{"id":2162,"date":"2023-11-27T22:54:10","date_gmt":"2023-11-27T21:54:10","guid":{"rendered":"https:\/\/teamplutt.pl\/?p=2162"},"modified":"2023-12-17T12:29:09","modified_gmt":"2023-12-17T11:29:09","slug":"pieklo-czantorii-pieklo-pietno-i-piekno","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2023\/11\/27\/pieklo-czantorii-pieklo-pietno-i-piekno\/","title":{"rendered":"Piek\u0142o Czantorii – Piek\u0142o, pi\u0119tno i pi\u0119kno"},"content":{"rendered":"\n
\"TeamPlutt
Fot: Magdalena Sedlak<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
Dawno, dawno temu, jako ma\u0142y ch\u0142opiec da\u0142em sobie wm\u00f3wi\u0107, \u017ce istnieje instytucja piek\u0142a. Mia\u0142o to by\u0107 okropne miejsce do kt\u00f3rego trafiaj\u0105 najwi\u0119ksi niegodziwcy tego \u015bwiata doznaj\u0105c pot\u0119pienia swoich dusz w permanentnym i ustawicznym towarzystwie samego szatana, upad\u0142ego anio\u0142a z rogami na czole i ogonem zako\u0144czonym strza\u0142kowatym kszta\u0142tem. W mojej g\u0142owie narysowa\u0142 si\u0119 obraz biednych duszyczek zapomnianych przez Boga, gotowanych w wielkim kotle, w kt\u00f3rym Belzebub od czasu do czasu robi solidne mieszu-mieszu, a w przerwie pomi\u0119dzy kolejnymi krzykami strace\u0144c\u00f3w smaga ich ognistym biczem po go\u0142ych plecach, \u015bmiej\u0105c si\u0119 do rozpuku. Dopiero niedawno dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce to wszystko by\u0142y bujdy na resorach. Piek\u0142o to nie \u017cadne wieczne pot\u0119pienie, ognie inferno i wirowanie dusz w piekielnym orkanie. Piek\u0142o to co\u015b zupe\u0142nie innego. <\/h5>\n\n\n\n

Przygotowania<\/h2>\n\n\n\n

Gdzie\u015b kiedy\u015b 2019<\/h3>\n\n\n\n

– A Piek\u0142o Czantorii? – Pyta moja kole\u017canka, z kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3lnie szukamy inspiracji na kolejny sezon biegowy.
– A daj tam spok\u00f3j! – Odpowiadam bez wahania. – Co to za przyjemno\u015b\u0107 gania\u0107 k\u00f3\u0142ka wok\u00f3\u0142 tej samej g\u00f3ry. Wol\u0119 pobiec co\u015b z punktu A do punktu B. Co wi\u0119cej to jest w listopadzie, kiedy sezon zimowy ju\u017c w pe\u0142ni. Biegnie si\u0119 w Ustroniu, po\u0142o\u017conym w niecce pomi\u0119dzy g\u00f3rami, wszyscy ju\u017c wtedy pal\u0105 byle czym w piecu, wi\u0119c biegn\u0105c wdychasz ca\u0142y ten smog. Nigdy tam nie pobiegn\u0119. <\/p>\n\n\n\n

13 Wrze\u015bnia 2023<\/h3>\n\n\n\n

Jaki\u015b kole\u015b chce sprzeda\u0107 pakiet na Piek\u0142o Czantorii, bo to rze\u017a jest po ca\u0142o\u015bci. Hm…. Nie jest to jakie\u015b abstrakcyjne marzenie, kt\u00f3rego nadal poszukuj\u0119 po uko\u0144czeniu DFBG, ale pozwoli\u0142oby dumnie zamkn\u0105\u0107 bie\u017c\u0105cy sezon. Wprawdzie post jest sprzed godziny, wi\u0119c pewnie ju\u017c sprzedane, ale co mi szkodzi, zapytam.<\/p>\n\n\n\n

Aktualne. Nast\u0119puje szybka wymiana maili z organizatorem i kolesiem staraj\u0105cym si\u0119 unikn\u0105\u0107 zupe\u0142nie niepotrzebnej i nieprzynosz\u0105cej ani odrobiny splendoru zarwanej, zimnej i prawdopodobnie mokrej nocki gdzie\u015b w Beskidzie \u015al\u0105skim. Po kilku chwilach ubo\u017cszy o 200 z\u0142 staj\u0119 dumnie przed ma\u0142\u017conk\u0105 chwal\u0105c si\u0119, \u017ce znalaz\u0142em sobie imprez\u0119 za zako\u0144czenie sezonu i to tak z przytupem.
– Ok. – Odpowiada niewzruszona \u017cona.
– No… ale… – Dopytuj\u0119. – Nie chcesz pozna\u0107 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w?
– Jak chcesz to mog\u0119 pozna\u0107.
– 70 kilometr\u00f3w, prawie 6000 metr\u00f3w przewy\u017cszenia, co daje jakie\u015b 80 metr\u00f3w na ka\u017cdy kilometr, finisz to p\u00f3\u0142torakilometrowe podej\u015bcie pod kolejk\u0105 gondolow\u0105 wybijaj\u0105ce si\u0119 prawie 500 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119… – wyrzucam z siebie kolejne dane dotycz\u0105ce biegu z pr\u0119dko\u015bci\u0105 karabinu maszynowego, \u017ceby zd\u0105\u017cy\u0107 przekaza\u0107 wszystkie informacje zanim ma\u0142\u017conka zupe\u0142nie straci zainteresowanie tym wspania\u0142ym wydarzeniem, ale przy kolejnej porcji statystyk ju\u017c dociera do mnie, \u017ce jest za p\u00f3\u017ano i chyba tylko nasz kot odwzajemnia moj\u0105 ekscytacj\u0119 stoj\u0105c obok mnie z wypr\u0119\u017conym ogonem, grzbietem w g\u00f3rze i j\u0119zykiem na wierzchu, spogl\u0105daj\u0105c lito\u015bciwie kiedy w ko\u0144cu usi\u0105d\u0119, \u017ceby ten m\u00f3g\u0142 wej\u015b\u0107 mi na kolana, zwin\u0105\u0107 si\u0119 w kulk\u0119 i zasn\u0105\u0107. W tym samym momencie \u017cona podsumowuje m\u00f3j plan zwi\u0119z\u0142ym „yhy”, wracaj\u0105c do scrollowania w poszukiwaniu ciekawych temat\u00f3w i co\u015b mi m\u00f3wi, \u017ce nie jest to nic zwi\u0105zanego z biegami g\u00f3rskimi. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Profil trasy<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zrezygnowany siadam z powrotem przed komputerem, co Zelda przyjmuje z rado\u015bci\u0105 i od razu wskakuje na przygotowan\u0105 na moich kolanach le\u017cank\u0119. Po kilku minutach ugniatania mnie pazurami odwraca si\u0119 ty\u0142kiem do mnie i zasypia, jednoznacznie pokazuj\u0105c mi w kt\u00f3rej cz\u0119\u015bci swojego cia\u0142a ma ona m\u00f3j bieg. Zupe\u0142nie mi to nie przeszkadza i nadal pr\u00f3buj\u0119 uparcie naszkicowa\u0107 jej profil trasy, opowiedzie\u0107 o godzinach startu, wynikach z lat ubieg\u0142ych, spodziewanych prognozach pogody na listopad w tamtym rejonie oraz o moich planach na ten bieg, ale Zelda pozostaje niewzruszona. Trudno, jutro zadzwoni\u0119 do Daniela i mu posusz\u0119 troch\u0119 g\u0142ow\u0119, \u017ceby si\u0119 odrobin\u0119 zwentylowa\u0107. <\/p>\n\n\n\n

20 Wrze\u015bnia 2023<\/h3>\n\n\n\n

Przy okazji rozmowy z Danielem, moim kompanem na wi\u0119kszo\u015bci bieg\u00f3w, rzucam informacj\u0119 o zapisaniu si\u0119 na Piek\u0142o Czantorii. W skr\u00f3cie charakteryzuj\u0119 mu trudno\u015b\u0107 tego biegu, na co m\u00f3j przyjaciel odpowiada: Ty, no to jedziemy! Nastaje niezr\u0119czna cisza, bo nie jestem pewien czy on tak na serio, czy to \u017cart, ale jest \u015bmiertelnie powa\u017cny i wr\u0119cz dziwi si\u0119, \u017ce mam w\u0105tpliwo\u015bci co do jego decyzji. Dobra, stary, super, w kupie si\u0142a, w takim razie zostaje nam znalezienie kwatery i lecimy! <\/p>\n\n\n\n

Wprawdzie Daniel nie biega od roku, ze wzgl\u0119du na kontuzj\u0119, z kt\u00f3r\u0105 aktualnie uda\u0142o mu si\u0119 upora\u0107 i nawet chcia\u0142by wystartowa\u0107 ze mn\u0105, aczkolwiek Piek\u0142o Czantorii to mocno ambitny plan jak na powr\u00f3t do biegania po takiej przerwie. Najkr\u00f3tszy dystans ma zaledwie 10 km, ale ponad 1000 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119 i niewiele mniej w d\u00f3\u0142. Z drugiej strony jest jeszcze troch\u0119 czasu, \u017ceby si\u0119 przygotowa\u0107, a mi z pewno\u015bci\u0105 b\u0119dzie zdecydowanie ra\u017aniej w towarzystwie ni\u017c bez.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Jacek Deneka<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

6 Listopada 2023<\/h3>\n\n\n\n

Nie mam si\u0142y. Od pi\u0119ciu dni le\u017c\u0119 w \u0142\u00f3\u017cku pr\u00f3buj\u0105c nadrobi\u0107 robot\u0119, kt\u00f3ra jak zwykle nie mo\u017ce poczeka\u0107. Dzieciaki przynios\u0142y jakie\u015b cholerstwo z przedszkola albo szko\u0142y i roz\u0142o\u017cy\u0142o nas totalnie. Wszyscy le\u017cymy i kwiczymy, \u0142\u0105cznie z nasz\u0105 roczn\u0105 Helenk\u0105, nikt nie jest w stanie wykaza\u0107 si\u0119 jak\u0105kolwiek aktywno\u015bci\u0105 wi\u0119ksz\u0105 ni\u017c absolutne minimum. Nikt poza najstarszym synem. Ten jest niezniszczalny. Biega, skacze, ta\u0144czy, krzyczy, humor mu dopisuje, prawie cha\u0142up\u0119 roznosi, \u017cy\u0107 nie daje. Wysy\u0142amy go do s\u0105siad\u00f3w, niech im troch\u0119 poprzeszkadza. Ma tam koleg\u0119, a w domu b\u0119dzie spok\u00f3j przez chwil\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Robota przecieka mi przez palce, a swoje przecie\u017c trzeba zrobi\u0107. Jako\u015b si\u0119 nadgoni, ale nie to martwi mnie najbardziej. Za nieca\u0142e 2 tygodnie Piek\u0142o Czantorii, a moja forma w\u0142a\u015bnie leci na \u0142eb na szyj\u0119. Jestem 5 dni w plecy w ramach bezpo\u015bredniego przygotowania startowego i nie zanosi si\u0119, \u017cebym jutro by\u0142 w stanie si\u0119 pozbiera\u0107 i p\u00f3j\u015b\u0107 na jaki\u015b sensowny trening. Mo\u017ce za kilka dni uda mi si\u0119 wyskoczy\u0107 na ma\u0142\u0105 przebie\u017ck\u0119, ale raczej b\u0119dzie to kategoria slow-jogging. A ja powinienem od zesz\u0142ego tygodnia jeszcze mocno cisn\u0105\u0107 i dopiero od najbli\u017cszego weekendu luzowa\u0107 si\u0119 i schodzi\u0107 z kilometra\u017cu. <\/p>\n\n\n\n

W tym stanie wiele nie zdzia\u0142am. Mam o tyle czyste sumienie, \u017ce od ko\u0144c\u00f3wki sierpnia uda\u0142o mi si\u0119 utrzyma\u0107 regularne treningi, wi\u0119c baza stoi solidnie. Nie mam poj\u0119cia jak ta choroba odbije si\u0119 na moim wyst\u0119pie w Ustroniu, ale za bardzo nie mam innego wyboru. Wegetuj\u0119 dalej z nadziej\u0105, \u017ce szybko mi si\u0119 poprawi.<\/p>\n\n\n\n

15 Listopada 2023<\/h3>\n\n\n\n

Nie jest \u017ale. Przynajmniej pod k\u0105tem logistyki. Z form\u0105 troch\u0119 gorzej, bo ostatnie 2 tygodnie to na dobr\u0105 spraw\u0119 prawie zupe\u0142ny brak biegania. Niemniej odk\u0105d kilka dni temu przej\u0105\u0142em pa\u0142eczk\u0119 od mojej ma\u0142\u017conki i oficjalnie zacz\u0105\u0142em sw\u00f3j urlop rodzicielski, podczas gdy ona wr\u00f3ci\u0142a na pe\u0142en etat do pracy uda\u0142o mi si\u0119 ca\u0142kiem sensownie przygotowa\u0107 do biegu od strony organizacyjnej. Zd\u0105\u017cy\u0142em na spokojnie przestudiowa\u0107 tras\u0119 i zaplanowa\u0107 strategi\u0119. Zostaje zrobi\u0107 zakupy i ugotowa\u0107 obiad, co zamierzam ogarn\u0105\u0107 za chwil\u0119, jak tylko odbior\u0119 dzieciaki z angielskiego. <\/p>\n\n\n\n

Skr\u0119cam w r\u00f3wn\u0105 jak st\u00f3\u0142 ulic\u0119 Harcersk\u0105 w Piastowie, co w tej miejscowo\u015bci naprawd\u0119 nale\u017cy do rzadko\u015bci, rozp\u0119dzam auto, ale w pewnym momencie gaz przestaje dzia\u0142a\u0107. Co jest? Wciskam mocniej, ale po pierwsze dalej blokuje mnie p\u0142yta pod\u0142ogowa, a po drugie nadal jest zero reakcji. Samoch\u00f3d ewidentnie zaczyna zwalnia\u0107. Silnik chodzi, wszystko niby dzia\u0142a, ale moje auto toczy si\u0119 bezw\u0142adnie.<\/p>\n\n\n\n

Nie pierwszy raz mam problemy z elektronik\u0105, aczkolwiek tego jeszcze nie przerabia\u0142em, \u017ceby si\u0119 gazu nie da\u0142o doda\u0107. Niewa\u017cne. Zatrzymam si\u0119, wy\u0142\u0105cz\u0119 silnik, w\u0142\u0105cz\u0119 jeszcze raz i powinno by\u0107 ok. Jak pomy\u015bla\u0142em tak robi\u0119, ale rozruch ju\u017c nie zaskakuje. Wszystkie kontrolki si\u0119 \u015bwiec\u0105 jak ozdoby choinkowe, rozrusznik kr\u0119ci, jakby by\u0142 zgrzany do dalszej jazdy, ale zap\u0142onu brak. Co jest? Pr\u00f3buj\u0119 jeszcze kilka razy r\u00f3wnie bezskutecznie. Wysiadam z auta, otwieram mask\u0119, rzucam pod nosem jak\u0105\u015b soczyst\u0105 wi\u0105zank\u0119 i agresywnie pukam gdzie\u015b w okolicach akumulatora sprawiaj\u0105c wra\u017cenie, \u017ce doskonale wiem co robi\u0119 i te kilka stukni\u0119\u0107 rozwi\u0105\u017ce najwyra\u017aniej dosy\u0107 skomplikowany mechaniczny lub elektroniczny problem. <\/p>\n\n\n\n

Niestety kolejna pr\u00f3ba uruchomienia samochodu r\u00f3wnie\u017c ko\u0144czy si\u0119 fiaskiem. Wzdycham g\u0142o\u015bno, wyzywam swoje auto od najgorszych i lec\u0119 z buta po dzieciaki. Na szcz\u0119\u015bcie Opel rozkraczy\u0142 mi si\u0119 dos\u0142ownie kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w przed szk\u00f3\u0142k\u0105 angielskiego, wi\u0119c nawet si\u0119 nie sp\u00f3\u017ani\u0119. Na szybko organizuj\u0119 alternatywny transport dla ma\u0142olat\u00f3w, \u017ceby nie sterczeli ze mn\u0105 i nie marzli, po czym wracam do samochodu i zastanawiam si\u0119 co teraz. Ja mam jutro w g\u00f3ry jecha\u0107 do cholery! A tu ani zakupy nie zrobione, ani \u017carcie nie przygotowane i jeszcze do tego najwyra\u017aniej b\u0119d\u0119 musia\u0142 zostawi\u0107 \u017con\u0119 z rozklekotanym autem i tr\u00f3jk\u0105 demon\u00f3w. Raczej nie b\u0119dzie zachwycona. <\/p>\n\n\n\n

Szybki telefon do mechanika ukierunkowuje mnie na prawdopodobn\u0105 usterk\u0119 elektryczn\u0105. Dobrze, \u017ce si\u0119 serwisuj\u0119 u tego samego go\u015bcia od kilku lat, to przynajmniej odbiera ode mnie telefon p\u00f3\u017anym wieczorem. Z braku innych opcji dzwoni\u0119 po lawet\u0119 i podaj\u0119 docelowy adres elektryka nieopodal, z nadziej\u0105, \u017ce jutro ogarn\u0105 mi auto od r\u0119ki.<\/p>\n\n\n\n

Po godzinie zjawia si\u0119 sympatyczny kole\u015b pot\u0119\u017cnym holownikiem Izusu, podchodzi do mnie i zamiast dzie\u0144 dobry, czy innego w miar\u0119 kulturalnego zwrotu pyta co tak \u015bmierdzi benzyn\u0105. Patrz\u0119 na niego podejrzliwie i wzruszam ramionami odpowiadaj\u0105c, \u017ce nie wiem, przecie\u017c nie ja. Facet nachyla si\u0119 nad mask\u0105 i niucha niczym pies tropi\u0105cy stwierdzaj\u0105c, \u017ce ewidentnie czu\u0107 paliwem. Nie czuje pan? No nie czuj\u0119. Go\u015b\u0107 patrzy na mnie ze zdziwieniem, jego mina jest wystarczaj\u0105co wymowna i daje mi do zrozumienia, \u017ce najwyra\u017aniej jestem nieco upo\u015bledzony w\u0119chowo. Mo\u017cliwe, jednak ja zwyczajnie nic nie czuj\u0119. Pan od lawety najprawdopodobniej w poprzednim wcieleniu by\u0142 Bloodhoundem lub innym psem tropi\u0105cym, bo nie odpuszcza, zaczyna obchodzi\u0107 auto dooko\u0142a przystawiaj\u0105c nos do ka\u017cdego elementu samochodu, tak jakby wr\u00f3ci\u0142 do swojej dawnej postaci i szuka\u0142 miejsca, kt\u00f3re nie jest jeszcze opryskane moczem przez \u017caden inny gatunek i b\u0119dzie je mo\u017cna zaanektowa\u0107 dla siebie. <\/p>\n\n\n\n

Patrz\u0119 na niego zdziwiony i dla pewno\u015bci bior\u0119 jeszcze jeden g\u0142\u0119bszy wdech nozdrzami, ale jedyne co do mnie dociera to standardowe miejsko-wiejskie aromaty spalin samochodowych wymieszane z lekko wyczuwalnym chemicznym smrodkiem oraz palonym w\u0119glem, spowodowane lokalnymi zanieczyszczeniami powierza przez bud\u017cetowe instalacje grzewcze w otaczaj\u0105cych mnie domkach jednorodzinnych. Ludzie hajcuj\u0105 w kopciuchach czym popadnie, wi\u0119c nawet lekko szczypie w oczy, ale wed\u0142ug mnie benzyny jeszcze nikt nie stosuje do palenia w piecu. <\/p>\n\n\n\n

Z rozterki wyrywa mnie okrzyk go\u015bcia od lawety zapraszaj\u0105cy mnie na ty\u0142 auta. O! tutaj! Podchodz\u0119 do prawych drzwi pasa\u017cera, w nozdrza uderza mnie charakterystyczny s\u0142odkawy zapach benzyny, wi\u0119c w tym samym momencie wykrzykuj\u0119 \u201eO matko! Ale \u015bmierdzi paliwem”. Kole\u015b przewraca ga\u0142ami, jakbym w\u0142a\u015bnie stwierdzi\u0142 \u017ce na niebie w nocy wida\u0107 gwiazdy, po czym dodaje, \u017ce teraz ju\u017c wiemy co si\u0119 sta\u0142o. Pompa paliwa. <\/p>\n\n\n\n

Nogi si\u0119 pode mn\u0105 uginaj\u0105. Nie mam poj\u0119cia ile b\u0119dzie kosztowa\u0107 naprawa, najprawdopodobniej cena b\u0119dzie nieproporcjonalnie zbyt wysoka do samej warto\u015bci auta, ale tego nie przeskocz\u0119. Samoch\u00f3d musi je\u017adzi\u0107. Najbardziej jednak smuci mnie fakt, \u017ce raczej nie da rady tego ogarn\u0105\u0107 od r\u0119ki, wi\u0119c w mojej g\u0142owie wizualizuje si\u0119 Piek\u0142o Czantorii i jego wyniki, w kt\u00f3rych przy moim nazwisku stoj\u0105 3 litery. DNS. Did Not Start. Nie pojawi\u0142 si\u0119. Usta wyginaj\u0105 mi si\u0119 w podk\u00f3wk\u0119, jeszcze chwil\u0105 i si\u0119 za\u0142ami\u0119, ale… Moment! Zaraz. Jeszcze nie teraz. We\u017a si\u0119 w gar\u015b\u0107. Najpierw trzeba ogarn\u0105\u0107 samoch\u00f3d, pop\u0142aczesz sobie wieczorem w \u0142\u00f3\u017ceczku.<\/p>\n\n\n\n

Holujemy Opla do mechanika, przynajmniej wiem, \u017ce elektryk jest tutaj tak bardzo potrzebny jak alarm we Fiacie Multipla, w mi\u0119dzyczasie dzwoni\u0119 do Daniela i daj\u0119 mu zna\u0107, \u017ce wyjazd stoi pod znakiem zapytania, dam zna\u0107 dopiero jutro. Przed 8 wieczorem podstawiamy auto do majstra, kt\u00f3ry si\u0119 nade mn\u0105 lituje i obiecuje zrobi\u0107 co w jego w mocy, \u017ceby wszystko by\u0142o gotowe do 15 nast\u0119pnego dnia. Oby!<\/p>\n\n\n\n

Zmarnowany i mocno przemarzni\u0119ty wracam do domu. Zakupy, pakowanie i przygotowywanie wyjazdu trzeba b\u0119dzie od\u0142o\u017cy\u0107 na jutro, o ile uda si\u0119 reanimowa\u0107 Opla. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Dominika Rakszewska<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

16 Listopada 2023<\/h3>\n\n\n\n

Z samego rana lec\u0119 do mojego fizjoterapeuty Mariusza obklei\u0107 swoje wadliwe kolano ta\u015bm\u0105 kinetyczn\u0105. Nie wiem czy ma to sens, bo nadal nie wiadomo co z samochodem, ale przecie\u017c lepiej mie\u0107 ogarni\u0119te i nie skorzysta\u0107, ni\u017c potrzebowa\u0107 a nie mie\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Gdy wracam do domu, dzwoni pan Artur i informuje mnie, \u017ce auto jest gotowe do odbioru. Ju\u017c?! No ju\u017c, przecie\u017c obieca\u0142, \u017ce ogarnie to ogarn\u0105\u0142. Z\u0142oto cz\u0142owiek! Jeszcze nigdy w \u017cyciu z tak\u0105 rado\u015bci\u0105 nie wydawa\u0142em pieni\u0119dzy u mechanika. Sam nie wierzy\u0142em, \u017ce uda si\u0119 to naprawi\u0107, a ju\u017c z pewno\u015bci\u0105 nie tak szybko, a jednak. Najwyra\u017aniej nie bez powodu pan Artur ma na Google.maps \u015bredni\u0105 ocen\u0119 4.9\/5.0<\/a><\/strong> w\u015br\u00f3d 350 opinii. Polecam, zw\u0142aszcza je\u015bli kto\u015b z Piastowa lub Ursusa.<\/p>\n\n\n\n

To teraz reszta na szybko. Telefon do Daniela, kt\u00f3ry jest jeszcze bardziej zdziwiony ni\u017c ja i w sumie to ju\u017c postawi\u0142 krzy\u017cyk na tym wyje\u017adzie. Nast\u0119pnie zakupy, przygotowanie \u017carcia, pakowanie i zaledwie z dwugodzinnym po\u015blizgiem wyje\u017cd\u017cam z domu na d\u0142ugo oczekiwane wakacje!<\/p>\n\n\n\n

Dojazd do Ustronia z Warszawy to bajka. G\u0142ownie leci si\u0119 trzypasmow\u0105 niedawno otwart\u0105 A1, dzi\u0119ki czemu ju\u017c o 20 meldujemy si\u0119 na miejscu. Zarezerwowali\u015bmy miejsc\u00f3wk\u0119 w Brennej, nieca\u0142e 10 km od Ustronia. Pokoje Go\u015bcinne Kaprys. Bez sza\u0142u, remontu tu raczej dawno nie by\u0142o, ale jest czy\u015bciutko, jest w\u0142asna \u0142azienka, a przede wszystkim jest bardzo ciep\u0142o i to za ca\u0142kiem przyzwoite pieni\u0105dze. Wiele wi\u0119cej nam nie potrzeba, marudzi\u0107 nie b\u0119dziemy. <\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c mamy zacz\u0105\u0107 urlop pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105, kiedy okazuje si\u0119, \u017ce \u017caden z nas nie wzi\u0105\u0142 browar\u00f3w. Patrzymy na siebie spojrzeniami m\u00f3wi\u0105cymi dosadnie, \u017ce jeste\u015bmy zgubieni, ale z pomoc\u0105 przychodzi nam pobliska \u017babka z jedn\u0105 \u015bcian\u0105 wype\u0142nion\u0105 przer\u00f3\u017cnymi piwami po same brzegi. Jeste\u015bmy uratowani! Szybka wizyta w tym sklepiku po uroczystej kolacji pozwala z czystym sumieniem rozpocz\u0105\u0107 wakacje zgodnie z powszechnie przyj\u0119tym obyczajem. Idziemy nawet o krok dalej i bez \u017cadnych wyrzut\u00f3w sumienia dorzucamy paczk\u0119 chips\u00f3w. Jutro i tak si\u0119 wszystko przepali.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Wieczorne \u0142adowanie w\u0119gli. I t\u0142uszcz\u00f3w!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

17 Listopada 2023<\/h3>\n\n\n\n

\u015api\u0119 dobre 10 godzin i w ko\u0144cu czuj\u0119 si\u0119 wypocz\u0119ty. U\u015bmiechni\u0119ty wygl\u0105dam przez okno, a widok przed moimi oczami totalnie psuje mi humor. Powiedzie\u0107, \u017ce to pogoda barowa to nic nie powiedzie\u0107. Leje i wieje, a szczyt\u00f3w pobliskich g\u00f3r nie wida\u0107 zupe\u0142nie, bo spowija je mg\u0142a. Prognozy r\u00f3wnie\u017c nie napawaj\u0105 optymizmem. Tak ma by\u0107 ca\u0142y dzie\u0144, dopiero w nocy jedynie deszcz ma na troch\u0119 odpu\u015bci\u0107. S\u0142abo. Nie lubi\u0119 na mokro. Chocia\u017c patrz\u0105c na to co si\u0119 dzieje, to tu najwyra\u017aniej nie b\u0119dzie na mokro. Tu b\u0119dzie piek\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

M\u00f3j wp\u0142yw na warunki atmosferyczne jest mniej wi\u0119cej taki sam jak na ruchy tektoniczne Ziemi, wi\u0119c jedyne co mi zostaje to spr\u00f3bowa\u0107 si\u0119 przygotowa\u0107 do tego psychicznie, co naprawd\u0119 nie jest \u0142atwym zadaniem. <\/p>\n\n\n\n

Dzie\u0144 mija nam bardzo leniwie. Jeste\u015bmy uziemieni i dopiero teraz dociera do mnie, \u017ce mo\u017cna by\u0142o wzi\u0105\u0107 jakie\u015b plansz\u00f3wki albo chocia\u017c karty dla zabicia czasu. Musz\u0119 pami\u0119ta\u0107, \u017ceby dopisa\u0107 te pozycje na moj\u0105 magiczn\u0105 list\u0119 rzeczy do zabrania na biegi ultra. <\/p>\n\n\n\n

Po 15 docieramy do biura zawod\u00f3w, kt\u00f3re okazuje si\u0119 by\u0107 najskromniejszym miejscem ultra, do kt\u00f3rego trafi\u0142em przez ca\u0142\u0105 swoj\u0105 biegow\u0105 karier\u0119. Wydawanie pakiet\u00f3w oraz jedno stoisko z ciuchami Beskidzkiej 160 i koniec. \u017badnych \u017celi do kupienia, \u017cadnych wystawc\u00f3w sprz\u0119tu sportowego, \u017cadnych reklam partnerskich bieg\u00f3w, totalnie nic. Do tego dochodzi jedynie pami\u0105tkowa \u015bcianka, na kt\u00f3rej mo\u017cna sobie pstrykn\u0105\u0107 foto i pokaza\u0107 za kilka lat wnukom, jak si\u0119 stary bawi\u0142 kiedy\u015b. <\/p>\n\n\n\n

Nie to, \u017cebym potrzebowa\u0142 si\u0119 w co\u015b zaopatrzy\u0107, ale przyznaj\u0119, \u017ce jestem dosy\u0107 zdziwiony. Zazwyczaj takie imprezy to wr\u0119cz okazja dla poszczeg\u00f3lnych wystawc\u00f3w, \u017ceby si\u0119 pokaza\u0107 i cokolwiek sprzeda\u0107. Z pewno\u015bci\u0105 znale\u017aliby si\u0119 ch\u0119tni na wspomagacze. Wobec braku jakichkolwiek atrakcji, odbieramy swoje pakiety i mo\u017cemy wraca\u0107 do domu. Ca\u0142o\u015b\u0107 zajmuje nam dos\u0142ownie kilka minut.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Andrzej Szczot<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Na koniec tego nudnego dnia zostaje mi ostatnia obowi\u0105zkowa pozycja, czyli drzemka, kt\u00f3ra pomo\u017ce mi przetrwa\u0107 ca\u0142\u0105 zarwan\u0105 noc. Mam obawy czy w og\u00f3le uda mi si\u0119 zamkn\u0105\u0107 oczy po 10-godzinnej nocy, ale ku mojemu zdziwieniu udaje mi si\u0119 pospa\u0107 jakie\u015b dodatkowe dwie godziny. <\/p>\n\n\n\n

Budzik dzwoni\u0105cy o 19:30 nie nale\u017cy do codzienno\u015bci, jednak jest r\u00f3wnie bezlitosny jak ten poranny, natychmiast ka\u017ce mi si\u0119 zwlec z \u0142\u00f3\u017cka i zacz\u0105\u0107 ostateczne przygotowania do biegu. Tym razem stawiam na past\u0119 z tu\u0144czyka na bia\u0142ym pieczywie z nadziej\u0105, \u017ce zapewni mi to wystarczaj\u0105co paliwa na znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 trasy. Z kolei na ka\u017cdym punkcie od\u017cywczym na by\u0107 zupa pomidorowa, wi\u0119c nie bior\u0119 zupe\u0142nie swojego jedzenia. Zupki wchodz\u0105 mi podczas bieg\u00f3w idealnie, wi\u0119c to w\u0142a\u015bnie na tym zamierzam oprze\u0107 swoj\u0105 suplementacj\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Rezygnuj\u0119 te\u017c z opaski biodrowej, poniewa\u017c chcia\u0142bym uko\u0144czy\u0107 Piek\u0142o Czantorii w 12 godzin, co b\u0119dzie nie lada wyzwaniem przy bie\u017c\u0105cej pogodzie, ale ambitny ch\u0142opak jestem i lubi\u0119 sobie poprzeczk\u0119 wysoko postawi\u0107. Zar\u00f3wno telefon jak i zegarek z powodzeniem powinny wytrzyma\u0107 p\u00f3\u0142 doby, wi\u0119c nie b\u0119d\u0119 potrzebowa\u0107 kabli ani powerbanka. Tym bardziej, \u017ce po moich ostatnich przygodach podczas DFBG doskonale wiem, \u017ce wystawianie kabli na permanentny deszcz grozi padni\u0119ciem przeno\u015bnej \u0142adowarki albo przewod\u00f3w. Albo przeno\u015bnej \u0142adowarki i przewod\u00f3w. Wprawdzie nie b\u0119d\u0119 mia\u0142 gdzie schowa\u0107 sobie kijk\u00f3w, jednak rzekomo na tym biegu nie ma p\u0142askich odcink\u00f3w, wi\u0119c mog\u0119 si\u0119 spodziewa\u0107 \u017ce moje Black Diamondy b\u0119d\u0105 ca\u0142y czas w u\u017cyciu. <\/p>\n\n\n\n

Przed samym wyj\u015bciem nadal waham si\u0119 kt\u00f3re buty wzi\u0105\u0107. Ostatecznie decyduj\u0119 si\u0119 na stare i ju\u017c mocno sfatygowane Mizuno Daichi, poniewa\u017c zwyczajnie szkoda mi niszczy\u0107 Altry w tak\u0105 pogod\u0119. Spodziewam si\u0119, \u017ce po biegu w takich warunkach buty b\u0119d\u0105 musia\u0142y wyl\u0105dowa\u0107 w koszu, wi\u0119c wyb\u00f3r japo\u0144skiej marki dobrze pasuje do tej samob\u00f3jczej misji. W wolnej chwili gdzie\u015b na stoku Czantorii przechrzcz\u0119 Mizuno na Kamikadze Daichi z nadziej\u0105, \u017ce pomog\u0105 mi spu\u015bci\u0107 \u0142omot piek\u0142u, z kt\u00f3rym ju\u017c wkr\u00f3tce si\u0119 zmierzymy. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
U\u015bmiechni\u0119ty i zupe\u0142nie nie\u015bwiadomy tego co go czeka cz\u0142owiek<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

15 minut przed startem meldujemy si\u0119 przy dolnej stacji kolejki linowej. Zebra\u0142o si\u0119 kilka os\u00f3b, ale co\u015b mi nie pasuje. A gdzie jaki\u015b banner i mata pomiaru czasu?
– A tam jakie\u015b 50 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119 stoku. – Odpowiada mi kto\u015b z obs\u0142ugi biegu.
– Nooooo… dobra… – Odpowiadam zdziwiony. – To dlaczego wszyscy \u0142\u0105cznie z wami stoj\u0105 tutaj?
– Bo tutaj tak bardzo nie pizga! Ale jak chcesz to mo\u017cesz ju\u017c i\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Nie k\u0142\u00f3c\u0119 si\u0119. Ta argumentacja w pe\u0142ni mnie przekonuje, postanawiam podda\u0107 si\u0119 pierwotnemu odruchowi stadnemu i zosta\u0107 w grupie. Owczy p\u0119d zgarnia swoje \u017cniwo, a ja zaczynam si\u0119 powoli martwi\u0107, bo schowany za budynkiem stacji kolejki linowej powoli wytracam ciep\u0142o. Niedobrze. Musz\u0119 troch\u0119 poskaka\u0107 i porozgrzewa\u0107 si\u0119, \u017ceby nie zdr\u0119twie\u0107 kompletnie.<\/p>\n\n\n\n

4 minuty przed startem ca\u0142a grupa przenosi si\u0119 pod bramk\u0119 startow\u0105, gdzie chwilowo nawet przesta\u0142o pada\u0107. Fotografowie wij\u0105 si\u0119 pomi\u0119dzy kilkudziesi\u0119cioma zawodnikami, kt\u00f3rzy zdecydowali si\u0119 na start o 22:00 zamiast o 19:00. Jest nas znacznie mniej ni\u017c w pierwszej grupie, jednak trzeba przyzna\u0107, \u017ce humory dopisuj\u0105 podczas gdy jeden z organizator\u00f3w odprawia og\u0142oszenia duszpasterskie daj\u0105c znam do zrozumienia, \u017ce \u0142atwo nie b\u0119dzie. Mimo to nikt nie rezygnuje. Ka\u017cdy jest zwarty i gotowy na przekroczenie bram piekielnych, cho\u0107 pewnie jakie\u015b w\u0105tpliwo\u015bci pojawi\u0105 si\u0119 po pierwszej lub drugiej p\u0119tli. <\/p>\n\n\n\n

Tymczasem na 10 sekund przed 22:00 niczym w wigili\u0119 Nowego Roku, kiedy ca\u0142y \u015bwiat przy hucznych zabawach i toastach oraz w akompaniamencie sztucznych ogni lub pokaz\u00f3w laserowych rozpoczyna odliczanie do ko\u0144ca starego roku i powitania nowego, tak i w Ustroniu u st\u00f3p Czantorii niedu\u017ca grupka ludzi maj\u0105cych nie do ko\u0144ca po kolei w g\u0142owie liczy razem od 10 do 1 tylko po to, \u017ceby za chwil\u0119 ruszy\u0107 przed siebie. Zdecydowali\u015bmy si\u0119 sp\u0119dzi\u0107 najbli\u017csz\u0105 noc i cz\u0119\u015b\u0107 kolejnego dnia babraj\u0105c si\u0119 w b\u0142ocie przy intensywnych opadach deszczu i \u015bniegu, z wiatrem wiej\u0105cym prosto w g\u0119b\u0119, wiedz\u0105c \u017ce niekt\u00f3rych z nas poobcieraj\u0105 buty, niekt\u00f3rzy z nas strac\u0105 paznokcie, niekt\u00f3rzy si\u0119 przewr\u00f3c\u0105 wprost w brudne ka\u0142u\u017ce, niekt\u00f3rzy wielokrotnie, b\u0119dzie nas bola\u0142o i pewnie poleje si\u0119 krew. Ma to sens? <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Jacek Deneka<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ka\u017cda osoba nie zwi\u0105zana w \u017caden spos\u00f3b z biegami g\u00f3rskim, czyli zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa, w pierwszej kolejno\u015bci popuka\u0142aby si\u0119 w g\u0142ow\u0119 i to dosy\u0107 mocno, a nast\u0119pnie zam\u00f3wi\u0142a nam transport do Tworek, uznaj\u0105c, \u017ce na zwyk\u0142ego lekarza ju\u017c i tak za p\u00f3\u017ano. Zasada spo\u0142ecznego dowodu s\u0142uszno\u015bci z tym przypadku nie dzia\u0142a. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi bez cienia w\u0105tpliwo\u015bci wybra\u0142a dzi\u015b romantyczny wiecz\u00f3r z drug\u0105 po\u0142\u00f3wk\u0105 przy lampce wina, spotkanie z przyjaci\u00f3\u0142mi przy piwku, lub nawet najzwyklejszy seans z Netflixem albo innym Disney’em+, ni\u017c Piek\u0142o Czantorii z ca\u0142ym dobrodziejstwem inwentarza jakie ono oferuje. A mimo to ta niedu\u017ca grupka os\u00f3b stoi na mrozie o 22:00, czeka na sygna\u0142 startera i jara si\u0119 tym co zaraz b\u0119dzie jeszcze bardziej ni\u017c Zgredek z Harrego Pottera now\u0105 skarpet\u0105. Zatem podsumowuj\u0105c: ma to sens! Jakkolwiek bez sensu to brzmi. Start!<\/p>\n\n\n\n

Piek\u0142o Czantorii<\/h2>\n\n\n\n

USTRO\u0143 -> HOTEL PONIWIEC: 14 km (14 km)<\/h3>\n\n\n\n

Zaczyna si\u0119 niewinnie. Zbiegamy b\u0142otnist\u0105 drog\u0105 w d\u00f3\u0142 stoku do czerwonego szlaku. A tak straszyli, \u017ce tu ci\u0105gle pod g\u00f3r\u0119 jest. Mo\u017ce oni o jakim\u015b innym biegu? Jednak rado\u015b\u0107 nie trwa d\u0142ugo. Zaledwie 100 metr\u00f3w dalej skr\u0119camy ostro w lewo na wspomniany czerwony szlak i zaczynamy pierwsze podej\u015bcie. Jakie\u015b p\u00f3\u0142tora kilometra i 400 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119. To w zupe\u0142no\u015bci wystarcza, \u017ceby zapomnie\u0107 o niskiej temperaturze. W zasadzie to jeszcze przed wdrapaniem si\u0119 na koniec wzniesienia zastanawiam si\u0119, czy grube r\u0119kawiczki to by\u0142 dobry pomys\u0142. Rozgrzewka pierwsza klasa.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Magdalena Sedlak<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Po chwili trasa skr\u0119ca mocno w prawo i zaczynam pierwszy zbieg nieca\u0142e 200 metr\u00f3w w d\u00f3\u0142. To przed tym odcinkiem ostrzegali nas na starcie. Rzekomo najci\u0119\u017cszy fragment trasy. Mam co do tego w\u0105tpliwo\u015bci, aczkolwiek mocno przeszkadza mi du\u017ca ilo\u015b\u0107 mokrego i mi\u0119sistego bagienka. Buty grz\u0119zn\u0105 przy ka\u017cdym kroku i o ile jeszcze przed chwil\u0105 mia\u0142em nadziej\u0119, \u017ce mo\u017ce chocia\u017c pierwsze k\u00f3\u0142ko uda si\u0119 pokona\u0107 relatywnie such\u0105 stop\u0105, to zosta\u0142a ona przed chwil\u0105 zmieszana z b\u0142otem i pogrzebana g\u0142\u0119boko w piekle. <\/p>\n\n\n\n

Dopiero co zacz\u0105\u0142em bieg, a ju\u017c opu\u015bci\u0142em t\u0119 bezpieczn\u0105 i przyjemn\u0105 stref\u0119 komfortu. Zostaje mi zaciskanie z\u0119b\u00f3w przez kolejne 68 km i nadzieja, \u017ce poziom mojej determinacji pozostanie wi\u0119kszy ni\u017c g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 b\u0142ota, przez kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie si\u0119 przekopuj\u0119. Oczywi\u015bcie tylko ja jestem delikatesem pr\u00f3buj\u0105cym znale\u017a\u0107 cho\u0107by najmniejsze skrawki ziemi b\u0119d\u0105cej jeszcze w sta\u0142ym stanie skupienia. Wszystkie moje wysi\u0142ki spe\u0142zaj\u0105 na niczym, co moi konkurenci zrozumieli najwyra\u017aniej jeszcze przed biegiem i lec\u0105 w d\u00f3\u0142 na z\u0142amanie karku mijaj\u0105c mnie w akompaniamencie mi\u0119sistego \u0107lapania.<\/p>\n\n\n\n

Ze zwieszon\u0105 g\u0142ow\u0105 godz\u0119 si\u0119 z faktem, \u017ce Piek\u0142o Czantorii dzisiejszej nocy upodli mnie do reszty i ruszam za czo\u0142\u00f3wk\u0105 staraj\u0105c si\u0119 nie zwraca\u0107 uwagi na coraz bardziej mokre buty od \u015brodka. Gdy po chwili docieramy do ko\u0144ca zbiegu, moja rado\u015b\u0107 eksploduje. Klepisko. Wprawdzie przykryte mokrymi li\u015b\u0107mi, ale mimo wszystko jest relatywnie sucho! Hurra! Czyli to nie tak, \u017ce ca\u0142y czas jest b\u0142oto. No to jedziemy! <\/p>\n\n\n\n

Uradowany wygrzebuj\u0119 bidon z plecaka, przez co w ciemno\u015bci zupe\u0142nie nie zauwa\u017cam niewielkiej, ale wystarczaj\u0105co g\u0142\u0119bokiej ka\u0142u\u017cy i wdeptuj\u0105 w ni\u0105 z impetem lew\u0105 nog\u0105. Chlust wody na boki i moje sapanie zag\u0142usza nieco kurwy rzucane w eter, jednak nie cenzuruje mnie to zupe\u0142nie i do uszy towarzyszy mojej niedoli z pewno\u015bci\u0105 docieraj\u0105 wulgarne s\u0142owa mojego niezadowolenia. Nikt sobie nic z tego nie robi, wr\u0119cz mam wra\u017cenie, \u017ce ch\u0142opaki si\u0119 dziwi\u0105, \u017ce jestem zaskoczony ilo\u015bci\u0105 wilgotno\u015bci na trasie. Ich twarze zdaj\u0105 si\u0119 m\u00f3wi\u0107: „Ch\u0142opie, to w\u0142a\u015bnie jest Piek\u0142o Czantorii, czego ty si\u0119 spodziewa\u0142e\u015b?!”.<\/p>\n\n\n\n

Zaraz za czwartym kilometrem nasza trasa przechodzi przez niedu\u017cy strumyczek, z jakiego\u015b niezrozumia\u0142ego dla mnie powodu nazwany Suchym. Kto\u015b mia\u0142 tutaj bardzo specyficzne poczucie humoru. Wed\u0142ug mnie „Mokry” pasowa\u0142by bardziej, a jeszcze lepiej „Mokry i wartki”. Kto\u015b inny si\u0119 tutaj ulitowa\u0142 i w poprzek ma\u0142ej rzeczki porozrzuca\u0142 kamienie wielko\u015bci stopy, celem u\u0142atwienia przej\u015bcia. Przeskoczy\u0107 tego nie idzie, chyba \u017ce kto\u015b aspiruje na przebicie Mike’a Powell’a i jego wynik w skoku w dal z Mistrzostw \u015awiata w Tokio z 1991 roku. Pr\u00f3bowa\u0107 mo\u017cna, ale szanse raczej marne, tym bardziej, przez ostatnie 32 lata uda\u0142o si\u0119 to tylko raz Iv\u00e1nowi Pedroso, ale okaza\u0142o si\u0119, \u017ce go\u015b\u0107 lecia\u0142 mocno z wiatrem, wi\u0119c rekordu \u015bwiata mu nie uznano.<\/p>\n\n\n\n

Ja nawet nie podejmuj\u0119 r\u0119kawicy i zaczynam przeskakiwa\u0107 kolejno po kamyczkach, podpieraj\u0105c si\u0119 kijkami, \u017ceby nie straci\u0107 r\u00f3wnowagi. Generalnie zadanie jest proste, ale gdy tylko moja stopa opiera si\u0119 w pe\u0142ni na pierwszym kamieniu, silny nurt rzeczki obmywaj\u0105cy go z ka\u017cdej strony, napotkawszy dodatkow\u0105 przeszkod\u0119 w postaci mojego Mizuno Daichi, zupe\u0142nie si\u0119 nie przejmuje butami i zwyczajnie przelewa si\u0119 przez nie pomagaj\u0105c mi pozby\u0107 si\u0119 ponadprogramowych ilo\u015bci b\u0142ota przyklejonych do obuwia. Niestety to tyle w temacie plus\u00f3w. Reszta to raczej ma\u0142o przyjemne odczucia lodowatej wody obmywaj\u0105cej moje stopy, dla kt\u00f3rej lekka, elastyczna i przewiewna cholewka nie stanowi najmniejszej przeszkody, co po raz kolejny ci\u015bnie mi na usta bardzo wulgarn\u0105 ekspresj\u0119 moich aktualnych odczu\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Jacek Deneka<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ja pieprz\u0119, to dopiero 4 kilometry, ca\u0142y czas pada\u0142o. Buty mam przemoczone do cna i upieprzone do tego stopnia, \u017ce autentycznie sam im bardzo mocno wsp\u00f3\u0142czuj\u0119. Jest mi gor\u0105co od tych podej\u015b\u0107 pod g\u00f3r\u0119. No dzieje si\u0119 tutaj du\u017co. Ma\u0142o jest p\u0142askich odcink\u00f3w, za to du\u017co jest b\u0142ota. Masa. Naprawd\u0119. Do tego wszystkiego od stromych zbieg\u00f3w ja ju\u017c czuj\u0119 wycisk w udach, a przede mn\u0105 przecie\u017c jeszcze kupa kilometr\u00f3w! Mam tylko nadziej\u0119, \u017ce nie b\u0119dzie jakiej\u015b totalnej kompromitacji w stylu nie da\u0142em rady uko\u0144czy\u0107 nawet jednej p\u0119tli. P\u00f3ki co robi\u0119 swoje, ale patrz\u0105c na to jak sytuacja si\u0119 rozwija mam du\u017ce w\u0105tpliwo\u015bci czy aby na pewno dobrze si\u0119 przygotowa\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

Gdzie\u015b w okolicach 10. kilometra zaczyna pada\u0107 \u015bnieg. To ju\u017c nie jest jaki\u015b przeloty opad, ale konkretna zawierucha. Od razu przypominaj\u0105 mi czasy mojej m\u0142odo\u015bci sp\u0119dzone przed Gwiezdnymi Wojnami. G\u0119ste p\u0142aty \u015bniegu padaj\u0105ce w moj\u0105 stron\u0119 wygl\u0105daj\u0105 w \u015bwietle czo\u0142\u00f3wki zupe\u0142nie tak jak gwiazdy mijane przez pojazdy kosmiczne z sagi George’a Lucasa, gdy te przekraczaj\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107 \u015bwiat\u0142a i wchodz\u0105 w ten alternatywny stan istnienia zwany nadprzestrzeni\u0105. Tak, tak, wiem \u017ce fizycznego punktu widzenia bzdury jakich ma\u0142o i mo\u017cna si\u0119 teraz spiera\u0107, \u017ce Sok\u00f3\u0142 Millenium przecie\u017c nie jest zrobiony z tachion\u00f3w, \u017ce dylatacja czasu, \u017ce teoria wzgl\u0119dno\u015bci i tak dalej, ale ja nie o tym. <\/p>\n\n\n\n

Chodzi o te pierwsze, dzisiaj wygl\u0105daj\u0105ce raczej \u017cenuj\u0105co, efekty specjalne z kinowej cz\u0119\u015bci Gwiezdnych Wojen z 1977 roku, kiedy Han Solo ka\u017ce m\u0142odemu Luke’owi Skywalkerowi zapi\u0105\u0107 si\u0119 w pasy, bo za chwil\u0119 b\u0119d\u0105 wchodzi\u0107 w nadprzestrze\u0144. Ca\u0142a galaktyka wok\u00f3\u0142 nich ja\u015bnieje kiedy oni poruszaj\u0105 si\u0119 coraz szybciej i szybciej, otaczaj\u0105ce ich gwiazdy rozmazuj\u0105 si\u0119 i staj\u0105 si\u0119 d\u0142ugimi kreskami, podczas gdy Sok\u00f3\u0142 Millenium ju\u017c zmierza do innego uk\u0142adu gwiezdnego. Dok\u0142adnie tak postrzegam w tym momencie opadaj\u0105ce p\u0142atki \u015bniegu. Kosmiczny efekt podnosz\u0105cy mnie na duchu, co te\u017c jest ca\u0142kiem po\u017c\u0105dane po p\u00f3\u0142toragodzinnym \u0142omocie jaki ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142em zebra\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Z wra\u017cenia wyci\u0105gam telefon. Chc\u0119 nakr\u0119ci\u0107 t\u0119 urokliw\u0105 scen\u0119, \u017ceby potem pokaza\u0107 ma\u0142\u017conce, ale niestety pod wp\u0142ywem do\u015b\u0107 mocnego na tym etapie zm\u0119czenia, koordynacja ruchowa nieco mi szwankuje. Gdy ju\u017c udaje mi si\u0119 wykopa\u0107 telefon, prze\u0142\u0105czy\u0107 go w tryb filmu i trafi\u0107 palcem w czerwon\u0105 kropk\u0119 oznaczaj\u0105c\u0105 pocz\u0105tek nagrywania, ledwo zd\u0105\u017cam wybe\u0142kota\u0107 co\u015b w stylu „Tak to wygl\u0105da” i w tym samym momencie zahaczam lew\u0105 nog\u0105 o co\u015b le\u017c\u0105cego na ziemi. Nie mam poj\u0119cia czy to korze\u0144, kamie\u0144 czy jeszcze co\u015b innego, w nocy i tak niewiele wida\u0107, jedna w zupe\u0142no\u015bci wystarcza \u017ceby mnie skosi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Lec\u0105c w d\u00f3\u0142 zastanawiam si\u0119 jak to zrobi\u0107, \u017ceby nie wpa\u015b\u0107 g\u0119b\u0105 w jak\u0105\u015b b\u0142otn\u0105 ka\u0142u\u017c\u0119, ale zarazem ochroni\u0107 telefon, \u017ceby go nie rozbi\u0107. Dobrze te\u017c by\u0142by zadba\u0107 o kolana i \u0142okcie. Generalnie najlepiej by\u0142by si\u0119 nie wypieprzy\u0107, ale mleko ju\u017c si\u0119 rozla\u0142o. Kamera nadal wszystko dok\u0142adnie rejestruje, wida\u0107 jakie\u015b b\u0142yski gdy macham r\u0119k\u0105 z telefonem gdzie\u015b w stron\u0119 czo\u0142\u00f3wki i rzucam po kilku st\u0119kni\u0119ciach „Yyyyy, a\u015bwyeba\u0142em!”. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
W to pad\u0142em.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Czuj\u0119 przeszywaj\u0105cy b\u00f3l w \u0142okciu, wi\u0119c raczej nie uda\u0142o si\u0119 wyj\u015b\u0107 z tego bez szwanku, ale przynajmniej telefon jest ca\u0142y. Ja za to udowodni\u0142em sobie, \u017ce wbrew temu co wcze\u015bniej my\u015bla\u0142em, to wcale jeszcze nie by\u0142em ufajdany b\u0142otem. Dopiero teraz widz\u0119 jakie mo\u017cliwo\u015bci oferuje Piek\u0142o Czantorii. Poziom kamufla\u017cu wywindowa\u0142em naprawd\u0119 do nieprawdopodobnego poziomu, Predator nie by\u0142by w stanie mnie wyr\u00f3\u017cni\u0107 z otoczenia. Przynajmniej do poziomu ud. Powy\u017cej pasa nie jest ju\u017c tak \u017ale, ale przecie\u017c jeszcze dobrze ponad 60 kilometr\u00f3w przede mn\u0105. Challange accepted!<\/p>\n\n\n\n

Tak to jest, relacji mi si\u0119 zachcia\u0142o robi\u0107. Podsumowuj\u0119 sw\u00f3j kr\u00f3tki wyst\u0119p kilkoma dodatkowymi wulgaryzmami, z nadziej\u0105 \u017ce pozwoli mi to ul\u017cy\u0107 sobie odrobine. Nie do ko\u0144ca mi to pomaga, wi\u0119c dorzucam jeszcze kilka bluzg\u00f3w do pieca i z trudem podnosz\u0119 si\u0119 z ziemi. Co ci\u0119 nie zabije to ci\u0119 wzmocni. Staram si\u0119 nie przejmowa\u0107 tak bardzo, powoli ruszam przed siebie i z zaciekawieniem ogl\u0105dam telefon zachodz\u0105c w g\u0142ow\u0119 jak to jest fizycznie mo\u017cliwe, \u017ce go nie zniszczy\u0142em. Ta kr\u00f3tka chwila konsternacji pozwala mi zapomnie\u0107 w jakim miejscu si\u0119 znajduj\u0119, przez co nie zauwa\u017cam ogromnej ka\u0142u\u017cy na ca\u0142\u0105 szeroko\u015b\u0107 \u015bcie\u017cki kt\u00f3r\u0105 biegn\u0119 i \u0142aduj\u0119 si\u0119 do niej obiema nogami a\u017c po kostki. Serio?! Nosz do kurwy n\u0119dzy co tu si\u0119 dzieje na tym biegu?! Le\u017c\u0105cego bijecie?! Potem ju\u017c lec\u0105 epitety nie nadaj\u0105ce si\u0119 do cytowania. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce ju\u017c wy\u0142\u0105czy\u0142em nagrywanie, co si\u0119 wybluzgam na Czantorii, zostaje na Czantorii. <\/p>\n\n\n\n

Jaka tutaj rze\u017ania jest! Dopiero dych\u0119 pokona\u0142em. Jeszcze sze\u015b\u0107 razy tyle. Co za \u0142omot! Potrzebuj\u0119 si\u0119 napi\u0107. Tym razem na wszelki wypadek si\u0119 zatrzymuj\u0119, \u017ceby nie zmoczy\u0107 si\u0119 ponownie. Woda w bidonach zmarz\u0142a mi ju\u017c do tego stopnia, \u017ce a\u017c szczypie w gard\u0142o jak si\u0119 j\u0105 pije. Ja pierdol\u0119, co jeszcze?!? A ju\u017c wiem, przecie\u017c od tego mrozu i padaj\u0105cego \u015bniegu ryj mi prawie zamarz\u0142. Mam problem, \u017ceby odezwa\u0107 si\u0119 do samego siebie. Jedyne co mi si\u0119 udaje, to jaki\u015b bli\u017cej nieokre\u015blony be\u0142kot przypominaj\u0105cy rz\u0119\u017cenie. Bez kitu to jest naprawd\u0119 solidne piek\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Przed p\u00f3\u0142noc\u0105 udaje mi si\u0119 wdrapa\u0107 na Ma\u0142\u0105 Czantori\u0119, sk\u0105d czeka mnie dwukilometrowy zbieg do pierwszego punktu od\u017cywczego z deniwelacj\u0105 prawie 300 metr\u00f3w. Nareszcie przerwa. Ju\u017c si\u0119 nie mog\u0119 doczeka\u0107. Pragnienie ciep\u0142ej zupki i nadzieja na mo\u017cliwo\u015b\u0107 ogrzania si\u0119 to znakomita motywacja. Rzucam si\u0119 do zbiegu nawet nie tak bardzo ub\u0142ocon\u0105 drog\u0105 osi\u0105gaj\u0105c zawrotne tempo poni\u017cej 6 min\/km, dzi\u0119ki czemu chwil\u0119 po p\u00f3\u0142nocy dostrzegam w mroku \u015bwiate\u0142ko oznaczaj\u0105ce m\u00f3j przystanek. G\u0119ba mi si\u0119 cieszy od ucha do ucha na my\u015bl o cywilizacji, ciepe\u0142ku i \u017care\u0142ku, a gdy dobiegam na miejsce, a\u017c st\u0119kam z wra\u017cenia, bo punkt jest zadaszony i ocieplony.<\/p>\n\n\n\n

Wbijam do pa\u015bnika i nawet nie patrz\u0119 co ciekawego w menu maj\u0105. Dla mnie cel jest tylko jeden. Poprosz\u0119 pomidor\u00f3wk\u0119. Wolontariusza wlewa do jednego mojego bidonu gor\u0105c\u0105 zup\u0119, a do drugiego zamawiam herbat\u0119. Wrz\u0105tek. Nie ma opcji, \u017cebym teraz wypi\u0142 cho\u0107 jedno z tych dw\u00f3ch. Postanawiam nie traci\u0107 czasu na punkcie. Gdy wyjd\u0119, oba bidony szybko si\u0119 wych\u0142odz\u0105 i b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 s\u0105czy\u0107 ciep\u0142\u0105 zupk\u0119 przez jaki\u015b czas w trasie. Chwytam wi\u0119c ma\u0142\u0105 gar\u015b\u0107 ser\u00f3w \u017c\u00f3\u0142tych na drog\u0119, wpycham je sobie do g\u0119by i nieca\u0142e 5 minut po wej\u015bciu do hotelu Poniwiec ruszam w dalsz\u0105 drog\u0119 pr\u00f3buj\u0105c z zapchan\u0105 buzi\u0105 podzi\u0119kowa\u0107 wolontariuszom za okazan\u0105 mi pomoc.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Magdalena Sedlak<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

HOTEL PONIWIEC-> USTRO\u0143: 9,5 km (23,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

Wychodz\u0119 z punktu od\u017cywczego i raduj\u0119 si\u0119 ciepe\u0142kiem na cyckach, kt\u00f3re oddaj\u0105 mi gor\u0105ce bidony. Cudowne uczucie. Szkoda, \u017ce nie potrwa d\u0142ugo. Tymczasem przede mn\u0105 jedno z bardziej stromych podej\u015b\u0107 na trasie, na szczyt g\u00f3rnej stacji Ma\u0142ej Czantorii. Nieca\u0142y kilometr, ale jakie\u015b 250 metr\u00f3w do g\u00f3ry pozwala nie utraci\u0107 ciep\u0142a zasymilowanego w hotelu. Droga d\u0142u\u017cy si\u0119 niemi\u0142osiernie, ale po nieca\u0142ych 15 minutach osi\u0105gam szczyt. Dopiero teraz przysysam si\u0119 do pomidor\u00f3wki spo\u017cywaj\u0105c j\u0105 du\u017cymi haustami. Jejku jaka przepyszna! G\u0119sta, kremowa, z trudem przechodzi przez w\u0105ziutk\u0105 szyjk\u0119 butli, jest doskonale doprawiona, lekko kwaskowa, po prostu wspania\u0142a. Jak u babci. Z tak\u0105 zupk\u0105 to ja mog\u0119 g\u00f3ry przenosi\u0107!<\/p>\n\n\n\n

Dosy\u0107 szybko Piek\u0142o Czantorii udowadnia mi, \u017ce przenosi\u0107 to ja sobie mog\u0119 pomidor\u00f3wk\u0119 w bidonie, ale lito\u015bci nie powinienem oczekiwa\u0107. Moje pozytywne nastawienie zostaje wystawione na bardzo mocn\u0105 pr\u00f3b\u0119, poniewa\u017c po pierwsze gdy wypijam prawie ca\u0142\u0105 zupk\u0119, okazuje si\u0119, \u017ce nie ma w niej \u017cadnej wk\u0142adki. Liczy\u0142em na ry\u017c albo makaron, kt\u00f3ry b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 wyje\u015b\u0107 na sam koniec, a tu jest tylko p\u0142yn. Przepyszny, jednak nie pogardzi\u0142bym dodatkowym zastrzykiem energii. Trudno. Jak si\u0119 nie ma co si\u0119 lubi… Wa\u017cne, \u017ce smak jest wyborny. Po drugie, kiedy ju\u017c si\u0119 cieszy\u0142em, \u017ce dotar\u0142em do szczytu Czantorii Ma\u0142ej i spodziewa\u0142em si\u0119 zbiegu, zmy\u015blni organizatorzy pu\u015bcili tras\u0119 zielonym szlakiem w kierunku wie\u017cy widokowej na Wielkiej Czantorii. Jakie\u015b 2 km, oczywi\u015bcie pod g\u00f3r\u0119, \u017ceby nie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Im wy\u017cej si\u0119 wspinam tym coraz wi\u0119cej \u015bniegu le\u017cy na trasie. Tutaj to ju\u017c w zasadzie mo\u017cna by narty odpali\u0107, gdyby nie to, \u017ce trzeba cisn\u0105\u0107 do g\u00f3ry. Co wi\u0119cej przesta\u0142o pada\u0107, przynajmniej na razie, wiatr r\u00f3wnie\u017c odpu\u015bci\u0142, chocia\u017c to akurat chyba bardziej zas\u0142uga faktu, \u017ce chroni\u0105 mnie drzewa. Mo\u017cna by pomy\u015ble\u0107, \u017ce karty si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142y i robi si\u0119 przyjemniej, ale nic bardziej mylnego. Jak nie urok to sraczka, wi\u0119c dla odmiany wesz\u0142a mi teraz na tapet\u0119 bardzo g\u0119sta mg\u0142a. Niby nie jest to wielki problem, ale jednak \u015bwiat\u0142o czo\u0142\u00f3wki odbija si\u0119 od tych malutkich kryszta\u0142k\u00f3w lodu zawieszonych w powietrzu i razi mnie w oczy. Przyda\u0142yby si\u0119 jakie\u015b lampki przeciwmgielne dla ultras\u00f3w. Nie mam poj\u0119cia czy kto\u015b ju\u017c co\u015b takiego wymy\u015bli\u0142. Mo\u017ce to jest pomys\u0142 na biznes? Kurde, musz\u0119 si\u0119 zainteresowa\u0107, je\u015bli uda mi si\u0119 przetrwa\u0107 to Piek\u0142o Czantorii.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Dominika Rakszewska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Mijam ukryt\u0105 we mgle wie\u017c\u0119 widokow\u0105 i rozpoczynam dwuip\u00f3\u0142kilometrowy zbieg prawie 500 metr\u00f3w w d\u00f3\u0142. Na pocz\u0105tku jest klawo, bo trasa wiedzie dalej czerwonym szlakiem, ale po nieca\u0142ym kilometrze odbija w lewo w krzaki, gdzie o zbieganiu mog\u0119 zapomnie\u0107. Jest to niesamowicie strome zej\u015bcie zboczem, na kt\u00f3rym mam wra\u017cenie, \u017ce specjalnie dowie\u017ali b\u0142oto ci\u0119\u017car\u00f3wkami. Fizycznie raczej nie jest mo\u017cliwe, \u017ceby to si\u0119 tu samo zrobi\u0142o. Ujebany jestem w tym bagnie po kolana. Po raz kolejny wilgo\u0107 wlewa mi si\u0119 do but\u00f3w, ale w tej kwestii akurat jest mi ju\u017c wszystko jedno. Od st\u00f3p do po\u0142owy \u0142ydek nie ma na moim ciele cho\u0107by milimetra, kt\u00f3ry nie jest mokry. Chlupie to wszystko przy ka\u017cdym kroku, no ni cholery nie jest przyjemnie. <\/p>\n\n\n\n

\u017b\u00f3\u0142wim tempem staczam si\u0119 w d\u00f3\u0142 ub\u0142oconej \u015bcie\u017cki rzucaj\u0105c mi\u0119sem na lewo i prawo, tak jakby mia\u0142o mi to w czym\u015b pom\u00f3c. Kilka minut przed 1 w nocy nachylenie stoku maleje, a ja wbiegam na kr\u00f3tki odcinek asfaltu gdzie\u015b w okolicach dolnej stacji wyci\u0105gu orczykowego Faturka. Jezusie Mazarejski, chyba jeszcze nigdy si\u0119 tak nie cieszy\u0142em z asfaltu jak teraz. Nie da si\u0119 przecie\u017c mie\u0107 tyle b\u0142ota na asfalcie, ile widzia\u0142em przed chwil\u0105. Kr\u00f3ciutki ten kawa\u0142ek, raptem 300 metr\u00f3w, ale jak mnie to na duchu podnios\u0142o! Wiedzia\u0142em, \u017ce nie mo\u017ce by\u0107 ca\u0142\u0105 tras\u0119 a\u017c tak przejebane! Nie da si\u0119! <\/p>\n\n\n\n

Ale oczywi\u015bcie mo\u017cna odrobin\u0119 da\u0107 w ko\u015b\u0107 zawodnikom Przepierona. By\u0142o d\u0142ugo w d\u00f3\u0142? No to teraz trzeba wr\u00f3ci\u0107 do g\u00f3ry. Zaczynam kolejne mozolne podej\u015bcie, najpierw gdzie\u015b przez krzaki, a p\u00f3\u017aniej wzd\u0142u\u017c wspomnianego wcze\u015bniej wyci\u0105gu Faturka. Ci\u0105gn\u0119 nog\u0119 za nog\u0105 pracuj\u0105c mocno kijkami, w g\u0142owie podziwiaj\u0105c skrzywiony umys\u0142, kt\u00f3ry wymy\u015bli\u0142 t\u0105 tras\u0119. Do tej pory to ch\u0142opak\u00f3w z Ultra Trail Ma\u0142opolska uwa\u017ca\u0142em za wybitnych psychopat\u00f3w czerpi\u0105cych niezrozumia\u0142\u0105 dla mnie i dzik\u0105 satysfakcj\u0119 z cierpie\u0144 zawodnik\u00f3w na ich trasach<\/a><\/strong>, ale dzisiaj musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce oni powinni przyjecha\u0107 na Piek\u0142o Czantorii. Najwyra\u017aniej mogliby si\u0119 jeszcze czego\u015b nauczy\u0107 i wycisn\u0105\u0107 jeszcze wi\u0119cej z Beskidu Wyspowego i Gorc\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Na g\u00f3rze wyci\u0105gu nast\u0119puje nawrotka i teraz wracam do dolnej stacji, ale dla odmiany stokiem narciarskim. Tutaj zaczynaj\u0105 si\u0119 kolejne schody. Jest dosy\u0107 stromo, a na trawiastej \u0142\u0105ce, kt\u00f3r\u0105 aktualnie pr\u00f3buj\u0119 kopytkowa\u0107 le\u017cy \u015bwie\u017cutki \u015bnie\u017cek. Po\u0142\u0105czenie jednego i drugiego zapewnia po\u015blizg, kt\u00f3rego nie powstydzi\u0142by si\u0119 niejeden producent lubrykant\u00f3w. W konsekwencji, zanim docieram na d\u00f3\u0142, udaje mi si\u0119 wypieprzy\u0107 cztery razy. Plus jest taki, \u017ce na mi\u0119kkiej trawce w og\u00f3le to nie boli, ale musz\u0119 si\u0119 chwilami podpiera\u0107 r\u0119kami, przez co r\u0119kawiczki mam ju\u017c zupe\u0142nie mokre. Nie mam te\u017c co liczy\u0107 na to, \u017ce w jaki\u015b cudowny spos\u00f3b przeschn\u0105 cokolwiek, a palce nie b\u0119d\u0105 mi dr\u0119twie\u0107 zimna. Te na r\u0119kach. Bo te na nogach ju\u017c dawno zesztywnia\u0142y od permanentnego kontaktu z b\u0142otem, kt\u00f3rego rzecz jasna jest znacznie wi\u0119cej w dolnych partiach Czantorii. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Jacek Deneka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W ko\u0144cu, chwil\u0119 przed 1:30 w nocy dobiegam do dmucha\u0144ca oznaczaj\u0105cego start trasy. Wok\u00f3\u0142 niego zebrana jest spora grupka zawodnik\u00f3w startuj\u0105cych na dystansie dw\u00f3ch p\u0119tli. Zablokowali mi przej\u015bcie, a przecie\u017c bokiem ich nie min\u0119, bo tam jest jeszcze wi\u0119cej b\u0142ota. Dr\u0119 g\u0119b\u0119 w niebog\u0142osy, \u017ceby zrobili mi korytarz \u017cycia, co przynosi oczekiwany efekt. Zwodnicy si\u0119 rozst\u0119puj\u0105 jak wody Morza Czerwonego przed Moj\u017ceszem, dzi\u0119ki czemu rozp\u0119dzony z g\u00f3ry nie musz\u0119 si\u0119 przejmowa\u0107 czy staranuj\u0119 kogo\u015b mijaj\u0105c start. Dodatkowo pozdrawiaj\u0105 mnie i \u017cycz\u0105 powodzenia w dalszej cz\u0119\u015bci trasy. Oj przyda si\u0119 i to bardzo. Dzi\u0119kuj\u0119 im serdecznie odmachuj\u0105c r\u0119k\u0105 i zmierzam do punktu od\u017cywczego.<\/p>\n\n\n\n

Niestety checkpoint w Ustroniu zlokalizowany jest pod chmurk\u0105, co mnie nie pociesza, ale du\u017co bardziej wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 wolontariuszom, kt\u00f3rzy musz\u0105 sta\u0107 na tym wygwi\u017adzie i waflowa\u0107 zawodnikom. Mam nadziej\u0119, \u017ce si\u0119 ciep\u0142o ubrali. Zniech\u0119cony takim obrotem spraw nie zamierzam sp\u0119dzi\u0107 tu du\u017co czasu, \u017ceby nie wytraci\u0107 ciep\u0142a z organizmu. Przyjmuj\u0119 tak\u0105 sam\u0105 strategi\u0119 jak na pierwszym punkcie. Ju\u017c po chwili dostaj\u0119 jeden bidon pe\u0142en paruj\u0105cej pomidor\u00f3wki i drugi ze s\u0142odk\u0105 herbat\u0105. Za\u0142adowane do plecaka wspaniale grzej\u0105 mnie w klatk\u0119 piersiow\u0105. Nawet nie patrz\u0119 co maj\u0105 do jedzenia, bo przemarzni\u0119ta g\u0119ba nie b\u0119dzie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a i raczej o gryzieniu i mia\u017cd\u017ceniu pokarmu mog\u0119 zapomnie\u0107. Dzi\u0119kuj\u0119 za pomoc i ruszam w dalsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 trasy.<\/p>\n\n\n\n

USTRO\u0143 -> HOTEL PONIWIEC: 14 km (37,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

W p\u00f3\u0142 do drugiej w nocy rozpoczynam drugie okr\u0105\u017cenie. Pierwszy zaj\u0119\u0142o mi 3,5 godziny, co jest naprawd\u0119 przyzwoitym wynikiem. Za\u0142o\u017cenie mam takie, \u017ceby utrzyma\u0107 tempo i zameldowa\u0107 si\u0119 tu ponownie za nieca\u0142e 4 godziny. Zobaczymy czy da rad\u0119, p\u00f3ki co jestem dobrej my\u015bli. Poza tym mam w sobie sporo determinacji, \u017ceby sko\u0144czy\u0107 to piek\u0142o jak najszybciej. Bez kitu najch\u0119tniej to wskoczy\u0142bym ju\u017c teraz pod ko\u0142derk\u0119 i darowa\u0142 sobie kolejne 8+ godzin na trasie.<\/p>\n\n\n\n

Drugi raz podchodz\u0119 czerwonym szlakiem pod g\u00f3r\u0119. Przede mn\u0105 majacz\u0105 czerwone \u015bwiate\u0142ka grupki, kt\u00f3ra ruszy\u0142a kilka minut przede mn\u0105 na dwa okr\u0105\u017cenia. Teraz si\u0119 troch\u0119 wymieszamy i b\u0119dzie zdecydowanie cia\u015bniej na trasie, albo mo\u017ce to lepiej mie\u0107 \u017cywego cz\u0142owieka w zasi\u0119gu wzroku przy takich warunkach. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Magdalena Sedlak.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Przed dotarciem na szczyt doganiam \u015bwie\u017c\u0105 grup\u0119 i zaczynamy razem pierwszy zbieg. Rzucam si\u0119 w d\u00f3\u0142 nie przejmuj\u0105c si\u0119 zupe\u0142nie wszechobecnym b\u0142otem, kt\u00f3re i tak ju\u017c powchodzi\u0142o mi wsz\u0119dzie gdzie mog\u0142o. Troch\u0119 mi si\u0119 \u015bmia\u0107 chce ze \u015bwie\u017cak\u00f3w. Oni s\u0105 jeszcze na tym etapie, \u017ce wydaje im si\u0119, \u017ce mog\u0105 w jaki\u015b magiczny spos\u00f3b omin\u0105\u0107 najbardziej bagniste miejsca i zameldowa\u0107 si\u0119 na dole nie tak bardzo zmieszani z b\u0142otem, dlatego sadz\u0105 pokraczne susy pr\u00f3buj\u0105c wybiera\u0107 dla swoich krok\u00f3w rzekome relatywnie suche miejsca. <\/p>\n\n\n\n

Dok\u0142adnie do samo my\u015bla\u0142em i identycznie robi\u0142em na swojej pierwszej p\u0119tli. Najwyra\u017aniej nie tylko ja jestem takim naiwniakiem. Jestem pewien, \u017ce rzeczywisto\u015b\u0107 dosy\u0107 szybko zweryfikuje ich oczekiwania, tym bardziej, \u017ce dopiero teraz zrozumia\u0142em jak b\u0142\u0119dne by\u0142o moje poj\u0119cie o du\u017cej ilo\u015bci szlamu na moim pierwszym okr\u0105\u017ceniu. Po tym jak przetoczy\u0142o si\u0119 t\u0119dy dobrze ponad 100 kopyt ultras\u00f3w, pod\u0142o\u017ce zosta\u0142o przeorane i konsystencj\u0105 powoli zaczyna przypomina\u0107 kisiel. A\u017c si\u0119 boj\u0119 pomy\u015ble\u0107 co tu b\u0119dzie na kolejnym k\u00f3\u0142ku.<\/p>\n\n\n\n

Mniej wi\u0119cej na drugim kilometrze okr\u0105\u017cenia docieramy do jedynego wed\u0142ug mnie newralgicznego punktu na trasie. Pierwsze okr\u0105\u017cenie lecia\u0142em z t\u0142umem, wi\u0119c nawet nie zwr\u00f3ci\u0142em na to uwagi, ale teraz gdy biegn\u0119 zaraz za niedu\u017c\u0105 grupk\u0105 os\u00f3b, a przed nimi jest jedynie ciemno\u015b\u0107 lekko roz\u015bwietlona lampkami ich czo\u0142\u00f3wek, staje si\u0119 jasne, \u017ce przyda\u0142oby si\u0119 tutaj jakie\u015b dodatkowe oznaczenie. Droga, kt\u00f3r\u0105 biegniemy odbija lekko w lewo, ale trasa biegu skr\u0119ca w krzaki w prawo. Ch\u0142opaki na przodzie najwyra\u017aniej nie skumali, \u017ce nale\u017cy zboczy\u0107 z utwardzonej drogi i lec\u0105 przed siebie gdzie\u015b w kierunku szczytu Czantorii. Przemarzni\u0119ta g\u0119ba nie pozwala mi wyda\u0107 bardziej wyrafinowanego komunikatu d\u017awi\u0119kowego poza „Hej!”, ale to w zupe\u0142no\u015bci wystarcza, \u017ceby zdoby\u0107 ich uwag\u0119. Odwracaj\u0105 si\u0119, a ja wskazuj\u0119 r\u0119k\u0105 na w\u0142a\u015bciwy kierunek z trudem dodaj\u0105c „T\u0119dy!”. Ch\u0142opakom te\u017c najwyra\u017aniej paszcze lekko pozamarza\u0142y, bo machaj\u0105 jedynie r\u0119kami w ramach podzi\u0119kowania i ju\u017c po chwili jeste\u015bmy wszyscy z powrotem na trasie.<\/p>\n\n\n\n

Po kilku trudnych chwilach w na powr\u00f3t rozpocz\u0119tych opadach deszczu docieramy do strumyka Suchego. Nauczony do\u015bwiadczeniem z pierwszego okr\u0105\u017cenia zupe\u0142nie nie przejmuj\u0119 si\u0119 perspektyw\u0105 zamienienia wn\u0119trza moich Mizuno w tymczasowy zbiornik z lodowat\u0105 wod\u0105. Gdy robi si\u0119 wystarczaj\u0105co miejsca na przeprawie, bior\u0119 rozbieg i kicam po kolejnym kamyczkach, zapieraj\u0105c si\u0119 mocno na kijach, u\u017cywaj\u0105c ich troch\u0119 jak tyczek, dzi\u0119ki czemu mog\u0119 sadzi\u0107 wi\u0119ksze susy. Gdy docieram do ostatniego kamienia, s\u0142ysz\u0119 g\u0142o\u015bne *trach* i czuj\u0119 jak oparcie w prawej r\u0119ce ulega dezintegracji. Oczywi\u015bcie naturaln\u0105 bezwarunkow\u0105 reakcj\u0105 mojego organizmu na taki d\u017awi\u0119k jest rzucenie w eter kilku epitet\u00f3w, z kt\u00f3rych wi\u0119kszo\u015b\u0107 zaczyna si\u0119 na liter\u0119 „K” i nie jest to „Kurcz\u0119 pieczone” ani „Kurka wodna”. L\u0105duj\u0119 bezpieczne na drugim brzegu i sprawdzam co si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Magdalena Sedlak.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Najwyra\u017aniej jeden z moich Black Diamond\u00f3w nie wytrzyma\u0142 nacisku i p\u0119k\u0142 w g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci. Gdy trzymam go za \u015brodek, antypo\u015blizgowa r\u0119koje\u015b\u0107 z pianki EVA dynda smutno trzymaj\u0105c si\u0119 na cieniutkich resztkach w\u0142\u00f3kna w\u0119glowego, zupe\u0142nie jakby si\u0119 podda\u0142a. Jakby Piek\u0142o Czantorii spu\u015bci\u0142o temu kijkowi taki \u0142omot, \u017ce uzna\u0142, \u017ce nie da si\u0119 tego ci\u0105gn\u0105\u0107 dalej. Buja si\u0119 bezw\u0142adnie na wietrze i pr\u00f3buje mi przekaza\u0107 jaki\u015b komunikat. Ty jak chcesz to le\u0107, ale ja odpuszczam. W dupie to mam. Jak jeszcze dwa okr\u0105\u017cenia mamy tak si\u0119 miesza\u0107 z b\u0142otem to ja pierdol\u0119 taki interes. Dosy\u0107 mam i tyle.<\/p>\n\n\n\n

Nawet nie pr\u00f3buj\u0119 go reanimowa\u0107. Pacjent zmar\u0142. Tylko co teraz? Jeszcze jakie\u015b 43 kilometry przede mn\u0105 i oko\u0142o 4000 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119. Owszem da si\u0119 o w\u0142asnych si\u0142ach, ale skoro mo\u017cna sobie \u017cycie u\u0142atwi\u0107 to po co je sobie utrudnia\u0107? Spogl\u0105dam pytaj\u0105co z politowaniem na sprawny kijek, kt\u00f3ry mi zosta\u0142, tak jakbym chcia\u0142 si\u0119 dowiedzie\u0107, czy on te\u017c zamierza mnie zawie\u015b\u0107. Nie b\u0119d\u0119 mia\u0142 mu za z\u0142e. Limit negatywnych czynnik\u00f3w na tym biegu chyba ju\u017c i tak wyczerpa\u0142em i wiele gorszego to ju\u017c si\u0119 nie mo\u017ce sta\u0107, jednak ja na razie nie zamierzam odpuszcza\u0107. Walka do samego ko\u0144ca. Mojego albo piek\u0142a! Idziesz ze mn\u0105? <\/p>\n\n\n\n

Kijek milczy jak zakl\u0119ty, ale taka ju\u017c jest w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107 rzeczy martwych. Z u\u015bmiechem stwierdzam, \u017ce milczenie oznacza zgod\u0119, ten p\u0119kni\u0119ty upycham sobie w ramieniu plecaka, \u017ceby jak najmniej przeszkadza\u0142, powiesz\u0119 go za kilkadziesi\u0105t lat w muzeum TeamPlutt, gdzie b\u0119dzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 ekspozycji i ruszam w dalsz\u0105 drog\u0119 podpieraj\u0105c si\u0119 jednym kijem. <\/p>\n\n\n\n

Na pocz\u0105tku idzie troch\u0119 opornie, bo nie mam poj\u0119cia jakiej u\u017cy\u0107 techniki, ale ju\u017c po kilku krokach staje si\u0119 jasne, \u017ce kurs \u017ceglarski zrobiony jakie\u015b 20 lat temu wszed\u0142 mi w pami\u0119\u0107 mi\u0119\u015bniow\u0105 dosy\u0107 dobrze. Macham kilka razy w jedn\u0105 stron\u0119 obiema r\u0119kami opieraj\u0105c si\u0119 na kijku, przez co wygl\u0105dam jakbym by\u0142 Indianinem wios\u0142uj\u0105cym przez ocean b\u0142ota na swoim drewnianym canoe. Co kilka krok\u00f3w zmieniam stron\u0119, \u017ceby nie obci\u0105\u017ca\u0107 za bardzo jednej z r\u0105k, w ten spos\u00f3b jestem w stanie osi\u0105gn\u0105\u0107 ca\u0142kiem przyzwoite tempo na podej\u015bciach. Wstydu nie ma, wr\u0119cz \u0142ykam kilku zawodnik\u00f3w z kr\u00f3tszego dystansu, czym wzbudzam drobne pod\u015bmiechujki s\u0142ysz\u0105c komentarze, \u017ce wyprzedza ich kole\u015b z jednym kijkiem. Zawsze to jaki\u015b zastrzyk motywacji do dalszego sponiewierania si\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Kilka kilometr\u00f3w dalej utwierdzam si\u0119 w przekonaniu, \u017ce jednak \u0142atwiej jest mie\u0107 4 punkty podparcia zamiast 3. Owszem, lepiej mie\u0107 3 ni\u017c, 2, ale z tym jednym kijkiem jest naprawd\u0119 ci\u0119\u017cko. Nogi bol\u0105, r\u0119ce bol\u0105, zdo\u0142owa\u0142o mnie to strasznie, bo musz\u0119 nienaturalnie wygina\u0107 tu\u0142\u00f3w przy ka\u017cdym kroku, \u017ceby efektywniej wspom\u00f3c si\u0119 zewn\u0119trzn\u0105 r\u0119k\u0105 naciskaj\u0105c\u0105 na kijek. Gdy udaje mi si\u0119 dotrze\u0107 do \u017c\u00f3\u0142tego szlaku prowadz\u0105cego na Ma\u0142\u0105 Czantori\u0119, kopyta wchodz\u0105 mi ju\u017c w dup\u0119 konkretnie. Czuj\u0119, \u017ce znacznie zwolni\u0142em i nie jest to spowodowane tylko i wy\u0142\u0105cznie brakiem jednego kija. Zm\u0119czenie r\u00f3wnie\u017c daje mi si\u0119 we znaki. Na szcz\u0119\u015bcie na tym etapie jest to tylko fizyczne wyczerpanie. Znu\u017cenia jeszcze brak, najwyra\u017aniej drzemka przed biegiem zrobi\u0142a swoje. Chocia\u017c w tym kontek\u015bcie nie mam z\u0142udze\u0144, z pewno\u015bci\u0105 nad ranem pojawi\u0105 si\u0119 dodatkowe trudno\u015bci. Matko jedyna jakie wciry tutaj si\u0119 zbiera. A ja nawet nie jestem w po\u0142owie trasy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Jacek Deneka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Najbardziej zaskakuje mnie parcie na p\u0119cherz dobrze za trzydziestym kilometrem. Wypi\u0142em do tej pory prawie 4 bidony wody, czyli dobre 2 litry, do tego 2 bidony zupy pomidorowej, co przek\u0142ada si\u0119 na dodatkowy litr p\u0142yn\u00f3w. Gor\u0105co za bardzo nie jest, wi\u0119c raczej jako\u015b strasznie si\u0119 nie poc\u0119 ca\u0142y czas, a mimo to ci\u0105gle chce mi si\u0119 pi\u0107 i dopiero teraz pierwszy raz staj\u0119 na siku. <\/p>\n\n\n\n

To do mnie zupe\u0142nie nie podobne. Z pewno\u015bci\u0105 nawadniam si\u0119 w odpowiednim stopniu, nie dopuszczam do poczucia pragnienia, jednak wcze\u015bniej zwyczajnie mi si\u0119 nie chcia\u0142o. Na razie si\u0119 tym nie martwi\u0119, czuj\u0119 si\u0119 dobrze poza tym, \u017ce jestem zmaltretowany przez Piek\u0142o Czantorii. Musz\u0119 tylko pilnowa\u0107, \u017ceby regularnie bra\u0107 pojedyncze \u0142yki wody, co nie jest takie proste, bo na tym etapie moja herbatka ju\u017c dawno wystyg\u0142a i powoli zaczyna krzepn\u0105\u0107 zamieniaj\u0105c si\u0119 w lody o smaku Earl Grey’a. Zaspokajanie pragnienia takim napojem b\u0119d\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie wystawionym na deszcz, \u015bnieg i watr do przyjemnych nie nale\u017cy, jednak z braku wyboru poci\u0105gam kolejny szczypi\u0105cy w gard\u0142o \u0142yk.<\/p>\n\n\n\n

Zaczyna coraz mocniej pada\u0107, czemu towarzyszy bardzo g\u0119sta mg\u0142a. Rozmy\u015blam o tym jak poradz\u0119 sobie na drugiej po\u0142owie biegu, zaj\u0119ta g\u0142owa wy\u0142\u0105cza skupienie, w konsekwencji zapominam skr\u0119ci\u0107 w las zgodnie z tras\u0105. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie jest to relatywnie p\u0142aski odcinek, a wiele dystansu nie nadrobi\u0142em, raptem kilka metr\u00f3w. Zawracam w czas i tym momencie widz\u0119 kolesia, kt\u00f3ry znika w lesie. O\u017cesz ty \u0142ajzo! To tak pogrywasz? No jeszcze czego\u015b takiego nie widzia\u0142em na biegach ultra. Co on sobie my\u015bla\u0142, \u017ce konkurencj\u0119 wyeliminuje, \u017ce zdob\u0119dzie jeszcze jedno oczko w swoim biegu po glori\u0119 i chwa\u0142\u0119? Zabola\u0142oby, jakby krzykn\u0105\u0142, \u017ce zboczy\u0142em z trasy? A to kutas jeden, a \u017ceby go kolka z\u0142apa\u0142a, albo mu si\u0119 kijek z\u0142ama\u0142! I \u017ceby mu si\u0119 odcisk na pi\u0119cie zrobi\u0142 i paznokie\u0107 zszed\u0142 po biegu. Na obu stopach! <\/p>\n\n\n\n

Dawno mnie tak nic nie zapieni\u0142o. Biegam ju\u017c dobre kilka lat te ultra, do tej pory zawsze i wsz\u0119dzie wszyscy zawodnicy traktowali siebie nawzajem jak przyjaci\u00f3\u0142. Ka\u017cdy mo\u017ce by\u0107 w potrzebie, trzeba sobie pomaga\u0107. Raz to b\u0119dzie woda, innym razem saltstick, a jeszcze innym pomoc w nawigacji. Z podej\u015bciem tego kolesia daleko nie zajedziemy. Nie wierz\u0119 w to, \u017ce nie mnie zauwa\u017cy\u0142, bo mam czerwone \u015bwiat\u0142o z ty\u0142u. W ca\u0142ym tym ultra wiejskim zachowaniu pociesza mnie fakt, \u017ce najwyra\u017aniej to wyj\u0105tek potwierdzaj\u0105cy regu\u0142\u0119. Jest to pierwsza taka sytuacja dla mnie i mam nadziej\u0119, \u017ce ostania. Przecie\u017c my nie walczymy o podium, co za r\u00f3\u017cnica czy dobiegniesz siedemnasty czy osiemnasty? <\/p>\n\n\n\n

Ci\u015bnienie mi podni\u00f3s\u0142 kole\u015b na tyle wysoko, \u017ce a\u017c sprawdzam na Garminie czy wpad\u0142em przypadkiem w V stref\u0119, ale na szcz\u0119\u015bcie wszystko jest w normie. A z tego wszystkiego zrobi\u0142o mi si\u0119 ciep\u0142o, wi\u0119c te\u017c nie najgorzej, bo doskwiera mi troch\u0119 wszechobecna wilgo\u0107. Deszcz nie odpuszcza i przyznaj\u0119, \u017ce lepiej biegnie si\u0119 w g\u00f3rnych partiach Czantorii, gdzie opady s\u0105 jeszcze w formie \u015bniegu. <\/p>\n\n\n\n

Zagotowany nieprzyjemnym do\u015bwiadczeniem dosy\u0107 szybko doganiam frajera, kt\u00f3ry chcia\u0142 mnie wystawi\u0107 na pastw\u0119 losu piek\u0142a. Mijaj\u0105c go rzucam tylko w jego stron\u0119 wymowne „dzi\u0119ki wielkie”, ale reakcji brak. Nie to, \u017ce spodziewa\u0142em si\u0119 przeprosin, ale mam nadziej\u0119, \u017ce g\u0142upio mu si\u0119 zrobi\u0142o. Zostawiam go w tyle i dalej robi\u0119 swoje, dzi\u0119ki czemu p\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej docieram do upragnionego hotelu Poniwiec. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Chwila wytchnienia w ciep\u0142ym hotelu.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Na miejscu przyjmuj\u0119 dok\u0142adnie tak\u0105 sam\u0105 strategi\u0119 jak poprzednio, czyli tankuj\u0119 jeden bidon pomidor\u00f3wk\u0105, drugi s\u0142odzon\u0105 herbat\u0105, zostawiam z\u0142amany kijek, bo nie ma sensu go ze sob\u0105 targa\u0107 i chwytam pieczonego ziemniaczka na drog\u0119, po czym k\u0142aniam si\u0119 w pas wolontariuszom i kilka minut przed 4 rano ruszam w dalsz\u0105 tras\u0119. <\/p>\n\n\n\n

HOTEL PONIWIEC-> USTRO\u0143: 9,5 km (47 km)<\/h3>\n\n\n\n

Niesamowicie zoptymalizowa\u0142em czas sp\u0119dzony w punktach od\u017cywczych. Do tej pory na wszystkich moich biegach sp\u0119dza\u0142em w pit-stopach dobre kilka minut. Tutaj nie mog\u0119 sobie na to pozwoli\u0107 ze wzgl\u0119du na temperatur\u0119. Je\u015bli zagrzej\u0119 si\u0119 w hotelu, b\u0119dzie mi strasznie zimno po wyj\u015bciu na zewn\u0105trz. Dlatego bior\u0119 tylko to co potrzebuj\u0119 i jak najszybciej ruszam w drog\u0119. Dzi\u0119ki temu urywam te\u017c kilka minut z og\u00f3lnego wyniku, wszak g\u0142upie 5 minut sp\u0119dzone w ka\u017cdym punkcie razy 5 punkt\u00f3w na trasie to prawie p\u00f3\u0142 godziny do \u0142\u0105cznego wyniku.<\/p>\n\n\n\n

Po wyj\u015bciu z hotelu Poniwiec mierz\u0119 si\u0119 z najtrudniejszym odcinkiem trasy. Musz\u0119 si\u0119 wdrapa\u0107 na Wielk\u0105 Czantori\u0119. 3 kilometry i dobre 400 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119. Z jednym kijkiem. Wycisk niemi\u0142osierny, wi\u0119c po drodze jestem zmuszony robi\u0107 kilka przystank\u00f3w. Dodatkowym utrudnieniem jest \u015bwie\u017cy \u015bnie\u017cek, kt\u00f3ry sypie teraz pe\u0142n\u0105 par\u0105, co znacznie utrudnia pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 podej\u015bcia wzd\u0142u\u017c wyci\u0105gu narciarskiego do g\u00f3rnej stacji. Puszek le\u017c\u0105cy na trawiastej \u0142\u0105ce, kt\u00f3r\u0105 musz\u0119 si\u0119 wdrapywa\u0107 powoduje, \u017ce jest cholernie \u015blisko. Buty trac\u0105 mi przyczepno\u015b\u0107 i co kilka krok\u00f3w musz\u0119 si\u0119 mocniej zapiera\u0107, \u017ceby nie zsun\u0105\u0107 si\u0119 w d\u00f3\u0142 stoku. <\/p>\n\n\n\n

Mam wra\u017cenie, \u017ce bior\u0119 udzia\u0142 w tym japo\u0144skim teleturnieju Slippery Stairs, w kt\u00f3rym sze\u015bciu \u015bmia\u0142k\u00f3w ubranych w sexy obcis\u0142e gumowe \u015bpioszki jednolitego koloru pr\u00f3buje si\u0119 wdrapa\u0107 na strome schody pokryte lodem. Robi\u0105 to z go\u0142ymi stopami. Brzmi jak trudne zadanie, ale zawodnicy w tym programie s\u0105 bardzo zdeterminowani, wi\u0119c ca\u0142kiem szybko kt\u00f3remu\u015b udaje si\u0119 dotrze\u0107 na sam szczyt. Gdy kole\u015b ju\u017c pr\u00f3buje podnie\u015b\u0107 r\u0119ce w ge\u015bcie zwyci\u0119stwa, nast\u0119puje diabelski zwrot akcji z piek\u0142a rodem i kto\u015b, by\u0107 mo\u017ce jaki\u015b odleg\u0142y krewny jednego z organizator\u00f3w Piek\u0142a Czantorii, odkr\u0119ca kurek, co w konsekwencji wyzwala wartki strumie\u0144 wody lej\u0105cy si\u0119 od samego szczytu schod\u00f3w, najcz\u0119\u015bciej kosz\u0105cy zawodnika na g\u00f3rze. Ten po utracie r\u00f3wnowagi zje\u017cd\u017ca po zamarzni\u0119tych stopniach na sam d\u00f3\u0142, obijaj\u0105c sobie chyba wszystkie mo\u017cliwe cz\u0119\u015bci cia\u0142a i zabieraj\u0105c ze sob\u0105 wszystkich swoich konkurent\u00f3w, kt\u00f3rych napotka po drodze. Wtedy rozgrywka zaczyna si\u0119 od nowa. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Moje prywatne Slippery Stairs.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tak w\u0142a\u015bnie widz\u0119 m\u00f3j wysi\u0142ek wspinania si\u0119 w kierunku zielonego szlaku. Umordowany zatrzymuj\u0119 si\u0119 te\u017c na drugie siku. Nauczony do\u015bwiadczeniem staj\u0119 w g\u00f3r\u0119 stoku i za\u0142atwiam co trzeba. Wyj\u0105tkowo d\u0142ugo to trwa i w po\u0142owie czynno\u015bci czuj\u0119 jak zaczynaj\u0105 mi drga\u0107 uda. Nie jest dobrze. Nogi mam sakramencko zm\u0119czone, a nie zanosi si\u0119, \u017cebym m\u00f3g\u0142 odsapn\u0105\u0107 w najbli\u017cszej chwili. Jedynym ukojeniem mo\u017ce by\u0107 fakt, \u017ce zaraz b\u0119dzie d\u0142ugi stromy zbieg, wi\u0119c dw\u00f3jki odrobin\u0119 sobie odsapn\u0105, a ja przejd\u0119 do masakrowania czworog\u0142owych. Wspania\u0142a perspektywa. A\u017c mi si\u0119 ciep\u0142o robi na my\u015bl o tym. <\/p>\n\n\n\n

Kilka minut p\u00f3\u017aniej zaczynam zbieg, kt\u00f3ry najbardziej da\u0142 mi si\u0119 we znaki na poprzednim okr\u0105\u017ceniu, ale poniewa\u017c ju\u017c si\u0119 przekona\u0142em, \u017ce Piek\u0142o Czantorii ma to do siebie, \u017ce ilo\u015b\u0107 b\u0142ota ro\u015bnie tutaj wprost proporcjonalnie do ilo\u015bci czasu sp\u0119dzonego na trasie, a dodatkowo schodzimy coraz ni\u017cej i opady \u015bniegu zamieni\u0142y si\u0119 ju\u017c w zacinaj\u0105cy deszcz, to mam naprawd\u0119 du\u017ce obawy jak b\u0119dzie wygl\u0105da\u0142 ten odcinek. O ile moja wyobra\u017ania dzia\u0142a bez zarzut\u00f3w i jestem w stanie du\u017co sobie wyobrazi\u0107, to nadal ci\u0119\u017cko jest mi poj\u0105\u0107 sk\u0105d bior\u0105 si\u0119 takie ilo\u015bci b\u0142ota. <\/p>\n\n\n\n

Oczyma wyobra\u017ani widz\u0119 ludzi, kt\u00f3rzy organizuj\u0105 Piek\u0142o Czantorii, dzwoni\u0105cych do California Department of Forestry and Fire Protection, kalifornijskiego odpowiednika naszej Stra\u017cy Po\u017carnej i prosz\u0105 o przywr\u00f3cenie do s\u0142u\u017cby wycofanego w 2021 roku Boeinga 747 Supertanker’a. Tamci wyra\u017caj\u0105 zgod\u0119 i po\u017cyczaj\u0105 samolot, kt\u00f3ry w czasach swojej \u015bwietno\u015bci by\u0142 w stanie zabra\u0107 na sw\u00f3j pok\u0142ad 74 tony wody. Nasi zachwyceni pojemno\u015bci\u0105 maszyny lotniczej chwytaj\u0105 za \u0142opaty i \u0142aduj\u0105 go po brzegi b\u0142otem, a nast\u0119pnie wysy\u0142aj\u0105 w okolice po\u0142udniowego stoku Czantorii i na has\u0142o „Niechaj piek\u0142o zap\u0142onie… wr\u00f3\u0107 zb\u0142otnieje!” zrzucaj\u0105 ca\u0142y \u0142adunek, \u017ceby uprzykrzy\u0107 \u017cycie ultrasom mierz\u0105cym si\u0119 z ich tras\u0105. I zrobili takich kurs\u00f3w pi\u0119\u0107. Albo nawet sze\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n

S\u0142owo daj\u0119, czekam z niecierpliwo\u015bci\u0105 a\u017c ponownie wejd\u0119 na tyle wysoko, \u017ceby biec po \u015bniegu. Nie mam z\u0142udze\u0144, \u017ce wtedy b\u0119d\u0119 blu\u017ani\u0107 na strome wej\u015bcia, bol\u0105ce dwug\u0142owe ud i konieczno\u015b\u0107 wspomagania si\u0119 tylko jednym kijkiem, ale chyba to i tak lepsze ni\u017c to pieprzone b\u0142oto. Chocia\u017c sam nie wiem, ci\u0119\u017cko si\u0119 zdecydowa\u0107. I rzeczywi\u015bcie, przed 5 rano rozpoczynam atak szczytowy na Polan\u0119 Stok\u0142osick\u0105 zako\u0144czony podej\u015bciem wzd\u0142u\u017c wyci\u0105gu Faturka i bardzo szybko przechodz\u0119 do b\u0142ogos\u0142awienia tego szlaku w spos\u00f3b wybitnie wulgarny, a moje cierpienia ko\u0144cz\u0105 si\u0119 dopiero po nieca\u0142ych 30 minutach. <\/p>\n\n\n\n

Przede mn\u0105 ostatni zbieg na tym okr\u0105\u017ceniu. Chcia\u0142bym powiedzie\u0107, \u017ce tym razem nie taki ci\u0119\u017cki, ale tu tak nie ma. W ko\u0144cu to piek\u0142o. Pierwszy odcinek to cz\u0119\u015bciowy zbieg, cz\u0119\u015bciowy \u015blizg, cz\u0119\u015bciowy zjazd na dupie po \u015bwie\u017cym opadzie \u015bniegu. Pocieszam si\u0119 tym, \u017ce upadki w zasadzie nie bol\u0105, dzi\u0119ki czemu mam coraz mniejsze obawy przed jeszcze wi\u0119kszym rozp\u0119dzeniem si\u0119. Kolejne problemy zaczynaj\u0105 si\u0119 jednak ni\u017cej, gdzie ko\u0144czy si\u0119 \u015bnieg a wraca deszcz. <\/p>\n\n\n\n

Dawno temu, kiedy nie mia\u0142em jeszcze dzieci, by\u0142em zagorza\u0142ym narciarzem, czy bardziej snowboardzist\u0105 nieodpuszczaj\u0105cym sezonu bez wzgl\u0119du na warunki atmosferyczne i sp\u0119dza\u0142em ferie zimowe w polskich o\u015brodkach bia\u0142ego szale\u0144stwa. Bardzo cz\u0119sto okazywa\u0142o si\u0119, \u017ce owo bia\u0142e szale\u0144stwo z biel\u0105 ma niewiele wsp\u00f3lnego. Ze wzgl\u0119du na niskie g\u00f3ry u nas w Polsce, cz\u0119\u015bciej pada\u0142 w\u0142a\u015bnie deszcz ni\u017c \u015bnieg. Najgorszy by\u0142 taki zacinaj\u0105cy jakiego do\u015bwiadczam aktualnie na Czantorii. Przy wi\u0119kszych pr\u0119dko\u015bciach zjazdowych spadaj\u0105ce krople uderzaj\u0105ce w zmro\u017con\u0105 twarz s\u0105 odczuwane niczym igie\u0142ki serwuj\u0105ce mi darmowy zabieg akupunktury. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Tak mi pada prosto w g\u0119b\u0119.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Teraz zbiegaj\u0105c do mety i osi\u0105gaj\u0105c prawie trzeci\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107 kosmiczn\u0105 odczuwam dok\u0142adnie to samo. I o ile by\u0142oby to nawet wskazane po biegu celem niwelowania dolegliwo\u015bci b\u00f3lowych, to jednak w trakcie wysi\u0142ku nie jest to najbardziej po\u017c\u0105dana forma wsparcia. Tym bardziej, \u017ce najwyra\u017aniej m\u00f3j akupunkturzysta jest wyj\u0105tkowo nieogarni\u0119ty, bo zamiast celowa\u0107 ig\u0142ami w aktywne punkty cia\u0142a, wciska je gdzie popadnie, czasami trafiaj\u0105c nawet w oczy. Bez kitu, tu jest tak przejebane, \u017ce ja mam dosy\u0107. Kiedy ju\u017c mi si\u0119 wydaje, \u017ce przetrwa\u0142em wszystko i gorzej by\u0107 nie mo\u017ce Piek\u0142o Czantorii funduje mi kolejn\u0105 atrakcj\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Zaczynam si\u0119 zastanawia\u0107 czy ja przypadkiem nie jestem zbyt mi\u0119kki na takie przygody. Czy pozostali zawodnicy s\u0105 r\u00f3wnie\u017c bliscy p\u0142aczu? Mo\u017ce tylko mi przeszkadza b\u0142oto? Mo\u017ce oni s\u0105 jako\u015b cieplej ubrani i nie odmra\u017caj\u0105 sobie swoich ty\u0142k\u00f3w razem z pozosta\u0142ymi cz\u0119\u015bciami cia\u0142a? Widzia\u0142em nawet kilka os\u00f3b startuj\u0105cych bez kijk\u00f3w, zupe\u0142nie o w\u0142asnych si\u0142ach, a mi skrzyd\u0142a podci\u0105\u0142 z\u0142amany jeden, mimo \u017ce nadal drugi pozosta\u0142 sprawny. Mo\u017ce ja jestem za stary na to wszystko? Lubi\u0119 jak jest ciep\u0142o, lubi\u0119 jak jest sucho, lubi\u0119 jak jest przyjemnie. Po co sobie to wszystko robi\u0107? S\u0105 naprawd\u0119 przyjemniejsze rzeczy w \u017cyciu ni\u017c wizyta w piekle. Wchodz\u0119 w ten niebezpieczny etap, kiedy „na co mi to by\u0142o?” przekszta\u0142ca si\u0119 w „na chuj mi to wszystko?”. Potrzebuj\u0119 czego\u015b pozytywnego, bo posypi\u0119 si\u0119 kompletnie i dojd\u0119 do momentu, \u017ce b\u0119d\u0119 rozwa\u017ca\u0107 zej\u015bcie z trasy. We\u017acie si\u0119 zlitujcie, dajcie mi co\u015b! Cokolwiek!<\/p>\n\n\n\n

Kilka minut po 5:30 mijam stref\u0119 startu. Tym razem kompletnie opuszczon\u0105, w ciemno\u015bci z jedynym \u017ar\u00f3d\u0142em \u015bwiat\u0142a pochodz\u0105cym z mojej czo\u0142\u00f3wki. Ta grobowa atmosfera nie nastraja, \u017ceby si\u0119 tu zatrzymywa\u0107. P\u0119dz\u0119 dalej przed siebie kolejne 100 metr\u00f3w a\u017c do punktu od\u017cywczego. Ten niestety nadal jest pod chmurk\u0105, wi\u0119c tym bardziej ograniczam moj\u0105 obecno\u015b\u0107 w nim do absolutnego minimum. Ponownie tankuj\u0119 herbat\u0119 i pomidor\u00f3wk\u0119 pod korek i po kilku chwilach ruszam na swoj\u0105 ostatni\u0105 p\u0119tl\u0119, zanim dotrze do mnie, \u017ce to totalnie bez sensu, lepiej jest schowa\u0107 si\u0119 w jakim\u015b ciep\u0142ym i przyjemnym miejscu oraz zapomnie\u0107 o tym piekielnym miejscu.<\/p>\n\n\n\n

USTRO\u0143 -> HOTEL PONIWIEC: 14 km (61 km)<\/h3>\n\n\n\n

Po 4 godzinach i 15 minutach zaczynam zatacza\u0107 ostatnie okr\u0105\u017cenie. Drugie posz\u0142o mi znacznie wolniej ni\u017c pierwsze, ale zrzucam to na kark jednego kijka i og\u00f3lnego zm\u0119czenia. Podejrzewam, \u017ce trzecie b\u0119dzie jeszcze trudniejsze, niemniej nadal pr\u00f3buj\u0119 wierzy\u0107, \u017ce 4,5 godziny jest do osi\u0105gni\u0119cia, tym bardziej, \u017ce za oko\u0142o godzin\u0119 zacznie \u015bwita\u0107. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Jacek Deneka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Na samym pocz\u0105tku podej\u015bcia dochodz\u0119 jak\u0105\u015b dziewczyn\u0119 z podw\u00f3jnej p\u0119tli. Idziemy rami\u0119 w rami\u0119, wi\u0119c zagaduj\u0119 jak si\u0119 leci i zaczynamy gadk\u0119 o wszystkim i o niczym. Ona pokona\u0142a swoj\u0105 pierwsz\u0105 p\u0119tl\u0119 w 4 godziny i dodaje, \u017ce to chyba nie\u017ale jak na 50-letni\u0105 babci\u0119. Odwracam g\u0142ow\u0119 w jej stron\u0119 i dobrze si\u0119 jej przygl\u0105dam. Ja pieprz\u0119, babcia mnie pocisn\u0119\u0142a! Wprawdzie ja mam o 1 okr\u0105\u017cenie wi\u0119cej w nogach, ale mimo wszystko. Nie wiem czy to ja jestem taka mi\u0119kka frytka, czy trafi\u0142em na ultra babci\u0119 po ca\u0142o\u015bci, w ka\u017cdym razie szanuj\u0119 j\u0105 za jej niesamowity wynik. <\/p>\n\n\n\n

Chwil\u0119 gaw\u0119dzimy wymieniaj\u0105c swoje uwagi na temat tego biegu po czym dociera do mnie, \u017ce w\u0142a\u015bnie tego potrzebowa\u0142em. Co\u015b pozytywnego. No \u017cesz do cholery, skoro kurde babka nie odpuszcza i ci\u015bnie po swoje sumiennie stawiaj\u0105c krok za kroczkiem to jak m\u00f3g\u0142bym sobie spojrze\u0107 w lustro, gdybym ja teraz odpu\u015bci\u0142. W og\u00f3le to jakby to mia\u0142o wygl\u0105da\u0107? Mam jej powiedzie\u0107, wiesz no super ci idzie, gratuluj\u0119, tymczasem ja ju\u017c id\u0119 do domu, bo mi si\u0119 nie chce? Nie ma takiej opcji. Wstydu bym rodzinie narobi\u0142! Dzi\u0119kuj\u0119 jej za kr\u00f3tk\u0105 wsp\u00f3ln\u0105 chwil\u0119 i wracam do gry wyrywaj\u0105c si\u0119 nieznacznie do przodu.<\/p>\n\n\n\n

Chwil\u0119 po 6 rano melduj\u0119 si\u0119 na szczycie i przechodz\u0119 do tego ub\u0142oconego zbiegu. Zgodnie z przewidywaniami, jest jeszcze gorzej ni\u017c na drugiej p\u0119tli. Stado ultras\u00f3w, kt\u00f3re t\u0119dy przegoni\u0142o rozma\u015bli\u0142o pod\u0142o\u017ce do stopnia krytycznego, jednak nadal jest mi wszystko jedno. Palce u st\u00f3p mam przemarzni\u0119te, do kolan i tak pokrywa mnie warstwa b\u0142ota, wi\u0119c nawet nie pr\u00f3buj\u0119 w najmniejszym stopniu unikn\u0105\u0107 dalszego kontaktu z bagnem. Lec\u0119 przed siebie nie zwa\u017caj\u0105c na rozbryzguj\u0105ce si\u0119 na boki fragmenty szlamu, udaj\u0105c \u017ce nie rusza mnie zupe\u0142nie trudno\u015b\u0107 tego zbiegu. I w\u0142a\u015bnie w tym momencie do gry wkraczaj\u0105 nowe si\u0142y inferno. Piek\u0142o Czantorii ma dla mnie jeszcze jedn\u0105 niespodziank\u0119, \u017ceby uprzykrzy\u0107 mi \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n

Pod koniec zbiegu odczuwam silny ucisk w lewej stopie. Zupe\u0142nie jakby do buta wpad\u0142 mi ma\u0142y kamyczek. Nic wielkiego, ot twarde i zbite ziarenko, kt\u00f3re uwiera mnie teraz w stop\u0119. Ale co ja mam do kurwy n\u0119dzy teraz zrobi\u0107? No przecie\u017c nie zatrzymam si\u0119 i nie wygrzebi\u0119 sobie tego, bo jak moje buty wygl\u0105daj\u0105 teraz? <\/p>\n\n\n\n

Najmocniej przepraszam za to wyra\u017cenie, ale inaczej nie da si\u0119 tego odda\u0107, s\u0105 upierdolone od podeszwy a\u017c po brzegi g\u0119st\u0105 kleist\u0105 mazi\u0105, kt\u00f3ra w tym momencie stanowi jedynie dodatkowe obci\u0105\u017cenie. Nawet gdyby uda\u0142o mi si\u0119 zdj\u0105\u0107 stuptuty, rozwi\u0105za\u0107 buty i zdj\u0105\u0107 je z n\u00f3g to co dalej? W og\u00f3le to jak to zrobi\u0107? Mam usi\u0105\u015b\u0107 w tym bagnie? Za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce tak, to co dalej? Skostnia\u0142ymi z zimna palcami mam \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 przemoczone i r\u00f3wnie ujebane skarpety, a nast\u0119pnie w ich najg\u0142\u0119bszych czelu\u015bciach po ciemku szuka\u0107 kamyczka wielko\u015bci kilku milimetr\u00f3w, a jak ju\u017c si\u0119 znajdzie, to zwyczajnie go wyskuba\u0107, za\u0142o\u017cy\u0107 z powrotem skarpet\u0119, ubra\u0107 buta, na niego na\u0142o\u017cy\u0107 stuptut, poderwa\u0107 dupci\u0119 i ruszy\u0107 dalej w tras\u0119? <\/p>\n\n\n\n

Przecie\u017c ja zanim tego buta w og\u00f3le rozsznuruj\u0119 to minie p\u00f3\u0142 dnia. Potem zanim zdejm\u0119 skarpet\u0119 to zamarzn\u0119, bo oczywi\u015bcie nadal pada deszcz. Nie ma opcji, musz\u0119 cisn\u0105\u0107 teraz z tym kamyczkiem do samej mety. Co za upierdliwe ma\u0142e g\u00f3wno. Co za piek\u0142o! Aaaaaa! Kurwa!!! Chce mi si\u0119 krzycze\u0107!!! I p\u0142aka\u0107!!! Kto to wymy\u015bli\u0142?!?!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Jacek Deneka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Odarty z resztek godno\u015bci docieram po raz trzeci do strumyka. Przede mn\u0105 nad przepraw\u0105 walczy jaki\u015b kole\u015b, kt\u00f3ry w po\u0142owie przej\u015bcia traci r\u00f3wnowag\u0119 i wpada po kolana do lodowatej wody. Czekam a\u017c wygramoli si\u0119 z rzeczki. Strasznie mu wsp\u00f3\u0142czuj\u0119, dla mnie traumatyczny jest kontakt samych palc\u00f3w z tym wartkim strumieniem, jednak ch\u0142opak sprawia wra\u017cenie, jakby zupe\u0142nie si\u0119 tym nie przej\u0105\u0142. Mo\u017ce nie jest takim delikatesem jak ja i dla niego to chleb powszedni. Mi od samego patrzenia na niego robi si\u0119 zimno. Szanuj\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Po chwili my\u015bl\u0119 sobie, \u017ce to przecie\u017c mog\u0142em by\u0107 ja. Mog\u0142em dosta\u0107 jeszcze jeden raz prosto w ryj od samego diab\u0142a. Nie mam wyj\u015bcia, musz\u0119 doceni\u0107 sw\u00f3j los na loterii. Tym razem mi si\u0119 przyfarci\u0142o, a mog\u0142o by\u0107 znacznie gorzej. Szczerze, na miejscu tego kolesia, ja bym ju\u017c raczej zosta\u0142 w tym strumieniu i zaj\u0105\u0142 si\u0119 wylewaniem \u0142ez i ubolewaniem nad swoim marnym \u017cywotem. Tymczasem po kilku susach i opieraj\u0105c si\u0119 na jednym kiju znajduj\u0119 si\u0119 na drugim brzegu i mog\u0119 kontynuowa\u0107 bieg. <\/p>\n\n\n\n

Nakr\u0119cony pozytywnym obrotem spraw dostaj\u0119 tak bardzo potrzebny mi zastrzyk energii. Wprawdzie i tak woda ze strumyka wla\u0142a mi si\u0119 do but\u00f3w, jednak pocieszam si\u0119 faktem, \u017ce nie wpad\u0142em do niego po kolana. Jakkolwiek przesrane aktualnie jest, zawsze mo\u017ce by\u0107 gorzej! Co wi\u0119cej, powoli zaczyna \u015bwita\u0107, wi\u0119c b\u0119dzie mo\u017cna wy\u0142\u0105czy\u0107 czo\u0142\u00f3wk\u0119, a za dnia powinno si\u0119 odrobin\u0119 przyjemniej kopytkowa\u0107. Nie jest \u017ale!<\/p>\n\n\n\n

Na 51. kilometrze wbiegam na kr\u00f3tki odcinek ulicy Akacjowej prowadz\u0105cy z Ustronia do hotelu Poniwiec. Zaledwie 250 metr\u00f3w utwardzonej drogi zapewnia chwilow\u0105 ulg\u0119 od wszechobecnego b\u0142ota, jednak rado\u015b\u0107 nie trwa d\u0142ugo i ju\u017c po chwili trzeba wykona\u0107 ostry skr\u0119t w prawo w le\u015bn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119. Przynajmniej tak wskazuj\u0105 oznaczenia trasy, jednak przed sob\u0105, dobre 200 metr\u00f3w dalej widz\u0119 jakiego\u015b kolesia, kt\u00f3ry albo jest gamoniem i nie ogarn\u0105\u0142 gdzie biec, albo jest cwaniakiem i postanowi\u0142 sobie skr\u00f3ci\u0107 tras\u0119 o jakie\u015b 10 km. A mo\u017ce zwyczajnie jest jeszcze bardziej zm\u0119czony ni\u017c ja, ma ju\u017c totalnie wszystko w dupie i postanowi\u0142 zjecha\u0107 do boksu? <\/p>\n\n\n\n

Zak\u0142adam, \u017ce pierwsza opcja jest najbardziej prawdopodobna, wi\u0119c zdzieram sobie gard\u0142o z nadziej\u0105, \u017ce m\u00f3j w\u0105t\u0142y i wych\u0142odzony g\u0142osik przebije si\u0119 przez otaczaj\u0105cy nas las i doleci do uszu zagubionej duszyczki, dzi\u0119ki czemu nie pozostanie ona w piekle na wieczno\u015b\u0107. Dono\u015bne „Ej!” niesie si\u0119 echem po okolicznych wzg\u00f3rzach i w zupe\u0142no\u015bci wystarcza, \u017ceby przyci\u0105gn\u0105\u0107 uwag\u0119 oddalonego ode mnie zawodnika. Tutaj! Wskazuj\u0119 r\u0119k\u0105 poprawny kierunek i znikam w le\u015bnej \u015bcie\u017cce. Po kilku metrach odwracam si\u0119 za siebie i widz\u0119 k\u0105tem oka, \u017ce ch\u0142opak zbiega z powrotem w moim kierunku. Czyli jednak gamo\u0144, a nie z\u0142amas szukaj\u0105cy skr\u00f3tu. Spoko, mi te\u017c nieraz si\u0119 zdarzy\u0142o, a on przynajmniej ma teraz z g\u00f3rki. Ja z kolei mam +10 punkt\u00f3w na s\u0105dzie ostatecznym w zamian za pomoc potrzebuj\u0105cemu, w przeciwie\u0144stwie do tego dupka, kt\u00f3rego spotka\u0142em na drugim okr\u0105\u017ceniu.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Magdalena Sedlak.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u015acie\u017cka odbijaj\u0105ca od ulicy Akacjowej pnie si\u0119 mocno do g\u00f3ry, wi\u0119c ponownie wystawiam swoje cia\u0142o na ci\u0119\u017ckie katusze wspieraj\u0105c si\u0119 tym nieszcz\u0119snym pojedynczym kijaszkiem, a mimo to udaje mi si\u0119 doj\u015b\u0107 kolejnego zawodnika. Przez chwil\u0119 my\u015bla\u0142em, \u017ce to ja jestem taki zajebisty, ale jednak nie. To on po prostu, ku mojemu wielkiemu zdziwieniu, jest w jeszcze gorszym stanie ni\u017c ja. Wygl\u0105da jakby by\u0142 na skraju za\u0142amania i wlecze si\u0119 jak \u015blimak przed siebie tylko dlatego, \u017ce nie mo\u017ce si\u0119 zatrzyma\u0107 po \u015brodku lasu w zimie. Pr\u00f3buj\u0119 zagai\u0107, \u017ceby mu poprawi\u0107 humor, przecie\u017c w ten spos\u00f3b czas odrobin\u0119 szybciej przeleci, wi\u0119c rzucam zwi\u0119z\u0142e „Siemanko”, ale w odpowiedzi otrzymuj\u0119 jedynie gard\u0142owe odburkni\u0119cie oznaczaj\u0105ce chyba nie wiele wi\u0119cej ni\u017c „Kurwa, daj mi spok\u00f3j cz\u0142owieku, mam ju\u017c serdecznie dosy\u0107 tego jebanego biegu, nie mam ochoty rozmawia\u0107, nie mam ochoty i\u015b\u0107, w zasadzie nie mam ochoty na nic, wi\u0119c zostaw mnie w spokoju”.<\/p>\n\n\n\n

Ja, nie do ko\u0144ca umiej\u0105cy rozpozna\u0107 ludzkie intencje po samej intonacji g\u0142osu nie odpuszczam i nadal pr\u00f3buj\u0119 stworzy\u0107 milutk\u0105 s\u0142odko pierdz\u0105c\u0105 atmosfer\u0119 pytaj\u0105c jak si\u0119 leci. Go\u015b\u0107 odpowiada bezuczuciowym „Powoli.”, ale tyle to ja widz\u0119 i zupe\u0142nie nie potrzebuj\u0119 do tego zewn\u0119trznego komunikatu g\u0142osowego. Spogl\u0105dam na go\u015bcia i dopiero wtedy dociera do mnie jego nastawienie. Dobra, ok, rozumiem. W sumie to nie rozumiem. Chcia\u0142em dobrze. Te\u017c po dupie nie\u017ale dosta\u0142em, Piek\u0142o Czantorii da\u0142o mi si\u0119 mocno we znaki, przecie\u017c to nie moja wina, \u017ce kole\u015b ma kryzys. <\/p>\n\n\n\n

Raczej mia\u0142em nadziej\u0119, \u017ce cokolwiek uda mi si\u0119 podnie\u015b\u0107 go na duchu. Wszak nic tak nie \u0142\u0105czy ludzi jak wsp\u00f3\u0142cierpienie, przekona\u0142em si\u0119 o tym niejednokrotnie na wielu biegach, w kt\u00f3rych bra\u0142em do tej pory udzia\u0142. Ale nic na si\u0142\u0119. Chcesz umiera\u0107 sam to prosz\u0119 bardzo. Wk\u0142adam wi\u0119cej si\u0142y w pozosta\u0142y mi w obu r\u0119kach jeden kijek i moje wyimaginowane canoe odp\u0142ywa pod g\u00f3r\u0119 \u0142ami\u0105c wszelkie prawa fizyki, a mruk zostaje za mn\u0105 w tyle.<\/p>\n\n\n\n

Na nast\u0119pnych kilometrach kryzys dopada r\u00f3wnie\u017c mnie. Zbiegi masakruj\u0105 moj\u0105 twarz przez padaj\u0105cy i wbijaj\u0105cy si\u0119 \u015bnieg z deszczem. Strasznie to boli. Coraz intensywniej doskwiera mi znu\u017cenie po nieprzespanej nocy, a od niskiej temperatury zaczynaj\u0105 migota\u0107 mi mroczki przed oczami. Rzuci\u0142bym jakim\u015b mi\u0119sem do samego siebie, ale usta prawie mi zamarz\u0142y i ci\u0119\u017cko jest mi je nawet otworzy\u0107, o wydaniu z siebie jakiegokolwiek d\u017awi\u0119ku nie wspominaj\u0105c. Ale przesrane! Si\u0142 zaczyna mi brakowa\u0107, a przede mn\u0105 ostanie dwukilometrowe podej\u015bcie przed punktem od\u017cywczym. Status wygl\u0105da nast\u0119puj\u0105co: nogi bol\u0105, r\u0119ce bol\u0105, plecy bol\u0105, ryj boli, w sumie to wszystko boli, spa\u0107 mi si\u0119 chce. Czarno to widz\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Jacek Deneka.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Moja herbata jest lodowata, ale nie mam wyj\u015bcia, musz\u0119 si\u0119 napi\u0107, bo strasznie mnie suszy. Wlok\u0119 si\u0119 z tym jednym kijkiem, totalnie brakuje mi si\u0142, zaczynaj\u0105 mnie wyprzedza\u0107 inni zawodnicy, co dzia\u0142a jeszcze bardziej demotywuj\u0105co. Na szcz\u0119\u015bcie z tego co widz\u0119, wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich biegnie na dystansie jednej p\u0119tli. \u015awie\u017caki. Te\u017c bym tak chcia\u0142. Niestety moje akumulatory jad\u0105 ju\u017c na rezerwie. Co wi\u0119cej do punktu mam jakie\u015b 3 kilometry a w bidonach prawie pustki. Tak strasznie nie mam si\u0142. Uda mnie pal\u0105 i zwyczajnie nie wyrabiam z tym jednym kijkiem. Co kilka krok\u00f3w musz\u0119 zrobi\u0107 przerw\u0119 i si\u0119 zatrzyma\u0107. Czekam, a\u017c sko\u0144czy si\u0119 to cholerne podej\u015bcie, ale ono wydaje si\u0119 ci\u0105gn\u0105\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Dobrze, \u017ce chocia\u017c kamienia przed sob\u0105 nie musz\u0119 turla\u0107 jak ten nieszcz\u0119sny Syzyf, aczkolwiek mam wra\u017cenie, \u017ce takowy przede mn\u0105 si\u0119 znajduje. Naprawd\u0119 mam ochot\u0119 usi\u0105\u015b\u0107 na tym \u015bniegu, jedyne co mnie powstrzymuje to mr\u00f3z od kt\u00f3rego zaczyna mnie telepa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Tego si\u0119 w\u0142a\u015bnie obawia\u0142em najbardziej. P\u00f3ki si\u0119 lecia\u0142o, rozgrzewa\u0142em si\u0119 mechanicznie. Teraz, gdy znacznie zwolni\u0142em, cia\u0142o zdecydowanie szybciej traci temperatur\u0119. Mokra od deszczu bluza pot\u0119guje efekt ch\u0142odu, a ja nie mam wystarczaj\u0105co energii, \u017ceby poci\u0105gn\u0105\u0107 ten w\u00f3zek dalej. Staj\u0119 po raz kolejny i wisz\u0119 na swoim kijku \u0142apczywie \u0142ykaj\u0105c powietrze. Dochodzi mnie jaki\u015b kole\u015b, tym razem z mojego dystansu, co oznacza, \u017ce spadam w klasyfikacji generalnej, ale zupe\u0142nie o to nie dbam. Jedno miejsce w t\u0105 czy w tamt\u0105 nie stanowi dla mnie jakiekolwiek r\u00f3\u017cnicy. Go\u015b\u0107 mijaj\u0105c mnie patrzy na mnie i pyta:
– Ej, a ty nie jestem tym kolesiem, kt\u00f3ry pisze bloga?
– No… – Z trudem odpowiadam przez zmarzni\u0119te usta – Tak…
– O! Widzisz pozna\u0142em ci\u0119! – Kontynuuje – Fajnie piszesz, tak trzyma\u0107!<\/p>\n\n\n\n

Leci dalej, a ja zastygam w bezruchu, zupe\u0142nie jakby baterie mi si\u0119 totalnie roz\u0142adowa\u0142y, albo zwyczajnie mr\u00f3z przekszta\u0142ci\u0142 mnie w lodow\u0105 rze\u017ab\u0119, kt\u00f3ra do ko\u0144ca \u015bwiata b\u0119dzie zdobi\u0107 Piek\u0142o Czantorii. Jejku jak mi si\u0119 mi\u0142o zrobi\u0142o. Jak on mnie w og\u00f3le rozpozna\u0142 od ty\u0142u? No i co teraz? Przecie\u017c nie mog\u0119 tu zosta\u0107 i sczezn\u0105\u0107! Przecie\u017c moi czytelnicy czekaj\u0105 na kolejn\u0105 relacj\u0119! Musz\u0119 to uko\u0144czy\u0107! No musz\u0119! Z ogromnym trudem podejmuj\u0119 kolejne kroki na prz\u00f3d. Strasznie opornie mi to idzie, ale nie mam wyj\u015bcia. Nikt mnie na g\u00f3r\u0119 nie zaniesie. P\u0142acz te\u017c niewiele pomo\u017ce. Zaciskam jeszcze bardziej zakleszczone ju\u017c z\u0119by i maszeruj\u0119 przed siebie. Jeszcze tylko chwila i b\u0119dzie punkt od\u017cywczy. Ciep\u0142y. Mi\u0142y. Przytulny. Tam usi\u0105d\u0119 na troch\u0119, mo\u017ce uda si\u0119 zregenerowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Magdalena Sedlak.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Kwadrans po 8 rano docieram w ko\u0144cu do Ma\u0142ej Czantorii. W tym samym momencie m\u00f3j Garmin ko\u0144czy sw\u00f3j \u017cywot. Ju\u017c? Zaledwie po 10 godzinach? Mi\u0119czak! Nie s\u0105dzi\u0142em, \u017ce tylko tyle wytrzyma. Liczy\u0142em minimum na 12 godzin. Najwyra\u017aniej Piek\u0142o Czantorii nawet jemu da\u0142o si\u0119 we znaki. Trudno, bez niego te\u017c sobie poradz\u0119. Teraz ju\u017c tylko z g\u00f3rki. Rzucam si\u0119 w d\u00f3\u0142, ale ju\u017c po kilku krokach musz\u0119 przej\u015b\u0107 do marszu. Bez kitu nie mam zupe\u0142nie si\u0142. Pi\u0107 mi si\u0119 strasznie chce, ale opr\u00f3\u017cni\u0142em ju\u017c swoje bidony do dna. Zdesperowany zaczepiam jeszcze jednego zawodnika, kt\u00f3ry mnie mija i b\u0142agam o poratowanie mnie wod\u0105. Kole\u015b dzieli si\u0119 ochoczo ostrzegaj\u0105c jedynie, \u017ce jest zajebi\u015bcie zimna. Domy\u015blam si\u0119, ale nie mam wyboru, musz\u0119 zwil\u017cy\u0107 usta, \u017ceby dobiec do hotelu Poniwiec. <\/p>\n\n\n\n

Ten jeden du\u017cy \u0142yk lodowatej wody dzia\u0142a na mnie jak magiczny wywar Panoramixa na Gala Asterixa. Dos\u0142ownie dodaje skrzyde\u0142. Cho\u0107 nie ukrywam, \u017ce wizja schowania si\u0119 w ciep\u0142ym przytu\u0142ku i mo\u017cliwo\u015b\u0107 zagrzania si\u0119 te\u017c robi swoje. Doganiam go\u015bcia, kt\u00f3ry poratowa\u0142 mnie p\u0142ynnymi lodami, pozdrawiam go serdecznie i lec\u0119 na z\u0142amanie karku, zupe\u0142nie nie zwa\u017caj\u0105c na dalsze mroczki przed oczami i dyskomfort atakuj\u0105cy mnie z ka\u017cdej strony. Byle do punktu… byle do punktu… <\/p>\n\n\n\n

Mam wra\u017cenie, \u017ce zbieg ci\u0105gnie si\u0119 jeszcze d\u0142u\u017cej ni\u017c podej\u015bcie. Gdzie ten cholerny hotel Poniwiec? Z Garminem m\u00f3g\u0142bym oszacowa\u0107 dystans, tym czasem na oko jestem jedynie w stanie stwierdzi\u0107, \u017ce ju\u017c dawno powinienem do niego dotrze\u0107. Za dnia okolica wygl\u0105da zupe\u0142nie inaczej ni\u017c na dw\u00f3ch poprzednich p\u0119tlach po ciemku, wi\u0119c za choler\u0119 nie jestem w stanie stwierdzi\u0107 czy ju\u017c tu by\u0142em. Przera\u017cony zatrzymuj\u0119 si\u0119. Oznaczenia! A je\u015bli zgubi\u0142em tras\u0119? Rozgl\u0105dam si\u0119 wok\u00f3\u0142 siebie, g\u0119sto rozmieszczonych bia\u0142ych element\u00f3w odblaskowych zupe\u0142nie nie wida\u0107 w \u015bnie\u017cnej scenerii. Z trudem wypatruj\u0119 czerwono-bia\u0142ych ick\u00f3w, ale bez powodzenia. Przera\u017cony zboczeniem z trasy czuj\u0105 zdecydowan\u0105 ulg\u0119 widz\u0105c doganiaj\u0105cego mnie kolesia od wody. Mija mnie leciutkim krokiem rzucaj\u0105c, \u017cebym dawa\u0142, bo zosta\u0142o 400 metr\u00f3w do punktu. \u0141oesu, jaka cudowna wiadomo\u015b\u0107!<\/p>\n\n\n\n

Zmuszam si\u0119 do ostatnich kilkuset krok\u00f3w. Przychodzi mi to z ogromnym trudem, ale 10,5 godziny po rozpocz\u0119ciu biegu melduj\u0119 si\u0119 w ostatnim punkcie od\u017cywczym. Wchodz\u0119 do \u015brodka i od razu kotwicz\u0119 na krzese\u0142ku prosz\u0105c o pomoc wolontariuszy. Na pocz\u0105tek dostaje bidon coli. Pe\u0142niutki. Chcia\u0142em mniej, ale zapomnia\u0142em powiedzie\u0107 stop, gdy mi polewali. Trudno. Energia si\u0119 przyda. Duszkiem poch\u0142aniam ca\u0142y. Potem uzupe\u0142niaj\u0105 mi pomidor\u00f3wk\u0119 oraz gor\u0105c\u0105 herbat\u0119, jednak przyda\u0142by si\u0119 jeszcze co\u015b zje\u015b\u0107. Przede mn\u0105 le\u017cy ogromna tacka wy\u0142adowana po brzegi jab\u0142ecznikiem. Nawet mam ochot\u0119. Bior\u0119 k\u0119s i to jest to. Omnomnom, jaki pyszny. Delikatny, wilgotny, cynamonowy. Poch\u0142aniam w ten spos\u00f3b 5 kawa\u0142k\u00f3w i szczerze powiedziawszy jeszcze nie mam do\u015b\u0107, ale powstrzymuje mnie wizja kolki przez ostatnie 10 kilometr\u00f3w do mety. Co za du\u017co to niezdrowo.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fantastyczny jab\u0142ecznik. Fot: Dominika Rakszewska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Na koniec pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 przebra\u0107, czego nie jestem w stanie osi\u0105gn\u0105\u0107 sam ze wzgl\u0119du na przemarzni\u0119te cia\u0142o. Pomaga mi jeden z wolontariuszy. Zrzucam totalnie przemoczon\u0105 bluz\u0119, kt\u00f3r\u0105 w tym momencie mo\u017cna nawet wy\u017cyma\u0107, a na jej miejsce wk\u0142adam cienk\u0105 kurteczk\u0119 przeciwdeszczow\u0105. Po pierwsze jest sucha od wewn\u0105trz, po drugie ma zdecydowanie gorsze w\u0142a\u015bciwo\u015bci oddychaj\u0105ce, wi\u0119c na podej\u015bciu zaraz za punktem od\u017cywczym powinienem si\u0119 odpowiednio zagotowa\u0107 i zatrzyma\u0107 wi\u0119kszo\u015b\u0107 ciep\u0142a pomi\u0119dzy moim cia\u0142em a kurteczk\u0105. Ca\u0142a procedura zajmuje mi dobre 15 minut. Mo\u017ce nawet wi\u0119cej, ci\u0119\u017cko stwierdzi\u0107 bez zegarka. Niemniej czuj\u0119, \u017ce funkcje \u017cyciowe mi wracaj\u0105. Przede wszystkim ju\u017c mn\u0105 nie telepie, \u017co\u0142\u0105dek troch\u0119 zapcha\u0142em, jestem gotowy do dalszej drogi. Przynajmniej tak\u0105 mam nadziej\u0119. Licz\u0119, \u017ce Piek\u0142o Czantorii nie b\u0119dzie za wszelk\u0105 cen\u0119 stara\u0107 si\u0119 mi udowodni\u0107, \u017ce jestem w b\u0142\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n

HOTEL PONIWIEC-> CZANTORIA: 9,5 km (70,5 km)<\/h3>\n\n\n\n

To ju\u017c ostatnia prosta. Przede mn\u0105 10 km, zaledwie 2 d\u0142ugie i strome podej\u015bcia oraz tyle samo zbieg\u00f3w. A na ko\u0144cu wisienka na torcie czyli wspinaczka pod wyci\u0105giem kolejki linowej. Chcia\u0142bym to wszystko zrobi\u0107 w 2 godziny. Ca\u0142o\u015b\u0107 zale\u017cy od tego, czy dalsze kryzysy b\u0119d\u0105 mi doskwiera\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Po wyj\u015bciu z cieplutkiego i przytulnego hotelu Poniwiec od razu dostaj\u0119 w ryj. Na powr\u00f3t pizga z\u0142em. \u015anieg, wiatr i demony lataj\u0105 wok\u00f3\u0142 mnie przypominaj\u0105c mi bardzo szybko gdzie jestem. Ogrzane cia\u0142o bardzo szybko wysy\u0142a niepokoj\u0105ce sygna\u0142y do m\u00f3zgu po kontakcie z zawieruch\u0105 panuj\u0105c\u0105 na zewn\u0105trz. Momentalnie robi mi si\u0119 zimno, najgorzej jest z d\u0142o\u0144mi, kt\u00f3re w mokrych r\u0119kawiczkach zdr\u0119twia\u0142y do reszty. Wios\u0142uj\u0119 swoim kijem wk\u0142adaj\u0105c w to znacznie wi\u0119cej si\u0142y ni\u017c zazwyczaj, a przy ka\u017cdym odepchni\u0119ciu zaciskam z ca\u0142ej si\u0142y palce obu d\u0142oni, \u017ceby szybciej si\u0119 rozgrza\u0142y. Na razie przynosi to zupe\u0142nie odwrotny efekt. Ponownie zaczyna mn\u0105 telepa\u0107, a w r\u0119kach brakuje mi czucia.<\/p>\n\n\n\n

Pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 pocieszy\u0107 wmawiaj\u0105c sobie, \u017ce wcale nie jest mi zimno. Na dobr\u0105 spraw\u0119 to nawet si\u0119 za bardzo nie ok\u0142amuj\u0119. W zasadzie to mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce zimno nie istnieje, bo gdyby istnia\u0142o da\u0142oby si\u0119 skoncentrowa\u0107 je w jednym miejscu i obni\u017ca\u0107 temperatur\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107, a przecie\u017c to jest fizycznie niemo\u017cliwe. Przy zerze absolutnym, do kt\u00f3rego mam wra\u017cenie niebezpiecznie si\u0119 zbli\u017ca\u0107, wszelkie ruchy molekularne ustaj\u0105. To jest najni\u017csze mo\u017cliwe minimum, nie da si\u0119 zej\u015b\u0107 poni\u017cej tego poziomu. Takimi ciekawostkami zajmowa\u0142 si\u0119 ponad 150 lat temu William Thomson, w konsekwencji czego wprowadzono na \u015bwiecie n\u00f3wk\u0119 sztuk\u0119 skal\u0119 pomiaru temperatury nazwan\u0105 p\u00f3\u017aniej skal\u0105 Kelvina, od uzyskanego przez Thomsona tytu\u0142u Lorda Kelvin, na cze\u015b\u0107 rzeki Kelvin przep\u0142ywaj\u0105cej nieopodal uniwersytetu w Glasgow, na kt\u00f3rym uczy\u0142 si\u0119 i wyk\u0142ada\u0142 wspomniany brytyjski naukowiec.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Magdalena Sedlak.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Skoro ju\u017c wm\u00f3wi\u0142em sobie, \u017ce tak naprawd\u0119 nie jest mi zimno, to co w\u0142a\u015bciwie mi dolega? Ciep\u0142o zdecydowanie istnieje, bo wraz ze wzrostem energii mo\u017cna go napakowa\u0107 w dan\u0105 jednostk\u0119 w zasadzie bez ogranicze\u0144, co w konsekwencji oznacza, \u017ce jedynie brakuje mi ciep\u0142a. Od razu jako\u015b tak mi milej wiedz\u0105c, \u017ce to co\u015b innego ni\u017c zimnica, cho\u0107 przyznaj\u0119, \u017ce ci\u0119\u017cko si\u0119 przestawi\u0107 i nadal w my\u015blach powtarzam sobie, \u017ce strasznie mi zimno, a nie \u017ce zbyt ma\u0142o mam ciep\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Akademickie rozkminy s\u0105 wspania\u0142ym narz\u0119dziem do zakrzywienia czasoprzestrzeni i spowodowania, \u017ce kolejne cz\u0119\u015bci godzin mijaj\u0105 zdecydowanie szybciej ni\u017c ma to miejsce w rzeczywisto\u015bci. Dzi\u0119ki temu po d\u0142u\u017cszej chwili docieram do \u017c\u00f3\u0142tego szlaku, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rego zostaje mi nied\u0142uga i nawet nie tak bardzo stroma prosta do wie\u017cy widokowej na Wielkiej Czantorii. Nawet cokolwiek uda\u0142o mi si\u0119 rozgrza\u0107, ju\u017c mn\u0105 nie trz\u0119sie, a czucie w palcach wraca. Senno\u015b\u0107 r\u00f3wnie\u017c min\u0119\u0142a, wi\u0119c jest nadal szansa, \u017ce uko\u0144cz\u0119 ten morderczy bieg o w\u0142asnych si\u0142ach i nikt nie b\u0119dzie mnie musia\u0142 zwozi\u0107 z g\u00f3ry.<\/p>\n\n\n\n

Zaraz przed najwy\u017cszym punktem na trasie mijam dziewczyn\u0119, kt\u00f3ra wybra\u0142a si\u0119 w te okolice na spacer z psem. Turystka. Nie biega. Jednak patrzy w moj\u0105 stron\u0119 i gdy j\u0105 mijam zaczepia mnie:
– Daniel Pluta? – Pyta zaciekawiona.
– Noooooo… – Odpowiadam zupe\u0142nie zbity z tropu.
– O super! – M\u00f3wi dziewczyna. – Czytam twojego bloga, jest extra!
– Ale… serio?
– No naprawd\u0119! – Odpowiada \u015bmiej\u0105c si\u0119 ze mnie.
– I o DFBG <\/a><\/strong>te\u017c t\u0105 ca\u0142\u0105 epopej\u0119 przeczyta\u0142a\u015b?
– Tak!
– Rety! – Nie wiem co powiedzie\u0107 w takiej chwili, dziewczyna zupe\u0142nie wyci\u0119\u0142a mnie z but\u00f3w, wi\u0119c po chwili sk\u0142adam r\u0119ce na wysoko\u015bci serca, k\u0142aniam si\u0119 pas i rzucam – Dzi\u0119kuj\u0119!<\/p>\n\n\n\n

Dziewczyna u\u015bmiecha si\u0119 szeroko i macha mi \u017cycz\u0105c powodzenia w ko\u0144c\u00f3wce biegu. Co za kosmos. Zasi\u0119gi mojego bloga docieraj\u0105 nawet w najg\u0142\u0119bsze zakamarki piek\u0142a. Strasznie mi\u0142o mi si\u0119 zrobi\u0142o i niesamowicie mnie to podnios\u0142o na duchu. Dziewczyno, je\u015bli to czytasz, pozdrawiam Ci\u0119 serdecznie, da\u0142a\u015b mi niez\u0142ego kopa! Wybacz, \u017ce nie zapyta\u0142em nawet o imi\u0119, zrzucam to na kark totalnego wyczerpania. Nie mam poj\u0119cia jak ona rozpozna\u0142a mnie przy takiej pogodzie, okutanego w buffk\u0119 i kaptur na g\u0142owie. Szanuj\u0119 bardzo taki poziom percepcji. Obawiam si\u0119, \u017ce w moim przypadku, gdybym w\u0142a\u015bnie min\u0105\u0142 p\u00f3\u0142nag\u0105 Cindy Crawford, to albo bym jej zwyczajnie nie zauwa\u017cy\u0142 b\u0119d\u0105c zbyt skupionym na parciu przed siebie, albo bym jej nie rozpozna\u0142 i uzna\u0142, \u017ce to jaka\u015b wariatka, kt\u00f3ra w tak\u0105 pogod\u0119 prawie na golasa paraduje po Czantorii. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Magdalena Sedlak.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nakr\u0119cony przez jedn\u0105 z moich czytelniczek nawet nie zauwa\u017cam gdy docieram na szczyt wyci\u0105gu Faturka. Jakie\u015b 50 metr\u00f3w st\u0105d jest meta. Dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce nie s\u0142ycha\u0107 \u017cadnej fety, ale wiem \u017ce gdzie\u015b w tej mgle znajduje si\u0119 tak d\u0142ugo wyczekiwany przeze mnie punkt pomiaru czasu. Pragnienie p\u00f3j\u015bcia na \u0142atwizn\u0119 i skr\u00f3cenia sobie cierpienia jest przeogromna. Kilka krok\u00f3w i koniec. W klasyfikacji generalnej DSQ, ale przynajmniej koniec m\u0119czarni. Alternatywa to kolejne 2,5 km w d\u00f3\u0142, a potem 1,5 km w g\u00f3r\u0119. Oba odcinki to 400-metrowa r\u00f3\u017cnica poziom\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n

Spogl\u0105dam na obs\u0142ug\u0119 trasy m\u0119tnym i zrezygnowanym wzrokiem, a kole\u015b najwyra\u017aniej rozpoznaj\u0105c m\u00f3j dylemat u\u015bmiecha si\u0119 do mnie szeroko, wskazuje r\u0119k\u0105 bli\u017cej nieokre\u015blony kierunek w g\u0119stej mgle zupe\u0142nie odwrotny od strony, w kt\u00f3rej znajduje si\u0119 meta i dodaje rado\u015bnie „Teraz tam!”. Wzdycham jedynie ci\u0119\u017cko i kiwam mu g\u0142ow\u0105. No przecie\u017c racj\u0119 ma. Tylko sko\u0144czony idiota skraca\u0142by sobie teraz tras\u0119. Tyle przetrwa\u0142em na tej pieprzonej g\u00f3rze to te 4 dodatkowe kilometry r\u00f3wnie\u017c dam rad\u0119. Tym bardziej, \u017ce czucie w palcach wr\u00f3ci\u0142o mi kompletnie. Przynajmniej w d\u0142oniach. O tych na stopach mog\u0119 zupe\u0142nie zapomnie\u0107. Przemoczone i przemarzni\u0119te b\u0119d\u0105 z pewno\u015bci\u0105 potrzebowa\u0107 specjalnego traktowania, gdy ju\u017c to piek\u0142o si\u0119 sko\u0144czy.<\/p>\n\n\n\n

Zbieg w okolice startu mija mi ca\u0142kiem szybko i r\u00f3wno o 10:15 rano zaczynam ostatni atak szczytowy. 1500 metr\u00f3w wzd\u0142u\u017c i 400 do g\u00f3ry. To daje prawie 27 metr\u00f3w wzwy\u017c na ka\u017cde 100 metr\u00f3w pokonane przed siebie. Z jednym kijkiem. Z pal\u0105cymi udami. Ze zm\u0119czonymi r\u0119kami. Po zarwanej nocce. Na wyczerpaniu. Z g\u0142odem. W piekle. Do boju!<\/p>\n\n\n\n

Bardzo lubi\u0119 wzory i regu\u0142y, wi\u0119c \u017cyj\u0119 z dnia na dzie\u0144 z nadziej\u0105, \u017ce ca\u0142y \u015bwiat podziela moje zami\u0142owanie do szablon\u00f3w i dlatego zak\u0142adam, \u017ce austriacko-szwajcarska firma Doppelmayr\/Garaventa-Gruppe zmodernizowa\u0142a kolejk\u0119 linow\u0105 na Czantori\u0119 w 2006 roku stosuj\u0105c idealnie r\u00f3wne odst\u0119py pomi\u0119dzy podporami trasowymi. Co wi\u0119cej wmawiam sobie, \u017ce s\u0105 one oddalone od siebie o idealne 100 metr\u00f3w. Jak s\u0142upki na autostradzie, tylko takie troch\u0119 wi\u0119ksze. Za\u015blepiony t\u0105 wizj\u0105 pr\u0119 pod g\u00f3r\u0119 odliczaj\u0105c kolejne pacho\u0142ki i niecierpliwie wyczekuj\u0105c mety.<\/p>\n\n\n\n

Zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do trzeciej podpory pojawiaj\u0105 si\u0119 pierwsze w\u0105tpliwo\u015bci. Wprawdzie wiele razy do\u015bwiadczy\u0142em w g\u00f3rach dylatacji odleg\u0142o\u015bci, kiedy okazywa\u0142o si\u0119, \u017ce kilometr pod g\u00f3r\u0119 w jaki\u015b magiczny spos\u00f3b sprawia wra\u017cenie jakby ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 przez drugie tyle. Tak samo odbieram moje 100-metrowe odcinki. Je\u015bli zbli\u017cam si\u0119 dopiero do 1\/5 tego ostatniego podej\u015bcia, to mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107, \u017ce troch\u0119 brakuje mi determinacji w uko\u0144czeniu biegu z podniesion\u0105 g\u0142ow\u0105. Na ten moment musz\u0119 robi\u0107 sobie przystanki i zwiesza\u0107 j\u0105 mi\u0119dzy nogami, \u017ceby odrobin\u0119 poprawi\u0107 kr\u0105\u017cenie i przywr\u00f3ci\u0107 do \u017cycia resztki \u015bwie\u017co\u015bci. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Magdalena Sedlak.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pociesza mnie fakt, \u017ce to nie tylko m\u00f3j problem. Wiem, \u017ce nie\u0142adnie jest \u015bmia\u0107 si\u0119 z nieszcz\u0119\u015b\u0107 innych, ale fakt \u017ce prawie ka\u017cdy na tym odcinku przystaje z j\u0119zykiem si\u0119gaj\u0105cym ziemi i g\u0142o\u015bno sapie podnosi mnie na duchu. Schadenfreude. Nie tylko mnie wypompowa\u0142o totalnie z energii. Ten finisz tutaj to kompletne przeoranie. By\u0142em przekonany, \u017ce zebra\u0142em ju\u017c wszystkie mo\u017cliwe ci\u0119gi i Piek\u0142o Czantorii w ko\u0144cu wykorzysta\u0142o wszystkie swoje atrybuty, \u017ceby mnie powstrzyma\u0107 przed dotarciem na met\u0119, ale nie. Jeszcze jeden raz by\u0142em w b\u0142\u0119dzie. Piek\u0142o Czantorii wyci\u0105gn\u0119\u0142o ostatni\u0105 kart\u0119 z r\u0119kawa i wygl\u0105da na to, \u017ce jest to Joker. Matko i c\u00f3rko jaka rze\u017ania. <\/p>\n\n\n\n

Pomi\u0119dzy si\u00f3dmym a \u00f3smy s\u0142upkiem ponownie robi\u0119 sobie przystanek. Je\u015bli to jest dopiero po\u0142owa podej\u015bcia to naprawd\u0119 mam przejebane. Wszystkie mi\u0119\u015bnie w nogach pal\u0105 mnie tak bardzo, \u017ce czuj\u0119 jak emanuj\u0119 energi\u0105. Jeszcze chwila i pod jej wp\u0142ywem zaczn\u0119 topi\u0107 \u015bnieg znajduj\u0105cy si\u0119 w mojej okolicy. Odwracam si\u0119 za siebie i widz\u0119 kolesia z mojego dystansu. R\u00f3wnie\u017c stoi w miejscu, opiera si\u0119 na kijach i z niedowierzaniem kr\u0119ci g\u0142ow\u0105, bardziej do siebie ni\u017c kogo\u015b innego. Wiem jak si\u0119 czujesz ch\u0142opaku. Zgadzam si\u0119 z Tob\u0105 w pe\u0142ni. Piek\u0142o. Tyle w temacie. <\/p>\n\n\n\n

Fajnie by\u0142oby nie straci\u0107 tej jeszcze jednej pozycji, ale w sumie to mam to w dupie. Przede mn\u0105 jeszcze ponad 700 zajebi\u015bcie trudnych metr\u00f3w. Ostatnia prosta, na kt\u00f3rej nie idzie si\u0119 rozp\u0119dzi\u0107. Nie b\u0119dzie finiszu z przytupem, wr\u0119cz mam wra\u017cenie, \u017ce \u0142atwiej by\u0142oby pr\u00f3bowa\u0107 wturla\u0107 si\u0119 pod g\u00f3r\u0119. Problem tylko taki, \u017ce \u015bnieg jest mokry, wi\u0119c po kilku obrotach zamieni\u0142bym si\u0119 w najprawdziwsz\u0105 kul\u0119 \u015bnie\u017cn\u0105 i w konsekwencji stoczy\u0142 si\u0119 na sam d\u00f3\u0142. Nie mam wyj\u015bcia, musz\u0119 cisn\u0105\u0107 na w\u0142asnych nogach i na jednym kijku. <\/p>\n\n\n\n

Ruszam przed siebie powtarzaj\u0105c w my\u015blach jeszcze wi\u0119ksze ilo\u015bci soczystych bluzg\u00f3w i maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce cokolwiek poprawi mi to samopoczucie, jednak efekt\u00f3w brak. Niemniej za \u00f3sm\u0105 podpor\u0105 co\u015b si\u0119 zmienia. Wychodz\u0119 z w\u0105skiego pasa le\u015bnego, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rego ci\u0105gnie si\u0119 kolejka linowa i wkraczam na otwart\u0105 po\u0142onin\u0119 rodem z bieszczadzkich masyw\u00f3w g\u00f3rskich. St\u0105d ma by\u0107 ju\u017c blisko do mety. Tak m\u00f3wi\u0142o dw\u00f3ch kolesi gdzie\u015b na tym cholernym podej\u015bciu. Ale to oznacza, \u017ce ch\u0142opaki z Doppelmayr\/Garaventa-Gruppe postawili t\u0119 kolejk\u0119 wed\u0142ug swojego widzimisi\u0119, a odleg\u0142o\u015bci pomi\u0119dzy podporami s\u0105 wi\u0119ksze ni\u017c 100 metr\u00f3w. To by by\u0142a cudowna wiadomo\u015b\u0107. Tym bardziej, \u017ce ko\u0144c\u00f3wka ma by\u0107 zdecydowanie mniej stroma. \u0141oesu, b\u0142agam, niech to b\u0119dzie prawda. Ju\u017c naprawd\u0119 chc\u0119 sko\u0144czy\u0107. Mam dosy\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Po chwili mijam dziewi\u0105t\u0105 podpor\u0119, a kawa\u0142ek za ni\u0105 spomi\u0119dzy mg\u0142y powoli zaczyna wyjawia\u0107 si\u0119 zarys budynku. G\u00f3rna stacja! Czyli jednak to prawda! Bo\u0144ciu jak fantastycznie! Meta! Ju\u017c za momencik. Z tej rado\u015bci dostaj\u0119 dostaj\u0119 dodatkowego zastrzyku energii i ruszam szybciej przed siebie. Nie to, \u017ce lec\u0119 w skowronkach. Do samego biegu mi jeszcze daleko, ale zdecydowanie zostawiam wszystkie \u015blimaki w tyle i mam wra\u017cenie, \u017ce m\u00f3g\u0142bym stan\u0105\u0107 w szranki z \u017c\u00f3\u0142wiami i leniwcami. Wizja bliskiego zako\u0144czenia m\u0119czarni pozwala mi pokona\u0107 ostatnie metry.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Fot: Andrzej Szczot.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Przy ostatnim podw\u00f3jnym wsporniku bardzo wyra\u017anie wida\u0107 zarys budynku g\u00f3rnej stacji kolejki, a mimo to nadal nie wiem gdzie jest ta pieprzona meta. Nie s\u0142ysz\u0119 \u017cadnej imprezy, nikt nie \u015bpiewa, nikt nie ta\u0144czy, cisza grobowa, tylko wicher hula od lewej do prawej. Co jest? Nie ten adres? Zdezorientowany rozgl\u0105dam si\u0119 oko\u0142o, ale to ewidentnie dobry kierunek, wida\u0107 nawet flagi \u0142opocz\u0105ce na wietrze, a ludki za mn\u0105 id\u0105 po moich \u015bladach. Dopiero po chwili zauwa\u017cam mat\u0119 pomiaru czasu. Stoi sobie samotnie pomi\u0119dzy bannerami i to tyle je\u015bli chodzi o met\u0119. Samoobs\u0142uga? Meta Nano czy co? Skonsternowany przekraczam ostatni punkt na trasie po ponad 13 godzinach mord\u0119gi.<\/p>\n\n\n\n

META<\/h3>\n\n\n\n

Koniec. Nareszcie! Okazuje si\u0119, \u017ce strefa finiszera jest kilka metr\u00f3w dalej, za ostatecznym pomiarem czasu. Pod \u017c\u00f3\u0142t\u0105 wiat\u0105 stoi kole\u015b, kt\u00f3ry pom\u00f3g\u0142 mi ogarn\u0105\u0107 si\u0119 na ostatnim punkcie od\u017cywczym. Dzwoni sobie dzwoneczkiem w najlepsze, co w teorii ma zach\u0119ci\u0107 zawodnik\u00f3w na ostatnich metrach do spektakularnego finiszu, jednak tego niewinnego dzy\u0144dzolenia zwyczajnie nie s\u0142ycha\u0107, gdy dochodzi si\u0119 do mety. <\/p>\n\n\n\n

Chwiejnym krokiem pokonuj\u0119 te dodatkowe 5 metr\u00f3w, \u017ceby schowa\u0107 si\u0119 pod wiat\u0105 organizator\u00f3w przed zacinaj\u0105cym \u015bniegiem i wiatrem. S\u0105 u\u015bciski, s\u0105 gratulacje, kto\u015b co\u015b do mnie m\u00f3wi, ale niewiele do mnie dociera. Panowie, jedna sprawa na szybko i ju\u017c sobie uciekam, zr\u00f3bcie mi prosz\u0119 tutaj pami\u0105tkow\u0105 foci\u0119, bo mi nikt nie uwierzy, \u017ce tu tak bardzo przejebane by\u0142o i tyle \u015bniegu napada\u0142o. Kto\u015b odbiera ode mnie telefon, strzela zdj\u0119cie wi\u0119c oficjalnie mog\u0119 zako\u0144czy\u0107 moje m\u0119czarnie. Dopytuj\u0119 jedynie gdzie jest m\u00f3j depozyt, bo marz\u0119 teraz o suchych, ciep\u0142ych ciuchach i jak robot zmierzam w kierunku wskazanym mi przez czyj\u0105\u015b r\u0119k\u0119. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Zwyci\u0119stwo!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Odbieram worek ze swoimi \u015bwie\u017cymi \u0142aszkami i wchodz\u0119 do niedu\u017cego namiotu rozmiar\u00f3w standardowej \u0142azienki, pe\u0142ni\u0105cego funkcj\u0119 koedukacyjnej przebieralni. Po przekroczeniu umownego progu moje nozdrza atakuje nieprzyjemny zapach przepoconych ciuch\u00f3w pomieszany z przykrym zacapem wilgotnych but\u00f3w. Nie ma si\u0119 co dziwi\u0107, w ko\u0144cu nie tylko mnie dzisiaj sponiewiera\u0142o. Wa\u017cne, \u017ce jest relatywnie ciep\u0142o, bo kto\u015b pod\u0142\u0105czy\u0142 tutaj nawet prowizoryczny mikro-grzejniczek, kt\u00f3ry w po\u0142\u0105czeniu z ciep\u0142em emanuj\u0105cym z przepoconych cia\u0142 daje poczucie relatywnie przyjemnej temperatury pokojowej. Zw\u0142aszcza w por\u00f3wnaniu z t\u0105 odczuwaln\u0105 poza namiotem, kt\u00f3ra z pewno\u015bci\u0105 spad\u0142a ju\u017c sporo poni\u017cej zera i towarzysz\u0105cym jej nieprzyjemnym wiatrem.<\/p>\n\n\n\n

Siadam na \u0142aweczce i pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 przebra\u0107 w taki spos\u00f3b, \u017ceby nie dotkn\u0105\u0107 b\u0142otnistej ziemi, na kt\u00f3rej stoi namiot. Z trudem mi si\u0119 to udaje, ale ju\u017c po kilku chwilach ciesz\u0119 si\u0119 suchym odzieniem. Jejku jak cudownie. Jak niewiele mi do szcz\u0119\u015bcia potrzeba! Teraz m\u00f3g\u0142bym ju\u017c i\u015b\u0107 spa\u0107 i nawet ten wszechobecny smr\u00f3d nie przeszkadza mi tak bardzo. Ale nie, nie mog\u0119. W ko\u0144cu mam szans\u0119 odwdzi\u0119czy\u0107 si\u0119 Danielowi za moje wielokrotne finisze, podczas kt\u00f3rych wspiera\u0142 mnie na mecie. Tym razem moja kolej.<\/p>\n\n\n\n

Wychodz\u0119 przed namiot tylko po to, \u017ceby dosta\u0107 od Czantorii po raz kolejny w ryj. Mam wra\u017cenie, \u017ce w jaki\u015b nadprzyrodzony spos\u00f3b wszystkie si\u0142y natury postawi\u0142y sobie za nadrz\u0119dny cel miesza\u0107 mnie z b\u0142otem. A nie, zaraz, to to ju\u017c dawno uda\u0142o im si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107. Pozostaje wi\u0119c najzwyklejsza anihilacja. \u015anieg pada bardziej w bok ni\u017c w d\u00f3\u0142, wiatr smaga mnie po g\u0119bie niczym ten nieszcz\u0119sny Belzebub niewiernych biczem po go\u0142ych plerach, jednym s\u0142owem masakra. Wycofuj\u0119 si\u0119 z powrotem do namiotu i pisz\u0119 do Daniela: „Ruszaj dup\u0119, bo tu pizga z\u0142em”. Po chwili dostaj\u0119 odpowied\u017a, \u017ce m\u00f3j przyjaciel zbli\u017ca si\u0119 do ostatniego podej\u015bcia. Mi zaj\u0119\u0142o ono jakie\u015b 45 minut, wi\u0119c zak\u0142adam, \u017ce przynajmniej tyle jeszcze b\u0119d\u0119 musia\u0142 poczeka\u0107. Nie dam rady na tym wygwi\u017adzie. Zostaj\u0119 w namiocie, co chwila ust\u0119puj\u0105c miejsca siedz\u0105cego tym, kt\u00f3rzy potrzebuj\u0105 si\u0119 przebra\u0107. <\/p>\n\n\n\n

G\u0142ownie musz\u0119 sta\u0107, co samo w sobie jest dosy\u0107 du\u017cym wyzwaniem. \u015amierdzi spoconym capem, ale przynajmniej nie wieje i tak bardzo nie marzn\u0119. Lepszy ciep\u0142y smrodek ni\u017c mocny wiatr i ch\u0142odek. Zostaj\u0119!<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Stopy ultrasa zaraz po biegu.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Mija prawie godzina, gdy widz\u0119 w telefonie, \u017ce Daniel jest jakie\u015b 200 metr\u00f3w ode mnie. Ju\u017c pora. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce i tak stoj\u0119, to przynajmniej nie musz\u0119 si\u0119 trudzi\u0107, \u017ceby poderwa\u0107 dupci\u0119. Zwyczajnie wychodz\u0119 na zewn\u0105trz spodziewaj\u0105c si\u0119 spustoszenia, ale ku mojemu zdziwieniu nie jest tak \u017ale. Najwyra\u017aniej Piek\u0142o Czantorii o mnie zapomnia\u0142o i skupi\u0142o si\u0119 na masakrowaniu pozosta\u0142ych na trasie zawodnik\u00f3w. Wiatr odrobin\u0119 odpu\u015bci\u0142, wi\u0119c \u015bnieg pada ju\u017c bardziej wertykalnie ni\u017c horyzontalnie. Snuj\u0119 si\u0119 pod wiat\u0119 gdzie rozdaj\u0105 medale finiszerom, \u017ceby by\u0142o mi jeszcze cieplej i wypatruj\u0119 Daniela przez mg\u0142\u0119 gaw\u0119dz\u0105c sobie z organizatorami s\u0105cz\u0105cymi zimne piwko. Wariaci. Ostania rzecz na jak\u0105 mam ochot\u0119 to ch\u0142odny browar. Telepie mnie z zimna, jestem g\u0142odny, nie mam si\u0142y na nic i jedyne co mnie trzyma w tym miejscu to obietnica dana samemu sobie, \u017ce udokumentuj\u0119 finisz Daniela. Tylko czemu to tak d\u0142ugo trwa?<\/p>\n\n\n\n

Dopiero jakie\u015b p\u00f3\u0142 godziny po po\u0142udniu zgarbiona sylwetka mojego kompana wy\u0142ania si\u0119 z mg\u0142y. Nareszcie! Ruszaj dup\u0119, bo mi zimno!! Dawaj, dawaj! Ostatnie metry! Finisz!! Jedzieeeeeeeesz!!! Ale Daniel nie jedzie. Po roku przerwy od biegania wybra\u0142 sobie chyba najgorszy mo\u017cliwy pomys\u0142 na powr\u00f3t. Po przej\u015bciu przez mat\u0119 pomiaru czasu zwiesza si\u0119 na swoich kijkach nie maj\u0105c si\u0142y pokona\u0107 kolejnych kilku metr\u00f3w, \u017ceby schowa\u0107 si\u0119 pod wiat\u0105 i wystawia moj\u0105 cierpliwo\u015b\u0107 na kolejn\u0105 bardzo ci\u0119\u017ck\u0105 pr\u00f3b\u0119. Szcz\u0119kaj\u0105c z\u0119bami odprowadzam go pod namiocik, ale dalej ju\u017c nie daj\u0119 rady. Daniel, mnie ju\u017c telepie, id\u0119 do baru si\u0119 zagrza\u0107, bierz depozyt, ogarniaj si\u0119 i widzimy si\u0119 na miejscu.<\/p>\n\n\n\n

Ku\u015btykam do bufetu, otwieram drzwi i w twarz uderza mnie przyjemne ciepe\u0142ko. O jak wspaniale! Wchodz\u0119 do \u015brodka, jest nawet miejsce siedz\u0105ce. Z zazdro\u015bci\u0105 patrz\u0119 na kolesia, kt\u00f3ry obok mnie wci\u0105ga p\u0119to kie\u0142bachy z grilla. Zjotby! A\u017c mi \u015blinka cieknie. Podchodz\u0119 do baru i zmarzni\u0119ty dukam: „po-po-poprosz\u0119 kie-kie…”, ale w tym samym momencie moje oczy zauwa\u017caj\u0105 inn\u0105 pozycj\u0119 – \u017curek z wk\u0142adk\u0105 i chlebkiem. Ooooo! To mnie zdecydowanie lepiej rozgrzeje! „Jednak \u017curek po-po-poprosz\u0119!” Ubo\u017cszy o ca\u0142e 16 z\u0142otych wracam do sto\u0142u z paruj\u0105c\u0105 miseczk\u0105 aromatycznego \u017curu. Nadal w czapce, w kapturze i w r\u0119kawiczkach zabieram si\u0119 do pa\u0142aszowania jeszcze gor\u0105cej zupy. Sza\u0142u nie ma, pan Moran raczej kaza\u0142by odda\u0107 fartucha szefowi kuchni, ale jest mi wszystko jedno. \u017bur daje rad\u0119, jest ciep\u0142y, a na dobr\u0105 spraw\u0119 nie mam wyboru, bo tu nic innego w okolicy nie ma. <\/p>\n\n\n\n

Gor\u0105ca micha spe\u0142nia swoj\u0105 funkcj\u0119 i czuj\u0119, \u017ce jest mi odrobin\u0119 cieplej, po chwili zjawia si\u0119 Daniel, zamawia herbatk\u0119, wypija i jeste\u015bmy gotowi do drogi. Zwyci\u0119skie piwo dla finiszer\u00f3w odpuszczamy. Na grza\u0144ca to mo\u017ce jeszcze bym si\u0119 skusi\u0142, ale \u017ceby wla\u0107 w siebie co\u015b zimnego, to by mnie musieli zwi\u0105za\u0107 i si\u0142\u0105 do gard\u0142a wlewa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Prze\u017cy\u0142em!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Siadamy na odkrytym krzese\u0142ku kolejki linowej i sp\u0119dzamy dramatyczne 8 minut wystawieni po raz kolejny na silne podmuchy wiatru i \u015bnieg z deszczem. Ca\u0142y m\u00f3j wysi\u0142ek po\u015bwi\u0119cony ogrzaniu organizmu zostaje w\u0142a\u015bnie pogrzebany w Piekle Czantorii. Ju\u017c chwil\u0119 po wystartowaniu wracaj\u0105 mi drgawki. Nie jestem w stanie powiedzie\u0107 nic wi\u0119cej poza „ku-ku-kurwa, ale zi-zi-zimno” szcz\u0119kaj\u0105c przy tym z\u0119bami do tego stopnia, \u017ce boj\u0119 si\u0119, \u017ce je sobie pokrusz\u0119. Kolejny dow\u00f3d na to, \u017ce piek\u0142o nie ma nic wsp\u00f3lnego z wiecznym ogniem. W piekle wcale nie jest gor\u0105co. W piekle pizga i to niemi\u0142osiernie. Oszcz\u0119dzaj\u0105 na ogrzewaniu po ca\u0142o\u015bci, a sam diabe\u0142 to nie upad\u0142y anio\u0142 tylko jaki\u015b przero\u015bni\u0119ty, zmutowany i op\u0119tany niesporczak, pospolity bezkr\u0119gowiec mog\u0105cy przetrwa\u0107 w temperaturze bliskiej zeru absolutnemu.<\/p>\n\n\n\n

Piek\u0142o Czantorii zmieni\u0142o moje spojrzenie na \u015bwiat. Ju\u017c wcze\u015bniej udowodni\u0142o mi, \u017ce b\u0142\u0119dnie pojmowa\u0142em sam\u0105 instytucj\u0119 piek\u0142a. Teraz ju\u017c wiem jak niepoprawne by\u0142o moje wyobra\u017cenie tego okropnego miejsca. Jednak to nie wszystko. Zawsze my\u015bla\u0142em, \u017ce teoria wzgl\u0119dno\u015bci i zakrzywienie czasoprzestrzeni to aspekty fizyczne maj\u0105ce odzwierciedlenie gdzie\u015b daleko w kosmosie i raczej nie dotycz\u0105 mnie bezpo\u015brednio. I znowu b\u0142\u0105d! Nie wzi\u0105\u0142em pod uwag\u0119, \u017ce w piekle, zaraz obok kolejki linowej na Czantori\u0119, znajduje si\u0119 czarna dziura, kt\u00f3ra wi\u0119zi \u015bwiat\u0142o i materi\u0119 razem z nami jad\u0105cymi na krzese\u0142kach. To zakrzywienie czasoprzestrzeni spowalnia czas i powoduje, \u017ce teoretyczne 8 minut jazdy kolejk\u0105, a tym samym cierpienie z powodu wych\u0142odzenia d\u0142u\u017cy si\u0119 niemi\u0142osiernie i trwa dobre kilka godzin. Mam wra\u017cenie, \u017ce jeszcze chwila i moje funkcje \u017cyciowe ustan\u0105, a ja zostan\u0119 ca\u0142kowicie poch\u0142oni\u0119ty przez czarn\u0105 dziur\u0119 i jedyny po\u017cytek jaki ze mnie zostanie to wzrost jej masy. <\/p>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie albo to wszystko mi si\u0119 tylko troch\u0119 przywidzia\u0142o, albo mo\u017ce wskutek wych\u0142odzenia moje oczy zacz\u0119\u0142y przetwarza\u0107 obrazy z wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105 ni\u017c standardowe 24 klatki na sekund\u0119 i dlatego podr\u00f3\u017c tak mi si\u0119 d\u0142u\u017cy\u0142a, w ka\u017cdym razie ostatecznie cali i nadal \u017cywi docieramy do dolnej stacji kolejki linowej. Teraz tylko z\u0142apa\u0107 transport do hotelu Poniwiec. Bus ma kursowa\u0107 w\u0142a\u015bnie st\u0105d, ale w zasi\u0119gu wzroku nie wida\u0107 \u017cadnego auta o gabarytach wi\u0119kszych ni\u017c osob\u00f3wka. Da-da-da-daniel, dzwo\u0144 do o-o-org\u00f3w. Szybki telefon i dowiadujemy si\u0119, \u017ce busik owszem jest, ale kursuje spod OSP Polana 500 metr\u00f3w dalej. Nie no, ja nie dam rady. Zamarzniemy. Ze \u0142zami w oczach rozgl\u0105damy si\u0119 za jakikolwiek ratunkiem. Daniel dostrzega taxi stoj\u0105ce nieopodal i patrzy na mnie pytaj\u0105co. Jedziemy!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Magdalena Sedlak.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Gdy tylko ruszamy w stron\u0119 be\u017cowego Fiata Tipo, z\u0142ot\u00f3wa ju\u017c wietrzy interes i wysiada z auta.
– Pan wolny? – Pytam z nadziej\u0105, bo innego taxiarza nie widz\u0119 w okolicy.
– Jak konik polny! – Odpowiada weso\u0142y starszy pan, pr\u00f3buj\u0105c zmusi\u0107 moje zm\u0119czone, przemarzni\u0119te i g\u0142odne trybiki pod kopu\u0142\u0105 do przetworzenia tego komunikatu i zrozumienia co on w\u0142a\u015bciwie oznacza, ale za choler\u0119 nie daj\u0119 rady.
– Czyli wolny czy zaj\u0119ty? – Poddaj\u0119 si\u0119 i prosz\u0119 o pomoc, podczas gdy go\u015b\u0107 szczerzy do mnie swoje z\u0119by.
– No wolny, wolny, wsiadajcie, gdzie jedziemy?
– Hotel Poniwiec poprosimy.
– To b\u0119dzie 39 z\u0142otych, od razu m\u00f3wi\u0119, \u017ceby potem nie by\u0142o.
– 39 z\u0142otych za 4 kilometry? – Pytam zdziwiony warszawsk\u0105 stawk\u0105.
– M\u0142ody, to nie jest 4 km, tylko 4,5. – Odpowiada obruszony taksiarz. – Poza tym to jest druga strefa.
– Dobra, niewa\u017cne, i tak jedziemy. – Przecie\u017c nie mamy alternatywy, nikt mnie nie zmusi, \u017ceby i\u015b\u0107 tam na piechot\u0119, a go\u015b\u0107 ma bardzo przyjemnie nagrzane w tym Fiaciku. <\/p>\n\n\n\n

Daniel gaw\u0119dzi z kierowc\u0105, bo siedzi z przodu, facet jest najwyra\u017aniej zorientowany w lokalnych imprezach, bo wie, \u017ce jaki\u015b bieg mia\u0142 miejsce, wi\u0119c podpytuje jak nam posz\u0142o i ile biegli\u015bmy.
– Ja dych\u0119, a kolega 70. – Odpowiada Daniel.
– Jeszcze raz powiedz. – Dopytuje podejrzliwie z\u0142ot\u00f3wa.
– Ja 10 km, a kolega 70 km. – Odpowiada bez wzruszenia m\u00f3j kompan.
– Kurwa! – wykrzykuje kierowca – Ja pierdol\u0119! We\u017a ch\u0142opaku przesta\u0144! 10 to jeszcze uwierzy\u0142em, ale 70?!?! Raz w \u017cyciu wybra\u0142em si\u0119 na piechot\u0119 na Czantori\u0119 i nigdy wi\u0119cej!<\/p>\n\n\n\n

T\u0142umacz\u0119 mu, \u017ce to nie jest tak, \u017ce si\u0119 biegnie ca\u0142y czas. S\u0105 punkty od\u017cywcze, przystanki si\u0119 robi, mo\u017cna si\u0119 napi\u0107, zje\u015b\u0107, odsapn\u0105\u0107. Poza tym nie jest tak, \u017ce tylko pod g\u00f3r\u0119 si\u0119 leci. Najpierw jest troch\u0119 w g\u00f3r\u0119, a potem jest w d\u00f3\u0142, wi\u0119c te 70, gdyby nie ta pogoda to by nie by\u0142o a\u017c tak ci\u0119\u017ckie.
– Kolega jest do\u015b\u0107 skromny – Dodaje Daniel – w lipcu lecia\u0142 240.
– Przesta\u0144 kurwa! – Facet odwraca si\u0119 do mnie i mam wra\u017cenie, \u017ce pr\u00f3buje mnie zamordowa\u0107 wzrokiem – To z kim ja jad\u0119?!?!
Nie podejmuj\u0119 dalszej dyskusji. Jeszcze przez nieuwag\u0119 zdradz\u0119 go\u015bciowi jakie mam plany na przysz\u0142o\u015b\u0107 i mi tu na zawa\u0142 zejdzie, a mnie przecie\u017c trzeba do auta dowie\u017a\u0107, nie b\u0119d\u0119 lecia\u0142 z buta w taki zi\u0105b! Na szcz\u0119\u015bcie podr\u00f3\u017c nie trwa d\u0142ugo i po kilku minutach nasz dyli\u017cans podje\u017cd\u017ca pod hotel Poniwiec. <\/p>\n\n\n\n

Daniel m\u00f3wi, \u017ce tu jest ok, a taksiarz pyta czy mo\u017ce sobie najpierw nawr\u00f3ci\u0107. Jasne, \u017ce mo\u017ce. Jednak dla tego pana manewr zawracania ko\u0144czy si\u0119 kilkudziesi\u0119ciometrowym zjazdem auta w d\u00f3\u0142 ulicy, przez co ze smutkiem spogl\u0105dam w tyln\u0105 szyb\u0119 na oddalaj\u0105ce si\u0119 od nas nasze autko. Trzeba b\u0119dzie przej\u015b\u0107 ten kawa\u0142ek na mrozie, eh… Facet pyta czy tu mo\u017ce by\u0107, na co Daniel odpowiada, \u017ce tam stoi nasz samoch\u00f3d, ale niech b\u0119dzie. Z\u0142ot\u00f3wa mierzy mojego przyjaciela – rocznik ’78 – z\u0142owrogim spojrzeniem i grzmi: „M\u0142ody, kurwa! M\u00f3wi si\u0119! Do ty\u0142u jedziemy!”. Po czym wycofuje i staje tak, \u017ce bli\u017cej ju\u017c si\u0119 nie da. Gdybym nie by\u0142 po 70-kilometrowej przebie\u017cce, m\u00f3g\u0142bym wyskoczy\u0107 z Fiata Tipo i wskoczy\u0107 do naszego auta bez dotykania ziemi. Ale nie jestem. Wi\u0119c swoje i tak musz\u0119 wycierpie\u0107 poprzez samo wygramolenie si\u0119 z tylnej kanapy.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Dominika Rakszewska.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Kilka ko\u015blawych krok\u00f3w p\u00f3\u017aniej kotwicz\u0119 ponownie na siedzeniu pasa\u017cera, odpalam podgrzewanie fotela na pe\u0142n\u0105 moc, moj\u0105 cze\u015b\u0107 tego wspania\u0142ego wynalazku o szumnie brzmi\u0105cej nazwie dwustrefowy climatronic ustawiam na 27,5 stopnia, a w my\u015blach b\u0142ogos\u0142awi\u0119 kogo\u015b kto wymy\u015bli\u0142 ogrzewanie postojowe, bo dzi\u0119ki niemu ju\u017c po chwili przyjemne gor\u0105ce powietrze owiewa moje zmaltretowane cia\u0142o od frontu, a o pupci\u0119 dba mata grzewcza zaraz pod tapicerk\u0105. Jest cudownie. Mog\u0119 tak ju\u017c zosta\u0107. Wracamy na kwater\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Na miejscu zostaje mi ostatnia rzecz do ogarni\u0119cia: podchlapka. Zrzucam z siebie kolejne warstwy ubra\u0144 a\u017c dochodz\u0119 do skarpetek. \u015aci\u0105gam lew\u0105, nie jest \u017ale, w zasadzie ultra standard czyli stopa g\u0142\u00f3wnie czarna od b\u0142ota, kt\u00f3re przedosta\u0142o si\u0119 przez membran\u0119 buta i skarpetk\u0119, niemniej strat powa\u017cnych brak. \u015aci\u0105gam praw\u0105 i \u015bwiat si\u0119 zatrzymuje. G\u0142o\u015bno prze\u0142ykam \u015blin\u0119 i z przera\u017ceniem patrz\u0119 na swoj\u0105 nog\u0119. Momentalnie gruczo\u0142y potowe na plecach zaczynaj\u0105 produkcj\u0119 dobrze mi znanej i nie do ko\u0144ca przyjemnie pachn\u0105cej wydzieliny, kt\u00f3ra zaczyna dra\u017cni\u0105co sp\u0142ywa\u0107 mi\u0119dzy p\u00f3\u0142dupkami. Mimo, \u017ce stoj\u0119 aktualnie w samych gaciach, jestem got\u00f3w otworzy\u0107 zaraz okno na o\u015bcie\u017c, bo zrobi\u0142o mi si\u0119 strasznie gor\u0105co. Resztki w\u0142os\u00f3w na g\u0142owie staj\u0105 mi d\u0119ba, a gruczo\u0142y \u0142zowe dope\u0142niaj\u0105 obraz n\u0119dzy i rozpaczy rozmazuj\u0105c mi obraz przed oczami i zalewaj\u0105c je obficie mieszank\u0105 wody z odrobin\u0105 soli.<\/p>\n\n\n\n

Peter Jackson, ten s\u0142ynny australijski re\u017cyser, kt\u00f3ry nakr\u0119ci\u0142 W\u0142adc\u0119 Pier\u015bcieni i Hobbita, zanim sta\u0142 si\u0119 s\u0142awny pr\u00f3bowa\u0142 swoich si\u0142 bardzo specyficznym gatunku jakim s\u0105 horrory komediowe klasy „\u0179”. Dzi\u0119ki temu cz\u0142owiekowi w 1992 roku \u015bwiat\u0142o dzienne ujrza\u0142 film „Martwica m\u00f3zgu” opowiadaj\u0105cy histori\u0119 ma\u0142poszczur\u00f3w, kt\u00f3rych ugryzienie wywo\u0142uje tytu\u0142ow\u0105 martwic\u0119 m\u00f3zgu, a ofiara zamienia si\u0119 w zombie. Gdzie\u015b w najg\u0142\u0119bszych czelu\u015bciach internet\u00f3w zapewne mo\u017cna jeszcze obejrze\u0107 to arcydzie\u0142o, w kt\u00f3rego scenie otwarcia szalony naukowiec pr\u00f3buje, ku ogromnemu niezadowoleniu tubylc\u00f3w Wyspy Czaszek, wykra\u015b\u0107 jednego osobnika gatunku ma\u0142poszczura i wywie\u017a\u0107 go, a jak\u017ce, do Ameryki. Niestety w trakcie tej nie do ko\u0144ca skoordynowanej akcji facet zostaje ugryziony przez zmutowanego potwora w r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Tubylcy, gdy tylko spostrzegaj\u0105 jego ran\u0119, z przera\u017ceniem w oczach krzycz\u0105 „Sengaia!” i odcinaj\u0105 naukowcowi r\u0119k\u0119 maczet\u0105 na wysoko\u015bci nadgarstka, a wszystko w dobrej wierze, celem uratowania go przed zamienieniem si\u0119 w \u017cywego trupa. Jajog\u0142owy zwija si\u0119 z b\u00f3lu, krzyczy w niebog\u0142osy i \u0142apie za kikut drug\u0105 r\u0119k\u0105, na kt\u00f3rej tubylcy r\u00f3wnie\u017c zauwa\u017caj\u0105 ugryzienie ma\u0142poszczura, niestety tym razem na ramieniu. Zl\u0119knieni tubylcy ponownie powtarzaj\u0105 „Sengaia!” i odcinaj\u0105 naukowcowi ca\u0142\u0105 r\u0119k\u0119. Krew tryska hektolitrami, ca\u0142o\u015b\u0107 wygl\u0105da bardziej zabawnie ni\u017c strasznie, bo film jest niskobud\u017cetowy, wi\u0119c gumowe cz\u0119\u015bci cia\u0142a i ketchup a\u017c szczypi\u0105 w oczy, jednak to jeszcze nie koniec jatki. Tubylcy zauwa\u017caj\u0105 na g\u0142owie Amerykanina jeszcze jedno ugryzienie potwora. Jak w amoku wystraszeni wykrzykuj\u0105 „Sengaia! Sengaia!” i dekapituj\u0105 biednego naukowca. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot: Magdalena Sedlak.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Z takim samym przera\u017ceniem w oczach wpatruj\u0119 si\u0119 w swoj\u0105 praw\u0105 stop\u0119. Z pewno\u015bci\u0105 nie jest to ugryzienie ma\u0142poszczura i w zombiaka raczej si\u0119 nie zamieni\u0119, ale wystarczaj\u0105co naczyta\u0142em si\u0119 relacji i reporta\u017cy z wypraw himalaist\u00f3w, \u017ceby wiedzie\u0107 co si\u0119 sta\u0142o. Tak jak tubylcy z Martwicy m\u00f3zgu, ja podobnie pr\u00f3buj\u0119 ze strachem wykrzycze\u0107 swoj\u0105 kwesti\u0119, ale g\u0142os mi si\u0119 za\u0142amuje i jedynie szepcz\u0119 do siebie samego: „Martwica!” Pi\u0119tno Czantorii. Patrz\u0119 na czarn\u0105 plam\u0119 wielko\u015bci dw\u00f3ch centymetr\u00f3w i rzucam pod nosem tak\u0105 wi\u0105zank\u0119, \u017ce mnie samemu uszy wi\u0119dn\u0105. Jezusmaria, co robi\u0107? Doskonale wiem, \u017ce z tym cholerstwem to nie przelewki. Czym pr\u0119dzej trzeba uda\u0107 si\u0119 na SOR, a gwarancji ratunku nie ma \u017cadnej. Mo\u017ce si\u0119 sko\u0144czy\u0107 zupe\u0142nie jak na filmie, czyli maczeta i ciach. Tylko mo\u017ce odrobin\u0119 bardziej humanitarnie.<\/p>\n\n\n\n

Wylewaj\u0105c z siebie potok kolejnych przekle\u0144stw zaczynam si\u0119 zastanawia\u0107 jak do tego dosz\u0142o? Buty przemoczone od samego pocz\u0105tku, wielokrotny kontakt z lodowat\u0105 wod\u0105, b\u0142otnist\u0105 mazi\u0105, wiatrem, deszczem, \u015bniegiem. Tylko tyle i a\u017c tyle. Piek\u0142o jebane! I jego pi\u0119tno jebane! Naprawd\u0119! Co jeszcze?! Ale zaraz! Skoro ju\u017c udowodniono mi, \u017ce piek\u0142o rzeczywi\u015bcie istnieje, to mo\u017ce jaka\u015b alternatywna forma nieba r\u00f3wnie\u017c da si\u0119 odnale\u017a\u0107? Mo\u017ce jaka\u015b ogarni\u0119ta ekipa tam na g\u00f3rze da rad\u0119 uratowa\u0107 biednego strudzonego ultrasa, kt\u00f3ry pokona\u0142 dzi\u015b samego diab\u0142a i nie odda\u0142 mu swojej duszy? Pomo\u017cecie? No we\u017acie… pom\u00f3\u017ccie… pliiiiizz… <\/p>\n\n\n\n

Cisza…<\/p>\n\n\n\n

Kurwa….<\/p>\n\n\n\n

Zawsze wszystko samemu trzeba… ja pierdol\u0119….<\/p>\n\n\n\n

Dobra, szkoda czasu! Jedziemy na SOR. Tylko si\u0119 podmyj\u0119 cho\u0107 odrobin\u0119, bo brudny jestem i \u015bmierdz\u0119. Szybka podchlapka przychodzi mi z trudem, bo obola\u0142e mi\u0119\u015bnie n\u00f3g nie chc\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 zw\u0142aszcza przy g\u0142\u0119bokich sk\u0142onach, kiedy pr\u00f3buj\u0119 domy\u0107 stopy, jednak za bardzo nie mam wyj\u015bcia. Zaraz b\u0119dzie je ogl\u0105da\u0142 jaki\u015b doktor habilitowany albo inny oddzia\u0142owy, a przecie\u017c nie poka\u017c\u0119 si\u0119 tam jak ostatni bej po trzech nockach w \u015bmietniku.<\/p>\n\n\n\n

Najdelikatniej jak tylko potrafi\u0119 obmywam okolice mojej martwicy, poniewa\u017c takich obra\u017ce\u0144 nie mo\u017cna pociera\u0107 ani masowa\u0107, \u017ceby nie uszkodzi\u0107 pozosta\u0142ej tkanki. Gdy ju\u017c uznaj\u0119, \u017ce zmy\u0142em z siebie ca\u0142y trud minionej nocy, zakr\u0119cam wod\u0119 i ponownie spogl\u0105dam na m\u00f3j czwarty stopie\u0144 odmro\u017cenia. Mrugam dla pewno\u015bci kilka razy oczami, bo co\u015b mi si\u0119 tu nie zgadza. Jakie\u015b wyj\u0105tkowe cholerstwo mi si\u0119 trafi\u0142o. Martwica-kameleon. Bydle zmienia kolor! Teraz jest czerwone w odcieniach fioletowego… zaraz… Pluta ty gamoniu… to brud by\u0142. B\u0142oto si\u0119 przyklei\u0142o. A pod spodem zwyk\u0142y odcisk jest, tylko troch\u0119 wi\u0119kszy ni\u017c ustawa przewiduje. <\/p>\n\n\n\n

Nagle schodzi ze mnie ca\u0142e ci\u015bnienie, a \u0142zy ponownie nap\u0142ywaj\u0105 mi do oczy. Ale g\u0142upek ze mnie! Sengaia-twoja-ma\u0107! Nie b\u0119dzie amputacji. Nadal b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 biega\u0107. Czuj\u0119 si\u0119 jak d\u0119tka, w kt\u00f3rej odkr\u0119cono wentylek. Powietrze schodzi ze mnie momentalnie razem z ca\u0142ym stresem i panik\u0105, pozostawiaj\u0105c zu\u017cytego flaka jakim si\u0119 sta\u0142em po przebiegni\u0119ciu Piek\u0142a Czantorii. Co za fantastyczne uczucie!<\/p>\n\n\n\n

A mo\u017ce jednak ci kolesie z nieba cokolwiek czuwaj\u0105 nad biednymi ultrasami? Sam nie wiem. Nie do ko\u0144ca kupuj\u0119. Jednak co by to nie by\u0142o, ju\u017c mi lepiej. Mog\u0119 i\u015b\u0107 spa\u0107. Daniel! otwieraj browara!<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Po biegu tak samo si\u0119 cieszy\u0142em! Fot: Magdalena Sedlak<\/em>.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

DZIE\u0143 PO<\/h3>\n\n\n\n

12 godzin snu pozwoli\u0142o mi jako tako si\u0119 zregenerowa\u0107. Powstanie z \u0142\u00f3\u017cka mimo to nie przebiega po mojej my\u015bli. Gruz w nogach i obola\u0142e plecy nie pozwalaj\u0105 na swobodne i elastyczne sturlanie si\u0119 z \u0142\u00f3\u017cka. Musz\u0119 wykaza\u0107 si\u0119 nie lada determinacj\u0105, \u017ceby si\u0119 spionizowa\u0107. Mam wra\u017cenie, \u017ce powinienem odwiedzi\u0107 w najbli\u017cszym czasie pobliski oddzia\u0142 geriatryczny, poniewa\u017c mam du\u017cy problem z osi\u0105gni\u0119ciem k\u0105t\u00f3w rozwartych w kolanach, miednicy i garbie. Wygl\u0105dam jak Fiat Multipla bieg\u00f3w ultra. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie rozruch powoduje, \u017ce wszelkie opory w stawach, mi\u0119\u015bniach i powi\u0119ziach odpuszczaj\u0105 i ju\u017c po kilku chwilach udaje mi si\u0119 przybra\u0107 sylwetk\u0119 nie wzbudzaj\u0105c\u0105 \u015bmiechu. Do nast\u0119pnego przystanku, kiedy ca\u0142y uk\u0142ad mi\u0119\u015bniowo-szkieletowy zastygnie i trzeba b\u0119dzie go na powr\u00f3t rozbuja\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Bez po\u015bpiechu konsumujemy \u015bniadanko, a po 10 rano ruszamy w drog\u0119 powrotn\u0105 do domu. Na miejscu czeka na mnie ma\u0142\u017conka, kt\u00f3ra z rado\u015bci\u0105 przekazuje mi pa\u0142eczk\u0119 do opieki na ma\u0142\u0105 Helenk\u0105. Urlop wypoczynkowy si\u0119 sko\u0144czy\u0142, czas wraca\u0107 do rodzicielskiego. Przynajmniej do roboty nie musz\u0119 si\u0119 zrywa\u0107 i mo\u017ce uda mi si\u0119 zaliczy\u0107 jak\u0105\u015b drzemk\u0119 z c\u00f3rk\u0105. Paula, ale we\u017a j\u0105 jeszcze dzisiaj wyk\u0105p, ja chyba nie dam rady…<\/p>\n\n\n\n

Gar\u015b\u0107 statystyk<\/h2>\n\n\n\n

WY\u017bYWIENIE<\/h3>\n\n\n\n