir Oblicki, m\u0142ody ratownik Karkonoskiej Grupy GOPR, schodzi na \u015bniadanie wie\u0144cz\u0105ce ich zgrupowanie w Rudawach Janowickich. Pierwsze wolne miejsce to stolik, przy kt\u00f3rym ju\u017c siedzi Maciek z Danielem.<\/p>\n\n\n\n

Ch\u0142opaki podsumowuj\u0105 ostatnie p\u00f3\u0142 roku przygotowa\u0144 do przedsi\u0119wzi\u0119cia, na kt\u00f3re zdecydowali si\u0119 podczas Wielkanocy. Nie by\u0142o w tym skomplikowanej logistyki, jednak ju\u017c samo zaplanowanie trasy stanowi\u0142o nie lada wyzwanie. Google \u015bwi\u0119tuje aktualnie wzrost warto\u015bci swoich akcji o 100%, b\u0119d\u0105c notowanym na ameryka\u0144skiej gie\u0142dzie NASDAQ zaledwie od dw\u00f3ch miesi\u0119cy i dopiero w powijakach ma pomys\u0142 stworzenia aplikacji z mapami, kt\u00f3ra z reszt\u0105 do turystyki g\u00f3rskiej nawet za 20 lat b\u0119dzie si\u0119 nadawa\u0107 mniej wi\u0119cej tak jak Jacek Sasin do funkcji ministra aktyw\u00f3w pa\u0144stwowych w czasie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji. O niebo lepsza b\u0119dzie mapa-turystyczna.pl, ale zostanie powo\u0142ana do \u017cycia dopiero w 2016 roku, o czym ch\u0142opaki nie maj\u0105 poj\u0119cia, z reszt\u0105 te\u017c nie mog\u0105 tak d\u0142ugo czeka\u0107 na realizacj\u0119 swojego pomys\u0142u.<\/p>\n\n\n\n

Trzeba ku\u0107 \u017celazo p\u00f3ki gor\u0105ce, dlatego w\u0142a\u015bnie tego niedzielnego poranka Daniel z Ma\u0107kiem ustalaj\u0105, \u017ce kolejny weekend b\u0119dzie idealnym terminem na realizacj\u0119 ich z pozoru zwariowanego planu, g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na brytyjski wynalazek wprowadzony po raz pierwszy do u\u017cycia przez Niemc\u00f3w w postaci zmiany czasu na zimowy, zapewniaj\u0105cy im dodatkow\u0105 godzin\u0119 na uko\u0144czenie ich wyprawy. Na oddzielnych mapach dla ka\u017cdego z pasm g\u00f3rskich maj\u0105 wytyczon\u0105 w miar\u0119 trzymaj\u0105c\u0105 si\u0119 kupy tras\u0119, a na specjalistyczny sprz\u0119t i tak nie mog\u0105 za bardzo liczy\u0107, poniewa\u017c profesjonalna turystyka g\u00f3rska w Polsce dopiero raczkuje. Maj\u0105 ustalon\u0105 list\u0119 najpotrzebniejszych rzeczy, kt\u00f3re wypada\u0142oby zabra\u0107 na piesz\u0105 wycieczk\u0119 o d\u0142ugo\u015bci oko\u0142o 120 km i kt\u00f3rymi akurat dysponuj\u0105, a suplementacja sprowadza si\u0119 do sprawdzonych patent\u00f3w g\u00f3rskich w postaci bu\u0142ki z szynk\u0105 lub serem, skondensowanego mleczka w tubkach oraz chi\u0144skich zupek instant do podgrzania na prostych maszynkach do gotowania.<\/p>\n\n\n\n

Gniewko z zaciekawieniem przys\u0142uchuje si\u0119 tym karko\u0142omnym planom. Ci kolesie naprawd\u0119 chc\u0105 przej\u015b\u0107 w dwie doby wok\u00f3\u0142 ca\u0142ej Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej. Sami. Bez \u017cadnego wsparcia. B\u0119d\u0105 si\u0119 posi\u0142kowa\u0107 tylko tym, co b\u0119d\u0105 mieli ze sob\u0105 lub zakupi\u0105 w mijanych po drodze schroniskach. Nikt normalny czego\u015b takiego przecie\u017c nie robi. Owszem, jest organizowany ju\u017c od 15 lat Ekstremalny Rajd na Orientacj\u0119 Harpagan na Pomorzu i m\u0142odsze imprezy takie jak E\u0142cka Zmarzlina na Mazurach, ale \u017ceby z w\u0142asnej nieprzymuszonej woli organizowa\u0107 sobie dwudniow\u0105 wyryp\u0119 w g\u00f3rach? Ale\u017c to brzmi jak fantastyczne wyzwanie!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Schronisko Hala Szrenicka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

30 Pa\u017adziernika 2004<\/h3>\n\n\n\n

Szklarska Por\u0119ba powoli budzi si\u0119 do \u017cycia, leniwie otwieraj\u0105c swoje zaspane oczy niczym student po mocno rozpocz\u0119tym weekendzie. Mrok spowijaj\u0105cy to urocze g\u00f3rskiej miasteczko wkr\u00f3tce b\u0119dzie musia\u0142 ust\u0105pi\u0107 pierwszym promieniom \u015bwiat\u0142a rozpoczynaj\u0105cym kolejny ch\u0142odny jesienny dzie\u0144. Zanim to jednak nast\u0105pi, tr\u00f3jka kumpli stoi zwarta i gotowa pod stacj\u0105 ratunkow\u0105 GOPR Marysie\u0144ka i czeka na umowny sygna\u0142 do ruszenia w tras\u0119. Tutaj nie b\u0119dzie wystrza\u0142u startera. Nikt nie komentuje przygotowa\u0144 przez mikrofon. Ch\u0142opaki nie chwalili si\u0119 swoim pomys\u0142em, a o ich wyzwaniu wie zaledwie garstka najbli\u017cszych znajomych. R\u00f3wno o 6 rano, bez fajerwerk\u00f3w, bez wodotrysk\u00f3w, bez imprezowej fety, bez kamer, telewizji i wywiad\u00f3w, rozpoczynaj\u0105 pierwsze przej\u015bcie doko\u0142a Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej.<\/p>\n\n\n\n

Przej\u015bcie Karkonoszy nie stanowi dla nich wi\u0119kszego wyzwania. Ka\u017cdy z nich jest na w\u0142asnym terytorium. Ka\u017cdy jest obyty z tym terenem. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 szlak\u00f3w odwiedzili w przesz\u0142o\u015bci wzd\u0142u\u017c i wszerz, wi\u0119c w zasadzie nie potrzebuj\u0105 nawigacji. Niestety bardzo szybko okazuje si\u0119, \u017ce wysokie buty g\u00f3rskie, kt\u00f3re ka\u017cdy z nich za\u0142o\u017cy\u0142 na t\u0105 wypraw\u0119, nie do ko\u0144ca sprawdzaj\u0105 si\u0119 przy d\u0142ugodystansowych rajdach pieszych. Dop\u00f3ki jest sucho, nie odczuwaj\u0105 wi\u0119kszych problem\u00f3w, ale po zej\u015bciu do Rudaw Janowickich ich w\u0119dr\u00f3wka przestaje by\u0107 beztrosk\u0105 wycieczk\u0105.<\/p>\n\n\n\n

P\u00f3\u017anym popo\u0142udniem pogoda wyci\u0105ga w kierunku ch\u0142opak\u00f3w obie r\u0119ce, ale nie po to, \u017ceby ich otuli\u0107 w matczynym u\u015bcisku. Wr\u0119cz przeciwnie, przekr\u0119ca nadgarstki do wewn\u0105trz, po czym wystawia z jednego i drugiego \u015brodkowe palce, z\u0142owieszczo potrz\u0105saj\u0105c nimi przed oczami Daniela, Ma\u0107ka i Gniewka. Powiedzie\u0107, \u017ce zaczyna pada\u0107 to nic nie powiedzie\u0107. Niemi\u0142osiernie pompuje z nieba, co w po\u0142\u0105czeniu z panuj\u0105cym ch\u0142odem i wiatrem nie daje GOPRowcom ani chwili wytchnienia. Nie maj\u0105 gdzie uciec. Strugi deszczu zalewaj\u0105 ich doszcz\u0119tnie, nie zostawiaj\u0105c na nich suchej nitki. G\u00f3rskie trepy bardzo szybko nabieraj\u0105 wody i wszyscy wiedz\u0105, \u017ce od tego momentu jest ju\u017c bardzo bliska droga do licznych otar\u0107 i p\u0119cherzy na stopach.<\/p>\n\n\n\n

Daniel jako jedyny z tej tr\u00f3jki ma jakiekolwiek do\u015bwiadczenie w rajdach przygodowych, dlatego wydaje si\u0119 by\u0107 najmniej dotkni\u0119ty trudnymi warunkami. Najbardziej cierpi Gniewko. Ju\u017c teraz czuje, \u017ce jego stopy desperacko \u017c\u0105daj\u0105 ulgi. Niestety w zaistnia\u0142ych warunkach on nie jest w stanie im zaoferowa\u0107 cho\u0107by odrobiny otuchy. Pocieszaj\u0105 si\u0119 faktem, \u017ce przynajmniej kondycyjnie s\u0105 w stanie prze\u0107 przed siebie. B\u00f3le staw\u00f3w, mi\u0119\u015bni czy zakwasy im nie doskwieraj\u0105, przynajmniej jeszcze nie na tym etapie, jednak zm\u0119czone i obtarte stopy pot\u0119guj\u0105 napi\u0119cie ca\u0142ego cia\u0142a i zm\u0119czenie po wielu godzinach marszu. Pierwszy kryzys zbiera swoje \u017cniwo, w g\u0142owie Gniewka zaczynaj\u0105 pojawia\u0107 si\u0119 my\u015bli o odpuszczeniu.<\/p>\n\n\n\n

Kilka godzin p\u00f3\u017aniej, ju\u017c po zmroku docieraj\u0105 do podn\u00f3\u017ca Skalnika. Nie planowali tego, ale musz\u0105 si\u0119 przegrupowa\u0107 i odpocz\u0105\u0107. W takim stanie jak teraz nie dadz\u0105 rady uko\u0144czy\u0107 wyprawy. Postanawiaj\u0105 wykorzysta\u0107 wiat\u0119 u st\u00f3p najwy\u017cszego szczytu Rudaw Janowickich. Zrzucaj\u0105 z siebie przemoczone ubrania i pr\u00f3buj\u0105 umo\u015bci\u0107 si\u0119 w \u015bpiworach. O ile Maciek jest w stanie zmru\u017cy\u0107 oko, to Daniel z Gniewkiem za bardzo nie odpoczywaj\u0105. Puchowy \u015bpiw\u00f3r tego pierwszego kompletnie przesi\u0105k\u0142 wod\u0105, co przy wszechobecnym ch\u0142odzie przypomina pr\u00f3b\u0119 drzemki w przer\u0119blu, natomiast ten drugi zabra\u0142 ze sob\u0105 \u015bpiw\u00f3r na wczesnojesienne lub p\u00f3\u017anowiosenne wypady, nie zapewniaj\u0105cy wystarczaj\u0105cej warstwy cieplnej spoconemu, przemoczonemu i zm\u0119czonemu cia\u0142u. Gniewko widz\u0105c smacznie \u015bpi\u0105cego Ma\u0107ka, pr\u00f3buje p\u00f3j\u015b\u0107 w jego \u015blady zwijaj\u0105c si\u0119 do pozycji embrionalnej i staraj\u0105c si\u0119 traci\u0107 jak najmniej ciep\u0142a, jednak jedyne co z tego wychodzi to szcz\u0119kanie z\u0119bami.<\/p>\n\n\n\n

Najm\u0142odszy z ratownik\u00f3w walczy z ch\u0142odem i delirk\u0105 maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce uda mu si\u0119 cho\u0107 odrobin\u0119 zregenerowa\u0107, ale po kilkudziesi\u0119ciu minutach bezsensownego wiercenia si\u0119 w \u015bpiworze z boku na bok staje si\u0119 jasne, \u017ce najbli\u017cszy odpoczynek, na jaki mo\u017ce liczy\u0107, b\u0119dzie dopiero w Szklarskiej Por\u0119bie nast\u0119pnego dnia bardzo p\u00f3\u017ano w nocy i to tylko przy pomy\u015blnych wiatrach albo ewentualnie troch\u0119 wcze\u015bniej, pod warunkiem, \u017ce zejdzie z trasy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
W takich warunkach ch\u0142opaki musieli sp\u0119dzi\u0107 noc.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

31 Pa\u017adziernika 2004<\/h3>\n\n\n\n

Bardzo wczesnym niedzielnym porankiem, nadal spowitym ciemn\u0105 jak smo\u0142a noc\u0105, telepi\u0105cy si\u0119 Gniewko zarz\u0105dza koniec przerwy. Ka\u017ce ch\u0142opakom zwija\u0107 manatki i rusza\u0107 w dalsz\u0105 tras\u0119. Bez dyskusji. Wydaje si\u0119 to jedyn\u0105 szans\u0105 na rozgrzanie organizmu. Ch\u0142opaki nie oponuj\u0105, ci\u0119\u017ckie warunki ka\u017cdemu daj\u0105 si\u0119 we znaki, wi\u0119c pos\u0142usznie zwijaj\u0105 obozowisko i ruszaj\u0105 w dalsz\u0105 drog\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Po ci\u0119\u017ckiej i m\u0119cz\u0105cej nocy ich cia\u0142a zdecydowanie bardziej sprzeciwiaj\u0105 si\u0119 kontynuowaniu wyprawy. Obola\u0142e plecy, kt\u00f3re nie odpocz\u0119\u0142y po ca\u0142ym dniu niesienia wy\u0142adowanych po brzegi plecak\u00f3w do\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 do manifestacji przeciwko dalszemu forsowaniu przej\u015bcia. Ca\u0142kowicie mokre i zimne w \u015brodku buty okrutnie dociskaj\u0105 liczne przecherze i obtarcia, obiecuj\u0105c swoim w\u0142a\u015bcicielom jeszcze wi\u0119ksze tortury na stopach przez kolejne godziny marszu. Dalsza w\u0119dr\u00f3wka ju\u017c teraz nie ma za bardzo sensu, g\u0142osy rozs\u0105dku coraz bardziej przebijaj\u0105 si\u0119 przez desperackie pr\u00f3by Daniela do podtrzymania morale na przyzwoitym poziomie.<\/p>\n\n\n\n

W okolicach ruin Zamku Bolcz\u00f3w ca\u0142a tr\u00f3jka ju\u017c wie, \u017ce Gniewko odpuszcza drug\u0105 po\u0142ow\u0119 trasy. Nie ma najmniejszego sensu brn\u0105\u0107 dalej w t\u0105 mordercz\u0105 misj\u0119. W takich warunkach drugie tyle to czyste samob\u00f3jstwo. Szkoda n\u00f3g. Szkoda zdrowia. \u017badne argumenty ju\u017c nie dzia\u0142aj\u0105 i tutaj trzyosobowa kompania zostaje uszczuplona. Rozdzielaj\u0105 si\u0119 w Janowicach. Gniewko wraca do domu, a Daniel z Ma\u0107kiem we dw\u00f3jk\u0119 pod\u0105\u017caj\u0105 pierwotnie za\u0142o\u017con\u0105 tras\u0105, cho\u0107 tym dw\u00f3m r\u00f3wnie\u017c co raz bardziej brakuje determinacji do uko\u0144czenia wyzwania.<\/p>\n\n\n\n

30 km dalej, na G\u00f3rze Szybowcowej scenariusz si\u0119 powtarza. Tym razem to ch\u0142opaki s\u0105 pewni, \u017ce na dzi\u015b ju\u017c wystarczy. Odnawiaj\u0105ce si\u0119 kontuzje od ci\u0119\u017ckich plecak\u00f3w, urazy w stopach i wych\u0142odzenie nie pozostawiaj\u0105 im innego wyboru. Schodz\u0105 z g\u00f3ry do Je\u017cowa Sudeckiego i  wsiadaj\u0105 do podmiejskiego autobusu. W\u0105sko uchylone drzwi uniemo\u017cliwiaj\u0105 im r\u00f3wnoczesne i sprawne przedostanie si\u0119 do przytulnego i ciep\u0142ego wn\u0119trza pojazdu mechanicznego. Musz\u0105 wchodzi\u0107 po kolei, wi\u0119c na pok\u0142adzie znajduj\u0105 si\u0119 w zaledwie kilkusekundowych odst\u0119pach. Ta subtelna r\u00f3\u017cnica wystarcza, \u017ceby pierwszemu z nich pojawi\u0142 si\u0119 na ustach odrobin\u0119 wi\u0119kszy u\u015bmiech. Ulga. W ko\u0144cu mo\u017ce skry\u0107 si\u0119 przed bezlitosnymi warunkami. Ten drugi zm\u00f3k\u0142 odrobin\u0119 bardziej, ale nie ma to \u017cadnej r\u00f3\u017cnicy. Obaj s\u0105 kompletnie przemoczeni, a ich zm\u0119czenie pot\u0119guje przebycie ponad 90 km na w\u0142asnych nogach w tych kompletnie niesprzyjaj\u0105cych w\u0119dr\u00f3wce g\u00f3rskiej warunkach.<\/p>\n\n\n\n

Pokonani przez natur\u0119 ci\u0119\u017cko siadaj\u0105 na surowych autobusowych miejscach siedz\u0105cych. \u017baden luksus, ale po tym co oni przeszli przez ostatni\u0105 dob\u0119 z kawa\u0142kiem, jest to najwygodniejsze siedzisko jakie cz\u0142owiek mo\u017ce sobie wyobrazi\u0107. Mimo potwornego wycie\u0144czenia dobre nastroje ich nie opuszczaj\u0105. Wyzwanie, kt\u00f3re sobie postawili by\u0142o tytanicznym przedsi\u0119wzi\u0119ciem, kt\u00f3rego nikt przed nimi wcze\u015bniej si\u0119 nie podj\u0105\u0142. Chcieli okr\u0105\u017cy\u0107 ca\u0142\u0105 Kotlin\u0119 Jelieniog\u00f3rsk\u0105. Karkonosze, Rudawy Janowickie, G\u00f3ry Kaczawskie i kawa\u0142ek G\u00f3r Izerskich. Nie uda\u0142o si\u0119. Jednak przecie\u017c nic co \u0142atwe nie cieszy tak bardzo. Dzi\u0119ki tej wyprawie zrozumieli czego mo\u017cna si\u0119 spodziewa\u0107 na takiej wyrypie. Dlatego nie wylewaj\u0105 zb\u0119dnych \u0142ez nad iluzoryczn\u0105 pora\u017ck\u0105. To by\u0142a \u015bwietna lekcja, kt\u00f3rej wyci\u0105gn\u0105 wnioski. Dzi\u0119ki nim w przysz\u0142ym roku podejm\u0105 wyzwanie ponownie, ale tym razem dadz\u0105 rad\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Anita Suchocka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

7 Lutego 2005<\/h3>\n\n\n\n

Zima trwa w Karkonoszach trwa w najlepsze. Intensywne po\u0142udniowo zachodnie wiatry gromadz\u0105 mn\u00f3stwo bardzo lu\u017anego \u015bniegu, kt\u00f3ry osadza si\u0119 nad \u017blebem Slalomowym w Kotle Ma\u0142ego Stawu. Nie jest to nic nadzwyczajnego. Ukszta\u0142towanie topograficzne tego rejonu sprzyja tworzeniu si\u0119 istnych poduszek powietrznych, na kt\u00f3rych nawiany, lekki i niezwi\u0105zany z pod\u0142o\u017cem \u015bnieg odk\u0142ada si\u0119 w stromych miejscach na poprzednio zmro\u017conym, twardym pod\u0142o\u017cu.<\/p>\n\n\n\n

8 Lutego 2005<\/h3>\n\n\n\n

Daniel razem ze swoim koleg\u0105 ze s\u0142u\u017cby, Mateuszem Hryncewiczem zmierza w rejon Ma\u0142ego Stawu. Z samego rana wysy\u0142a smsa do Ma\u0107ka. \u201eIdziemy dzisiaj na nartki, jak chcesz to o 9 spod Bac\u00f3wki\u201d, jednak ten drugi pracuje. Nie jest w stanie si\u0119 wyrwa\u0107, wi\u0119c odmawia. W odpowiedzi dostaje jeszcze jedn\u0105 wiadomo\u015b\u0107. \u201eWidzisz pogod\u0119? \u017ba\u0142uj\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Oko\u0142o 11 Daniel i Mateusz wje\u017cd\u017caj\u0105 do \u017blebu Slalomowego i p\u0119dz\u0105 w d\u00f3\u0142. S\u0105 dobrze za po\u0142ow\u0105, kiedy lawina rusza za nimi\u2026<\/p>\n\n\n\n

Wed\u0142ug p\u00f3\u017aniejszych ustale\u0144 wywo\u0142ali ma\u0142y obsuw, kt\u00f3ry zainicjowa\u0142 docelow\u0105 lawin\u0119. Masy \u015bniegu by\u0142y przeogromne. Dodatkowo, ukszta\u0142towanie terenu spowodowa\u0142o, \u017ce zgromadzony na du\u017cym polu \u015bnie\u017cnym materia\u0142 przejecha\u0142 przez zw\u0119\u017cenie w po\u0142owie \u017alebu, gdzie sta\u0142 Daniel z Mateuszem. Linia obrywu mia\u0142a ponad 150 metr\u00f3w, a grubo\u015b\u0107 warstwy oderwanej dochodzi\u0142a do 70 cm. D\u0142ugo\u015b\u0107 lawiniska przekracza\u0142a 500 metr\u00f3w. To ogromne masy \u015bniegu. Setki ton.<\/p>\n\n\n\n

Pomoc wezwali tury\u015bci ze schroniska Pod Samotni\u0105<\/em>, kt\u00f3rzy byli \u015bwiadkami zdarzenia. Pogoda by\u0142a stabilna, a widoczno\u015b\u0107 bardzo dobra. Jako pierwsi na miejsce dotarli Ratownicy Grupy Karkonoskiej GOPR stacjonuj\u0105cy na g\u00f3rnej stacji wyci\u0105gu na Kop\u0119. W ci\u0105gu kilku minut uruchomione zosta\u0142y wszelkie \u015brodki. Ruszy\u0142y kolejne ekipy z do\u0142u, dowo\u017cone ratrakami nale\u017c\u0105cymi do kolei linowych w Karpaczu. Od po\u0142udnia, \u015bmig\u0142owcami transportowani byli ratownicy z Horskiej Slu\u017eby. Z Jeleniej G\u00f3ry dojechali tak\u017ce stra\u017cacy. Dzi\u0119ki wysokim kompetencjom s\u0142u\u017cb ratowniczych, zaledwie 30 minut po zej\u015bciu lawiny, na lawinisku pracowa\u0142o 50 os\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n

Daniel zosta\u0142 wydobyty spod \u015bniegu oko\u0142o 30 minut od zdarzenia. Od razu podj\u0119to akcj\u0119 reanimacyjn\u0105, a \u015bmig\u0142owcem przetransportowano go do Szpitala Wojew\u00f3dzkiego w Jeleniej G\u00f3rze. Mateusz by\u0142 g\u0142\u0119biej pod \u015bniegiem. Min\u0119\u0142o ponad 40 minut zanim uda\u0142o si\u0119 go oswobodzi\u0107. Zabra\u0142o go Czeskie pogotowie do Vrchlabi.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: G\u00f3rskie Mapy<\/a>. Topografia Kot\u0142a Ma\u0142ego Stawu.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zgon Daniela stwierdzono oko\u0142o godziny 15.00. Mateusza o 18.00.<\/p>\n\n\n\n

30 Pa\u017adziernika 2005<\/h3>\n\n\n\n

Nie mog\u0142o ich tu nie by\u0107. Po wypadku sprzed 8 miesi\u0119cy uznali, \u017ce musz\u0105 wyj\u015b\u0107 na tras\u0119. Przej\u015bcie musi trwa\u0107. Daniel chcia\u0142by, \u017ceby si\u0119 uda\u0142o. Z reszt\u0105 nie tylko on. Maciek i Gniewko chcieli w ten spos\u00f3b uczci\u0107 pami\u0119\u0107 zmar\u0142ych koleg\u00f3w. Zej\u015bcie lawiny sta\u0142o si\u0119 pretekstem do stworzenia memoria\u0142u Daniela Wa\u017cy\u0144skiego i Mateusza Hryncewicza. W\u0142a\u015bnie dlatego poprzedniego dnia ch\u0142opaki wyszli drugi raz na szlak otaczaj\u0105cy Kotlin\u0119 Jeleniog\u00f3rsk\u0105, tym razem w towarzystwie 3 innych GOPRowc\u00f3w, Bartka Podka\u0144skiego, Przemka \u0106wieka i Mateusza Dejnarowicza. Koncepcja i trasa pozosta\u0142y bez zmian. Jedyna r\u00f3\u017cnica to plecak i buty. Przynajmniej w przypadku Ma\u0107ka, kt\u00f3ry zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 w\u0119dr\u00f3wki pokona\u0142 w sanda\u0142ach, chocia\u017c by\u0142 w tej kwestii odosobniony, a pozostali GOPRowcy nadal korzystali z wysokich i ci\u0119\u017ckich but\u00f3w g\u00f3rskich.<\/p>\n\n\n\n

Przed up\u0142ywem drugiej dobry Maciek z Mateuszem jako jedyni uczestnicy drugiego przej\u015bcia, melduj\u0105 si\u0119 ponownie pod Marysie\u0144k\u0105, dumnie prezentuj\u0105c narz\u0119dzia zbrodni, kt\u00f3rymi pokonali Kotlin\u0119 Jeleniog\u00f3rsk\u0105. Dzie\u0142o Daniela zostaje uko\u0144czone. Gdyby tu by\u0142, w ko\u0144cu ch\u0142opaki mogliby odpowiedzie\u0107 mu na pytanie ile czasu zaj\u0119\u0142oby przej\u015bcie tego wszystkiego.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Mateusz i Maciek ze swoimi „trepami”.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Emocje opadaj\u0105, kurz osiada, ch\u0142opaki wracaj\u0105 do swoich dom\u00f3w, a Przej\u015bcie si\u0119 ko\u0144czy. Jednak ta niesamowita inicjatywa nie mo\u017ce zosta\u0107 zapomniana, tak jak nie mog\u0105 zosta\u0107 zapomnieni Daniel i Mateusz. Dlatego ich koledzy postanawiaj\u0105 kontynuowa\u0107 t\u0105 tradycj\u0119 i co roku o tej samej porze wyrusza\u0107 na tras\u0119 zainicjowan\u0105 przez pierwszego z nich.<\/p>\n\n\n\n

13 Czerwca 2013<\/h3>\n\n\n\n

Na przestrzeni ostatnich lat liczba ch\u0119tnych na przej\u015bcie dooko\u0142a Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej ros\u0142a lawinowo. W samym poprzednim roku Memoria\u0142 Daniela i Mateusza uko\u0144czy\u0142o 195 os\u00f3b spo\u015br\u00f3d 412 startuj\u0105cych. W tej grupie znalaz\u0142o si\u0119 sporo os\u00f3b decyduj\u0105cych si\u0119 na jak najszybsze przebiegni\u0119cie trasy, co k\u0142\u00f3ci\u0142o si\u0119 z ide\u0105 propagowan\u0105 od pierwszych edycji Przej\u015bcia. Tu nie chodzi o rywalizacj\u0119. Nie liczy si\u0119 miejsce na mecie. Celem jest upami\u0119tnienie pierwszej takiej pr\u00f3by przez tragicznie zmar\u0142ego Daniela.<\/p>\n\n\n\n

Jednak ch\u0119\u0107 rywalizacji i bycia najlepszym w przypadku gatunku ludzkiego nie zna granic, co z reszt\u0105 wielokrotnie zosta\u0142o udowodnione w Ksi\u0119dze Rekord\u00f3w Guinessa mi\u0119dzy innymi mia\u017cd\u017ceniem arbuz\u00f3w udami na czas, najwi\u0119ksz\u0105 liczb\u0105 desek klozetowych rozbitych na g\u0142owie na czas, czy te\u017c najszybszym maratonem z desk\u0105 do prasowania i \u017celazkiem. Zupe\u0142nie nie powinno wi\u0119c dziwi\u0107, \u017ce znale\u017ali si\u0119 ch\u0119tni chc\u0105cy w najszybszym czasie uko\u0144czy\u0107 rajd pieszy dooko\u0142a Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej.<\/p>\n\n\n\n

Nie wszystkich da si\u0119 przekona\u0107, \u017ce zamiast biec, nale\u017cy i\u015b\u0107, a potrzeba sama w sobie jest przecie\u017c matk\u0105 wynalazku. W\u0142a\u015bnie z tego powodu kto\u015b kiedy\u015b wymy\u015bli\u0142 krawat z wbudowan\u0105 piersi\u00f3wk\u0105, g\u0105bk\u0119 do k\u0105pieli w kszta\u0142cie mikrofonu i podgrzewane kapcie na USB. Skoro wi\u0119c ludzie chc\u0105 biega\u0107 dooko\u0142a Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej, dlaczego nie wyj\u015b\u0107 im naprzeciw? Z takiego samego za\u0142o\u017cenia wychodzi Fundacja Przej\u015bcie Kotliny organizuj\u0105c dziesi\u0105ty Memoria\u0142 Daniela i Mateusza i powo\u0142uje do \u017cycia oddzieln\u0105 imprez\u0119, realizuj\u0105c marzenia wielu ultras\u00f3w. Bieg Dooko\u0142a Kotliny przez swoje pierwsze 3 edycje b\u0119dzie imprez\u0105 towarzysz\u0105c\u0105, rozgrywan\u0105 r\u00f3wnolegle z Przej\u015bciem, a od 2016 roku zupe\u0142nie oddzielnym wydarzeniem rozgrywanym w innym terminie, za to z now\u0105 nazw\u0105 \u2013 UltraKotlina.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Szkic trasy dooko\u0142a Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej z profilem wysoko\u015bciowym.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

21 Kwietnia 2024<\/h3>\n\n\n\n

Wszystkie biegi ultra ko\u0144cz\u0105 si\u0119 tak samo. Kto\u015b przebieg\u0142. Kto\u015b nie da\u0142 rady. Kto\u015b nie zd\u0105\u017cy\u0142. Kto\u015b kibicowa\u0142. Kto\u015b supportowa\u0142. Kto\u015b si\u0119 spe\u0142ni\u0142 jako wolontariusz. Kto\u015b uzna\u0142, \u017ce to ca\u0142e ultra jest jednak nie dla niego. Niezale\u017cnie od roli, ka\u017cda z tych os\u00f3b um\u0119czy\u0142a si\u0119 niemi\u0142osiernie i zas\u0142uguje na nale\u017cyty odpoczynek. Niestety nie wszystkim b\u0119dzie dane zregenerowa\u0107 si\u0119 od razu. Rodzina z dzie\u0107mi, robota i inne przyziemne obowi\u0105zki tylko czekaj\u0105, \u017ceby czas wolny ukr\u00f3ci\u0107 do minimum uniemo\u017cliwiaj\u0105cego odbudow\u0119 tak bardzo cierpi\u0105cych tkanek i mi\u0119\u015bni, kt\u00f3rych struktura przypomina aktualnie poligon wojskowy po intensywnych pr\u00f3bach batalistycznych. W konsekwencji o odespaniu ultramaratonu mo\u017cna zapomnie\u0107. Przecie\u017c trzeba jeszcze relacj\u0119 na fejsa, na insta i chyba nawet na LinkedIn\u2019a wrzuci\u0107. Odnowa biologiczna mo\u017ce poczeka\u0107, ale \u017cycia wirtualnego nie wypada zaniedbywa\u0107. Wszak do kolejnego weekendu ju\u017c ca\u0142kiem blisko. Mo\u017ce wtedy si\u0119 uda.<\/p>\n\n\n\n

Ja ju\u017c si\u0119 przyzwyczai\u0142em. Nale\u017c\u0119 do tej grupy ultras\u00f3w, kt\u00f3rej nie b\u0119dzie dane si\u0119 zregenerowa\u0107. Mam tego pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 i to jest pow\u00f3d przez kt\u00f3ry siedz\u0119 teraz z Ew\u0105 oraz Danielem przy stole w wynaj\u0119tym apartamencie w Sob\u00f3tce. Jest 8 rano, a my prze\u017cywamy minione 3 doby. 3 dni i 3 noce sp\u0119dzone na Biegu Kreta<\/a><\/strong>, podczas kt\u00f3rych ka\u017cdy z nas ledwo zmru\u017cy\u0142 oczy, nie pozwalaj\u0105 utrzyma\u0107 powiek w pe\u0142ni podniesionym zakresie, a zachrypni\u0119te g\u0142osy i nasze blade twarze sprawiaj\u0105 wra\u017cenie jakby\u015bmy dopiero co wr\u00f3cili z wojny z zapasami alkoholi wysokoprocentowych pobliskiego monopolowego i jeszcze wyszli z tej potyczki zwyci\u0119sko. W dodatku bez zapitki. I bez zagryzki.<\/p>\n\n\n\n

Tak to ju\u017c jest z tym ultra, \u017ce nawet gdy organizator posprz\u0105ta ca\u0142y ba\u0142agan, kt\u00f3ry zostawiaj\u0105 po sobie ultrasi, kiedy kurz ju\u017c zupe\u0142nie opadnie, a meta zmieni si\u0119 nie do poznania w miejsce codziennych obowi\u0105zk\u00f3w lub przyjemno\u015bci, w g\u0142owach wszystkich zwi\u0105zanych z ultra nadal wszystko wiruje bardziej ni\u017c pose\u0142 Czarnecki wok\u00f3\u0142 Ziemii nabijaj\u0105c kolejne kilometr\u00f3wki do rozliczenia. Adrenalina nie odpuszcza, a emocje do tej pory mocno skrywane g\u0142\u0119boko pod grub\u0105 warstw\u0105 ultra g\u0142\u00f3wek szukaj\u0105 uj\u015bcia na zewn\u0105trz. Teraz jest ten moment, kiedy mo\u017cna prze\u017cy\u0107 wszystko jeszcze raz. Przeanalizowa\u0107 sukcesy i b\u0142\u0119dy. Zastanowi\u0107 si\u0119 co mo\u017cna by\u0142o zrobi\u0107 lepiej, a co zrobi\u0142o si\u0119 \u017ale. Podzieli\u0107 si\u0119 swoimi przemy\u015bleniami i zwyczajnie cieszy\u0107 si\u0119 jeszcze cho\u0107 przez chwil\u0119 ca\u0142\u0105 otoczk\u0105 towarzysz\u0105c\u0105 biegom ultra.<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u0119ki temu zapominamy o zm\u0119czeniu. Znowu jeste\u015bmy w tym magicznym \u015bwiecie, kt\u00f3ry tworzony przez ludzi z r\u00f3wnie wypaczonym spojrzeniem na rzeczywisto\u015b\u0107, pozwala na obcowanie w g\u00f3rach w towarzystwie innych totalnie pokr\u0119conych zbok\u00f3w i czerpanie z niego gar\u015bciami. Mo\u017cemy si\u0119 razem po\u015bmia\u0107, powspomina\u0107 prze\u017cyte przygody, kt\u00f3rych normalni ludzie maj\u0105 ju\u017c dawno powy\u017cej uszu, pociesza\u0107 si\u0119 z pora\u017cek, pogratulowa\u0107 sukces\u00f3w, podzi\u0119kowa\u0107 za pomoc, doceni\u0107 wsparcie i zaplanowa\u0107 kolejne imprezy biegowe.<\/p>\n\n\n\n

Powiniene\u015b przyjecha\u0107 kiedy\u015b na UltraKotlin\u0119 dodaje Ewa pomi\u0119dzy k\u0119sami idealnie wysma\u017conej jajecznicy przygotowanej przez Daniela. Podnosz\u0119 pytaj\u0105co brew, \u017ceby nie musie\u0107 otwiera\u0107 buzi i ryzykowa\u0107 oplucie prze\u017cuwanym przeze mnie \u015bniadaniem swojej rozm\u00f3wczyni, przy okazji u\u015bwiadamiaj\u0105c samemu siebie, \u017ce musz\u0119 si\u0119 opanowa\u0107. Aromat spieczonych warzyw i delikatnie \u015bci\u0119tych jaj z dodatkiem podgrillowanego pieczywa, w po\u0142\u0105czeniu z moim wyg\u0142odzonym przez ostanie 380 kilometr\u00f3w \u017co\u0142\u0105dkiem pozwoli\u0142 mi zapomnie\u0107 o dobrych obyczajach, przez co rzuci\u0142em si\u0119 na posi\u0142ek zupe\u0142nie jakby by\u0142a to ostatnia jajecznica na tej planecie. Tymczasem w rzeczywisto\u015bci Daniel zadba\u0142 o to, \u017ceby jedzenia wystarczy\u0142o dla ka\u017cdego, nawet po trzech dobach biegania po g\u00f3rach, wi\u0119c nie ma potrzeby zachowywa\u0107 jak troglodyta i po\u0142yka\u0107 ca\u0142ej zawarto\u015bci talerza naraz razem z zastaw\u0105 i sztu\u0107cami. Wprawdzie ci\u0119\u017cko mi si\u0119 powstrzyma\u0107, ale wymowna mina Ewy pomaga mi opanowa\u0107 swoje niezdrowe zap\u0119dy konsumpcyjne.<\/p>\n\n\n\n

Przez kolejne kilka minut skupiam si\u0119 na tym, \u017ceby bardziej je\u015b\u0107 ni\u017c \u017cre\u0107, a pomi\u0119dzy uszami przelatuj\u0105 mi s\u0142owa Ewy. UltraKotlina to, UltraKotlina tamto, UltraKotlina siamto. Dziewczyna sprzedaje lepiej ni\u017c \u015bwiadkowie Jehowy swoj\u0105 dobr\u0105 nowin\u0119. Zupe\u0142nie jakby siedzia\u0142a w pokr\u0119conych strukturach kolejnej piramidy finansowej opartej na multi level marketingu, z t\u0105 tylko r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce raczej organizatorzy nie odpalaj\u0105 jej prowizji od zwerbowanego uczestnika biegu, a najwyra\u017aniej powinni. Niemniej ziarenko zosta\u0142o zasiane i chyba szybko zakie\u0142kuje. Musz\u0119 troch\u0119 poczyta\u0107 o tej ca\u0142ej UltraKotlinie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Profil trasy 180km. Nieca\u0142e 7 000 m r\u00f3\u017cnicy poziom\u00f3w.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

10 Pa\u017adziernika 2024<\/h3>\n\n\n\n

Jaka jest najwa\u017cniejsza zasada przed ka\u017cdym biegiem? No dobra, ta druga w hierarchii wa\u017cno\u015bci. Pierwsza od zarania dziej\u00f3w rzeczywi\u015bcie jest niezmienna i powinna by\u0107 dopisana do 10 przykaza\u0144 ofiarowanych Moj\u017ceszowi na g\u00f3rze Synaj, jednak tym razem nie chodzi o opr\u00f3\u017cnienie jelit przed biegiem. R\u00f3wnie istotn\u0105 rzecz\u0105 w \u015bwiecie ultra jest odpowiednie wypocz\u0119cie przed startem. W\u0142a\u015bnie dlatego ju\u017c dzi\u015b powinienem by\u0107 w trasie do Szklarskiej, \u017ceby ca\u0142\u0105 noc z czwartku na pi\u0105tek przespa\u0107 w spokoju w mi\u0119ciutkim i cieplutkim \u0142\u00f3\u017ceczku i mie\u0107 jeszcze ca\u0142y nast\u0119pny dzie\u0144 na zbieranie si\u0142, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 mog\u0142y by\u0107 odpowiednio spo\u017cytkowane w trakcie biegu.<\/p>\n\n\n\n

Powinienem, jednak to nie pierwszy na \u015bwiecie plan, kt\u00f3ry poleg\u0142 przy pierwszej pr\u00f3bie implementacji. Obowi\u0105zki domowe, robota i wyj\u0105tkowo ma\u0142y wymiar urlopu wypoczynkowego, jaki zosta\u0142 mi do dyspozycji zmuszaj\u0105 mnie do zaplanowania podr\u00f3\u017cy dopiero na jutro i to na koniec dnia. Pomys\u0142 tak genialny, \u017ce nawet osoba niezwi\u0105zana ze \u015bwiatem ultra pukn\u0119\u0142aby si\u0119 mocno w czo\u0142o i zastanowi\u0142a czy naprawd\u0119 ma to sens, mimo \u017ce ju\u017c na pierwszy rzut oka wida\u0107, \u017ce wcale go nie ma.<\/p>\n\n\n\n

Niestety moja pewno\u015b\u0107 siebie po pokonaniu Biegu Kreta uniemo\u017cliwia mi trze\u017awe spojrzenie na fakty. 180 km to nie przelewki, a sama UltraKotlina do najl\u017cejszych bieg\u00f3w nie nale\u017cy, o czym \u015bwiadcz\u0105 wyniki z lat ubieg\u0142ych. Rok w rok co trzeci zawodnik nie jest w stanie uko\u0144czy\u0107 tych zawod\u00f3w. To powinno zapali\u0107 jak\u0105kolwiek lamk\u0119 ostrzegawcz\u0105 w ka\u017cdej innej w miar\u0119 ogarni\u0119tej g\u0142owie, ale nie w mojej. Ja uparcie wmawiam sobie, \u017ce UltraKotlina, czyli nieca\u0142e p\u00f3\u0142 Biegu Kreta nie sprawi mi wi\u0119kszych problem\u00f3w. Ma\u0142o tego, w moich chorych ultra-fantazjach rysuje si\u0119 plan uko\u0144czenia tych zawod\u00f3w w 24 godziny, co jest wynikiem bliskim rekordu trasy.<\/p>\n\n\n\n

Wprawdzie ta prognoza stoi stabilnie na moim magicznym szablonie w MS Excel, do kt\u00f3rego mam kompletnie zaufanie, a ca\u0142o\u015b\u0107 jest poparta sensownymi za\u0142o\u017ceniami i rzeczywistymi liczbami, jednak historia wielokrotnie pokaza\u0142a, \u017ce dane wej\u015bciowe r\u00f3wnie\u017c mog\u0105 by\u0107 pocz\u0105tkiem katastrofy. Moim ulubionym przyk\u0142adem jest lot Air Canada z 1983 roku z Montrealu do Edmonton, kt\u00f3remu w po\u0142owie drogi sko\u0144czy\u0142o si\u0119 paliwo.<\/p>\n\n\n\n

Ch\u0142opaki z obs\u0142ugi naziemnej doskonale wiedzieli, \u017ce przed lotem potrzebuj\u0105 zatankowa\u0107 22 500 kilogram\u00f3w paliwa, jednak wach\u0119 zawsze wlewa\u0142o si\u0119 do zbiornika w litrach, co z reszt\u0105 do dzi\u015b bardzo si\u0119 nie zmieni\u0142o, a koledzy z dzia\u0142u technicznego podali im gramatur\u0119, wi\u0119c pojawi\u0142 si\u0119 problem. Jeden z nich si\u0119 wychyli\u0142 i uzna\u0142, \u017ce przeliczy kilogramy na obj\u0119to\u015b\u0107 u\u017cywaj\u0105c wsp\u00f3\u0142czynnika g\u0119sto\u015bci, a reszta mu przyklasn\u0119\u0142a chwal\u0105c inicjatyw\u0119 i dodaj\u0105c mu otuchy.<\/p>\n\n\n\n

Wszystko by\u0142oby spoko, gdyby nie problemy z systemem metrycznym. Niby Kanada przyj\u0119\u0142a oficjalnie uk\u0142ad SI 12 lat wcze\u015bniej, ale wiadomo jak to jest z tymi zmianami. Cz\u0142owiek ich zwyczajnie nie lubi i wypiera do upad\u0142ego. Ja te\u017c z reszt\u0105 do dzi\u015b u\u017cywam klasycznego widoku tabeli przestawnej we wspomnianym MS Excel, zamiast tej nowej, niby lepszej i praktyczniejszej. I to w\u0142a\u015bnie z tego samego powodu ch\u0142opaki z Air Canada p\u00f3\u017aniej przyznali, \u017ce przeliczyli kilogramy u\u017cywaj\u0105c wsp\u00f3\u0142czynnika g\u0119sto\u015bci w funtach na litr, zamiast w kilogramach na litr, w konsekwencji tankuj\u0105c samolot poni\u017cej po\u0142owy potrzebnego poziomu paliwa, zmuszaj\u0105c pilota do awaryjnego l\u0105dowania gdzie\u015b na kanadyjskim pustkowiu i robi\u0105c z niego narodowego bohatera ratuj\u0105cego \u017cycia wszystkich pasa\u017cer\u00f3w na pok\u0142adzie przed potencjaln\u0105 katastrof\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie ja w swoim szablonie mam wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 walidacji, \u017ceby wy\u0142apa\u0107 tego typu kalafiory, niemniej okre\u015blenie poziomu mojej predyspozycji przychodzi mi niekiedy z trudno\u015bci\u0105. Uwa\u017cam te\u017c, \u017ce poprzeczk\u0119 trzeba sobie stawia\u0107 wysoko, dlatego zawsze ch\u0119tniej zawy\u017cam swoje parametry, ni\u017c przyznaj\u0119 przed sob\u0105 spadek formy. Tymczasem ani UltraKotlina, ani \u017caden inny bieg ultra je\u0144c\u00f3w nie bierze i nie zna lito\u015bci. <\/p>\n\n\n\n

T\u0105 lekcj\u0119 pokory, z kt\u00f3rej nie zdaj\u0119 sobie w tym momencie sprawy, odbior\u0119 za kilkadziesi\u0105t godzin i to w bardzo okrutny spos\u00f3b. Na szcz\u0119\u015bcie p\u00f3ki co mog\u0119 sobie \u017cy\u0107 w b\u0142ogiej nie\u015bwiadomo\u015bci i z rado\u015bci\u0105 wieczorem spakowa\u0107 zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 tobo\u0142\u00f3w na bieg, dzi\u0119ki czemu nast\u0119pnego dnia zostanie mi tylko wsi\u0105\u015b\u0107 do samochodu i dojecha\u0107 na miejsce.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Takie co\u015b na mnie czeka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

11 Pa\u017adziernika 2024<\/h3>\n\n\n\n

Ruszamy do Szklarskiej Por\u0119by w okolicach 14:00. Daniel, kt\u00f3ry za \u017cadne skarby nie odpu\u015bci dobrej wycieczki w g\u00f3ry, prowadzi, a ja staram si\u0119 doko\u0144czy\u0107 robot\u0119 z laptopem na kolanach, ale czuj\u0119 si\u0119 mniej wi\u0119cej tak jak ratownik na basenie podczas igrzysk olimpijskich. Niby jestem, niby na Teams\u2019ach \u015bwiec\u0119 si\u0119 na zielono, ale po\u017cytku ze mnie niewiele. \u0141eb mi lata na boki na zmian\u0119 z ekranem monitora, ci\u0119\u017cko trafi\u0107 w te ma\u0142e guziczki na klawiaturze, a brak myszki i konieczno\u015b\u0107 obs\u0142ugi wyj\u0105tkowo topornego touchpada doprowadza mnie do szale\u0144stwa, dlatego po ponad p\u00f3\u0142toragodzinnej nier\u00f3wnej walce ze swoimi obowi\u0105zkami s\u0142u\u017cbowymi sk\u0142adam bro\u0144 i ze zwieszon\u0105 g\u0142ow\u0105 przyznaj\u0119 si\u0119 przed samym sob\u0105 do pora\u017cki. W poniedzia\u0142ek si\u0119 ogarnie, a \u015bwiat si\u0119 raczej nie zawali. Nadal powinien by\u0107 mniej wi\u0119cej w tym samym miejscu z tymi samymi problemami, czekaj\u0105cymi na ich rozwi\u0105zanie. I\u2019ll be back!<\/p>\n\n\n\n

Zamykam komputer, podnosz\u0119 wzrok na dziesi\u0105tki czerwonych \u015bwiate\u0142 przed nami, otwieram usta, \u017ceby dopyta\u0107 o co chodzi, ale Daniel ju\u017c \u015bpieszy z wyja\u015bnieniami odno\u015bnie jakiego\u015b wypadku, kt\u00f3ry wyd\u0142u\u017cy nam podr\u00f3\u017c mniej wi\u0119cej o 45 minut. Nie jest dobrze. Biuro zawod\u00f3w dzia\u0142a tylko do 20:00, a zak\u0142adaj\u0105c brak dodatkowych nieprzewidzianych problem\u00f3w b\u0119dziemy na miejscu dos\u0142ownie na ostatni\u0105 chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie jestem jak rz\u0105d Stan\u00f3w Zjednoczonych za czas\u00f3w zimnej wojny i mam swoich ludzi w samym sercu imprezy, czyli w biurze zawod\u00f3w. Co wi\u0119cej, UltraKotlina to nie ruscy, cokolwiek \u0142atwiej doj\u015b\u0107 z nimi do porozumienia, wi\u0119c szybki telefon do Ewy powoduje obni\u017cenie u mnie ci\u015bnienia do poziomu powszechnie okre\u015blanego jako norma. Okazuje si\u0119, \u017ce nawet je\u015bli nie zd\u0105\u017cymy na czas, to pakiet b\u0119dzie mo\u017cna nadal odebra\u0107 przed samym startem biegu w mobilnym biurze zawod\u00f3w. Taki pop-up store, tylko \u017ce z numerami startowymi zamiast kosmetyk\u00f3w czy element\u00f3w wyposa\u017cenia wn\u0119trz. Ciekawa koncepcja, podoba mi si\u0119, chocia\u017c mimo wszystko wola\u0142bym m\u00f3c za\u0142atwi\u0107 formalno\u015bci wcze\u015bniej i mie\u0107 komfort spokojnego spakowania swoich \u0142ach\u00f3w na przepaki. W ka\u017cdym razie plan B ju\u017c jest, p\u0142aka\u0107 nie trzeba.<\/p>\n\n\n\n

Ku mojemu wielkiemu zdziwieniu wszystko co jeszcze w trasie mog\u0142oby p\u00f3j\u015b\u0107 \u017ale, wcale nie idzie \u017ale. Wr\u0119cz przeciwnie, od Strykowa ruch zdecydowanie maleje, jedzie si\u0119 p\u0142ynnie i udaje nam si\u0119 odrobin\u0119 nadrobi\u0107 stracony czas na staniu w korku, dzi\u0119ki czemu 20 minut przed zamkni\u0119ciem biura zawod\u00f3w meldujemy si\u0119 w Szkole Podstawowej numer 1 i lecimy po pakiet z nadziej\u0105, \u017ce kolejki b\u0119d\u0105 mniejsze ni\u017c za komuny po mi\u0119so. <\/p>\n\n\n\n

Biuro zawod\u00f3w r\u00f3\u017cni si\u0119 od tych stawianych na bardziej szumnych imprezach i zaskakuje mnie swoj\u0105 organizacja. Oddzielne stoisko po pakiety, oddzielne po trackery, oddzielne na zdanie depozyt\u00f3w, oddzielne na zdanie przepak\u00f3w. W\u0105ska specjalizacja przypomina fabryk\u0119 z ta\u015bm\u0105 produkcyjn\u0105 gdzie interesant przechodzi przez poszczeg\u00f3lne stanowiska i wsz\u0119dzie jest obs\u0142ugiwany ekspresowo oraz kompleksowo. Za bardzo nie ma si\u0119 na czym pomyli\u0107, nie przychodz\u0105 mi te\u017c do g\u0142owy \u017cadne dodatkowe pytania, bo w ka\u017cdym umownym okienku dostaje taki bezduszny s\u0142owotok do z\u0142udzenia sugeruj\u0105cy mi jakobym w rzeczywisto\u015bci by\u0142 na liturgii Wigilii Paschalnej, a ci ludzie z obs\u0142ugi wcale nie wydaj\u0105 pakiet\u00f3w startowych tylko klepi\u0105 bezmy\u015blnie Litani\u0119 do Wszystkich \u015awi\u0119tych.<\/p>\n\n\n\n

Nawet bym uwierzy\u0142, \u017ce to spotkanie dzi\u0119kczynne jednej z sekt pseudokatolickich, gdyby nie Ewa, m\u00f3j cichy bohater z Biegu Kreta, czule opiekuj\u0105cy si\u0119 w\u00f3wczas moimi zmasakrowanymi ko\u0144czynami i wspieraj\u0105cy mnie z ca\u0142ych si\u0142, \u017cebym m\u00f3g\u0142 uko\u0144czy\u0107 tamto mordercze wyzwanie, teraz prze\u0142amuje schemat i wita si\u0119 ze mn\u0105 serdecznie. Dzi\u0119ki temu mam pewno\u015b\u0107 \u017ce nie pomylili\u015bmy drogi i przez pomy\u0142k\u0119 nie zakotwiczyli\u015bmy w Licheniu w ostatniej chwili do\u0142\u0105czaj\u0105c do nabo\u017ce\u0144stwa r\u00f3\u017ca\u0144cowego. Udaje nam si\u0119 zamieni\u0107 kilka mi\u0142ych s\u0142\u00f3w, ale ta\u015bma w fabryce jest bezlitosna. Trzeba porusza\u0107 si\u0119 dalej, bo kolejni ch\u0119tni do tego konkretnego stanowiska ju\u017c zaczynaj\u0105 wywiera\u0107 na mnie presj\u0119. W ko\u0144cu nie tylko ja dotar\u0142em na miejsce w ostatnim momencie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pakiet jest, mo\u017cna biec!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Przed 21 uk\u0142adam si\u0119 wygodnie w mi\u0119ciutkim \u0142\u00f3\u017ceczku w naszej kwaterze i pr\u00f3buj\u0119 odzyska\u0107 odrobin\u0119 \u015bwie\u017co\u015bci przed spuszczeniem sobie totalnego \u0142omotu. Niestety utrata \u015bwiadomo\u015bci nie nast\u0119puje poprzez pstrykni\u0119cie wy\u0142\u0105cznika. Drucik ewidentnie nie styka, bo Czesio jest zaj\u0119ty dog\u0142\u0119bnymi rozmy\u015blaniami nad biegiem i jego ca\u0142\u0105 otoczk\u0105. Zaczynam liczy\u0107 owce, ale zamiast nich drewnian\u0105 bramk\u0119 przeskakuj\u0105 poszczeg\u00f3lne elementy mojej garderoby biegowej, \u017cebym m\u00f3g\u0142 sprawdzi\u0107 czy wszystko spakowa\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

To jest silniejsze ode mnie. Nie przewalcz\u0119 tego, zostaje mi ulec. Dobra skaczcie tylko szybko! 3 pary but\u00f3w, 4 pary skarpetek, 3 pary gaci, 4 pary spodni, 4 koszulki, 4 bluzy, 3 pary r\u0119kawiczek, r\u0119kawki, kurtka, bufki, plecak, ko\u0142czan, kije, czo\u0142\u00f3wka, powebank, ogrzewacze do r\u0105k, kable, Garmin, folia NRC, banda\u017c, got\u00f3wka, chusteczki nawil\u017cane, chusteczki do nosa, worki na brudy, l\u00f3d w sprayu, J\u00e4germeister, \u017cele, cukierki, termos\u2026 termos\u2026 termos na ciep\u0142e jedzenie! Gdzie jeste\u015b? Haaaalo!?<\/p>\n\n\n\n

Drewniana bramka stoi jak sta\u0142a, po jednej jej stronie znajduje si\u0119 ca\u0142y m\u00f3j bajtel i z niecierpliwo\u015bci\u0105 spogl\u0105da w drug\u0105 stron\u0119 wyczekuj\u0105c, a\u017c termos \u0142askawie znajdzie si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na tej kupie sprz\u0119tu, ale w okolicy s\u0142ycha\u0107 jedynie puste trzaski, szmery i stukanie pomieszczane z szuraniem. Pi\u0119kny odg\u0142os g\u0119stego lasu, ale nie na tym mi w tym momencie zale\u017cy. Nie wzi\u0105\u0142em termosu? Przecie\u017c mia\u0142em sobie do niego spakowa\u0107 ciep\u0142y posi\u0142ek na przepak. Ciep\u0142y\u2026 posi\u0142ek\u2026? Zaraz, zaraz\u2026 Ciep\u0142y posi\u0142ek sta\u0142 obok termosu. Skoro jego nie wzi\u0105\u0142em to\u2026<\/p>\n\n\n\n

No nie dam rady zasn\u0105\u0107 w takiej sytuacji. Teraz to ju\u017c oczy otwieraj\u0105 mi si\u0119 same. Jajo pr\u0119dzej znios\u0119, je\u015bli nie sprawdz\u0119 tego teraz. Przekopuj\u0119 wszystkie swoje tobo\u0142y dwa razy i nie znajduj\u0119 ani termosu, ani ciep\u0142ego \u017carcia. Lubi\u0119 je\u015b\u0107, ale g\u0142ow\u0119 dam po top\u00f3r, \u017ce tego jeszcze nie wessa\u0142em. Musia\u0142o zosta\u0107 w domu. Pozostaje mi obej\u015b\u0107 si\u0119 smakiem i da\u0107 wyraz mojego zrezygnowania poprzez g\u0142o\u015bne westchni\u0119cie i zwieszenie ramion wzd\u0142u\u017c cia\u0142a, a nast\u0119pnie wzruszenie nimi.<\/p>\n\n\n\n

Straszna lipa. Tutaj s\u0105 tylko 3 punkty od\u017cywcze, na kt\u00f3rych ma by\u0107 ciep\u0142y posi\u0142ek. Przez 180 km i jakie\u015b 24 godziny b\u0119dzie mi dane zje\u015b\u0107 zaledwie 3 razy co\u015b tre\u015bciwego. S\u0142abo. Doskonale wiem, \u017ce \u017cele i inne s\u0142odkie przek\u0105ski b\u0119d\u0105 mi wchodzi\u0107 przez pierwsze 60-70 km. Potem \u017co\u0142\u0105dek zacznie si\u0119 buntowa\u0107. Co wi\u0119cej, do wygodnego cz\u0142owiek si\u0119 szybko przyzwyczaja, a na moim poprzednim biegu z suportem mia\u0142em lepiej ni\u017c na wakacjach w Bu\u0142garii w opcji All Inclusive. Co 15 km dostawa\u0142em gor\u0105c\u0105 mich\u0119, \u015bwie\u017ce ciuszki, suche buty i manicure st\u00f3p w gratisie. A teraz b\u0119d\u0119 lecia\u0142 jak moja kocica, Zelda – ca\u0142e \u017cycie na chrupkach.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce to po prostu Karma? Mo\u017ce na w\u0142asnej sk\u00f3rze musz\u0119 zrozumie\u0107 jaki los zgotowa\u0142em w\u0142asnemu futrzakowi i jak bardzo biedaczka si\u0119 m\u0119czy dzie\u0144 w dzie\u0144, ale to przecie\u017c nie ze sk\u0105pstwa czy czystej z\u0142o\u015bliwo\u015bci. Lekarz kaza\u0142. Czy tam weterynarz. Niemniej na koniec dnia dla niej to lepiej, mimo \u017ce niekoniecznie bydl\u0119 jest w stanie to zrozumie\u0107. Co wi\u0119cej ona dostaje specjaln\u0105 karm\u0119, przygotowan\u0105 pod jej dolegliwo\u015bci. Jako\u015b nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby UltraKotlina mia\u0142a w menu jakie\u015b opcje dedykowane dla ultras\u00f3w pod biegi bardzo d\u0142ugie. Raczej napotkam na punktach standardowe przegryzki, czyli banany, \u017celki, kabanosy, ciasteczka. Je\u015bli kto\u015b ma \u017co\u0142\u0105dek jak San Francisco, by\u0107 mo\u017ce przejedzie na tym ca\u0142y dystans. M\u00f3j niestety przypomina bardziej salon Ludwika XVI, wyko\u0144czony at\u0142asem, z mi\u0119kkimi puchowymi podusiami, \u017ceby nic nie uwiera\u0142o w pupk\u0119, czy jak\u0105kolwiek inn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Wracam do \u0142\u00f3\u017cka i ubolewam nad swoim losem. B\u0119dzie to trudna przeprawa, ale w ko\u0144cu jak to powiedzia\u0142 pewien kole\u015b mocno zwi\u0105zany z Beskidami, nic co \u0142atwe nie cieszy tak bardzo. Z drugiej strony nie jestem zwolennikiem utrudniania sobie \u017cycia na si\u0142\u0119. Lubi\u0119 swoj\u0105 stref\u0119 komfortu, zw\u0142aszcza je\u015bli chodzi o wy\u017cywienie. Nie mam potrzeby udowadnia\u0107 nic nikomu w tej kwestii, wi\u0119c chcia\u0142bym jednak mie\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 skorzystania z ciep\u0142ego posi\u0142ku w razie potrzeby.<\/p>\n\n\n\n

Kolejne kilka minut sp\u0119dzam z \u0142\u00f3\u017cku rozmy\u015blaj\u0105c jak sobie z tym fantem poradzi\u0107, ale perspektywa niewystarczaj\u0105cej ilo\u015bci gor\u0105cych misek na trasie jest dla mnie jak strza\u0142 prosto w ryj. Najpierw otumaniony le\u017c\u0119 w bezruchu, a ju\u017c po chwili oddaj\u0119 si\u0119 obj\u0119cia Morfeusza.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Taki rarytas zostawi\u0142em w domu.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

12 Pa\u017adziernika 2024<\/h3>\n\n\n\n

Nie mam poj\u0119cia ile \u015bpi\u0119. Z pewno\u015bci\u0105 zbyt kr\u00f3tko, bo ci\u0119\u017cko jest mi podnie\u015b\u0107 cho\u0107by jedno oko. A mo\u017ce by tak odpu\u015bci\u0107 i pole\u017ce\u0107 pod ko\u0142derk\u0105? Coooo?!?! W lustro bym sobie nie m\u00f3g\u0142 spojrze\u0107! Wstajemy! Teraz ju\u017c zostaje tylko rutyna, wi\u0119c mo\u017cna to poci\u0105gn\u0105\u0107 na automacie. Szesnasty raz podchodz\u0119 do ultramaratonu, wi\u0119c mog\u0119 si\u0119 ogarnia\u0107 nawet z zamkni\u0119tymi oczami. Trzeba je b\u0119dzie tylko na chwil\u0119 otworzy\u0107, \u017ceby za\u0142o\u017cy\u0107 soczewki. Zatem jedziemy!<\/p>\n\n\n\n

Najpierw jedzenie. Do startu jest jeszcze 2 godziny, wi\u0119c wszystko si\u0119 zd\u0105\u017cy jeszcze przetrawi\u0107. Nast\u0119pnie pakowanie. Rozdzielam ciuchy na 4 kupki. Oddzielnie to co nied\u0142ugo za\u0142o\u017c\u0119 na siebie, oddzielnie 2 przepaki i oddzielnie depozyt na met\u0119. Dodatkowych przykrych niespodzianek brak, uda\u0142o mi si\u0119 nie zapomnie\u0107 pozosta\u0142ych sk\u0142adowych mojego sprz\u0119tu. Zostaje tylko spe\u0142ni\u0107 najwa\u017cniejsz\u0105 zasad\u0119 ka\u017cdego biegu, dlatego kolejne kilka minut sp\u0119dzam w \u015bwi\u0105tyni dumania. Niestety nie potrafi\u0119 wypoci\u0107 odwa\u017cnika na zawo\u0142anie w \u015brodku nocy. Gdybym by\u0142 na studiach, po mocnym przepiciu najta\u0144sz\u0105 Tequil\u0105 z Lidla, zagryzion\u0105 kebsem z ostrym sosem na Dworcu Centralnym, to mo\u017ce by si\u0119 uda\u0142o. Jednak obecnie za bardzo szanuj\u0119 zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 element\u00f3w mojego cia\u0142a ultrasa i staram si\u0119 nie fundowa\u0107 im dodatkowych traumatycznych wra\u017ce\u0144. W ko\u0144cu wystarczy, \u017ce co jaki\u015b czas zmuszam je do przebiegni\u0119cia kilkuset kilometr\u00f3w i zarwania nocki albo dw\u00f3ch. A czasami nawet trzech. Innymi s\u0142owy o narz\u0119dzie pracy staram si\u0119 dba\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Nic na si\u0142\u0119. Na ten moment Kraken zostaje na dnie swojej cie\u015bniny. Zapewne nie dojedzie ze mn\u0105 do ko\u0144ca tego wy\u015bcigu, trzeba b\u0119dzie go uwolni\u0107 gdzie\u015b w trasie, ale na koniec to \u017cadne ekstremum. Ju\u017c przez to niejednokrotnie przechodzili\u015bmy. Wola\u0142bym w bardziej cywilizowanych warunkach, mi\u0142o czasami posadzi\u0107 ty\u0142ek na sedesie, ale jak si\u0119 nie ma co si\u0119 lubi, to si\u0119 lubi co si\u0119 ma.<\/p>\n\n\n\n

O 1:20 opuszczamy przyjemn\u0105 i nagrzan\u0105 kwater\u0119, staj\u0105c twarz\u0105 w twarz z okrutnym i bezlitosnym ch\u0142odem momentalnie orze\u017awiaj\u0105cym moj\u0105 nadal zaspan\u0105 twarz. O panie! Jest rze\u015bko! Najbardziej zak\u0142amana aplikacja na \u015bwiecie, czyli pogodynka ajfonowska twierdzi, \u017ce jest zaledwie 2 stopnie. Mam wra\u017cenie, \u017ce wyj\u0105tkowo tym razem nie r\u017cnie g\u0142upa, wi\u0119c ze szcz\u0119kaj\u0105cymi z\u0119bami wsiadam do auta i czekam a\u017c ogrzewanie zacznie dzia\u0142a\u0107, co na szcz\u0119\u015bcie nie trwa d\u0142ugo.<\/p>\n\n\n\n

15 minut przed startem meldujemy si\u0119 w Piechowicach na parkingu Huty Szk\u0142a Julia, zdaj\u0119 depozyt z oboma przepakiami i zostaje mi wyczekiwanie na start przeplatane karko\u0142omn\u0105 rozgrzewk\u0105, skupiaj\u0105c\u0105 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie wok\u00f3\u0142 mi\u0119\u015bni \u017cuchwy kurczowo zaciskanych wskutek delikatnego przymrozku. Przy takiej aurze widok kilku kolesi ubranych na kr\u00f3tko powoduje u mnie ciarki biegaj\u0105ce po plecach. Poprawiam sobie zgryz zaciskaj\u0105c paszcz\u0119 do granic mo\u017cliwo\u015bci i \u015bcieraj\u0105c dolny rz\u0105d z\u0119b\u00f3w g\u00f3rnymi, \u017ceby nie musie\u0107 si\u0119 skupia\u0107 na drgawkach przechodz\u0105cych przez moje cia\u0142o z powodu wszechobecnej zimnicy, tymczasem twardziele ubrani w koszulki z kr\u00f3tkimi r\u0119kawkami i kr\u00f3tkie spodenki wygl\u0105daj\u0105 jakby wyszli na peta na balkon w \u015brodku lata. Przechadzaj\u0105 si\u0119 od lewej do prawej, z nud\u00f3w kopi\u0105c le\u017c\u0105ce na parkingu kamyczki i cierpliwie czekaj\u0105 na rozw\u00f3j wydarze\u0144.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Daniel Koszela<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Jeszcze \u017ceby byli postury Israela Kamakawiwo\u02bbolego, to bym zrozumia\u0142. Zwi\u0119kszona warstwa izoluj\u0105ca maj\u0105ca na celu zapewnienie odpowiedniego komfortu termicznego, redukcj\u0119 strat energii i zwi\u0119kszenie efektywno\u015bci energetycznej nie wymaga nadmiernego nagrzewania od \u015brodka. Zupe\u0142nie jak w budynkach, tylko zamiast klej\u00f3w, uszczelniaczy, we\u0142ny mineralnej i styropianu wyst\u0119puje tak bardzo niepo\u017c\u0105dany przez Krzysia Ibisza w kryzysie wieku \u015bredniego t\u0142uszczyk. Tyle \u017ce oni postur\u0105 przypominaj\u0105 takich suchoklates\u00f3w jakim jestem ja sam. Jak oni to robi\u0105? Wszczepili sobie jaki\u015b przeno\u015bny reaktor j\u0105drowy, na\u017carli si\u0119 rudy uranu i teraz przeprowadzaj\u0105 mikro-reakcj\u0119 rozszczepienia atom\u00f3w? Na swojej ultra-drodze spotka\u0142em ju\u017c ludzi, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 za\u0142adowa\u0107 kilometry setkami, jad\u0105c tylko na \u017celach energetycznych, wyniki udanych eksperyment\u00f3w krzy\u017cowania ludzi z dromaderami, kt\u00f3rzy prawie w og\u00f3le nie pij\u0105 na trasie, wi\u0119c ci maj\u0105cy w sobie geny yeti odpowiadaj\u0105ce za ponadprogramow\u0105 odporno\u015b\u0107 na zimno by\u0107 mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c nie powinni mnie dziwi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Co wi\u0119cej nie ma ich wcale du\u017co, zatem by\u0107 mo\u017ce to zwyczajnie jakie\u015b supermoce, a nie efekt zwariowanych do\u015bwiadcze\u0144 naukowych. Z po\u015br\u00f3d 85 os\u00f3b zgromadzonych na stracie na palcach jednej r\u0119ki mog\u0119 policzy\u0107 tych ubranych na kr\u00f3tko, wi\u0119c ja w swoich dresikach, bluzie i dw\u00f3ch bufkach nie musz\u0119 si\u0119 czu\u0107 jak idiota. Zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 zawodnik\u00f3w podziela moje odczucia termiczne. Szukaj\u0105c takich samych zmarzluch\u00f3w jak ja sam i b\u0142\u0105dz\u0105c wzrokiem po innych zawodnikach zauwa\u017cam mas\u0119 znajomych twarzy. Niesamowite jak du\u017co ludzi ma ochot\u0119 sponiewiera\u0107 si\u0119 przez najbli\u017csze dwadzie\u015bcia-kilka godzin. Chyba jeszcze nigdy nie widzia\u0142em tylu znajomych w jednym miejscu, no mo\u017ce z wyj\u0105tkiem w\u0142asnego wesela, wi\u0119c nawet nie z ka\u017cdym udaje mi si\u0119 zamieni\u0107 s\u0142owo. <\/p>\n\n\n\n

Z samego Biegu Kreta zjecha\u0142a si\u0119 po\u0142owa stawki i to tak naprawd\u0119 cieszy mnie najbardziej. Jest Stanis\u0142aw, kt\u00f3ry goni\u0142 mnie wtedy przez ostatnie 45 km, nakr\u0119caj\u0105c mnie do ucieczki i z sukcesem podnosz\u0105c m\u00f3j poziom adrenaliny, kiedy tak bardzo potrzebowa\u0142em jakiegokolwiek zastrzyku energii. Jest te\u017c Ji\u0159\u00ed, z kt\u00f3rym przebieg\u0142em ponad 180 km wymieniaj\u0105c si\u0119 pozycjami cz\u0119\u015bciej ni\u017c pos\u0142owie PiSu stanowiskami dla swoich ziomk\u00f3w i motywuj\u0105c do dalszej walki wtedy, kiedy \u017caden z nas nie mia\u0142 ju\u017c si\u0142 na dalsze przebieranie nogami. To dobrze wr\u00f3\u017cy. Nic tak nie pcha do przodu jak czysta rywalizacja. Mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119d\u0119 czu\u0107 presj\u0119 ch\u0142opak\u00f3w r\u00f3wnie\u017c tutaj, by\u0107 mo\u017ce w jakikolwiek spos\u00f3b zast\u0105pi mi to brak ciep\u0142ych posi\u0142k\u00f3w na trasie.<\/p>\n\n\n\n

Wymiana uprzejmo\u015bci pozwala odwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 od przeszywaj\u0105cego zimna i skr\u00f3ci\u0107 oczekiwanie na sygna\u0142 startera. Nawet nie zwracam uwagi na fakt, \u017ce nie ma tu \u017cadnego wodzireja zagrzewaj\u0105cego nas do walki. Dopiero na p\u00f3\u0142 minuty przed drug\u0105 nad ranem kto\u015b rzuca przez mikrofon, \u017ce ruszamy za 30 sekund, co wywo\u0142uje og\u00f3lne poruszenie i przesuni\u0119cie ca\u0142ej masy ultras\u00f3w bli\u017cej samej linii startu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Daniel Koszela<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

To jest ten moment, kiedy UltraKotlina postanawia zabawi\u0107 si\u0119 mn\u0105 na rozgrzewk\u0119. Przypominam sobie, \u017ce nie w\u0142\u0105czy\u0142em swojego Garmina, kt\u00f3remu zlokalizowanie satlitek zajmuje czasami nawet ponad minut\u0119. Gdybym by\u0142 statystycznym zbokiem, z pewno\u015bci\u0105 bym si\u0119 przej\u0105\u0142 utrat\u0105 kilku pierwszych metr\u00f3w tracka do p\u00f3\u017aniejszej analizy, ale nie rusza mnie to kompletnie i spokojnie przechodz\u0119 do odpalenia trasy w zegarku. Samo jej uruchomienie zaj\u0119\u0142oby dos\u0142ownie 15 sekund, gdyby by\u0142a ona wgrana do kurs\u00f3w w Garminie. Gdzie jest moja trasa? Przecie\u017c wczoraj w drodze por\u00f3wnywa\u0142em sw\u00f3j track z tym wgranym na zegarek Daniela, \u017ceby si\u0119 upewni\u0107, \u017ce nie potrzebuj\u0119 aktualizacji. Czy naprawd\u0119 jestem a\u017c tak zdolny, \u017ce \u201eniechc\u0105cy\u201d usun\u0105\u0142em sobie \u015blad GPX?<\/p>\n\n\n\n

7\u2026 6\u2026 – Dociera do mnie odliczanie do startu. Przez kolejn\u0105 sekund\u0119 m\u00f3j m\u00f3zg generuje nieprawdopodobn\u0105 ilo\u015b\u0107 bluzg\u00f3w, tak naprawd\u0119 marnuj\u0105c czas zamiast pr\u00f3bowa\u0107 naprawi\u0107 sytuacj\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n

5\u2026 – \u015aci\u0105gam r\u0119kawiczk\u0119, r\u00f3wnocze\u015bnie wyci\u0105gaj\u0105c drug\u0105 r\u0119k\u0105 telefon z kieszeni\u2026<\/p>\n\n\n\n

4\u2026 – Trz\u0119s\u0105c\u0105 si\u0119 r\u0119k\u0105 wchodz\u0119 w aplikacj\u0119 Garmina, jednocze\u015bnie b\u0142agaj\u0105c zrz\u0105dzenie losu, \u017ceby nie upokarza\u0142o mnie ju\u017c na samym pocz\u0105tku i zostawi\u0142o mi chocia\u017c \u015blad GPX w telefonie\u2026<\/p>\n\n\n\n

3\u2026 – Odpalam kursy w aplikacji Garmina. Szybko, szybko, dlaczego to tak d\u0142ugo trwa?<\/p>\n\n\n\n

2\u2026 – Jest! \u015awiat to jednak wspania\u0142e miejsce. Nie wszystko jest przeciwko mnie, teraz trzeba si\u0119 tylko zsynchronizowa\u0107 z zegarkiem\u2026<\/p>\n\n\n\n

1\u2026 Start!<\/p>\n\n\n\n

UltraKotlina 180<\/h2>\n\n\n\n

PIECHOWICE -> ROZDRO\u017bE IZERSKIE: 14 km (14 km)<\/h3>\n\n\n\n

85 ultras\u00f3w rusza na wycieczk\u0119 wok\u00f3\u0142 Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej. Ka\u017cdy jest podekscytowany, co drugi co\u015b wykrzykuje dodaj\u0105c ca\u0142ej reszcie odrobin\u0119 motywacji, kole\u015b odliczaj\u0105cy sekundy do startu jeszcze nadal co\u015b komentuje, ale do mnie nie dociera ani jedno s\u0142owo. Ruszam za ca\u0142\u0105 mas\u0105 na autopilocie niczym gimbus wracaj\u0105cy ze szko\u0142y. \u0141eb wlepiony w telefon i pewnie gdyby kto\u015b sta\u0142 obok pomy\u015bla\u0142by sobie, \u017ce jaki\u015b gamo\u0144 ko\u0144czy w\u0142a\u015bnie ogl\u0105da\u0107 kolejnego Shorts\u2019a na YouTube\u2019ie i nie mo\u017ce si\u0119 oderwa\u0107 od kolejnych robi\u0105cych z jego m\u00f3zgu jeszcze wi\u0119ksz\u0105 papk\u0119, tymczasem ja walcz\u0119 o przetrwanie pr\u00f3buj\u0105c za\u0142adowa\u0107 t\u0105 cholern\u0105 map\u0119 do zegarka.<\/p>\n\n\n\n

Doskonale zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce b\u0119dzie to g\u0142\u00f3wnie samotny bieg, a drugiej nocy czeka mnie przynajmniej 7 godzin po ciemku, na kompletnym zm\u0119czeniu. Nie b\u0119dzie trudno o pomy\u0142k\u0119 trasy, dlatego zale\u017cy mi na tym, \u017cebym m\u00f3g\u0142 liczy\u0107 na bardziej ogarni\u0119tego pilota ni\u017c moja w\u0142asna intuicja. Wiadomo, Maciej Wis\u0142awski to nie b\u0119dzie, w ko\u0144cu to zwyk\u0142y Garmin, ale z pewno\u015bci\u0105 pomo\u017ce mi odnale\u017a\u0107 si\u0119 z karkonoskiej dziczy.
Jednak k\u00f3\u0142eczko okre\u015blaj\u0105ce post\u0119p synchronizacji aplikacji z zegarkiem kr\u0119ci si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 wystawiaj\u0105c moj\u0105 cierpliwo\u015b\u0107 na bardzo trudn\u0105 pr\u00f3b\u0119. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie tr\u00f3jka moich dzieci zadba\u0142a o odpowiednie przygotowanie pod tym k\u0105tem. Jeszcze kilka lat temu wpada\u0142bym w\u0142a\u015bnie w furi\u0119, rzucaj\u0105c czym popadnie na lewo i prawo, w tym bluzgami i identyfikowa\u0142bym si\u0119 z Michaelem Douglasem w filmie Upadek, tymczasem nadal jestem wyciszonym kwiatem lotosu na spokojnej tafli Ma\u0142ego Stawu w Karkonoszach, pod nosem mamrocz\u0105cym sobie kilka delikatnych wulgaryzm\u00f3w i to na tyle niewyra\u017anie, \u017ceby nie uprzykrza\u0107 \u017cycia pozosta\u0142bym ultrasom. Trening czyni mistrza.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Wszyscy skupieni, a Pluta scrolluje.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Niestety ja nadal trenuj\u0119. Do poziomu wspomnianego mistrza jeszcze troch\u0119 mi zosta\u0142o, przez co procesuj\u0105ce k\u00f3\u0142eczko do z\u0142udzenia przypominaj\u0105ce upo\u015bledzony pasek post\u0119pu z MS Windows skutecznie wyczerpuje wszystkie moje pok\u0142ady cierpliwo\u015bci. Nie wytrzymuj\u0119 i rzucam w eter najpopularniejsze dwa s\u0142owa w Polsce, dzi\u0119ki czemu dowiaduj\u0119 si\u0119, \u017ce nie tylko jest to has\u0142o do uruchomienia windy w Seksmisji Juliusza Machulskiego, ale r\u00f3wnocze\u015bnie komenda do zako\u0144czenia synchronizacji w aplikacji Garmin Connect. A m\u00f3wi\u0105, \u017ce smartfony nas nie pods\u0142uchuj\u0105, tymczasem m\u00f3j s\u0142ucha bardzo dok\u0142adnie i najwyra\u017aniej jest reaktywny przede wszystkim na proste \u017co\u0142nierskie komendy.<\/p>\n\n\n\n

Zostaje mi tylko z u\u015bmiechem na ustach odpali\u0107 kurs w zegarku i poczeka\u0107 na zlokalizowanie satelitek, co wyj\u0105tkowo tym razem nie trwa d\u0142ugo, zupe\u0142nie jakbym wyczerpa\u0142 limit niefortunnych wydarze\u0144 na tym biegu. Nic bardziej mylnego! UltraKotlina ma jeszcze kilka as\u00f3w w r\u0119kawie, \u017ceby uprzykrzy\u0107 mi \u017cycie. Zadowolony z przebiegu wydarze\u0144 w\u0142\u0105czam nawigacj\u0119 do mety, podnosz\u0119 g\u0142ow\u0119 i widz\u0105c, \u017ce stawka si\u0119 ju\u017c ca\u0142kiem przyzwoicie rozci\u0105gn\u0119\u0142a, wciskam w\u0142\u0105cznik na mojej czo\u0142\u00f3wce.<\/p>\n\n\n\n

Brak jakiekolwiek reakcji ka\u017ce mi si\u0119 zastanowi\u0107, czy rzeczywi\u015bcie go wcisn\u0105\u0142em, by\u0107 mo\u017ce w r\u0119kawiczce mam gorsze czucie i nie jestem w stanie dobrze oszacowa\u0107 doci\u015bni\u0119cia przycisku, cho\u0107 jestem przekonany, \u017ce s\u0142ysza\u0142em to subtelne klikni\u0119cie, ale mog\u0119 si\u0119 myli\u0107. Naciskam guzik jeszcze raz. No nie dzia\u0142a. Sfrustrowany ju\u017c na pierwszym kilometrze biegu zaczynam nerwowo dociska\u0107 ten cholerny przycisk, tak jakby to by\u0142a jego wina, \u017ce czo\u0142\u00f3wka nie chce \u015bwieci\u0107, a gdyby m\u00f3g\u0142 on cokolwiek powiedzie\u0107, z pewno\u015bci\u0105 by\u0142oby to co\u015b w stylu: Ej stary nie tak mocno, to boli.<\/p>\n\n\n\n

Sam nie wiem dlaczego przez chwil\u0119 wydaje mi si\u0119, \u017ce pr\u00f3ba wci\u015bni\u0119cia guziczka bardziej ni\u017c pozwala na to konstrukcja czo\u0142\u00f3wki, w jaki\u015b nadprzyrodzony spos\u00f3b rozwi\u0105\u017ce m\u00f3j problem. Gdy jednak to nie przynosi po\u017c\u0105danego rezultatu, w akcie desperacji pr\u00f3buj\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 to samo wcze\u015bniejszym has\u0142em do windy, jednak wygl\u0105da na to \u017ce by\u0142o ono jednorazowe. Niestety ze strony mojej lampki nadal brak jest jakiekolwiek reakcji.<\/p>\n\n\n\n

Rekonstruuj\u0119 w my\u015blach zdarzenia, pr\u00f3buj\u0105c przypomnie\u0107 sobie czy w\u0142\u0105cza\u0142em czo\u0142\u00f3wk\u0119 przed startem, \u017ceby sprawdzi\u0107 czy dzia\u0142a. Chyba nie. Jednak z pewno\u015bci\u0105 j\u0105 \u0142adowa\u0142em i widzia\u0142em zielon\u0105 diod\u0119 oznaczaj\u0105c\u0105 pe\u0142ny poziom baterii. To co jest nie tak? Dla otuchy rzucam jeszcze kilka bluzg\u00f3w pod nosem i zaczepiam Karola, znajomego obok kt\u00f3rego wystartowa\u0142em na tras\u0119, \u017ceby po\u015bwieci\u0142 na mnie swoj\u0105 latark\u0105, dzi\u0119ki czemu mog\u0119 dok\u0142adnie obejrze\u0107 swoje urz\u0105dzenie szukaj\u0105c zerwanego kabla lub innej widocznej awarii. Po wnikliwej analizie moje in\u017cynierskie oko stwierdza pe\u0142n\u0105 gotowo\u015b\u0107 czo\u0142\u00f3wki do boju, wi\u0119c sprawdzam ostatni\u0105 rzecz, jaka mo\u017ce uratowa\u0107 mnie przed pod\u0105\u017caniem t\u0105 tras\u0105 po ciemku, cho\u0107 sam nie chc\u0119 wierzy\u0107 \u017ce mog\u0142em pope\u0142ni\u0107 a\u017c tak g\u0142upi b\u0142\u0105d. Wyci\u0105gam akumulatorek, obracam go do g\u00f3ry nogami i wk\u0142adam z powrotem na swoje miejsce.<\/p>\n\n\n\n

Czuj\u0105c przy\u015bpieszone bicie serca delikatnie wciskam guziczek, r\u00f3wnocze\u015bnie z trudem prze\u0142ykaj\u0105c \u015blin\u0119 i zaciskaj\u0105c bardziej z\u0119by. W chwili gdy do moich uszu dociera po raz kolejny delikatne klikni\u0119cie ciemno\u015b\u0107 przede mn\u0105 rozpierzcha si\u0119 i ust\u0119puje 250 lumenom padaj\u0105cym rado\u015bnie z prosto z mojego Ledlensera. Cudownie! Jeszcze przed chwil\u0105 UltraKotlina by\u0142a bez\u0142adem i pustkowiem, ciemno\u015b\u0107 by\u0142a nad powierzchni\u0105 bezmiaru kilometr\u00f3w, a bluzg plutowy unosi\u0142 si\u0119 nad nimi. Wtedy Pluta rzek\u0142: niech stanie si\u0119 \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107! I sta\u0142a si\u0119 \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107. A Pluta wiedz\u0105c, \u017ce \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107 jest dobra, oddzieli\u0142 j\u0105 od ciemno\u015bci. Dzia\u0142a! Matko i c\u00f3rko jak cudownie! Jestem w grze. Mo\u017cemy cisn\u0105\u0107!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
I sta\u0142a si\u0119 \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dopiero teraz mam chwil\u0119 na skupienie si\u0119 na tym gdzie w og\u00f3le jestem i co dzieje si\u0119 wok\u00f3\u0142. Truchtamy g\u0119siego jeden za drugim bardzo w\u0105sk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 pod g\u00f3r\u0119. G\u0119sta trawa po bokach skutecznie zniech\u0119ca do wyprzedzania, poniewa\u017c wszechobecna wilgo\u0107 szybko przeniesie si\u0119 z d\u0142ugich li\u015bci na cholewk\u0119 buta i zapewni nie do ko\u0144ca komfortowe odczucia przez kolejne 180 km biegu. Cho\u0107 tak naprawd\u0119 to niedu\u017ca ulga, bo i tak cz\u0119\u015b\u0107 trasy prowadzi polami, przez co ja ju\u017c mam delikatnie mokre obuwie.<\/p>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie zaledwie kilkaset metr\u00f3w dalej szlak przechodzi w znacznie szersze i ubite klepisko, a stawka rozci\u0105ga si\u0119 na tyle wystarczaj\u0105co, \u017ce mo\u017cna swobodnie przebiera\u0107 nogami bez obawy wpadni\u0119cia na osob\u0119 z przodu. Ci, kt\u00f3rzy przywdziali na starcie kurtki teraz zatrzymuj\u0105 si\u0119 na poboczu i zrzucaj\u0105 dodatkow\u0105 warstw\u0119 ogrzewaj\u0105c\u0105. Pierwsze 2 km pod g\u00f3r\u0119 zadzia\u0142a\u0142y zdecydowanie lepiej ni\u017c ogrzewanie postojowe i pozwalaj\u0105 nam zapomnie\u0107 o dokuczaj\u0105cym zimnie, z kt\u00f3rym trzeba by\u0142o si\u0119 zmierzy\u0107 przed rozpocz\u0119ciem zawod\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Spogl\u0105dam w g\u00f3r\u0119. Przepi\u0119kne czarne niebo upstrzone gwiazdami nadaje nieprawdopodobnego nastroju. G\u0142\u0119boki i nieprzenikniony granatowy firmament rozci\u0105ga si\u0119 nad horyzontem. Brak chmur nad nami pozwala mie\u0107 nadziej\u0119 na przyjemn\u0105 bezwietrzn\u0105 noc. By\u0107 mo\u017ce UltraKotlina b\u0119dzie si\u0119 obchodzi\u0107 ze mn\u0105 odrobin\u0119 bardziej po przyjacielsku od tego momentu. U\u015bmiecham si\u0119 sam do siebie. Mo\u017ce nie b\u0119dzie tak \u017ale.<\/p>\n\n\n\n

Kilka kilometr\u00f3w dalej dociera do mnie, \u017ce dobrze r\u00f3wnie\u017c nie b\u0119dzie. Nie le\u017cy mi ta UltraKotlina. Zaledwie dych\u0119 przebieg\u0142em, g\u0142\u00f3wnie po relatywnie p\u0142askim terenie, a ju\u017c odczuwam niema\u0142e zm\u0119czenie w mi\u0119\u015bniach dwug\u0142owych ud. By\u0107 mo\u017ce za bardzo poszala\u0142em na pierwszych kilometrach biegu, bo Garmin pokazuje mi prognozowany czas przybycia na met\u0119 za 18 godzin, co jest absurdem, niemniej doskonale zdaj\u0119 sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce dalszej cz\u0119\u015bci trasy czeka mnie znacznie wi\u0119cej przewy\u017csze\u0144 i si\u0142\u0105 rzeczy spowolnienia tempa.<\/p>\n\n\n\n

Jednak dw\u00f3jki w nogach to nie jedyne moje zmartwienie. G\u0142ow\u0119 ci\u0105gle zaprz\u0105taj\u0105 mi drobne pomy\u0142ki, kt\u00f3re skumulowane nie pozwoli\u0142y mi odpocz\u0105\u0107 psychicznie przed biegiem. Ledwo zd\u0105\u017cyli\u015bmy do biura zawod\u00f3w, nie wzi\u0105\u0142em ciep\u0142ego jedzenia, a na starcie mia\u0142em problemy z map\u0105 i czo\u0142\u00f3wk\u0105. Dodatkowo przed zawodami dosy\u0107 d\u0142ugo m\u0119czy\u0142o mnie przezi\u0119bienie. Teraz, gdy ju\u017c przysz\u0142o mi zmierzy\u0107 si\u0119 z UltraKotlin\u0105, w g\u0142owie mam tylko niedawne niepowodzenia, a wod\u0119 w bidonach lodowat\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Nie jest dobrze. To zaledwie preludium do sensownego biegania, a g\u0142owa mi ju\u017c siada. S\u0142abo to wygl\u0105da. Ale spokojnie. Nie ma co panikowa\u0107. B\u0119d\u0119 mie\u0107 na to jeszcze ponad 170 km, a przecie\u017c do lamentowania te\u017c potrzeba sporo si\u0142. Przecie\u017c chcia\u0142em tu by\u0107. Przecie\u017c wiedzia\u0142em, \u017ce b\u0119dzie ci\u0119\u017cko. Przecie\u017c nie pierwszy raz musz\u0119 si\u0119 zmierzy\u0107 z chwilami s\u0142abo\u015bci. Tylko spok\u00f3j mo\u017ce nas uratowa\u0107. Zdecydowanie zwalniam. Trzeba da\u0107 mi\u0119\u015bniom chwil\u0119 odetchn\u0105\u0107. G\u0142\u0119boki wdech. Jeszcze jeden. B\u0119dzie dobrze. Ju\u017c za chwil\u0119 zatankuj\u0119 gor\u0105c\u0105 herbatk\u0119, a potem do mety to ju\u017c z g\u00f3rki. No powiedzmy.<\/p>\n\n\n\n

Doganiaj\u0105 mnie jacy\u015b zawodnicy, widz\u0119 k\u0105tem oka ich czo\u0142\u00f3wki w oddali, a przed sob\u0105 pierwszy punkt od\u017cywczy na Rozdro\u017cu Izerskim. Nareszcie! Herbata, herbata, herbata\u2026 Tak bardzo potrzebuj\u0119 si\u0119 zagrza\u0107 od \u015brodka. Ta perspektywa dodaje mi skrzyde\u0142 i ponownie bezmy\u015blnie przy\u015bpieszam na ostatnich metrach. Ju\u017c po chwili s\u0142ysz\u0119 oklaski dochodz\u0105ce z pa\u015bnika. Gasz\u0119 czo\u0142\u00f3wk\u0119, \u017ceby nie razi\u0107 wolontariuszy po oczach i wbijam na punkt powtarzaj\u0105c jak mantr\u0119 swoj\u0105 kwesti\u0119<\/p>\n\n\n\n

– Herbata! Herbata! Herbata, prosz\u0119, dajcie herbat\u0119!
– Nie mamy herbaty! \u2013 Odpowiadaj\u0105 bez wzruszenia ch\u0142opaki z obs\u0142ugi. \u2013 Mamy tylko wod\u0119 i izo.
– Jak to nie macie herbaty?! \u2013 Pytam z niedowierzaniem. \u2013 Przecie\u017c zimno jest!
– No nie mamy. \u2013 Ucinaj\u0105 zb\u0119dn\u0105 dyskusj\u0119 oraz moje bojowe nastawienie wobec pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci trasy.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Jak to nie ma herbaty?!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

I znowu demotywacja. Psia kostka! Przecie\u017c to nie wakacje w ciep\u0142ych krajach, \u017cebym ca\u0142\u0105 drog\u0119 wali\u0142 zimne drinki. Ja potrzebuj\u0119 czym\u015b ciep\u0142ym prze\u0142yk zala\u0107, bo w przeciwnym razie zamarzn\u0119 tu na ko\u015b\u0107! No dobra, mo\u017ce cho\u0107 na kolejnym punkcie b\u0119dzie co\u015b gor\u0105cego. To co tu w takim razie mamy? Patrz\u0119 na wy\u0142o\u017cone rarytasy. Banany? Nie mam ochoty. Czekolada? Mam swoj\u0105. Wafelki? Nie przekonuj\u0105 mnie. Ciasteczka owsiane? Og\u00f3lnie skromnie, ale mo\u017ce to w\u0142a\u015bnie im nale\u017ca\u0142oby da\u0107 szans\u0119?Sprobujmy! Zamawiam kubek coli, kt\u00f3ra mimo niskiej temperatury wchodzi mi cudownie, po czym wpycham do ust dwa ciastka r\u00f3wnocze\u015bnie i pr\u00f3buj\u0119 je prze\u0142kn\u0105\u0107, pytaj\u0105c ch\u0142opak\u00f3w z obs\u0142ugi jak dawno by\u0142 tu pierwszy zawodnik.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy ja mam nadziej\u0119, \u017ce uda mi si\u0119 ich nie oplu\u0107 okruszkami niesfornie wypadaj\u0105cymi mi z ust, ci patrz\u0105 na siebie ze zdziwieniem, po czym u\u015bmiechaj\u0105 si\u0119 do mnie i r\u00f3wnocze\u015bnie ripostuj\u0105: Ty jeste\u015b pierwszy! Pocz\u0105tkowo nie dociera do mnie kompletnie to co mi powiedzieli. Po chwili mija mnie dw\u00f3ch zawodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy nawet nie fatyguj\u0105 si\u0119 zatrzymaniem przy pa\u015bniku i sprawdzeniem co jest do jedzenia. By\u0107 mo\u017ce oni ju\u017c wiedz\u0105, \u017ce nie ma ciep\u0142ej herbatki. Tymczasem ja potrz\u0105sam g\u0142ow\u0105 z niedowierzaniem i dukam co\u015b w stylu \u201eale jak to?\u201d.<\/p>\n\n\n\n

W odpowiedzi dowiaduj\u0119 si\u0119, \u017ce tak to. I \u017cebym lepiej ju\u017c si\u0119 zbiera\u0142, bo ju\u017c nie jestem pierwszy, wi\u0119c powinienem rusza\u0107 w pogo\u0144. Powolnym ruchem podaj\u0119 im bidony z pro\u015bb\u0105 zatankowania do pe\u0142na, do jednego wody, a do drugiego coli, kt\u00f3rej kubek przyj\u0105\u0142 mi si\u0119 doskonale, po czym z kilkoma ciasteczkami w r\u0119kach ruszam na drugi odcinek trasy.<\/p>\n\n\n\n

ROZDRO\u017bE IZERSKIE -> \u015aWIERAD\u00d3W: 14 km (28 km)<\/h3>\n\n\n\n

Nie jestem przekonany czy to dobrze. Jeszcze nigdy nie by\u0142em pierwszy i jedyne co mi przychodzi w tym momencie do g\u0142owy to \u201ePrrrrrrrrr szalony!\u201d. To nie jest twoje tempo. Ty zawsze zamykasz czo\u0142ow\u0105 stawk\u0119, a nie otwierasz. Przejedziesz si\u0119 na tym. Zosta\u0142o jeszcze nieca\u0142e 170 km. Nie wytrzymasz tego. Niech zawodowcy robi\u0105 co maj\u0105 robi\u0107, a ty r\u00f3b swoje. Co\u015b w tym jest, poniewa\u017c doskonale pami\u0119tam rozpisane mi\u0119dzyczasy. Powinienem zameldowa\u0107 si\u0119 na Rozdro\u017cu Izerskim dopiero za 7 minut. Rozs\u0105dnemu ultrasowi powinno to da\u0107 do my\u015blenia. Szkoda, \u017ce takim nie jestem.<\/p>\n\n\n\n

Mnie nap\u0119dza rywalizacja. Chc\u0119 spr\u00f3bowa\u0107 walki z najlepszymi. Jest du\u017ce ryzyko, \u017ce b\u0119d\u0119 tego \u017ca\u0142owa\u0107, jednak szczypta wsp\u00f3\u0142zawodnictwa dzia\u0142a na mnie zab\u00f3jczo. Kompletnie wy\u0142\u0105cza my\u015blenie. Jest tylko tu i teraz. Ja i m\u00f3j konkurent, a nawet dw\u00f3ch, kt\u00f3rym za wszelk\u0105 cen\u0119 chc\u0119 da\u0107 rad\u0119, nawet je\u015bli od samego pocz\u0105tku wiadomo, \u017ce fizycznie jest to niewykonalne. Nie ma w tym nawet odrobiny racjonalno\u015bci, przecie\u017c m\u00f3g\u0142bym si\u0119 \u015bciga\u0107 z pi\u0105tym czy sz\u00f3stym zawodnikiem i nadal mia\u0142bym swoj\u0105 rywalizacj\u0119. Ale nie. Ja musz\u0119 bezmy\u015blnie porwa\u0107 si\u0119 na najbardziej ambitne zadania, zupe\u0142nie jak ruscy ze swoj\u0105 misj\u0105 na Ksi\u0119\u017cyc za czas\u00f3w zimnej wojny.<\/p>\n\n\n\n

Sowieci dawno temu wymy\u015blili sobie podb\u00f3j kosmosu i ju\u017c w 1960 postanowili wpu\u015bci\u0107 dwie bezza\u0142ogowe sondy, kt\u00f3re mia\u0142y jako pierwsze przelecie\u0107 w pobli\u017cu innej planety. W tym konkretnym przypadku chodzi\u0142o o Mars, ale w sumie to i tak bez r\u00f3\u017cnicy. Pomys\u0142 chwalebny, godny wysoko zawieszonej ruskiej poprzeczki, tym bardziej \u017ce Wielki Brat czujnie przygl\u0105da\u0142 si\u0119 ka\u017cdemu krokowi Iwana. Niestety wykonie typowe dla radzieckiej my\u015bli technologicznej. Ma by\u0107 chwalebnie, szumnie, presti\u017cowo, a przede wszystkim tanio. W imi\u0119 tych zasad, a w w\u0142a\u015bciwie to g\u0142\u00f3wnie w imi\u0119 tej ostatniej, obie sondy nie przetrwa\u0142y nawet 5 minut lotu przez awarie rakiet Molniya maj\u0105cych wynie\u015b\u0107 pojazdy kosmiczne na orbit\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Moja pr\u00f3ba walki z liderami i tak ju\u017c przynosi lepsze efekty ni\u017c ruska misja na Marsa, w ko\u0144cu nie z\u0142ama\u0142em si\u0119 na pierwszej prostej, niemniej mo\u017ce si\u0119 zako\u0144czy\u0107 r\u00f3wnie spektakularnym fiaskiem. Szkoda tylko, \u017ce w tym momencie kompletnie nie zdaj\u0119 sobie z tego sprawy. Bez wi\u0119kszego zastanowienia rzucam si\u0119 w pogo\u0144 za ch\u0142opakami na pierwszej i drugiej pozycji, ca\u0142y czas maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dzie mi dane powalczy\u0107 o podium.<\/p>\n\n\n\n

Niestety nadzieja i ch\u0119ci to jedno, a warunki niesprzyjaj\u0105ce, kt\u00f3re tak bardzo upatrzy\u0142y sobie mnie jako cel na tym biegu to druga rzecz. Ledwo wybiegam z Rozdro\u017ca Izerskiego, a ju\u017c musz\u0119 zwolni\u0107, bo m\u00f3j genialny plan zatankowania jednego z bidon\u00f3w czarnym z\u0142otem ultras\u00f3w, czyli col\u0105, nie uwzgl\u0119dni\u0142 czynnika saturacji. W zasadzie nie powinno to tak bardzo dziwi\u0107, wszak powszechnie wiadomo, \u017ce ultras najbardziej lubi ciep\u0142\u0105 col\u0119 bez b\u0105belk\u00f3w, dlatego liczy\u0142em, \u017ce wolontariusze pozbawi\u0105 j\u0105 dwutlenku w\u0119gla manualnie. Albo jeszcze nie zd\u0105\u017cyli tego ogarn\u0105\u0107 albo zwyczajnie przeliczy\u0142em si\u0119 mocno, poniewa\u017c ju\u017c po kilku krokach ci\u015bnienie w bidonie zdecydowanie przekracza dopuszczalny poziom, co skutkuje wybiciem ustnika i rzyganiem czarnym z\u0142otem na lewo i prawo.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Tu mi coli nalej.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

S\u0142owo daj\u0119, zupe\u0142nie jakby mi Mentosy powrzucali dla heheszk\u00f3w na tym punkcie od\u017cywczym. Fontanna rado\u015bci zdaje si\u0119 miota\u0107 wodotryskami zupe\u0142nie jakby to by\u0142 w\u0105\u017c stra\u017cacki w starciu z ognistym \u017cywio\u0142em. Fuuuuuuuu! Cola jest wsz\u0119dzie! Siura dos\u0142ownie na wszystko. Na \u015bcie\u017ck\u0119 przede mn\u0105, na krzaki obok mnie, wysoko w niebo\u2026 Fffffffffuuuuuu\u2026. Absolutnie wsz\u0119dzie, \u0142\u0105cznie ze mn\u0105. Plecak, r\u0119kawiczki, bluza, nawet twarz, wszystko mam obklejone w tej cholernej coli, zanim zd\u0105\u017cam wyci\u0105gn\u0105\u0107 bidon z kieszonki i odkr\u0119ci\u0107 go.<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u0119ki. Serio? Co\u015b jeszcze? Gdyby UltraKotlina mog\u0142a do mnie przem\u00f3wi\u0107, powiedzia\u0142aby co\u015b w stylu: \u201eAle\u017c oczywi\u015bcie\u201d. Ale nie mo\u017ce. Wi\u0119c nie m\u00f3wi. Po prostu dzia\u0142a. Gdy zakr\u0119cam z powrotem bidon z nadziej\u0105, \u017ce pozby\u0142em si\u0119 niebezpiecze\u0144stwa, bardzo szybko okazuje si\u0119, \u017ce colowy wulkan nie wygazowa\u0142 w pe\u0142ni swojego wn\u0119trza i tylko czeka na odpowiedni\u0105 okazj\u0119, \u017ceby zaatakowa\u0107 ponownie. Tym razem erupcja nie jest a\u017c tak spektakularna jak poprzednio, jednak w zupe\u0142no\u015bci wystarcza, \u017ceby zmusi\u0107 mnie do sformu\u0142owania ca\u0142kiem wyrafinowanej wi\u0105zanki dobitnie odzwierciedlaj\u0105cej moje odczucia zwi\u0105zane z tym biegiem. Bez kitu, nie daje mi \u017cy\u0107 ta UltraKotlina.<\/p>\n\n\n\n

Dobra. Tego ju\u017c troch\u0119 za du\u017co. Wojna! Nie odpuszcz\u0119! Zaciskam z\u0119by i ruszam przed siebie. Z mokrymi r\u0119kawami, obklejon\u0105 g\u0119b\u0105 i przemarzni\u0119tymi d\u0142o\u0144mi od wilgotnych r\u0119kawiczek rzucam si\u0119 w pogo\u0144 za ch\u0142opakami. Nie ma, \u017ce nie dam rady. Nie ma, \u017ce powinienem wolniej. Nie b\u0119dzie mnie tu jaka\u015b UltraKotlina miesza\u0107 z b\u0142otem!<\/p>\n\n\n\n

Narzucaj\u0105c sobie zdecydowanie zbyt ambitne tempo doganiam Tomka, drugiego zawodnika ze stawki ju\u017c po kilometrze. W upo\u015bledzonym \u015bwiecie patoinfluencer\u00f3w powinni\u015bmy w tym momencie skoczy\u0107 sobie do garde\u0142, wyzywaj\u0105c si\u0119 od najgorszych, rzuca\u0107 sobie k\u0142ody pod nogi i robi\u0107 wszystko, \u017ceby ten drugi nie by\u0142 w stanie dotrze\u0107 do mety, a na koniec stan\u0105\u0107 twarz\u0105 w twarz na oktagonie w clout MMA i napieprza\u0107 si\u0119 na go\u0142e klaty. Na szcz\u0119\u015bcie \u015bwiat ultra jest zgo\u0142a inny.<\/p>\n\n\n\n

Kole\u015b, kt\u00f3ry jest moim rywalem nie podejmie walki. Zr\u00f3wnujemy krok i pokonujemy wsp\u00f3lnie ca\u0142y pozosta\u0142y odcinek a\u017c do \u015awieradowa trajkocz\u0105c o wszystkim i o niczym. P\u00f3\u0142 \u017cycia mo\u017cnaby podczas takiego biegu ultra om\u00f3wi\u0107 i zawsze znajdzie si\u0119 jeszcze jeden temat do przegadania. Rozmowy o biegach, rodzinie i pracy skutecznie odci\u0105gaj\u0105 uwag\u0119 od zm\u0119czenia, niewyspania i wszystkich pozosta\u0142ych niepowodze\u0144, kt\u00f3re do tej pory uprzykrza\u0142y mi \u017cycie. Nawet nie zauwa\u017cam kiedy mija kolejna godzina z kawa\u0142kiem, po kt\u00f3rej zbli\u017camy si\u0119 do drugiego punktu od\u017cywczego. Jak tak dalej p\u00f3jdzie, to ani si\u0119 obejrz\u0119 i zameldujemy si\u0119 na mecie. Na dobr\u0105 spraw\u0119 to dopiero wizyta w \u015awieradowie przypomina mi jak bardzo potrzebuj\u0119 napi\u0107 si\u0119 czego\u015b ciep\u0142ego. Jestem zdesperowany i zrobi\u0119 wszystko dla ciep\u0142ej herbaty.<\/p>\n\n\n\n

W drugiej cz\u0119\u015bci przyg\u00f3d o Harrym Potterze, tytu\u0142owy ma\u0142oletni czarodziej razem ze swoim najlepszym przyjacielem Ronem \u015bmigaj\u0105 do Hogwartu lataj\u0105cym samochodem ojca tego drugiego, poniewa\u017c do z\u0142udzenia przypominaj\u0105cy Putina skrzat domowy imieniem Zgredek uniemo\u017cliwi\u0142 ch\u0142opakom dostanie si\u0119 do poci\u0105gu relacji Londyn-Hogwart. Niestety wys\u0142u\u017cony wieloletni Ford Anglia nie by\u0142 w stanie przetrwa\u0107 tak d\u0142ugiej podr\u00f3\u017cy i odm\u00f3wi\u0142 pos\u0142usze\u0144stwa przed samym celem lotu, na b\u0142oniach magicznego zamku.<\/p>\n\n\n\n

L\u0105dowanie awaryjne oby\u0142o si\u0119 bez ofiar \u015bmiertelnych, a ch\u0142opcy ostatecznie dotarli na rozpocz\u0119cie roku szkolnego, jednak nie dane by\u0142o im do\u0142\u0105czy\u0107 do ceremonii Przydzia\u0142u w Wielkiej Sali, podczas kt\u00f3rej postrz\u0119piona, brudna i po\u0142atana Tiara Przydzia\u0142u dzieli\u0142a nowych uczni\u00f3w na cztery domy Hogwartu. Severus Snape przechwyci\u0142 ma\u0142ych czarodziej\u00f3w w drodze do zamku i zabra\u0142 ich do swojego gabinetu, gdzie pastwi\u0142 si\u0119 nad nimi wyrzucaj\u0105c im kolejne wykroczenia, kt\u00f3rych si\u0119 dopu\u015bcili. Gdyby to od niego zale\u017ca\u0142 los tych dw\u00f3ch, zapewne zostaliby wyrzuceni z Hogwartu i saga ksi\u0105\u017cek o Harrym Potterze zako\u0144czy\u0142aby si\u0119 na dobre, zanim drugi tom zd\u0105\u017cy\u0142by si\u0119 rozkr\u0119ci\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie jurysdykcja Snape\u2019a nie si\u0119ga\u0142a tak daleko i musia\u0142 skonsultowa\u0107 si\u0119 z profesor McGonagall, opiekunk\u0105 Harrego i Rona. Wiekowa czarownica by\u0142a zdecydowanie bardziej sprawiedliwa od Severusa, jednak by\u0142a te\u017c du\u017co bardziej surowa. Na szcz\u0119\u015bcie bior\u0105c pod uwag\u0119 wszystkie okoliczno\u015bci zaistnia\u0142ego wydarzenia, sko\u0144czy\u0142o si\u0119 na klasycznym \u201eprzypale\u201d i informacji do rodzin ch\u0142opc\u00f3w. Listem poleconym, wys\u0142anym przez sow\u0119 rzecz jasna, Librusa w Hogwarcie ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie nie wdro\u017cono.<\/p>\n\n\n\n

Poniewa\u017c by\u0142o ju\u017c zbyt p\u00f3\u017ano, \u017ceby do\u0142\u0105czy\u0107 do uczty rozpoczynaj\u0105cej rok szkolny, Minerwa McGonagall podnios\u0142a r\u00f3\u017cd\u017ck\u0119, wycelowa\u0142a w biurko Snape\u2019a i wyczarowa\u0142a na nim wielki talerz z kanapkami, dwa srebrne puchary oraz dzban soku z dyni, w dodatku jedzenie samo si\u0119 uzupe\u0142nia\u0142o, niezale\u017cnie od tego ile ch\u0142opcy zjedli. I to jest to, czego mi teraz potrzeba. Tak bardzo chcia\u0142bym m\u00f3c stworzy\u0107 sobie cho\u0107by samouzupe\u0142niaj\u0105cy si\u0119 kubek gor\u0105cej herbaty. Nawet nie musi by\u0107 z cukrem i cytryn\u0105. Byleby by\u0142a ciep\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ozdoby na trasie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Niestety chcie\u0107 i m\u00f3c nie zawsze idzie w parze. W sumie to zazwyczaj rozje\u017cd\u017ca si\u0119 na samym pocz\u0105tku. Po pierwsze nie mam swojej r\u00f3\u017cd\u017cki, co ju\u017c na dzie\u0144 dobry uniemo\u017cliwia mi przeprocesowanie w\u0142asnego \u017cyczenia. Co wi\u0119cej, zakl\u0119cie jest o nieznanej inkantacji. Najwyra\u017aniej J.K. Rowling celowo nie podaje jego tre\u015bci, \u017ceby nie dopu\u015bci\u0107 do upowszechnienia tak pot\u0119\u017cnej magii jak nieko\u0144cz\u0105ca si\u0119 strawa i napoje.<\/p>\n\n\n\n

Dlatego dobiegaj\u0105c do punktu od\u017cywczego powtarzam w niesko\u0144czono\u015b\u0107 jedno s\u0142owo i nie jest to zakl\u0119cie uzupe\u0142niaj\u0105cego si\u0119 roso\u0142u, ani nawet uzupe\u0142niaj\u0105cej si\u0119 herbaty. Nie znaj\u0105c odpowiedniej formu\u0142y zostaje mi klepanie w niesko\u0144czono\u015b\u0107 \u201eherbata\u2026 herbata\u2026 herbata\u2026\u201d delikatnie machaj\u0105c d\u0142oni\u0105, zupe\u0142nie jakby tkwi\u0142a w niej wyimaginowana r\u00f3\u017cd\u017cka, jednak UltraKotlina utwierdza mnie w przekonaniu, \u017ce egzaminy wst\u0119pne do Hogwartu raczej bym obla\u0142, odpowiadaj\u0105c g\u0142osem jednego z wolontariuszy informuj\u0105cego mnie, \u017ce nie maj\u0105 herbaty, jest tylko cola, woda i izo. Zasmuconym g\u0142osem bliskim p\u0142aczu podsumowuj\u0119, \u017ce to mega lipa jest przy takim ch\u0142odzie. Z reszt\u0105 chyba nie musz\u0119 im tego m\u00f3wi\u0107, bo ch\u0142opaki stoj\u0105 ubrani w puchowe kurtki, czapki i r\u0119kawiczki, przeskakuj\u0105c z nogi na nog\u0119 celem ogrzania si\u0119 mechanicznie.<\/p>\n\n\n\n

Po kr\u00f3tkiej niezr\u0119cznej ciszy jeden z nich spogl\u0105da na moj\u0105 blisk\u0105 p\u0142aczu twarz z politowaniem i rzuca: \u201eDobra, chod\u017a tutaj\u201d. Zaprasza mnie r\u0119k\u0105 za stolik ze zmarzni\u0119tymi przek\u0105skami, gdzie le\u017cy jego plecak. Wyci\u0105ga z niego litrowy termos, podaje mi go z namaszczeniem i dodaje, \u017cebym si\u0119 napi\u0142 tyle ile potrzebuj\u0119. Oczy mi si\u0119 \u015bwiec\u0105, na wp\u00f3\u0142 z wdzi\u0119czno\u015bci, na wp\u00f3\u0142 ze wzruszenia. Kole\u015b b\u0119dzie tu sta\u0142 jeszcze dobre kilka godzin i z pewno\u015bci\u0105 taki komentarz jak m\u00f3j us\u0142yszy od co drugiego biegacza, a mimo to widz\u0105c moje zawahanie delikatnie pochyla g\u0142ow\u0119 potwierdzaj\u0105c, \u017ce chce si\u0119 podzieli\u0107 ze mn\u0105 swoimi zapasami.<\/p>\n\n\n\n

Z\u0142oto cz\u0142owiek. Przytuli\u0142bym, ale jestem spocony i ulepiony w coli, wi\u0119c k\u0142aniam si\u0119 tylko w pas i trz\u0119s\u0105cymi si\u0119 r\u0119kami delikatnie odkr\u0119cam wieczko termosu, zupe\u0142nie jakby by\u0142o surowym jajkiem, a ja ba\u0142bym si\u0119 je zgnie\u015b\u0107. Ju\u017c po chwili delikatny ob\u0142ok pary wodnej unosi si\u0119 z szyjki naczynia rozprzestrzeniaj\u0105c cudowny aromat zaparzonych zi\u00f3\u0142 z cytryn\u0105. Matko i c\u00f3rko, chcia\u0142bym to wypi\u0107 ca\u0142e duszkiem, ale wolontariusz ostrzega mnie, \u017ce herbata jest bardzo gor\u0105ca i musz\u0119 uwa\u017ca\u0107. Delikatnie nalewam sobie p\u00f3\u0142 kubeczka nie maj\u0105c odwagi s\u0119pi\u0107 jeszcze bardziej i szybko zakr\u0119cam termos, \u017ceby reszta naparu straci\u0142a jak najmniej temperatury.<\/p>\n\n\n\n

Uwielbiam to uczucie, kiedy gor\u0105cy p\u0142yn rozgrzewa mi gard\u0142o. Czuj\u0119 jak ciep\u0142o przep\u0142ywa przez ca\u0142y uk\u0142ad pokarmowy, delikatnie \u0142askocz\u0105c kolejne jego elementy. Zatrzymuje si\u0119 w \u017co\u0142\u0105dku, a po chwili rozchodzi si\u0119 po ciele rozlu\u017aniaj\u0105c mi\u0119\u015bnie. Co\u015b wspania\u0142ego. Gdyby nie mrok, m\u00f3g\u0142bym nawet podziwia\u0107 jego bursztynowo z\u0142ot\u0105 barw\u0119. Zamykam na chwil\u0119 oczy, bior\u0119 g\u0142\u0119boki wdech, \u017ceby zaspokoi\u0107 receptory w\u0119chowe cudownym aromatem zi\u00f3\u0142 i cytrus\u00f3w. Jeszcze jeden \u0142yk pobudza ponownie kubki smakowe niedu\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 cukru rozpuszczonego we wrz\u0105tku. Z b\u0142ogiej chwili wyrywa mnie okrzyk Tomka: \u201eLecimy?\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Otwieram oczy. To jednak nie raj. Znowu jestem na jakim\u015b pustkowiu w \u015brodku mro\u017anej nocy. Przypominam sobie o zm\u0119czeniu, o wilgotnym ubraniu, o wych\u0142odzonym organizmie oraz o g\u0142odzie. Daj mi chwil\u0119, tylko jeszcze co\u015b przek\u0105sz\u0119, ale on nie chce traci\u0107 czasu i rzuca tylko, \u017ce ju\u017c leci. Mo\u017ce to i lepiej? Znowu wyprzedzam sw\u00f3j grafik o 6 minut. Nie jestem pewien czy wytrzymam tempo Tomka, tym bardziej \u017ce musz\u0119 te\u017c zatankowa\u0107. Zapycham si\u0119 lodowatymi bananami i ruszam w pogo\u0144 na nowopoznanym towarzyszem, jeszcze raz sk\u0142adaj\u0105c ogromne dzi\u0119ki wolontariuszowi, kt\u00f3ry poratowa\u0142 mnie herbat\u0105. W odpowiedzi s\u0142ysz\u0119 tylko \u201eSpoko, spoko, nie ma problemu, le\u0107 bo zmarzniesz.\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Daniel Koszela.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u015aWIERAD\u00d3W -> HUTA: 14 km (42 km)<\/h3>\n\n\n\n

Jeszcze przez pewien czas mam nadziej\u0119, \u017ce uda mi si\u0119 dogoni\u0107 mojego towarzysza, kt\u00f3rego czo\u0142\u00f3wka \u015bwieci gdzie\u015b w oddali przede mn\u0105, ale UltraKotlina po raz kolejny robi mi psikusa pod postaci\u0105 biologii i w ten spos\u00f3b pokazuje mi \u015brodkowy palec jednej ze swoich r\u0105k. Parcie na p\u0119cherz robi si\u0119 niemi\u0142osiernie silne i nie pozostawia mi \u017cadnego wyboru poza przymusowym przystankiem, pozwoleniem na przykurczenie si\u0119 mi\u0119\u015bnia wypieracza i wyp\u0142yw moczu na zewn\u0105trz, przyk\u0142adaj\u0105c si\u0119 do tej cudownej ulgi, gdy nie musz\u0119 ju\u017c tak mocno zaciska\u0107 po\u015blad\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Tomek tymczasem znika w ciemno\u015bciach przede mn\u0105, a ja zostaj\u0119 sam w mrocznym lesie. Czasami mam wra\u017cenie, \u017ce jestem jedynym zawodnikiem, kt\u00f3ry w trakcie biegu je, pije i wydala niestrawione resztki jedzenia. O ile na punktach od\u017cywczych od czasu do czasu ktokolwiek poza mn\u0105 czasami staje, to jeszcze nie widzia\u0142em nikogo wychodz\u0105cego z toitoia, albo cho\u0107by z krzaczor\u00f3w podci\u0105gaj\u0105cego gacie. Czy ich \u017co\u0142\u0105dki naprawd\u0119 s\u0105 w stanie przeprocesowa\u0107 absolutnie wszystko? Takie troch\u0119 czarne dziury zamiast przewodu pokarmowego. Wrzuca si\u0119 tam co popadnie, a one z zadowoleniem \u0142ykaj\u0105 ka\u017cd\u0105 jedn\u0105 rzecz jak m\u0142ody pelikan w locie, zyskuj\u0105c mas\u0119 i energi\u0119 oraz z niecierpliwo\u015bci\u0105 czekaj\u0105c na wi\u0119cej. Czemu ja tak nie mam?<\/p>\n\n\n\n

Ci\u0119\u017cko mi wchodzi ta UltraKotlina. Poprzedni odcinek, kt\u00f3ry lecia\u0142em z Tomkiem min\u0105\u0142 mi bardzo szybko, bo zaj\u0119ty by\u0142em rozmow\u0105. Teraz jestem sam, nie ma do kogo g\u0119by otworzy\u0107, wi\u0119c dostrzegam jedynie problemy wmawiaj\u0105c sobie, \u017ce jestem jedyn\u0105 osob\u0105 na \u015bwiecie z takimi dolegliwo\u015bciami. Tylko ja musz\u0119 stan\u0105\u0107 na siku, inni nie. Tylko ja musz\u0119 si\u0119 napi\u0107 czego\u015b ciep\u0142ego, inni nie. Tylko mnie bol\u0105 nogi, innych nie. Tylko mi jest zimno, innym nie. Mog\u0119 tak wymienia\u0107 bez ko\u0144ca i ubolewa\u0107 nad swoim losem, co strasznie ci\u0119\u017cko dzia\u0142a mi na psychik\u0119. Jak tak dalej p\u00f3jdzie to zwariuj\u0119 i zejd\u0119 z trasy. A jestem zaledwie w 1\/6 ca\u0142ego dystansu.<\/p>\n\n\n\n

Nie da si\u0119 tak na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119. Potrzebuj\u0119 towarzystwa. Zagryzam z\u0119by i podkr\u0119cam tempo z nadziej\u0105, \u017ce uda mi si\u0119 dorwa\u0107 Tomka. Od wyj\u015bcia ze \u015awieradowa ca\u0142y czas pod\u0105\u017cam szutrow\u0105, lekko nachylon\u0105 do g\u00f3ry drog\u0105. Nie jest bardzo stromo, da si\u0119 truchta\u0107, wi\u0119c licz\u0119 na to, \u017ce ch\u0142opaki z przodu wrzucili troch\u0119 na luz i spokojnie podchodz\u0105 pod g\u00f3r\u0119 co umo\u017cliwi mi zr\u00f3wnanie si\u0119 z nimi.<\/p>\n\n\n\n

Nic bardziej mylnego. Po sze\u015bciokilometrowym podej\u015bciu, jakich\u015b 600 spalonych kaloriach i wy\u017c\u0142opaniu ca\u0142ego bidonu zimnej wody, ze zwieszonym j\u0119zykiem docieram do ko\u0144ca Drogi Dolnokwisowej i wchodz\u0119 na \u017c\u00f3\u0142ty szlak prowadz\u0105cy z powrotem do Rozdro\u017ca Izerskiego, a dzik\u00f3w przede mn\u0105 jak nie by\u0142o tak nie ma. Nic z tego nie rozumiem. Odpoczywa\u0107 te\u017c nie odpoczywaj\u0105? Bo ja to po takim podej\u015bciu potrzebuj\u0119 chwil\u0119 odsapn\u0105\u0107, mimo \u017ce teraz przez chwil\u0119 z g\u00f3rki b\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n

Przechodz\u0119 do marszu, \u017ceby uspokoi\u0107 oddech, dzi\u0119ki czemu mam chwil\u0119 na dostrze\u017cenie co dzieje si\u0119 wok\u00f3\u0142 mnie. Temperatura spad\u0142a ju\u017c dobrze poni\u017cej zera, co wyra\u017anie wida\u0107 po oszronionych szybach samochod\u00f3w, na szcz\u0119\u015bcie poczucie ch\u0142odu zostawi\u0142em daleko za sob\u0105 przy\u015bpieszaj\u0105c mocno na podej\u015bciu. Aktualnie jest mi wr\u0119cz ciep\u0142o i czuj\u0119 jak w\u0105skie stru\u017cki potu pr\u00f3buj\u0105 odnale\u017a\u0107 drog\u0119 pomi\u0119dzy moimi plecami a \u015bci\u015ble przylegaj\u0105cym do nich plecakiem, \u017ceby ostatecznie przedosta\u0107 si\u0119 przez ostatni\u0105 lini\u0119 obrony w postaci gumki od gaci i sp\u0142yn\u0105\u0107 pomi\u0119dzy po\u015bladkami. Zero lito\u015bci. Przyjemno\u015bci te\u017c niewiele. Cho\u0107 akurat do tego to na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 mo\u017cna si\u0119 przyzwyczai\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Warunki na trasie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Po kr\u00f3tkim marszu na tym mrozie ca\u0142e ciep\u0142o wygenerowane od intensywnego wspinania si\u0119 wyparowuje ze mnie momentalnie, zmuszaj\u0105c mnie do ponownego truchtania. Gdzie\u015b za Rozdro\u017cem pod Zawaliskiem rozpoczyna si\u0119 d\u0142u\u017cszy zbieg a\u017c do kolejnego punktu od\u017cywczego w Hucie w Szklarskiej Por\u0119bie. Na miejscu okazuje si\u0119, \u017ce zyskuj\u0119 jeszcze wi\u0119cej czasu, bo zgodnie z grafikiem powinienem tu by\u0107 dopiero za 8 minut, a mimo to po ch\u0142opakach nie ma ju\u017c najmniejszego \u015bladu. Najwyra\u017aniej oni r\u00f3wnie\u017c prze\u017cywaj\u0105 drug\u0105 m\u0142odo\u015b\u0107 i cisn\u0105 do upad\u0142ego. Niemniej strat\u0119 mam do nich mniejsz\u0105 ni\u017c na poprzednim punkcie od\u017cywczym, wi\u0119c nadal jest nadzieja na dobr\u0105 walk\u0119. Tymczasem do koryta! Ciep\u0142y posi\u0142ek! Nareszcie! Roso\u0142ek! Bez zastanowienia si\u0119 szybko poch\u0142aniam dwie porcje i w ko\u0144cu tankuj\u0119 do bidon\u00f3w gor\u0105c\u0105 herbat\u0119. Jaka wspania\u0142a odmiana po 42 km nawadniania si\u0119 lodem. Sp\u0119dzam na punkcie zaledwie 3 minuty i w nareszcie usatysfakcjonowany z oferty cateringowej ruszam w pogo\u0144 za ch\u0142opakami z pe\u0142nym brzuszkiem.<\/p>\n\n\n\n

HUTA -> PRZE\u0141\u0118CZ KARKONOSKA: 19 km (61 km)<\/h3>\n\n\n\n

Czerwony szlak w kierunku wodospadu Kamie\u0144czyk charakteryzuje si\u0119 d\u0142ugim, mniej wi\u0119cej kilometrowym odcinkiem bez najmniejszego zakrzywienia. Za dnia jeszcze kilkaset metr\u00f3w przed Rozdro\u017cem pod Kamie\u0144czykiem widzia\u0142bym strome podej\u015bcie prowadz\u0105ce do jednego z najwy\u017cszych wodospad\u00f3w w Polsce. Niestety jest ciemno, wi\u0119c widz\u0119 zaledwie tyle, na ile pozwala \u015bwiat\u0142o mojej czo\u0142\u00f3wki. A daleko przede mn\u0105 jeszcze co\u015b. Co to jest? Lampka? Dwie? Zaraz, zaraz! Tomek! I Przemek, lider wy\u015bcigu! Dogoni\u0142em ich? Naprawd\u0119? \u0141oesssu, to by by\u0142o co\u015b! Tak si\u0119 podjara\u0142em, \u017ce nie jestem pewien czy wilgo\u0107 kt\u00f3r\u0105 czuj\u0119 przy po\u015bladkach to kisiel, czy zwyczajnie si\u0119 spoci\u0142em. Naprawd\u0119 mocno cisn\u0105\u0142em na poprzednim odcinku, wi\u0119c obie wersje s\u0105 mo\u017cliwe. Zatem do roboty! Czas przej\u0105\u0107 \u017c\u00f3\u0142t\u0105 koszulk\u0119 lidera i pokaza\u0107 na co mnie sta\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Podej\u015bcie pod wodospad od rozdro\u017ca to ca\u0142kiem przyzwoity wycisk. 600 metr\u00f3w wzd\u0142u\u017c i 75 do g\u00f3ry. Nie daj\u0119 rady biec. Maszeruj\u0119 przebieraj\u0105c mocno kijami, widz\u0105c wyra\u017anie \u017ce z ka\u017cdym krokiem zbli\u017cam si\u0119 do ch\u0142opak\u00f3w. Najwyra\u017aniej oni te\u017c przeszar\u017cowali na pierwszych etapach i teraz musz\u0105 swoj\u0105 odpokutowa\u0107. Wprawdzie mi r\u00f3wnie\u017c nogi ju\u017c wchodz\u0105 dosy\u0107 g\u0142\u0119boko w dupk\u0119, jednak perspektywa wy\u017cszego schodka na podium rozbudza we mnie dodatkowe, schowane gdzie\u015b g\u0142\u0119boko do tej pory pok\u0142ady energii. Troch\u0119 jak z podtlenkiem azotu stosowanym w tuningu samochodowym. Natychmiastowy efekt wzrostu mocy, niestety kr\u00f3tkotrwa\u0142y ze wzgl\u0119du na moj\u0105 wytrzyma\u0142o\u015b\u0107. Wszak nie da si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 \u0142adowa\u0107 na najwy\u017cszych obrotach.<\/p>\n\n\n\n

Gdy zbli\u017cam si\u0119 do Schroniska Kamie\u0144czyk, do lider\u00f3w brakuje mi naprawd\u0119 niewiele. W zasadzie to zaczyna mnie dziwi\u0107, \u017ce a\u017c tak si\u0119 wlok\u0105. Czy naprawd\u0119 kompletnie opadli z si\u0142? Mo\u017cliwe, w ko\u0144cu to sport. Powod\u00f3w na odpuszczenie s\u0105 dziesi\u0105tki. Przyk\u0142adowo w 2017 roku w finale sztafety 4×100 metr\u00f3w podczas Mistrzostw \u015awiata w Lekkoatletyce w Londynie Usain Bolt po\u0142o\u017cy\u0142 jamajsk\u0105 sztafet\u0119 i samego siebie na bie\u017cni z powodu kontuzji \u015bci\u0119gna udowego. Bieg, kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 ostatnim startem, wie\u0144cz\u0105cym fenomenaln\u0105 karier\u0119 o\u015bmiokrotnego mistrza olimpijskiego, okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 dla niego katastrof\u0105 i to ju\u017c w po\u0142owie dystansu. Pi\u0119tnastoletnia mi\u0119dzynarodowa kariera jamajskiego sprintera zako\u0144czy\u0142a si\u0119 w spos\u00f3b kompletnie innych od wyobra\u017ce\u0144 Bolta i zapewne mniej wi\u0119cej po\u0142owy \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Daniel Koszela.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry przesun\u0105\u0142 sportowe granice w spos\u00f3b niemo\u017cliwy do na\u015bladowania, nie by\u0142 w stanie przekroczy\u0107 linii mety o w\u0142asnych si\u0142ach. Mimo to odm\u00f3wi\u0142 przys\u0142uguj\u0105cego mu benefitu w postaci w\u00f3zka inwalidzkiego i podw\u00f3zki do domu, kt\u00f3ry przys\u0142uguje lekkoatletom w ramach pakietu pozap\u0142acowego, w przeciwie\u0144stwie do klasycznych pracownik\u00f3w korporacji mog\u0105cych wybiera\u0107 spo\u015br\u00f3d tradycyjnych owocowych czwartk\u00f3w i karty Multisport. Usain Bolt postanowi\u0142 samodzielnie przekroczy\u0107 lini\u0119 mety po raz ostatni w swojej karierze dzi\u0119ki asy\u015bcie pozosta\u0142ych cz\u0142onk\u00f3w jamajskiej Sztafety.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce z ch\u0142opakami jest tak samo. Mo\u017ce chc\u0105 po prostu godnie uko\u0144czy\u0107 bieg, mimo \u017ce ju\u017c nie s\u0105 w stanie. Mo\u017ce nie chc\u0105 poddawa\u0107 si\u0119 i rezygnowa\u0107 zej\u015bciem z trasy. Cho\u0107 bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce przed nami jeszcze 140 km, mog\u0119 im tylko pogratulowa\u0107 determinacji i samozaparcia. Tym tempem mog\u0105 nie zd\u0105\u017cy\u0107 na met\u0119 przed poniedzia\u0142kiem.<\/p>\n\n\n\n

Mija zaledwie chwila i w ko\u0144cu doganiam uciekaj\u0105ce mi \u015bwiate\u0142ka. Bardzo szybko okazuje si\u0119, \u017ce liderzy s\u0105 nadal daleko przede mn\u0105. Nie opadli z si\u0142. Nie przytrafi\u0142a im si\u0119 kontuzja. Maj\u0105 si\u0119 dobrze i robi\u0105 swoje. A w zasadzie to w por\u00f3wnaniu ze mn\u0105 maj\u0105 si\u0119 kapitalnie, bo ja z kolei czuj\u0119 si\u0119 fatalnie, dogoniwszy grupk\u0119 zagorza\u0142ych turyst\u00f3w, kt\u00f3rzy zwyczajnie postanowili wyj\u015b\u0107 na szlak jeszcze przed \u015bwitem i kt\u00f3rych ja wzi\u0105\u0142em za moj\u0105 konkurencj\u0119. Gratulacje! Dogoni\u0142e\u015b dwie kobietki w podesz\u0142ym wieku z ogromnymi plecakami, rado\u015bnie paraduj\u0105ce sobie gdzie\u015b w kierunku grzbietu Karkonoszy.<\/p>\n\n\n\n

Skrzyd\u0142a podci\u0119te, bluzgi rzucone, j\u0119zor na wierzch wywalony ze zm\u0119czenia oraz przem\u0119czenie ud w skutek po\u015bcigu pod g\u00f3r\u0119 – Taki mamy status na t\u0105 chwil\u0119. Nie jest \u017ale. Jest bardzo \u017ale. Wszystkie moje nadzieje na zyskanie przewagi w\u0142a\u015bnie zosta\u0142y pogrzebane. Wy\u017cy\u0142owa\u0142em si\u0119 do granic mo\u017cliwo\u015bci chc\u0105c uzyska\u0107 przewag\u0119, a m\u00f3j ca\u0142y wysi\u0142ek poszed\u0142 na marne. Przede mn\u0105 jeszcze od groma kilometr\u00f3w, na kt\u00f3rych mo\u017cna si\u0119 wykaza\u0107, a ja postanowi\u0142em spo\u017cytkowa\u0107 mn\u00f3stwo energii na jednym z odcink\u00f3w, na kt\u00f3rym powinienem da\u0107 swoim mi\u0119\u015bniom cho\u0107 odrobin\u0119 wytchnienia. Przecie\u017c gdyby to rzeczywi\u015bcie byli ch\u0142opacy z czo\u0142\u00f3wki wlek\u0105cy si\u0119 tempem d\u017cd\u017cownicy, spokojnie dogoni\u0142bym ich za jaki\u015b czas. A ja upar\u0142em si\u0119, \u017ce to musi by\u0107 jak najszybciej, zupe\u0142nie jakby od tego zale\u017ca\u0142o moje \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n

Ze spuszczon\u0105 g\u0142ow\u0105, ci\u0105gn\u0105c za sob\u0105 kije, wspinam si\u0119 dalej w g\u00f3r\u0119 na resztkach energii jakie mi jeszcze zosta\u0142y i ubolewam nad swoim losem. Co mi do \u0142ba strzeli\u0142o, \u017ce uzna\u0142em ch\u0142opak\u00f3w na przodzie za totalnych mi\u0119czak\u00f3w wysiadaj\u0105cych ju\u017c zaledwie po 40 km? Mo\u017ce jeden z nich m\u00f3g\u0142by chwilowo oklapn\u0105\u0107, ale dw\u00f3ch zawodowych ultras\u00f3w naraz, kt\u00f3rzy niejedn\u0105 setk\u0119 w g\u00f3rach przetrwali? I nie, nie chodzi o po\u0142\u00f3wki ma\u0142pek. Prawdopodobie\u0144stwo mniejsze ni\u017c sz\u00f3stka w totka, a ja przecie\u017c nigdy w \u017cyciu nawet tr\u00f3jki nie trafi\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

Nawet wystarczaj\u0105co g\u0142\u0119bokiego wdechu nie jestem w stanie wzi\u0105\u0107. Usz\u0142a ze mnie ka\u017cda cz\u0119\u015b\u0107 motywacji tak bardzo potrzebna do kontunuowania tego wyzwania i nie mam poj\u0119cia gdzie jej teraz szuka\u0107. W zasadzie to nawet nie mam na to ani ochoty ani si\u0142. Uda pal\u0105 mnie niemi\u0142osiernie, a st\u0105d na Hal\u0119 Szrenick\u0105 jest jeszcze dobrze ponad 2 km pod g\u00f3r\u0119. Pr\u00f3buj\u0119 sobie pom\u00f3c kijkami, ale nawet one s\u0105 przeciwko mnie i sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 przy mocniejszym uderzeniu w pod\u0142o\u017ce. <\/p>\n\n\n\n

Tego jeszcze nie by\u0142o. Ze zdziwieniem przygl\u0105dam si\u0119 przyciskom blokady, kt\u00f3re nie wytrzymuj\u0105 presji i odpuszczaj\u0105 naci\u0105g Kevlarowej linki w \u015brodku. M\u00f3j wzrok zdaje si\u0119 pyta\u0107 dlaczego mi to robi\u0105, ale nie spodziewam si\u0119 \u017cadnej odpowiedzi z ich strony. W ko\u0144cu z\u0142o\u015bliwo\u015b\u0107 rzeczy martwych nie szuka logicznych zwi\u0105zk\u00f3w ani sensownego uzasadnienia. Nie da si\u0119 z ni\u0105 negocjowa\u0107, zastraszy\u0107 jej, ani przekona\u0107. Z\u0142o\u015bliwo\u015b\u0107 rzeczy martwych jest jak Joker walcz\u0105cy z Batmanem. Ona po prostu chce patrze\u0107, jak \u015bwiat p\u0142onie.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce to przez pod\u0142o\u017ce. Wsz\u0119dzie jest ta cholerna kostka. Kto to wymy\u015bli\u0142? W\u00f3zkiem i tak nie idzie t\u0119dy przejecha\u0107, a kijk\u00f3w nie ma gdzie wbi\u0107. Ok, przyznaj\u0119, mo\u017cna pr\u00f3bowa\u0107 w ten w\u0105ski paseczek pomi\u0119dzy poszczeg\u00f3lnymi kostkami, ale musia\u0142bym trenowa\u0107 \u0142ucznictwo przynajmniej z tak\u0105 sam\u0105 intensywno\u015bci\u0105 jak bieganie, a i tak mam w\u0105tpliwo\u015bci czy trafi\u0142bym w t\u0105 w\u0105sk\u0105 szpark\u0119. Bez sensu to wszystko! Chyba mam dosy\u0107!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Schronisko Hala Szrenicka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

P\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej udaje mi si\u0119 wczo\u0142ga\u0107 na Hal\u0119 Szrenick\u0105. Z trudem okr\u0105\u017cam gigantyczny budynek schroniska i z spogl\u0105dam przed siebie. By\u0142em tu w lutym podczas Zimowego Ultramaratonu Karkonoskiego i doskonale pami\u0119tam, \u017ce to tylko przystanek w dalszej wspinaczce. Przede mn\u0105 kolejne 5 km prawie ca\u0142y czas pod g\u00f3r\u0119 a\u017c do \u015anie\u017cnych Kot\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Rzuci\u0142bym jaki\u015b stek przekle\u0144stw dla poprawy samopoczucia, ale temperatura o poranku spad\u0142a ju\u017c na tyle nisko, \u017ce ca\u0142a g\u0119ba mi zmarz\u0142a. Z trudem udaje mi si\u0119 wymamrota\u0107 niezrozumia\u0142y be\u0142kot, kt\u00f3ry w najmniejszym stopniu nie podnosi mnie na duchu, bo ani odrobin\u0119 nie przypomina wulgaryzm\u00f3w, a bardziej brzmi jak \u017c\u0105dne ludzkiego mi\u0119sa zombie. Dawno nie by\u0142o mi tak ci\u0119\u017cko. A przecie\u017c to zaledwie \u00bc trasy. Boj\u0119 si\u0119, \u017ce nie dam rady ci