{"id":3012,"date":"2024-11-11T18:56:38","date_gmt":"2024-11-11T17:56:38","guid":{"rendered":"https:\/\/teamplutt.pl\/?p=3012"},"modified":"2025-06-16T19:10:30","modified_gmt":"2025-06-16T18:10:30","slug":"ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/","title":{"rendered":"UltraKotlina – Bieg z histori\u0105 w tle"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
Tym razem to co\u015b wi\u0119cej ni\u017c sama relacja z biegu. Moja prze\u017cycia to zaledwie druga cz\u0119\u015b\u0107 historii, kt\u00f3ra rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 ponad 20 lat temu. Zwariowany pomys\u0142 rzucony w lu\u017anej rozmowie przekszta\u0142cony w nieprawdopodobn\u0105 przygod\u0119, niestety bez szcz\u0119\u015bliwego zako\u0144czenia. To opowie\u015b\u0107 o pasji, determinacji, przyja\u017ani i szacunku. Mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 pozna\u0107 t\u0119 histori\u0119 dzi\u0119ki relacji dw\u00f3ch by\u0142ych ratownik\u00f3w g\u00f3rskich, kt\u00f3rzy dwie dekady temu postanowili zrobi\u0107 co\u015b wbrew logice i zdrowemu rozs\u0105dkowi. Nam\u00f3wieni przez swojego starszego koleg\u0119, ubrali si\u0119, wzi\u0119li plecaki i ruszyli na tras\u0119. To dzi\u0119ki nim UltraKotlina istnieje i mog\u0142em wzi\u0105\u0107 w niej udzia\u0142. Przeczytajcie!<\/h5>\n\n\n\n

Przygotowania<\/h2>\n\n\n\n

Kwiecie\u0144 2004<\/h3>\n\n\n\n

Weekend wielkanocny. Karkonosze. Na niewielkim szczycie na R\u00f3wni pod \u015anie\u017ck\u0105 o wdzi\u0119cznej nazwie Kopa stoi oddana w 1959 roku g\u00f3rna stacja kolejki linowej. Czterdziestopi\u0119cioletni budynek stoi dumnie na wschodnim kra\u0144cu \u015al\u0105skiego Grzbietu, umo\u017cliwiaj\u0105c turystom podb\u00f3j najwy\u017cszego pasma g\u00f3rskiego Sudet\u00f3w, w tym jego korony, \u015anie\u017cki, za spraw\u0105 wyci\u0105gu z jednoosobowymi krzese\u0142kami prowadz\u0105cego z Karpacza. Po reorganizacji GOPRu w 1976 i wydzieleniu Grupy Karkonoskiej, zosta\u0142a tutaj utworzona dy\u017curka dla ratownik\u00f3w, umo\u017cliwiaj\u0105ca im szybk\u0105 reakcj\u0119 na wypadki w okolicznych rejonach.<\/p>\n\n\n\n

Wypadki w g\u00f3rach to jednak nie pizza z Dominosa, nie da si\u0119 ich zam\u00f3wi\u0107 w dogodnym terminie. Zdarzaj\u0105 si\u0119 zar\u00f3wno w \u015brodku dnia, jak i nad ranem lub wcze\u015bnie w nocy. W\u0142a\u015bnie dlatego pewna grupa ludzi stoi na posterunku non stop na ka\u017cde wezwanie naczelnika, 24 godziny dob\u0119, 7 dni w tygodniu, zupe\u0142nie jak obs\u0142uga w McDrive, a nawet jeszcze bardziej, poniewa\u017c nie mog\u0105 si\u0119 t\u0142umaczy\u0107 przerw\u0105 techniczn\u0105 o 4 rano.<\/p>\n\n\n\n

Daniel Wa\u017cy\u0144ski i Maciek Kozi\u0144ski, ratownicy Grupy Karkonoskiej GOPR, pe\u0142ni\u0105 w\u0142a\u015bnie tak\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 w dy\u017curce na Kopie. Dzie\u0144 jest zadziwiaj\u0105co spokojny, przyjemny i ciep\u0142y. Ch\u0142opaki relaksuj\u0105 si\u0119 na tarasie przy g\u00f3rnej stacji kolejki linowej korzystaj\u0105c z beztroskiej chwili i podziwiaj\u0105c panoram\u0119 Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej, tak dobrze dzisiaj widoczn\u0105 dzi\u0119ki czystemu, przejrzystemu niebu, niezak\u0142\u00f3conemu chmurami. Jelenia G\u00f3ra otoczona przez G\u00f3ry Izerskie, Rudawy Janowickie i G\u00f3ry Kaczawskie, wszystko jest na wyci\u0105gni\u0119cie d\u0142oni. Te kilka pasm g\u00f3rskich otaczaj\u0105cych doliny i obni\u017cenia to dla wi\u0119kszo\u015bci ludzi materia\u0142 na dobre kilka tygodni aktywnej turystyki.<\/p>\n\n\n\n

Daniel spogl\u0105da na horyzont przed nimi i u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 zawadiacko rzuca jakby od niechcenia: \u201eCiekawe ile zaj\u0119\u0142oby przej\u015bcie tego wszystkiego?\u201d. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego koleg\u00f3w u\u015bmiechn\u0119\u0142aby si\u0119 po takim pytaniu, poklepa\u0142a go serdecznie po plecach i szybko zmieni\u0142a temat. Ale nie wszyscy. Pech chcia\u0142, \u017ce trafia w\u0142a\u015bnie na podobnie zadziorny charakter. Maciek jest otwarty na tego typu propozycje. Syty g\u0142odnego nie zrozumie, ale \u017ce obok siebie siedzi dw\u00f3ch \u201eg\u0142odnych\u201d go\u015bci, z pozoru puste has\u0142o rzucone na wiatr wiruje im przed oczami, igraj\u0105c z nimi, jakby zapraszaj\u0105c do ta\u0144ca. Nie rozpuszcza si\u0119 w przestrzeni i nie znika w nico\u015bci. Zamienia si\u0119 w namacaln\u0105 my\u015bl i kotwiczy mocno w dw\u00f3ch \u017c\u0105dnych przyg\u00f3d g\u0142owach.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Kotlina Jeleniog\u00f3rska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

24 Pa\u017adziernika 2004<\/h3>\n\n\n\n

Niedzielny poranek zaczyna si\u0119 paskudnie. Nieprzyjemna d\u017cd\u017cysta pogoda i wysoka wilgotno\u015b\u0107 powietrza sprzyja tworzeniu si\u0119 mg\u0142y spowijaj\u0105cej wi\u0119kszo\u015b\u0107 Sudet\u00f3w. W ten wyj\u0105tkowo zniech\u0119caj\u0105cy do jakiejkolwiek aktywno\u015bci pocz\u0105tek dnia Gniewomir Oblicki, m\u0142ody ratownik Karkonoskiej Grupy GOPR, schodzi na \u015bniadanie wie\u0144cz\u0105ce ich zgrupowanie w Rudawach Janowickich. Pierwsze wolne miejsce to stolik, przy kt\u00f3rym ju\u017c siedzi Maciek z Danielem.<\/p>\n\n\n\n

Ch\u0142opaki podsumowuj\u0105 ostatnie p\u00f3\u0142 roku przygotowa\u0144 do przedsi\u0119wzi\u0119cia, na kt\u00f3re zdecydowali si\u0119 podczas Wielkanocy. Nie by\u0142o w tym skomplikowanej logistyki, jednak ju\u017c samo zaplanowanie trasy stanowi\u0142o nie lada wyzwanie. Google \u015bwi\u0119tuje aktualnie wzrost warto\u015bci swoich akcji o 100%, b\u0119d\u0105c notowanym na ameryka\u0144skiej gie\u0142dzie NASDAQ zaledwie od dw\u00f3ch miesi\u0119cy i dopiero w powijakach ma pomys\u0142 stworzenia aplikacji z mapami, kt\u00f3ra z reszt\u0105 do turystyki g\u00f3rskiej nawet za 20 lat b\u0119dzie si\u0119 nadawa\u0107 mniej wi\u0119cej tak jak Jacek Sasin do funkcji ministra aktyw\u00f3w pa\u0144stwowych w czasie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji. O niebo lepsza b\u0119dzie mapa-turystyczna.pl, ale zostanie powo\u0142ana do \u017cycia dopiero w 2016 roku, o czym ch\u0142opaki nie maj\u0105 poj\u0119cia, z reszt\u0105 te\u017c nie mog\u0105 tak d\u0142ugo czeka\u0107 na realizacj\u0119 swojego pomys\u0142u.<\/p>\n\n\n\n

Trzeba ku\u0107 \u017celazo p\u00f3ki gor\u0105ce, dlatego w\u0142a\u015bnie tego niedzielnego poranka Daniel z Ma\u0107kiem ustalaj\u0105, \u017ce kolejny weekend b\u0119dzie idealnym terminem na realizacj\u0119 ich z pozoru zwariowanego planu, g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na brytyjski wynalazek wprowadzony po raz pierwszy do u\u017cycia przez Niemc\u00f3w w postaci zmiany czasu na zimowy, zapewniaj\u0105cy im dodatkow\u0105 godzin\u0119 na uko\u0144czenie ich wyprawy. Na oddzielnych mapach dla ka\u017cdego z pasm g\u00f3rskich maj\u0105 wytyczon\u0105 w miar\u0119 trzymaj\u0105c\u0105 si\u0119 kupy tras\u0119, a na specjalistyczny sprz\u0119t i tak nie mog\u0105 za bardzo liczy\u0107, poniewa\u017c profesjonalna turystyka g\u00f3rska w Polsce dopiero raczkuje. Maj\u0105 ustalon\u0105 list\u0119 najpotrzebniejszych rzeczy, kt\u00f3re wypada\u0142oby zabra\u0107 na piesz\u0105 wycieczk\u0119 o d\u0142ugo\u015bci oko\u0142o 120 km i kt\u00f3rymi akurat dysponuj\u0105, a suplementacja sprowadza si\u0119 do sprawdzonych patent\u00f3w g\u00f3rskich w postaci bu\u0142ki z szynk\u0105 lub serem, skondensowanego mleczka w tubkach oraz chi\u0144skich zupek instant do podgrzania na prostych maszynkach do gotowania.<\/p>\n\n\n\n

Gniewko z zaciekawieniem przys\u0142uchuje si\u0119 tym karko\u0142omnym planom. Ci kolesie naprawd\u0119 chc\u0105 przej\u015b\u0107 w dwie doby wok\u00f3\u0142 ca\u0142ej Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej. Sami. Bez \u017cadnego wsparcia. B\u0119d\u0105 si\u0119 posi\u0142kowa\u0107 tylko tym, co b\u0119d\u0105 mieli ze sob\u0105 lub zakupi\u0105 w mijanych po drodze schroniskach. Nikt normalny czego\u015b takiego przecie\u017c nie robi. Owszem, jest organizowany ju\u017c od 15 lat Ekstremalny Rajd na Orientacj\u0119 Harpagan na Pomorzu i m\u0142odsze imprezy takie jak E\u0142cka Zmarzlina na Mazurach, ale \u017ceby z w\u0142asnej nieprzymuszonej woli organizowa\u0107 sobie dwudniow\u0105 wyryp\u0119 w g\u00f3rach? Ale\u017c to brzmi jak fantastyczne wyzwanie!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Schronisko Hala Szrenicka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

30 Pa\u017adziernika 2004<\/h3>\n\n\n\n

Szklarska Por\u0119ba powoli budzi si\u0119 do \u017cycia, leniwie otwieraj\u0105c swoje zaspane oczy niczym student po mocno rozpocz\u0119tym weekendzie. Mrok spowijaj\u0105cy to urocze g\u00f3rskiej miasteczko wkr\u00f3tce b\u0119dzie musia\u0142 ust\u0105pi\u0107 pierwszym promieniom \u015bwiat\u0142a rozpoczynaj\u0105cym kolejny ch\u0142odny jesienny dzie\u0144. Zanim to jednak nast\u0105pi, tr\u00f3jka kumpli stoi zwarta i gotowa pod stacj\u0105 ratunkow\u0105 GOPR Marysie\u0144ka i czeka na umowny sygna\u0142 do ruszenia w tras\u0119. Tutaj nie b\u0119dzie wystrza\u0142u startera. Nikt nie komentuje przygotowa\u0144 przez mikrofon. Ch\u0142opaki nie chwalili si\u0119 swoim pomys\u0142em, a o ich wyzwaniu wie zaledwie garstka najbli\u017cszych znajomych. R\u00f3wno o 6 rano, bez fajerwerk\u00f3w, bez wodotrysk\u00f3w, bez imprezowej fety, bez kamer, telewizji i wywiad\u00f3w, rozpoczynaj\u0105 pierwsze przej\u015bcie doko\u0142a Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej.<\/p>\n\n\n\n

Przej\u015bcie Karkonoszy nie stanowi dla nich wi\u0119kszego wyzwania. Ka\u017cdy z nich jest na w\u0142asnym terytorium. Ka\u017cdy jest obyty z tym terenem. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 szlak\u00f3w odwiedzili w przesz\u0142o\u015bci wzd\u0142u\u017c i wszerz, wi\u0119c w zasadzie nie potrzebuj\u0105 nawigacji. Niestety bardzo szybko okazuje si\u0119, \u017ce wysokie buty g\u00f3rskie, kt\u00f3re ka\u017cdy z nich za\u0142o\u017cy\u0142 na t\u0105 wypraw\u0119, nie do ko\u0144ca sprawdzaj\u0105 si\u0119 przy d\u0142ugodystansowych rajdach pieszych. Dop\u00f3ki jest sucho, nie odczuwaj\u0105 wi\u0119kszych problem\u00f3w, ale po zej\u015bciu do Rudaw Janowickich ich w\u0119dr\u00f3wka przestaje by\u0107 beztrosk\u0105 wycieczk\u0105.<\/p>\n\n\n\n

P\u00f3\u017anym popo\u0142udniem pogoda wyci\u0105ga w kierunku ch\u0142opak\u00f3w obie r\u0119ce, ale nie po to, \u017ceby ich otuli\u0107 w matczynym u\u015bcisku. Wr\u0119cz przeciwnie, przekr\u0119ca nadgarstki do wewn\u0105trz, po czym wystawia z jednego i drugiego \u015brodkowe palce, z\u0142owieszczo potrz\u0105saj\u0105c nimi przed oczami Daniela, Ma\u0107ka i Gniewka. Powiedzie\u0107, \u017ce zaczyna pada\u0107 to nic nie powiedzie\u0107. Niemi\u0142osiernie pompuje z nieba, co w po\u0142\u0105czeniu z panuj\u0105cym ch\u0142odem i wiatrem nie daje GOPRowcom ani chwili wytchnienia. Nie maj\u0105 gdzie uciec. Strugi deszczu zalewaj\u0105 ich doszcz\u0119tnie, nie zostawiaj\u0105c na nich suchej nitki. G\u00f3rskie trepy bardzo szybko nabieraj\u0105 wody i wszyscy wiedz\u0105, \u017ce od tego momentu jest ju\u017c bardzo bliska droga do licznych otar\u0107 i p\u0119cherzy na stopach.<\/p>\n\n\n\n

Daniel jako jedyny z tej tr\u00f3jki ma jakiekolwiek do\u015bwiadczenie w rajdach przygodowych, dlatego wydaje si\u0119 by\u0107 najmniej dotkni\u0119ty trudnymi warunkami. Najbardziej cierpi Gniewko. Ju\u017c teraz czuje, \u017ce jego stopy desperacko \u017c\u0105daj\u0105 ulgi. Niestety w zaistnia\u0142ych warunkach on nie jest w stanie im zaoferowa\u0107 cho\u0107by odrobiny otuchy. Pocieszaj\u0105 si\u0119 faktem, \u017ce przynajmniej kondycyjnie s\u0105 w stanie prze\u0107 przed siebie. B\u00f3le staw\u00f3w, mi\u0119\u015bni czy zakwasy im nie doskwieraj\u0105, przynajmniej jeszcze nie na tym etapie, jednak zm\u0119czone i obtarte stopy pot\u0119guj\u0105 napi\u0119cie ca\u0142ego cia\u0142a i zm\u0119czenie po wielu godzinach marszu. Pierwszy kryzys zbiera swoje \u017cniwo, w g\u0142owie Gniewka zaczynaj\u0105 pojawia\u0107 si\u0119 my\u015bli o odpuszczeniu.<\/p>\n\n\n\n

Kilka godzin p\u00f3\u017aniej, ju\u017c po zmroku docieraj\u0105 do podn\u00f3\u017ca Skalnika. Nie planowali tego, ale musz\u0105 si\u0119 przegrupowa\u0107 i odpocz\u0105\u0107. W takim stanie jak teraz nie dadz\u0105 rady uko\u0144czy\u0107 wyprawy. Postanawiaj\u0105 wykorzysta\u0107 wiat\u0119 u st\u00f3p najwy\u017cszego szczytu Rudaw Janowickich. Zrzucaj\u0105 z siebie przemoczone ubrania i pr\u00f3buj\u0105 umo\u015bci\u0107 si\u0119 w \u015bpiworach. O ile Maciek jest w stanie zmru\u017cy\u0107 oko, to Daniel z Gniewkiem za bardzo nie odpoczywaj\u0105. Puchowy \u015bpiw\u00f3r tego pierwszego kompletnie przesi\u0105k\u0142 wod\u0105, co przy wszechobecnym ch\u0142odzie przypomina pr\u00f3b\u0119 drzemki w przer\u0119blu, natomiast ten drugi zabra\u0142 ze sob\u0105 \u015bpiw\u00f3r na wczesnojesienne lub p\u00f3\u017anowiosenne wypady, nie zapewniaj\u0105cy wystarczaj\u0105cej warstwy cieplnej spoconemu, przemoczonemu i zm\u0119czonemu cia\u0142u. Gniewko widz\u0105c smacznie \u015bpi\u0105cego Ma\u0107ka, pr\u00f3buje p\u00f3j\u015b\u0107 w jego \u015blady zwijaj\u0105c si\u0119 do pozycji embrionalnej i staraj\u0105c si\u0119 traci\u0107 jak najmniej ciep\u0142a, jednak jedyne co z tego wychodzi to szcz\u0119kanie z\u0119bami.<\/p>\n\n\n\n

Najm\u0142odszy z ratownik\u00f3w walczy z ch\u0142odem i delirk\u0105 maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce uda mu si\u0119 cho\u0107 odrobin\u0119 zregenerowa\u0107, ale po kilkudziesi\u0119ciu minutach bezsensownego wiercenia si\u0119 w \u015bpiworze z boku na bok staje si\u0119 jasne, \u017ce najbli\u017cszy odpoczynek, na jaki mo\u017ce liczy\u0107, b\u0119dzie dopiero w Szklarskiej Por\u0119bie nast\u0119pnego dnia bardzo p\u00f3\u017ano w nocy i to tylko przy pomy\u015blnych wiatrach albo ewentualnie troch\u0119 wcze\u015bniej, pod warunkiem, \u017ce zejdzie z trasy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
W takich warunkach ch\u0142opaki musieli sp\u0119dzi\u0107 noc.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

31 Pa\u017adziernika 2004<\/h3>\n\n\n\n

Bardzo wczesnym niedzielnym porankiem, nadal spowitym ciemn\u0105 jak smo\u0142a noc\u0105, telepi\u0105cy si\u0119 Gniewko zarz\u0105dza koniec przerwy. Ka\u017ce ch\u0142opakom zwija\u0107 manatki i rusza\u0107 w dalsz\u0105 tras\u0119. Bez dyskusji. Wydaje si\u0119 to jedyn\u0105 szans\u0105 na rozgrzanie organizmu. Ch\u0142opaki nie oponuj\u0105, ci\u0119\u017ckie warunki ka\u017cdemu daj\u0105 si\u0119 we znaki, wi\u0119c pos\u0142usznie zwijaj\u0105 obozowisko i ruszaj\u0105 w dalsz\u0105 drog\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Po ci\u0119\u017ckiej i m\u0119cz\u0105cej nocy ich cia\u0142a zdecydowanie bardziej sprzeciwiaj\u0105 si\u0119 kontynuowaniu wyprawy. Obola\u0142e plecy, kt\u00f3re nie odpocz\u0119\u0142y po ca\u0142ym dniu niesienia wy\u0142adowanych po brzegi plecak\u00f3w do\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 do manifestacji przeciwko dalszemu forsowaniu przej\u015bcia. Ca\u0142kowicie mokre i zimne w \u015brodku buty okrutnie dociskaj\u0105 liczne przecherze i obtarcia, obiecuj\u0105c swoim w\u0142a\u015bcicielom jeszcze wi\u0119ksze tortury na stopach przez kolejne godziny marszu. Dalsza w\u0119dr\u00f3wka ju\u017c teraz nie ma za bardzo sensu, g\u0142osy rozs\u0105dku coraz bardziej przebijaj\u0105 si\u0119 przez desperackie pr\u00f3by Daniela do podtrzymania morale na przyzwoitym poziomie.<\/p>\n\n\n\n

W okolicach ruin Zamku Bolcz\u00f3w ca\u0142a tr\u00f3jka ju\u017c wie, \u017ce Gniewko odpuszcza drug\u0105 po\u0142ow\u0119 trasy. Nie ma najmniejszego sensu brn\u0105\u0107 dalej w t\u0105 mordercz\u0105 misj\u0119. W takich warunkach drugie tyle to czyste samob\u00f3jstwo. Szkoda n\u00f3g. Szkoda zdrowia. \u017badne argumenty ju\u017c nie dzia\u0142aj\u0105 i tutaj trzyosobowa kompania zostaje uszczuplona. Rozdzielaj\u0105 si\u0119 w Janowicach. Gniewko wraca do domu, a Daniel z Ma\u0107kiem we dw\u00f3jk\u0119 pod\u0105\u017caj\u0105 pierwotnie za\u0142o\u017con\u0105 tras\u0105, cho\u0107 tym dw\u00f3m r\u00f3wnie\u017c co raz bardziej brakuje determinacji do uko\u0144czenia wyzwania.<\/p>\n\n\n\n

30 km dalej, na G\u00f3rze Szybowcowej scenariusz si\u0119 powtarza. Tym razem to ch\u0142opaki s\u0105 pewni, \u017ce na dzi\u015b ju\u017c wystarczy. Odnawiaj\u0105ce si\u0119 kontuzje od ci\u0119\u017ckich plecak\u00f3w, urazy w stopach i wych\u0142odzenie nie pozostawiaj\u0105 im innego wyboru. Schodz\u0105 z g\u00f3ry do Je\u017cowa Sudeckiego i  wsiadaj\u0105 do podmiejskiego autobusu. W\u0105sko uchylone drzwi uniemo\u017cliwiaj\u0105 im r\u00f3wnoczesne i sprawne przedostanie si\u0119 do przytulnego i ciep\u0142ego wn\u0119trza pojazdu mechanicznego. Musz\u0105 wchodzi\u0107 po kolei, wi\u0119c na pok\u0142adzie znajduj\u0105 si\u0119 w zaledwie kilkusekundowych odst\u0119pach. Ta subtelna r\u00f3\u017cnica wystarcza, \u017ceby pierwszemu z nich pojawi\u0142 si\u0119 na ustach odrobin\u0119 wi\u0119kszy u\u015bmiech. Ulga. W ko\u0144cu mo\u017ce skry\u0107 si\u0119 przed bezlitosnymi warunkami. Ten drugi zm\u00f3k\u0142 odrobin\u0119 bardziej, ale nie ma to \u017cadnej r\u00f3\u017cnicy. Obaj s\u0105 kompletnie przemoczeni, a ich zm\u0119czenie pot\u0119guje przebycie ponad 90 km na w\u0142asnych nogach w tych kompletnie niesprzyjaj\u0105cych w\u0119dr\u00f3wce g\u00f3rskiej warunkach.<\/p>\n\n\n\n

Pokonani przez natur\u0119 ci\u0119\u017cko siadaj\u0105 na surowych autobusowych miejscach siedz\u0105cych. \u017baden luksus, ale po tym co oni przeszli przez ostatni\u0105 dob\u0119 z kawa\u0142kiem, jest to najwygodniejsze siedzisko jakie cz\u0142owiek mo\u017ce sobie wyobrazi\u0107. Mimo potwornego wycie\u0144czenia dobre nastroje ich nie opuszczaj\u0105. Wyzwanie, kt\u00f3re sobie postawili by\u0142o tytanicznym przedsi\u0119wzi\u0119ciem, kt\u00f3rego nikt przed nimi wcze\u015bniej si\u0119 nie podj\u0105\u0142. Chcieli okr\u0105\u017cy\u0107 ca\u0142\u0105 Kotlin\u0119 Jelieniog\u00f3rsk\u0105. Karkonosze, Rudawy Janowickie, G\u00f3ry Kaczawskie i kawa\u0142ek G\u00f3r Izerskich. Nie uda\u0142o si\u0119. Jednak przecie\u017c nic co \u0142atwe nie cieszy tak bardzo. Dzi\u0119ki tej wyprawie zrozumieli czego mo\u017cna si\u0119 spodziewa\u0107 na takiej wyrypie. Dlatego nie wylewaj\u0105 zb\u0119dnych \u0142ez nad iluzoryczn\u0105 pora\u017ck\u0105. To by\u0142a \u015bwietna lekcja, kt\u00f3rej wyci\u0105gn\u0105 wnioski. Dzi\u0119ki nim w przysz\u0142ym roku podejm\u0105 wyzwanie ponownie, ale tym razem dadz\u0105 rad\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Anita Suchocka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

7 Lutego 2005<\/h3>\n\n\n\n

Zima trwa w Karkonoszach trwa w najlepsze. Intensywne po\u0142udniowo zachodnie wiatry gromadz\u0105 mn\u00f3stwo bardzo lu\u017anego \u015bniegu, kt\u00f3ry osadza si\u0119 nad \u017blebem Slalomowym w Kotle Ma\u0142ego Stawu. Nie jest to nic nadzwyczajnego. Ukszta\u0142towanie topograficzne tego rejonu sprzyja tworzeniu si\u0119 istnych poduszek powietrznych, na kt\u00f3rych nawiany, lekki i niezwi\u0105zany z pod\u0142o\u017cem \u015bnieg odk\u0142ada si\u0119 w stromych miejscach na poprzednio zmro\u017conym, twardym pod\u0142o\u017cu.<\/p>\n\n\n\n

8 Lutego 2005<\/h3>\n\n\n\n

Daniel razem ze swoim koleg\u0105 ze s\u0142u\u017cby, Mateuszem Hryncewiczem zmierza w rejon Ma\u0142ego Stawu. Z samego rana wysy\u0142a smsa do Ma\u0107ka. \u201eIdziemy dzisiaj na nartki, jak chcesz to o 9 spod Bac\u00f3wki\u201d, jednak ten drugi pracuje. Nie jest w stanie si\u0119 wyrwa\u0107, wi\u0119c odmawia. W odpowiedzi dostaje jeszcze jedn\u0105 wiadomo\u015b\u0107. \u201eWidzisz pogod\u0119? \u017ba\u0142uj\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Oko\u0142o 11 Daniel i Mateusz wje\u017cd\u017caj\u0105 do \u017blebu Slalomowego i p\u0119dz\u0105 w d\u00f3\u0142. S\u0105 dobrze za po\u0142ow\u0105, kiedy lawina rusza za nimi\u2026<\/p>\n\n\n\n

Wed\u0142ug p\u00f3\u017aniejszych ustale\u0144 wywo\u0142ali ma\u0142y obsuw, kt\u00f3ry zainicjowa\u0142 docelow\u0105 lawin\u0119. Masy \u015bniegu by\u0142y przeogromne. Dodatkowo, ukszta\u0142towanie terenu spowodowa\u0142o, \u017ce zgromadzony na du\u017cym polu \u015bnie\u017cnym materia\u0142 przejecha\u0142 przez zw\u0119\u017cenie w po\u0142owie \u017alebu, gdzie sta\u0142 Daniel z Mateuszem. Linia obrywu mia\u0142a ponad 150 metr\u00f3w, a grubo\u015b\u0107 warstwy oderwanej dochodzi\u0142a do 70 cm. D\u0142ugo\u015b\u0107 lawiniska przekracza\u0142a 500 metr\u00f3w. To ogromne masy \u015bniegu. Setki ton.<\/p>\n\n\n\n

Pomoc wezwali tury\u015bci ze schroniska Pod Samotni\u0105<\/em>, kt\u00f3rzy byli \u015bwiadkami zdarzenia. Pogoda by\u0142a stabilna, a widoczno\u015b\u0107 bardzo dobra. Jako pierwsi na miejsce dotarli Ratownicy Grupy Karkonoskiej GOPR stacjonuj\u0105cy na g\u00f3rnej stacji wyci\u0105gu na Kop\u0119. W ci\u0105gu kilku minut uruchomione zosta\u0142y wszelkie \u015brodki. Ruszy\u0142y kolejne ekipy z do\u0142u, dowo\u017cone ratrakami nale\u017c\u0105cymi do kolei linowych w Karpaczu. Od po\u0142udnia, \u015bmig\u0142owcami transportowani byli ratownicy z Horskiej Slu\u017eby. Z Jeleniej G\u00f3ry dojechali tak\u017ce stra\u017cacy. Dzi\u0119ki wysokim kompetencjom s\u0142u\u017cb ratowniczych, zaledwie 30 minut po zej\u015bciu lawiny, na lawinisku pracowa\u0142o 50 os\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n

Daniel zosta\u0142 wydobyty spod \u015bniegu oko\u0142o 30 minut od zdarzenia. Od razu podj\u0119to akcj\u0119 reanimacyjn\u0105, a \u015bmig\u0142owcem przetransportowano go do Szpitala Wojew\u00f3dzkiego w Jeleniej G\u00f3rze. Mateusz by\u0142 g\u0142\u0119biej pod \u015bniegiem. Min\u0119\u0142o ponad 40 minut zanim uda\u0142o si\u0119 go oswobodzi\u0107. Zabra\u0142o go Czeskie pogotowie do Vrchlabi.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: G\u00f3rskie Mapy<\/a>. Topografia Kot\u0142a Ma\u0142ego Stawu.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zgon Daniela stwierdzono oko\u0142o godziny 15.00. Mateusza o 18.00.<\/p>\n\n\n\n

30 Pa\u017adziernika 2005<\/h3>\n\n\n\n

Nie mog\u0142o ich tu nie by\u0107. Po wypadku sprzed 8 miesi\u0119cy uznali, \u017ce musz\u0105 wyj\u015b\u0107 na tras\u0119. Przej\u015bcie musi trwa\u0107. Daniel chcia\u0142by, \u017ceby si\u0119 uda\u0142o. Z reszt\u0105 nie tylko on. Maciek i Gniewko chcieli w ten spos\u00f3b uczci\u0107 pami\u0119\u0107 zmar\u0142ych koleg\u00f3w. Zej\u015bcie lawiny sta\u0142o si\u0119 pretekstem do stworzenia memoria\u0142u Daniela Wa\u017cy\u0144skiego i Mateusza Hryncewicza. W\u0142a\u015bnie dlatego poprzedniego dnia ch\u0142opaki wyszli drugi raz na szlak otaczaj\u0105cy Kotlin\u0119 Jeleniog\u00f3rsk\u0105, tym razem w towarzystwie 3 innych GOPRowc\u00f3w, Bartka Podka\u0144skiego, Przemka \u0106wieka i Mateusza Dejnarowicza. Koncepcja i trasa pozosta\u0142y bez zmian. Jedyna r\u00f3\u017cnica to plecak i buty. Przynajmniej w przypadku Ma\u0107ka, kt\u00f3ry zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 w\u0119dr\u00f3wki pokona\u0142 w sanda\u0142ach, chocia\u017c by\u0142 w tej kwestii odosobniony, a pozostali GOPRowcy nadal korzystali z wysokich i ci\u0119\u017ckich but\u00f3w g\u00f3rskich.<\/p>\n\n\n\n

Przed up\u0142ywem drugiej dobry Maciek z Mateuszem jako jedyni uczestnicy drugiego przej\u015bcia, melduj\u0105 si\u0119 ponownie pod Marysie\u0144k\u0105, dumnie prezentuj\u0105c narz\u0119dzia zbrodni, kt\u00f3rymi pokonali Kotlin\u0119 Jeleniog\u00f3rsk\u0105. Dzie\u0142o Daniela zostaje uko\u0144czone. Gdyby tu by\u0142, w ko\u0144cu ch\u0142opaki mogliby odpowiedzie\u0107 mu na pytanie ile czasu zaj\u0119\u0142oby przej\u015bcie tego wszystkiego.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Mateusz i Maciek ze swoimi „trepami”.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Emocje opadaj\u0105, kurz osiada, ch\u0142opaki wracaj\u0105 do swoich dom\u00f3w, a Przej\u015bcie si\u0119 ko\u0144czy. Jednak ta niesamowita inicjatywa nie mo\u017ce zosta\u0107 zapomniana, tak jak nie mog\u0105 zosta\u0107 zapomnieni Daniel i Mateusz. Dlatego ich koledzy postanawiaj\u0105 kontynuowa\u0107 t\u0105 tradycj\u0119 i co roku o tej samej porze wyrusza\u0107 na tras\u0119 zainicjowan\u0105 przez pierwszego z nich.<\/p>\n\n\n\n

13 Czerwca 2013<\/h3>\n\n\n\n

Na przestrzeni ostatnich lat liczba ch\u0119tnych na przej\u015bcie dooko\u0142a Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej ros\u0142a lawinowo. W samym poprzednim roku Memoria\u0142 Daniela i Mateusza uko\u0144czy\u0142o 195 os\u00f3b spo\u015br\u00f3d 412 startuj\u0105cych. W tej grupie znalaz\u0142o si\u0119 sporo os\u00f3b decyduj\u0105cych si\u0119 na jak najszybsze przebiegni\u0119cie trasy, co k\u0142\u00f3ci\u0142o si\u0119 z ide\u0105 propagowan\u0105 od pierwszych edycji Przej\u015bcia. Tu nie chodzi o rywalizacj\u0119. Nie liczy si\u0119 miejsce na mecie. Celem jest upami\u0119tnienie pierwszej takiej pr\u00f3by przez tragicznie zmar\u0142ego Daniela.<\/p>\n\n\n\n

Jednak ch\u0119\u0107 rywalizacji i bycia najlepszym w przypadku gatunku ludzkiego nie zna granic, co z reszt\u0105 wielokrotnie zosta\u0142o udowodnione w Ksi\u0119dze Rekord\u00f3w Guinessa mi\u0119dzy innymi mia\u017cd\u017ceniem arbuz\u00f3w udami na czas, najwi\u0119ksz\u0105 liczb\u0105 desek klozetowych rozbitych na g\u0142owie na czas, czy te\u017c najszybszym maratonem z desk\u0105 do prasowania i \u017celazkiem. Zupe\u0142nie nie powinno wi\u0119c dziwi\u0107, \u017ce znale\u017ali si\u0119 ch\u0119tni chc\u0105cy w najszybszym czasie uko\u0144czy\u0107 rajd pieszy dooko\u0142a Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej.<\/p>\n\n\n\n

Nie wszystkich da si\u0119 przekona\u0107, \u017ce zamiast biec, nale\u017cy i\u015b\u0107, a potrzeba sama w sobie jest przecie\u017c matk\u0105 wynalazku. W\u0142a\u015bnie z tego powodu kto\u015b kiedy\u015b wymy\u015bli\u0142 krawat z wbudowan\u0105 piersi\u00f3wk\u0105, g\u0105bk\u0119 do k\u0105pieli w kszta\u0142cie mikrofonu i podgrzewane kapcie na USB. Skoro wi\u0119c ludzie chc\u0105 biega\u0107 dooko\u0142a Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej, dlaczego nie wyj\u015b\u0107 im naprzeciw? Z takiego samego za\u0142o\u017cenia wychodzi Fundacja Przej\u015bcie Kotliny organizuj\u0105c dziesi\u0105ty Memoria\u0142 Daniela i Mateusza i powo\u0142uje do \u017cycia oddzieln\u0105 imprez\u0119, realizuj\u0105c marzenia wielu ultras\u00f3w. Bieg Dooko\u0142a Kotliny przez swoje pierwsze 3 edycje b\u0119dzie imprez\u0105 towarzysz\u0105c\u0105, rozgrywan\u0105 r\u00f3wnolegle z Przej\u015bciem, a od 2016 roku zupe\u0142nie oddzielnym wydarzeniem rozgrywanym w innym terminie, za to z now\u0105 nazw\u0105 \u2013 UltraKotlina.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Szkic trasy dooko\u0142a Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej z profilem wysoko\u015bciowym.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

21 Kwietnia 2024<\/h3>\n\n\n\n

Wszystkie biegi ultra ko\u0144cz\u0105 si\u0119 tak samo. Kto\u015b przebieg\u0142. Kto\u015b nie da\u0142 rady. Kto\u015b nie zd\u0105\u017cy\u0142. Kto\u015b kibicowa\u0142. Kto\u015b supportowa\u0142. Kto\u015b si\u0119 spe\u0142ni\u0142 jako wolontariusz. Kto\u015b uzna\u0142, \u017ce to ca\u0142e ultra jest jednak nie dla niego. Niezale\u017cnie od roli, ka\u017cda z tych os\u00f3b um\u0119czy\u0142a si\u0119 niemi\u0142osiernie i zas\u0142uguje na nale\u017cyty odpoczynek. Niestety nie wszystkim b\u0119dzie dane zregenerowa\u0107 si\u0119 od razu. Rodzina z dzie\u0107mi, robota i inne przyziemne obowi\u0105zki tylko czekaj\u0105, \u017ceby czas wolny ukr\u00f3ci\u0107 do minimum uniemo\u017cliwiaj\u0105cego odbudow\u0119 tak bardzo cierpi\u0105cych tkanek i mi\u0119\u015bni, kt\u00f3rych struktura przypomina aktualnie poligon wojskowy po intensywnych pr\u00f3bach batalistycznych. W konsekwencji o odespaniu ultramaratonu mo\u017cna zapomnie\u0107. Przecie\u017c trzeba jeszcze relacj\u0119 na fejsa, na insta i chyba nawet na LinkedIn\u2019a wrzuci\u0107. Odnowa biologiczna mo\u017ce poczeka\u0107, ale \u017cycia wirtualnego nie wypada zaniedbywa\u0107. Wszak do kolejnego weekendu ju\u017c ca\u0142kiem blisko. Mo\u017ce wtedy si\u0119 uda.<\/p>\n\n\n\n

Ja ju\u017c si\u0119 przyzwyczai\u0142em. Nale\u017c\u0119 do tej grupy ultras\u00f3w, kt\u00f3rej nie b\u0119dzie dane si\u0119 zregenerowa\u0107. Mam tego pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 i to jest pow\u00f3d przez kt\u00f3ry siedz\u0119 teraz z Ew\u0105 oraz Danielem przy stole w wynaj\u0119tym apartamencie w Sob\u00f3tce. Jest 8 rano, a my prze\u017cywamy minione 3 doby. 3 dni i 3 noce sp\u0119dzone na Biegu Kreta<\/a><\/strong>, podczas kt\u00f3rych ka\u017cdy z nas ledwo zmru\u017cy\u0142 oczy, nie pozwalaj\u0105 utrzyma\u0107 powiek w pe\u0142ni podniesionym zakresie, a zachrypni\u0119te g\u0142osy i nasze blade twarze sprawiaj\u0105 wra\u017cenie jakby\u015bmy dopiero co wr\u00f3cili z wojny z zapasami alkoholi wysokoprocentowych pobliskiego monopolowego i jeszcze wyszli z tej potyczki zwyci\u0119sko. W dodatku bez zapitki. I bez zagryzki.<\/p>\n\n\n\n

Tak to ju\u017c jest z tym ultra, \u017ce nawet gdy organizator posprz\u0105ta ca\u0142y ba\u0142agan, kt\u00f3ry zostawiaj\u0105 po sobie ultrasi, kiedy kurz ju\u017c zupe\u0142nie opadnie, a meta zmieni si\u0119 nie do poznania w miejsce codziennych obowi\u0105zk\u00f3w lub przyjemno\u015bci, w g\u0142owach wszystkich zwi\u0105zanych z ultra nadal wszystko wiruje bardziej ni\u017c pose\u0142 Czarnecki wok\u00f3\u0142 Ziemii nabijaj\u0105c kolejne kilometr\u00f3wki do rozliczenia. Adrenalina nie odpuszcza, a emocje do tej pory mocno skrywane g\u0142\u0119boko pod grub\u0105 warstw\u0105 ultra g\u0142\u00f3wek szukaj\u0105 uj\u015bcia na zewn\u0105trz. Teraz jest ten moment, kiedy mo\u017cna prze\u017cy\u0107 wszystko jeszcze raz. Przeanalizowa\u0107 sukcesy i b\u0142\u0119dy. Zastanowi\u0107 si\u0119 co mo\u017cna by\u0142o zrobi\u0107 lepiej, a co zrobi\u0142o si\u0119 \u017ale. Podzieli\u0107 si\u0119 swoimi przemy\u015bleniami i zwyczajnie cieszy\u0107 si\u0119 jeszcze cho\u0107 przez chwil\u0119 ca\u0142\u0105 otoczk\u0105 towarzysz\u0105c\u0105 biegom ultra.<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u0119ki temu zapominamy o zm\u0119czeniu. Znowu jeste\u015bmy w tym magicznym \u015bwiecie, kt\u00f3ry tworzony przez ludzi z r\u00f3wnie wypaczonym spojrzeniem na rzeczywisto\u015b\u0107, pozwala na obcowanie w g\u00f3rach w towarzystwie innych totalnie pokr\u0119conych zbok\u00f3w i czerpanie z niego gar\u015bciami. Mo\u017cemy si\u0119 razem po\u015bmia\u0107, powspomina\u0107 prze\u017cyte przygody, kt\u00f3rych normalni ludzie maj\u0105 ju\u017c dawno powy\u017cej uszu, pociesza\u0107 si\u0119 z pora\u017cek, pogratulowa\u0107 sukces\u00f3w, podzi\u0119kowa\u0107 za pomoc, doceni\u0107 wsparcie i zaplanowa\u0107 kolejne imprezy biegowe.<\/p>\n\n\n\n

Powiniene\u015b przyjecha\u0107 kiedy\u015b na UltraKotlin\u0119 dodaje Ewa pomi\u0119dzy k\u0119sami idealnie wysma\u017conej jajecznicy przygotowanej przez Daniela. Podnosz\u0119 pytaj\u0105co brew, \u017ceby nie musie\u0107 otwiera\u0107 buzi i ryzykowa\u0107 oplucie prze\u017cuwanym przeze mnie \u015bniadaniem swojej rozm\u00f3wczyni, przy okazji u\u015bwiadamiaj\u0105c samemu siebie, \u017ce musz\u0119 si\u0119 opanowa\u0107. Aromat spieczonych warzyw i delikatnie \u015bci\u0119tych jaj z dodatkiem podgrillowanego pieczywa, w po\u0142\u0105czeniu z moim wyg\u0142odzonym przez ostanie 380 kilometr\u00f3w \u017co\u0142\u0105dkiem pozwoli\u0142 mi zapomnie\u0107 o dobrych obyczajach, przez co rzuci\u0142em si\u0119 na posi\u0142ek zupe\u0142nie jakby by\u0142a to ostatnia jajecznica na tej planecie. Tymczasem w rzeczywisto\u015bci Daniel zadba\u0142 o to, \u017ceby jedzenia wystarczy\u0142o dla ka\u017cdego, nawet po trzech dobach biegania po g\u00f3rach, wi\u0119c nie ma potrzeby zachowywa\u0107 jak troglodyta i po\u0142yka\u0107 ca\u0142ej zawarto\u015bci talerza naraz razem z zastaw\u0105 i sztu\u0107cami. Wprawdzie ci\u0119\u017cko mi si\u0119 powstrzyma\u0107, ale wymowna mina Ewy pomaga mi opanowa\u0107 swoje niezdrowe zap\u0119dy konsumpcyjne.<\/p>\n\n\n\n

Przez kolejne kilka minut skupiam si\u0119 na tym, \u017ceby bardziej je\u015b\u0107 ni\u017c \u017cre\u0107, a pomi\u0119dzy uszami przelatuj\u0105 mi s\u0142owa Ewy. UltraKotlina to, UltraKotlina tamto, UltraKotlina siamto. Dziewczyna sprzedaje lepiej ni\u017c \u015bwiadkowie Jehowy swoj\u0105 dobr\u0105 nowin\u0119. Zupe\u0142nie jakby siedzia\u0142a w pokr\u0119conych strukturach kolejnej piramidy finansowej opartej na multi level marketingu, z t\u0105 tylko r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce raczej organizatorzy nie odpalaj\u0105 jej prowizji od zwerbowanego uczestnika biegu, a najwyra\u017aniej powinni. Niemniej ziarenko zosta\u0142o zasiane i chyba szybko zakie\u0142kuje. Musz\u0119 troch\u0119 poczyta\u0107 o tej ca\u0142ej UltraKotlinie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Profil trasy 180km. Nieca\u0142e 7 000 m r\u00f3\u017cnicy poziom\u00f3w.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

10 Pa\u017adziernika 2024<\/h3>\n\n\n\n

Jaka jest najwa\u017cniejsza zasada przed ka\u017cdym biegiem? No dobra, ta druga w hierarchii wa\u017cno\u015bci. Pierwsza od zarania dziej\u00f3w rzeczywi\u015bcie jest niezmienna i powinna by\u0107 dopisana do 10 przykaza\u0144 ofiarowanych Moj\u017ceszowi na g\u00f3rze Synaj, jednak tym razem nie chodzi o opr\u00f3\u017cnienie jelit przed biegiem. R\u00f3wnie istotn\u0105 rzecz\u0105 w \u015bwiecie ultra jest odpowiednie wypocz\u0119cie przed startem. W\u0142a\u015bnie dlatego ju\u017c dzi\u015b powinienem by\u0107 w trasie do Szklarskiej, \u017ceby ca\u0142\u0105 noc z czwartku na pi\u0105tek przespa\u0107 w spokoju w mi\u0119ciutkim i cieplutkim \u0142\u00f3\u017ceczku i mie\u0107 jeszcze ca\u0142y nast\u0119pny dzie\u0144 na zbieranie si\u0142, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 mog\u0142y by\u0107 odpowiednio spo\u017cytkowane w trakcie biegu.<\/p>\n\n\n\n

Powinienem, jednak to nie pierwszy na \u015bwiecie plan, kt\u00f3ry poleg\u0142 przy pierwszej pr\u00f3bie implementacji. Obowi\u0105zki domowe, robota i wyj\u0105tkowo ma\u0142y wymiar urlopu wypoczynkowego, jaki zosta\u0142 mi do dyspozycji zmuszaj\u0105 mnie do zaplanowania podr\u00f3\u017cy dopiero na jutro i to na koniec dnia. Pomys\u0142 tak genialny, \u017ce nawet osoba niezwi\u0105zana ze \u015bwiatem ultra pukn\u0119\u0142aby si\u0119 mocno w czo\u0142o i zastanowi\u0142a czy naprawd\u0119 ma to sens, mimo \u017ce ju\u017c na pierwszy rzut oka wida\u0107, \u017ce wcale go nie ma.<\/p>\n\n\n\n

Niestety moja pewno\u015b\u0107 siebie po pokonaniu Biegu Kreta uniemo\u017cliwia mi trze\u017awe spojrzenie na fakty. 180 km to nie przelewki, a sama UltraKotlina do najl\u017cejszych bieg\u00f3w nie nale\u017cy, o czym \u015bwiadcz\u0105 wyniki z lat ubieg\u0142ych. Rok w rok co trzeci zawodnik nie jest w stanie uko\u0144czy\u0107 tych zawod\u00f3w. To powinno zapali\u0107 jak\u0105kolwiek lamk\u0119 ostrzegawcz\u0105 w ka\u017cdej innej w miar\u0119 ogarni\u0119tej g\u0142owie, ale nie w mojej. Ja uparcie wmawiam sobie, \u017ce UltraKotlina, czyli nieca\u0142e p\u00f3\u0142 Biegu Kreta nie sprawi mi wi\u0119kszych problem\u00f3w. Ma\u0142o tego, w moich chorych ultra-fantazjach rysuje si\u0119 plan uko\u0144czenia tych zawod\u00f3w w 24 godziny, co jest wynikiem bliskim rekordu trasy.<\/p>\n\n\n\n

Wprawdzie ta prognoza stoi stabilnie na moim magicznym szablonie w MS Excel, do kt\u00f3rego mam kompletnie zaufanie, a ca\u0142o\u015b\u0107 jest poparta sensownymi za\u0142o\u017ceniami i rzeczywistymi liczbami, jednak historia wielokrotnie pokaza\u0142a, \u017ce dane wej\u015bciowe r\u00f3wnie\u017c mog\u0105 by\u0107 pocz\u0105tkiem katastrofy. Moim ulubionym przyk\u0142adem jest lot Air Canada z 1983 roku z Montrealu do Edmonton, kt\u00f3remu w po\u0142owie drogi sko\u0144czy\u0142o si\u0119 paliwo.<\/p>\n\n\n\n

Ch\u0142opaki z obs\u0142ugi naziemnej doskonale wiedzieli, \u017ce przed lotem potrzebuj\u0105 zatankowa\u0107 22 500 kilogram\u00f3w paliwa, jednak wach\u0119 zawsze wlewa\u0142o si\u0119 do zbiornika w litrach, co z reszt\u0105 do dzi\u015b bardzo si\u0119 nie zmieni\u0142o, a koledzy z dzia\u0142u technicznego podali im gramatur\u0119, wi\u0119c pojawi\u0142 si\u0119 problem. Jeden z nich si\u0119 wychyli\u0142 i uzna\u0142, \u017ce przeliczy kilogramy na obj\u0119to\u015b\u0107 u\u017cywaj\u0105c wsp\u00f3\u0142czynnika g\u0119sto\u015bci, a reszta mu przyklasn\u0119\u0142a chwal\u0105c inicjatyw\u0119 i dodaj\u0105c mu otuchy.<\/p>\n\n\n\n

Wszystko by\u0142oby spoko, gdyby nie problemy z systemem metrycznym. Niby Kanada przyj\u0119\u0142a oficjalnie uk\u0142ad SI 12 lat wcze\u015bniej, ale wiadomo jak to jest z tymi zmianami. Cz\u0142owiek ich zwyczajnie nie lubi i wypiera do upad\u0142ego. Ja te\u017c z reszt\u0105 do dzi\u015b u\u017cywam klasycznego widoku tabeli przestawnej we wspomnianym MS Excel, zamiast tej nowej, niby lepszej i praktyczniejszej. I to w\u0142a\u015bnie z tego samego powodu ch\u0142opaki z Air Canada p\u00f3\u017aniej przyznali, \u017ce przeliczyli kilogramy u\u017cywaj\u0105c wsp\u00f3\u0142czynnika g\u0119sto\u015bci w funtach na litr, zamiast w kilogramach na litr, w konsekwencji tankuj\u0105c samolot poni\u017cej po\u0142owy potrzebnego poziomu paliwa, zmuszaj\u0105c pilota do awaryjnego l\u0105dowania gdzie\u015b na kanadyjskim pustkowiu i robi\u0105c z niego narodowego bohatera ratuj\u0105cego \u017cycia wszystkich pasa\u017cer\u00f3w na pok\u0142adzie przed potencjaln\u0105 katastrof\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie ja w swoim szablonie mam wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 walidacji, \u017ceby wy\u0142apa\u0107 tego typu kalafiory, niemniej okre\u015blenie poziomu mojej predyspozycji przychodzi mi niekiedy z trudno\u015bci\u0105. Uwa\u017cam te\u017c, \u017ce poprzeczk\u0119 trzeba sobie stawia\u0107 wysoko, dlatego zawsze ch\u0119tniej zawy\u017cam swoje parametry, ni\u017c przyznaj\u0119 przed sob\u0105 spadek formy. Tymczasem ani UltraKotlina, ani \u017caden inny bieg ultra je\u0144c\u00f3w nie bierze i nie zna lito\u015bci. <\/p>\n\n\n\n

T\u0105 lekcj\u0119 pokory, z kt\u00f3rej nie zdaj\u0119 sobie w tym momencie sprawy, odbior\u0119 za kilkadziesi\u0105t godzin i to w bardzo okrutny spos\u00f3b. Na szcz\u0119\u015bcie p\u00f3ki co mog\u0119 sobie \u017cy\u0107 w b\u0142ogiej nie\u015bwiadomo\u015bci i z rado\u015bci\u0105 wieczorem spakowa\u0107 zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 tobo\u0142\u00f3w na bieg, dzi\u0119ki czemu nast\u0119pnego dnia zostanie mi tylko wsi\u0105\u015b\u0107 do samochodu i dojecha\u0107 na miejsce.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Takie co\u015b na mnie czeka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

11 Pa\u017adziernika 2024<\/h3>\n\n\n\n

Ruszamy do Szklarskiej Por\u0119by w okolicach 14:00. Daniel, kt\u00f3ry za \u017cadne skarby nie odpu\u015bci dobrej wycieczki w g\u00f3ry, prowadzi, a ja staram si\u0119 doko\u0144czy\u0107 robot\u0119 z laptopem na kolanach, ale czuj\u0119 si\u0119 mniej wi\u0119cej tak jak ratownik na basenie podczas igrzysk olimpijskich. Niby jestem, niby na Teams\u2019ach \u015bwiec\u0119 si\u0119 na zielono, ale po\u017cytku ze mnie niewiele. \u0141eb mi lata na boki na zmian\u0119 z ekranem monitora, ci\u0119\u017cko trafi\u0107 w te ma\u0142e guziczki na klawiaturze, a brak myszki i konieczno\u015b\u0107 obs\u0142ugi wyj\u0105tkowo topornego touchpada doprowadza mnie do szale\u0144stwa, dlatego po ponad p\u00f3\u0142toragodzinnej nier\u00f3wnej walce ze swoimi obowi\u0105zkami s\u0142u\u017cbowymi sk\u0142adam bro\u0144 i ze zwieszon\u0105 g\u0142ow\u0105 przyznaj\u0119 si\u0119 przed samym sob\u0105 do pora\u017cki. W poniedzia\u0142ek si\u0119 ogarnie, a \u015bwiat si\u0119 raczej nie zawali. Nadal powinien by\u0107 mniej wi\u0119cej w tym samym miejscu z tymi samymi problemami, czekaj\u0105cymi na ich rozwi\u0105zanie. I\u2019ll be back!<\/p>\n\n\n\n

Zamykam komputer, podnosz\u0119 wzrok na dziesi\u0105tki czerwonych \u015bwiate\u0142 przed nami, otwieram usta, \u017ceby dopyta\u0107 o co chodzi, ale Daniel ju\u017c \u015bpieszy z wyja\u015bnieniami odno\u015bnie jakiego\u015b wypadku, kt\u00f3ry wyd\u0142u\u017cy nam podr\u00f3\u017c mniej wi\u0119cej o 45 minut. Nie jest dobrze. Biuro zawod\u00f3w dzia\u0142a tylko do 20:00, a zak\u0142adaj\u0105c brak dodatkowych nieprzewidzianych problem\u00f3w b\u0119dziemy na miejscu dos\u0142ownie na ostatni\u0105 chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie jestem jak rz\u0105d Stan\u00f3w Zjednoczonych za czas\u00f3w zimnej wojny i mam swoich ludzi w samym sercu imprezy, czyli w biurze zawod\u00f3w. Co wi\u0119cej, UltraKotlina to nie ruscy, cokolwiek \u0142atwiej doj\u015b\u0107 z nimi do porozumienia, wi\u0119c szybki telefon do Ewy powoduje obni\u017cenie u mnie ci\u015bnienia do poziomu powszechnie okre\u015blanego jako norma. Okazuje si\u0119, \u017ce nawet je\u015bli nie zd\u0105\u017cymy na czas, to pakiet b\u0119dzie mo\u017cna nadal odebra\u0107 przed samym startem biegu w mobilnym biurze zawod\u00f3w. Taki pop-up store, tylko \u017ce z numerami startowymi zamiast kosmetyk\u00f3w czy element\u00f3w wyposa\u017cenia wn\u0119trz. Ciekawa koncepcja, podoba mi si\u0119, chocia\u017c mimo wszystko wola\u0142bym m\u00f3c za\u0142atwi\u0107 formalno\u015bci wcze\u015bniej i mie\u0107 komfort spokojnego spakowania swoich \u0142ach\u00f3w na przepaki. W ka\u017cdym razie plan B ju\u017c jest, p\u0142aka\u0107 nie trzeba.<\/p>\n\n\n\n

Ku mojemu wielkiemu zdziwieniu wszystko co jeszcze w trasie mog\u0142oby p\u00f3j\u015b\u0107 \u017ale, wcale nie idzie \u017ale. Wr\u0119cz przeciwnie, od Strykowa ruch zdecydowanie maleje, jedzie si\u0119 p\u0142ynnie i udaje nam si\u0119 odrobin\u0119 nadrobi\u0107 stracony czas na staniu w korku, dzi\u0119ki czemu 20 minut przed zamkni\u0119ciem biura zawod\u00f3w meldujemy si\u0119 w Szkole Podstawowej numer 1 i lecimy po pakiet z nadziej\u0105, \u017ce kolejki b\u0119d\u0105 mniejsze ni\u017c za komuny po mi\u0119so. <\/p>\n\n\n\n

Biuro zawod\u00f3w r\u00f3\u017cni si\u0119 od tych stawianych na bardziej szumnych imprezach i zaskakuje mnie swoj\u0105 organizacja. Oddzielne stoisko po pakiety, oddzielne po trackery, oddzielne na zdanie depozyt\u00f3w, oddzielne na zdanie przepak\u00f3w. W\u0105ska specjalizacja przypomina fabryk\u0119 z ta\u015bm\u0105 produkcyjn\u0105 gdzie interesant przechodzi przez poszczeg\u00f3lne stanowiska i wsz\u0119dzie jest obs\u0142ugiwany ekspresowo oraz kompleksowo. Za bardzo nie ma si\u0119 na czym pomyli\u0107, nie przychodz\u0105 mi te\u017c do g\u0142owy \u017cadne dodatkowe pytania, bo w ka\u017cdym umownym okienku dostaje taki bezduszny s\u0142owotok do z\u0142udzenia sugeruj\u0105cy mi jakobym w rzeczywisto\u015bci by\u0142 na liturgii Wigilii Paschalnej, a ci ludzie z obs\u0142ugi wcale nie wydaj\u0105 pakiet\u00f3w startowych tylko klepi\u0105 bezmy\u015blnie Litani\u0119 do Wszystkich \u015awi\u0119tych.<\/p>\n\n\n\n

Nawet bym uwierzy\u0142, \u017ce to spotkanie dzi\u0119kczynne jednej z sekt pseudokatolickich, gdyby nie Ewa, m\u00f3j cichy bohater z Biegu Kreta, czule opiekuj\u0105cy si\u0119 w\u00f3wczas moimi zmasakrowanymi ko\u0144czynami i wspieraj\u0105cy mnie z ca\u0142ych si\u0142, \u017cebym m\u00f3g\u0142 uko\u0144czy\u0107 tamto mordercze wyzwanie, teraz prze\u0142amuje schemat i wita si\u0119 ze mn\u0105 serdecznie. Dzi\u0119ki temu mam pewno\u015b\u0107 \u017ce nie pomylili\u015bmy drogi i przez pomy\u0142k\u0119 nie zakotwiczyli\u015bmy w Licheniu w ostatniej chwili do\u0142\u0105czaj\u0105c do nabo\u017ce\u0144stwa r\u00f3\u017ca\u0144cowego. Udaje nam si\u0119 zamieni\u0107 kilka mi\u0142ych s\u0142\u00f3w, ale ta\u015bma w fabryce jest bezlitosna. Trzeba porusza\u0107 si\u0119 dalej, bo kolejni ch\u0119tni do tego konkretnego stanowiska ju\u017c zaczynaj\u0105 wywiera\u0107 na mnie presj\u0119. W ko\u0144cu nie tylko ja dotar\u0142em na miejsce w ostatnim momencie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pakiet jest, mo\u017cna biec!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Przed 21 uk\u0142adam si\u0119 wygodnie w mi\u0119ciutkim \u0142\u00f3\u017ceczku w naszej kwaterze i pr\u00f3buj\u0119 odzyska\u0107 odrobin\u0119 \u015bwie\u017co\u015bci przed spuszczeniem sobie totalnego \u0142omotu. Niestety utrata \u015bwiadomo\u015bci nie nast\u0119puje poprzez pstrykni\u0119cie wy\u0142\u0105cznika. Drucik ewidentnie nie styka, bo Czesio jest zaj\u0119ty dog\u0142\u0119bnymi rozmy\u015blaniami nad biegiem i jego ca\u0142\u0105 otoczk\u0105. Zaczynam liczy\u0107 owce, ale zamiast nich drewnian\u0105 bramk\u0119 przeskakuj\u0105 poszczeg\u00f3lne elementy mojej garderoby biegowej, \u017cebym m\u00f3g\u0142 sprawdzi\u0107 czy wszystko spakowa\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

To jest silniejsze ode mnie. Nie przewalcz\u0119 tego, zostaje mi ulec. Dobra skaczcie tylko szybko! 3 pary but\u00f3w, 4 pary skarpetek, 3 pary gaci, 4 pary spodni, 4 koszulki, 4 bluzy, 3 pary r\u0119kawiczek, r\u0119kawki, kurtka, bufki, plecak, ko\u0142czan, kije, czo\u0142\u00f3wka, powebank, ogrzewacze do r\u0105k, kable, Garmin, folia NRC, banda\u017c, got\u00f3wka, chusteczki nawil\u017cane, chusteczki do nosa, worki na brudy, l\u00f3d w sprayu, J\u00e4germeister, \u017cele, cukierki, termos\u2026 termos\u2026 termos na ciep\u0142e jedzenie! Gdzie jeste\u015b? Haaaalo!?<\/p>\n\n\n\n

Drewniana bramka stoi jak sta\u0142a, po jednej jej stronie znajduje si\u0119 ca\u0142y m\u00f3j bajtel i z niecierpliwo\u015bci\u0105 spogl\u0105da w drug\u0105 stron\u0119 wyczekuj\u0105c, a\u017c termos \u0142askawie znajdzie si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na tej kupie sprz\u0119tu, ale w okolicy s\u0142ycha\u0107 jedynie puste trzaski, szmery i stukanie pomieszczane z szuraniem. Pi\u0119kny odg\u0142os g\u0119stego lasu, ale nie na tym mi w tym momencie zale\u017cy. Nie wzi\u0105\u0142em termosu? Przecie\u017c mia\u0142em sobie do niego spakowa\u0107 ciep\u0142y posi\u0142ek na przepak. Ciep\u0142y\u2026 posi\u0142ek\u2026? Zaraz, zaraz\u2026 Ciep\u0142y posi\u0142ek sta\u0142 obok termosu. Skoro jego nie wzi\u0105\u0142em to\u2026<\/p>\n\n\n\n

No nie dam rady zasn\u0105\u0107 w takiej sytuacji. Teraz to ju\u017c oczy otwieraj\u0105 mi si\u0119 same. Jajo pr\u0119dzej znios\u0119, je\u015bli nie sprawdz\u0119 tego teraz. Przekopuj\u0119 wszystkie swoje tobo\u0142y dwa razy i nie znajduj\u0119 ani termosu, ani ciep\u0142ego \u017carcia. Lubi\u0119 je\u015b\u0107, ale g\u0142ow\u0119 dam po top\u00f3r, \u017ce tego jeszcze nie wessa\u0142em. Musia\u0142o zosta\u0107 w domu. Pozostaje mi obej\u015b\u0107 si\u0119 smakiem i da\u0107 wyraz mojego zrezygnowania poprzez g\u0142o\u015bne westchni\u0119cie i zwieszenie ramion wzd\u0142u\u017c cia\u0142a, a nast\u0119pnie wzruszenie nimi.<\/p>\n\n\n\n

Straszna lipa. Tutaj s\u0105 tylko 3 punkty od\u017cywcze, na kt\u00f3rych ma by\u0107 ciep\u0142y posi\u0142ek. Przez 180 km i jakie\u015b 24 godziny b\u0119dzie mi dane zje\u015b\u0107 zaledwie 3 razy co\u015b tre\u015bciwego. S\u0142abo. Doskonale wiem, \u017ce \u017cele i inne s\u0142odkie przek\u0105ski b\u0119d\u0105 mi wchodzi\u0107 przez pierwsze 60-70 km. Potem \u017co\u0142\u0105dek zacznie si\u0119 buntowa\u0107. Co wi\u0119cej, do wygodnego cz\u0142owiek si\u0119 szybko przyzwyczaja, a na moim poprzednim biegu z suportem mia\u0142em lepiej ni\u017c na wakacjach w Bu\u0142garii w opcji All Inclusive. Co 15 km dostawa\u0142em gor\u0105c\u0105 mich\u0119, \u015bwie\u017ce ciuszki, suche buty i manicure st\u00f3p w gratisie. A teraz b\u0119d\u0119 lecia\u0142 jak moja kocica, Zelda – ca\u0142e \u017cycie na chrupkach.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce to po prostu Karma? Mo\u017ce na w\u0142asnej sk\u00f3rze musz\u0119 zrozumie\u0107 jaki los zgotowa\u0142em w\u0142asnemu futrzakowi i jak bardzo biedaczka si\u0119 m\u0119czy dzie\u0144 w dzie\u0144, ale to przecie\u017c nie ze sk\u0105pstwa czy czystej z\u0142o\u015bliwo\u015bci. Lekarz kaza\u0142. Czy tam weterynarz. Niemniej na koniec dnia dla niej to lepiej, mimo \u017ce niekoniecznie bydl\u0119 jest w stanie to zrozumie\u0107. Co wi\u0119cej ona dostaje specjaln\u0105 karm\u0119, przygotowan\u0105 pod jej dolegliwo\u015bci. Jako\u015b nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby UltraKotlina mia\u0142a w menu jakie\u015b opcje dedykowane dla ultras\u00f3w pod biegi bardzo d\u0142ugie. Raczej napotkam na punktach standardowe przegryzki, czyli banany, \u017celki, kabanosy, ciasteczka. Je\u015bli kto\u015b ma \u017co\u0142\u0105dek jak San Francisco, by\u0107 mo\u017ce przejedzie na tym ca\u0142y dystans. M\u00f3j niestety przypomina bardziej salon Ludwika XVI, wyko\u0144czony at\u0142asem, z mi\u0119kkimi puchowymi podusiami, \u017ceby nic nie uwiera\u0142o w pupk\u0119, czy jak\u0105kolwiek inn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Wracam do \u0142\u00f3\u017cka i ubolewam nad swoim losem. B\u0119dzie to trudna przeprawa, ale w ko\u0144cu jak to powiedzia\u0142 pewien kole\u015b mocno zwi\u0105zany z Beskidami, nic co \u0142atwe nie cieszy tak bardzo. Z drugiej strony nie jestem zwolennikiem utrudniania sobie \u017cycia na si\u0142\u0119. Lubi\u0119 swoj\u0105 stref\u0119 komfortu, zw\u0142aszcza je\u015bli chodzi o wy\u017cywienie. Nie mam potrzeby udowadnia\u0107 nic nikomu w tej kwestii, wi\u0119c chcia\u0142bym jednak mie\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 skorzystania z ciep\u0142ego posi\u0142ku w razie potrzeby.<\/p>\n\n\n\n

Kolejne kilka minut sp\u0119dzam z \u0142\u00f3\u017cku rozmy\u015blaj\u0105c jak sobie z tym fantem poradzi\u0107, ale perspektywa niewystarczaj\u0105cej ilo\u015bci gor\u0105cych misek na trasie jest dla mnie jak strza\u0142 prosto w ryj. Najpierw otumaniony le\u017c\u0119 w bezruchu, a ju\u017c po chwili oddaj\u0119 si\u0119 obj\u0119cia Morfeusza.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Taki rarytas zostawi\u0142em w domu.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

12 Pa\u017adziernika 2024<\/h3>\n\n\n\n

Nie mam poj\u0119cia ile \u015bpi\u0119. Z pewno\u015bci\u0105 zbyt kr\u00f3tko, bo ci\u0119\u017cko jest mi podnie\u015b\u0107 cho\u0107by jedno oko. A mo\u017ce by tak odpu\u015bci\u0107 i pole\u017ce\u0107 pod ko\u0142derk\u0105? Coooo?!?! W lustro bym sobie nie m\u00f3g\u0142 spojrze\u0107! Wstajemy! Teraz ju\u017c zostaje tylko rutyna, wi\u0119c mo\u017cna to poci\u0105gn\u0105\u0107 na automacie. Szesnasty raz podchodz\u0119 do ultramaratonu, wi\u0119c mog\u0119 si\u0119 ogarnia\u0107 nawet z zamkni\u0119tymi oczami. Trzeba je b\u0119dzie tylko na chwil\u0119 otworzy\u0107, \u017ceby za\u0142o\u017cy\u0107 soczewki. Zatem jedziemy!<\/p>\n\n\n\n

Najpierw jedzenie. Do startu jest jeszcze 2 godziny, wi\u0119c wszystko si\u0119 zd\u0105\u017cy jeszcze przetrawi\u0107. Nast\u0119pnie pakowanie. Rozdzielam ciuchy na 4 kupki. Oddzielnie to co nied\u0142ugo za\u0142o\u017c\u0119 na siebie, oddzielnie 2 przepaki i oddzielnie depozyt na met\u0119. Dodatkowych przykrych niespodzianek brak, uda\u0142o mi si\u0119 nie zapomnie\u0107 pozosta\u0142ych sk\u0142adowych mojego sprz\u0119tu. Zostaje tylko spe\u0142ni\u0107 najwa\u017cniejsz\u0105 zasad\u0119 ka\u017cdego biegu, dlatego kolejne kilka minut sp\u0119dzam w \u015bwi\u0105tyni dumania. Niestety nie potrafi\u0119 wypoci\u0107 odwa\u017cnika na zawo\u0142anie w \u015brodku nocy. Gdybym by\u0142 na studiach, po mocnym przepiciu najta\u0144sz\u0105 Tequil\u0105 z Lidla, zagryzion\u0105 kebsem z ostrym sosem na Dworcu Centralnym, to mo\u017ce by si\u0119 uda\u0142o. Jednak obecnie za bardzo szanuj\u0119 zdecydowan\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 element\u00f3w mojego cia\u0142a ultrasa i staram si\u0119 nie fundowa\u0107 im dodatkowych traumatycznych wra\u017ce\u0144. W ko\u0144cu wystarczy, \u017ce co jaki\u015b czas zmuszam je do przebiegni\u0119cia kilkuset kilometr\u00f3w i zarwania nocki albo dw\u00f3ch. A czasami nawet trzech. Innymi s\u0142owy o narz\u0119dzie pracy staram si\u0119 dba\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Nic na si\u0142\u0119. Na ten moment Kraken zostaje na dnie swojej cie\u015bniny. Zapewne nie dojedzie ze mn\u0105 do ko\u0144ca tego wy\u015bcigu, trzeba b\u0119dzie go uwolni\u0107 gdzie\u015b w trasie, ale na koniec to \u017cadne ekstremum. Ju\u017c przez to niejednokrotnie przechodzili\u015bmy. Wola\u0142bym w bardziej cywilizowanych warunkach, mi\u0142o czasami posadzi\u0107 ty\u0142ek na sedesie, ale jak si\u0119 nie ma co si\u0119 lubi, to si\u0119 lubi co si\u0119 ma.<\/p>\n\n\n\n

O 1:20 opuszczamy przyjemn\u0105 i nagrzan\u0105 kwater\u0119, staj\u0105c twarz\u0105 w twarz z okrutnym i bezlitosnym ch\u0142odem momentalnie orze\u017awiaj\u0105cym moj\u0105 nadal zaspan\u0105 twarz. O panie! Jest rze\u015bko! Najbardziej zak\u0142amana aplikacja na \u015bwiecie, czyli pogodynka ajfonowska twierdzi, \u017ce jest zaledwie 2 stopnie. Mam wra\u017cenie, \u017ce wyj\u0105tkowo tym razem nie r\u017cnie g\u0142upa, wi\u0119c ze szcz\u0119kaj\u0105cymi z\u0119bami wsiadam do auta i czekam a\u017c ogrzewanie zacznie dzia\u0142a\u0107, co na szcz\u0119\u015bcie nie trwa d\u0142ugo.<\/p>\n\n\n\n

15 minut przed startem meldujemy si\u0119 w Piechowicach na parkingu Huty Szk\u0142a Julia, zdaj\u0119 depozyt z oboma przepakiami i zostaje mi wyczekiwanie na start przeplatane karko\u0142omn\u0105 rozgrzewk\u0105, skupiaj\u0105c\u0105 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie wok\u00f3\u0142 mi\u0119\u015bni \u017cuchwy kurczowo zaciskanych wskutek delikatnego przymrozku. Przy takiej aurze widok kilku kolesi ubranych na kr\u00f3tko powoduje u mnie ciarki biegaj\u0105ce po plecach. Poprawiam sobie zgryz zaciskaj\u0105c paszcz\u0119 do granic mo\u017cliwo\u015bci i \u015bcieraj\u0105c dolny rz\u0105d z\u0119b\u00f3w g\u00f3rnymi, \u017ceby nie musie\u0107 si\u0119 skupia\u0107 na drgawkach przechodz\u0105cych przez moje cia\u0142o z powodu wszechobecnej zimnicy, tymczasem twardziele ubrani w koszulki z kr\u00f3tkimi r\u0119kawkami i kr\u00f3tkie spodenki wygl\u0105daj\u0105 jakby wyszli na peta na balkon w \u015brodku lata. Przechadzaj\u0105 si\u0119 od lewej do prawej, z nud\u00f3w kopi\u0105c le\u017c\u0105ce na parkingu kamyczki i cierpliwie czekaj\u0105 na rozw\u00f3j wydarze\u0144.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Daniel Koszela<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Jeszcze \u017ceby byli postury Israela Kamakawiwo\u02bbolego, to bym zrozumia\u0142. Zwi\u0119kszona warstwa izoluj\u0105ca maj\u0105ca na celu zapewnienie odpowiedniego komfortu termicznego, redukcj\u0119 strat energii i zwi\u0119kszenie efektywno\u015bci energetycznej nie wymaga nadmiernego nagrzewania od \u015brodka. Zupe\u0142nie jak w budynkach, tylko zamiast klej\u00f3w, uszczelniaczy, we\u0142ny mineralnej i styropianu wyst\u0119puje tak bardzo niepo\u017c\u0105dany przez Krzysia Ibisza w kryzysie wieku \u015bredniego t\u0142uszczyk. Tyle \u017ce oni postur\u0105 przypominaj\u0105 takich suchoklates\u00f3w jakim jestem ja sam. Jak oni to robi\u0105? Wszczepili sobie jaki\u015b przeno\u015bny reaktor j\u0105drowy, na\u017carli si\u0119 rudy uranu i teraz przeprowadzaj\u0105 mikro-reakcj\u0119 rozszczepienia atom\u00f3w? Na swojej ultra-drodze spotka\u0142em ju\u017c ludzi, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 za\u0142adowa\u0107 kilometry setkami, jad\u0105c tylko na \u017celach energetycznych, wyniki udanych eksperyment\u00f3w krzy\u017cowania ludzi z dromaderami, kt\u00f3rzy prawie w og\u00f3le nie pij\u0105 na trasie, wi\u0119c ci maj\u0105cy w sobie geny yeti odpowiadaj\u0105ce za ponadprogramow\u0105 odporno\u015b\u0107 na zimno by\u0107 mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c nie powinni mnie dziwi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Co wi\u0119cej nie ma ich wcale du\u017co, zatem by\u0107 mo\u017ce to zwyczajnie jakie\u015b supermoce, a nie efekt zwariowanych do\u015bwiadcze\u0144 naukowych. Z po\u015br\u00f3d 85 os\u00f3b zgromadzonych na stracie na palcach jednej r\u0119ki mog\u0119 policzy\u0107 tych ubranych na kr\u00f3tko, wi\u0119c ja w swoich dresikach, bluzie i dw\u00f3ch bufkach nie musz\u0119 si\u0119 czu\u0107 jak idiota. Zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 zawodnik\u00f3w podziela moje odczucia termiczne. Szukaj\u0105c takich samych zmarzluch\u00f3w jak ja sam i b\u0142\u0105dz\u0105c wzrokiem po innych zawodnikach zauwa\u017cam mas\u0119 znajomych twarzy. Niesamowite jak du\u017co ludzi ma ochot\u0119 sponiewiera\u0107 si\u0119 przez najbli\u017csze dwadzie\u015bcia-kilka godzin. Chyba jeszcze nigdy nie widzia\u0142em tylu znajomych w jednym miejscu, no mo\u017ce z wyj\u0105tkiem w\u0142asnego wesela, wi\u0119c nawet nie z ka\u017cdym udaje mi si\u0119 zamieni\u0107 s\u0142owo. <\/p>\n\n\n\n

Z samego Biegu Kreta zjecha\u0142a si\u0119 po\u0142owa stawki i to tak naprawd\u0119 cieszy mnie najbardziej. Jest Stanis\u0142aw, kt\u00f3ry goni\u0142 mnie wtedy przez ostatnie 45 km, nakr\u0119caj\u0105c mnie do ucieczki i z sukcesem podnosz\u0105c m\u00f3j poziom adrenaliny, kiedy tak bardzo potrzebowa\u0142em jakiegokolwiek zastrzyku energii. Jest te\u017c Ji\u0159\u00ed, z kt\u00f3rym przebieg\u0142em ponad 180 km wymieniaj\u0105c si\u0119 pozycjami cz\u0119\u015bciej ni\u017c pos\u0142owie PiSu stanowiskami dla swoich ziomk\u00f3w i motywuj\u0105c do dalszej walki wtedy, kiedy \u017caden z nas nie mia\u0142 ju\u017c si\u0142 na dalsze przebieranie nogami. To dobrze wr\u00f3\u017cy. Nic tak nie pcha do przodu jak czysta rywalizacja. Mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119d\u0119 czu\u0107 presj\u0119 ch\u0142opak\u00f3w r\u00f3wnie\u017c tutaj, by\u0107 mo\u017ce w jakikolwiek spos\u00f3b zast\u0105pi mi to brak ciep\u0142ych posi\u0142k\u00f3w na trasie.<\/p>\n\n\n\n

Wymiana uprzejmo\u015bci pozwala odwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 od przeszywaj\u0105cego zimna i skr\u00f3ci\u0107 oczekiwanie na sygna\u0142 startera. Nawet nie zwracam uwagi na fakt, \u017ce nie ma tu \u017cadnego wodzireja zagrzewaj\u0105cego nas do walki. Dopiero na p\u00f3\u0142 minuty przed drug\u0105 nad ranem kto\u015b rzuca przez mikrofon, \u017ce ruszamy za 30 sekund, co wywo\u0142uje og\u00f3lne poruszenie i przesuni\u0119cie ca\u0142ej masy ultras\u00f3w bli\u017cej samej linii startu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Daniel Koszela<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

To jest ten moment, kiedy UltraKotlina postanawia zabawi\u0107 si\u0119 mn\u0105 na rozgrzewk\u0119. Przypominam sobie, \u017ce nie w\u0142\u0105czy\u0142em swojego Garmina, kt\u00f3remu zlokalizowanie satlitek zajmuje czasami nawet ponad minut\u0119. Gdybym by\u0142 statystycznym zbokiem, z pewno\u015bci\u0105 bym si\u0119 przej\u0105\u0142 utrat\u0105 kilku pierwszych metr\u00f3w tracka do p\u00f3\u017aniejszej analizy, ale nie rusza mnie to kompletnie i spokojnie przechodz\u0119 do odpalenia trasy w zegarku. Samo jej uruchomienie zaj\u0119\u0142oby dos\u0142ownie 15 sekund, gdyby by\u0142a ona wgrana do kurs\u00f3w w Garminie. Gdzie jest moja trasa? Przecie\u017c wczoraj w drodze por\u00f3wnywa\u0142em sw\u00f3j track z tym wgranym na zegarek Daniela, \u017ceby si\u0119 upewni\u0107, \u017ce nie potrzebuj\u0119 aktualizacji. Czy naprawd\u0119 jestem a\u017c tak zdolny, \u017ce \u201eniechc\u0105cy\u201d usun\u0105\u0142em sobie \u015blad GPX?<\/p>\n\n\n\n

7\u2026 6\u2026 – Dociera do mnie odliczanie do startu. Przez kolejn\u0105 sekund\u0119 m\u00f3j m\u00f3zg generuje nieprawdopodobn\u0105 ilo\u015b\u0107 bluzg\u00f3w, tak naprawd\u0119 marnuj\u0105c czas zamiast pr\u00f3bowa\u0107 naprawi\u0107 sytuacj\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n

5\u2026 – \u015aci\u0105gam r\u0119kawiczk\u0119, r\u00f3wnocze\u015bnie wyci\u0105gaj\u0105c drug\u0105 r\u0119k\u0105 telefon z kieszeni\u2026<\/p>\n\n\n\n

4\u2026 – Trz\u0119s\u0105c\u0105 si\u0119 r\u0119k\u0105 wchodz\u0119 w aplikacj\u0119 Garmina, jednocze\u015bnie b\u0142agaj\u0105c zrz\u0105dzenie losu, \u017ceby nie upokarza\u0142o mnie ju\u017c na samym pocz\u0105tku i zostawi\u0142o mi chocia\u017c \u015blad GPX w telefonie\u2026<\/p>\n\n\n\n

3\u2026 – Odpalam kursy w aplikacji Garmina. Szybko, szybko, dlaczego to tak d\u0142ugo trwa?<\/p>\n\n\n\n

2\u2026 – Jest! \u015awiat to jednak wspania\u0142e miejsce. Nie wszystko jest przeciwko mnie, teraz trzeba si\u0119 tylko zsynchronizowa\u0107 z zegarkiem\u2026<\/p>\n\n\n\n

1\u2026 Start!<\/p>\n\n\n\n

UltraKotlina 180<\/h2>\n\n\n\n

PIECHOWICE -> ROZDRO\u017bE IZERSKIE: 14 km (14 km)<\/h3>\n\n\n\n

85 ultras\u00f3w rusza na wycieczk\u0119 wok\u00f3\u0142 Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej. Ka\u017cdy jest podekscytowany, co drugi co\u015b wykrzykuje dodaj\u0105c ca\u0142ej reszcie odrobin\u0119 motywacji, kole\u015b odliczaj\u0105cy sekundy do startu jeszcze nadal co\u015b komentuje, ale do mnie nie dociera ani jedno s\u0142owo. Ruszam za ca\u0142\u0105 mas\u0105 na autopilocie niczym gimbus wracaj\u0105cy ze szko\u0142y. \u0141eb wlepiony w telefon i pewnie gdyby kto\u015b sta\u0142 obok pomy\u015bla\u0142by sobie, \u017ce jaki\u015b gamo\u0144 ko\u0144czy w\u0142a\u015bnie ogl\u0105da\u0107 kolejnego Shorts\u2019a na YouTube\u2019ie i nie mo\u017ce si\u0119 oderwa\u0107 od kolejnych robi\u0105cych z jego m\u00f3zgu jeszcze wi\u0119ksz\u0105 papk\u0119, tymczasem ja walcz\u0119 o przetrwanie pr\u00f3buj\u0105c za\u0142adowa\u0107 t\u0105 cholern\u0105 map\u0119 do zegarka.<\/p>\n\n\n\n

Doskonale zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce b\u0119dzie to g\u0142\u00f3wnie samotny bieg, a drugiej nocy czeka mnie przynajmniej 7 godzin po ciemku, na kompletnym zm\u0119czeniu. Nie b\u0119dzie trudno o pomy\u0142k\u0119 trasy, dlatego zale\u017cy mi na tym, \u017cebym m\u00f3g\u0142 liczy\u0107 na bardziej ogarni\u0119tego pilota ni\u017c moja w\u0142asna intuicja. Wiadomo, Maciej Wis\u0142awski to nie b\u0119dzie, w ko\u0144cu to zwyk\u0142y Garmin, ale z pewno\u015bci\u0105 pomo\u017ce mi odnale\u017a\u0107 si\u0119 z karkonoskiej dziczy.
Jednak k\u00f3\u0142eczko okre\u015blaj\u0105ce post\u0119p synchronizacji aplikacji z zegarkiem kr\u0119ci si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 wystawiaj\u0105c moj\u0105 cierpliwo\u015b\u0107 na bardzo trudn\u0105 pr\u00f3b\u0119. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie tr\u00f3jka moich dzieci zadba\u0142a o odpowiednie przygotowanie pod tym k\u0105tem. Jeszcze kilka lat temu wpada\u0142bym w\u0142a\u015bnie w furi\u0119, rzucaj\u0105c czym popadnie na lewo i prawo, w tym bluzgami i identyfikowa\u0142bym si\u0119 z Michaelem Douglasem w filmie Upadek, tymczasem nadal jestem wyciszonym kwiatem lotosu na spokojnej tafli Ma\u0142ego Stawu w Karkonoszach, pod nosem mamrocz\u0105cym sobie kilka delikatnych wulgaryzm\u00f3w i to na tyle niewyra\u017anie, \u017ceby nie uprzykrza\u0107 \u017cycia pozosta\u0142bym ultrasom. Trening czyni mistrza.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Wszyscy skupieni, a Pluta scrolluje.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Niestety ja nadal trenuj\u0119. Do poziomu wspomnianego mistrza jeszcze troch\u0119 mi zosta\u0142o, przez co procesuj\u0105ce k\u00f3\u0142eczko do z\u0142udzenia przypominaj\u0105ce upo\u015bledzony pasek post\u0119pu z MS Windows skutecznie wyczerpuje wszystkie moje pok\u0142ady cierpliwo\u015bci. Nie wytrzymuj\u0119 i rzucam w eter najpopularniejsze dwa s\u0142owa w Polsce, dzi\u0119ki czemu dowiaduj\u0119 si\u0119, \u017ce nie tylko jest to has\u0142o do uruchomienia windy w Seksmisji Juliusza Machulskiego, ale r\u00f3wnocze\u015bnie komenda do zako\u0144czenia synchronizacji w aplikacji Garmin Connect. A m\u00f3wi\u0105, \u017ce smartfony nas nie pods\u0142uchuj\u0105, tymczasem m\u00f3j s\u0142ucha bardzo dok\u0142adnie i najwyra\u017aniej jest reaktywny przede wszystkim na proste \u017co\u0142nierskie komendy.<\/p>\n\n\n\n

Zostaje mi tylko z u\u015bmiechem na ustach odpali\u0107 kurs w zegarku i poczeka\u0107 na zlokalizowanie satelitek, co wyj\u0105tkowo tym razem nie trwa d\u0142ugo, zupe\u0142nie jakbym wyczerpa\u0142 limit niefortunnych wydarze\u0144 na tym biegu. Nic bardziej mylnego! UltraKotlina ma jeszcze kilka as\u00f3w w r\u0119kawie, \u017ceby uprzykrzy\u0107 mi \u017cycie. Zadowolony z przebiegu wydarze\u0144 w\u0142\u0105czam nawigacj\u0119 do mety, podnosz\u0119 g\u0142ow\u0119 i widz\u0105c, \u017ce stawka si\u0119 ju\u017c ca\u0142kiem przyzwoicie rozci\u0105gn\u0119\u0142a, wciskam w\u0142\u0105cznik na mojej czo\u0142\u00f3wce.<\/p>\n\n\n\n

Brak jakiekolwiek reakcji ka\u017ce mi si\u0119 zastanowi\u0107, czy rzeczywi\u015bcie go wcisn\u0105\u0142em, by\u0107 mo\u017ce w r\u0119kawiczce mam gorsze czucie i nie jestem w stanie dobrze oszacowa\u0107 doci\u015bni\u0119cia przycisku, cho\u0107 jestem przekonany, \u017ce s\u0142ysza\u0142em to subtelne klikni\u0119cie, ale mog\u0119 si\u0119 myli\u0107. Naciskam guzik jeszcze raz. No nie dzia\u0142a. Sfrustrowany ju\u017c na pierwszym kilometrze biegu zaczynam nerwowo dociska\u0107 ten cholerny przycisk, tak jakby to by\u0142a jego wina, \u017ce czo\u0142\u00f3wka nie chce \u015bwieci\u0107, a gdyby m\u00f3g\u0142 on cokolwiek powiedzie\u0107, z pewno\u015bci\u0105 by\u0142oby to co\u015b w stylu: Ej stary nie tak mocno, to boli.<\/p>\n\n\n\n

Sam nie wiem dlaczego przez chwil\u0119 wydaje mi si\u0119, \u017ce pr\u00f3ba wci\u015bni\u0119cia guziczka bardziej ni\u017c pozwala na to konstrukcja czo\u0142\u00f3wki, w jaki\u015b nadprzyrodzony spos\u00f3b rozwi\u0105\u017ce m\u00f3j problem. Gdy jednak to nie przynosi po\u017c\u0105danego rezultatu, w akcie desperacji pr\u00f3buj\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 to samo wcze\u015bniejszym has\u0142em do windy, jednak wygl\u0105da na to \u017ce by\u0142o ono jednorazowe. Niestety ze strony mojej lampki nadal brak jest jakiekolwiek reakcji.<\/p>\n\n\n\n

Rekonstruuj\u0119 w my\u015blach zdarzenia, pr\u00f3buj\u0105c przypomnie\u0107 sobie czy w\u0142\u0105cza\u0142em czo\u0142\u00f3wk\u0119 przed startem, \u017ceby sprawdzi\u0107 czy dzia\u0142a. Chyba nie. Jednak z pewno\u015bci\u0105 j\u0105 \u0142adowa\u0142em i widzia\u0142em zielon\u0105 diod\u0119 oznaczaj\u0105c\u0105 pe\u0142ny poziom baterii. To co jest nie tak? Dla otuchy rzucam jeszcze kilka bluzg\u00f3w pod nosem i zaczepiam Karola, znajomego obok kt\u00f3rego wystartowa\u0142em na tras\u0119, \u017ceby po\u015bwieci\u0142 na mnie swoj\u0105 latark\u0105, dzi\u0119ki czemu mog\u0119 dok\u0142adnie obejrze\u0107 swoje urz\u0105dzenie szukaj\u0105c zerwanego kabla lub innej widocznej awarii. Po wnikliwej analizie moje in\u017cynierskie oko stwierdza pe\u0142n\u0105 gotowo\u015b\u0107 czo\u0142\u00f3wki do boju, wi\u0119c sprawdzam ostatni\u0105 rzecz, jaka mo\u017ce uratowa\u0107 mnie przed pod\u0105\u017caniem t\u0105 tras\u0105 po ciemku, cho\u0107 sam nie chc\u0119 wierzy\u0107 \u017ce mog\u0142em pope\u0142ni\u0107 a\u017c tak g\u0142upi b\u0142\u0105d. Wyci\u0105gam akumulatorek, obracam go do g\u00f3ry nogami i wk\u0142adam z powrotem na swoje miejsce.<\/p>\n\n\n\n

Czuj\u0105c przy\u015bpieszone bicie serca delikatnie wciskam guziczek, r\u00f3wnocze\u015bnie z trudem prze\u0142ykaj\u0105c \u015blin\u0119 i zaciskaj\u0105c bardziej z\u0119by. W chwili gdy do moich uszu dociera po raz kolejny delikatne klikni\u0119cie ciemno\u015b\u0107 przede mn\u0105 rozpierzcha si\u0119 i ust\u0119puje 250 lumenom padaj\u0105cym rado\u015bnie z prosto z mojego Ledlensera. Cudownie! Jeszcze przed chwil\u0105 UltraKotlina by\u0142a bez\u0142adem i pustkowiem, ciemno\u015b\u0107 by\u0142a nad powierzchni\u0105 bezmiaru kilometr\u00f3w, a bluzg plutowy unosi\u0142 si\u0119 nad nimi. Wtedy Pluta rzek\u0142: niech stanie si\u0119 \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107! I sta\u0142a si\u0119 \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107. A Pluta wiedz\u0105c, \u017ce \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107 jest dobra, oddzieli\u0142 j\u0105 od ciemno\u015bci. Dzia\u0142a! Matko i c\u00f3rko jak cudownie! Jestem w grze. Mo\u017cemy cisn\u0105\u0107!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
I sta\u0142a si\u0119 \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dopiero teraz mam chwil\u0119 na skupienie si\u0119 na tym gdzie w og\u00f3le jestem i co dzieje si\u0119 wok\u00f3\u0142. Truchtamy g\u0119siego jeden za drugim bardzo w\u0105sk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 pod g\u00f3r\u0119. G\u0119sta trawa po bokach skutecznie zniech\u0119ca do wyprzedzania, poniewa\u017c wszechobecna wilgo\u0107 szybko przeniesie si\u0119 z d\u0142ugich li\u015bci na cholewk\u0119 buta i zapewni nie do ko\u0144ca komfortowe odczucia przez kolejne 180 km biegu. Cho\u0107 tak naprawd\u0119 to niedu\u017ca ulga, bo i tak cz\u0119\u015b\u0107 trasy prowadzi polami, przez co ja ju\u017c mam delikatnie mokre obuwie.<\/p>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie zaledwie kilkaset metr\u00f3w dalej szlak przechodzi w znacznie szersze i ubite klepisko, a stawka rozci\u0105ga si\u0119 na tyle wystarczaj\u0105co, \u017ce mo\u017cna swobodnie przebiera\u0107 nogami bez obawy wpadni\u0119cia na osob\u0119 z przodu. Ci, kt\u00f3rzy przywdziali na starcie kurtki teraz zatrzymuj\u0105 si\u0119 na poboczu i zrzucaj\u0105 dodatkow\u0105 warstw\u0119 ogrzewaj\u0105c\u0105. Pierwsze 2 km pod g\u00f3r\u0119 zadzia\u0142a\u0142y zdecydowanie lepiej ni\u017c ogrzewanie postojowe i pozwalaj\u0105 nam zapomnie\u0107 o dokuczaj\u0105cym zimnie, z kt\u00f3rym trzeba by\u0142o si\u0119 zmierzy\u0107 przed rozpocz\u0119ciem zawod\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Spogl\u0105dam w g\u00f3r\u0119. Przepi\u0119kne czarne niebo upstrzone gwiazdami nadaje nieprawdopodobnego nastroju. G\u0142\u0119boki i nieprzenikniony granatowy firmament rozci\u0105ga si\u0119 nad horyzontem. Brak chmur nad nami pozwala mie\u0107 nadziej\u0119 na przyjemn\u0105 bezwietrzn\u0105 noc. By\u0107 mo\u017ce UltraKotlina b\u0119dzie si\u0119 obchodzi\u0107 ze mn\u0105 odrobin\u0119 bardziej po przyjacielsku od tego momentu. U\u015bmiecham si\u0119 sam do siebie. Mo\u017ce nie b\u0119dzie tak \u017ale.<\/p>\n\n\n\n

Kilka kilometr\u00f3w dalej dociera do mnie, \u017ce dobrze r\u00f3wnie\u017c nie b\u0119dzie. Nie le\u017cy mi ta UltraKotlina. Zaledwie dych\u0119 przebieg\u0142em, g\u0142\u00f3wnie po relatywnie p\u0142askim terenie, a ju\u017c odczuwam niema\u0142e zm\u0119czenie w mi\u0119\u015bniach dwug\u0142owych ud. By\u0107 mo\u017ce za bardzo poszala\u0142em na pierwszych kilometrach biegu, bo Garmin pokazuje mi prognozowany czas przybycia na met\u0119 za 18 godzin, co jest absurdem, niemniej doskonale zdaj\u0119 sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce dalszej cz\u0119\u015bci trasy czeka mnie znacznie wi\u0119cej przewy\u017csze\u0144 i si\u0142\u0105 rzeczy spowolnienia tempa.<\/p>\n\n\n\n

Jednak dw\u00f3jki w nogach to nie jedyne moje zmartwienie. G\u0142ow\u0119 ci\u0105gle zaprz\u0105taj\u0105 mi drobne pomy\u0142ki, kt\u00f3re skumulowane nie pozwoli\u0142y mi odpocz\u0105\u0107 psychicznie przed biegiem. Ledwo zd\u0105\u017cyli\u015bmy do biura zawod\u00f3w, nie wzi\u0105\u0142em ciep\u0142ego jedzenia, a na starcie mia\u0142em problemy z map\u0105 i czo\u0142\u00f3wk\u0105. Dodatkowo przed zawodami dosy\u0107 d\u0142ugo m\u0119czy\u0142o mnie przezi\u0119bienie. Teraz, gdy ju\u017c przysz\u0142o mi zmierzy\u0107 si\u0119 z UltraKotlin\u0105, w g\u0142owie mam tylko niedawne niepowodzenia, a wod\u0119 w bidonach lodowat\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Nie jest dobrze. To zaledwie preludium do sensownego biegania, a g\u0142owa mi ju\u017c siada. S\u0142abo to wygl\u0105da. Ale spokojnie. Nie ma co panikowa\u0107. B\u0119d\u0119 mie\u0107 na to jeszcze ponad 170 km, a przecie\u017c do lamentowania te\u017c potrzeba sporo si\u0142. Przecie\u017c chcia\u0142em tu by\u0107. Przecie\u017c wiedzia\u0142em, \u017ce b\u0119dzie ci\u0119\u017cko. Przecie\u017c nie pierwszy raz musz\u0119 si\u0119 zmierzy\u0107 z chwilami s\u0142abo\u015bci. Tylko spok\u00f3j mo\u017ce nas uratowa\u0107. Zdecydowanie zwalniam. Trzeba da\u0107 mi\u0119\u015bniom chwil\u0119 odetchn\u0105\u0107. G\u0142\u0119boki wdech. Jeszcze jeden. B\u0119dzie dobrze. Ju\u017c za chwil\u0119 zatankuj\u0119 gor\u0105c\u0105 herbatk\u0119, a potem do mety to ju\u017c z g\u00f3rki. No powiedzmy.<\/p>\n\n\n\n

Doganiaj\u0105 mnie jacy\u015b zawodnicy, widz\u0119 k\u0105tem oka ich czo\u0142\u00f3wki w oddali, a przed sob\u0105 pierwszy punkt od\u017cywczy na Rozdro\u017cu Izerskim. Nareszcie! Herbata, herbata, herbata\u2026 Tak bardzo potrzebuj\u0119 si\u0119 zagrza\u0107 od \u015brodka. Ta perspektywa dodaje mi skrzyde\u0142 i ponownie bezmy\u015blnie przy\u015bpieszam na ostatnich metrach. Ju\u017c po chwili s\u0142ysz\u0119 oklaski dochodz\u0105ce z pa\u015bnika. Gasz\u0119 czo\u0142\u00f3wk\u0119, \u017ceby nie razi\u0107 wolontariuszy po oczach i wbijam na punkt powtarzaj\u0105c jak mantr\u0119 swoj\u0105 kwesti\u0119<\/p>\n\n\n\n

– Herbata! Herbata! Herbata, prosz\u0119, dajcie herbat\u0119!
– Nie mamy herbaty! \u2013 Odpowiadaj\u0105 bez wzruszenia ch\u0142opaki z obs\u0142ugi. \u2013 Mamy tylko wod\u0119 i izo.
– Jak to nie macie herbaty?! \u2013 Pytam z niedowierzaniem. \u2013 Przecie\u017c zimno jest!
– No nie mamy. \u2013 Ucinaj\u0105 zb\u0119dn\u0105 dyskusj\u0119 oraz moje bojowe nastawienie wobec pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci trasy.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Jak to nie ma herbaty?!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

I znowu demotywacja. Psia kostka! Przecie\u017c to nie wakacje w ciep\u0142ych krajach, \u017cebym ca\u0142\u0105 drog\u0119 wali\u0142 zimne drinki. Ja potrzebuj\u0119 czym\u015b ciep\u0142ym prze\u0142yk zala\u0107, bo w przeciwnym razie zamarzn\u0119 tu na ko\u015b\u0107! No dobra, mo\u017ce cho\u0107 na kolejnym punkcie b\u0119dzie co\u015b gor\u0105cego. To co tu w takim razie mamy? Patrz\u0119 na wy\u0142o\u017cone rarytasy. Banany? Nie mam ochoty. Czekolada? Mam swoj\u0105. Wafelki? Nie przekonuj\u0105 mnie. Ciasteczka owsiane? Og\u00f3lnie skromnie, ale mo\u017ce to w\u0142a\u015bnie im nale\u017ca\u0142oby da\u0107 szans\u0119?Sprobujmy! Zamawiam kubek coli, kt\u00f3ra mimo niskiej temperatury wchodzi mi cudownie, po czym wpycham do ust dwa ciastka r\u00f3wnocze\u015bnie i pr\u00f3buj\u0119 je prze\u0142kn\u0105\u0107, pytaj\u0105c ch\u0142opak\u00f3w z obs\u0142ugi jak dawno by\u0142 tu pierwszy zawodnik.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy ja mam nadziej\u0119, \u017ce uda mi si\u0119 ich nie oplu\u0107 okruszkami niesfornie wypadaj\u0105cymi mi z ust, ci patrz\u0105 na siebie ze zdziwieniem, po czym u\u015bmiechaj\u0105 si\u0119 do mnie i r\u00f3wnocze\u015bnie ripostuj\u0105: Ty jeste\u015b pierwszy! Pocz\u0105tkowo nie dociera do mnie kompletnie to co mi powiedzieli. Po chwili mija mnie dw\u00f3ch zawodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy nawet nie fatyguj\u0105 si\u0119 zatrzymaniem przy pa\u015bniku i sprawdzeniem co jest do jedzenia. By\u0107 mo\u017ce oni ju\u017c wiedz\u0105, \u017ce nie ma ciep\u0142ej herbatki. Tymczasem ja potrz\u0105sam g\u0142ow\u0105 z niedowierzaniem i dukam co\u015b w stylu \u201eale jak to?\u201d.<\/p>\n\n\n\n

W odpowiedzi dowiaduj\u0119 si\u0119, \u017ce tak to. I \u017cebym lepiej ju\u017c si\u0119 zbiera\u0142, bo ju\u017c nie jestem pierwszy, wi\u0119c powinienem rusza\u0107 w pogo\u0144. Powolnym ruchem podaj\u0119 im bidony z pro\u015bb\u0105 zatankowania do pe\u0142na, do jednego wody, a do drugiego coli, kt\u00f3rej kubek przyj\u0105\u0142 mi si\u0119 doskonale, po czym z kilkoma ciasteczkami w r\u0119kach ruszam na drugi odcinek trasy.<\/p>\n\n\n\n

ROZDRO\u017bE IZERSKIE -> \u015aWIERAD\u00d3W: 14 km (28 km)<\/h3>\n\n\n\n

Nie jestem przekonany czy to dobrze. Jeszcze nigdy nie by\u0142em pierwszy i jedyne co mi przychodzi w tym momencie do g\u0142owy to \u201ePrrrrrrrrr szalony!\u201d. To nie jest twoje tempo. Ty zawsze zamykasz czo\u0142ow\u0105 stawk\u0119, a nie otwierasz. Przejedziesz si\u0119 na tym. Zosta\u0142o jeszcze nieca\u0142e 170 km. Nie wytrzymasz tego. Niech zawodowcy robi\u0105 co maj\u0105 robi\u0107, a ty r\u00f3b swoje. Co\u015b w tym jest, poniewa\u017c doskonale pami\u0119tam rozpisane mi\u0119dzyczasy. Powinienem zameldowa\u0107 si\u0119 na Rozdro\u017cu Izerskim dopiero za 7 minut. Rozs\u0105dnemu ultrasowi powinno to da\u0107 do my\u015blenia. Szkoda, \u017ce takim nie jestem.<\/p>\n\n\n\n

Mnie nap\u0119dza rywalizacja. Chc\u0119 spr\u00f3bowa\u0107 walki z najlepszymi. Jest du\u017ce ryzyko, \u017ce b\u0119d\u0119 tego \u017ca\u0142owa\u0107, jednak szczypta wsp\u00f3\u0142zawodnictwa dzia\u0142a na mnie zab\u00f3jczo. Kompletnie wy\u0142\u0105cza my\u015blenie. Jest tylko tu i teraz. Ja i m\u00f3j konkurent, a nawet dw\u00f3ch, kt\u00f3rym za wszelk\u0105 cen\u0119 chc\u0119 da\u0107 rad\u0119, nawet je\u015bli od samego pocz\u0105tku wiadomo, \u017ce fizycznie jest to niewykonalne. Nie ma w tym nawet odrobiny racjonalno\u015bci, przecie\u017c m\u00f3g\u0142bym si\u0119 \u015bciga\u0107 z pi\u0105tym czy sz\u00f3stym zawodnikiem i nadal mia\u0142bym swoj\u0105 rywalizacj\u0119. Ale nie. Ja musz\u0119 bezmy\u015blnie porwa\u0107 si\u0119 na najbardziej ambitne zadania, zupe\u0142nie jak ruscy ze swoj\u0105 misj\u0105 na Ksi\u0119\u017cyc za czas\u00f3w zimnej wojny.<\/p>\n\n\n\n

Sowieci dawno temu wymy\u015blili sobie podb\u00f3j kosmosu i ju\u017c w 1960 postanowili wpu\u015bci\u0107 dwie bezza\u0142ogowe sondy, kt\u00f3re mia\u0142y jako pierwsze przelecie\u0107 w pobli\u017cu innej planety. W tym konkretnym przypadku chodzi\u0142o o Mars, ale w sumie to i tak bez r\u00f3\u017cnicy. Pomys\u0142 chwalebny, godny wysoko zawieszonej ruskiej poprzeczki, tym bardziej \u017ce Wielki Brat czujnie przygl\u0105da\u0142 si\u0119 ka\u017cdemu krokowi Iwana. Niestety wykonie typowe dla radzieckiej my\u015bli technologicznej. Ma by\u0107 chwalebnie, szumnie, presti\u017cowo, a przede wszystkim tanio. W imi\u0119 tych zasad, a w w\u0142a\u015bciwie to g\u0142\u00f3wnie w imi\u0119 tej ostatniej, obie sondy nie przetrwa\u0142y nawet 5 minut lotu przez awarie rakiet Molniya maj\u0105cych wynie\u015b\u0107 pojazdy kosmiczne na orbit\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Moja pr\u00f3ba walki z liderami i tak ju\u017c przynosi lepsze efekty ni\u017c ruska misja na Marsa, w ko\u0144cu nie z\u0142ama\u0142em si\u0119 na pierwszej prostej, niemniej mo\u017ce si\u0119 zako\u0144czy\u0107 r\u00f3wnie spektakularnym fiaskiem. Szkoda tylko, \u017ce w tym momencie kompletnie nie zdaj\u0119 sobie z tego sprawy. Bez wi\u0119kszego zastanowienia rzucam si\u0119 w pogo\u0144 za ch\u0142opakami na pierwszej i drugiej pozycji, ca\u0142y czas maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dzie mi dane powalczy\u0107 o podium.<\/p>\n\n\n\n

Niestety nadzieja i ch\u0119ci to jedno, a warunki niesprzyjaj\u0105ce, kt\u00f3re tak bardzo upatrzy\u0142y sobie mnie jako cel na tym biegu to druga rzecz. Ledwo wybiegam z Rozdro\u017ca Izerskiego, a ju\u017c musz\u0119 zwolni\u0107, bo m\u00f3j genialny plan zatankowania jednego z bidon\u00f3w czarnym z\u0142otem ultras\u00f3w, czyli col\u0105, nie uwzgl\u0119dni\u0142 czynnika saturacji. W zasadzie nie powinno to tak bardzo dziwi\u0107, wszak powszechnie wiadomo, \u017ce ultras najbardziej lubi ciep\u0142\u0105 col\u0119 bez b\u0105belk\u00f3w, dlatego liczy\u0142em, \u017ce wolontariusze pozbawi\u0105 j\u0105 dwutlenku w\u0119gla manualnie. Albo jeszcze nie zd\u0105\u017cyli tego ogarn\u0105\u0107 albo zwyczajnie przeliczy\u0142em si\u0119 mocno, poniewa\u017c ju\u017c po kilku krokach ci\u015bnienie w bidonie zdecydowanie przekracza dopuszczalny poziom, co skutkuje wybiciem ustnika i rzyganiem czarnym z\u0142otem na lewo i prawo.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Tu mi coli nalej.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

S\u0142owo daj\u0119, zupe\u0142nie jakby mi Mentosy powrzucali dla heheszk\u00f3w na tym punkcie od\u017cywczym. Fontanna rado\u015bci zdaje si\u0119 miota\u0107 wodotryskami zupe\u0142nie jakby to by\u0142 w\u0105\u017c stra\u017cacki w starciu z ognistym \u017cywio\u0142em. Fuuuuuuuu! Cola jest wsz\u0119dzie! Siura dos\u0142ownie na wszystko. Na \u015bcie\u017ck\u0119 przede mn\u0105, na krzaki obok mnie, wysoko w niebo\u2026 Fffffffffuuuuuu\u2026. Absolutnie wsz\u0119dzie, \u0142\u0105cznie ze mn\u0105. Plecak, r\u0119kawiczki, bluza, nawet twarz, wszystko mam obklejone w tej cholernej coli, zanim zd\u0105\u017cam wyci\u0105gn\u0105\u0107 bidon z kieszonki i odkr\u0119ci\u0107 go.<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u0119ki. Serio? Co\u015b jeszcze? Gdyby UltraKotlina mog\u0142a do mnie przem\u00f3wi\u0107, powiedzia\u0142aby co\u015b w stylu: \u201eAle\u017c oczywi\u015bcie\u201d. Ale nie mo\u017ce. Wi\u0119c nie m\u00f3wi. Po prostu dzia\u0142a. Gdy zakr\u0119cam z powrotem bidon z nadziej\u0105, \u017ce pozby\u0142em si\u0119 niebezpiecze\u0144stwa, bardzo szybko okazuje si\u0119, \u017ce colowy wulkan nie wygazowa\u0142 w pe\u0142ni swojego wn\u0119trza i tylko czeka na odpowiedni\u0105 okazj\u0119, \u017ceby zaatakowa\u0107 ponownie. Tym razem erupcja nie jest a\u017c tak spektakularna jak poprzednio, jednak w zupe\u0142no\u015bci wystarcza, \u017ceby zmusi\u0107 mnie do sformu\u0142owania ca\u0142kiem wyrafinowanej wi\u0105zanki dobitnie odzwierciedlaj\u0105cej moje odczucia zwi\u0105zane z tym biegiem. Bez kitu, nie daje mi \u017cy\u0107 ta UltraKotlina.<\/p>\n\n\n\n

Dobra. Tego ju\u017c troch\u0119 za du\u017co. Wojna! Nie odpuszcz\u0119! Zaciskam z\u0119by i ruszam przed siebie. Z mokrymi r\u0119kawami, obklejon\u0105 g\u0119b\u0105 i przemarzni\u0119tymi d\u0142o\u0144mi od wilgotnych r\u0119kawiczek rzucam si\u0119 w pogo\u0144 za ch\u0142opakami. Nie ma, \u017ce nie dam rady. Nie ma, \u017ce powinienem wolniej. Nie b\u0119dzie mnie tu jaka\u015b UltraKotlina miesza\u0107 z b\u0142otem!<\/p>\n\n\n\n

Narzucaj\u0105c sobie zdecydowanie zbyt ambitne tempo doganiam Tomka, drugiego zawodnika ze stawki ju\u017c po kilometrze. W upo\u015bledzonym \u015bwiecie patoinfluencer\u00f3w powinni\u015bmy w tym momencie skoczy\u0107 sobie do garde\u0142, wyzywaj\u0105c si\u0119 od najgorszych, rzuca\u0107 sobie k\u0142ody pod nogi i robi\u0107 wszystko, \u017ceby ten drugi nie by\u0142 w stanie dotrze\u0107 do mety, a na koniec stan\u0105\u0107 twarz\u0105 w twarz na oktagonie w clout MMA i napieprza\u0107 si\u0119 na go\u0142e klaty. Na szcz\u0119\u015bcie \u015bwiat ultra jest zgo\u0142a inny.<\/p>\n\n\n\n

Kole\u015b, kt\u00f3ry jest moim rywalem nie podejmie walki. Zr\u00f3wnujemy krok i pokonujemy wsp\u00f3lnie ca\u0142y pozosta\u0142y odcinek a\u017c do \u015awieradowa trajkocz\u0105c o wszystkim i o niczym. P\u00f3\u0142 \u017cycia mo\u017cnaby podczas takiego biegu ultra om\u00f3wi\u0107 i zawsze znajdzie si\u0119 jeszcze jeden temat do przegadania. Rozmowy o biegach, rodzinie i pracy skutecznie odci\u0105gaj\u0105 uwag\u0119 od zm\u0119czenia, niewyspania i wszystkich pozosta\u0142ych niepowodze\u0144, kt\u00f3re do tej pory uprzykrza\u0142y mi \u017cycie. Nawet nie zauwa\u017cam kiedy mija kolejna godzina z kawa\u0142kiem, po kt\u00f3rej zbli\u017camy si\u0119 do drugiego punktu od\u017cywczego. Jak tak dalej p\u00f3jdzie, to ani si\u0119 obejrz\u0119 i zameldujemy si\u0119 na mecie. Na dobr\u0105 spraw\u0119 to dopiero wizyta w \u015awieradowie przypomina mi jak bardzo potrzebuj\u0119 napi\u0107 si\u0119 czego\u015b ciep\u0142ego. Jestem zdesperowany i zrobi\u0119 wszystko dla ciep\u0142ej herbaty.<\/p>\n\n\n\n

W drugiej cz\u0119\u015bci przyg\u00f3d o Harrym Potterze, tytu\u0142owy ma\u0142oletni czarodziej razem ze swoim najlepszym przyjacielem Ronem \u015bmigaj\u0105 do Hogwartu lataj\u0105cym samochodem ojca tego drugiego, poniewa\u017c do z\u0142udzenia przypominaj\u0105cy Putina skrzat domowy imieniem Zgredek uniemo\u017cliwi\u0142 ch\u0142opakom dostanie si\u0119 do poci\u0105gu relacji Londyn-Hogwart. Niestety wys\u0142u\u017cony wieloletni Ford Anglia nie by\u0142 w stanie przetrwa\u0107 tak d\u0142ugiej podr\u00f3\u017cy i odm\u00f3wi\u0142 pos\u0142usze\u0144stwa przed samym celem lotu, na b\u0142oniach magicznego zamku.<\/p>\n\n\n\n

L\u0105dowanie awaryjne oby\u0142o si\u0119 bez ofiar \u015bmiertelnych, a ch\u0142opcy ostatecznie dotarli na rozpocz\u0119cie roku szkolnego, jednak nie dane by\u0142o im do\u0142\u0105czy\u0107 do ceremonii Przydzia\u0142u w Wielkiej Sali, podczas kt\u00f3rej postrz\u0119piona, brudna i po\u0142atana Tiara Przydzia\u0142u dzieli\u0142a nowych uczni\u00f3w na cztery domy Hogwartu. Severus Snape przechwyci\u0142 ma\u0142ych czarodziej\u00f3w w drodze do zamku i zabra\u0142 ich do swojego gabinetu, gdzie pastwi\u0142 si\u0119 nad nimi wyrzucaj\u0105c im kolejne wykroczenia, kt\u00f3rych si\u0119 dopu\u015bcili. Gdyby to od niego zale\u017ca\u0142 los tych dw\u00f3ch, zapewne zostaliby wyrzuceni z Hogwartu i saga ksi\u0105\u017cek o Harrym Potterze zako\u0144czy\u0142aby si\u0119 na dobre, zanim drugi tom zd\u0105\u017cy\u0142by si\u0119 rozkr\u0119ci\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie jurysdykcja Snape\u2019a nie si\u0119ga\u0142a tak daleko i musia\u0142 skonsultowa\u0107 si\u0119 z profesor McGonagall, opiekunk\u0105 Harrego i Rona. Wiekowa czarownica by\u0142a zdecydowanie bardziej sprawiedliwa od Severusa, jednak by\u0142a te\u017c du\u017co bardziej surowa. Na szcz\u0119\u015bcie bior\u0105c pod uwag\u0119 wszystkie okoliczno\u015bci zaistnia\u0142ego wydarzenia, sko\u0144czy\u0142o si\u0119 na klasycznym \u201eprzypale\u201d i informacji do rodzin ch\u0142opc\u00f3w. Listem poleconym, wys\u0142anym przez sow\u0119 rzecz jasna, Librusa w Hogwarcie ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie nie wdro\u017cono.<\/p>\n\n\n\n

Poniewa\u017c by\u0142o ju\u017c zbyt p\u00f3\u017ano, \u017ceby do\u0142\u0105czy\u0107 do uczty rozpoczynaj\u0105cej rok szkolny, Minerwa McGonagall podnios\u0142a r\u00f3\u017cd\u017ck\u0119, wycelowa\u0142a w biurko Snape\u2019a i wyczarowa\u0142a na nim wielki talerz z kanapkami, dwa srebrne puchary oraz dzban soku z dyni, w dodatku jedzenie samo si\u0119 uzupe\u0142nia\u0142o, niezale\u017cnie od tego ile ch\u0142opcy zjedli. I to jest to, czego mi teraz potrzeba. Tak bardzo chcia\u0142bym m\u00f3c stworzy\u0107 sobie cho\u0107by samouzupe\u0142niaj\u0105cy si\u0119 kubek gor\u0105cej herbaty. Nawet nie musi by\u0107 z cukrem i cytryn\u0105. Byleby by\u0142a ciep\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ozdoby na trasie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Niestety chcie\u0107 i m\u00f3c nie zawsze idzie w parze. W sumie to zazwyczaj rozje\u017cd\u017ca si\u0119 na samym pocz\u0105tku. Po pierwsze nie mam swojej r\u00f3\u017cd\u017cki, co ju\u017c na dzie\u0144 dobry uniemo\u017cliwia mi przeprocesowanie w\u0142asnego \u017cyczenia. Co wi\u0119cej, zakl\u0119cie jest o nieznanej inkantacji. Najwyra\u017aniej J.K. Rowling celowo nie podaje jego tre\u015bci, \u017ceby nie dopu\u015bci\u0107 do upowszechnienia tak pot\u0119\u017cnej magii jak nieko\u0144cz\u0105ca si\u0119 strawa i napoje.<\/p>\n\n\n\n

Dlatego dobiegaj\u0105c do punktu od\u017cywczego powtarzam w niesko\u0144czono\u015b\u0107 jedno s\u0142owo i nie jest to zakl\u0119cie uzupe\u0142niaj\u0105cego si\u0119 roso\u0142u, ani nawet uzupe\u0142niaj\u0105cej si\u0119 herbaty. Nie znaj\u0105c odpowiedniej formu\u0142y zostaje mi klepanie w niesko\u0144czono\u015b\u0107 \u201eherbata\u2026 herbata\u2026 herbata\u2026\u201d delikatnie machaj\u0105c d\u0142oni\u0105, zupe\u0142nie jakby tkwi\u0142a w niej wyimaginowana r\u00f3\u017cd\u017cka, jednak UltraKotlina utwierdza mnie w przekonaniu, \u017ce egzaminy wst\u0119pne do Hogwartu raczej bym obla\u0142, odpowiadaj\u0105c g\u0142osem jednego z wolontariuszy informuj\u0105cego mnie, \u017ce nie maj\u0105 herbaty, jest tylko cola, woda i izo. Zasmuconym g\u0142osem bliskim p\u0142aczu podsumowuj\u0119, \u017ce to mega lipa jest przy takim ch\u0142odzie. Z reszt\u0105 chyba nie musz\u0119 im tego m\u00f3wi\u0107, bo ch\u0142opaki stoj\u0105 ubrani w puchowe kurtki, czapki i r\u0119kawiczki, przeskakuj\u0105c z nogi na nog\u0119 celem ogrzania si\u0119 mechanicznie.<\/p>\n\n\n\n

Po kr\u00f3tkiej niezr\u0119cznej ciszy jeden z nich spogl\u0105da na moj\u0105 blisk\u0105 p\u0142aczu twarz z politowaniem i rzuca: \u201eDobra, chod\u017a tutaj\u201d. Zaprasza mnie r\u0119k\u0105 za stolik ze zmarzni\u0119tymi przek\u0105skami, gdzie le\u017cy jego plecak. Wyci\u0105ga z niego litrowy termos, podaje mi go z namaszczeniem i dodaje, \u017cebym si\u0119 napi\u0142 tyle ile potrzebuj\u0119. Oczy mi si\u0119 \u015bwiec\u0105, na wp\u00f3\u0142 z wdzi\u0119czno\u015bci, na wp\u00f3\u0142 ze wzruszenia. Kole\u015b b\u0119dzie tu sta\u0142 jeszcze dobre kilka godzin i z pewno\u015bci\u0105 taki komentarz jak m\u00f3j us\u0142yszy od co drugiego biegacza, a mimo to widz\u0105c moje zawahanie delikatnie pochyla g\u0142ow\u0119 potwierdzaj\u0105c, \u017ce chce si\u0119 podzieli\u0107 ze mn\u0105 swoimi zapasami.<\/p>\n\n\n\n

Z\u0142oto cz\u0142owiek. Przytuli\u0142bym, ale jestem spocony i ulepiony w coli, wi\u0119c k\u0142aniam si\u0119 tylko w pas i trz\u0119s\u0105cymi si\u0119 r\u0119kami delikatnie odkr\u0119cam wieczko termosu, zupe\u0142nie jakby by\u0142o surowym jajkiem, a ja ba\u0142bym si\u0119 je zgnie\u015b\u0107. Ju\u017c po chwili delikatny ob\u0142ok pary wodnej unosi si\u0119 z szyjki naczynia rozprzestrzeniaj\u0105c cudowny aromat zaparzonych zi\u00f3\u0142 z cytryn\u0105. Matko i c\u00f3rko, chcia\u0142bym to wypi\u0107 ca\u0142e duszkiem, ale wolontariusz ostrzega mnie, \u017ce herbata jest bardzo gor\u0105ca i musz\u0119 uwa\u017ca\u0107. Delikatnie nalewam sobie p\u00f3\u0142 kubeczka nie maj\u0105c odwagi s\u0119pi\u0107 jeszcze bardziej i szybko zakr\u0119cam termos, \u017ceby reszta naparu straci\u0142a jak najmniej temperatury.<\/p>\n\n\n\n

Uwielbiam to uczucie, kiedy gor\u0105cy p\u0142yn rozgrzewa mi gard\u0142o. Czuj\u0119 jak ciep\u0142o przep\u0142ywa przez ca\u0142y uk\u0142ad pokarmowy, delikatnie \u0142askocz\u0105c kolejne jego elementy. Zatrzymuje si\u0119 w \u017co\u0142\u0105dku, a po chwili rozchodzi si\u0119 po ciele rozlu\u017aniaj\u0105c mi\u0119\u015bnie. Co\u015b wspania\u0142ego. Gdyby nie mrok, m\u00f3g\u0142bym nawet podziwia\u0107 jego bursztynowo z\u0142ot\u0105 barw\u0119. Zamykam na chwil\u0119 oczy, bior\u0119 g\u0142\u0119boki wdech, \u017ceby zaspokoi\u0107 receptory w\u0119chowe cudownym aromatem zi\u00f3\u0142 i cytrus\u00f3w. Jeszcze jeden \u0142yk pobudza ponownie kubki smakowe niedu\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 cukru rozpuszczonego we wrz\u0105tku. Z b\u0142ogiej chwili wyrywa mnie okrzyk Tomka: \u201eLecimy?\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Otwieram oczy. To jednak nie raj. Znowu jestem na jakim\u015b pustkowiu w \u015brodku mro\u017anej nocy. Przypominam sobie o zm\u0119czeniu, o wilgotnym ubraniu, o wych\u0142odzonym organizmie oraz o g\u0142odzie. Daj mi chwil\u0119, tylko jeszcze co\u015b przek\u0105sz\u0119, ale on nie chce traci\u0107 czasu i rzuca tylko, \u017ce ju\u017c leci. Mo\u017ce to i lepiej? Znowu wyprzedzam sw\u00f3j grafik o 6 minut. Nie jestem pewien czy wytrzymam tempo Tomka, tym bardziej \u017ce musz\u0119 te\u017c zatankowa\u0107. Zapycham si\u0119 lodowatymi bananami i ruszam w pogo\u0144 na nowopoznanym towarzyszem, jeszcze raz sk\u0142adaj\u0105c ogromne dzi\u0119ki wolontariuszowi, kt\u00f3ry poratowa\u0142 mnie herbat\u0105. W odpowiedzi s\u0142ysz\u0119 tylko \u201eSpoko, spoko, nie ma problemu, le\u0107 bo zmarzniesz.\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Daniel Koszela.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u015aWIERAD\u00d3W -> HUTA: 14 km (42 km)<\/h3>\n\n\n\n

Jeszcze przez pewien czas mam nadziej\u0119, \u017ce uda mi si\u0119 dogoni\u0107 mojego towarzysza, kt\u00f3rego czo\u0142\u00f3wka \u015bwieci gdzie\u015b w oddali przede mn\u0105, ale UltraKotlina po raz kolejny robi mi psikusa pod postaci\u0105 biologii i w ten spos\u00f3b pokazuje mi \u015brodkowy palec jednej ze swoich r\u0105k. Parcie na p\u0119cherz robi si\u0119 niemi\u0142osiernie silne i nie pozostawia mi \u017cadnego wyboru poza przymusowym przystankiem, pozwoleniem na przykurczenie si\u0119 mi\u0119\u015bnia wypieracza i wyp\u0142yw moczu na zewn\u0105trz, przyk\u0142adaj\u0105c si\u0119 do tej cudownej ulgi, gdy nie musz\u0119 ju\u017c tak mocno zaciska\u0107 po\u015blad\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Tomek tymczasem znika w ciemno\u015bciach przede mn\u0105, a ja zostaj\u0119 sam w mrocznym lesie. Czasami mam wra\u017cenie, \u017ce jestem jedynym zawodnikiem, kt\u00f3ry w trakcie biegu je, pije i wydala niestrawione resztki jedzenia. O ile na punktach od\u017cywczych od czasu do czasu ktokolwiek poza mn\u0105 czasami staje, to jeszcze nie widzia\u0142em nikogo wychodz\u0105cego z toitoia, albo cho\u0107by z krzaczor\u00f3w podci\u0105gaj\u0105cego gacie. Czy ich \u017co\u0142\u0105dki naprawd\u0119 s\u0105 w stanie przeprocesowa\u0107 absolutnie wszystko? Takie troch\u0119 czarne dziury zamiast przewodu pokarmowego. Wrzuca si\u0119 tam co popadnie, a one z zadowoleniem \u0142ykaj\u0105 ka\u017cd\u0105 jedn\u0105 rzecz jak m\u0142ody pelikan w locie, zyskuj\u0105c mas\u0119 i energi\u0119 oraz z niecierpliwo\u015bci\u0105 czekaj\u0105c na wi\u0119cej. Czemu ja tak nie mam?<\/p>\n\n\n\n

Ci\u0119\u017cko mi wchodzi ta UltraKotlina. Poprzedni odcinek, kt\u00f3ry lecia\u0142em z Tomkiem min\u0105\u0142 mi bardzo szybko, bo zaj\u0119ty by\u0142em rozmow\u0105. Teraz jestem sam, nie ma do kogo g\u0119by otworzy\u0107, wi\u0119c dostrzegam jedynie problemy wmawiaj\u0105c sobie, \u017ce jestem jedyn\u0105 osob\u0105 na \u015bwiecie z takimi dolegliwo\u015bciami. Tylko ja musz\u0119 stan\u0105\u0107 na siku, inni nie. Tylko ja musz\u0119 si\u0119 napi\u0107 czego\u015b ciep\u0142ego, inni nie. Tylko mnie bol\u0105 nogi, innych nie. Tylko mi jest zimno, innym nie. Mog\u0119 tak wymienia\u0107 bez ko\u0144ca i ubolewa\u0107 nad swoim losem, co strasznie ci\u0119\u017cko dzia\u0142a mi na psychik\u0119. Jak tak dalej p\u00f3jdzie to zwariuj\u0119 i zejd\u0119 z trasy. A jestem zaledwie w 1\/6 ca\u0142ego dystansu.<\/p>\n\n\n\n

Nie da si\u0119 tak na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119. Potrzebuj\u0119 towarzystwa. Zagryzam z\u0119by i podkr\u0119cam tempo z nadziej\u0105, \u017ce uda mi si\u0119 dorwa\u0107 Tomka. Od wyj\u015bcia ze \u015awieradowa ca\u0142y czas pod\u0105\u017cam szutrow\u0105, lekko nachylon\u0105 do g\u00f3ry drog\u0105. Nie jest bardzo stromo, da si\u0119 truchta\u0107, wi\u0119c licz\u0119 na to, \u017ce ch\u0142opaki z przodu wrzucili troch\u0119 na luz i spokojnie podchodz\u0105 pod g\u00f3r\u0119 co umo\u017cliwi mi zr\u00f3wnanie si\u0119 z nimi.<\/p>\n\n\n\n

Nic bardziej mylnego. Po sze\u015bciokilometrowym podej\u015bciu, jakich\u015b 600 spalonych kaloriach i wy\u017c\u0142opaniu ca\u0142ego bidonu zimnej wody, ze zwieszonym j\u0119zykiem docieram do ko\u0144ca Drogi Dolnokwisowej i wchodz\u0119 na \u017c\u00f3\u0142ty szlak prowadz\u0105cy z powrotem do Rozdro\u017ca Izerskiego, a dzik\u00f3w przede mn\u0105 jak nie by\u0142o tak nie ma. Nic z tego nie rozumiem. Odpoczywa\u0107 te\u017c nie odpoczywaj\u0105? Bo ja to po takim podej\u015bciu potrzebuj\u0119 chwil\u0119 odsapn\u0105\u0107, mimo \u017ce teraz przez chwil\u0119 z g\u00f3rki b\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n

Przechodz\u0119 do marszu, \u017ceby uspokoi\u0107 oddech, dzi\u0119ki czemu mam chwil\u0119 na dostrze\u017cenie co dzieje si\u0119 wok\u00f3\u0142 mnie. Temperatura spad\u0142a ju\u017c dobrze poni\u017cej zera, co wyra\u017anie wida\u0107 po oszronionych szybach samochod\u00f3w, na szcz\u0119\u015bcie poczucie ch\u0142odu zostawi\u0142em daleko za sob\u0105 przy\u015bpieszaj\u0105c mocno na podej\u015bciu. Aktualnie jest mi wr\u0119cz ciep\u0142o i czuj\u0119 jak w\u0105skie stru\u017cki potu pr\u00f3buj\u0105 odnale\u017a\u0107 drog\u0119 pomi\u0119dzy moimi plecami a \u015bci\u015ble przylegaj\u0105cym do nich plecakiem, \u017ceby ostatecznie przedosta\u0107 si\u0119 przez ostatni\u0105 lini\u0119 obrony w postaci gumki od gaci i sp\u0142yn\u0105\u0107 pomi\u0119dzy po\u015bladkami. Zero lito\u015bci. Przyjemno\u015bci te\u017c niewiele. Cho\u0107 akurat do tego to na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 mo\u017cna si\u0119 przyzwyczai\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Warunki na trasie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Po kr\u00f3tkim marszu na tym mrozie ca\u0142e ciep\u0142o wygenerowane od intensywnego wspinania si\u0119 wyparowuje ze mnie momentalnie, zmuszaj\u0105c mnie do ponownego truchtania. Gdzie\u015b za Rozdro\u017cem pod Zawaliskiem rozpoczyna si\u0119 d\u0142u\u017cszy zbieg a\u017c do kolejnego punktu od\u017cywczego w Hucie w Szklarskiej Por\u0119bie. Na miejscu okazuje si\u0119, \u017ce zyskuj\u0119 jeszcze wi\u0119cej czasu, bo zgodnie z grafikiem powinienem tu by\u0107 dopiero za 8 minut, a mimo to po ch\u0142opakach nie ma ju\u017c najmniejszego \u015bladu. Najwyra\u017aniej oni r\u00f3wnie\u017c prze\u017cywaj\u0105 drug\u0105 m\u0142odo\u015b\u0107 i cisn\u0105 do upad\u0142ego. Niemniej strat\u0119 mam do nich mniejsz\u0105 ni\u017c na poprzednim punkcie od\u017cywczym, wi\u0119c nadal jest nadzieja na dobr\u0105 walk\u0119. Tymczasem do koryta! Ciep\u0142y posi\u0142ek! Nareszcie! Roso\u0142ek! Bez zastanowienia si\u0119 szybko poch\u0142aniam dwie porcje i w ko\u0144cu tankuj\u0119 do bidon\u00f3w gor\u0105c\u0105 herbat\u0119. Jaka wspania\u0142a odmiana po 42 km nawadniania si\u0119 lodem. Sp\u0119dzam na punkcie zaledwie 3 minuty i w nareszcie usatysfakcjonowany z oferty cateringowej ruszam w pogo\u0144 za ch\u0142opakami z pe\u0142nym brzuszkiem.<\/p>\n\n\n\n

HUTA -> PRZE\u0141\u0118CZ KARKONOSKA: 19 km (61 km)<\/h3>\n\n\n\n

Czerwony szlak w kierunku wodospadu Kamie\u0144czyk charakteryzuje si\u0119 d\u0142ugim, mniej wi\u0119cej kilometrowym odcinkiem bez najmniejszego zakrzywienia. Za dnia jeszcze kilkaset metr\u00f3w przed Rozdro\u017cem pod Kamie\u0144czykiem widzia\u0142bym strome podej\u015bcie prowadz\u0105ce do jednego z najwy\u017cszych wodospad\u00f3w w Polsce. Niestety jest ciemno, wi\u0119c widz\u0119 zaledwie tyle, na ile pozwala \u015bwiat\u0142o mojej czo\u0142\u00f3wki. A daleko przede mn\u0105 jeszcze co\u015b. Co to jest? Lampka? Dwie? Zaraz, zaraz! Tomek! I Przemek, lider wy\u015bcigu! Dogoni\u0142em ich? Naprawd\u0119? \u0141oesssu, to by by\u0142o co\u015b! Tak si\u0119 podjara\u0142em, \u017ce nie jestem pewien czy wilgo\u0107 kt\u00f3r\u0105 czuj\u0119 przy po\u015bladkach to kisiel, czy zwyczajnie si\u0119 spoci\u0142em. Naprawd\u0119 mocno cisn\u0105\u0142em na poprzednim odcinku, wi\u0119c obie wersje s\u0105 mo\u017cliwe. Zatem do roboty! Czas przej\u0105\u0107 \u017c\u00f3\u0142t\u0105 koszulk\u0119 lidera i pokaza\u0107 na co mnie sta\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Podej\u015bcie pod wodospad od rozdro\u017ca to ca\u0142kiem przyzwoity wycisk. 600 metr\u00f3w wzd\u0142u\u017c i 75 do g\u00f3ry. Nie daj\u0119 rady biec. Maszeruj\u0119 przebieraj\u0105c mocno kijami, widz\u0105c wyra\u017anie \u017ce z ka\u017cdym krokiem zbli\u017cam si\u0119 do ch\u0142opak\u00f3w. Najwyra\u017aniej oni te\u017c przeszar\u017cowali na pierwszych etapach i teraz musz\u0105 swoj\u0105 odpokutowa\u0107. Wprawdzie mi r\u00f3wnie\u017c nogi ju\u017c wchodz\u0105 dosy\u0107 g\u0142\u0119boko w dupk\u0119, jednak perspektywa wy\u017cszego schodka na podium rozbudza we mnie dodatkowe, schowane gdzie\u015b g\u0142\u0119boko do tej pory pok\u0142ady energii. Troch\u0119 jak z podtlenkiem azotu stosowanym w tuningu samochodowym. Natychmiastowy efekt wzrostu mocy, niestety kr\u00f3tkotrwa\u0142y ze wzgl\u0119du na moj\u0105 wytrzyma\u0142o\u015b\u0107. Wszak nie da si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 \u0142adowa\u0107 na najwy\u017cszych obrotach.<\/p>\n\n\n\n

Gdy zbli\u017cam si\u0119 do Schroniska Kamie\u0144czyk, do lider\u00f3w brakuje mi naprawd\u0119 niewiele. W zasadzie to zaczyna mnie dziwi\u0107, \u017ce a\u017c tak si\u0119 wlok\u0105. Czy naprawd\u0119 kompletnie opadli z si\u0142? Mo\u017cliwe, w ko\u0144cu to sport. Powod\u00f3w na odpuszczenie s\u0105 dziesi\u0105tki. Przyk\u0142adowo w 2017 roku w finale sztafety 4×100 metr\u00f3w podczas Mistrzostw \u015awiata w Lekkoatletyce w Londynie Usain Bolt po\u0142o\u017cy\u0142 jamajsk\u0105 sztafet\u0119 i samego siebie na bie\u017cni z powodu kontuzji \u015bci\u0119gna udowego. Bieg, kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 ostatnim startem, wie\u0144cz\u0105cym fenomenaln\u0105 karier\u0119 o\u015bmiokrotnego mistrza olimpijskiego, okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 dla niego katastrof\u0105 i to ju\u017c w po\u0142owie dystansu. Pi\u0119tnastoletnia mi\u0119dzynarodowa kariera jamajskiego sprintera zako\u0144czy\u0142a si\u0119 w spos\u00f3b kompletnie innych od wyobra\u017ce\u0144 Bolta i zapewne mniej wi\u0119cej po\u0142owy \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Daniel Koszela.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry przesun\u0105\u0142 sportowe granice w spos\u00f3b niemo\u017cliwy do na\u015bladowania, nie by\u0142 w stanie przekroczy\u0107 linii mety o w\u0142asnych si\u0142ach. Mimo to odm\u00f3wi\u0142 przys\u0142uguj\u0105cego mu benefitu w postaci w\u00f3zka inwalidzkiego i podw\u00f3zki do domu, kt\u00f3ry przys\u0142uguje lekkoatletom w ramach pakietu pozap\u0142acowego, w przeciwie\u0144stwie do klasycznych pracownik\u00f3w korporacji mog\u0105cych wybiera\u0107 spo\u015br\u00f3d tradycyjnych owocowych czwartk\u00f3w i karty Multisport. Usain Bolt postanowi\u0142 samodzielnie przekroczy\u0107 lini\u0119 mety po raz ostatni w swojej karierze dzi\u0119ki asy\u015bcie pozosta\u0142ych cz\u0142onk\u00f3w jamajskiej Sztafety.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce z ch\u0142opakami jest tak samo. Mo\u017ce chc\u0105 po prostu godnie uko\u0144czy\u0107 bieg, mimo \u017ce ju\u017c nie s\u0105 w stanie. Mo\u017ce nie chc\u0105 poddawa\u0107 si\u0119 i rezygnowa\u0107 zej\u015bciem z trasy. Cho\u0107 bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce przed nami jeszcze 140 km, mog\u0119 im tylko pogratulowa\u0107 determinacji i samozaparcia. Tym tempem mog\u0105 nie zd\u0105\u017cy\u0107 na met\u0119 przed poniedzia\u0142kiem.<\/p>\n\n\n\n

Mija zaledwie chwila i w ko\u0144cu doganiam uciekaj\u0105ce mi \u015bwiate\u0142ka. Bardzo szybko okazuje si\u0119, \u017ce liderzy s\u0105 nadal daleko przede mn\u0105. Nie opadli z si\u0142. Nie przytrafi\u0142a im si\u0119 kontuzja. Maj\u0105 si\u0119 dobrze i robi\u0105 swoje. A w zasadzie to w por\u00f3wnaniu ze mn\u0105 maj\u0105 si\u0119 kapitalnie, bo ja z kolei czuj\u0119 si\u0119 fatalnie, dogoniwszy grupk\u0119 zagorza\u0142ych turyst\u00f3w, kt\u00f3rzy zwyczajnie postanowili wyj\u015b\u0107 na szlak jeszcze przed \u015bwitem i kt\u00f3rych ja wzi\u0105\u0142em za moj\u0105 konkurencj\u0119. Gratulacje! Dogoni\u0142e\u015b dwie kobietki w podesz\u0142ym wieku z ogromnymi plecakami, rado\u015bnie paraduj\u0105ce sobie gdzie\u015b w kierunku grzbietu Karkonoszy.<\/p>\n\n\n\n

Skrzyd\u0142a podci\u0119te, bluzgi rzucone, j\u0119zor na wierzch wywalony ze zm\u0119czenia oraz przem\u0119czenie ud w skutek po\u015bcigu pod g\u00f3r\u0119 – Taki mamy status na t\u0105 chwil\u0119. Nie jest \u017ale. Jest bardzo \u017ale. Wszystkie moje nadzieje na zyskanie przewagi w\u0142a\u015bnie zosta\u0142y pogrzebane. Wy\u017cy\u0142owa\u0142em si\u0119 do granic mo\u017cliwo\u015bci chc\u0105c uzyska\u0107 przewag\u0119, a m\u00f3j ca\u0142y wysi\u0142ek poszed\u0142 na marne. Przede mn\u0105 jeszcze od groma kilometr\u00f3w, na kt\u00f3rych mo\u017cna si\u0119 wykaza\u0107, a ja postanowi\u0142em spo\u017cytkowa\u0107 mn\u00f3stwo energii na jednym z odcink\u00f3w, na kt\u00f3rym powinienem da\u0107 swoim mi\u0119\u015bniom cho\u0107 odrobin\u0119 wytchnienia. Przecie\u017c gdyby to rzeczywi\u015bcie byli ch\u0142opacy z czo\u0142\u00f3wki wlek\u0105cy si\u0119 tempem d\u017cd\u017cownicy, spokojnie dogoni\u0142bym ich za jaki\u015b czas. A ja upar\u0142em si\u0119, \u017ce to musi by\u0107 jak najszybciej, zupe\u0142nie jakby od tego zale\u017ca\u0142o moje \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n

Ze spuszczon\u0105 g\u0142ow\u0105, ci\u0105gn\u0105c za sob\u0105 kije, wspinam si\u0119 dalej w g\u00f3r\u0119 na resztkach energii jakie mi jeszcze zosta\u0142y i ubolewam nad swoim losem. Co mi do \u0142ba strzeli\u0142o, \u017ce uzna\u0142em ch\u0142opak\u00f3w na przodzie za totalnych mi\u0119czak\u00f3w wysiadaj\u0105cych ju\u017c zaledwie po 40 km? Mo\u017ce jeden z nich m\u00f3g\u0142by chwilowo oklapn\u0105\u0107, ale dw\u00f3ch zawodowych ultras\u00f3w naraz, kt\u00f3rzy niejedn\u0105 setk\u0119 w g\u00f3rach przetrwali? I nie, nie chodzi o po\u0142\u00f3wki ma\u0142pek. Prawdopodobie\u0144stwo mniejsze ni\u017c sz\u00f3stka w totka, a ja przecie\u017c nigdy w \u017cyciu nawet tr\u00f3jki nie trafi\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

Nawet wystarczaj\u0105co g\u0142\u0119bokiego wdechu nie jestem w stanie wzi\u0105\u0107. Usz\u0142a ze mnie ka\u017cda cz\u0119\u015b\u0107 motywacji tak bardzo potrzebna do kontunuowania tego wyzwania i nie mam poj\u0119cia gdzie jej teraz szuka\u0107. W zasadzie to nawet nie mam na to ani ochoty ani si\u0142. Uda pal\u0105 mnie niemi\u0142osiernie, a st\u0105d na Hal\u0119 Szrenick\u0105 jest jeszcze dobrze ponad 2 km pod g\u00f3r\u0119. Pr\u00f3buj\u0119 sobie pom\u00f3c kijkami, ale nawet one s\u0105 przeciwko mnie i sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 przy mocniejszym uderzeniu w pod\u0142o\u017ce. <\/p>\n\n\n\n

Tego jeszcze nie by\u0142o. Ze zdziwieniem przygl\u0105dam si\u0119 przyciskom blokady, kt\u00f3re nie wytrzymuj\u0105 presji i odpuszczaj\u0105 naci\u0105g Kevlarowej linki w \u015brodku. M\u00f3j wzrok zdaje si\u0119 pyta\u0107 dlaczego mi to robi\u0105, ale nie spodziewam si\u0119 \u017cadnej odpowiedzi z ich strony. W ko\u0144cu z\u0142o\u015bliwo\u015b\u0107 rzeczy martwych nie szuka logicznych zwi\u0105zk\u00f3w ani sensownego uzasadnienia. Nie da si\u0119 z ni\u0105 negocjowa\u0107, zastraszy\u0107 jej, ani przekona\u0107. Z\u0142o\u015bliwo\u015b\u0107 rzeczy martwych jest jak Joker walcz\u0105cy z Batmanem. Ona po prostu chce patrze\u0107, jak \u015bwiat p\u0142onie.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce to przez pod\u0142o\u017ce. Wsz\u0119dzie jest ta cholerna kostka. Kto to wymy\u015bli\u0142? W\u00f3zkiem i tak nie idzie t\u0119dy przejecha\u0107, a kijk\u00f3w nie ma gdzie wbi\u0107. Ok, przyznaj\u0119, mo\u017cna pr\u00f3bowa\u0107 w ten w\u0105ski paseczek pomi\u0119dzy poszczeg\u00f3lnymi kostkami, ale musia\u0142bym trenowa\u0107 \u0142ucznictwo przynajmniej z tak\u0105 sam\u0105 intensywno\u015bci\u0105 jak bieganie, a i tak mam w\u0105tpliwo\u015bci czy trafi\u0142bym w t\u0105 w\u0105sk\u0105 szpark\u0119. Bez sensu to wszystko! Chyba mam dosy\u0107!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Schronisko Hala Szrenicka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

P\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej udaje mi si\u0119 wczo\u0142ga\u0107 na Hal\u0119 Szrenick\u0105. Z trudem okr\u0105\u017cam gigantyczny budynek schroniska i z spogl\u0105dam przed siebie. By\u0142em tu w lutym podczas Zimowego Ultramaratonu Karkonoskiego i doskonale pami\u0119tam, \u017ce to tylko przystanek w dalszej wspinaczce. Przede mn\u0105 kolejne 5 km prawie ca\u0142y czas pod g\u00f3r\u0119 a\u017c do \u015anie\u017cnych Kot\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Rzuci\u0142bym jaki\u015b stek przekle\u0144stw dla poprawy samopoczucia, ale temperatura o poranku spad\u0142a ju\u017c na tyle nisko, \u017ce ca\u0142a g\u0119ba mi zmarz\u0142a. Z trudem udaje mi si\u0119 wymamrota\u0107 niezrozumia\u0142y be\u0142kot, kt\u00f3ry w najmniejszym stopniu nie podnosi mnie na duchu, bo ani odrobin\u0119 nie przypomina wulgaryzm\u00f3w, a bardziej brzmi jak \u017c\u0105dne ludzkiego mi\u0119sa zombie. Dawno nie by\u0142o mi tak ci\u0119\u017cko. A przecie\u017c to zaledwie \u00bc trasy. Boj\u0119 si\u0119, \u017ce nie dam rady cisn\u0105\u0107 dalej przed siebie. Do tego wszystkiego ci\u0119\u017cko przychodzi mi zaciskanie d\u0142oni na r\u0119koje\u015bciach kij\u00f3w, bo palce mam kompletnie skostnia\u0142e od wilgoci. Cola, kt\u00f3ra dawno temu wyla\u0142a mi si\u0119 na r\u0119kawiczki dopiero teraz zbiera swoje \u017cniwo.<\/p>\n\n\n\n

Pr\u00f3buj\u0119 splun\u0105\u0107 w manife\u015bcie pogardy tymi wszystkimi torturami, ale g\u0119sta plwocina nie chce si\u0119 odczepi\u0107 od moich warg. Z\u0142o\u015bliwie rozci\u0105ga cieniutk\u0105 stru\u017ck\u0119, na ko\u0144cu kt\u00f3rej zawieszona jest wyprodukowana na pr\u0119dko \u015blina, przez co ta pocz\u0105tkowo pokonuje paraboliczny tor lot w oczekiwanym kierunku, po czym wzorem Spider-mana zawraca w moj\u0105 stron\u0119 na spr\u0119\u017cynuj\u0105cej wodnistej nitce wyprodukowanej przez moje w\u0142asne gruczo\u0142y \u015blinowe. Z t\u0105 tylko r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce Spider-man wyci\u0105gn\u0105\u0142by drug\u0105 r\u0119k\u0119 i wystrzeli\u0142 now\u0105 wi\u0105zk\u0119 paj\u0119czyny, na kt\u00f3rej m\u00f3g\u0142by kontynuowa\u0107 lot w odpowiedni\u0105 stron\u0119. Niestety moja mela tego nie potrafi, dlatego dyndaj\u0105c rado\u015bnie, ca\u0142y czas podczepiona do moich warg wraca wprost na mnie i z dono\u015bnym plaskiem l\u0105duje mi na klatce piersiowej. Brak mi s\u0142\u00f3w. Nawet teraz UltraKotlina spuszcza mi \u0142omot. Jedyna gorsza rzecz, jaka mo\u017ce mnie teraz spotka\u0107 to nadepni\u0119cie na klocek Lego. Taki ma\u0142y 1×1, z wystaj\u0105cym chwytakiem. Go\u0142\u0105 stop\u0105. Po tym zostanie mi tylko sczezn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Gdy by\u0142em ma\u0142ym beztroskim ch\u0142opcem, mn\u00f3stwo czasu sp\u0119dza\u0142em na \u0142upaniu w gry komputerowe. Mia\u0142em troch\u0119 bardziej swobodny dost\u0119p do wirtualnych rozrywek ni\u017c moje dzieci dzisiaj, bo ani social media, ani kontrola rodzicielska wtedy jeszcze nie istnia\u0142y. Po cz\u0119\u015bci dlatego jedn\u0105 z moich ulubionych pozycji by\u0142 Mortal Kombat. Mordobicie pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105, kt\u00f3re polega\u0142o na wci\u015bni\u0119ciu odpowiedniej sekwencji przycisk\u00f3w na klawiaturze, w efekcie czego m\u00f3j bohater wykonywa\u0142 odpowiednie ciosy robi\u0105c miazg\u0119 ze swojego przeciwnika. Ca\u0142o\u015bci towarzyszy\u0142y charakterystyczne j\u0119ki i st\u0119ki brutalnie ok\u0142adanego rywala, z kt\u00f3rego krew tryska\u0142a hektolitrami. Wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 ka\u017cdego z graczy by\u0142a okre\u015blona punktami \u017cycia, kt\u00f3rych ilo\u015b\u0107 zmniejsza\u0142a si\u0119 z ka\u017cdym otrzymanym uderzeniem. Gdy ich liczba by\u0142a bliska zeru, posta\u0107 nie by\u0142a w stanie nic zrobi\u0107, poniewa\u017c chwia\u0142a si\u0119 na nogach ze zm\u0119czenia, maj\u0105c ca\u0142y \u015bwiat g\u0142\u0119boko w powa\u017caniu i czekaj\u0105c na dalszy rozw\u00f3j wydarze\u0144. Tymczasem gdzie\u015b z wirtualnych niebios dochodzi\u0142 do graczy g\u0142os Shang Tsunga, mrocznego czarnoksi\u0119\u017cnika, bossa Poza\u015bwiat\u00f3w i g\u0142\u00f3wnego antagonisty do pokonania na ko\u0144cu gry, wydaj\u0105cy najs\u0142ynniejszy rozkaz, znany doskonale ka\u017cdemu fanowi Mortal Kombat: Finish him!<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Warunki na trasie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

S\u0142owo daj\u0119, tak si\u0119 w\u0142a\u015bnie czuj\u0119. Ko\u0144cz\u0105 mi si\u0119 punkty \u017cycia. Jad\u0119 na rezerwie. Albo znajd\u0119 co\u015b co podniesie mnie a duchu, albo UltraKotlina b\u0119dzie mog\u0142a zrobi\u0107 swoje Fatality i trzeba b\u0119dzie mnie tu pochowa\u0107, je\u015bli w og\u00f3le zostan\u0105 po mnie jakie\u015b resztki. Powinno obowi\u0105zywa\u0107 jakiekolwiek minimum lito\u015bci. Przecie\u017c nie kopie si\u0119 le\u017c\u0105cego. Jak mam si\u0119 z tego wykaraska\u0107? Jak mam przebiec jeszcze prawie 140 km?<\/p>\n\n\n\n

Przerwa! Czas stop! Zatrzymuj\u0119 si\u0119 na \u015brodku czerwonego szlaku, jeszcze przed \u0141abskim Szczytem. Odwracam si\u0119 za siebie spodziewaj\u0105c si\u0119 grupy po\u015bcigowej. By\u0107 mo\u017ce niekoniecznie jeszcze kogo\u015b z mojego dystansu, ale przecie\u017c p\u00f3\u0142 godziny temu ruszyli zawodnicy z dystansu 140 km. Dziki z czo\u0142\u00f3wki powinny ju\u017c gdzie\u015b tu by\u0107, a mimo to nie widz\u0119 \u017cadnych oznak \u017cycia w okolicy. Przecieram oczy staraj\u0105c si\u0119 dostrzec w oddali jakikolwiek ruszaj\u0105cy si\u0119 punkt, jednak bez rezultat\u00f3w. Przede mn\u0105 rozpo\u015bciera si\u0119 rozleg\u0142y teren, na kt\u00f3rym jestem jedynym cz\u0142owiekiem. Towarzyszy mi absolutna cisza przerywana jedynie moim w\u0142asnym sapaniem i szmerem wiatru generuj\u0105cym delikatne drgania powietrza. Przekr\u0119cam g\u0142ow\u0119 delikatnie w prawo i wtedy to dostrzegam.<\/p>\n\n\n\n

Jest wp\u00f3\u0142 do \u00f3smej rano. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 Karkonoszy jeszcze nie zosta\u0142a dotkni\u0119ta promieniami nowego dnia. Poranne \u015bwiat\u0142o powoli zaczyna o\u015bwietla\u0107 g\u00f3ry i wydobywa\u0107 z nich pojedyncze szczeg\u00f3\u0142y. Nieznacznie mgliste doliny czekaj\u0105 na kontakt ze \u015bwiat\u0142em s\u0142onecznym, ale jeden punkt ju\u017c zmieni\u0142 kompletnie kolory z tych mrocznych na jaskrawe i pe\u0142ne \u017cycia. Schronisko g\u00f3rskie Szrenica. Murowany gigant zbudowany ponad 100 lat temu na g\u00f3rze wyniesionej o ponad 60 metr\u00f3w powy\u017cej grzbietu Karkonoszy, ka\u017cdego poranka jako pierwszy w tej okolicy ma zaszczyt do\u015bwiadczy\u0107 promieni s\u0142onecznych nowego dnia. Na szczycie Szrenicy karkonoski dzie\u0144 budzi si\u0119 do \u017cycia i powoli przelewa swoje \u015bwiat\u0142o na otaczaj\u0105ce go zbocza g\u00f3r.<\/p>\n\n\n\n

Idzie dobre. Po mro\u017anej i ciemnej nocy przychodzi czas na s\u0142oneczny i ciep\u0142y dzie\u0144. Melatonina, Serotonina, witamina D3, te wszystkie naturalne dopalacze w ko\u0144cu zostan\u0105 uwolnione. Wyobra\u017cam sobie siebie jako Gala Asterixa, kt\u00f3ry po wypiciu magicznego wywaru Panoramixa dostaje nadludzkiej si\u0142y. Jest nadzieja. Wiem, \u017ce efekt nie b\u0119dzie tak natychmiastowy jak w przypadku wspomnianego bohatera francuskiego komiksu, niemniej stanowi jakiekolwiek \u015bwiate\u0142ko w tunelu wszystkich niepowodze\u0144 jakich do\u015bwiadczy\u0142em przez ostatnie kilka godzin i w ko\u0144cu jestem przekonany \u017ce nie jest to nadje\u017cd\u017caj\u0105cy z naprzeciwka poci\u0105g relacji UltraKotlina – moja g\u0142owa. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Schronisko Szrenica.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

U\u015bmiecham si\u0119 do siebie. Chyba po raz pierwszy na tym biegu. Nowy dzie\u0144. Nowa nadzieja. Widocznych efekt\u00f3w w poprawie samopoczucia jeszcze brak, wi\u0119c ruszam powolnym krokiem dalej w g\u00f3r\u0119, w kierunku \u015anie\u017cnych Kot\u0142\u00f3w i czekam na cuda, jednak te pr\u0119dko nie nadchodz\u0105, dlatego nadal musz\u0119 walczy\u0107 sam ze sob\u0105 podchodz\u0105c coraz wy\u017cej czerwonym szlakiem. <\/p>\n\n\n\n

Przed 8 rano docieram do stacji przeka\u017anikowej przy \u015anie\u017cnych Kot\u0142ach. Nieca\u0142e 1500 m n.p.m. St\u0105d ju\u017c tyko z g\u00f3rki. No w pewnym sensie. Trzeba si\u0119 b\u0119dzie wdrapa\u0107 jeszcze niejednokrotnie do g\u00f3ry, ale wy\u017cej ju\u017c nie b\u0119dzie. UltraKotlina odpu\u015bci mi r\u00f3wnie\u017c tak niemi\u0142osierne podej\u015bcia. W zasadzie przez ostatnie 9 km musia\u0142em si\u0119 bez przerwy wspina\u0107. Niby to tylko 800 metr\u00f3w do g\u00f3ry ca\u0142kiem przyzwoicie przygotowan\u0105 drog\u0105, gdzie bez problemu da si\u0119 obej\u015b\u0107 bez por\u0119cz\u00f3wek i butli z tlenem, a mimo to naprawd\u0119 da\u0142o mi to mocno w ko\u015b\u0107. Teraz ju\u017c wiem jak czu\u0142 si\u0119 John Rambo w drugiej cz\u0119\u015bci przyg\u00f3d o by\u0142ym \u017co\u0142nierzu jednostki specjalnej armii ameryka\u0144skiej, gdy zosta\u0142 schwytany przez wietnamsk\u0105 boj\u00f3wk\u0119, a nast\u0119pnie poddany bolesnym torturom przez sadystycznego sowieckiego podpu\u0142kownika Podovsky\u2019ego. W podobny spos\u00f3b UltraKotlina obesz\u0142a si\u0119 ze mn\u0105. Plus taki, \u017ce na ten moment jeszcze si\u0119 nie z\u0142ama\u0142em. Jeszcze. Jednak do zwyci\u0119stwa zosta\u0142a nadal d\u0142uga droga.<\/p>\n\n\n\n

A teraz nareszcie jest p\u0142asko! W ko\u0144cu da si\u0119 biec! Zostawiam za sob\u0105 pot\u0119\u017cny O\u015brodek Nadawczy \u015anie\u017cne Kot\u0142y, razem ze zm\u0119czeniem i znu\u017ceniem nagromadzonym przez ostatnie kilka godzin. Odrobina s\u0142o\u0144ca, perspektywy na odcinek biegowy i cudowny widok stacji przeka\u017anikowej z Kotlin\u0105 Jeleniog\u00f3rsk\u0105 dzia\u0142a na mnie jak strza\u0142 elektrodami z AED. Nagle zapominam, \u017ce nogi bol\u0105, \u017ce spa\u0107 mi si\u0119 chce, \u017ce w og\u00f3le przed chwil\u0105 mia\u0142em g\u0142\u0119boko w powa\u017caniu ca\u0142y ten bieg i jego otoczk\u0119. Rado\u015bnie pod\u0105\u017cam w kierunku Domu \u015al\u0105skiego kamiennym chodnikiem u\u0142o\u017conym na trasie czerwonego szlaku u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 do samego siebie wobec widok\u00f3w jakie si\u0119 przede mn\u0105 rozpo\u015bcieraj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

To jest r\u00f3wnie\u017c ten moment, w kt\u00f3rym doceniam swoje asfalt\u00f3wki. Z kim nie rozmawia\u0142em przed biegiem, ka\u017cdy dziwi\u0142 si\u0119, \u017ce chc\u0119 biec w butach ulicznych. Ch\u0142opie, pogi\u0119\u0142o ci\u0119? Przecie\u017c to bez sensu. Ja biegn\u0119 w Altrach. A ja w Hokach. Nie ma przecie\u017c nic innego na biegi ultra. Tyle tylko, \u017ce wed\u0142ug mnie w\u0142a\u015bnie jest. Przez poprzednie 50 km czu\u0142em si\u0119 jak na klasycznym maratonie miejskim. Trasa prowadzi\u0142a albo szutrow\u0105 nawierzchni\u0105, albo chodnikiem z kostki, albo p\u0142ytami betonowymi albo wielkimi kamieniami. Dzi\u0119ki temu moje stopy siedz\u0105 sobie w relatywnie komfortowych warunkach i prawie w og\u00f3le nie odczuwaj\u0105 porozrzucanych woko\u0142o drobnych kamyczk\u00f3w, kt\u00f3re z pewno\u015bci\u0105 wchodzi\u0142by mi w pi\u0119ty, a by\u0107 mo\u017ce i w troch\u0119 wy\u017cej po\u0142o\u017cone cz\u0119\u015bci cia\u0142a, gdybym zdecydowa\u0142 si\u0119 na inne buty.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Karkonosze!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Druga sprawa, \u017ce po przerobieniu 3 modeli Altry i 2 modeli Hoka, kt\u00f3re zwyczajnie mi nie le\u017ca\u0142y, wr\u00f3ci\u0142em do Mizuno, kt\u00f3re nie maj\u0105 w swojej ofercie buta terenowego d\u0142ugodystansowego. Mizuno Mujin i Mizuno Daichi, kt\u00f3re wielokrotnie przerabia\u0142em, s\u0105 naprawd\u0119 przyjemne, ale mniej wi\u0119cej do osiemdziesi\u0105tego kilometra. Nawet w przypadku wa\u017c\u0105cych nieca\u0142e 70 kg suchoklates\u00f3w, takich jak ja, ich amortyzacja, zw\u0142aszcza na asfaltowych przelot\u00f3wkach przypomina jazd\u0119 BMW X1 wok\u00f3\u0142 mojego domu w Piastowie. Ten kto nie by\u0142, nie ma czego \u017ca\u0142owa\u0107, wiele nie straci\u0142, dla sprostowania wystarczy stwierdzenie, \u017ce to w\u0142a\u015bnie tutaj NASA mog\u0142aby przeprowadza\u0107 testy \u0142azik\u00f3w ksi\u0119\u017cycowych, kt\u00f3re nast\u0119pnie wys\u0142ane na jedynego satelit\u0119 planety Ziemia, bez problemu sprosta\u0142yby g\u0119sto usianej kraterami powierzchni srebrnego globu.<\/p>\n\n\n\n

Tymczasem asfalt\u00f3weczki Mizuno, niezale\u017cnie czy mowa o klasycznych Wave Riderach, czy moim ostatnim odkryciu, Wave Skyrise, znakomicie sprawdzaj\u0105 si\u0119 w terenach nieobfituj\u0105cych w lawiny b\u0142otne, ulewne deszcze (cho\u0107 to akurat nie problem o ile nadal jest p\u0142asko), du\u017ce opady \u015bniegu (z tym te\u017c da si\u0119 \u017cy\u0107, bo zawsze mo\u017cna si\u0119 wspom\u00f3c raczkami) czy pustynny piasek (w sumie to nawet nie, bo w swoich asfaltowych Mizuno po pla\u017cy te\u017c lata\u0142em i narzeka\u0107 za bardzo nie mog\u0119). Przetestowa\u0142em to na Biegu Kreta, wiem co m\u00f3wi\u0119. A moje stopy b\u0119d\u0105 mi wdzi\u0119czne za t\u0105 decyzj\u0119 na mecie. Niemniej nie ukrywam, \u017ce ekipa z Mizuno mog\u0142aby dostrzec segment w rynku, na kt\u00f3rym s\u0105 jeszcze nieobecni. Naprawd\u0119 przyda\u0142by si\u0119 terenowy but z prawdziwego zdarzenia, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by pokaza\u0107 tym wszystkich wielbicielom Altry i Hoki, co to znaczy komfort. Zatem ch\u0142opaki i dziewczyny z Mizuno, je\u015bli to czytacie, to wiecie gdzie uderza\u0107. Ch\u0119tnie potestuj\u0119. Zapraszam! Drugiego takiego ambasadora ze \u015bwiec\u0105 szuka\u0107. Polecam si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Skoro ju\u017c straci\u0142em mn\u00f3stwo czasu przy wspinaniu si\u0119 na Grzbiet Karkonoszy, na wszelki wypadek odwracam si\u0119, \u017ceby sprawdzi\u0107 czy nikt mnie nie dogadania i szybko zakrywam oczy r\u0119kami, \u017ceby przypadkiem ga\u0142ki nie wysz\u0142y mi z orbit. Nie ma w s\u0142owniku ludzi kulturalnych s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0142yby dostatecznie barwnie okre\u015bli\u0107 widok, kt\u00f3ry si\u0119 przede mn\u0105 rozpo\u015bciera, dlatego do g\u0142owy przychodzi mi tylko to jedno lapidarne i zarazem najpopularniejsze w naszym polskim j\u0119zyku.<\/p>\n\n\n\n

RTON \u015anie\u017cne Kot\u0142y nadal stoi tam gdzie sta\u0142, tyle tylko, \u017ce z mojej obecnej perspektywy widz\u0119 wyra\u017aniej jak wie\u017ca RTV sprawia wra\u017cenie wychylaj\u0105cej si\u0119, pr\u00f3buj\u0105cej zajrze\u0107 w g\u0142\u0105b Wielkiego \u015anie\u017cnego Kot\u0142a, nad kt\u00f3rym zosta\u0142a zbudowana. Ostra i stroma skarpa biegn\u0105ca 200 metr\u00f3w w d\u00f3\u0142 zdaje si\u0119 rozchyla\u0107 swoje kamienne ramiona i czeka aby obj\u0105\u0107 nimi cokolwiek zmierzaj\u0105cego w jej stron\u0119, a nad ni\u0105 unosz\u0105 si\u0119 delikatne ob\u0142oki rozmytej ju\u017c w promieniach s\u0142onecznych porannej mg\u0142y nadaj\u0105ce ca\u0142ej scenie odrobiny upiorno\u015bci, stopniowo wypieranej przez co raz bardziej zdobywaj\u0105cy Grzbiet Karkonoszy wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca. Nieprawdopodobny widok. S\u0142owo daj\u0119, w\u0142a\u015bnie po to tutaj warto by\u0107. W\u0142a\u015bnie dlatego warto zarwa\u0107 t\u0105 nock\u0119, mie\u0107 b\u00f3l w po\u015bladach, w pi\u0119tach, w \u0142ydach, w udach i w jeszcze paru innych miejscach. Uwielbiam to. Staj\u0119, wlepiam wzrok w t\u0105 fenomenaln\u0105 panoram\u0119 i \u0142aduj\u0119 akumulatory.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
RTON \u015anie\u017cne Kot\u0142y<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Z hibernacji wyrywa mnie grupka turyst\u00f3w zbli\u017caj\u0105cych si\u0119 w moj\u0105 stron\u0119, sugeruj\u0105ca mi, \u017cebym lepiej ju\u017c bieg\u0142 dalej, bo jeszcze kawa\u0142 drogi przede mn\u0105. S\u0142uszna uwaga. P\u00f3\u017aniej sobie jeszcze poogl\u0105dam na zdj\u0119ciach. Trzeba si\u0119 ruszy\u0107, bo hulaj\u0105cy wiatr ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142 mnie nieco wych\u0142odzi\u0107, herbata w bidonach przypomina Ice Tea, a do punktu od\u017cywczego mam jeszcze dobre 10 km. Na szcz\u0119\u015bcie powinna to by\u0107 w miar\u0119 przyjemna dyszka, bez konieczno\u015bci wdrapywania si\u0119 pod g\u00f3r\u0119.<\/p>\n\n\n\n

UltraKotlina \u015bmieje si\u0119 za moimi plecami. Przyjemna dyszka powiadasz? To potrzymaj mi piwo i patrz. Poranne s\u0142oneczko w\u0142a\u015bnie podnosi temperatur\u0119 delikatnie powy\u017cej zera, kompensuj\u0105c zimn\u0105 noc. Cieniutka warstwa lodu powsta\u0142a przez ostatnie kilka godzin na kamiennej \u015bcie\u017cce zaczyna si\u0119 topi\u0107 wytwarzaj\u0105c \u015bliski i niebezpieczny szron. Mo\u017ce nie martwi\u0142oby mnie to tak bardzo, gdyby nie fakt, \u017ce czerwony szlak prowadzi teraz delikatnie w d\u00f3\u0142, po mojej lewej stronie jest zawalisko kamieni umo\u017cliwiaj\u0105ce mi stoczenie si\u0119 a\u017c na sam d\u00f3\u0142 Wielkiego \u015anie\u017cnego Kot\u0142a przy pierwszym fa\u0142szywym kroku, za\u015b po mojej prawicy jest zbocze Wielkiego Szyszaka r\u00f3wnie\u017c usiane ostrymi g\u0142azami zdecydowanie nie zach\u0119caj\u0105cymi do bliskiego spotkania trzeciego stopnia.<\/p>\n\n\n\n

To jest ten moment, w kt\u00f3rym kompletnie nienawidz\u0119 swoich asfalt\u00f3wek. Czuj\u0119 si\u0119 jak na lodowisku. \u0141y\u017cwy by si\u0119 przyda\u0142y. Co mi do \u0142ba strzeli\u0142o, \u017ceby nie wzi\u0105\u0107 but\u00f3w z lepsz\u0105 przyczepno\u015bci\u0105? Bardzo zale\u017cy mi na dobiegni\u0119ciu do mety z tak\u0105 sam\u0105 ilo\u015bci\u0105 z\u0119b\u00f3w z jak\u0105 wystartowa\u0142em. Mi\u0142o by\u0142oby r\u00f3wnie\u017c mie\u0107 ko\u015bci w nienaruszonym stanie. Upadek w tych warunkach raczej nie sko\u0144czy si\u0119 na zwyk\u0142ych otarciach.<\/p>\n\n\n\n

Biega\u0142em ju\u017c w r\u00f3\u017cnych miejscach pokonuj\u0105c wi\u0119ksze czy mniejsze prze\u0142\u0119cze, zdarzy\u0142y si\u0119 nawet \u0142a\u0144cuchy w Tatrach, jednak pierwszy raz autentycznie czuj\u0119 w trzewiach, \u017ce wy\u017csze obroty to niebezpieczny pomys\u0142. Oto nagroda za m\u00f3j genialny pomys\u0142 z asfalt\u00f3wkami. Na koniec dnia, nadal uwa\u017cam, \u017ce na pierwszych 50 km to by\u0142o dobre posuni\u0119cie. Zapewne oka\u017ce si\u0119 tak samo trafione, gdy ju\u017c zbiegn\u0119 z Karkonoszy za jakie\u015b 10 km. Jednak najpierw musz\u0119 pokona\u0107 ten nieszcz\u0119sny odcinek. Nie mam poj\u0119cia jaka by\u0142aby r\u00f3\u017cnica w przyczepno\u015bci w butach terenowych, jednak p\u0142aska podeszwa tych ulicznych z pewno\u015bci\u0105 daje mi kilkadziesi\u0105t punkt\u00f3w karnych do og\u00f3lnej predyspozycji.<\/p>\n\n\n\n

Nie biegn\u0119. Za bardzo si\u0119 boj\u0119. Delikatnie truchtam uwa\u017caj\u0105c na ka\u017cdy krok. Niekt\u00f3re z tych wielkich g\u0142az\u00f3w delikatnie si\u0119 ruszaj\u0105 przyprawiaj\u0105c mnie o palpitacj\u0119 serca, kiedy mylnie bior\u0119 ich obluzowanie si\u0119 za utrat\u0119 przyczepno\u015bci i perspektyw\u0119 wyl\u0105dowania na nich g\u0119b\u0105 w d\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Zaciskam po\u015blady z ca\u0142ych si\u0142 pilnuj\u0105c dok\u0142adnie gdzie i jak stawiam stopy. Po kilkuset metrach permanentnego napi\u0119cia czuj\u0119 jak pali mnie ca\u0142e cia\u0142o, \u0142\u0105cznie z karkiem od pochylania si\u0119 do do\u0142u. Co wi\u0119cej, s\u0142o\u0144ce jest ju\u017c na tyle wysoko, \u017ce zaczyna mnie ogrzewa\u0107 po mro\u017anej nocy. Po raz pierwszy czuj\u0119, jak kropelki potu sp\u0142ywaj\u0105 mi po twarzy, zje\u017cd\u017caj\u0105c wok\u00f3\u0142 oczodo\u0142\u00f3w na sam czubek nosa i skapuj\u0105 z niego jedna po drugiej wprost po moje nogi. Jednak boj\u0119 si\u0119 obetrze\u0107 g\u0119b\u0119 r\u0119kami, bo jestem zmuszony u\u017cywa\u0107 ich do balansowania cia\u0142em na \u015bliskiej nawierzchni.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Chodnik w g\u00f3rach.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

UltraKotlina nie ma dla mnie lito\u015bci. Zn\u0119ca si\u0119 nade mn\u0105 dos\u0142ownie na ka\u017cdym kroku. Kiedy ju\u017c my\u015bla\u0142em, \u017ce najgorsze mam za sob\u0105 i teraz b\u0119dzie ju\u017c z g\u00f3rki, a przynajmniej \u0142atwiej, ona wyci\u0105ga kolejne ci\u0119\u017ckie dzia\u0142a daj\u0105c mi do zrozumienia, \u017ce je\u0144c\u00f3w nie potrzebuje. Ponownie przystaj\u0119 na chwil\u0119 i rozgl\u0105dam si\u0119 wok\u00f3\u0142 siebie. Chc\u0119 si\u0119 wydrze\u0107. Musz\u0119 to z siebie wyrzuci\u0107. Wykrzycze\u0107 swoje m\u0119ki w eter. Testowa\u0142em to wiele razy w ciemnym lesie. Pi\u0142owanie japy na najwy\u017cszych obrotach przynosi mi nie do ko\u0144ca zrozumia\u0142\u0105 chor\u0105 satysfakcj\u0119. Takie troch\u0119 egzorcyzmy. Wyp\u0119dzanie demona, kt\u00f3ry utrudnia mi kontynuowanie biegu. Niestety nic z tego. Troch\u0119 dalej przede mn\u0105 id\u0105 ludzie. Za mn\u0105 z reszt\u0105 te\u017c. Jak teraz zaczn\u0119 drze\u0107 g\u0119b\u0119 w niebog\u0142osy, \u017ceby sobie ul\u017cy\u0107, pomy\u015bl\u0105 \u017ce kto\u015b potrzebuje pomocy i jeszcze wezw\u0105 GOPR na ratunek. Troch\u0119 by\u0142aby wie\u015b. Nawet tutaj UltraKotlina robi mi pod g\u00f3r\u0119. Co za sucz.<\/p>\n\n\n\n

Wycieram \u0142zy, kt\u00f3rych nie mog\u0119 powstrzyma\u0107. Dlaczego si\u0119 tak na mnie uwzi\u0119\u0142a? Przecie\u017c i tak si\u0119 nie poddam. Uko\u0144cz\u0119 ten bieg cho\u0107bym mia\u0142 si\u0119 czo\u0142ga\u0107 po tych kamulcach. Teraz to ju\u017c b\u0119dziemy walczy\u0107 do ko\u0144ca. Mojego albo UltraKotliny. Zaciskam z\u0119by, przez kt\u00f3re rzucam pod nosem kolejny stek wyzwisk w jej kierunku. \u0141ez nawet nie pr\u00f3buj\u0119 powstrzyma\u0107. Zaraz mi przejdzie. Poci\u0105gaj\u0105c nosem ruszam powoli przed siebie. UltraKotlino, zobaczysz, jeszcze nakopi\u0119 ci do dupy!<\/p>\n\n\n\n

90 minut, setki bluzg\u00f3w, hektolitry potu i jeden \u017cel energetyczny zajmuje mi pokonanie bez wywrotki tego dziesi\u0119ciokilometrowego odcinka i dotarcie do Prze\u0142\u0119czy Karkonoskiej. Kolejny punkt pod chmurk\u0105 nie zach\u0119ca do sp\u0119dzenia tutaj wi\u0119kszej ilo\u015bci czasu. Poch\u0142aniam na szybko 3 kawa\u0142ki zimnego banana, tankuj\u0119 gor\u0105c\u0105 herbat\u0119 do bidon\u00f3w i dowiaduj\u0119 si\u0119, \u017ce ch\u0142opaki byli tu odpowiednio 20 i 10 minut temu.<\/p>\n\n\n\n

Nie jest to z\u0142a wiadomo\u015b\u0107. Spodziewa\u0142em si\u0119, \u017ce strac\u0119 do nich dobre p\u00f3\u0142 godziny przez moje u\u017calanie si\u0119 nad sob\u0105 i \u017c\u00f3\u0142wie tempo. Mo\u017ce jednak UltraKotlina nie uwzi\u0119\u0142a si\u0119 tylko na mnie? Warunki r\u00f3wne dla wszystkich, wi\u0119c niewykluczone, \u017ce Tomek z Przemkiem r\u00f3wnie\u017c musieli troch\u0119 powalczy\u0107 na Grzbiecie Karokoszy. Pyk! W\u0142\u0105cza si\u0119 tryb tej popularnej s\u0105siedzkiej \u017cyczliwo\u015bci: oni maj\u0105 r\u00f3wnie przesrane jak ja! Ich te\u017c bol\u0105 nogi! Te\u017c walcz\u0105 na podej\u015bciach. Te\u017c s\u0105 niewypani. Mo\u017ce nawet r\u00f3wnie\u017c g\u0142odni i spragnieni. Co za cudowna wiadmo\u015b\u0107! <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Gdzie\u015b na czerwonym szlaku.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

PRZE\u0141\u0118CZ KARKONOSKA -> KARPACZ: 12 km (73 km)<\/h3>\n\n\n\n

Nakr\u0119cony dobrymi wie\u015bciami chcia\u0142bym rzuci\u0107 si\u0119 w pogo\u0144 i odrobi\u0107 cokolwiek straty do lider\u00f3w. Niestety na samych ch\u0119ciach si\u0119 ko\u0144czy, poniewa\u017c od razu po wyj\u015bciu ze \u0160pindlerovej Boudy na Karkonoskiej Prze\u0142\u0119czy czerwony szlak pnie si\u0119 ponownie do g\u00f3ry. Przez chwil\u0119 staram si\u0119 zutylizowa\u0107 wygenerowan\u0105 przez pot\u0119\u017cn\u0105 dawk\u0119 motywacji energi\u0119 na podej\u015bcie w kierunku Domu \u015al\u0105skiego, ale jest to jedna z najkr\u00f3tszych chwil w moim \u017cyciu, zaraz po kt\u00f3rej nast\u0119puje ci\u0105gn\u0105ce si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 mozolne wleczenie nogi za nog\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Tylko spokojnie, nie zepsuj tego. Ju\u017c ustalili\u015bmy, \u017ce to nie tylko m\u00f3j problem. Wyobra\u017cam sobie Tomka i Przemka, kt\u00f3rzy podobnie jak ja pe\u0142zn\u0105 ostatkiem si\u0142 wolniej od wspinaj\u0105cych si\u0119 tutaj \u015blimak\u00f3w i bluzgaj\u0105 na czym \u015bwiat stoi, bo ju\u017c maj\u0105 serdecznie dosy\u0107 ultramaraton\u00f3w. Niewykluczone, \u017ce ta wizja jest daleka od rzeczywisto\u015bci, ale przynajmniej \u0142atwo jest mi j\u0105 sobie sprzeda\u0107 i podtrzyma\u0107 chwilowy dobry nastr\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n

Szukaj\u0105c dalej plus\u00f3w skupiam si\u0119 na szlaku. Co by nie by\u0142o, jest zdecydowanie lepiej ni\u017c zaraz za \u015anie\u017cnymi Kot\u0142ami. Pod\u0142o\u017ce nie jest tutaj wy\u0142o\u017cone kamieniami. Trasa pod\u0105\u017ca ubitym klepiskiem i gdyby nie porozrzucane na ca\u0142ej jego szeroko\u015bci wi\u0119ksze i mniejsze g\u0142azy, da\u0142oby si\u0119 t\u0119dy ca\u0142kiem elegancko cisn\u0105\u0107. Niestety przez ich ogromne zag\u0119szczenie, nadal musz\u0119 skupia\u0107 si\u0119 na ka\u017cdym kroku i pilnowa\u0107 gdzie stawiam swoje stopy w obawie przed ich skr\u0119ceniem. Przynajmniej ca\u0142y szron w pe\u0142ni ju\u017c si\u0119 roztopi\u0142 dzi\u0119ki \u015bwiec\u0105cemu od d\u0142u\u017cszego czasu s\u0142o\u0144cu, wi\u0119c nie jest \u015blisko i znowu mog\u0119 b\u0142ogos\u0142awi\u0107 swoje asfalt\u00f3weczki.<\/p>\n\n\n\n

Dwa plusy pod rz\u0105d. UltraKotlina posz\u0142a spa\u0107 czy co? Nie rzuca mi pod nogi \u017cadnych k\u0142\u00f3d, wiatr w g\u0119b\u0119 nie wieje, a gumka od czo\u0142\u00f3wki w czaszk\u0119 za bardzo nie uciska. Podejrzane to wszystko. Cisza przed burz\u0105 czy jak? G\u0142o\u015bno prze\u0142ykam \u015blin\u0119 w obawie przed frontalnym atakiem mog\u0105cym mnie zmie\u015b\u0107 z planszy, tymczasem nic takiego nie nast\u0119puje. Wr\u0119cz przeciwnie. Za Rozdro\u017cem pod Ma\u0142ym Szyszakiem kamieni na szlaku robi si\u0119 jakby troch\u0119 mniej. S\u0105 te\u017c jako\u015b sensownie pouk\u0142adane. Zupe\u0142nie jakby kto\u015b przyszed\u0142 z miot\u0142\u0105 i zagarn\u0105\u0142 je bardziej na boki. Nachylenie do g\u00f3ry jest bardzo delikatne, wi\u0119c nawet da si\u0119 cokolwiek biec. Po tym co do tej pory przeszed\u0142em to wszystko brzmi jak wakacje.<\/p>\n\n\n\n

P\u00f3\u0142 godziny i 3,5 km p\u00f3\u017aniej melduj\u0119 si\u0119 przy gigantycznej formacji skalnej znanej szerzej jako S\u0142onecznik. Tempo bez sza\u0142u, poniewa\u017c nie by\u0142em w stanie przebiec ca\u0142ego tego odcinka. Spory kawa\u0142ek zmuszony bylem i\u015b\u0107. Nogi strasznie mi w dup\u0119 wchodz\u0105 i musz\u0119 si\u0119 wykaza\u0107 naprawd\u0119 du\u017cym samozaparciem, \u017ceby ponownie nie wpa\u015b\u0107 w wir u\u017calania si\u0119 nad samym sob\u0105. Chwila przerwy dobrze mi zrobi, tym bardziej, \u017ce jest czym nacieszy\u0107 oczy. Gdzie\u015b tam w dole le\u017cy Karpacz przykryty warstw\u0105 Stratus\u00f3w i Stratocumulus\u00f3w. Wspania\u0142y widok morza chmur powstaj\u0105cego wskutek inwersji temperatury utwierdza mnie w przekonaniu, \u017ce na dole mo\u017ce by\u0107 zimniej ni\u017c na Grzbiecie Karkonoszy. Lucky me!<\/p>\n\n\n\n

Wygl\u0105da na to, \u017ce nawet UltraKotlina musi odespa\u0107 zarwan\u0105 nock\u0119. Ju\u017c od d\u0142u\u017cszego czasu nie dosta\u0142em niczym w ryj. Pogoda sprzyja \u015bwiec\u0105c pe\u0142nym s\u0142oneczkiem, dalsza cz\u0119\u015b\u0107 czerwonego szlaku nie wymaga ode mnie mocnych podej\u015b\u0107 do g\u00f3ry, a pod\u0142o\u017ce ponownie jest jednym d\u0142ugim kamiennym chodnikiem, z t\u0105 tylko r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce brak szronu pozwala mi na radosne kopytkowanie przed siebie.<\/p>\n\n\n\n

Nie pokonuj\u0119 nawet kilometra i znowu musz\u0119 si\u0119 zatrzyma\u0107, jednak tym razem nie ze zm\u0119czenia. Pow\u00f3d jest ten sam, co za \u015anie\u017cnymi Kot\u0142ami. Gdy docieram do Kraw\u0119dzi Kot\u0142a Wielkiego Stawu Karkonoskiego, nie mog\u0119 prze\u0107 dalej przed siebie oboj\u0119tnie. Te widoki s\u0105 zbyt spektakularne, \u017ceby nie po\u015bwi\u0119ci\u0107 im chwili. Po\u0142o\u017cony prawie 200 metr\u00f3w ni\u017cej Wielki Staw, z g\u00f3ruj\u0105cymi nad nim majestatycznymi Pielgrzymami, za nim z ogromnymi po\u0142aciami las\u00f3w karkonoskich, a w tle z morzem chmur chowaj\u0105cych Karpacz tworz\u0105 niepowtarzaln\u0105 panoram\u0119, kt\u00f3ra z powodzeniem nadaje si\u0119 na wygaszacz ekranu w najnowszym Windows\u2019ie. Oczywi\u015bcie gdybym dysponowa\u0142 jakim\u015b sensownym sprz\u0119tem mog\u0105cym odda\u0107 pi\u0119kno rozpo\u015bcieraj\u0105ce si\u0119 przed moimi oczami. Cho\u0107 taki krajobraz nawet na byle iPhonie wygl\u0105da niesamowicie.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Sp\u00f3jrz Simba, ca\u0142a ta ziemia opromieniona s\u0142o\u0144cem to nasze kr\u00f3lestwo.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Widoczno\u015b\u0107 na kilka kilometr\u00f3w do przodu pot\u0119guje wspania\u0142o\u015b\u0107 otaczaj\u0105cej mnie scenerii. Chcia\u0142bym tu usi\u0105\u015b\u0107 i samemu sobie pokazywa\u0107 kolejne cz\u0119\u015bci Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej. S\u0105 takie widoki na \u015bwiecie, kt\u00f3re zwyczajnie si\u0119 nie nudz\u0105. Ludzie uparcie zalewaj\u0105 nimi fejsbuki i instagramy, mimo \u017ce ich kolejne zdj\u0119cie nie wniesie ju\u017c nic wi\u0119cej ani te\u017c nie przebije tych zrobionych zawodowym aparatem. Te miejsca zwyczajnie si\u0119 nie nudz\u0105. Mo\u017cna na nie patrze\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107, a przed ruszeniem w dalsz\u0105 drog\u0119 i tak cz\u0142owiek rzuci sam do siebie: ale czad! Tak w\u0142a\u015bnie jest na Grzebiecie Karkonoszy.<\/p>\n\n\n\n

Po kilkuminutowym przystanku ruszam w dalsz\u0105 drog\u0119, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce panowie na przedzie r\u00f3wnie\u017c lubi\u0105 kontemplowa\u0107 nad spektakularnymi widokami. Licz\u0119 te\u017c, \u017ce ich fascynacja otaczaj\u0105c\u0105 nas sceneri\u0105 jest r\u00f3wnie\u017c jest bliska przekszta\u0142ceniu si\u0119 w obsesj\u0119 jak moja, poniewa\u017c po nieca\u0142ym kolejnym kilometrze ponownie robi\u0119 przystanek tym razem zach\u0142ystuj\u0105c si\u0119 Ma\u0142ym Stawem.<\/p>\n\n\n\n

Znowu jezioro polodowcowe, znowu 200 metr\u00f3w ni\u017cej, znowu lasy i doliny, a na brzegu zbiornika wodnego jedno z najstarszych i najpi\u0119kniej po\u0142o\u017conych schronisk g\u00f3rskich. Schronisko g\u00f3rskie Samotnia. Otoczone szpalerem stolik\u00f3w, tak ostro krytykowane ostatnimi czasy po zmianie w\u0142a\u015bcicieli, rzekomo straci\u0142o sw\u00f3j klimat w \u015brodku, jednak z zewn\u0105trz nadal wycina z but\u00f3w. Zgadzam si\u0119, nie ocenia si\u0119 ksi\u0105\u017cki po ok\u0142adce, te\u017c wol\u0119 zje\u015b\u0107 smaczn\u0105 pomidor\u00f3wk\u0119 w \u015brodku, ni\u017c mie\u0107 \u0142adne zdj\u0119cie na fejsa z czternastoma lajkami, jednak dawno mnie tam nie by\u0142o, wi\u0119c nie mog\u0119 potwierdzi\u0107 ani zaprzeczy\u0107 czy rzeczywi\u015bcie wn\u0119trze wieje teraz kiczem, tandet\u0105 i wszechobecn\u0105 komerch\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Nie jestem w stanie oderwa\u0107 wzroku od tego malowniczego podn\u00f3\u017ca \u015anie\u017cki, dop\u00f3ki mojej uwagi nie przyci\u0105ga nag\u0142a zmiana warunk\u00f3w na wschodzie. Jeszcze przed chwil\u0105 pi\u0119knie \u015bwiec\u0105ce na bezchmurnym niebie s\u0142oneczko schowa\u0142o si\u0119 za pot\u0119\u017cnymi i co raz bardziej g\u0119stymi ob\u0142okami, uniemo\u017cliwiaj\u0105c mi dalsze delektowanie si\u0119 krajobrazem. Mo\u017ce to i lepiej. I tak czas ju\u017c rusza\u0107 w dalsz\u0105 drog\u0119. Tomek z Przemkiem zapewne ju\u017c s\u0105 w drodze do Karpacza.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Wszystko co opromienia s\u0142o\u0144ce? A to takie ciemne miejsce?<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zaraz za Spalon\u0105 Stra\u017cnic\u0105 czerwony szlak przekszta\u0142ca si\u0119 w wy\u0142o\u017cony kocimi \u0142bami chodniczek, kt\u00f3ry w niczym nie ust\u0119puje przeci\u0119tnym miejskim pieszym ci\u0105gom komunikacyjnym. S\u0142owo daj\u0119, tu jest jak na Starym Mie\u015bcie w Warszawie. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce bryczek i handlarzy wszechobecnym plastikowym bublem nie wpuszczaj\u0105, a ludzie s\u0142upy nie wykrzykuj\u0105 nic o przepysznych pierogach w pobliskiej restauracji, tylko 7 km w tamt\u0105 stron\u0119, tu jest menu, prosz\u0119 sobie poczyta\u0107, serdecznie zapraszamy.<\/p>\n\n\n\n

Skupiam si\u0119 na bieganiu uparcie wypatruj\u0105c jeszcze jednego \u017celaznego punktu w programie ka\u017cdej wycieczki w Karkonosze. Gdyby widoczno\u015b\u0107 sprzed kilkudziesi\u0119ciu minut by\u0142a na takim samym poziome, z pewno\u015bci\u0105 bym j\u0105 ju\u017c widzia\u0142. Tymczasem mg\u0142a ogranicza m\u00f3j zasi\u0119g do nieca\u0142ych 70 metr\u00f3w. Mimo to wiem, \u017ce ona gdzie\u015b tam jest. Kr\u00f3lowa. Ta jedyna. Niepozorna, bo wybijaj\u0105ca si\u0119 zaledwie odrobin\u0119 ponad 1600 metr\u00f3w ponad poziom morza, jednak nadal jest to prawie 200 metr\u00f3w wi\u0119cej ni\u017c Grzbiet Karkonoszy i prawie kilometr wi\u0119cej ni\u017c le\u017c\u0105cy u jej st\u00f3p Karpacz.<\/p>\n\n\n\n

Pomimo marnej widoczno\u015bci nie brakuje ch\u0119tnych na podbicie najwy\u017cszego szczytu Karkonoszy. Ludzie zmierzaj\u0105 t\u0142umnie Drog\u0105 Jubileuszow\u0105 znikaj\u0105c we mgle, zupe\u0142nie jak mieszka\u0144cy Bridgton w s\u0142ynnej powie\u015bci Stephena Kinga. Ch\u0119tnie bym sprawdzi\u0142, czy na na karkonoskich turyst\u00f3w nie czyhaj\u0105 tam ca\u0142e masy krwio\u017cerczych potwor\u00f3w, jak to mia\u0142o miejsce w ksi\u0105\u017cce mistrza horror\u00f3w, ale tym razem ominie mnie wycieczka na \u015anie\u017ck\u0119. Trasa UltraKotliny skr\u0119ca tu\u017c za Domem \u015al\u0105skim czerwonym szlakiem w d\u00f3\u0142 do Karpacza. W ko\u0144cu to bieg wok\u00f3\u0142 Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej, a nie po najwy\u017cszych szczytach Sudet\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Gdzie\u015b tam jest \u015anie\u017cka!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Teraz dopiero zaczyna si\u0119 zabawa. Zej\u015bcie do Doliny \u0141omniczki to 400 metr\u00f3w deniwelacji na odcinku 2 km. Zaczyna si\u0119 niewinnie pojedynczymi schodkami wyciosanymi w \u015bcie\u017cce, ale ju\u017c po kilkudziesi\u0119ciu metrach robi si\u0119 naprawd\u0119 stromo. Stopnie projektowane chyba specjalnie dla Hagrida, olbrzyma z Harrego Pottera, wymagaj\u0105 nie lada spr\u0119\u017cysto\u015bci kroku. Szczerze wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 ludziom podchodz\u0105cym pod g\u00f3r\u0119, kt\u00f3ry musz\u0105 zadziera\u0107 nogi ponad swoje g\u0142owy, \u017ceby wdrapa\u0107 si\u0119 na g\u00f3r\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Wpadam w trans i przebieram nogami zbiegaj\u0105c w d\u00f3\u0142 ze \u015bmierci\u0105 w oczach. Mam wra\u017cenie, \u017ce odrobin\u0119 przesadzam, ale ci\u0119\u017cko mi zwolni\u0107 w tych warunkach. Co wi\u0119cej, spore zag\u0119szczenie turyst\u00f3w r\u00f3wnie\u017c mi przeszkadza, poniewa\u017c trudno si\u0119 ich omija na w\u0105skiej \u015bcie\u017cce, kt\u00f3ra z jednej strony ma przepa\u015b\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie moje g\u0142o\u015bne sapanie na przemian z be\u0142kotliwym \u201eprzepraszam\u201d wystarcza w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w, \u017ceby ludzie pozwolili mi swobodnie siebie min\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Gdy jestem znacznie poni\u017cej Domu \u015al\u0105skiego i p\u0119dz\u0119 na z\u0142amanie karku w kierunku Karpacza, kobieta kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w przede mn\u0105 krzyczy \u201euwaga, \u015blisko!\u201d. Zanim zd\u0105\u017cam przeprocesowa\u0107 ten komunikat, zr\u00f3wnuje si\u0119 z ni\u0105 i dopiero w tym samym momencie gdy moja stopa l\u0105duje na kr\u00f3ciutkim, zaledwie metrowym mostku nad drobnym strumyczkiem, dociera do mnie co ta \u017cyczliwa pani pr\u00f3bowa\u0142a mi przekaza\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Szlak, kt\u00f3rym pod\u0105\u017cam prowadzi nachylonym w kierunku p\u00f3\u0142nocnym zboczem Karkonoszy, kt\u00f3re jeszcze nie zosta\u0142o obj\u0119te ciep\u0142ymi porannymi promieniami s\u0142onecznymi. Wszystko jest tutaj zacienione, a tym samym temperatura przy powierzchni ziemi zdecydowanie ni\u017csza ni\u017c na g\u00f3rze. Zapewne blisk\u0105 zeru, poniewa\u017c w wielu miejscach, chocia\u017cby na drewnianych deskach, nadal le\u017cy przyzwoita warstwa szronu, z czego zdaj\u0119 sobie spraw\u0119 dopiero przy bezpo\u015brednim kontakcie z nim.<\/p>\n\n\n\n

Jedna nog\u0105 l\u0105duje na drewnianym mostku, druga ju\u017c zbiera si\u0119 do zatoczenia \u0142uku wysuni\u0119cia si\u0119 do przodu, jednak fizyka jest dla mnie bezlitosna i nie pozwala mi na osi\u0105gni\u0119cie zamierzonego celu. Pr\u0119dko\u015b\u0107 nabrana podczas zbiegu przek\u0142ada si\u0119 na p\u0119d nadaj\u0105cy mi po\u015blizg na jednej nodze. Gdyby nie moja ograniczona elastyczno\u015b\u0107, m\u00f3g\u0142bym teraz podnie\u015b\u0107 drug\u0105 nog\u0119 wysoko do g\u00f3ry, a z r\u0105k zrobi\u0107 okr\u0105g nad g\u0142ow\u0105 i niczym Jekatierina Kurakowa zebra\u0107 za ten spontaniczny przejazd na wyimaginowanej \u0142y\u017cwie najwy\u017csze noty od turyst\u00f3w schodz\u0105cych mi aktualnie z drogi w obawie o swoje \u017cycia. Na szcz\u0119\u015bcie czasu na reakcje jest niewystarczaj\u0105co i nawet nie zd\u0105\u017cam o tym pomy\u015ble\u0107. Zamiast tego sun\u0119 na drugi koniec mostka, z przera\u017ceniem przeci\u0105gaj\u0105c \u201eu\u201d w jedynym pasuj\u0105cym do tej sytuacji kr\u00f3tkim s\u0142owie, na szcz\u0119\u015bcie nieco zag\u0142uszonym przez wystraszone ochy, achy i ojejki zgromadzonych wok\u00f3\u0142 mnie os\u00f3b. I nie chodzi o s\u0142owo \u201euwaga!\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Forma \u015blizgawki w Karkonoszach.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ku mojemu wielkiemu zdziwieniu, na jednej nodze doje\u017cd\u017cam do ko\u0144ca drewnianego mostka, gdzie podeszwa buta momentalnie \u0142apie pe\u0142n\u0105 przyczepno\u015b\u0107 na twardej i ubitej ziemi, a ja staj\u0119 pewnie na obu ko\u0144czynach z g\u0119b\u0105 otwart\u0105 na wp\u00f3\u0142 ze zdziwienia, na wp\u00f3\u0142 z jeszcze niedoko\u0144czonego s\u0142owa bardzo wulgarnie okre\u015blaj\u0105cego m\u00f3j nastr\u00f3j. Zdezorientowany ogl\u0105dam si\u0119 za siebie pr\u00f3buj\u0105c zrozumie\u0107 co w\u0142a\u015bciwie si\u0119 sta\u0142o, ale chyba nie dam rady tego zrekonstruowa\u0107. Pomruki turyst\u00f3w gratuluj\u0105ce mi wyj\u015bcia z tego zdarzenia bez najmniejszego szwanku utwierdzaj\u0105 mnie w przekonaniu, \u017ce gdyby uda\u0142o si\u0119 ten numer powt\u00f3rzy\u0107, najlepiej dodatkowo \u017congluj\u0105c p\u0142on\u0105cymi pochodniami, miejsce w p\u00f3\u0142finale Mam Talent mia\u0142bym gwarantowane, jednak obawiam si\u0119, \u017ce cho\u0107bym nie wiem jak pr\u00f3bowa\u0142, to ka\u017cda pr\u00f3ba odtworzenia tych zwinnych ruch\u00f3w jakbym od dzieci\u0144stwa ta\u0144czy\u0142 flamenco, sko\u0144czy\u0142aby si\u0119 wypadkiem albo \u015bmierci\u0105. Moj\u0105 i wszystkich turyst\u00f3w w okolicy.<\/p>\n\n\n\n

Wystarczy. Zbyt wiele razy ogl\u0105da\u0142em Oszuka\u0107 przeznaczenie, kiedy jeszcze by\u0142em niczego nie\u015bwiadomym nastolatkiem, \u017ceby nie zrozumie\u0107 tego przekazu. Drugiej szansy nie b\u0119dzie. Albo zwolni\u0119, albo na Symbolicznym Cmentarzu Ofiar G\u00f3r w Karkonoszach b\u0119dzie musia\u0142a pojawi\u0107 si\u0119 jeszcze jedna tabliczka, bynajmniej nie za wk\u0142ad w rozw\u00f3j turystyki w tym rejonie. Kupuj\u0119. Chc\u0119 m\u00f3c tu kiedy\u015b wr\u00f3ci\u0107. Jest jeszcze zdecydowanie zbyt du\u017co szlak\u00f3w g\u00f3rskich, kt\u00f3re chcia\u0142bym odwiedzi\u0107. W\u0142\u0105czam ni\u017cszy bieg i du\u017co bardziej spokojnym krokiem zmierzam do Karpacza.<\/p>\n\n\n\n

Kilka minut przed 11 docieram do pi\u0105tego punktu od\u017cywczego w Karpaczu. Zm\u0119czony, ale w jednym kawa\u0142ku podbiegam do pa\u015bnika i szukam czego\u015b na ciep\u0142o. Niestety r\u00f3wnie dobrze mog\u0119 szuka\u0107 da\u0144 przyrz\u0105dzonych na \u017cyczenie przez szefa kuchni z pobliskiej restauracji. Nawet herbaty nie maj\u0105. Puszczaj\u0105 mi nerwy. Wylewam na wolontariuszy swoje gorzkie \u017cale. Nie rozumiem jak to jest mo\u017cliwe, \u017ce w takich warunkach nie ma nawet wrz\u0105tku. Tam g\u00f3rze ludzie walcz\u0105 o \u017cycie, przepalaj\u0105 wi\u0119cej kalorii ni\u017c Apollo 11 paliwa rakietowego podczas lotu na Ksi\u0119\u017cyc, marzn\u0105 na Grzbiecie Karkonoszy i nawet nie mog\u0105 napi\u0107 si\u0119 herbaty?<\/p>\n\n\n\n

Obs\u0142uga trasy spogl\u0105da na mnie z politowaniem, nie mog\u0105c nic zrobi\u0107. Oni odpowiadaj\u0105 tylko za wydawk\u0119. Nawet gdyby chcieli, to niewiele s\u0105 w stanie zmieni\u0107. A szefa kuchni nie ma. Zrezygnowany zwieszam g\u0142ow\u0119 zastanawiaj\u0105c si\u0119 co w takim razie mo\u017ce mnie zadowoli\u0107, ale wprowadzi\u0142em si\u0119 w stan absolutnej negacji. Nic mi nie odpowiada. I w\u0142a\u015bnie wtedy s\u0142ysz\u0119 za plecami czu\u0142y damski g\u0142os, kt\u00f3ry niczym d\u0142o\u0144 najbli\u017cszej osoby g\u0142adz\u0105ca mnie delikatnie po spoconej resztce w\u0142os\u00f3w roz\u0142adowuje do reszty ca\u0142e nieprzyjemne napi\u0119cie jednym mi\u0142ym zdaniem. Daniel, trzymaj, napij si\u0119 mojej herbaty.<\/p>\n\n\n\n

Zdziwiony odwracam g\u0142ow\u0119, a usta momentalnie formuj\u0105 mi si\u0119 w du\u017ce U. Marta suportuj\u0105ca Staszka, z kt\u00f3rym pozna\u0142em si\u0119 na Biegu Kreta, i kt\u00f3ra podczas tych samych zawod\u00f3w uratowa\u0142a mi \u017cycie u\u017cyczaj\u0105c czo\u0142\u00f3wki w ciemnym lesie, kiedy moja odm\u00f3wi\u0142a wsp\u00f3\u0142pracy, po raz kolejny przychodzi mi z odsiecz\u0105. Mimo, \u017ce nie dosiada pot\u0119\u017cnego rumaka, nie jest ubrana ca\u0142a na bia\u0142o, a za ni\u0105 nie stoi murem oddzia\u0142 wiernych poplecznik\u00f3w, ma co\u015b za co jestem got\u00f3w odda\u0107 nerk\u0119. Termos, a w nim gor\u0105c\u0105 herbat\u0119 z imbirem. Dziewczyno, ju\u017c drugi raz wyci\u0105gasz mnie z do\u0142ka, dzi\u0119kuj\u0119! Marta lekcewa\u017c\u0105co macha r\u0119k\u0105, daj\u0105c mi do zrozumienia, \u017ce nie jest to nawet najmniejszy problem. Uwielbiam takich ludzi. Po prostu pomagaj\u0105. Kompletnie bezinteresownie, dla w\u0142asnej satysfakcji i samospe\u0142nienia.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Kocio\u0142 \u0141omniczki.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zaledwie kilka \u0142yczk\u00f3w tego cudownego naparu pozwala mi odczu\u0107 przyjemne ciep\u0142o we wn\u0119trzu w\u0142asnego cia\u0142a. My\u015bl\u0119, \u017ce Marta nie zdaje sobie sprawy jak wiele to dla mnie znaczy i jak bardzo tego potrzebowa\u0142em. Nastr\u00f3j poprawia mi si\u0119 momentalnie, wi\u0119c postanawiam ku\u0107 \u017celazo, p\u00f3ki gor\u0105ce i jeszcze odrobin\u0119 wykorzysta\u0107 prywatne wsparcie Staszka. Prosz\u0119 Mart\u0119 o wyci\u0105gni\u0119cie z mojego plecaka kabelka do \u0142adowania zegarka, dzi\u0119ki czemu nie b\u0119d\u0119 musia\u0142 si\u0119 rozbiera\u0107. Dziewczyna zgadza si\u0119 bez wahania, wi\u0119c odwracam si\u0119 do niej plecami i widz\u0119 przed sob\u0105 kolesia z fioletowym numerem startowym. M\u00f3j dystans. Nogi robi\u0105 mi si\u0119 mi\u0119kkie. Co do\u2026 Jak to? Przecie\u017c jestem tu zaledwie chwil\u0119, a ostatnie 5 km uczciwie przebiera\u0142em nogami, \u017ceby odrobi\u0107 straty do ch\u0142opak\u00f3w z przodu. Powiem wi\u0119cej. Naprawd\u0119 zasuwa\u0142em, jakby mi si\u0119 pali\u0142o ko\u0142o ty\u0142ka. Nie chce mi si\u0119 wierzy\u0107, \u017ce kto\u015b mnie dogoni\u0142. Nie m\u00f3wi\u0119, \u017ce to niemo\u017cliwe, ale lito\u015bci, nie po takim odcinku!<\/p>\n\n\n\n

– A ty kt\u00f3ry jeste\u015b? \u2013 Pytam go\u015bcia ze zdziwieniem.
 – No drugi! \u2013 Odpowiada jeszcze bardziej zdezorientowany. \u2013 Przed chwil\u0105 by\u0142em drugi, ale chyba zaraz b\u0119d\u0119 trzeci!<\/p>\n\n\n\n

Przemek? W sumie mija\u0142 mnie gdy by\u0142o kompletnie ciemno, nie przyjrza\u0142em si\u0119. Dogoni\u0142em ich? Nie mam poj\u0119cia co powiedzie\u0107. Mrugam jedynie oczami zastanawiaj\u0105c si\u0119 co dalej. W takim razie Tomek przeskoczy\u0142 na pierwsz\u0105 pozycj\u0119, a moja sytuacja jest zdecydowanie lepsza ni\u017c mi si\u0119 wydawa\u0142o. Spogl\u0105dam w g\u00f3r\u0119 wypatruj\u0105c niebia\u0144skich fanfar na moj\u0105 cze\u015b\u0107, albo chocia\u017c ch\u00f3ru p\u00f3\u0142nagich Cherubink\u00f3w, kt\u00f3rych piskliwe g\u0142osiki \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 razem w g\u0142\u0119bok\u0105 harmoni\u0119 p\u0142ynnej melodii tylko po to, \u017ceby zza ich plec\u00f3w wychyli\u0142 si\u0119 pot\u0119\u017cny Serafin, g\u0142\u0119bokim rezonuj\u0105cym basem przebi\u0142 si\u0119 przez wszystkie pozosta\u0142e d\u017awi\u0119ki i wyartyku\u0142owa\u0142 uroczyste \u201ePLUUUUUUU-TAAAaaaa\u201d. Chwila ciszy utwierdza mnie w przekonaniu, \u017ce \u017cadne nadprzyrodzone moce nie popchn\u0119\u0142y mnie do miejsca, w kt\u00f3rym aktualnie si\u0119 znajduj\u0119. Mog\u0119 dzi\u0119kowa\u0107 samemu sobie. No i Marcie! Wprawdzie pomoc dosta\u0142em dopiero na punkcie, ale jej udzia\u0142 w moim og\u00f3lnym obecnym samopoczuciu jest dosy\u0107 kluczowy.<\/p>\n\n\n\n

W tym samym momencie wolontariusze pytaj\u0105 mnie czy chc\u0119 sw\u00f3j przepak. No tak! Zapomnia\u0142em, \u017ce tutaj b\u0119dzie mo\u017cna przebra\u0107 si\u0119 w \u015bwie\u017ce \u0142aszki. Przemek w\u0142a\u015bnie ko\u0144czy przywdziewa\u0107 suche ciuchy, a ja na szybko kalkuluj\u0119. Ciep\u0142ego posi\u0142ku w swoich rzeczach i tak nie mam. Przek\u0105sek na drog\u0119 posiadam wystarczaj\u0105co. Buty spisuj\u0105 si\u0119 znakomicie i nie s\u0105 mokre, wi\u0119c nie ma sensu ich zmienia\u0107, tym bardziej, \u017ce najbli\u017csze odcinki s\u0105 poprowadzone zdecydowanie ni\u017cej ni\u017c Grzbiet Karkonoszy, zatem spodziewam si\u0119 biegowych kawa\u0142k\u00f3w na przyjemnym pod\u0142o\u017cu. Konfekcja, kt\u00f3r\u0105 mam na sobie, ju\u017c troch\u0119 \u015bmierdzi, ale na twarzy Marty nie by\u0142o wida\u0107 oznak obrzydzenia, kiedy si\u0119 do mnie zbli\u017cy\u0142a, wi\u0119c najwyra\u017aniej nie jest a\u017c tak tragicznie. W takim razie szkoda czasu. Zostaj\u0119 w tym samym zestawie. Rozgl\u0105dam si\u0119 jedynie za jak\u0105kolwiek toalet\u0105, bo czuj\u0119, \u017ce ju\u017c zaczyna mi je\u017adzi\u0107 w \u017co\u0142\u0105dku i warto by\u0142by pozby\u0107 si\u0119 nadbaga\u017cu, jednak najwyra\u017aniej mam zbyt du\u017ce wymagania. Przemek ju\u017c rusza, wi\u0119c macham sam do siebie wyimaginowan\u0105 r\u0119k\u0105, t\u0142umacz\u0105 sobie, \u017ce sytuacja nie jest jeszcze podbramkowa i ruszam zaraz za nim do Prze\u0142\u0119czy Kowarskiej.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Poni\u017cej Karkonoszy.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

KARPACZ -> PRZE\u0141\u0118CZ KOWARSKA: 11 km (84 km)<\/h3>\n\n\n\n

Nieprawdopodobnie towarzyska jest ta UltraKotlina. Tak samo, jak sp\u0119dzi\u0142em z Tomkiem kilkadziesi\u0105t kilometr\u00f3w na trasie, tak teraz z Przemkiem r\u00f3wnie\u017c ruszamy rami\u0119 w rami\u0119, zupe\u0142nie jak starzy znajomi, zaczynaj\u0105c gadk\u0119 o samopoczuciu i warunkach na trasie. Po ponad 70 km biegu \u017caden z nas nie pr\u00f3buje gwiazdorzy\u0107, obaj wiemy, \u017ce mi\u0142o jest raz na jaki\u015b czas g\u0119b\u0119 do kogo\u015b otworzy\u0107 i urozmaici\u0107 sobie podr\u00f3\u017c.<\/p>\n\n\n\n

Beztroska rado\u015b\u0107 trwa zaledwie kilkaset metr\u00f3w, do momentu, gdy orientuj\u0119 si\u0119, \u017ce zegarek mi si\u0119 nie \u0142aduje, mimo \u017ce Marta pod\u0142\u0105czy\u0142a mi kabelki na punkcie od\u017cywczym. Marszcz\u0119 brwi staraj\u0105c si\u0119 si\u0142\u0105 woli zadzia\u0142a\u0107 na swobodny przep\u0142yw pr\u0105du pomi\u0119dzy powerbankiem a Garminem, ale niewystarczaj\u0105ca ilo\u015b\u0107 midichlorian\u00f3w, odpowiedzialnych za zdolno\u015b\u0107 pos\u0142ugiwania si\u0119 mocami Jedi nie przynosi poprawy sytuacji. Has\u0142o do windy r\u00f3wnie\u017c nie pomaga. Przemek, m\u00f3g\u0142by\u015b sprawdzi\u0107 czy kabelki mam dobrze podpi\u0119te w Powerbanku?<\/p>\n\n\n\n

Przemek bez \u017cadnego problemu zatrzymuje si\u0119 razem ze mn\u0105 trac\u0105c swoje cenne sekundy i grzebie w moim Grivelu szukaj\u0105c odpowiednich przewod\u00f3w. Mimo, \u017ce wszystko wygl\u0105da w porz\u0105dku, z jakiego\u015b powodu zegarek si\u0119 nie \u0142aduje. Nie pomaga nawet tajna wiedza poznana dawno temu, kt\u00f3ra sprowadza si\u0119 do grzmotni\u0119cia wadliwym sprz\u0119tem o co\u015b twardego. W tym wypadku do dyspozycji mam jedynie sw\u00f3j kijek, ale m\u00f3j Garmin nadal r\u017cnie Sobonia, b\u0119d\u0105c kompletnie oboj\u0119tnym na wszelkie bod\u017ace zewn\u0119trzne jak rzeczony polityk PiSu podczas zezna\u0144 przed komisj\u0105 \u015bledcz\u0105 do spraw wybor\u00f3w kopertowych.<\/p>\n\n\n\n

Nawet nie chce mi si\u0119 bardziej bluzga\u0107. Jestem przekonany, \u017ce to r\u00f3wnie\u017c nic nie zmieni. Nie zatrzymuj\u0119 Przemka. Tutaj ko\u0144czy si\u0119 nasza wsp\u00f3lna wycieczka. To chwil\u0119 potrwa, wi\u0119c le\u0107 jak chcesz. Nie musz\u0119 mu dwa razy powtarza\u0107. Rusza w dalsz\u0105 drog\u0119, a ja zdejmuj\u0119 plecak i przepinam wszystkie ko\u0144c\u00f3wki moich kabelk\u00f3w czekaj\u0105c na jak\u0105kolwiek reakcj\u0119. Po kilku chwilach i tych samych wielokrotnych manewrach przewodami zauwa\u017cam na zegarku symbol b\u0142yskawicy, a ikonka baterii przyjmuje \u017c\u00f3\u0142ty kolor. Zwyci\u0119stwo! Nie rozumiem dlaczego dopiero za pi\u0119tnastym razem, ale najwa\u017cniejsze, \u017ce problem jest ju\u017c rozwi\u0105zany. Spogl\u0105dam w g\u00f3r\u0119 Tabaczanej \u015acie\u017cki, kt\u00f3r\u0105 prowadzi trasa UltraKotliny, ale po Przemku nie pozosta\u0142 nawet ob\u0142ok kurzu. Raz ju\u017c go dogoni\u0142em. Mo\u017ce drugi raz r\u00f3wnie\u017c si\u0119 uda.<\/p>\n\n\n\n

Kolejne 6,5 km to przyjemny zielony szlak poprowadzony szerokim klepiskiem, kt\u00f3re utwierdza mnie w przekonaniu, \u017ce zmiana but\u00f3w nie by\u0142a konieczna. Ku mojemu zdziwieniu odnajduje nawet w sobie wystarczaj\u0105ce pok\u0142ady energii, \u017ceby biec, mimo \u017ce przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu trasa pnie si\u0119 delikatnie do g\u00f3ry. Nawijam do siebie bez opami\u0119tania prawi\u0105c komplementy pod w\u0142asnym adresem. Po herbatce od Marty, po dogonieniu Przemka, po tym jak si\u0119 okaza\u0142o, \u017ce odcinek w Karkonoszach poszed\u0142 mi naprawd\u0119 przyzwoicie, zaczynam chwali\u0107 dzie\u0144 przed zachodem s\u0142o\u0144ca. Ju\u017c niejednokrotnie si\u0119 na tym przejecha\u0142em, z reszt\u0105 nie tylko ja.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
W pogoni za Przemkiem.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Internety s\u0105 pe\u0142ne zabawnych filmik\u00f3w, na kt\u00f3rych sportowcy z przer\u00f3\u017cnych dyscyplin nie do ko\u0144ca rozumiej\u0105, \u017ce zawody nie s\u0105 sko\u0144czone, dop\u00f3ki nie s\u0105 sko\u0144czone. Ile\u017c razy widzia\u0142em jak lider w ge\u015bcie zwyci\u0119stwa podnosi do g\u00f3ry zaci\u015bni\u0119t\u0105 pi\u0119\u015b\u0107, zwalnia przed met\u0105, u\u015bmiecha si\u0119, i\u2026 przegrywa. A tak by\u0142o pi\u0119knie, g\u0142ow\u0119 mu ju\u017c zaprz\u0105ta\u0142y kolejne zapytania od potencjalnych sponsor\u00f3w po wygranej, tymczasem zawodnik z drugiej linii nie odpuszcza i przekracza lini\u0119 mety jako pierwszy na wymijaj\u0105c lidera na ostatnich metrach. Tak w\u0142a\u015bnie wygl\u0105da pogo\u0144 za marzeniami, celami i aspiracjami, kt\u00f3re rozbijaj\u0105 si\u0119 w drobny mak, a \u015bcigaj\u0105cej je osobie nie pozostaje nic innego jak wykrzycze\u0107 w najlepszym wypadku \u201eNieeee!\u201d w niebog\u0142osy, bo nic wi\u0119cej nie da si\u0119 zrobi\u0107, a bluzga\u0107 nie wypada. Z reszt\u0105 wcale nie musz\u0119 szuka\u0107 takich przyk\u0142ad\u00f3w daleko. Moja utrata trzeciego miejsca dwa lata wcze\u015bniej podczas Ultra Trail Ma\u0142opolska na dwa kilometry przed met\u0105 nadal czasami \u015bni mi si\u0119 po nocach, zn\u0119caj\u0105c si\u0119 nade mn\u0105 i przypominaj\u0105c o tym, \u017ce wcale nie trudno jest znale\u017a\u0107 lepszych mocarzy.<\/p>\n\n\n\n

Tymczasem ja nawet nie jestem z przodu. Ja jestem tym po\u015bcigowym, kt\u00f3ry wyobra\u017ca sobie jak dogania lider\u00f3w i odbiera im palm\u0119 pierwsze\u0144stwa. Dzielenie sk\u00f3ry na nied\u017awiedziu level hard. Z drugiej strony je\u015bli co\u015b dzia\u0142a, to nie ma powodu, \u017ceby tego nie stosowa\u0107. Jako\u015b musz\u0119 sobie doda\u0107 otuchy. A je\u015bli nie dogoni\u0119 Przemka, te\u017c nie b\u0119d\u0119 p\u0142aka\u0107. Sprzedaj\u0119 sobie dalej, \u017ce skoro odrobi\u0142em straty, to teoretycznie jeszcze bardziej zabezpieczy\u0142em swoj\u0105 trzeci\u0105 pozycj\u0119. Najni\u017cszy schodek podium to nadal podium, kt\u00f3rego zdobycie uda\u0142o mi si\u0119 tylko raz w biegach ultra. Mi\u0142o by\u0142oby to powt\u00f3rzy\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Zaraz za Prze\u0142\u0119czk\u0105 Okraj sytuacja z nachyleniem trasy si\u0119 odmienia. Od tego miejsca, a\u017c do kolejnego punktu od\u017cywczego b\u0119dzie ju\u017c tylko z g\u00f3rki. Zaczyna si\u0119 po\u017cywk\u0105 dla moich asfalt\u00f3wek pod postaci\u0105 \u017c\u00f3\u0142tego szlaku poprowadzonego wzd\u0142u\u017c drogi krajowej 368. Powoli rozp\u0119dzam moje zm\u0119czone ko\u0144czyny, szybko zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do moich maksymalnych mo\u017cliwo\u015bci, i wychwalam sam siebie za zawrotn\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107, znacznie wy\u017csz\u0105 ni\u017c spodziewa\u0142em si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107. Tymczasem za moimi plecami dochodzi mnie charakterystyczne dla sportowych but\u00f3w klepanie podeszwy o asfalt, po\u0142\u0105czone z regularnym posapywaniem. Kto\u015b mnie dogania. Mam ogromn\u0105 nadziej\u0119, \u017ce to zawodnik z kr\u00f3tszego dystansu. Z pewno\u015bci\u0105 ju\u017c za chwil\u0119 si\u0119 o tym przekonam.<\/p>\n\n\n\n

Nie stawiam oporu. Nie ma sensu. Maj\u0105c do mety jeszcze 100 km nie jestem w stanie tak d\u0142ugo broni\u0107 swojej pozycji. Je\u015bli go\u015b\u0107 biegnie 140, i tak mnie \u0142yknie bez problemu. Je\u015bli leci 180 tak jak ja i z\u0142apa\u0142 mnie teraz, to r\u00f3wnie\u017c mnie poci\u015bnie bez myd\u0142a i trzeba b\u0119dzie uzna\u0107 jego wy\u017cszo\u015b\u0107. Czekam z niecierpliwo\u015bci\u0105, a\u017c czaj\u0105cy si\u0119 za mn\u0105 po\u015bcigowy przeprowadzi atak frontalny, ale nic takiego nie nast\u0119puje. Pastwi si\u0119 nade mn\u0105. Czuj\u0119 presj\u0119. S\u0142ysz\u0119 wyra\u017anie jego oddech dos\u0142ownie krok za mn\u0105 i z przera\u017cenia zaciskam mocniej po\u015bladki. Dlaczego on nie atakuje? Na co czeka?<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pe\u0142no tego na trasie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W 2016 roku firma Nike og\u0142osi\u0142a projekt Breaking2, maj\u0105cy na celu z\u0142ama\u0107 magiczn\u0105 barier\u0119 dw\u00f3ch godzin w maratonie, co przy rekordzie \u015bwiata wynosz\u0105cym wtedy 2:02:57 by\u0142o niczym atak na pr\u0119dko\u015b\u0107 d\u017awi\u0119ku 70 lat wcze\u015bniej. W\u00f3wczas pojawi\u0142o si\u0119 zadziwiaj\u0105co du\u017co ekspert\u00f3w od aeronautyki, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych panowa\u0142o powszechnie przekonanie, \u017ce pokonanie bariery d\u017awi\u0119ku stanowi nieprzekraczaln\u0105 granic\u0119 dla cz\u0142owieka i technologii. To zupe\u0142nie jak dzisiaj w Polsce: kiedy nasza reprezentacja gra w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105, wszyscy s\u0105 specjalistami od futbolu, gdy w Warszawie buduje si\u0119 Muzeum Sztuki Nowoczesnej, ka\u017cdy twierdzi, \u017ce posiada czarny pas z urbanistyki, planowania przestrzennego i architektury krajobrazu, a gdy \u015bwiatu zagra\u017ca \u015bmiertelna choroba zaka\u017ana, nasi rodacy nagle s\u0105 w stanie pochwali\u0107 si\u0119 kompetencjami epidemiologicznymi, pulmonologicznymi i kardiologicznymi na miar\u0119 pracy doktorskiej w Uniwersytecie Oxfordzkim. Mimo to m\u0105dre g\u0142owy z Bell Aircraft Corporation nie przejmowa\u0142y si\u0119 za bardzo opini\u0105 publiczn\u0105 i rozpocz\u0119\u0142y prace nad samolotami eksperymentalnymi XS-1, a ju\u017c rok p\u00f3\u017aniej Chuck Yeager polecia\u0142 szybciej ni\u017c 1 mach na pok\u0142adzie testowego statku powietrznego Bell X-1.<\/p>\n\n\n\n

W analogiczny spos\u00f3b Nike d\u0142ugo g\u0142owi\u0142o si\u0119 jaka formacja pacemaker\u2019\u00f3w b\u0119dzie idealna dla biegacza i pomo\u017ce mu wykr\u0119ci\u0107 jeszcze bardziej zawrotne wyniki. Konsultacje z najwi\u0119kszymi ekspertami aerodynamiki ci\u0105gn\u0119\u0142y si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 i ostatecznie ustalono najbardziej optymalny oddzia\u0142 zaj\u0105c\u00f3w w formie tr\u00f3jk\u0105ta, kt\u00f3rych z kolei poprzedza\u0142 ogromny wy\u015bwietlacz czasu biegu oraz laserowe linie nadaj\u0105ce optymalny tor trasy. Temu plenerowemu laboratorium czego\u015b niestety zabrak\u0142o i ostatecznie Eliud Kipchoge dobieg\u0142 na met\u0119 zaledwie 26 sekund po zak\u0142adanym czasie 1:59:59, co i tak zosta\u0142o odtr\u0105bione jako sukces i wcale nie by\u0142a to \u017cenuj\u0105ca propaganda do jakiej przyzwyczaili nas ruscy, przyk\u0142adowo wycofuj\u0105c si\u0119 z Afganistanu po 10 latach z ogromnymi stratami i zmarnowanymi miliardami rubli, ale nazywaj\u0105c swoje dzia\u0142ania zako\u0144czeniem misji pomocy dla bratniego narodu afga\u0144skiego. Z reszt\u0105 z Breaking2 zosta\u0142y wyci\u0105gni\u0119te odpowiednie wnioski, a praca domowa odrobiona, przez co znakomity Kenijczyk ju\u017c 2 lata p\u00f3\u017aniej dopi\u0105\u0142 swego wykr\u0119caj\u0105c 1:59:40 na kr\u00f3lewskim dystansie podczas podobnego projektu o tytule Ineos 1:59 Challenge.<\/p>\n\n\n\n

Czy w takim razie kolesiowi za mn\u0105 chodzi o zwyk\u0142y drafting? O zakazie tego typu aktywno\u015bci w regulaminie UltraKotliny nie ma s\u0142owa, wi\u0119c czepia\u0107 si\u0119 nie mog\u0119. Ale mog\u0119 mu jedynie wsp\u00f3\u0142czu\u0107, poniewa\u017c ju\u017c od poprzedniego punktu czuj\u0119, \u017ce m\u00f3j \u017co\u0142\u0105dek domaga si\u0119 czego\u015b normalnego do jedzenia. Po owsianych ciasteczkach, \u017celach, cukierkach, bananach, coli, izotonikach i zaledwie dw\u00f3ch miskach roso\u0142u niebezpiecznie zbli\u017ca si\u0119 moment, gdy ta wybuchowa mieszanka zwyczajnie zaczyna mi si\u0119 przelewa\u0107. Strawi\u0107 tego za bardzo ju\u017c nie da rady, wi\u0119c organizm walczy jak mo\u017ce, a \u017ce na ten moment jest w stanie ratowa\u0107 si\u0119 jedynie sublimacj\u0105, to puszczam co chwil\u0119 tak sakramencko \u015bmierdz\u0105ce b\u0105ki, \u017ce kole\u015b za mn\u0105 musi cierpie\u0107 na anosmi\u0119, albo ma takie same problemy jak ja i nie potrafi rozr\u00f3\u017cni\u0107 swoich pierd\u00f3w od moich. Cho\u0107 to chyba nie powinno a\u017c tak bardzo dziwi\u0107, podejrzewam, \u017ce ja r\u00f3wnie\u017c mia\u0142bym z tym problem.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Kraniec Karkonoszy.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Biegniemy sobie dalej formacj\u0105 poci\u0105gow\u0105, ja nadal robi\u0119 za lokomotyw\u0119, z tym \u017ce nie jest to wypasiony elektryczny EuroSprinter Siemensa, ale stary radziecki spalinowy \u0141TZ wyrzucaj\u0105cy co chwila za siebie toksyczne efekty spalania paliwa. Pasa\u017cerowi z ty\u0142u zupe\u0142nie to nie przeszkadza. Siedzi sobie wygodnie podczepiony pod m\u00f3j zadek i w pewnym momencie zagaduje dla zabicia czasu.<\/p>\n\n\n\n

– A czy to pan Daniel Pluta?
 – Tiaaaa\u2026 – Odpowiadam zachodz\u0105c w g\u0142ow\u0119, kt\u00f3ra to cz\u0119\u015b\u0107 mojego ty\u0142u jest na tyle charakterystyczna, \u017ce pozwala mnie rozpozna\u0107.
 – U\u0142aaaa\u2026 Jakie tu osobisto\u015bci na tym biegu mo\u017cna spotka\u0107. \u2013 Peroruje dalej smaruj\u0105c mi, \u017ce czyta w miar\u0119 regularnie mojego bloga, cho\u0107 relacji z Biegu Kreta jeszcze nie zm\u0119czy\u0142, co akurat wcale mnie nie dziwi ze wzgl\u0119du na jej obj\u0119to\u015b\u0107. Niemniej niesamowicie jest mi mi\u0142o, \u017ce obcym ludziom chce si\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0107 naprawd\u0119 du\u017co czasu na przej\u015bcie przez moje wspomnieniuszki i jeszcze do tego pozytywnie si\u0119 o nich wypowiada\u0107. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce Kamil, bo tak przedstawia si\u0119 m\u00f3j rozm\u00f3wca, biegnie nadal za mn\u0105 i nie widzi jak pal\u0119 ceg\u0142\u0119 ze wstydu.<\/p>\n\n\n\n

I znowu mam towarzysza do wsp\u00f3\u0142cierpienia. Ponownie kilometry zaczynaj\u0105 szybciej p\u0142yn\u0105\u0107, a uwaga zostaje odci\u0105gni\u0119ta od zm\u0119czenia i znu\u017cenia na rzecz rozm\u00f3w o Maryni i jej czterech literach. Beztroska podr\u00f3\u017c trwa jeszcze kilkaset metr\u00f3w do momentu, gdy zbiegamy z drogi krajowej 368 zgodnie z \u017c\u00f3\u0142tym szlakiem turystycznym prowadz\u0105cym przez poka\u017anych rozmiar\u00f3w w\u0105w\u00f3z, na \u015brodku kt\u00f3rego swobodne przej\u015bcie uniemo\u017cliwia ogromna ka\u0142u\u017ca b\u0142otna.<\/p>\n\n\n\n

Nie ma jak tego omin\u0105\u0107, wi\u0119c staj\u0119 bezradnie na ostatnim suchym skrawku ziemi i zaczynam rzuca\u0107 mi\u0119sem. Kamil za mn\u0105 nawet si\u0119 nie zatrzymuje, t\u0142umacz\u0105c mi, \u017ce to i tak w niczym nie pomo\u017ce. Nie ma si\u0119 co przejmowa\u0107, trzeba po prostu zagry\u017a\u0107 z\u0119by i lecie\u0107 dalej przed siebie. Ja w mi\u0119dzyczasie przypominam sobie te wszystkie momenty na poprzednich ultramaratonach, kiedy pr\u00f3bowa\u0142em bezskutecznie omin\u0105\u0107 tego typu przeszkody i zawsze ko\u0144czy\u0142o si\u0119 to fiaskiem oraz mokrymi butami, wi\u0119c tym razem postanawiam nie traci\u0107 czasu. Zgodnie z zaleceniami mojego kolegi zagryzam z\u0119by i zr\u00f3wnuj\u0119 si\u0119 z nim, przy okazji odnosz\u0105c po\u0142owiczny sukces, bo tylko jedna noga wpada mi po kostk\u0119 w b\u0142oto. Druga w jaki\u015b nadprzyrodzony spos\u00f3b pozostaje sucha.<\/p>\n\n\n\n

Nieca\u0142e p\u00f3\u0142 godziny po po\u0142udniu docieramy razem do Prze\u0142\u0119czy Kowarskiej. Rozgl\u0105dam si\u0119 za toalet\u0105, z nadziej\u0105, \u017ce b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 zrzuci\u0107 zb\u0119dny balast, ale stacja pod chmurk\u0105 nie oferuje takich udogodnie\u0144. Nawet przeno\u015bnego toitoi’a brak. Z reszt\u0105 jeszcze nie jestem zdesperowany, wi\u0119c chyba i tak nie da\u0142bym rady si\u0119 zmusi\u0107 do wej\u015bcia do tego typu urz\u0105dzenia sanitarnego. A co do samego pa\u015bnika, to przynajmniej maj\u0105 gor\u0105c\u0105 herbat\u0119, przez co tutejszy asortyment przewy\u017csza odrobin\u0119 pozosta\u0142e punkty od\u017cywcze, wi\u0119c chyba nie mam prawa marudzi\u0107. Kamil zgrzany na rekord trasy ju\u017c przebiera n\u00f3\u017ckami w boksach startowych i pyta czy lecimy razem dalej, ale ja znowu potrzebuj\u0119 jeszcze chwili. Musz\u0119 jeszcze co\u015b wrzuci\u0107 na ruszt, bo powoli zaczynam odczuwa\u0107 g\u0142\u00f3d. Jeszcze tego nie do\u015bwiadczy\u0142em na \u017cadnym ultra. Z regu\u0142y zawsze by\u0142o si\u0119 czym zapcha\u0107 w pa\u015bnikach. Tutaj natomiast banany i ciasteczka owsiane wychodz\u0105 mi ju\u017c uszami, a z pozosta\u0142ych rzeczy nic za bardzo mnie nie przekonuje. Wciskam w siebie troch\u0119 suchych przek\u0105sek i pokonuj\u0105c odruch wymiotny powolnym krokiem ruszam w dalsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 trasy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Rudawy Janowickie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

PRZE\u0141\u0118CZ KOWARSKA -> JANOWICE WIELKIE: 18 km (102 km)<\/h3>\n\n\n\n

Ledwo wychodz\u0119 z punktu i od razu czuj\u0119 jak ci\u015bnienie prawie rozsadza mi ty\u0142ek. Oj nie jest dobrze. Wr\u00f3ci\u0142bym na punkt, gdyby by\u0142o po co, ale nic mi tam nie pomo\u017ce. Du\u017co rzeczy mog\u0119 znie\u015b\u0107, ale ju\u017c dawno si\u0119 nauczy\u0142em, \u017ce z dup\u0105 si\u0119 nie dyskutuje. Mo\u017cna, ale to stracona pozycja, wi\u0119c patrz\u0105c realistycznie, szkoda czasu, nerw\u00f3w i energii.<\/p>\n\n\n\n

Krew mi buzuje jak zawarto\u015b\u0107 garnka z mondongo z powodu zaopatrzenia na punktach od\u017cywczych. P\u0142ac\u0119 500 z\u0142, a na wi\u0119kszo\u015bci stacji nie ma nawet herbaty i toalety. Znowu b\u0119d\u0119 musia\u0142 wali\u0107 po krzakach. No niby nic strasznego, jestem przygotowany, ale ja naprawd\u0119 lubi\u0119 komfort. Mi\u0142o by\u0142oby posadzi\u0107 ty\u0142ek na desce sedesowej, zamiast ogl\u0105da\u0107 dok\u0142adnie teren zanim \u015bci\u0105gn\u0119 gacie w obawie przed \u017cmij\u0105 zygzakowat\u0105. Wprawdzie to bardzo po\u017cyteczne stworzenie z powodzeniem t\u0119pi\u0105ce ogromn\u0105 liczb\u0119 szkodnik\u00f3w, niemniej nie chcia\u0142bym, \u017ceby jedna z nich pomyli\u0142a moje dyndaj\u0105ce genitalia z kretem i dwiema ryj\u00f3wkami.<\/p>\n\n\n\n

Po ponad 11 godzinach i uporczywej walce z w\u0142asnymi zwieraczami na ostatnich kilometrach docieram do Skalnika, najwy\u017cszego szczytu Rudaw Janowickich i jednocze\u015bnie wyznacznika po\u0142owy mojej trasy. Teoretycznie m\u00f3j cel poni\u017cej doby nadal jest w zasi\u0119gu nogi. Pod warunkiem, \u017ce b\u0119d\u0119 w stanie biec. Niestety tutaj troch\u0119 trudniej znale\u017a\u0107 motywacj\u0119. W Karkonoszach przepi\u0119kne widoki nap\u0119dza\u0142y mnie do dalszej drogi. Samo patrzenie na Kotlin\u0119 Jeleniog\u00f3rsk\u0105 \u0142adowa\u0142o moje akumulatory i pozwala\u0142o na kontynuowanie wycieczki. Teraz, w ni\u017cszych partiach g\u00f3r jestem w zasadzie ca\u0142y czas w lesie. Nadal jest przyjemnie, nadal jestem otoczony przez natur\u0119, jednak brakuje mi fantastycznych widok\u00f3w i grani, z kt\u00f3rych mo\u017cna zawiesi\u0107 oko na czym\u015b wizualnie atrakcyjnym.<\/p>\n\n\n\n

W\u0142a\u015bnie tutaj Daniel, Maciek i Gniewko zarz\u0105dzili nocleg przy kamiennej \u0142awce poni\u017cej Skalnika. Sam ch\u0119tnie bym skorzysta\u0142, mimo \u017ce w moim przypadku jest \u015brodek dnia. Zm\u0119czenie daje mi o sobie zna\u0107. \u0179le to wszystko zrobi\u0142em. Przyjazd tutaj na wariata, bez odpoczynku, zbiera teraz swoje \u017cniwo. Nawet biegn\u0105c z g\u00f3rki musz\u0119 co jaki\u015b czas przechodzi\u0107 do marszu, \u017ceby odsapn\u0105\u0107. Znu\u017cenie przypomina mi o nieprzespanej nocy do tego stopnia, \u017ce nawet mruganie mnie m\u0119czy. Oczy mam suche jak dowcipy pana Karola w Familiadzie. Jednak soczewki zamiast okular\u00f3w nie by\u0142y najlepszym pomys\u0142em. Do tego wszystkiego ci\u015bnienie w moim ty\u0142ku ju\u017c teraz osi\u0105ga nieznane mi do tej pory poziomy. Z ca\u0142ych si\u0142 staram si\u0119 zatrzyma\u0107 w sobie tego demona wyrywaj\u0105cego si\u0119 na powierzchni\u0119, licz\u0105c \u017ce w Janowicach Wielkich b\u0119dzie mi dane skorzysta\u0107 z cywilizowanej toalety. W przeciwnym razie dalej z tym balastem raczej nie dojad\u0119 i b\u0119d\u0119 musia\u0142 si\u0119 ratowa\u0107 krzaczorami. W sensie wizyt\u0105 w nich, a nie jako substytutem papieru toaletowego. Do tego pos\u0142u\u017c\u0105 mi chusteczki nawil\u017cane.<\/p>\n\n\n\n

W p\u00f3\u0142 do trzeciej po po\u0142udniu docieram w ko\u0144cu do pozostaj\u0105cego od prawie 400 lat w ruinie Zamku Bolcz\u00f3w. W tej okolicy Gniewko podj\u0105\u0142 decyzje o zej\u015bciu z trasy. Szczerze powiedziawszy to zupe\u0142nie mu si\u0119 nie dziwi\u0119. Ja te\u017c mam ju\u017c tego wszystkiego serdecznie dosy\u0107 i to przy znacznie u\u0142atwionym zadaniu. Posiadam wygodne buty, wystarczaj\u0105co prowiantu i punkty od\u017cywcze po drodze, na kt\u00f3re wprawdzie psiocz\u0119, ale mimo wszystko nadal z nich korzystam. On z kolei mia\u0142 do dyspozycji tylko ci\u0119\u017ckie trepy do w\u0119dr\u00f3wek wysokog\u00f3rskich i kompletnie poobcierane przez nie stopy. Chyba mimo wszystko moje po\u0142o\u017cenie jest lepsze.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Ruiny Zamku Bolcz\u00f3w.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zaraz za ruinami zamku zielony szlak prowadzi ostro w d\u00f3\u0142. Zakasam r\u0119kawy i zdejmuj\u0119 r\u0119kawiczki, bo s\u0142o\u0144ce dosy\u0107 mocno podkr\u0119ca temperatur\u0119, po czym zaczynam dynamiczny zbieg. Niestety kompletnie zm\u0119czone nogi maj\u0105 wyra\u017ane problemy z koordynacj\u0105 ruchow\u0105, co nie idzie w parze z co raz wi\u0119ksz\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105 osi\u0105gan\u0105 w skutek mocnego nachylenia stoku. Widz\u0105c przed sob\u0105 dwa wielkie nic nie znacz\u0105ce kamienie, kt\u00f3rych nie trzeba przeskakiwa\u0107, a wystarczy zwyczajnie obej\u015b\u0107, postanawiam skr\u00f3ci\u0107 sobie drog\u0119 i kocim ruchem zmie\u015bci\u0107 si\u0119 pomi\u0119dzy nimi.<\/p>\n\n\n\n

Plan ca\u0142kiem dobry, pozwalaj\u0105cy mi zaoszcz\u0119dzi\u0107 dobre p\u00f3\u0142 metra z \u0142\u0105cznego dystansu trasy, unikaj\u0105c obej\u015bcia kamieni dooko\u0142a sypie si\u0119 jak domek z kart, gdy zr\u00f3wnuj\u0119 si\u0119 z przeszkod\u0105. Jedn\u0105 nog\u0105 zahaczam o brzeg jednego z g\u0142az\u00f3w, przez co ju\u017c w tym samym momencie wiem, \u017ce sko\u0144czy si\u0119 to twardym l\u0105dowaniem. Lec\u0105c w d\u00f3\u0142 zd\u0105\u017cam jedynie zacisn\u0105\u0107 mocno z\u0119by i wyci\u0105gn\u0105\u0107 przed siebie d\u0142onie, \u017ceby chroni\u0107 twarz. Uderzam g\u0142ucho ca\u0142ym cia\u0142em o ziemi\u0119, pr\u00f3buj\u0105c cho\u0107 odrobin\u0119 zamortyzowa\u0107 ten upadek r\u0119kami. Z moich ust wydobywa si\u0119 puste j\u0119kni\u0119cie, po kt\u00f3rym pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 natychmiastowo podnie\u015b\u0107, ale uderzenie wywo\u0142uje reakcj\u0119 \u0142a\u0144cuchow\u0105 napi\u0119cia mi\u0119\u015bniowego, przechodz\u0105c\u0105 przez ca\u0142e moje cia\u0142o od klatki piersiowej a\u017c do ko\u0144czyn dolnych, gdzie nie maj\u0105c dalszej drogi ucieczki wywo\u0142uje skurcz obu \u0142ydek.<\/p>\n\n\n\n

Przeszywaj\u0105cy moje nogi b\u00f3l jest bezlitosny i uniemo\u017cliwia mi powr\u00f3t do pionu, nie pozostawiaj\u0105c mi \u017cadnych mo\u017cliwo\u015bci poza rozdarciem g\u0119by. M\u00f3j krzyk nie trwa d\u0142ugo, bo po chwili jest przerwany \u017co\u0142niersk\u0105 komend\u0105 rozlegaj\u0105c\u0105 si\u0119 kilka metr\u00f3w przede mn\u0105: Ej! Kurwa! Stoooooop! Pan si\u0119 wyjeba\u0142! Podnosz\u0119 g\u0142ow\u0119 i widz\u0119 dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyzn w towarzystwie dw\u00f3ch kobiet, halsuj\u0105cych pod g\u00f3r\u0119 dla zniwelowania stromego nachylenia i powoli zbli\u017caj\u0105cych si\u0119 do mnie. Najwyra\u017aniej nie tylko mi przewy\u017cszenia daj\u0105 si\u0119 we znaki, bo zanim ci tury\u015bci pokonuj\u0105 dziel\u0105cy nas dystans kilkudziesi\u0119ciu metr\u00f3w, udaje mi si\u0119 przewalczy\u0107 skurcze, podnie\u015b\u0107 si\u0119 o w\u0142asnych si\u0142ach i przeprowadzi\u0107 przegl\u0105d strat. Nie jest \u017ale. Nogi ca\u0142e, spodnie nie podarte, telefon dzia\u0142a, jedynie na prawej d\u0142oni przetar\u0142em sk\u00f3r\u0119, mam rank\u0119 wielko\u015bci dwuz\u0142ot\u00f3wki, z kt\u00f3rej tryska krew. W mi\u0119dzyczasie czw\u00f3rka turyst\u00f3w dochodzi na moj\u0105 wysoko\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

 – O\u015b\u015b wyeb’\u0142\u015b kurwa\u2026 – Zaczyna najwi\u0119kszy i najbardziej weso\u0142y kole\u015b. Gdy jest w p\u00f3\u0142 zdania, dociera do mnie od\u00f3r na wp\u00f3\u0142 przetrawionego alkoholu, zagryzionego swojsk\u0105 kie\u0142bas\u0105. Wydaje mi si\u0119, \u017ce Podwawelska. W\u0119dzona.
 – Potrzebujesz pomocy? \u2013 Pytaj\u0105 zdecydowanie trze\u017awiejsze dziewczyny.
 – A macie mo\u017ce Octonisept? \u2013 Zagaduj\u0119 z nadziej\u0105 patrz\u0105c na krew nadal s\u0105cz\u0105c\u0105 si\u0119 z mojej rany. \u2013 Albo co\u015b innego do dezynfekcji?
 – Niestety nie mamy takich rzeczy\u2026 – Zaczyna jedna z nich, ale \u015bmieszek przerywa jej w p\u00f3\u0142 zdania.
 – Cz\u2019aj kurwa! M’my alkohol! Przemyjemy \u0107 ran\u0119 i b\u0119dzie dopsz!
 – A co to za alkohol? \u2013 Wol\u0119 si\u0119 upewni\u0107, \u017ce go\u015b\u0107 nie chce mi tego posmarowa\u0107 denaturatem, albo innym \u015bmierciono\u015bnym wynalazkiem. \u2013 Spirytus czy gorza\u0142a?
 – Nie nooooo… czysta w\u00f3deczka! \u2013 Wykrzykuje facet wr\u0119cz dumny z siebie.
 – Hmmm\u2026 – Jeszcze przez chwil\u0119 si\u0119 zastanawiam, ale lepsze to ni\u017c nic. Z pewno\u015bci\u0105 nie zaszkodzi. \u2013 Ok, je\u015bli mo\u017cecie troch\u0119 u\u017cyczy\u0107, b\u0119d\u0119 wam dozgonnie wdzi\u0119czny.<\/p>\n\n\n\n

M\u0119\u017cczyzna wyci\u0105ga z plecaka \u017bo\u0142\u0105dkow\u0105 Czyst\u0105 de Lux. W litrowej butelce zosta\u0142 zaledwie naparstek na samym dnie, ale wida\u0107, \u017ce na sknerusa nie trafi\u0142em. Wciela si\u0119 w Stra\u017caka Sama i leje t\u0105 gorza\u0142\u0119 na tyle obficie, jakby gasi\u0142 po\u017car, a sam\u0105 ran\u0119 przeciera mi chusteczk\u0105 bardziej czule ni\u017c mamusia dbaj\u0105ca o pupci\u0119 niemowl\u0119cia, zupe\u0142nie jakby ba\u0142 si\u0119, \u017ce zbyt du\u017cy nacisk na ran\u0119 spowoduje dodatkowy niepotrzebny b\u00f3l. Nagle z przera\u017ceniem potrz\u0105sa g\u0142ow\u0105 na lewo i prawo, jak gdyby wybudza\u0142 si\u0119 z chwilowego omdlenia i wykrzykuje na ca\u0142y g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n

 – \u0141ooo kurwa! T-ty masz pir\u015b\u0107’nek! \u2013 Przygl\u0105da si\u0119 mojej obr\u0105czce z tak\u0105 sam\u0105 zach\u0142anno\u015bci\u0105, z jak\u0105 Gollum wpatrywa\u0142 si\u0119 w Jedyny Pier\u015bcie\u0144. Czekam a\u017c zacznie sycze\u0107 do mnie \u201eM\u00f3j ssssskarb\u2026\u201d, ale facet szybko rozwiewa moje w\u0105tpliwo\u015bci. \u2013 A ja ci\u0119 trzymam za r\u0119k\u0119 jak jaki\u015b peda\u0142!
 – Nie no spoko. \u2013 Do pogl\u0105d\u00f3w Konfederacji raczej mi daleko, ale staram si\u0119 roz\u0142adowa\u0107 napi\u0119cie. \u2013 Nie czuj\u0119 si\u0119 ura\u017cony, w ko\u0144cu to r\u0119ka, a nie moje jajka.<\/p>\n\n\n\n

Jeszcze przez chwil\u0119 badamy si\u0119 wzrokiem, a po chwili ca\u0142a czw\u00f3rka wybucha gromkim \u015bmiechem. Przypisa\u0142bym sobie tutaj jakie\u015b zas\u0142ugi, ale bior\u0105c pod uwag\u0119 ile oni wcze\u015bniej wypili, raczej nawet wspomniany wcze\u015bniej pan Karol spowodowa\u0142by u nich popraw\u0119 nastroj\u00f3w i g\u0142o\u015bne heheszki. Kiedy moi rozm\u00f3wcy ko\u0144cz\u0105 zrywa\u0107 boki, dzi\u0119kuj\u0119 im serdecznie, w ko\u0144cu pomogli bezinteresownie cz\u0142owiekowi w potrzebie. Tymczasem oni na koniec naklejaj\u0105 mi na ran\u0119 plaster i daj\u0105 dwa dodatkowe na drog\u0119, gdybym potrzebowa\u0142 zmieni\u0107 sobie opatrunek. Udaje mi si\u0119 po\u017cegna\u0107 z nimi bez zb\u0119dnych przytulas\u00f3w, \u017cycz\u0105 mi powodzenia w dalszej drodze i ka\u017c\u0105 uwa\u017ca\u0107 na siebie, bo nie wiadomo czy przy kolejnym wypadku b\u0119dzie tak \u0142atwo uzyska\u0107 pomoc. Jeszcze raz k\u0142aniam im si\u0119 w pas, po czym ruszam dalej zbiegiem do Janowic Wielkich, gdzie melduj\u0119 si\u0119 ju\u017c 10 minut p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pa\u015bnik w Janowicach Wielkich.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wolontariusze rado\u015bnie machaj\u0105 do mnie z oddali, zapraszaj\u0105c do pa\u015bnika. Dobiegam do jednego z nich, pytaj\u0105cego mnie czy mam ochot\u0119 na zup\u0119. Odpowiadam, \u017ce tak, ale najpierw musz\u0119 koniecznie skorzysta\u0107 z kibelka. Chod\u017a t\u0119dy! Matko i c\u00f3rko! Maj\u0105 tutaj toalet\u0119! Moje cierpienia w ko\u0144cu si\u0119 sko\u0144cz\u0105! Przeskakuj\u0105c z nogi na nog\u0119, staram si\u0119 wstrzyma\u0107 nieuniknione jeszcze przez chwil\u0119 i pod\u0105\u017cam za r\u0119k\u0105 wolontariusza na r\u00f3g budynku stoj\u0105cego przy pa\u015bniku. To nie toitoi! Toaleta z prawdziwego zdarzenia! Woda bie\u017c\u0105ca! Jednak nic w przyrodzie nie ginie! Status quo musi by\u0107 zachowany. Brak stref zrzutu na poprzednich punktach jest tutaj rekompensowana z nawi\u0105zk\u0105. Kompletnie nie spodziewa\u0142em si\u0119 takiego luksusu.<\/p>\n\n\n\n

Kilka chwil i st\u0119k\u00f3w p\u00f3\u017aniej koryguj\u0119 swoj\u0105 opinie na temat poziomu udogodnie\u0144 w tutejszym terminalu odp\u0142yw\u00f3w w\u0142asnych. Papieru toaletowego brak. Na szcz\u0119\u015bcie nauczony do\u015bwiadczeniem, mam przy sobie chusteczki higieniczne oraz nawil\u017cane. Niestety myd\u0142a r\u00f3wnie\u017c nie uraczam. Na to r\u00f3wnie\u017c jestem przygotowany, mam sw\u00f3j p\u0142yn do dezynfekcji r\u0105k, aczkolwiek mi\u0142o by\u0142oby skorzysta\u0107 z bie\u017c\u0105cej wody i kationowego akceleratora higieny.<\/p>\n\n\n\n

Mimo wszystko szcz\u0119\u015bliwy i l\u017cejszy o kilkaset gram wracam do punktu od\u017cywczego uzupe\u0142ni\u0107 braki warto\u015bci od\u017cywczych, skoro ju\u017c uda\u0142o mi si\u0119 zwolni\u0107 troch\u0119 miejsca w brzuszku. Dostaj\u0119 w r\u0119ce misk\u0119 ciep\u0142ej zupy i powolnym krokiem zmierzam w kierunku stolik\u00f3w oddalonych od pa\u015bnika o dobre 10 metr\u00f3w. Siadam, pr\u00f3buj\u0119 wywaru i witki mi opadaj\u0105 do samej ziemi. Co za pora\u017cka. Na si\u0142\u0119 wpycham w siebie rozgotowane farfocle warzywne z papk\u0105 ry\u017cow\u0105 tylko po to, \u017ceby zape\u0142ni\u0107 \u017co\u0142\u0105dek czym\u015b innym ni\u017c s\u0142odkie przek\u0105ski, kt\u00f3rymi si\u0119 raczy\u0142em do tej pory. Jestem tak zdesperowany, \u017ce mimo kompletnego braku smaku w tej bezp\u0142ciowej brei zamierzam wzi\u0105\u0107 dok\u0142adk\u0119, bo na pustym baku daleko nie zajad\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Z nadziej\u0105 spogl\u0105dam w kierunku wolontariuszy obs\u0142uguj\u0105cych pa\u015bnik, ale \u017caden z nich nie patrzy w moj\u0105 stron\u0119. Wzdycham g\u0142\u0119boko na my\u015bl, \u017ce b\u0119d\u0119 musia\u0142 pofatygowa\u0107 si\u0119 taki kawa\u0142 samodzielnie, a p\u00f3\u017aniej jeszcze wr\u00f3ci\u0107 t\u0105 sam\u0105 drog\u0105 z misk\u0105 zupy w r\u0119kach. Teraz ju\u017c rozumiem, dlaczego m\u00f3wili \u017ce UltraKotlina to naprawd\u0119 trudny bieg. Tutaj \u0142omot zbiera si\u0119 na ka\u017cdym etapie. Ju\u017c bior\u0119 g\u0142\u0119boki wdech i zapieram si\u0119 r\u0119kami o brzeg sto\u0142u, gdy dostrzegam ponownie Mart\u0119, cho\u0107 tak naprawd\u0119 to ona najpierw zauwa\u017ca mnie, bo u\u015bmiecha si\u0119 do mnie serdecznie i z daleka pyta czy mo\u017ce mi jako\u015b pom\u00f3c. Mi\u00f3d na moje uszy. Gdybym si\u0119 modli\u0142 kilka sekund temu, pomy\u015bla\u0142bym, \u017ce niebiosa w jaki\u015b nadprzyrodzony spos\u00f3b us\u0142ysza\u0142y moje b\u0142agalne wo\u0142ania o pomoc i ulitowa\u0142y si\u0119 nade mn\u0105. Jednak nie da si\u0119 tego udowodni\u0107 empirycznie, wi\u0119c w zaistnia\u0142ej sytuacji t\u0142umacz\u0119 to najzwyklejszym zbiegiem okoliczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Marta przynosi mi dok\u0142adk\u0119 zupy, po czym skacze wok\u00f3\u0142 mnie jak Daniel z Ew\u0105 podczas moich zmaga\u0144 na Biegu Kreta. Uzupe\u0142nia bidony, przynosi col\u0119, cz\u0119stuje ponownie swoj\u0105 herbat\u0105 z imbirem, a nawet proponuje domowe ciasto, kt\u00f3rego z b\u00f3lem serca musz\u0119 odm\u00f3wi\u0107, bo sama my\u015bl o czym\u015b s\u0142odkim powoduje u mnie odruch wymiotny. Z\u0142oto kobieta. To si\u0119 nazywa serwis na punkcie. A\u017c zazdroszcz\u0119 Staszkowi, \u017ce mo\u017ce liczy\u0107 na tak profesjonalne wsparcie pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Pe\u0142ny serwis tutaj zajmuje mi 15 minut. Kupa czasu. Obawiam si\u0119, \u017ce mo\u017ce to przes\u0105dzi\u0107 o utracie podium, ale nie mia\u0142em wyj\u015bcia. Z dwojga rzeczy wola\u0142em za\u0142atwi\u0107 si\u0119 tutaj na punkcie ni\u017c biega\u0107 po krzakach i martwi\u0107 si\u0119 czy odszed\u0142em wystarczaj\u0105co daleko od trasy biegu, \u017ceby nie nara\u017ca\u0107 innych na ewentualne szkody moralne spowodowane traumatycznymi widokami i ewentualnie zapachami. Mo\u017ce ci przede mn\u0105 te\u017c b\u0119d\u0105 zmuszeni zrobi\u0107 przerw\u0119 pod wp\u0142ywem zwi\u0119kszonego parcia na stolec. Zatem nie trac\u0105c wi\u0119cej czasu sk\u0142adam ponowne podzi\u0119kowania na r\u0119ce Marty i opuszczam Janowice Wielkie.<\/p>\n\n\n\n

JANOWICE WIELKIE -> KOMARNO: 15 km (117 km)<\/h3>\n\n\n\n

Ruszam jak w transie. Liczy\u0142em, \u017ce d\u0142u\u017csza przerwa dobrze mi zrobi, ale nie widz\u0119 jakiejkolwiek poprawy. Przede mn\u0105 kompletnie p\u0142aski odcinek, a ja nie jestem w stanie biec. Co kilka krok\u00f3w musze przystawa\u0107. Zupe\u0142nie opad\u0142em z si\u0142. Pow\u0142\u00f3cz\u0119 nog\u0119 za nog\u0105, co chwila staraj\u0105c si\u0119 przej\u015b\u0107 do truchtu, ale nie jestem w stanie trwa\u0107 w biegu.<\/p>\n\n\n\n

M\u0119cz\u0119 si\u0119 w ten spos\u00f3b dobre kilka kilometr\u00f3w, ale nie dam rady w czo\u0142ga\u0107 si\u0119 tak a\u017c do Komarna. Nie chcia\u0142em tego robi\u0107, ale czas na ostatni\u0105 desk\u0119 ratunku. Wyci\u0105gam ma\u0142pk\u0119 z J\u00e4germeisterem i bez wi\u0119kszego zastanowienia wlewam sobie do g\u0119by ca\u0142\u0105 zawarto\u015b\u0107. W kubki smakowe momentalnie uderza zio\u0142owy smak przynosz\u0105cy chwilowe pobudzenie. Przeci\u0105gam t\u0105 chwil\u0119 p\u0142ucz\u0105c sobie usta korzennym s\u0142odko-gorzkim likierem do momentu, w kt\u00f3rym zaczyna on nieprzyjemnie pali\u0107 mnie w j\u0119zyk i podniebienie. Nie mam poj\u0119cia czy to pomo\u017ce. Chwilowo czuj\u0119 orze\u017awienie spowodowane piecz\u0105cym posmakiem w ustach, jednak nie mam poj\u0119cia jak d\u0142ugo si\u0119 ono utrzyma. Co by nie by\u0142o, gorzej ju\u017c by\u0107 nie mo\u017ce.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Tajna bro\u0144.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zm\u0119czenie uda\u0142o mi si\u0119 przewalczy\u0107. Z wielkim trudem jednak daj\u0119 rad\u0119 powolutku truchta\u0107 przed siebie. Niestety dwie niedu\u017ce porcje ohydnej zupy nie zaspokoi\u0142y mojego g\u0142odu. Tasiemiec na powr\u00f3t podgryza mi \u015bcianki jelita uparcie domagaj\u0105c si\u0119 wi\u0119kszej ilo\u015bci pokarmu. Przegl\u0105dam sw\u00f3j asortyment, ale nic mnie nie przekonuje. \u017bele powoduj\u0105 odruch wymiotny. Na shortbread\u2019y nie mog\u0119 patrze\u0107. Kulki z suszonych owoc\u00f3w powoduj\u0105 u mnie drgawki. Cukierki pr\u0119dzej stan\u0105 mi w gardle ni\u017c uda mi si\u0119 je prze\u0142kn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

G\u0142\u00f3d to okrutna tortura. Momentami mam wra\u017cenie, \u017ce pogoda zmienia si\u0119 nie do poznania i nadci\u0105ga burza, kiedy to zaledwie dudnienie w moim brzuchu. To w\u0142a\u015bnie tam za chwil\u0119 rozp\u0119ta si\u0119 prawdziwy sztorm. Ka\u017cda kolejna chwila jest nie do zniesienia. Sucho\u015b\u0107 w ustach pot\u0119guje potrzeb\u0119 jedzenia i staje si\u0119 niemal namacalna. Okropne uczucie. Jest to dla mnie zupe\u0142na nowo\u015b\u0107 na biegu. Nie s\u0105dzi\u0142em, \u017ce jestem w stanie doprowadzi\u0107 si\u0119 do takiego stanu. Nawet nie mam si\u0142y p\u0142aka\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Gdy tak u\u017calam si\u0119 nad sob\u0105 co raz bardziej oddalaj\u0105c si\u0119 od Rudawskiego Parku Krajobrazowego, dostaj\u0119 powiadomienie od Daniela. Przyjedzie mi pom\u00f3c i pyta si\u0119 czego potrzebuj\u0119. Zup\u0119! Przywie\u017a zup\u0119! Jestem uratowany! No prawie. Do Komarna mam jeszcze nieca\u0142e 10 km i musz\u0119 dosta\u0107 si\u0119 tam \u017cywy, co wcale nie b\u0119dzie takim prostym zadaniem. Na szcz\u0119\u015bcie wizja ciep\u0142ej zupy, kt\u00f3ra zdecydowanie b\u0119dzie lepsza ni\u017c ta mama\u0142yga z Janowic Wielkich zapewnia mi wystarczaj\u0105co du\u017cy zastrzyk energii. Jad\u0119 ju\u017c na rezerwie, ale tryb zasilania awaryjnego powinien mi wystarczy\u0107 na dotarcie do celu.<\/p>\n\n\n\n

Podwy\u017cszona motywacja wystarcza mi mniej wi\u0119cej na 2 km, do momentu w kt\u00f3rym odczytuj\u0119 wiadomo\u015b\u0107 od mojego przyjaciela. Daniel, ja jestem w Szklarskiej, nie zd\u0105\u017c\u0119 dojecha\u0107 bo to jest godzina drogi, widzimy si\u0119 na G\u00f3rze Szybowca. Z wra\u017cenia staj\u0119 w miejscu. Mi dotarcie do punktu powinno zaj\u0105\u0107 mniej wi\u0119cej tyle samo, ale je\u015bli b\u0119d\u0119 wcze\u015bniej? Przecie\u017c bez sensu stercze\u0107 tam i czeka\u0107 na zup\u0119. Z drugiej strony co ja mam teraz zrobi\u0107? Przecie\u017c zaraz umr\u0119, je\u015bli nie zaaplikuj\u0119 sobie jakichkolwiek kalorii, a nie mam poj\u0119cia jak to zrobi\u0107 bez puszczenia pawia. P\u0119kam i zalewam si\u0119 \u0142zami. Dlaczego tu jest tak ci\u0119\u017cko? Dlaczego UltraKotlina tak si\u0119 nade mn\u0105 zn\u0119ca?<\/p>\n\n\n\n

Pr\u00f3buj\u0119 oszuka\u0107 \u017co\u0142\u0105dek tanim life-hackiem i zape\u0142ni\u0107 go wod\u0105. Je\u015bli jest nieogarni\u0119ty, pomy\u015bli \u017ce jest pe\u0142ny i nie b\u0119dzie mi dokucza\u0107, ale nawet to mi si\u0119 nie udaje. Osi\u0105gn\u0105\u0142em absurdalny moment, kiedy nawet woda mi nie wchodzi. Nie jestem w stanie wla\u0107 jej w siebie wi\u0119cej, ale co gorsza nie wiem czym w takim razie gasi\u0107 pragnienie. To ju\u017c robi si\u0119 niebezpieczne. Wprawdzie jeszcze przed chwil\u0105 stawa\u0142em na kolejne siku i widzia\u0142em wyra\u017anie, \u017ce mocz ma \u0142adn\u0105 jasno\u017c\u00f3\u0142t\u0105 barw\u0119. Z pewno\u015bci\u0105 na ten moment si\u0119 nie odwadniam, ale je\u015bli nie b\u0119d\u0119 pi\u0107, bardzo szybko do tego doprowadz\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Jakie mam opcje? Jestem zdany tylko i wy\u0142\u0105cznie na siebie. Z nadziej\u0105 wypatruj\u0119 jakiego\u015b rolnika, kt\u00f3ry b\u0119dzie zmierza\u0142 furmank\u0105 w kierunku Komarna i ulituje si\u0119 nade mn\u0105 pozwalaj\u0105c mi usi\u0105\u015b\u0107 na dyszlu i przejecha\u0107 kawa\u0142ek. Jaka okolica, taki Uber. Niestety na p\u0142onnych marzeniach ko\u0144czy si\u0119 moje fantazjowanie o skr\u00f3ceniu sobie cierpie\u0144. UltraKotlina \u015bmieje mi si\u0119 w twarz ponownie udowadniaj\u0105c kto tu rz\u0105dzi. Nie mam wyboru. Musz\u0119 prze\u0107 przed siebie. Obieca\u0142em \u017conie, \u017ce wr\u00f3c\u0119 do domu w jednym kawa\u0142ku. Nie mog\u0119 si\u0119 tutaj roz\u0142o\u017cy\u0107 i czeka\u0107 na zbawienie. Z reszt\u0105 kto niby mia\u0142by mnie tutaj uratowa\u0107? Nie wiem nawet czy GOPR zapuszcza si\u0119 w takie rejony jak G\u00f3ry Kaczawskie. Musz\u0119 si\u0119 dosta\u0107 do punktu. Najwy\u017cej zejd\u0119 z trasy. Nie mam si\u0142y na wi\u0119cej. Kolejne 65 km na pustym baku jest dla mnie fizyczn\u0105 niemo\u017cliwo\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Kotlina Jeleniog\u00f3rska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ponad dwie godziny po wyj\u015bciu z Janowic Wielkich docieram do kolejnego punktu od\u017cywczego w Komarnie. Oczywi\u015bcie pod chmurk\u0105, oczywi\u015bcie bez herbaty, ale w tym momencie nie ma do dla mnie \u017cadnego znaczenia. I tak nawet woda mi nie wchodzi. Przygotowuj\u0119 sobie w\u0142asny izotonik ze sproszkowanego preparatu, kt\u00f3ry mam przy sobie i z zaciekawieniem przygl\u0105dam si\u0119 dziewczynie, kt\u00f3ra zjawi\u0142a si\u0119 tutaj dos\u0142ownie kilka chwil przede mn\u0105. Widzia\u0142em uciekaj\u0105c\u0105 mi Magd\u0119 z daleka, kiedy czo\u0142ga\u0142em si\u0119 do Komarna i w ko\u0144cu uda\u0142o mi si\u0119 j\u0105 dopa\u015b\u0107. Kole\u017canka r\u00f3wnie\u017c leci 180 km i najwyra\u017aniej pocisn\u0119\u0142a mnie, kiedy straszy\u0142em \u015blimaka w Janowicach. Nawet nie zdawa\u0142em sobie sprawy z faktu, \u017ce spad\u0142em jedno oczko w klasyfikacji generalnej. Co wi\u0119cej, mam wra\u017cenie, \u017ce za chwil\u0119 sczezn\u0119, a dziewczyna wygl\u0105da jakby dopiero co ruszy\u0142a. Pe\u0142ny u\u015bmiech od ucha do ucha, nawet odrobin\u0119 nie sapie, prowadzi o\u017cywion\u0105 dyskusj\u0119 z wolontariuszami, kt\u00f3rzy smaruj\u0105 jej, \u017ce wygl\u0105da \u015bwietnie, a ja czekam tylko a\u017c dodadz\u0105 \u201ew przeciwie\u0144stwie do tego kolesia obok\u201d i b\u0119d\u0105 pokazywa\u0107 na mnie palcami.<\/p>\n\n\n\n

Z zazdro\u015bci\u0105 na ni\u0105 patrz\u0119. Kobieto co ty jad\u0142a\u015b? Ja te\u017c to chc\u0119! Ale ko\u0144czy si\u0119 tylko na niewinnym u\u015bmiechu. Najwyra\u017aniej ona tak po prostu ma. Nie rusza j\u0105 kompletnie, \u017ce w\u0142a\u015bnie przegrzmocili\u015bmy prawie 120 km po g\u00f3rach, zarwali\u015bmy jedn\u0105 noc i jeste\u015bmy na dobrej drodze do nieprzespania drugiej. \u015awietnie si\u0119 bawi i chyba nie rozumie na czym polega m\u00f3j problem. Warunki r\u00f3wne dla wszystkich, wi\u0119c skoro ona ma si\u0119 dobrze, to znaczy tak si\u0119 da. A ci co nie maj\u0105 si\u0119 dobrze to zwyczajnie mi\u0119czaki.<\/p>\n\n\n\n

Mi\u0119czaki? Ja? Mi\u0119czak? Wypraszam sobie! Dopiero teraz do mnie dociera. To jest to czego potrzebuj\u0119. Od 50 km jest to dla mnie samotny bieg. Owszem, spotka\u0142em sporo os\u00f3b z dystansu 140 km oraz sztafety, z wieloma z nich zamieni\u0142em wi\u0119cej ni\u017c jedno s\u0142owo, ale w \u017caden spos\u00f3b nie wp\u0142yn\u0119\u0142o to na moj\u0105 pozycj\u0119. R\u00f3wnie dobrze m\u00f3g\u0142bym spotka\u0107 lokals\u00f3w wybieraj\u0105cych si\u0119 na indywidualny trening, z kt\u00f3rymi mo\u017cna pogada\u0107 o pogodzie. Dopiero teraz ponownie czuj\u0119 przyjemne \u0142askotanie w trzewiach. Jestem zagro\u017cony i pomimo ogromnego zm\u0119czenia uda\u0142o mi si\u0119 odrobi\u0107 utracon\u0105 lokat\u0119. To znaczy, \u017ce jeszcze nie jestem na kompletnie straconej pozycji.<\/p>\n\n\n\n

Moja rywalka dopytuje wolontariuszy co maj\u0105 do jedzenia, bo musi co\u015b wrzuci\u0107 na ruszt, tymczasem ja doskonale wiem, \u017ce nic z tego pa\u015bnika mi si\u0119 nie przyjmie. Zabieram sw\u00f3j izotonik i ruszam na kolejny odcinek, kompletnie zapominaj\u0105c, \u017ce jeszcze przed chwil\u0105 rozpatrywa\u0142em zej\u015bcie z trasy.<\/p>\n\n\n\n

KOMARNO -> G\u00d3RA SZYBOWCOWA: 12 km (129 km)<\/h3>\n\n\n\n

Zmiana r\u00f3l mi pomaga. Zamiast by\u0107 wyj\u0105tkowo nieudoln\u0105 jednostk\u0105 po\u015bcigow\u0105, trac\u0105c\u0105 do Przemka co raz wi\u0119cej minut z ka\u017cdym kolejnym punktem od\u017cywczym, o Tomku kt\u00f3ry jest ju\u017c hen daleko nie wspominaj\u0105c, przekszta\u0142cam si\u0119 w zwierzyn\u0119 \u0142own\u0105 walcz\u0105c\u0105 o swoje \u017cycie. Wprawdzie jestem przekonany, \u017ce Magda nie zamierza mnie wypatroszy\u0107, je\u015bli uda si\u0119 jej mnie dogoni\u0107, jednak \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce kto\u015b czyha na mnie gdzie\u015b z ty\u0142u i pr\u00f3buje mi odebra\u0107 miejsce w klasyfikacji generalnej dzia\u0142a jak artyku\u0142 136 konstytucji RP na obywateli naszego pi\u0119knego kraju nad Wis\u0142\u0105. Pe\u0142na mobilizacja.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
G\u00f3ry Kaczawskie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nawet nie zdawa\u0142em sobie sprawy jak bardzo tego potrzebowa\u0142em. Bardziej ni\u017c tej cholernej zupy od Daniela. Kompletnie zapominam o g\u0142odzie. Wprawdzie zm\u0119czenie i znu\u017cenie nadal daje mi si\u0119 we znaki, ale walka pozwala mi odci\u0105gn\u0105\u0107 od nich uwag\u0119. Wciskam sobie jakiekolwiek s\u0142owa otuchy, \u017ceby zagrza\u0107 si\u0119 do dalszej rywalizacji. Dobrze ci idzie. Odstawi\u0142e\u015b j\u0105. Teraz tylko r\u00f3b swoje. Trzymaj tempo. Ona te\u017c jest zm\u0119czona. Cho\u0107 tego akurat nie do ko\u0144ca jestem pewien, pami\u0119taj\u0105c jak zrelaksowana wydawa\u0142a si\u0119 Magda w Komarnie. Jednak nie ma co si\u0119 czepia\u0107 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, ka\u017cda motywacja jest dobra.<\/p>\n\n\n\n

Czuj\u0119 si\u0119 jak na Wings for Life. Wprawdzie tutaj nie wygrywa ten, kt\u00f3ry dobiegnie ostatni, w przeciwnym razie bardzo ch\u0119tnie posadzi\u0142bym ty\u0142ek obok trasy i poczeka\u0142 a\u017c wszyscy mnie min\u0105. Chodzi o nerwowe odwracanie si\u0119 za siebie co kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w. Na \u201e\u0142ingsach\u201d jest tak samo, poniewa\u017c \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce Adam Ma\u0142ysz goni ci\u0119 samochodem po\u015bcigowym nie pozwala skupi\u0107 si\u0119 w pe\u0142ni na pod\u0105\u017caniu przed siebie. Tam jest te\u017c o tyle gorzej, \u017ce przed ruchom\u0105 met\u0105 nie da si\u0119 uciec, poniewa\u017c co p\u00f3\u0142 godziny skoczek z Wis\u0142y przy\u015bpiesza auto, kt\u00f3re pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej skre\u015bli wszystkich zawodnik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Ja nie mam poj\u0119cia jakim tempem porusza si\u0119 Magda. Poniewa\u017c uda\u0142o mi si\u0119 j\u0105 dogoni\u0107, wmawiam sobie, \u017ce jestem szybszy. Niestety niew\u0105tpliwie jestem te\u017c bardziej zm\u0119czony. Mimo to nadal nie mam jej w zasi\u0119gu wzroku, a po przej\u015bciu Drogi Krajowej 365 w Dziwiszowie, gdy wspinam si\u0119 na \u0141ys\u0105 G\u00f3r\u0119 d\u0142ugim, prostym i pozbawionym drzew odcinkiem pozwalaj\u0105cym na dojrzenie sporego kawa\u0142ka trasy za mn\u0105 i nie widz\u0119 najmniejszego ruchu na szlaku, utwierdzam si\u0119 w przekonaniu, \u017ce adrenalina zrobi\u0142a swoje. Szybka kalkulacja daje mi jakie\u015b 5 minut przewagi. Wprawdzie nie jest to spektakularny sukces, bior\u0105c pod uwag\u0119 pozosta\u0142e 60 km do mety, niemniej daje zal\u0105\u017cki nadziei na utrzymanie podium.<\/p>\n\n\n\n

Ostatni\u0105 prost\u0105 do punktu na G\u00f3rze Szybowcowej pokonuj\u0119 chwil\u0119 przed zmrokiem. Nadal nerwowo zerkam za rami\u0119, ale bezpo\u015bredniego zagro\u017cenia brak. Dobrze mi wszed\u0142 ten odcinek, jednak nie ma co chwali\u0107 dnia przed zachodem s\u0142o\u0144ca. To jeszcze nie meta. Przed nami ponad 50 ci\u0119\u017ckich kilometr\u00f3w. Na ostatnich dwunastu da\u0142em z siebie wszystko. Nie jestem pewien czy b\u0119d\u0119 w stanie utrzyma\u0107 taki poziom wydajno\u015bci a\u017c do mety.<\/p>\n\n\n\n

Gdzie\u015b w tej okolicy Daniel i Maciek zrezygnowali podczas pierwszej pr\u00f3by przej\u015bcia wok\u00f3\u0142 Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej. Rozgl\u0105dam si\u0119 w prawo i w lewo szukaj\u0105c charakterystycznej tabliczki sprzed 20 lat m\u00f3wi\u0105cej co\u015b w stulu „tu doszli\u015bmy”, ale wok\u00f3\u0142 mnie jest tylko las. Wyobra\u017cam sobie ch\u0142opak\u00f3w w ci\u0119\u017ckich trepach. Ka\u017cdemu ich krokowi towarzyszy b\u00f3l, a przed nimi jeszcze dobre 30 km. Sam mam serdecznie dosy\u0107. Ale przynajmniej buty mnie nie obcieraj\u0105. A na g\u00f3rze czeka na mnie Daniel z zup\u0105 z grzankami i fotelem w nagrzanym samochodzie. Nie ma co si\u0119 robi\u0107 z siebie ofiary losu. Jeszcze kawa\u0142eczek powinienem da\u0107 rad\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Na szczycie g\u00f3ry moje trudy zostaj\u0105 wynagrodzone. Nareszcie. Ciep\u0142a kremowa groch\u00f3wka przyjmuje si\u0119 doskonale. Bez opami\u0119tania poch\u0142aniam ca\u0142y kubek i postanawiam zmieni\u0107 ciuchy. Robi si\u0119 coraz ch\u0142odniej, co z pewno\u015bci\u0105 b\u0119dzie da\u0142o si\u0119 odczu\u0107 na moich mokrych od potu \u0142achach. Jednak d\u00f3\u0142 zostawiam bez zmian. Buty asfaltowe nadal spisuj\u0105 si\u0119 doskonale, a spodni i gaci zwyczajnie nie chce mi si\u0119 \u015bci\u0105ga\u0107. Zajmie to zbyt du\u017co czasu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ciasno, ale ciep\u0142o.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pr\u00f3buj\u0119 w\u0142a\u015bnie wcisn\u0105\u0107 na siebie \u015bwie\u017c\u0105 bluz\u0119, co wcale nie jest takie proste przy moim poziomie zm\u0119czenia, gdy jest si\u0119 na przednim fotelu Astry, nawet przy odsuni\u0119ciu go maksymalnie do ty\u0142u. Zm\u0119czone od intensywnego podpierania si\u0119 kijkami mi\u0119\u015bnie r\u0105k maj\u0105 problemy koordynacyjne, wi\u0119c ca\u0142o\u015b\u0107 procesu przed\u0142u\u017ca mi si\u0119 niemi\u0142osiernie i zaczyna frustrowa\u0107. W\u0142a\u015bnie w tym momencie s\u0142ysz\u0119 gromkie brawa i okrzyki entuzjazmu dochodz\u0105ce od strony pa\u015bnika. To wolontariusze tak szalej\u0105 dodaj\u0105c otuchy Magdzie na ostatnich metrach przed punktem od\u017cywczym. Dr\u0105 si\u0119 jakby to by\u0142 finisz walki o z\u0142oto olimpijskie. Plus 100 do motywacji.<\/p>\n\n\n\n

Dziewczyna zatrzymuje si\u0119 przy nich z wielkim u\u015bmiechem, zaledwie odrobin\u0119 zasapana, ale nadal emanuj\u0105ca rado\u015bci\u0105, u\u015bmiechni\u0119ta od ucha do ucha, gotowa do dalszej drogi. Zobacz Daniel, jak ja mam z ni\u0105 walczy\u0107? Naprawd\u0119 ona te\u017c pokona\u0142a 130 km po g\u00f3rach? Obawiam si\u0119, \u017ce jest za mocna na mnie. Wygl\u0105da jakby wpad\u0142a w\u0142a\u015bnie na imprez\u0119 studenck\u0105, na kt\u00f3rej zabrak\u0142o alkoholu, wi\u0119c jest ch\u0119tna, \u017ceby polecie\u0107 do pobliskiego monopolowego po dostaw\u0119. Tymczasem ja jestem jak ten student, kt\u00f3ry wy\u017c\u0142opa\u0142 im ca\u0142y zaopatrzenie i w\u0142a\u015bnie zalicza zgon pod sto\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

Daniel wciska mi jakie\u015b motywacyjne gadki o tym, \u017ce p\u00f3ki pi\u0142ka w grze i tak dalej, a w mi\u0119dzyczasie Magda rusza w dalsz\u0105 drog\u0119 przy entuzjastycznych okrzykach wolontariuszy. Ja natomiast nadal walcz\u0119 z przywdzianiem kompletu ciuch\u00f3w, kt\u00f3ry ju\u017c po chwili znajduje si\u0119 na moim grzbiecie i ulegam naciskom mojego przyjaciela, \u017ceby si\u0119 nie poddawa\u0107 na tym etapie. Do boju! Bierz j\u0105!<\/p>\n\n\n\n

G\u00d3RA SZYBOWCOWA -> GODUSZYN: 13 km (142 km)<\/h3>\n\n\n\n

Zaledwie po kilometrze doganiam Madg\u0119 i wsp\u00f3lnie pokonujemy spory odcinek. Tym razem to ja sadz\u0119 komplement za komplementem, podziwiaj\u0105c jej zaci\u0119cie, wytrwa\u0142o\u015b\u0107 i pogod\u0119 ducha. Dziewczyna przyznaje, \u017ce mimo wszystko te\u017c ju\u017c leci na ostatnich si\u0142ach, cho\u0107 wygl\u0105da zdecydowanie lepiej ni\u017c ja. Wymieniamy do\u015bwiadczenia na trasie, a gdy dochodz\u0119 do moich problem\u00f3w \u017co\u0142\u0105dkowych, Magda proponuje mi Stoperan. Nie jestem zwolennikiem testowania nowych preparat\u00f3w w trakcie zawod\u00f3w, a ju\u017c zw\u0142aszcza takich, o kt\u00f3rych niewiele wiem, wi\u0119c zdecydowanie odmawiam, ale wtedy moja nowa kole\u017canka zamienia si\u0119 przedstawiciela handlowego USP Zdrowie i zaczyna wymienia\u0107 dobre strony wspomnianego leku.<\/p>\n\n\n\n

Wszystko spoko, ale nadal nie mam ochoty wypr\u00f3bowywania tego specyfiku, tym bardziej, \u017ce moim problemem jest odruch wymiotny na jedzenie, a nie ci\u015bnienie w ty\u0142ku wymuszaj\u0105ce na mnie atak na rekord \u015bwiata na kr\u00f3tkich dystansach celem zd\u0105\u017cenia do toalety. Jednak Magda pozostaje nieugi\u0119ta wmawiaj\u0105c mi, \u017ce ona stosuje Stoperan w przypadku jakichkolwiek problem\u00f3w \u017co\u0142\u0105dkowych, poniewa\u017c dzia\u0142a on r\u00f3wnie\u017c na baterie w jelitach r\u00f3wnie skutecznie co Domestos na te w muszli klozetowej. Patrz\u0119 na ni\u0105 z niedowierzaniem, nie mog\u0105c wej\u015b\u0107 jej w s\u0142owo i my\u015bl\u0119 sobie, \u017ce przecie\u017c gorzej ju\u017c by\u0107 nie mo\u017ce. Co mi szkodzi spr\u00f3bowa\u0107. No dobra, dawaj.<\/p>\n\n\n\n

Po\u0142ykam malutk\u0105 pigu\u0142k\u0119, popijam obficie wod\u0105 i czekam na efekt wow. Wprawdzie 5 minut p\u00f3\u017aniej nadal mdli mnie na my\u015bl o s\u0142odyczach, kt\u00f3re mam przy sobie, ale by\u0107 mo\u017ce jestem odrobin\u0119 zbyt nadgorliwy. Sp\u0119dzam jeszcze chwil\u0119 na pogaw\u0119dkach z Magd\u0105, po czym odpalam wrotki i zostawiam j\u0105 w tyle. Czuj\u0119, \u017ce jestem w stanie odrobin\u0119 przy\u015bpieszy\u0107. \u017byczymy sobie powodzenia, ale nie wiedzie\u0107 dlaczego, mam nieodparte wra\u017cenie, \u017ce nasze drogi jeszcze si\u0119 tu gdzie\u015b przetn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Jest ju\u017c kompletnie ciemno, gdy przekraczam granice Parku Krajobrazowego Doliny Bobru. W ciemno\u015bci znacznie \u0142atwiej dostrzec, czy kto\u015b si\u0119 do mnie zbli\u017ca, na szcz\u0119\u015bcie na ten moment widz\u0119 jedynie mrok. Odstawi\u0142em Magd\u0119 na bezpieczn\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107, jednak \u015bwi\u0119towanie tym razem wyj\u0105tkowo odk\u0142adam na p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n

Rado\u015b\u0107 ko\u0144czy si\u0119 zaraz przed k\u0142adk\u0105 przy s\u0142ynnym go\u015bci\u0144cu Per\u0142a Zachodu. \u015acie\u017cka przede mn\u0105 sprawia wra\u017cenie ofiary obsuwiska skalnego. Zwyczajnie urywa si\u0119, a mi zostaje skoczenie w otch\u0142a\u0144 lub wdrapanie si\u0119 po kamieniach odrobin\u0119 wy\u017cej. Chyba si\u0119 zamota\u0142em i zgubi\u0142em tras\u0119. Spogl\u0105dam na map\u0119, ale nie. Ewidentnie jestem w dobrym miejscu. Naprawd\u0119 mam i\u015b\u0107 tam na g\u00f3r\u0119? Nie jest to szlak turystyczny, wi\u0119c na pr\u00f3\u017cno szuka\u0107 oznacze\u0144, dlatego na wszelki wypadek cofam si\u0119 kilka krok\u00f3w, sprawdzaj\u0105c czy nie ma tu jakiego\u015b obej\u015bcia dla matek z dzie\u0107mi lub rencist\u00f3w. Ch\u0119tnie do\u0142\u0105czy\u0142bym do tej grupy, ale nie tym razem. Znowu pud\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

W oddali za mn\u0105 pojawia si\u0119 bia\u0142e pojedyncze \u015bwiat\u0142o zmierzaj\u0105ce w moj\u0105 stron\u0119. Magda. W takim razie nie ma co kombinowa\u0107. Wspinam si\u0119 kilka krok\u00f3w po kamiennych p\u00f3\u0142eczkach i odnajduj\u0119 w\u0142a\u015bciwy szlak prowadz\u0105cy na k\u0142adk\u0119. Z\u0142y na siebie, \u017ce bezsensownie straci\u0142em kilka minut przechodz\u0119 na drug\u0105 stron\u0119 Jeziora Modrego i nareszcie dostaj\u0119 to, czego tak bardzo szuka\u0142em od zej\u015bcia z Karkonoszy.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Prawie jak Gwiezdne Wojny.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W\u0105ski na 1 metr mostek wisi kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w nad lustrem wody. \u015awiat\u0142o mojej czo\u0142\u00f3wki ustawione na \u015bredni\u0105 moc nie dociera do ko\u0144ca k\u0142adki, a nawet je\u015bli jest w stanie si\u0119gn\u0105\u0107 tafli jeziora, to ginie w jego g\u0142\u0119bi. W konsekwencji mam wra\u017cenie jakbym pod\u0105\u017ca\u0142 w\u0105sk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 w nico\u015b\u0107, otoczony ciemn\u0105 otch\u0142ani\u0105. Jedyny dow\u00f3d utwierdzaj\u0105cy mnie w przekonaniu, \u017ce cywilizacja jest blisko to \u015bwiat\u0142a Per\u0142y Zachodu na skarpie naprzeciwko mnie. Niesamowite uczucie powoduj\u0105ce to przyjemne mrowienie gdzie\u015b w trzewiach b\u0119d\u0105ce cienk\u0105 granic\u0105 pomi\u0119dzy ekscytacj\u0105, a obaw\u0105, \u017ce co\u015b jednak jest nie w porz\u0105dku. Pierwszy raz od jakich\u015b 80 km mam ochot\u0119 si\u0119 zatrzyma\u0107 na chwil\u0119 i po prostu by\u0107 tu. Podziwia\u0107 akurat za bardzo nie ma co, chyba \u017ce kto\u015b lubi kompletn\u0105 ciemno\u015b\u0107, ale do tego wystarczy zacisn\u0105\u0107 mocno powieki w dowolnym miejscu. Natomiast sam nocny bieg k\u0142adk\u0105 z pozoru prowadz\u0105c\u0105 wg\u0142\u0105b czarnej dziury spokojnie mo\u017cna wpisa\u0107 na list\u0119 rzeczy do odhaczenia z kategorii \u201emust do\u201d.<\/p>\n\n\n\n

B\u0119d\u0105c po drugiej stronie jeziora dociera do mnie, dlaczego \u015bwiat\u0142a Per\u0142y Zachodu wydawa\u0142y si\u0119 by\u0107 nienaturalnie wysoko. Ot\u00f3\u017c z k\u0142adki trzeba pokona\u0107 jeszcze dobre 20 metr\u00f3w do g\u00f3ry po stromych schodach, \u017ceby dotrze\u0107 do szlaku pieszo-rowerowego, kt\u00f3rym prowadzi dalsza trasa. Niby \u017cadne ekstremalne wyzwanie, ale maj\u0105c 140 km w nogach, wchodzi to mocno pomi\u0119dzy po\u015blady i daje si\u0119 odczu\u0107 gdzie\u015b w okolicach krtani. Gdy po kilku minutach udaje mi si\u0119 wkroczy\u0107 na p\u0142aski teren, widz\u0119 Magd\u0119 przebiegaj\u0105c\u0105 po k\u0142adce. Jeszcze raz gani\u0119 sam siebie w my\u015blach za g\u0142upi\u0105 strat\u0119 czasu i pr\u00f3buj\u0119 odrobi\u0107 cokolwiek w drodze do Goduszyna.<\/p>\n\n\n\n

Przed 21 melduj\u0119 si\u0119 na kolejnym punkcie od\u017cywczym, maj\u0105c 142 km w nogach. M\u00f3g\u0142bym w tej chwili otwiera\u0107 szampana, gdybym zdecydowa\u0142 si\u0119 na kr\u00f3tszy dystans. Naprawd\u0119 wiele bym da\u0142, \u017ceby m\u00f3c ju\u017c zje\u017cd\u017ca\u0107 do bazy. Perspektywa dodatkowego maratonu do pokonania nie napawa mnie optymizmem, nawet pomimo przewagi nad Madg\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Siadam przy stoliku, \u017ceby zmaksymalizowa\u0107 czas odpoczynku dla n\u00f3g, a Daniel zaczyna waflowa\u0107. Nic nie musz\u0119 robi\u0107, m\u00f3j przyjaciel dba o wszystko. Zupka? Prosz\u0119 bardzo. Dolewka? Nie mam problemu. Przek\u0105sk\u0119 jak\u0105\u015b przynie\u015b\u0107? Ju\u017c si\u0119 robi. Co\u015b z plecaka potrzebujesz? Nie \u015bci\u0105gaj, ogarn\u0119. To jest jednak gigantyczna r\u00f3\u017cnica biec z suportem a bez. O nic si\u0119 nie musz\u0119 martwi\u0107. Tak wiele razy to przerabiali\u015bmy, \u017ce Daniel nie potrzebuje nawet checklisty. Z dum\u0105 wyci\u0105ga kosmetyczk\u0119 prezentuj\u0105c co jeszcze mi przyni\u00f3s\u0142. Ma okulary, \u017ceby m\u00f3g\u0142 w ko\u0144cu zdj\u0105\u0107 soczewki, kt\u00f3re wysch\u0142y mi ju\u017c do tego stopnia, \u017ce sprawiaj\u0105 wra\u017cenie ziarenek piasku w oczach. W normalnych warunkach powinienem zadba\u0107 o kwestie higieny zanim wsadz\u0119 sobie palce w oczy i zdejm\u0119 szk\u0142a kontaktowe, zw\u0142aszcza \u017ce Daniel pomy\u015bla\u0142 o wszystkim i przywi\u00f3z\u0142 nawet myd\u0142o, ale kompletnie o to nie dbam. Chc\u0119 jak najszybciej da\u0107 odpocz\u0105\u0107 ga\u0142kom ocznym, wi\u0119c pewnym ruchem wyjmuje je, t\u0142umacz\u0105c sobie, \u017ce oczu tak naprawd\u0119 nawet nie dotykam. Co wi\u0119cej, mi\u0142y kole\u015b pod Zamkiem Bolcz\u00f3w zdezynfekowa\u0142 mi d\u0142onie gorza\u0142\u0105 jaki\u015b czas temu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Serwis pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Mamy te\u017c l\u00f3d w sprayu, o kt\u00f3rym kompletnie zapomnia\u0142em, a kt\u00f3ry to dawa\u0142 mi ogromne ukojenie na Biegu Kreta, dlatego nie przejmuj\u0105c si\u0119 t\u0142umem na punkcie, \u015bci\u0105gam spodnie do kolan zostaj\u0105c w samych gaciach i pozwalam Danielowi przeprowadzi\u0107 ekspresow\u0105 krioterapi\u0119 na udach. Na koniec dostaj\u0119 luf\u0119 Plaxa. P\u0142yn do p\u0142ukania jamy ustnej r\u00f3wnie\u017c zadziwiaj\u0105co dobrze na mnie dzia\u0142a, zapewniaj\u0105c dosy\u0107 d\u0142ugotrwa\u0142e uczucie \u015bwie\u017co\u015bci w paszczy na kolejne kilka kilometr\u00f3w i niweluj\u0105c ewentualne niedogodno\u015bci w\u0119chowe dla os\u00f3b postronnych. Wprawdzie m\u00f3j suport nigdy nie narzeka\u0142 na smoczy oddech, ale jestem przekonany, \u017ce po 19 godzinach na og\u00f3\u0142 zamkni\u0119tej g\u0119by przyda jej si\u0119 delikatny mi\u0119towy aromat niweluj\u0105cy posmak znoszonego trampka i ograniczaj\u0105cy toksyczne wyziewy.<\/p>\n\n\n\n

Podczas tych wszystkich operacji do Goduszyna dociera r\u00f3wnie\u017c Magda, nadal u\u015bmiechni\u0119ta i nadal zadowolona, potwierdzaj\u0105ca jedynie, \u017ce moja przewaga jest dos\u0142ownie marginalna. Najlepsza motywacja zach\u0119caj\u0105ca mnie do szybszego opuszczenia pa\u015bnika.<\/p>\n\n\n\n

GODUSZYN -> G\u00d3RZYNIEC: 14 km (156 km)<\/h3>\n\n\n\n

Zaledwie kilkaset metr\u00f3w po wyj\u015bciu z Goduszyna s\u0142ysz\u0119 za sob\u0105 kroki. Gdy \u015bwiat\u0142o czo\u0142\u00f3wki odbija si\u0119 ju\u017c w moich okularach, a do uszu dociera charakterystyczne dla ultrasa poj\u0119kiwanie przy podchodzeniu pod g\u00f3r\u0119, zaczynam smarowa\u0107 Magdzie kolejne gratulacje i odebranie mi ponownie trzeciej pozycji. Jak\u017ce wielkie jest moje zdziwienie, gdy okazuje si\u0119, \u017ce to nie moja nowa kole\u017canka. Na planszy zrobi\u0142o si\u0119 jeszcze cia\u015bniej, bo do gry o podium wkroczy\u0142 Wojtek. Nerwy mi puszczaj\u0105 i zaczynam rzuca\u0107 mi\u0119sem, bo wygl\u0105da na to, \u017ce konkurencja ma si\u0119 zdecydowanie lepiej ni\u017c ja. M\u00f3j nowy towarzysz strofuje mnie w tych frywolnych wypowiedziach, maj\u0105c z reszt\u0105 racj\u0119. Niepotrzebnie pozwalam, \u017ceby emocje wzi\u0119\u0142y g\u00f3r\u0119 nad rozs\u0105dkiem, jednak zdecydowanie \u0142atwiej jest to powiedzie\u0107 a znacznie trudniej zrobi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Z b\u00f3lem serca oddaj\u0119 moj\u0105 lokat\u0119 bez walki. Nie mam na ni\u0105 si\u0142y. Ja z trudem podchodz\u0119 pod g\u00f3r\u0119, a Wojtek jest w stanie delikatnie sobie truchta\u0107. Ma zdecydowanie wi\u0119cej si\u0142y, ni\u017c ja, wi\u0119c nie ma sensu \u0142udzi\u0107 si\u0119, \u017ce jestem w stanie si\u0119 obroni\u0107. Spadam na czwarte miejsce i ze smutkiem wpatruj\u0119 si\u0119 w szybko oddalaj\u0105ce si\u0119 \u015bwiate\u0142ko go\u015bcia przede mn\u0105. Jednak gdy docieramy do szczytu Komorzycy i rozpoczyna si\u0119 zbieg, a ja nadal widz\u0119 w oddali przed sob\u0105 Wojtka, skupiam si\u0119 tylko i wy\u0142\u0105cznie na przebieraniu nogami.<\/p>\n\n\n\n

Mimo, \u017ce sam w to nie wierzy\u0142em, udaje mi si\u0119 zmniejszy\u0107 dystans do trzeciego zawodnika. Bez problemu \u0142ykn\u0105\u0142 mnie na podej\u015bciu, ale na zbiegach nadal jestem w stanie wykrzesa\u0107 z siebie troch\u0119 wi\u0119cej si\u0142. Kilkaset metr\u00f3w dalej udaje mi si\u0119 odrobi\u0107 strat\u0119 i znowu jestem na podium. Co wi\u0119cej, tym razem Wojtek nie podejmuje r\u0119kawicy. Biegnie swoim tempem, zupe\u0142nie nie przejmuj\u0105c si\u0119, \u017ce straci\u0142 jedno oczko w klasyfikacji generalnej. Cho\u0107 gdyby to mnie min\u0105\u0142 taki ci\u0119\u017cko oddychaj\u0105cy cherlak jak ja, kt\u00f3remu ka\u017cda pr\u00f3ba nabrania powietrza w p\u0142uca sprawia trudno\u015b\u0107, mi\u0119\u015bnie dr\u017c\u0105 jak napi\u0119te struny gotowe pu\u015bci\u0107 w ka\u017cdej chwili pod wp\u0142ywem zm\u0119czenia, a o\u0142owiane nogi klapi\u0105 przy ka\u017cdym kroku ci\u0119\u017cko o ziemi\u0119 jakby w butach zalega\u0142 mu piach, to r\u00f3wnie\u017c bym pomy\u015bla\u0142, \u017ce ten to za chwil\u0119 sam si\u0119 wyko\u0144czy i b\u0119dzie mo\u017cna zwyczajnie min\u0105\u0107 trupa.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Daniel ogrzew mi piwo na kolejnym punkcie od\u017cywczym.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ja swoje granice wytrzyma\u0142o\u015bci przekroczy\u0142em ju\u017c dawno. Gdyby nie mrok, na mojej twarzy da\u0142oby si\u0119 wyczyta\u0107 wyczerpanie, ale nie tylko. Jest jeszcze up\u00f3r maniaka. Dotar\u0142em ju\u017c wcze\u015bniej na sam koniec swoich si\u0142 i stoj\u0119 nad przepa\u015bci\u0105 za\u0142amania, ale jest got\u00f3w zrobi\u0107 jeszcze jeden krok do przodu, \u017ceby walczy\u0107 o swoje.<\/p>\n\n\n\n

Po kilkuset kolejnych metrach widz\u0119 czo\u0142\u00f3wk\u0119 Wojtka spory kawa\u0142ek za sob\u0105. Niestety wiem, \u017ce zaraz za Wojcieszycami czeka mnie d\u0142ugie, prawie sze\u015bciokilometrowe podej\u015bcie pod Babi\u0105 Prze\u0142\u0119cz. M\u0119cz\u0119 si\u0119 z ni\u0105 okropnie, nie maj\u0105c si\u0142y podbiega\u0107. G\u0142\u00f3wnie podchodz\u0119 i ju\u017c teraz wiem, \u017ce jest to tylko kwestia czasu, \u017ceby Wojtek ponownie odebra\u0142 mi najni\u017cszy schodek podium. Nie dam mu rady, je\u015bli nadal b\u0119dzie w stanie biec pod g\u00f3r\u0119. I rzeczywi\u015bcie dogania mnie ju\u017c po chwili, z ka\u017cdym krokiem zostawiaj\u0105c mnie coraz dalej w tyle, a mi zostaje jedynie obejrze\u0107 si\u0119 za siebie i sprawdzi\u0107 czy Magda r\u00f3wnie\u017c zmierza mnie upokorzy\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie chocia\u017c w tej kwestii UltraKotlina jest dla mnie bardziej \u0142askawa.<\/p>\n\n\n\n

Zbieg z Babiej Prze\u0142\u0119czy do G\u00f3rzy\u0144ca Drog\u0105 Wiosenn\u0105 to jeszcze jeden \u015brodkowy palec wystawiony prosto w moj\u0105 twarz przez organizator\u00f3w biegu. Wiosna zawsze by\u0142a dla mnie festiwalem odradzaj\u0105cego si\u0119 po zimie \u017cycia. Dos\u0142ownie wszystko powinno t\u0119tni\u0107 energi\u0105 rozprzestrzenian\u0105 przez przyjemny delikatny wiatr. Tymczasem ta trasa to jaka\u015b rze\u017ania. Wsz\u0119dzie jest mn\u00f3stwo b\u0142ota, w kt\u00f3re wielokrotnie wpadam mocz\u0105c sobie kompletnie oba buty. Do tego jest tu masa kamieni, zupe\u0142nie jakbym wszed\u0142 z powrotem w rejon Karkonoszy, a temu wszystkiemu towarzysz\u0105 wystaj\u0105ce ga\u0142\u0119zie i grube patyki, o kt\u00f3re moje zmaltretowane nogi potykaj\u0105 si\u0119 prawie przy ka\u017cdym kroku.<\/p>\n\n\n\n

Obijam sobie palce u n\u00f3g i kalecz\u0119 \u0142ydki pomimo d\u0142ugich nogawek, co u\u015bwiadamia mi, \u017ce je\u015bli chc\u0119 dotrze\u0107 do Gorzy\u0144ca w jednym kawa\u0142ku, z pewno\u015bci\u0105 nie osi\u0105gn\u0119 tego biegn\u0105c. Przechodz\u0119 do marszu i urozmaicam sobie czas wymy\u015blaniem wyrafinowanych bluzg\u00f3w. Niestety przy obecnym stanie zm\u0119czenia nie jestem w stanie si\u0119 wykaza\u0107 i mog\u0119 wykrzesa\u0107 z siebie jedynie najbardziej rynsztokowe podstawowe epitety tak naprawd\u0119 niewiele podnosz\u0105ce mnie na duchu, ale przynajmniej skutecznie zwalczaj\u0105ce powolny up\u0142yw czasu.<\/p>\n\n\n\n

O 11 w nocy docieram do przedostatniego punktu od\u017cywczego, na kt\u00f3rym stacjonuje Ewa w towarzystwie Daniela. Znowu czuj\u0119 si\u0119 jak na Biegu Kreta. Nie musz\u0119 nic robi\u0107. Ta dw\u00f3jka to dla mnie wi\u0119cej ni\u017c Albert Pennyworth dla Bruce\u2019a Wayne\u2019a, Driss z filmu Nietykalni dla Phillipe\u2019a oraz Pani Doubtfire dla rodziny Hillard\u00f3w w jednym. Gdyby regulamin dopuszcza\u0142, przenie\u015bliby mnie przez ostatni odcinek na r\u0119kach, bylebym dotar\u0142 bezpiecznie do mety. Niestety dla mnie, nie ma takiej opcji. Biec musz\u0119 sam, a oni skupiaj\u0105 si\u0119 na wt\u0142oczeniu we mnie jeszcze odrobiny motywacji, \u017ceby starczy\u0142o mi jej do Szklarskiej.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Tu mnie sw\u0119dzi.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ewa dodatkowo t\u0142umaczy mi ostatnie najbardziej newralgiczne fragmenty trasy, ostrzegaj\u0105c mnie przed dawnym torem saneczkowym, na kt\u00f3rym rzekomo czeka mnie \u0142omot nie z tej ziemi. To, z czym walczy\u0142em przed chwil\u0105 zbiegaj\u0105c z Babiej Prze\u0142\u0119czy to zaledwie preludium do prawdziwego cierpienia z jakim przyjdzie mi si\u0119 zmierzy\u0107. B\u0142ota wymieszanego z kamieniami i po\u0142amanymi ga\u0142\u0119ziami jest tam tak du\u017co, \u017ce wdepni\u0119cie w t\u0105 wybuchow\u0105 mieszank\u0119 prawdopodobnie uwi\u0119zi mnie tam na zawsze.<\/p>\n\n\n\n

Nie mam poj\u0119cia czego si\u0119 spodziewa\u0107. Nigdy nie s\u0142ysza\u0142em o \u017cadnym starym torze saneczkowym. Moja bujna wyobra\u017ania generuje obraz zniszcza\u0142ego, obro\u015bni\u0119tego ro\u015blinno\u015bci\u0105 i pordzewia\u0142ego sankodromu, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rego prowadzi trasa UltraKotliny. Nie wiem te\u017c co to znaczy \u201estary\u201d w tym przypadku. W oczach mojej c\u00f3rki jestem stary, natomiast dla mnie m\u00f3j jedenastoletni samoch\u00f3d jest stary. Rozumiem, \u017ce wkr\u00f3tce si\u0119 przekonam jak to wygl\u0105da, jednak ostrze\u017cenia Ewy ju\u017c teraz budz\u0105 we mnie respekt.<\/p>\n\n\n\n

Maj\u0105c serdecznie dosy\u0107 szukam alternatywy. Ewa, to Twoje rejony, nie da si\u0119 tego jako\u015b obej\u015b\u0107? Nawet kosztem nad\u0142o\u017cenia drogi, nie da si\u0119 tego jako\u015b na sku\u015bk\u0119 pocisn\u0105\u0107? Nastaje d\u0142u\u017csze milczenie, w trakcie kt\u00f3rego Ewa analizuje topografi\u0119 okolic Szklarskiej Por\u0119by, a po chwili patrzy na mnie z politowaniem i podsumowuje: Nie, nie ominiesz tego, nie ma jak tego omin\u0105\u0107\u2026 nie ma jak\u2026<\/p>\n\n\n\n

Echo z przyzwyczajenia powtarza w tle \u201ema\u0107\u2026 a\u0107\u2026 a\u0107\u2026\u201d, mimo \u017ce tym razem z rezygnacji nawet nie poruszy\u0142em ustami. 26 km do mety. Tylko tyle i a\u017c tyle. Nie mam ju\u017c si\u0142y. Chc\u0119 do domu. Na szcz\u0119\u015bcie Ewa z Danielem nie pozwol\u0105 mi teraz zej\u015b\u0107 z trasy. Zbyt daleko dotar\u0142em, \u017ceby teraz odpu\u015bci\u0107, co m\u00f3j suport powtarza mi do znudzenia, a\u017c w ko\u0144cu sam uznaj\u0119, \u017ce nie mam innego wyboru poza ruszeniem w kierunku mety.<\/p>\n\n\n\n

G\u00d3RZYNIEC -> KOPALNIA: 11 km (167 km)<\/h3>\n\n\n\n

Zaczyna si\u0119 z grubej rury. Ponad siedmiokilometrowe podej\u015bcie, na kt\u00f3rym musz\u0119 si\u0119 wdrapa\u0107 ponad 600 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119 rozje\u017cd\u017ca mnie walcem wyciskaj\u0105c ze mnie ostatnie resztki energii. Nie jestem w stanie biec pod g\u00f3r\u0119. Ca\u0142y odcinek pokonuj\u0119 wolnym krokiem. Momentami mam wra\u017cenie, \u017ce si\u0119 czo\u0142gam, ale nie znajduj\u0119 w sobie nic, co mog\u0142oby pom\u00f3c mi przy\u015bpieszy\u0107 cho\u0107 odrobin\u0119. W konsekwencji walcz\u0119 z tym nieszcz\u0119snym podej\u015bciem prawie dwie godziny. W tym czasie powinienem zrobi\u0107 t\u0105 tras\u0119 tam i z powrotem, jednak 22 godziny na nogach nie znaj\u0105 lito\u015bci i nie pozwalaj\u0105 mi na rozwini\u0119cie skrzyde\u0142. W zasadzie to mi je podcinaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Licz\u0119, \u017ce za Wysokim Kamieniem b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 ruszy\u0107 cho\u0107 kawa\u0142ek biegiem, w ko\u0144cu nareszcie nie b\u0119dzie pod g\u00f3r\u0119, ale nic z tego. Nogi si\u0119 pode mn\u0105 uginaj\u0105. Nie daj\u0119 rady. Rzyga\u0107 mi si\u0119 chce. W uszach dzwoni mi Marsz Imperialny i nie jest to wcale moja bogata wyobra\u017ania. W\u0142asne kiszki wygrywaj\u0105 t\u0105 melodie w rytm niepo\u017c\u0105danych ruch\u00f3w jeszcze nie przetrawionych tre\u015bci \u017co\u0142\u0105dkowych dobitnie domagaj\u0105cych si\u0119 wydostania na zewn\u0105trz. Najwyra\u017aniej Stoperan jednak na mnie nie dzia\u0142a. Albo ju\u017c przesta\u0142 dzia\u0142a\u0107. Ale je\u015bli nadal b\u0119d\u0119 si\u0119 wlec \u017c\u00f3\u0142wim tempem, Magda za kilka chwil ponownie mnie dogoni, b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 wyd\u0119bi\u0107 od niej jeszcze jedn\u0105 tabletk\u0119 i przekona\u0107 si\u0119 czy lek ma na mnie jakikolwiek wp\u0142yw.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
B\u0119dzie mi si\u0119 \u015bni\u0142 po nocach.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Kolejne 3,5 km zajmuje mi 40 minut, mimo \u017ce nawet cze\u015b\u0107 tego odcinka jest z g\u00f3rki. Jednak kiedy ju\u017c mam ostatni punkt od\u017cywczy w zasi\u0119gu wzroku, wmawiam sobie, \u017ce nic z\u0142ego wi\u0119cej mnie tu nie spotka. To tylko dla tego, \u017ce zapomnia\u0142em w jakim biegu bior\u0119 udzia\u0142. UltraKotlina k\u0142ania mi si\u0119 nisko, szczerz\u0105c szeroko z\u0119by i zaskakuj\u0105c mnie po raz kolejny. Zaczyna pada\u0107. Nie ma tragedii, na ten moment to zaledwie przelotny kapu\u015bniaczek, jednak przy zacinaj\u0105cym wietrze zadziwiaj\u0105co du\u017co kropli rozbija si\u0119 o szk\u0142a moich okular\u00f3w rozmazuj\u0105c mi widoczno\u015b\u0107 i uprzykrzaj\u0105c \u017cycie. Poliestrowe ciuchy uniemo\u017cliwiaj\u0105 mi wytarcie soczewek bez pozostawienia ograniczaj\u0105cych pole widzenia smug, wi\u0119c udaj\u0119, \u017ce nie rusza mnie kolejna przeszkoda na mojej drodze.<\/p>\n\n\n\n

40 minut przed up\u0142ywem doby na trasie odbijam si\u0119 w Kopalni, gdzie dw\u00f3ch wolontariuszy poch\u0142oni\u0119tych jest dyskusj\u0105 odcinaj\u0105c\u0105 ich od wszystkich bod\u017ac\u00f3w docieraj\u0105cych ze \u015bwiata zewn\u0119trznego. W zasadzie to chyba nawet nie zauwa\u017caj\u0105, \u017ce kto\u015b przyby\u0142 do punktu, ale poproszeni o uzupe\u0142nienie bidon\u00f3w przerywaj\u0105 na moment swoje dywagacje i pomagaj\u0105 strudzonemu ultrasowi w potrzebie.<\/p>\n\n\n\n

Patrz\u0119 jeszcze na s\u0142odkie przek\u0105ski, bo nadal w burczy mi w brzuchu, ale my\u015bl o w\u0142o\u017ceniu sobie do ust czekolady lub pomara\u0144czy ponownie powoduje, \u017ce \u017c\u00f3\u0142\u0107 podbiega mi niebezpiecznie blisko jamy ustnej, dlatego musz\u0119 natychmiastowo odwr\u00f3ci\u0107 g\u0142ow\u0119 w drug\u0105 stron\u0119, w przeciwnym razie puszcz\u0119 pawia wprost na stoj\u0105cy przede mn\u0105 pa\u015bnik. No nie da rady. Nie wejdzie mi. Musz\u0119 wytrzyma\u0107 te ostatnie 14 km z pustym \u017co\u0142\u0105dkiem. Na mecie co\u015b zjem.<\/p>\n\n\n\n

K\u0105tem oka widz\u0119 wychodz\u0105cego z namiotu zawodnika. Nie mam poj\u0119cia sk\u0105d si\u0119 tu wzi\u0105\u0142, z pewno\u015bci\u0105 nikt mnie nie dogoni\u0142, bo zauwa\u017cy\u0142bym za sob\u0105 \u015bwiat\u0142a czo\u0142\u00f3wki. Zatem to musi by\u0107 Radek z kr\u00f3tszego dystansu, jeden z organizator\u00f3w Biegu Kreta. Gdy by\u0142em w G\u00f3rzy\u0144cu, Ewa wspomina\u0142a \u017ce Radziu wyszed\u0142 z punktu 5 minut przede mn\u0105. Nie do ko\u0144ca chce mi si\u0119 wierzy\u0107, \u017ce wlok\u0105c si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 uda\u0142o mi si\u0119 kogokolwiek dogoni\u0107, chyba \u017ce on prze\u017cywa jeszcze wi\u0119kszy kryzys ni\u017c ja. Nie wiem czy to jest w og\u00f3le mo\u017cliwe, aczkolwiek rekordy s\u0105 w\u0142a\u015bnie po to, \u017ceby je \u0142ama\u0107. I tak nic tu po mnie, wi\u0119c ruszam w pogo\u0144 za Radkiem, licz\u0105c \u017ce uda mi si\u0119 go dorwa\u0107, dzi\u0119ki czemu wsp\u00f3\u0142cierpi\u0105c razem doholujemy si\u0119 do mety.<\/p>\n\n\n\n

KOPALNIA -> SZKLARSKA POR\u0118BA: 14 km (181 km)<\/h3>\n\n\n\n

Deszcz zaczyna co raz bardziej mi doskwiera\u0107. Staram si\u0119 nie zwraca\u0107 na to uwagi i skupiam si\u0119 na dogonieniu kolegi. Jest dobre 500 metr\u00f3w przede mn\u0105. Na szcz\u0119\u015bcie dalsza cz\u0119\u015b\u0107 trasy wzd\u0142u\u017c Starej Drogi Celnej jest delikatnie nachylona w d\u00f3\u0142 i pozwala mi przej\u015b\u0107 do biegu, pomimo potwornie zm\u0119czonych mi\u0119\u015bni. Oczywi\u015bcie nie jest kolorowo, relatywnie szybko zbli\u017cam si\u0119 do Radzia, ale co kilkaset metr\u00f3w musz\u0119 na chwil\u0119 przej\u015b\u0107 do marszu, \u017ceby da\u0107 odpocz\u0105\u0107 moim zmasakrowanym kopytom. Dopadam go dopiero za odbiciem na Drog\u0119 bez \u0141aski. Co za ironia, \u017ce w\u0142a\u015bnie t\u0119dy prowadzi trasa UltraKotliny. Ju\u017c si\u0119 dawno zorientowa\u0142em, \u017ce tytu\u0142owej \u0142aski z jej strony nie mog\u0119 si\u0119 spodziewa\u0107, jednak na wszelki wypadek, \u017ceby nie by\u0142o w\u0105tpliwo\u015bci, szlak sam w sobie przypomina mi regu\u0142y gry.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
A teraz w tamt\u0105 stron\u0119. Po Ultra\u0141omot!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Radosnym \u201eSiemanko\u201d witam si\u0119 z Radziem, nie spodziewaj\u0105c si\u0119, \u017ce tak wiele b\u0142\u0119d\u00f3w mo\u017ce znajdowa\u0107 si\u0119 w jednym zdaniu. Po pierwsze jestem najdalej jak tylko mo\u017cna sobie to wyborazi\u0107 od bycia radosnym. Po drugie moje pytanie jest bezzasadne. Przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 w\u0105t\u0142emu krokowi Radka, goni\u0105c go przez ostatnie kilka kilometr\u00f3w doskonale zdaj\u0119 sobie spraw\u0119 jak on si\u0119 ma i z pewno\u015bci\u0105 nie jest to nic pozytywnego. Jestem przekonany, \u017ce jego nastr\u00f3j jest gdzie\u015b w okolicach rozpaczy, kt\u00f3r\u0105 ja odczuwam od kilku godzin. By\u0107 mo\u017ce jeszcze go nie osi\u0105gn\u0105\u0142, ale z pewno\u015bci\u0105 jest tego bliski. Po trzecie, to nie jest Radzio.<\/p>\n\n\n\n

Okazuje si\u0119, \u017ce dogoni\u0142em Kamila, kt\u00f3ry sp\u0119dzi\u0142 na punkcie w Kopalni dobre p\u00f3\u0142 godziny, poniewa\u017c UltraKotlina obesz\u0142a si\u0119 z nim w tak samo pod\u0142y spos\u00f3b jak ze mn\u0105, zn\u0119caj\u0105c si\u0119 nad nim przy ka\u017cdej mo\u017cliwej okazji, dlatego postanowi\u0142 sobie troch\u0119 odsapn\u0105\u0107, \u017ceby wr\u00f3ci\u0107 do gry z przytupem. Z reszt\u0105 wida\u0107, \u017ce przerwa dobrze mu zrobi\u0142a, poniewa\u017c samopoczucie ma zdecydowanie lepsze ni\u017c ja.<\/p>\n\n\n\n

Podczepiam si\u0119 pod Kamila i licz\u0119, \u017ce w towarzystwie uda mi si\u0119 l\u017cej pokona\u0107 ostatnie 11 km, jednak mam ogromne trudno\u015bci z dotrzymaniem mu kroku. Nadal musz\u0119 przechodzi\u0107 do marszu co kilkaset metr\u00f3w, ale m\u00f3j kolega nie narzeka. Zwalnia razem ze mn\u0105 i cierpliwie czeka a\u017c wr\u00f3c\u0105 mi jakiekolwiek namiastki si\u0142 witalnych, \u017ceby m\u00f3c mnie podholowa\u0107 jeszcze kawa\u0142eczek, trajkocz\u0105c przy okazji o przer\u00f3\u017cnych tematach, dzi\u0119ki czemu wydaje mi si\u0119, \u017ce licznik kilometr\u00f3w przeskakuje odrobin\u0119 szybciej kolejne oczka.<\/p>\n\n\n\n

Truchtamy tak razem do ostatniego podej\u015bcia pod Owcze Ska\u0142y. Mniej wi\u0119cej w po\u0142owie tego czterokilometrowego odcinka zauwa\u017camy w oddali przed nami \u015bwiate\u0142ko. Najprawdopodobniej to w\u0142a\u015bnie jest Radek. Kamil, b\u0119d\u0105cy aktualnie na 6. pozycji dystansu 140 km, maj\u0105cy jeszcze troch\u0119 zapas\u00f3w energii chce podj\u0105\u0107 walk\u0119 o pi\u0105t\u0105 lokat\u0119. Szczerze to do dzisiaj nie rozumiem jak to jest mo\u017cliwe, \u017ce znowu uda\u0142o nam si\u0119 kogo\u015b dogoni\u0107 i jedyne logiczne uzasadnienie jakie znajduj\u0119 to jeszcze wi\u0119ksze oklapni\u0119cie go\u015bcia przed nami, ni\u017c moje w\u0142asne. Cho\u0107 obiektywnie patrz\u0105c nie jestem pewien czy to w og\u00f3le jest mo\u017cliwe.<\/p>\n\n\n\n

W ka\u017cdym razie ja nie mam mocy przerobowych, \u017ceby przy\u015bpieszy\u0107. Moje obrotomierze ju\u017c od d\u0142u\u017cszego pracuj\u0105 w czerwonym polu. Mam wra\u017cenie, \u017ce wszystkie elementy uk\u0142adu mi\u0119\u015bniowo szkieletowego ju\u017c mi si\u0119 zu\u017cy\u0142y, serce jest przegrzane do granic mo\u017cliwo\u015bci, uk\u0142ad ch\u0142odzenia nie wyrabia z odprowadzaniem ciep\u0142a, a brn\u0105c uparcie w kierunku mety ryzykuj\u0119 jedynie katastrofaln\u0105 awari\u0105 ca\u0142ej jednostki nap\u0119dowej. Le\u0107 Kamil. Ja odpuszczam.<\/p>\n\n\n\n

Dopiero teraz widz\u0119, jak bardzo go wstrzymywa\u0142em. Rusza do g\u00f3ry niczym odpowiednio zmodyfikowany pod k\u0105tem mocy, zawieszenia i przyczepno\u015bci Jeep Wrangler, bior\u0105cy udzia\u0142 w fina\u0142ach zawod\u00f3w Formula Off Road. Z zazdro\u015bci\u0105 spogl\u0105dam na jego \u015bwiate\u0142ko, kt\u00f3re ju\u017c po kilku chwilach znika mi z oczu za wniesieniem daleko przede mn\u0105. Zostaj\u0119 sam z o\u015bmioma d\u0142ugimi i ci\u0119\u017ckimi kilometrami do pokonania. Przed chwil\u0105 stukn\u0119\u0142a mi pe\u0142na doba na trasie. Przede mn\u0105 jeszcze ponad kilometr pod g\u00f3r\u0119, a potem ju\u017c ca\u0142y czas w d\u00f3\u0142 do Karpacza. Chcia\u0142bym to zrobi\u0107 w godzin\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Nie s\u0142ysz\u0119 szyderczego \u015bmiechu, jakim wybucha UltraKotlina, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 moim rozterkom na trasie. Ona wie, \u017ce zapomnia\u0142em o wisience na trocie biegu wok\u00f3\u0142 Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej. O Grande Finale dzisiejszych zmaga\u0144 ultras\u00f3w. O gwo\u017adziu programu tych zawod\u00f3w. O pere\u0142ce wieczoru, kt\u00f3ra wyryje si\u0119 w pami\u0119ci wszystkich zawodnik\u00f3w na bardzo d\u0142ugo. Stary Tor Saneczkowy. Odcinek przed kt\u00f3rym przestrzega\u0142a mnie Ewa.<\/p>\n\n\n\n

Zbiegaj\u0105c z Owczych Ska\u0142, nawet nie zdaj\u0119 sobie sprawy, \u017ce wkraczam w rynn\u0119 zbudowanego ju\u017c prawie 100 lat temu najwi\u0119kszego w\u00f3wczas w Europie toru bobslejowego, nazywanego tutaj starym torem saneczkowym. Dawny cud techniki o d\u0142ugo\u015bci ponad 2 km, z siedmioma celowo podniesionymi zakr\u0119tami dla osi\u0105gania wi\u0119kszych pr\u0119dko\u015bci, z pierwszym w Europie technicznym podw\u00f3jnym zakr\u0119tem w kszta\u0142cie litery \u201eS\u201d, pod\u0142\u0105czony do sieci wodoci\u0105gowej z oddzielnego uj\u0119cia wody dla zapewnienia odpowiedniego oblodzenia, b\u0119d\u0105cy gospodarzem Mistrzostw \u015awiata w bobslejowych dw\u00f3jkach w 1932 roku, dzi\u015b kompletnie zapomniany i zaro\u015bni\u0119ty przez natur\u0119, nie ma nic wsp\u00f3lnego ze swoimi latami \u015bwietno\u015bci. Przez ostatnie dekady konstrukcja nieu\u017cywanego toru ust\u0105pi\u0142a zielonym naje\u017ad\u017acom. Pomi\u0119dzy torami, po kt\u00f3rych kiedy\u015b mkn\u0119\u0142y sanie z zawodnikami, wyros\u0142y g\u0119ste dywany traw si\u0119gaj\u0105ce kolan. Kamienne bloki stanowi\u0105ce wzmocnienie \u015bcian na zakr\u0119tach poodpada\u0142y i sta\u0142y si\u0119 integraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 grz\u0105skiego dzisiaj pod\u0142o\u017ca poro\u015bni\u0119tego mi\u0119kkim mchem. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Budowa toru w latach 1924. Takich konstrukcji szuka\u0142em na trasie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wbiegaj\u0105c w to miejsce mam wra\u017cenie, \u017ce pod\u0105\u017cam kolejnym w\u0105wozem prowadz\u0105cym zboczem g\u00f3ry. Zaczyna si\u0119 niewinnie, jak ka\u017cda g\u00f3rska podr\u00f3\u017c. Jednak z ka\u017cdym krokiem jestem zmuszony zwolni\u0107 coraz bardziej. B\u0142oto nagromadzone tutaj przy ostatnich opadach nie ma jak sp\u0142yn\u0105\u0107 w d\u00f3\u0142, a ziemia nie ma mo\u017cliwo\u015bci odparowania wilgoci, poniewa\u017c trasa po\u0142o\u017cona jest w niecce pomi\u0119dzy wiekowymi drzewami. Wiatr hulaj\u0105cy u podn\u00f3\u017cy Karkonoszy z powodzeniem wy\u0142ama\u0142 os\u0142abione ga\u0142\u0119zie porastaj\u0105ce nad torem saneczkowym, kt\u00f3rych resztki pospada\u0142y na dawn\u0105 konstrukcj\u0119 tworz\u0105c idealn\u0105 mieszank\u0119 na naturalne zasieki doskonale spowalniaj\u0105c\u0105 kroki ka\u017cdego \u015bmia\u0142ka pr\u00f3buj\u0105cego si\u0119 t\u0119dy przedosta\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Nie da si\u0119 tu biec. Ka\u017cdy krok to obawa o utrat\u0119 r\u00f3wnowagi lub przynajmniej buta, je\u015bli wdepnie si\u0119 w zbyt grz\u0105sk\u0105 ka\u0142u\u017c\u0119 b\u0142otn\u0105. Twarde ga\u0142\u0119zie powbijane w to naturalne pole minowe jeszcze bardziej utrudniaj\u0105 poruszanie si\u0119, co krok zahaczaj\u0105c o moje buty i pr\u00f3buj\u0105c mnie sprowadzi\u0107 do parteru. By\u0142em przekonany, \u017ce na zbiegu b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 odrobi\u0107 wolne tempo przy podchodzeniu, tymczasem mam wra\u017cenie, \u017ce poruszam si\u0119 jeszcze wolniej ni\u017c podchodz\u0105c pod Owcze Ska\u0142y. Co jaki\u015b czas odwracam si\u0119, \u017ceby si\u0119 upewni\u0107 czy to tylko m\u00f3j problem i wkr\u00f3tce kolejny zawodnik przegoni mnie w klasyfikacji generalnej, na szcz\u0119\u015bcie tor saneczkowy za mn\u0105 spowija tylko mrok.<\/p>\n\n\n\n

Gdybym zdawa\u0142 sobie spraw\u0119 z tego gdzie jestem, z pewno\u015bci\u0105 \u0142atwiej by\u0142oby mi pogodzi\u0107 si\u0119 z moj\u0105 beznadziej\u0105 sytuacj\u0105. Tymczasem powolnym krokiem zsuwam si\u0119 w d\u00f3\u0142 stoku i zastanawiam si\u0119 kiedy w ko\u0144cu b\u0119dzie ta rze\u017ania, o kt\u00f3rej m\u00f3wi\u0142a Ewa. A skoro teraz jest tak ci\u0119\u017cko to jak b\u0119d\u0105 wygl\u0105da\u0107 resztki tego starego toru saneczkowego, z kt\u00f3rym mam si\u0119 zmierzy\u0107? <\/p>\n\n\n\n

Po 3 nad ranem wychodz\u0119 na \u015bcie\u017ck\u0119 przy Wodospadzie Kamie\u0144czyka. St\u0105d jest zaledwie 4 km do mety. Po zej\u015bciu do Rozdro\u017ca pod Kamie\u0144czykiem skr\u0119cam w zielony szlak na granicy Karkonoskiego Parku Narodowego w szerok\u0105 szutrow\u0105 drog\u0119 i ponownie pytam sam siebie gdzie jest ten cholerny sankodrom.<\/p>\n\n\n\n

Ostatkiem si\u0142 stoj\u0119 na nogach. Ci\u0119\u017cko jest mi nawet i\u015b\u0107 przed siebie, nie m\u00f3wi\u0105c o biegni\u0119ciu, dlatego ka\u017cdy krok p\u0142ask\u0105 i szerok\u0105 \u015bcie\u017cko pociesza mnie, bo pozostawia mniejszy odcinek na najtrudniejszy etap na ca\u0142ej trasie. Gdy jestem zaledwie kilometr od mety, zaczynam si\u0119 zastanawia\u0107 o co chodzi z tym starym torem saneczkowym. Czy to mo\u017cliwe, \u017ce go omin\u0105\u0142em? Wypatrywa\u0142em na szlaku murowanych pozosta\u0142o\u015bci po wzmocnieniach zakr\u0119t\u00f3w, ale nigdzie nic takiego nie widzia\u0142em. Wprawdzie w ciemno\u015bciach \u015bwiat wygl\u0105da zupe\u0142nie inaczej ni\u017c za dnia, ale chyba mimo wszystko pocisn\u0105\u0142em gdzie\u015b na sku\u015bk\u0119. Tylko jak to jest mo\u017cliwe? Garmin nie alarmowa\u0142 mnie o zej\u015bciu z trasy, a Ewa twierdzi\u0142a, \u017ce nie da si\u0119 omin\u0105\u0107 tego fragmentu. Kompletnie nic z tego nie rozumiem i zbiegam do mety w b\u0142ogiej nie\u015bwiadomo\u015bci, \u017ce najgorsze mam ju\u017c za sob\u0105. Dopiero wbiegaj\u0105c w teren zabudowany i b\u0119d\u0105c 250 metr\u00f3w od mety dociera do mnie, \u017ce nic z\u0142ego dzisiaj mnie ju\u017c nie czeka. To ju\u017c jest koniec. Nie ma ju\u017c nic.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy przez my\u015bl przechodzi mi has\u0142o \u201eWygra\u0142em\u201d i wydaje mi si\u0119, \u017ce UltraKotlina mo\u017ce mi skoczy\u0107, ona podejmuje ostatni\u0105 karko\u0142omn\u0105 pr\u00f3b\u0119 z\u0142amania mnie. Skr\u0119t z Kasprowicza w ulic\u0119 Le\u015bn\u0105 to podej\u015bcie 6 metr\u00f3w do g\u00f3ry. Brzmi \u017cenuj\u0105co. Moje dwuletnie dziecko poradzi\u0142oby sobie z tym bez problemu, gdybym kaza\u0142 ma\u0142ej wbiega\u0107 na g\u00f3r\u0119, a na szczycie krzykn\u0119\u0142aby \u201eTata, jesce laz!\u201d. Tymczasem dla mnie to wyzwanie z kategorii Biegu Kreta. S\u0142owo daj\u0119, kompletnie nie mam ju\u017c si\u0142. Musz\u0119 podchodzi\u0107 zygzakiem, \u017ceby z\u0142agodzi\u0107 sobie nachylenie, a w obawie przed moim \u015blimaczym tempem sprawdzam jeszcze raz, czy przypadkiem na ostatniej prostej kto\u015b nie czai si\u0119 na czwarte miejsce w kategorii open, kt\u00f3re bez problemu zd\u0105\u017cy\u0142by mi jeszcze odebra\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie nadal towarzyszy mi tylko mrok.<\/p>\n\n\n\n

W po\u0142owie ulicy Le\u015bnej czeka na mnie Daniel, kt\u00f3ry towarzyszy mi na ostatnich metrach biegu. Przy orliku, dos\u0142ownie kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w od mety widz\u0119 Kamila zmierzaj\u0105cego na zas\u0142u\u017cony odpoczynek. Zazdroszcz\u0119 mu z ca\u0142ego serca, \u017ce on ma ju\u017c wszystko za sob\u0105. Mi zosta\u0142o jeszcze tylko kilka metr\u00f3w. Gdy mijam bram\u0119 od orlika, do moich uszu docieraj\u0105 entuzjastyczne okrzyki kibic\u00f3w. Kto\u015b tu jest poza Danielem o 4 rano? Dziesi\u0119\u0107 metr\u00f3w dalej okazuje si\u0119, \u017ce poza obs\u0142ug\u0105 trasy to jednak nie za bardzo. Tylko czw\u00f3rka wolontariuszy przyjmuj\u0105cych finiszer\u00f3w na mecie podnosi wrzaw\u0119, kt\u00f3rej nie powstydzi\u0142a by si\u0119 \u017cyleta na stadionie Legii. Obok nich stoi ekipa Biegu Kreta, kt\u00f3ra najwyra\u017aniej przywita\u0142a ju\u017c Radka i powoli zbieraj\u0105 si\u0119 do opuszczenia lokalu, mimo to przy\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 do wsparcia mnie na ostatnich metrach. W akompaniamencie braw, \u0142omotu ko\u0142owrotk\u00f3w i okrzyk\u00f3w wolontariuszy mijam lini\u0119 mety po 26 godzinach bez nieca\u0142ych trzech minut.<\/p>\n\n\n\n

META<\/h3>\n\n\n\n

T\u0119 twarz to kojarz\u0119 i to jest 180! Wykrzykuje jedna z dziewczyn witaj\u0105cych mnie na mecie. Ja te\u017c j\u0105 poznaj\u0119, to ona wydawa\u0142a mi pakiet razem z Ew\u0105 zaledwie 32 godziny temu. Wiesza mi co\u015b na szyi dorzucaj\u0105c kolejne gratulacje a ja zwalam si\u0119 z n\u00f3g wprost na zieleniutk\u0105 muraw\u0119 orlika przystrzy\u017con\u0105 idealnie jak na stadionie Wembley. Le\u017c\u0119 z trudem \u0142api\u0105c oddech, nie maj\u0105c si\u0142y ponie\u015b\u0107 nawet g\u0142owy i ciesz\u0105c si\u0119 w duchu, \u017ce ten \u0142omot nareszcie si\u0119 sko\u0144czy\u0142. Daniel podpytuje czy przynie\u015b\u0107 mi podusi\u0119 i szczerze powiedziawszy to nie widz\u0119 powodu, \u017ceby si\u0119 nie zgodzi\u0107, gdyby nie obawa, \u017ce najprawdopodobniej zasn\u0119 tutaj momentalnie i m\u00f3j przyjaciel b\u0119dzie musia\u0142 mnie nie\u015b\u0107 nieprzytomnego na kwater\u0119 dobry kilometr dalej.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Na Radzia zawsze mo\u017cna liczy\u0107.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej widz\u0119 pochylaj\u0105cego si\u0119 nade mn\u0105 Radka bardziej stwierdzaj\u0105cego ni\u017c pytaj\u0105cego, \u017ce umiera\u0142em tam na g\u00f3rze podobno, a przynajmniej tak\u0105 mu zdali relacj\u0119. Nie mam si\u0142y odpowiedzie\u0107, \u017ce to wcale nie by\u0142o rzekomo. Dosta\u0142em przepot\u0119\u017cny \u0142omot, kt\u00f3rego zupe\u0142nie si\u0119 nie spodziewa\u0142em. Wiem, \u017ce powinienem r\u00f3wnie\u017c pogratulowa\u0107 jemu wywalczenia pi\u0105tego miejsca, ale jestem zbyt poch\u0142oni\u0119ty przed\u0142u\u017caniem swojej dramy i zwyczajnie nie przychodzi mi to do g\u0142owy. Jedyne na co mnie sta\u0107 to przybicie pi\u0105tki na autopilocie i dalsze le\u017cenie okrakiem na murawie boiska.<\/p>\n\n\n\n

Wolontariusze po kilku minutach wracaj\u0105 do swoich obowi\u0105zk\u00f3w, a ekipa Biegu Kreta zawin\u0119\u0142a si\u0119 ju\u017c z mety. Zosta\u0142 tylko Daniel, kt\u00f3ry pomaga mi podnie\u015b\u0107 si\u0119 do pionu i zn\u0119ca si\u0119 nade mn\u0105 jeszcze przez chwil\u0119 ka\u017c\u0105c mi pozowa\u0107 do zdj\u0119\u0107 na mecie. Nie mam si\u0142y. Naprawd\u0119. Ale argument, \u017ce b\u0119dzie co pokaza\u0107 wnukom za kilkadziesi\u0105t lat w jaki\u015b magiczny spos\u00f3b do mnie przemawia. Dawaj, tylko szybko.<\/p>\n\n\n\n

Sesja zako\u0144czona sukcesem, wprawdzie na rozk\u0142ad\u00f3wk\u0119 w \u017cadnym czasopi\u015bmie raczej nie mam co liczy\u0107, ale do rodzinnego albumu b\u0119dzie jak znalaz\u0142. Daniel holuje mnie do pustego biura zawod\u00f3w i przynosi posi\u0142ek finiszera, bo ja nadal narzekam na g\u0142\u00f3d i mam nieodpart\u0105 potrzeb\u0119 zapchania si\u0119 czymkolwiek. Niestety \u017co\u0142\u0105dek wci\u0105\u017c pracuje na najwy\u017cszych obrotach i z trudem udaje mi si\u0119 wcisn\u0105\u0107 w siebie zaledwie odrobin\u0119 makaronu z sosem. Reszta jutro.<\/p>\n\n\n\n

DZIE\u0143 PO<\/h3>\n\n\n\n

Rano powinien obudzi\u0107 mnie przepe\u0142niony p\u0119cherz, ale UltraKotlina wym\u0119czy\u0142a mnie do tego stopnia, \u017ce nawet ci\u015bnienie w cewce moczowej mnie nie rusza. Dopiero oko\u0142o 11 dono\u015bnie pukanie w drzwi naszej kwatery przywraca mi \u015bwiadomo\u015b\u0107. To w\u0142a\u015bcicielka mieszkania, kt\u00f3re wynaj\u0119li\u015bmy przychodzi si\u0119 z nami rozliczy\u0107, na szcz\u0119\u015bcie widz\u0105c ofiary walki z UltraKotlin\u0105 pozwala nam zosta\u0107 tak d\u0142ugo, jak b\u0119dziemy tego potrzebowa\u0107. Z\u0142oto kobieta. Gdybym musia\u0142 si\u0119 wymeldowa\u0107 teraz, zaledwie po 6 godzinach snu, Daniel musia\u0142by spakowa\u0107 do mojej walizki wszystkie moje rzeczy razem ze mn\u0105, wrzuci\u0107 mnie do baga\u017cnika i zawie\u017a\u0107 na wp\u00f3\u0142 przytomnego do domu.<\/p>\n\n\n\n

Dobre serce pani gospodyni pozwala mi regenerowa\u0107 si\u0119 mniej wi\u0119cej do trzeciej popo\u0142udniu. Niewiele to wobec dw\u00f3ch zarwanych nocek, jednak narzeka\u0107 te\u017c nie mog\u0119. Reszt\u0119 ode\u015bpi\u0119 w tygodniu. Tymczasem pocieszam si\u0119, \u017ce ta niczego sobie dziesi\u0119ciogodzinna drzemka z kr\u00f3tkimi przerwami na siku pozwoli\u0142a mi wr\u00f3ci\u0107 do \u017cywych. Jestem w stanie stan\u0105\u0107 samodzielnie na nogach, nie potrzebuj\u0119 kaczki ani intensywnej pomocy Daniela przy podstawowych czynno\u015bciach domowych, wi\u0119c generalnie jest naprawd\u0119 przyzwoicie.<\/p>\n\n\n\n

Pomimo czwartego miejsca w klasyfikacji generalnej i pierwszego w kategorii M-30, zmuszony jestem odpu\u015bci\u0107 koronacj\u0119 zwyci\u0119zc\u00f3w, kt\u00f3ra przewidziana jest dopiero na 20 wieczorem. Czeka nas jeszcze prawie 6 godzin jazdy samochodem do domu, a ja naprawd\u0119 nie mam ochoty zarywa\u0107 trzeciej nocki z rz\u0119du. Na nic zdaj\u0105 si\u0119 moje b\u0142agania do organizator\u00f3w, \u017ceby prze\u0142o\u017cy\u0107 t\u0105 uroczysto\u015b\u0107 na wcze\u015bniejsz\u0105 godzin\u0119. Niekt\u00f3rzy, w tym zawodnicy kategorii M-50 i M-60 jeszcze w tej chwili walcz\u0105 z UltraKotlin\u0105 i jej limitem czasowym na trasie, wi\u0119c si\u0142\u0105 rzeczy trzeba poczeka\u0107 na nich z dekoracjami. Wprawdzie mam du\u017ce w\u0105tpliwo\u015bci czy po dotarciu do mety, sp\u0119dziwszy ponad 40 godzin biegaj\u0105c wok\u00f3\u0142 Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej rzeczywi\u015bcie b\u0119d\u0105 oni woleli wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w rozdawaniu nagr\u00f3d zamiast i\u015b\u0107 odespa\u0107 ten niemi\u0142osierny \u0142omot, niemniej argumentacja do mnie przemawia.<\/p>\n\n\n\n

To ju\u017c druga koronacja, kt\u00f3r\u0105 jestem zmuszony odpu\u015bci\u0107, jednak nie ka\u017cdy jest w stanie wzi\u0105\u0107 urlop zar\u00f3wno przed jak i po imprezie biegowej, tak samo jak nie ka\u017cdy ma zaledwie kilka minut jazdy samochodem na miejsce. Ja jestem w tej mniej uprzywilejowanej grupie, dlatego z b\u00f3lem serca wyje\u017cd\u017camy ze Szklarskiej Por\u0119by kilka minut po 16.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Jestem zwyci\u0119zc\u0105. Przynajmniej w\u015br\u00f3d 30-latk\u00f3w.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Gar\u015b\u0107 statystyk<\/h2>\n\n\n\n

WY\u017bYWIENIE<\/h3>\n\n\n\n
    \n
  • 9 misek zupy – Po 2 roso\u0142y odpowiednio na Prze\u0142eczy Karkonoskiej, w Goduszynie i w G\u00f3rzy\u0144cu, 2 breje w Janowicach, 1 groch\u00f3wka z grzankami na G\u00f3rze Szybowcowej;<\/li>\n\n\n\n
  • 2 Shortbready (po 20 gram ka\u017cdy)<\/li>\n\n\n\n
  • Tureckie bonbony – 1 sztuka, 70 gram;<\/li>\n\n\n\n
  • Cukierki – 2 sztuki;<\/li>\n\n\n\n
  • Kabanosy – Zaledwie kilka w Karpaczu;<\/li>\n\n\n\n
  • Banany – 3 sztuki;<\/li>\n\n\n\n
  • Ciasteczka owsiane – 10 sztuk;<\/li>\n\n\n\n
  • \u017bele energetyczne – 1 sztuka, bo nie wchodzi\u0142y; <\/li>\n\n\n\n
  • Cola \u2013 2 litry. P\u00f3\u0142 kubka na ka\u017cdym punkcie;<\/li>\n\n\n\n
  • Piwo – P\u00f3\u0142 butelki Lecha bezalkoholowego. \u015arednio wchodzi\u0142, ale Mi\u0142os\u0142awa nie by\u0142o;<\/li>\n\n\n\n
  • Woda \/ herbata \/ izo – Jakie\u015b 14 litr\u00f3w.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n

    SPRZ\u0118T<\/h3>\n\n\n\n
      \n
    • Plecak Grivel 5l \u2013 Jak zawsze bez zarzut\u00f3w. Ju\u017c troch\u0119 wys\u0142u\u017cony, zaczyna si\u0119 pru\u0107 tu i tam, ale nadal wiernie s\u0142u\u017cy;<\/li>\n\n\n\n
    • Ko\u0142czan Salomon Custom Quiver – Nowo\u015b\u0107 na wyposa\u017ceniu, kt\u00f3ra sprawdzi\u0142a si\u0119 doskonale jako pojemnik na kije;<\/li>\n\n\n\n
    • Buty – Mizuno Wave Skyrise. Buty asfaltowe. \u015awietne rozwi\u0105zanie, kt\u00f3re zawiod\u0142o mnie jedynie na grzbiecie Karkonoszy, kiedy nad ranem by\u0142o \u015blisko. Poza tym da\u0142y moim stopom wystarczaj\u0105co amortyzacji, \u017ceby te nie zbuntowa\u0142y si\u0119 przeciwko mnie w po\u0142owie biegu. Dodatkowo, jak to Mizuno, nie obtar\u0142y mnie, nie porobi\u0142y odcisk\u00f3w, nie zmasakrowa\u0142y paznokci;<\/li>\n\n\n\n
    • Ciuchy \u2013 D\u0142ugie gatki i d\u0142ugi r\u0119kaw oraz chustka na g\u0142ow\u0119 i pod szyj\u0119. Dodatkowo r\u0119kawki pod bluz\u0119;<\/li>\n\n\n\n
    • Garmin Fenix 5 \u2013 Niby ok, ale co raz bardziej przeszkadza mi konieczno\u015b\u0107 \u0142adowania go co kilkadziesi\u0105t godzin;<\/li>\n\n\n\n
    • Kije Black Diamond \u2013 Bardzo pomocne na podej\u015bciach, ale r\u00f3wnie\u017c zawiod\u0142y mnie wielokrotnym sk\u0142adaniem si\u0119 wbrew mojej woli przy mocniejszych uderzeniach o pod\u0142o\u017ce. Poprzedni model, kt\u00f3ry po\u0142ama\u0142em mia\u0142 solidniejsze blokady, kt\u00f3re nigdy nie pu\u015bci\u0142y, cho\u0107bym nie wiem jak przy\u0142o\u017cy\u0142 kijem w pod\u0142o\u017ce;<\/li>\n\n\n\n
    • Czo\u0142\u00f3wka Ledlenser Neo 10r \u2013 Jak zawsze bez zarzut\u00f3w, jak ju\u017c uda\u0142o mi si\u0119 obr\u00f3ci\u0107 akumulatorek w dobr\u0105 stron\u0119. Bateria przetrwa\u0142a ka\u017cd\u0105 noc. <\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n

      KPI<\/h3>\n\n\n\n
        \n
      • 8:26 min\/km to moje \u015brednie tempo na trasie, natomiast wy\u0142\u0105czaj\u0105c postoje, \u015brednie tempo wysz\u0142o na poziomie 7:53 min\/km;<\/li>\n\n\n\n
      • Daje to 7,1 km\/h \u015brednio na ca\u0142ej trasie i 7,6 km\/h w ruchu;<\/li>\n\n\n\n
      • Spali\u0142em ponad 11 000 kcal;<\/li>\n\n\n\n
      • Wypi\u0142em oko\u0142o 16 litr\u00f3w p\u0142yn\u00f3w pod postaci\u0105 wody, herbaty, izotonik\u00f3w i coli, aczkolwiek to tylko szacunek, wi\u0119c mog\u0119 si\u0119 myli\u0107 o litr albo dwa;<\/li>\n\n\n\n
      • W ruchu sp\u0119dzi\u0142em 24 godziny i 10 minut, co oznacza, \u017ce w trakcie ca\u0142ego biegu \u0142\u0105czny czas moich przystank\u00f3w wyni\u00f3s\u0142 nieca\u0142e 2 godziny, czyli jakie\u015b 7,5% czasu sp\u0119dzonego na trasie, co jest dla mnie przyzwoitym wynikiem. Przyk\u0142adowo podczas UTM 2 lata temu, na por\u00f3wnywalnym dystansie przerwy zaj\u0119\u0142y mi 10% czasu;<\/li>\n\n\n\n
      • \u015arednie t\u0119tno wysz\u0142o mi na poziomie 140 ud.\/min, co jest dosy\u0107 wysokim poziomem bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce w trakcie \u0142adowania zegarka czyta on t\u0119tno na poziomie 0;<\/li>\n\n\n\n
      • Najwy\u017csze t\u0119tno to 190 ud.\/min, na zbiegu do Huty w Szklarskiej Por\u0119bie.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
        \"\"
        Pomara\u0144czowa <\/mark>krecha to ja, zielona <\/mark>to \u015brednia<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

        WYNIK<\/h3>\n\n\n\n
          \n
        • Ze 119 zg\u0142oszonych zawodnik\u00f3w wystartowa\u0142o 85 ultras\u00f3w;<\/li>\n\n\n\n
        • 20 os\u00f3b (24%) nie odpad\u0142o na trasie lub nie zmie\u015bci\u0142o si\u0119 w dosy\u0107 wymagaj\u0105cych limitach czasowych;<\/li>\n\n\n\n
        • Zwyci\u0119\u017cy\u0142 Tomek z czasem 23 godziny i 10 minut;<\/li>\n\n\n\n
        • Ostatni zawodnik dotar\u0142 na met\u0119 chwil\u0119 przed up\u0142ywem 41,5 godziny;<\/li>\n\n\n\n
        • Uko\u0144czenie biegu zaj\u0119\u0142o mi 26 godziny bez 3 minut;<\/li>\n\n\n\n
        • Straci\u0142em do zwyci\u0119zcy 12% jego czasu, co prze\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 na nieca\u0142e 3 godziny;<\/li>\n\n\n\n
        • Zaj\u0105\u0142em 4. miejsce w kategorii OPEN i 1. w kategorii M-30;<\/li>\n\n\n\n
        • Magda dotar\u0142a na met\u0119 na pozycji pi\u0105tej, p\u00f3\u0142 godziny po mnie;<\/li>\n\n\n\n
        • W biegu wystartowa\u0142o 9 kobiet, z czego 6 uko\u0144czy\u0142o bieg;<\/li>\n\n\n\n
        • Przeci\u0119tny czas uko\u0144czenia tego biegu to 33h i 50m.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n

          CZY MOG\u0141EM TO ZROBI\u0106 LEPIEJ?<\/h3>\n\n\n\n

          Zdecydowanie tak! Pope\u0142ni\u0142em tutaj zbyt du\u017co klasycznych b\u0142\u0119d\u00f3w, kt\u00f3re nie powinny mie\u0107 miejsca. Przede wszystkim trzeba by\u0142o przyjecha\u0107 wcze\u015bniej, \u017ceby m\u00f3c pozwoli\u0107 sobie na odrobin\u0119 odpoczynku przed startem. Tymczasem po przebiegni\u0119ciu Kreta uzna\u0142em, \u017ce taki dystans jak 180 km to ja teraz b\u0119d\u0119 wci\u0105ga\u0107 na \u015bniadanie nosem. Nic bardziej mylnego. Niewiele brakowa\u0142o, \u017ceby to w\u0142a\u015bnie UltraKotlina po\u017car\u0142a mnie, nast\u0119pnie prze\u017cu\u0142a, wydali\u0142a i jeszcze raz zjad\u0142a. Szar\u017ca w pierwszym etapie biegu mocno odbi\u0142a mi si\u0119 czkawk\u0105 na ko\u0144c\u00f3wce. Robi\u0142em co mog\u0142em, \u017ceby utrzyma\u0107 trzeci\u0105 pozycj\u0119, ale niestety s\u0105 na \u015bwiecie mocniejsi zawodnicy, co w sumie nie powinno dziwi\u0107. W przeciwie\u0144stwie do Jaros\u0142awa, mam \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce nie jestem elit\u0105 narodu. Mog\u0119 by\u0107 z siebie dumny, \u017ce nie podda\u0142em si\u0119 bez walki. Robi\u0142em co mog\u0142em, a ostateczny rezultat i tak jest dla mnie znakomit\u0105 nagrod\u0105 i samospe\u0142nieniem zwie\u0144czaj\u0105cym moje codzienne treningi.<\/p>\n\n\n\n

          By\u0107 mo\u017ce m\u00f3g\u0142bym narzuci\u0107 sobie jeszcze wi\u0119ksze tempo, jednak podejrzewam, \u017ce mocniejsze zm\u0119czenie prze\u0142o\u017cy\u0142oby si\u0119 na bliskie spotkanie trzeciego stopnia z ziemi\u0105 g\u0119sto wy\u0142o\u017con\u0105 lu\u017anymi i ostrymi kamieniami, skutkuj\u0105ce po\u0142amaniem wszystkich ko\u0144czyn w najlepszym wypadku, a rozbiciem g\u0142owy i \u015bmierci\u0105 na miejscu w najgorszym. Godz\u0119 si\u0119 z faktem, \u017ce nie dla psa kie\u0142basa, znam swoje miejsce w szeregu i mimo wszystko ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce uko\u0144czy\u0142em UltraKotlin\u0119 godnie i co najwa\u017cniejsze w jednym kawa\u0142ku.<\/p>\n\n\n\n

          Naprawd\u0119 zostawi\u0142em kawa\u0142 serducha na tym szlaku. B\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 kiedy\u015b przyjecha\u0107 tutaj z dzieciakami, wdrapa\u0107 si\u0119 z nimi na Kop\u0119, otoczy\u0107 kolistym ruchem r\u0119ki ca\u0142\u0105 Kotlin\u0119 Jeleniog\u00f3rsk\u0105 i powiedzie\u0107 im: \u201eZobaczcie, wiecie, \u017ce wasz stary kiedy\u015b przebieg\u0142 to wszystko dooko\u0142a?\u201d. A oni wtedy z trudem pozbieraj\u0105 swoje szcz\u0119ki z ziemi i jedno przed drugie wybe\u0142kotaj\u0105 co\u015b w stylu \u201e\u0141a\u0142!\u201d.<\/p>\n\n\n\n

          Albo uznaj\u0105, \u017ce ich stary ma totalnie nier\u00f3wno pod sufitem i jakie\u015b bzdury gada. Aczkolwiek nadal wmawiam sobie, \u017ce wybior\u0105 bramk\u0119 numer jeden.<\/p>\n\n\n\n

          \"\"
          \u0141abski Szczyt.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

          KOSZT<\/h3>\n\n\n\n
            \n
          • Wpisowe – 470 z\u0142;<\/li>\n\n\n\n
          • Kwatera – 200 z\u0142;<\/li>\n\n\n\n
          • Dojazd i paliwo na miejscu – 200z\u0142;<\/li>\n\n\n\n
          • Zakupy przed – 50 z\u0142;<\/li>\n\n\n\n
          • Koszty na miejscu – 50 z\u0142;<\/li>\n\n\n\n
          • Razem – 970 z\u0142.<\/strong><\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n

            PLUSY<\/h3>\n\n\n\n
              \n
            • Oznaczenie trasy \u2013 Bardzo dobre, nie mam uwag. Du\u017co wisz\u0105cych wst\u0105\u017cek z elementami odblaskowymi, widocznych ju\u017c z daleka w po\u0142\u0105czeniu z \u017car\u00f3wiastym czerwonym sprayem na ziemii w newralgicznych miejscach pozwala\u0142o na swobodn\u0105 nawigacj\u0119 do celu;<\/li>\n\n\n\n
            • Trasa \u2013 Karkonosze to bajka. Przepi\u0119kne miejsce pozwalaj\u0105ce nacieszy\u0107 oczy a\u017c do b\u00f3lu. Cie\u017cko to przebi\u0107, wi\u0119c si\u0142\u0105 rzeczy pozosta\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 trasy nie jest ju\u017c tak bardzo malownicza, niemniej zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 prowadzi naturalnymi traktami. Owszem jest sporo asfaltowych przelot\u00f3wek, jednak przy takim dystansie nie da si\u0119 tego unikn\u0105\u0107. Jak dla mnie stosunek czarnych dr\u00f3g do trailu jest tutaj na przyzwoitym poziomie;<\/li>\n\n\n\n
            • Miejsc\u00f3wka \u2013 Szklarska Por\u0119ba to znakomite miejsce, zapewniaj\u0105ce zar\u00f3wno szerok\u0105 baz\u0119 noclegow\u0105 jak i infrastruktur\u0119 gastronomiczn\u0105. Bez problemu mo\u017cna by\u0142o znale\u017a\u0107 kwater\u0119 pomimo zapisanych w sumie ponad 1250 os\u00f3b na wszystkie dystanse;<\/li>\n\n\n\n
            • Wolontariusze \u2013 Z\u0142oto nie ludzie. Zawsze, przy ka\u017cdej okazji pomog\u0105, od ust sobie odejm\u0105, \u017ceby tylko ultasowi by\u0142o l\u017cej. Chyl\u0119 czo\u0142o do samiutkiej ziemi;<\/li>\n\n\n\n
            • Meta<\/span> – W samym \u015brodku Szklarskiej, na boisku, gdzie jest ogromna powierzchnia dla wszystkich, to miejsce z pewno\u015bci\u0105 t\u0119tni\u0142o \u017cyciem za dnia. Ja ko\u0144czy\u0142em swoje zmagania o 4 nad ranem, wi\u0119c niestety poza kilkoma wolontariuszami, Danielem i go\u015bciem wydaj\u0105cym posi\u0142ek finiszerom nikgo wi\u0119cej tam nie by\u0142o. Mimo wszystko miejsce z potencja\u0142em. Musz\u0119 chyba przyjecha\u0107 tu jeszcze raz i sko\u0144czy\u0107 o cywilizowanej godzinie, \u017ceby przekona\u0107 si\u0119 czy mam racj\u0119;<\/li>\n\n\n\n
            • Expo – Z jednej strony bardzo skromne, bo zaledwie jeden sklepik, ale z drugiej strony mo\u017cna by\u0142o w nim kupi\u0107 wszystko co potrzebne na ostatni\u0105 chwil\u0119 na ultra, wi\u0119c w zasadzie nie mam si\u0119 do czego przyczepi\u0107;<\/li>\n\n\n\n
            • Eko – Jest dobrze, brak niepotrzebnych reklam i ulotek w pakiecie startowym;<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n

              MINUSY<\/h3>\n\n\n\n
                \n
              • Punkty od\u017cywcze \u2013 By\u0107 mo\u017ce Bieg Kreta mnie za bardzo rozpu\u015bci\u0142, bo tam na ka\u017cdym punkcie mia\u0142em wszystko co chcia\u0142em, niemniej uwa\u017cam, \u017ce w tak\u0105 pogod\u0119 ciep\u0142a herbata na ka\u017cdym punkcie to obowi\u0105zek, kt\u00f3rego zabrak\u0142o. Co wi\u0119cej punkty sk\u0142ada\u0142y si\u0119 g\u0142\u00f3wnie ze s\u0142odkich przek\u0105sek, brakowa\u0142o mi s\u0142onych zagryzek do prze\u0142amania smaku. Podobnie z czym\u015b ciep\u0142ym. By\u0107 mo\u017ce za bardzo ze mnie delikates, jednak uwa\u017cam \u017ce zaledwie 3 punkty z ciep\u0142ymi posi\u0142kami na \u0142\u0105czne 12 stacji od\u017cywczych to za ma\u0142o;<\/li>\n\n\n\n
              • Koszt – Nie by\u0142o zaporowo drogo, ale za 500z\u0142 spodziewa\u0142em si\u0119 bardziej obfitych punkt\u00f3w od\u017cywczych;<\/li>\n\n\n\n
              • Oprawa biegu – Skromnie. Na starcie kto\u015b rzuci\u0142 dos\u0142ownie 3 zdania na krzy\u017c i od razu ruszyli\u015bmy na tras\u0119. Met\u0119 mog\u0119 zrozumie\u0107, o 4 rano pewnie nawet konferansjer woli spa\u0107 ni\u017c nawija\u0107 o biegach g\u00f3rskich;<\/li>\n\n\n\n
              • Koronacja zwyci\u0119zc\u00f3w – Godzina 20:00 w niedziel\u0119 dla dystansu 180 to nienajlepszy pomys\u0142. Masa os\u00f3b jest przyjezdna, ja mia\u0142em do domu ponad 5 godzin drogi. Zarwa\u0142em dwie nocki i bardzo chcia\u0142em przespa\u0107 trzeci\u0105 z kolei jak cywilizowany cz\u0142owiek, tym bardziej, \u017ce przede mn\u0105 by\u0142a perspektywa pobudki o 7 rano celem ogarni\u0119cia dzieciak\u00f3w do plac\u00f3wek edukacyjnych a siebie do roboty. Rozumiem, \u017ce trzeba by\u0142o poczeka\u0107 na wszystkich zawodnik\u00f3w, bo kategorie M50 i M60 ko\u0144czy\u0142y zmagania z tras\u0105 dos\u0142ownie przed sam\u0105 ceremoni\u0105 wr\u0119czenia nagr\u00f3d, niemniej w konsekwencji ma\u0142o kto na t\u0105 uroczysto\u015b\u0107 si\u0119 zjawi\u0142, tym bardziej \u017ce wszystkie pozosta\u0142e dystanse by\u0142y dekorowane o 15:00. <\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
                \"\"
                Karkonosze.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

                PODSUMOWANIE<\/h3>\n\n\n\n

                Lubi\u0119 biegi, kt\u00f3re poza wszechobecn\u0105 komercj\u0105 maj\u0105 w sobie kawa\u0142ek historii. Lubi\u0119 inicjatywy, kt\u00f3re wywodz\u0105 si\u0119 z wi\u0119kszych pomys\u0142\u00f3w lub wydarze\u0144, kt\u00f3re nie powinny by\u0107 zapomniane. Tak by\u0142o na Zimowym Ultramaratonie Karkonoskim, tak by\u0142o na \u0141emkowynie i tak by\u0142o r\u00f3wnie\u017c na UltraKotlinie. Has\u0142o rzucone przez Daniela na Kopie przekszta\u0142ci\u0142o si\u0119 w 20 lat zmaga\u0144 tysi\u0119cy zawodnik\u00f3w, chc\u0105cych uczci\u0107 pami\u0119\u0107 tragicznie zmar\u0142ych GOPRowc\u00f3w i zmierzy\u0107 si\u0119 z wyzwaniem zaproponowanym przez jednego z nich. W samej UltraKotlinie w tym rok wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 ponad tysi\u0105c os\u00f3b. Jedni przebiegli Kotlin\u0119 Jeleniog\u00f3rsk\u0105 do oko\u0142a, inni troch\u0119 wi\u0119cej, tak jak ja, a pozostali tylko jej fragmenty. I ja tam z ultrasami by\u0142em, col\u0119 i izo pi\u0142em. A com widzia\u0142 i s\u0142ysza\u0142 w blogu umie\u015bci\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

                Sama UltraKotlina jako bieg jest wed\u0142ug mnie wymagaj\u0105ca. Najbardziej doskwiera\u0142 mi ubogi wyb\u00f3r na punktach od\u017cywczych. By\u0107 mo\u017ce jestem zbyt delikatny na solidne jesienne wyrypy, poniewa\u017c nadal uwa\u017cam, \u017ce przy temperaturze bliskiej zera herbata powinna by\u0107 obowi\u0105zkowo w ka\u017cdym pa\u015bniku. Nie brakowa\u0142o r\u00f3wnie\u017c asfaltowych lub szutrowych przelot\u00f3wek czyni\u0105cych z UltraKotliny wyzwanie mocno biegowe. Jest si\u0119 gdzie rozp\u0119dzi\u0107, nie ma du\u017co kolosalnych podej\u015b\u0107 z r\u00f3\u017cnic\u0105 poziom\u00f3w po kilkaset metr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

                Brakowa\u0142o mi te\u017c uk\u0142onu w stron\u0119 biegaczy doje\u017cdzaj\u0105cych z daleka. Dla mnie godzina 20 w niedziel\u0119 to moment, w kt\u00f3rym powinienem wchodzi\u0107 do domu, a nie bra\u0107 udzia\u0142 w dekoracji zwyci\u0119zc\u00f3w. Rozumiem, \u017ce trzeba by\u0142o poczeka\u0107 na uko\u0144czenie biegu przez wszystkich zawodnik\u00f3w oraz dostosowa\u0107 si\u0119 do wytycznych Karkonoskiego Parku Narodowego w temacie przepuszczenia bandy ultras\u00f3w przez obszar ochrony przyrody, jednak warto poszuka\u0107 rozwi\u0105zania pozwalaj\u0105cego na zamkniecie imprezy i powr\u00f3t do dom\u00f3w tego samego dnia dla wszystkich.<\/p>\n\n\n\n

                Czy uleg\u0142em Magii Kotliny? Tak. By\u0142o w tym biegu troch\u0119 magii. Najbardziej pozytywnie zaskoczy\u0142o mnie towarzystwo. Na \u017cadnym innym biegu nie spotka\u0142em takiej ilo\u015bci serdecznych os\u00f3b. Autentycznie ka\u017cdy by\u0142 dla pozosta\u0142ych os\u00f3b najlepszym przyjacielem. Zar\u00f3wno inni zawodnicy jak i wolontariusze. A\u017c mi\u0142o by\u0142o kogo\u015b spotka\u0107 na trasie. Widok\u00f3w w Karkonoszach reklamowa\u0107 raczej nie trzeba. Cie\u017cko je opisa\u0107 czy te\u017c uwieczni\u0107 aparatem z telefonu, trzeba tu zwyczajnie przyjecha\u0107 i je zobaczy\u0107. Robi\u0105 wra\u017cenie, a \u017ce pogoda w sobot\u0119 wyj\u0105tkowo nam dopisa\u0142a, mo\u017cna by\u0142o podziwia\u0107 przepi\u0119kn\u0105 panoram\u0119 ca\u0142ej Kotliny. Ci\u0119zko dor\u00f3wna\u0107 takim widokom, wi\u0119c si\u0142\u0105 rzeczy pozosta\u0142e tereny nie by\u0142y w stanie a\u017c tak nacieszy\u0107 oczu, jednak r\u00f3wnie\u017c z powodzeniem dorzuci\u0142y co\u015b od siebie. Ruiny Zamku Bolcz\u00f3w, G\u00f3ra Szybowcowa, Per\u0142a Zachodu. Wsz\u0119dzie mo\u017cna znale\u017a\u0107 co\u015b pozytywnego.<\/p>\n\n\n\n

                Czy w takim razie jeszcze raz? Z samej zasady, \u017ce za du\u017co jest bieg\u00f3w w samej Polsce, kt\u00f3re chcia\u0142bym przebiec i boj\u0119 si\u0119, \u017ce \u017cycia albo zdrowia nie starczy, musz\u0119 powiedzie\u0107 nie. Aczkolwiek w tym roku by\u0142em w Karkonoszach na Zimowym Ultramaratonie Karkonoskim, na Biegu Kreta oraz teraz na UltraKotlinie i jeszcze mi si\u0119 nie znudzi\u0142o. Je\u015bli b\u0119de potrzebowa\u0142 upcha\u0107 co\u015b w sw\u00f3j kalendarz biegowy w kolejnym roku i nie b\u0119dzie za bardzo innej opcji, ch\u0119tnie rozwa\u017c\u0119 ponowny udzia\u0142 w UltraKotlinie. Wtedy z pewno\u015bci\u0105 przyjad\u0119 lepiej przygotowany.<\/p>\n\n\n\n

                \"TeamPlutt
                S\u0142onecznik.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

                Od nic nie znacz\u0105cej rozmowy, przez rajd pieszy, a\u017c po ultramaraton. O tym jak historia sprzed 20 lat ukszta\u0142towa\u0142a jeden z najbardziej kultowych bieg\u00f3w w Polsce i o tym jak ten bieg mi si\u0119 przyj\u0105\u0142.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3100,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"yes","footnotes":""},"categories":[3],"tags":[6,66,14,44,97,101,102,71,42,68,100,41],"class_list":["post-3012","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wspomnieniuszki","tag-teamplutt","tag-bieganie-w-gorach","tag-daniel-pluta","tag-gory","tag-karkonosze","tag-kotlinajeleniogorska","tag-magiakotliny","tag-run","tag-trailrunning","tag-ultra","tag-ultrakotlina","tag-ultrarunning"],"yoast_head":"\nUltraKotlina - Bieg z histori\u0105 w tle - TeamPlutt<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"UltraKotlina: Dosy\u0107 obszernie o tym jak historia sprzed 20 lat ukszta\u0142towa\u0142a jeden z najbardziej kultowych bieg\u00f3w w Polsce.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"pl_PL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"UltraKotlina - Bieg z histori\u0105 w tle - TeamPlutt\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"UltraKotlina: Dosy\u0107 obszernie o tym jak historia sprzed 20 lat ukszta\u0142towa\u0142a jeden z najbardziej kultowych bieg\u00f3w w Polsce.\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"TeamPlutt\" \/>\n<meta property=\"article:author\" content=\"https:\/\/www.facebook.com\/daniel.pluta.16\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2024-11-11T17:56:38+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2025-06-16T18:10:30+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"http:\/\/teamplutt.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/10\/IMG_9888-EFFECTS-scaled.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"2560\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"1920\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"admin\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Napisane przez\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"admin\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Szacowany czas czytania\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"189 minut\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"admin\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/5357e007d0d46a2a64dd8c63bcff8c04\"},\"headline\":\"UltraKotlina – Bieg z histori\u0105 w tle\",\"datePublished\":\"2024-11-11T17:56:38+00:00\",\"dateModified\":\"2025-06-16T18:10:30+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/\"},\"wordCount\":35176,\"commentCount\":1,\"image\":{\"@id\":\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/10\\\/IMG_9888-EFFECTS-scaled.jpg\",\"keywords\":[\"#teamplutt\",\"Bieganie w g\u00f3rach\",\"daniel pluta\",\"G\u00f3ry\",\"Karkonosze\",\"kotlinajeleniogorska\",\"magiakotliny\",\"Run\",\"Trailrunning\",\"Ultra\",\"ultrakotlina\",\"Ultrarunning\"],\"articleSection\":[\"Wspomnieniuszki\"],\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"CommentAction\",\"name\":\"Comment\",\"target\":[\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/#respond\"]}]},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/\",\"url\":\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/\",\"name\":\"UltraKotlina - Bieg z histori\u0105 w tle - TeamPlutt\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/10\\\/IMG_9888-EFFECTS-scaled.jpg\",\"datePublished\":\"2024-11-11T17:56:38+00:00\",\"dateModified\":\"2025-06-16T18:10:30+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/5357e007d0d46a2a64dd8c63bcff8c04\"},\"description\":\"UltraKotlina: Dosy\u0107 obszernie o tym jak historia sprzed 20 lat ukszta\u0142towa\u0142a jeden z najbardziej kultowych bieg\u00f3w w Polsce.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"http:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/2024\\\/11\\\/11\\\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Strona g\u0142\u00f3wna\",\"item\":\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"UltraKotlina – Bieg z histori\u0105 w tle\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/\",\"name\":\"TeamPlutt\",\"description\":\"Running is my gasoline\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/5357e007d0d46a2a64dd8c63bcff8c04\",\"name\":\"admin\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/1f00905cfe35a87e8997b4e0079f711e4d0710cfe76c354e7be58f0509b406d8?s=96&d=mm&r=g\",\"url\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/1f00905cfe35a87e8997b4e0079f711e4d0710cfe76c354e7be58f0509b406d8?s=96&d=mm&r=g\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/1f00905cfe35a87e8997b4e0079f711e4d0710cfe76c354e7be58f0509b406d8?s=96&d=mm&r=g\",\"caption\":\"admin\"},\"sameAs\":[\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\",\"https:\\\/\\\/www.facebook.com\\\/daniel.pluta.16\"],\"url\":\"https:\\\/\\\/teamplutt.pl\\\/index.php\\\/author\\\/admin\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"UltraKotlina - Bieg z histori\u0105 w tle - TeamPlutt","description":"UltraKotlina: Dosy\u0107 obszernie o tym jak historia sprzed 20 lat ukszta\u0142towa\u0142a jeden z najbardziej kultowych bieg\u00f3w w Polsce.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/","og_locale":"pl_PL","og_type":"article","og_title":"UltraKotlina - Bieg z histori\u0105 w tle - TeamPlutt","og_description":"UltraKotlina: Dosy\u0107 obszernie o tym jak historia sprzed 20 lat ukszta\u0142towa\u0142a jeden z najbardziej kultowych bieg\u00f3w w Polsce.","og_url":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/","og_site_name":"TeamPlutt","article_author":"https:\/\/www.facebook.com\/daniel.pluta.16","article_published_time":"2024-11-11T17:56:38+00:00","article_modified_time":"2025-06-16T18:10:30+00:00","og_image":[{"width":2560,"height":1920,"url":"http:\/\/teamplutt.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/10\/IMG_9888-EFFECTS-scaled.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"admin","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Napisane przez":"admin","Szacowany czas czytania":"189 minut"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/#article","isPartOf":{"@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/"},"author":{"name":"admin","@id":"https:\/\/teamplutt.pl\/#\/schema\/person\/5357e007d0d46a2a64dd8c63bcff8c04"},"headline":"UltraKotlina – Bieg z histori\u0105 w tle","datePublished":"2024-11-11T17:56:38+00:00","dateModified":"2025-06-16T18:10:30+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/"},"wordCount":35176,"commentCount":1,"image":{"@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/teamplutt.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/10\/IMG_9888-EFFECTS-scaled.jpg","keywords":["#teamplutt","Bieganie w g\u00f3rach","daniel pluta","G\u00f3ry","Karkonosze","kotlinajeleniogorska","magiakotliny","Run","Trailrunning","Ultra","ultrakotlina","Ultrarunning"],"articleSection":["Wspomnieniuszki"],"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"CommentAction","name":"Comment","target":["http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/#respond"]}]},{"@type":"WebPage","@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/","url":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/","name":"UltraKotlina - Bieg z histori\u0105 w tle - TeamPlutt","isPartOf":{"@id":"https:\/\/teamplutt.pl\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/#primaryimage"},"image":{"@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/teamplutt.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/10\/IMG_9888-EFFECTS-scaled.jpg","datePublished":"2024-11-11T17:56:38+00:00","dateModified":"2025-06-16T18:10:30+00:00","author":{"@id":"https:\/\/teamplutt.pl\/#\/schema\/person\/5357e007d0d46a2a64dd8c63bcff8c04"},"description":"UltraKotlina: Dosy\u0107 obszernie o tym jak historia sprzed 20 lat ukszta\u0142towa\u0142a jeden z najbardziej kultowych bieg\u00f3w w Polsce.","breadcrumb":{"@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2024\/11\/11\/ultrakotlina-bieg-z-historia-w-tle\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Strona g\u0142\u00f3wna","item":"https:\/\/teamplutt.pl\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"UltraKotlina – Bieg z histori\u0105 w tle"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/teamplutt.pl\/#website","url":"https:\/\/teamplutt.pl\/","name":"TeamPlutt","description":"Running is my gasoline","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/teamplutt.pl\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/teamplutt.pl\/#\/schema\/person\/5357e007d0d46a2a64dd8c63bcff8c04","name":"admin","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/1f00905cfe35a87e8997b4e0079f711e4d0710cfe76c354e7be58f0509b406d8?s=96&d=mm&r=g","url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/1f00905cfe35a87e8997b4e0079f711e4d0710cfe76c354e7be58f0509b406d8?s=96&d=mm&r=g","contentUrl":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/1f00905cfe35a87e8997b4e0079f711e4d0710cfe76c354e7be58f0509b406d8?s=96&d=mm&r=g","caption":"admin"},"sameAs":["https:\/\/teamplutt.pl","https:\/\/www.facebook.com\/daniel.pluta.16"],"url":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/author\/admin\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3012","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3012"}],"version-history":[{"count":203,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3012\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3532,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3012\/revisions\/3532"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3100"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3012"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3012"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3012"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}