{"id":1429,"date":"2022-06-11T00:16:44","date_gmt":"2022-06-10T23:16:44","guid":{"rendered":"https:\/\/teamplutt.pl\/?p=1429"},"modified":"2022-11-08T22:00:56","modified_gmt":"2022-11-08T21:00:56","slug":"ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/","title":{"rendered":"Ultra Trail Ma\u0142opolska – Stumilak, psychopata i Walhalla"},"content":{"rendered":"\n
\"TeamPlutt
fot: Bartek Konopka<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
Czasami kto\u015b mnie pyta jak to jest biec tak d\u0142ugo. Odpowiadam, \u017ce fantastycznie. Ci\u0119\u017cko te\u017c. Ale fantastycznie. Oczywi\u015bcie jest taki moment, \u017ce wszystko boli. Nogi to wiadomo, ale r\u0119ce od machania nimi, cycki od kijk\u00f3w, stopy od pod\u0142o\u017ca, kark od og\u00f3lnego zm\u0119czenia, do tego dochodzi znu\u017cenie zarwan\u0105 nock\u0105, a zdarzaj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c problemy \u017co\u0142\u0105dkowe. Mimo wszystko wok\u00f3\u0142 jest cisza i spok\u00f3j. Tylko ja i g\u00f3ry. Albo lasy. Albo \u0142\u0105ki. Nikogo w zasi\u0119gu wzroku. Nikt nie dzwoni. Nikt nie pisze maili. Nikt nie zaczepia na Teamsach. Uwielbiam to. Dziwnie brzmi, prawda?<\/h5>\n\n\n\n

Przygotowania<\/h2>\n\n\n\n

23 Pa\u017adziernika 2021<\/h3>\n\n\n\n

Zosta\u0142a nieca\u0142a godzina do p\u00f3\u0142nocy. Jest ciemno i zimno, a ja po 150 kilometrach, 23 godzinach i niezliczonej ilo\u015bci bluzg\u00f3w, zbli\u017cam si\u0119 do mety koronnego dystansu \u0141emkowyny<\/a><\/strong>. Przegrzmoci\u0142em ca\u0142y Beskid Niski. No prawie, bo jeszcze zosta\u0142 malute\u0144ki kawa\u0142eczek, ale tego nie da si\u0119 teraz zepsu\u0107. Ju\u017c widz\u0119 siebie na mecie oczyma wyobra\u017ani. Ju\u017c mog\u0119 zacz\u0105\u0107 planowa\u0107 kolejny sezon. Poczekam tylko, a\u017c zalecz\u0119 swoj\u0105 kontuzj\u0119, ale wiem, \u017ce sta\u0107 mnie na du\u017co. W ko\u0144cu czuj\u0119, \u017ce mog\u0119 zmierzy\u0107 si\u0119 z Biegiem Siedmiu Szczyt\u00f3w. 240 km w L\u0105dku Zdroju, w lipcu. Tak, tam celowo nie ma przecinka przed zerem. Dwie\u015bcie czterdzie\u015bci. \u0106wier\u0107 tysi\u0105ca. Mniej wi\u0119cej tyle co z Warszawy do Cz\u0119stochowy, albo tyle co przez W\u0142ochy w poprzek. Takie moje marzenie, do kt\u00f3rego d\u0105\u017cy\u0142em odk\u0105d zacz\u0105\u0142em biega\u0107 po g\u00f3rach. Co\u015b, co jeszcze do niedawna by\u0142o dla mnie nieosi\u0105galne, teraz le\u017cy w zasi\u0119gu r\u0119ki. A mo\u017ce raczej nogi. Tak, to jest dobry plan na kolejny sezon.<\/p>\n\n\n\n

20 Listopada 2021<\/h3>\n\n\n\n

Zaczynam coroczny przegl\u0105d techniczny. Sezon mia\u0142em bardzo intensywny, obarczony kilkoma kontuzjami, wi\u0119c teraz musz\u0119 sprawdzi\u0107 jak wygl\u0105da instalacja w \u015brodku. Zrobi\u0142em ju\u017c klasyk\u0119: krew, mocz, EKG i echo serca. Czeka mnie jeszcze pr\u00f3ba wydolno\u015bciowa. Do tego dochodzi kilka wizyt u ortopedy, kt\u00f3ry stwierdza pogrubienie powi\u0119zi w po\u0142owie podudzia przylegaj\u0105ce do przy\u015brodkowego brzegu mi\u0119\u015bnia piszczelowego w prawej nodze. Mo\u017ce brzmi powa\u017cnie, ale w rzeczywisto\u015bci jest to najzwyklejsze przeci\u0105\u017cenie. Dosy\u0107 solidne, bo utrzymuje si\u0119 ju\u017c od czterech tygodni. Diagnoza jak zwykle ta sama: pan sobie robi krzywd\u0119, prosz\u0119 na razie nie biega\u0107. D\u0142ugo? No minimum przez jakie\u015b 3 miesi\u0105ce. Yhy…<\/p>\n\n\n\n

Dodatkowo sprawdzam swoje prawe kolano, bo tu r\u00f3wnie\u017c pojawia mi si\u0119 dyskomfort przy d\u0142u\u017cszych biegach, o ile nie zaklej\u0119 go ta\u015bm\u0105 kinetyczn\u0105. W tym przypadku lekarz stwierdzi\u0142 mi\u0119dzy innymi, \u017ce chrz\u0105stki na k\u0142ykciach ko\u015bci udowej posiadaj\u0105 niewielkie obszary chondromalacji II stopnia na szczycie SRU. Mam wra\u017cenie, \u017ce to jaki\u015b tajny szyfr, wi\u0119c uprzejmie prosz\u0119 o prze\u0142o\u017cenie tego na prosty, ch\u0142opski j\u0119zyk. Okazuje si\u0119, \u017ce jest to zwyrodnienie g\u0142\u00f3wnie spowodowane siedz\u0105cym trybem pracy. Zaraz, zaraz… Czyli co? Znaczy si\u0119, \u017ce tutaj – pokazuj\u0119 na piszczel – biegam za du\u017co, ale ju\u017c tutaj – pokazuj\u0119 na kolano – biegam za ma\u0142o?! No mo\u017ce pan to sobie tak t\u0142umaczy\u0107. Yhy…<\/p>\n\n\n\n

Id\u0119 do Mariusza, mojego fizjoterapeuty, opowiadam moj\u0105 wzruszaj\u0105c\u0105 histori\u0119 i pytam jak \u017cy\u0107, a on kiwa g\u0142ow\u0105 ze zrozumieniem i dodaje od siebie: bo wiesz Daniel, z ortopedycznego punktu widzenia, to to co my robimy to jest po prostu patologia. Nie mo\u017cesz im si\u0119 dziwi\u0107. Yhy….<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

22 Listopada 2021<\/h3>\n\n\n\n

\u017bona si\u0119 ze mnie \u015bmieje i zaczyna na mnie m\u00f3wi\u0107 hipochondryk, bo mam dzi\u015b kolejne 2 wizyty, ale tyle tego by\u0142o, \u017ce ju\u017c sam si\u0119 gubi\u0119 i nie pami\u0119tam jakiego specjalist\u0119 mam um\u00f3wionego. Dopiero w drodze do jednego z cz\u0119sto odwiedzanych przeze mnie ostatnio centr\u00f3w medycznych przypomina mi si\u0119, \u017ce dzi\u015b b\u0119dzie RTG stopy lewej. Musz\u0119 to zrobi\u0107 dla \u015bwi\u0119tego spokoju, poniewa\u017c odczuwam tu dyskomfort od d\u0142u\u017cszego czasu, mimo \u017ce nie biegam ponad 4 tygodnie. <\/p>\n\n\n\n

Na \u0141emko mia\u0142em kontuzj\u0119 w prawej piszczeli. Odci\u0105\u017ca\u0142em jedn\u0105 stron\u0119 najbardziej jak si\u0119 da\u0142o przez ponad 100 km, co niestety odbi\u0142o si\u0119 na tej drugiej. W zasadzie mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce przebieg\u0142em \u0141emkowyn\u0119 lew\u0105 nog\u0105. Naczyta\u0142em si\u0119 o z\u0142amaniach zm\u0119czeniowych, wi\u0119c pesymistyczna cz\u0119\u015b\u0107 mnie wyprodukowa\u0142a czarne wizje p\u0119kni\u0119tej ko\u015bci i konieczno\u015bci unieruchomienia jej na dobre kilka tygodni w gipsie. O zgrozo! Obym si\u0119 myli\u0142 tym razem. <\/p>\n\n\n\n

24 Listopada 2021<\/h3>\n\n\n\n

Z dusz\u0105 na ramieniu jad\u0119 po wynik RTG. Na recepcji dostaj\u0119 kopert\u0119 z odpisem. Dziwnie twardy ten odpis. Na tekturce wypisali czy co? Bo na glinian\u0105 tabliczk\u0119 rodem z Flintstone’s\u00f3w zdecydowanie jest to zbyt grube. Zagl\u0105dam do \u015brodka. P\u0142yta CD. Ale jak to?! Ja nawet nie mam nap\u0119du, \u017ceby to odtworzy\u0107! Nie no, bez jaj! Serio? Grzebi\u0119 w kopercie dalej i kamie\u0144 spada mi z serca, bo dodali jeszcze papierowy opis. XXI wiek, to lubi\u0119. Nie stwierdzam zmian kostnych pourazowych stopy lewej. Jejciu, ale ulga! Nigdy si\u0119 nie dowiem, czy na p\u0142ycie jest tylko zdj\u0119cie, nie chce mi si\u0119 szuka\u0107 miejsca z nap\u0119dem CD. Nie wiem nawet czy takowe jeszcze istniej\u0105 na \u015bwiecie. Mniejsza o to. Przynajmniej w przypadku lewej ko\u0144czyny dolnej mam pewno\u015b\u0107, \u017ce nawet bariery energetyczne Wakandy podczas ataku Thanosa s\u0105 mniej stabilne ni\u017c m\u00f3j uk\u0142ad kostny. Najwyra\u017aniej potrzeba czego\u015b wi\u0119cej ni\u017c 150 kilometr\u00f3w \u0141emkowyny, \u017ceby mnie z\u0142ama\u0107.<\/p>\n\n\n\n

30 Listopada 2021<\/h3>\n\n\n\n

Z samego rana stawiam si\u0119 kolejny raz w centrum medycznym na pr\u00f3b\u0119 wysi\u0142kow\u0105. Mam troch\u0119 obawy o moj\u0105 dyspozycj\u0119. Czuj\u0119 si\u0119 prawie jak Steven Segal w „Wygra\u0107 ze \u015bmierci\u0105”, tyle \u017ce ja nie obudzi\u0142em si\u0119 po 7 latach \u015bpi\u0105czki, lecz zwyczajnie nic nie robi\u0142em przez dobre sze\u015b\u0107 tygodni, poza realizowaniem przewodniego has\u0142a ka\u017cdego przedstawiciela lokalnej si\u0142owni: najpierw masa, p\u00f3\u017aniej rze\u017aba, z tym \u017ce skupi\u0142em si\u0119 tylko na tej pierwszej cz\u0119\u015bci. Du\u017co masy. Na swoj\u0105 obron\u0119 mam tylko tyle, \u017ce by\u0142y to przede wszystkim w\u0119gle. Niestety raczej te ma\u0142o zdrowe i do tego ci\u0119\u017cko przyswajalne, wi\u0119c trzeba by\u0142o je popija\u0107 odpowiedni\u0105 ilo\u015bci\u0105 zupy chmielowej i sok\u00f3w winogronowych, takich mocno przefermentowanych. Tutaj si\u0119 nie oszcz\u0119dza\u0142em. Takie wakacje od ca\u0142orocznego re\u017cimu treningowego. I jeszcze do tego nawet nie mam wyrzut\u00f3w sumienia. Trudno w to uwierzy\u0107, ale nawet odczuwam ci\u0119\u017cko wypracowany nadbaga\u017c. B\u0119d\u0119 musia\u0142 to uwzgl\u0119dni\u0107 przy ostatecznym wyniku pr\u00f3by wydolno\u015bciowej, tymczasem do rzeczy.<\/p>\n\n\n\n

Wspomniana pr\u00f3ba wydolno\u015bciowa polega na tym, \u017ce ruszam na bie\u017cni wolnym krokiem obklejony czujnikami elektrokardiograficznymi jak choinka bombkami w Bo\u017ce Narodzenie. W uwagach dotycz\u0105cych przygotowania do pr\u00f3by jest nawet informacja, \u017ce nale\u017cy ogoli\u0107 klatk\u0119 piersiow\u0105. Na szcz\u0119\u015bcie moje cycki przypominaj\u0105 bardziej pupci\u0119 niemowl\u0119cia, ni\u017c Chewbacc\u0119, wi\u0119c ta cz\u0119\u015b\u0107 mi si\u0119 upiek\u0142a. Komputer pod czujnym okiem pani Ewy, specjalistki kardiologii, monitoruje m\u00f3j stan zdrowia, a co 3 minuty bie\u017cnia przy\u015bpiesza i zwi\u0119ksza swoje nachylenie. Dodatkowo co chwila mierz\u0105 mi ci\u015bnienie. To tyle, je\u015bli chodzi o bieda-wersj\u0119, na kt\u00f3r\u0105 si\u0119 zdecydowa\u0142em. Bardziej wypasione badanie w profesjonalnym labie obejmuje r\u00f3wnie\u017c badanie krwi w trakcie, wyznaczanie HR max, VO2 max, VE max, pr\u00f3g przemian tlenowych, w\u0142a\u015bciwy kierunek treningu i jeszcze mas\u0119 innych parametr\u00f3w, kt\u00f3re dla przeci\u0119tnego zjadacza chleba stanowi\u0105 idealn\u0105 lektur\u0119 do podusi, bo po kilku linijkach z pozoru bezsensownego be\u0142kotu cz\u0142owiek jest na tyle znu\u017cony, \u017ce zasypia bez problemu. <\/p>\n\n\n\n

Po 10 minutach pani Ewa pyta mnie jak si\u0119 czuj\u0119 i czy wszystko jest w porz\u0105dku. Nachylenie bie\u017cni daje si\u0119 ju\u017c odczu\u0107, pr\u0119dko\u015b\u0107 to bardzo \u017cwawy marsz, wi\u0119c odpowiadam dziarsko: wie pani co, ja tak mog\u0119 ca\u0142y dzie\u0144. A jak pan oceni swoje zm\u0119czenie w skali od 1 do 10? Minus 2! T\u0119tno mam ju\u017c na poziomie 169, wi\u0119c pani Ewa podnosi pytaj\u0105co brew. Ten typ tak ma. Silnik benzynowy, chodz\u0119 na wysokich obrotach. Pani Ewa robi co mo\u017ce, \u017ceby jeszcze bardziej zwi\u0119kszy\u0107 pu\u0142ap wysoko\u015bci swojej brwi, na szcz\u0119\u015bcie ten niewielki parzysty mi\u0119sie\u0144 po\u0142o\u017cony bocznie od nasady nosa skutecznie jej to uniemo\u017cliwia, wi\u0119c dodaje jedynie zwi\u0119z\u0142e „yhy”.<\/p>\n\n\n\n

Mija dwunasta minuta i bie\u017cnia przy\u015bpiesza ponownie. Nie da si\u0119 ju\u017c i\u015b\u0107, trzeba biec. Kurka wodna nie ma lekko. Widz\u0119 na monitorze jak t\u0119tno zaczyna rosn\u0105\u0107 jeszcze bardziej. Dochodz\u0119 do 187. Pani Ewa szepcze co\u015b do swojego asystenta po czym pyta czy ko\u0144czymy? Nie! Jeszcze dam rad\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Po 15. minucie jest jeszcze szybciej i jeszcze bardziej stromo. Nogi jakie\u015b takie ci\u0119\u017ckie si\u0119 zrobi\u0142y, t\u0119tno 193. Jaka\u015b kontrolka mruga na czerwono, bo moje ksi\u0105\u017ckowe HR max to 184, wi\u0119c teoretycznie to w\u0142a\u015bnie umieram. Pani Ewa co chwila pyta si\u0119 czy wszystko w porz\u0105dku, ale ja jeszcze daj\u0119 rad\u0119. Po 17 minutach i 38 sekundach musz\u0119 odpu\u015bci\u0107. Nogi ju\u017c nie maj\u0105 si\u0142y. Mi\u0119kka fryta ze mnie. Musz\u0119 tu wr\u00f3ci\u0107 w pe\u0142nej dyspozycji.<\/p>\n\n\n\n

Przez kolejne kilka minut omawiamy wyniki, kt\u00f3re s\u0105 og\u00f3lnie dobre, jedyny problem to wysokie t\u0119tno. Na nic zdaj\u0105 si\u0119 moje t\u0142umaczenia, \u017ce to taka instalacja. Pani Ewa wyja\u015bnia mi, \u017ce mog\u0119 biega\u0107, ale powinienem uwa\u017ca\u0107 na te wysokie pu\u0142apy, bo w ko\u0144cu zrobi\u0119 sobie krzywd\u0119. Czyli co? W takim razie lepiej celowa\u0107 w ultra, bo tam t\u0119tno mam z regu\u0142y zbli\u017cone do spoczynkowego? No mo\u017ce pan sobie to tak t\u0142umaczy\u0107. Dzi\u0119kuj\u0119. Kurtyna!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Badania, badania, badania…<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

11 Grudnia 2021<\/h3>\n\n\n\n

Siedem pe\u0142nych tygodni. Prawie dwa miesi\u0105ce. Tyle trwa\u0142a moja przerwa po \u0141emkowynie. Mi\u0119\u015bnie zregenerowa\u0142y si\u0119 dosy\u0107 szybko. Mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce po trzech tygodniach m\u00f3g\u0142bym je ju\u017c przewietrzy\u0107, ale obieca\u0142em sobie, \u017ce nie rusz\u0119 si\u0119, dop\u00f3ki piszczel si\u0119 zupe\u0142nie nie zagoi. Dzi\u015b jestem got\u00f3w. Czuje, \u017ce wszystkie komponenty mojego uk\u0142adu ruchowego s\u0105 ponownie sprawne, wi\u0119c najwy\u017cszy czas si\u0119 troch\u0119 ruszy\u0107 i naoliwi\u0107. Wybieram si\u0119 na 6 km, co znosz\u0119 bardzo przyzwoicie i nic mi nie dokucza. Nareszcie! Wracam do gry!<\/p>\n\n\n\n

Do DFBG zosta\u0142o 7 miesi\u0119cy. Du\u017co czasu, \u017ceby si\u0119 przygotowa\u0107. Ma\u0142\u017conka nie jest do ko\u0144ca zadowolona z tego pomys\u0142u, ale ostatecznie zgadza si\u0119 na rodzinne wakacje w L\u0105dku Zdroju. Zostaje tylko u\u0142o\u017cy\u0107 jaki\u015b plan treningowy, ale na to jest jeszcze troch\u0119 czasu. Z ostateczn\u0105 decyzj\u0105 odno\u015bnie samego startu wstrzymuj\u0119 si\u0119 do ko\u0144ca roku. Wtedy zmieniaj\u0105 si\u0119 ceny wpisowego, wi\u0119c jest jeszcze chwila, \u017ceby si\u0119 upewni\u0107 czy przypadkiem kontuzja nie postanowi kontratakowa\u0107. <\/p>\n\n\n\n

25 Grudnia 2021<\/h3>\n\n\n\n

– Misiek! No i co teraz? – pyta poddenerwowana \u017cona.
– Z czym? – odpowiadam zdziwiony.
– No nie mo\u017cesz biec w L\u0105dku!
– Dlaczego?
– A jak ty sobie to wyobra\u017casz? B\u0119dziesz gania\u0142 2 dni po g\u00f3rach, a ja mam sama ogarn\u0105\u0107 nasze dwa demony z wielkim bebzonem? Przecie\u017c to b\u0119dzie \u00f3smy miesi\u0105c, wtedy b\u0119d\u0119 ju\u017c jak beczkow\u00f3z wygl\u0105da\u0107! A potem mam jeszcze ciebie nia\u0144czy\u0107 przez kilka dni, bo nie b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 chodzi\u0107?!
– Yhy… s\u0142uszna uwaga drogi Watsonie….<\/p>\n\n\n\n

Kurde, no racja. Termin b\u0119dzie gdzie\u015b na koniec sierpnia. No dobra, nie dyskutuj\u0119 z ci\u0119\u017carn\u0105. Si\u0142a wy\u017csza. W takim razie na DFBG lecimy za rok. Tymczasem najwa\u017cniejsze to znale\u017a\u0107 plan B. Co\u015b co pozwoli mi zrealizowa\u0107 moje chore ambicje. Co\u015b co b\u0119dzie wi\u0119kszym wyzwaniem ni\u017c \u0141emkowyna. Co\u015b z czego b\u0119d\u0119 dumny. Jaka\u015b mocna wrypa. Co\u015b jak UTMB<\/a><\/strong>, tylko pod koniec pierwszej po\u0142owy roku. Wiem! D\u0142ugo nie musz\u0119 si\u0119 zastanawia\u0107. Wyimaginowana \u017car\u00f3wka \u015bwieci mi si\u0119 nad g\u0142ow\u0105, a w g\u0142owie hucz\u0105 mi uroczyste fanfary! Ultra Trail Ma\u0142opolska!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Dow\u00f3d w sprawie<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ju\u017c wcze\u015bniej zastanawia\u0142em si\u0119 nad t\u0105 imprez\u0105, jako nad pr\u00f3b\u0105 generaln\u0105 przed Biegiem Siedmiu Szczyt\u00f3w, ale uzna\u0142em, \u017ce jest zbyt blisko terminu DFBG. Nie dam rady poci\u0105gn\u0105\u0107 dw\u00f3ch takich \u0142omot\u00f3w w zaledwie 45-dniowym odst\u0119pie. Je\u015bli mam wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 tylko w jednej z nich, to jest to bardzo dobry plan B. Ultra Trail Ma\u0142opolska to festiwal bieg\u00f3w. Maj\u0105 tam najkr\u00f3tsze dystanse od 10 km. Kolejne to 35, 45 i 64 km. Potem jest setka dla zbok\u00f3w, stumilak dla czubk\u00f3w i wisienka na torcie: 240 km, ale to ju\u017c zdecydowanie patologia. <\/p>\n\n\n\n

Trudno\u015b\u0107 Beskidu Wyspowego polega na tym, \u017ce jest tam mega du\u017co przewy\u017csze\u0144. Dlatego obawiam si\u0119, \u017ce ich koronny dystans to jeszcze dla mnie za du\u017co. Decyduj\u0119 si\u0119 na 100 mil. 170 km z r\u00f3\u017cnic\u0105 poziom\u00f3w rz\u0119du 9000 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119 i tyle samo w d\u00f3\u0142. Te liczby to odpowiednik g\u0142\u00f3wnego dystansu UTMB – Ultra Trail du Mont Blanc – \u015awi\u0119tego Graala wszystkich ultras\u00f3w. Superbowl w\u015br\u00f3d bieg\u00f3w ultra. Wimbledon w \u015bwiecie trailrunningu. Impreza tak presti\u017cowa, \u017ce \u0142atwiej trafi\u0107 g\u0142\u00f3wn\u0105 wygran\u0105 w Eurojackpot, ni\u017c zosta\u0107 wpisanym na list\u0119 uczestnik\u00f3w UTMB. Mimo to, tak jak prawie ka\u017cdy marato\u0144czyk marzy o z\u0142amaniu magicznej bariery trzech godzin, tak samo prawie ka\u017cdy biegacz g\u00f3rski marzy o udziale w biegu wok\u00f3\u0142 Mont Blanc.<\/p>\n\n\n\n

Ultra Trail Ma\u0142opolska to odrobink\u0119 mniej presti\u017cowa impreza, jednak parametry techniczne trasy, kt\u00f3r\u0105 wybra\u0142em, s\u0105 zbli\u017cone, a na koniec dnia wyzwanie to wyzwanie. B\u0119dzie konkretnie. Raczej nie mog\u0119 liczy\u0107 na tak spektakularne widoki jak w Alpach, jednak polskie g\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c maj\u0105 w sobie co\u015b urzekaj\u0105cego. Dodatkowo cze\u015b\u0107 trasy zahacza o Gorce, sk\u0105d przy dobrej widoczno\u015bci rozpo\u015bciera si\u0119 fenomenalny widok na Tatry. B\u0119dzie pan zadowolony.<\/p>\n\n\n\n

Po uko\u0144czeniu \u0141emkowyny dystans 170 km tak bardzo mnie nie przera\u017ca, ale te przewy\u017cszenia ka\u017c\u0105 si\u0119 mocno przygotowa\u0107. 9000 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119 i drugie tyle w d\u00f3\u0142. To tak jak wdrapa\u0107 si\u0119 na Mount Everest, przy za\u0142o\u017ceniu \u017ce rusza si\u0119 z poziomu morza. Himalai\u015bci maj\u0105 w rzeczywisto\u015bci troch\u0119 mniej do przebycia, poniewa\u017c wysoko\u015b\u0107 najwy\u017cszego szczytu Ziemi wzgl\u0119dem podn\u00f3\u017cy g\u00f3ry wynosi oko\u0142o 3700 metr\u00f3w. To nawet nie jest po\u0142owa tego co b\u0119d\u0119 musia\u0142 pokona\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie u mnie b\u0119dzie troch\u0119 cieplej i raczej na luzaku da si\u0119 to zrobi\u0107 bez tlenu.<\/p>\n\n\n\n

Dziewi\u0119\u0107 kilometr\u00f3w w pionie daje 50 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119 i 50 metr\u00f3w w d\u00f3\u0142 na ka\u017cdy jeden pokonany kilometr. Ma\u0142o jest bieg\u00f3w z takim nachyleniem. To jest jakie\u015b 16 pi\u0119ter do pokonania i tak 170 razy, czyli nieca\u0142e 3000 kondygnacji przez ca\u0142y bieg. Du\u017co. To tak jakby wdrapa\u0107 si\u0119 17 razy na Burd\u017c Chalifa, a potem zej\u015b\u0107. To te\u017c tak jakby przej\u015b\u0107 z Galerii Mokot\u00f3w do Arkadii na piechot\u0119, tylko \u017ce w pionie i potem jeszcze wr\u00f3ci\u0107. Albo tak jakby wej\u015b\u0107 na trzystopniowy schodek Bekvam z Ikei, \u017ceby schowa\u0107 garnek do pawlacza, zej\u015b\u0107 z niego, nast\u0119pnie za\u0142adowa\u0107 w ten spos\u00f3b jeszcze jakie\u015b 14 tysi\u0119cy garnk\u00f3w. To te\u017c mniej wi\u0119cej tak jakby skoczy\u0107 na skakance jakie\u015b 90 tysi\u0119cy razy. Chyba robi wra\u017cenie? A jeszcze trzeba prze\u0107 do przodu. Skoro ju\u017c uda\u0142o mi si\u0119 przekona\u0107 samego siebie, \u017ce wyzwanie jest niczego sobie, czas wzi\u0105\u0107 si\u0119 do roboty. <\/p>\n\n\n\n

27 Grudnia 2021<\/h3>\n\n\n\n

Jedyne w\u0105tpliwo\u015bci jakie mam odno\u015bnie Ultra Trail Ma\u0142opolska to moja ultra-filozofia. W samej Polsce jest tyle bieg\u00f3w, \u017ce \u017cycia nie starczy by przebiec je wszystkie. Dlatego przyj\u0105\u0142em za\u0142o\u017cenie, \u017ce nie wchodz\u0119 dwa razy do tej samej rzeki. Chc\u0119 pr\u00f3bowa\u0107 za ka\u017cdym razem czego\u015b nowego, a tutaj ju\u017c bieg\u0142em w 2018 roku dystans 64 km<\/a><\/strong>. Wobec tego cze\u015b\u0107 trasy 170 b\u0119dzie si\u0119 pokrywa\u0107 z tym co ju\u017c zrobi\u0142em. Niemniej moja przygoda na szlakach Ultra Trail Ma\u0142opolska mia\u0142a miejsce 4 lata temu i do tego w zimie, wi\u0119c sceneria b\u0119dzie teraz zupe\u0142nie inna. Poza tym nadal uwa\u017cam, \u017ce ludzie, kt\u00f3rzy organizuj\u0105 t\u0119 imprez\u0119 robi\u0105 to na najwy\u017cszym poziomie. W moim skromnym rankingu najlepiej przygotowanych bieg\u00f3w g\u00f3rskich zestawienie otwiera Fundacja 4 Alternatywy, kt\u00f3ra robi w\u0142a\u015bnie Ultra Trail Ma\u0142opolska. Nie ma co zwleka\u0107, wchodz\u0119 na ich stron\u0119 i zapisuj\u0119 si\u0119 na UTM170. Przypiecz\u0119towane, zap\u0142acone, wi\u0119c musi by\u0107 zjedzone. Teraz zostaje tylko przygotowa\u0107 si\u0119 do biegu. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Profil trasy Ultra Trail Ma\u0142opolska<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

2 Maja 2022<\/h3>\n\n\n\n

Logistyk\u0119 mam dopi\u0119t\u0105 pod ka\u017cdym aspektem. Mamy weso\u0142\u0105 ekip\u0119 trzech wariat\u00f3w, kt\u00f3rzy nie maj\u0105 lepszego pomys\u0142u na jeden z majowych weekend\u00f3w, wi\u0119c postanowili sp\u0119dzi\u0107 go biegaj\u0105c po g\u00f3rach. Daniel i Tomek, kt\u00f3rzy byli ze mn\u0105 w Szczawnicy<\/a><\/strong> dali si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 na kolejne m\u0119skie wakacje, mimo \u017ce s\u0105 bez opcji All Inclusive i nikt tam za bardzo nie odpocznie. Jedziemy z Danielem na miejsce w czwartek, a Tomek do\u0142\u0105czy do nas w pi\u0105tek wieczorem. <\/p>\n\n\n\n

Mamy eleganck\u0105 i wygodn\u0105 kwater\u0119 z \u0142azienk\u0105 i \u0142\u00f3\u017ckiem dla ka\u017cdego, a na tego typu wypad nic wi\u0119cej nam nie potrzeba. Wprawdzie jest ona w Pcimiu, dobre 15 km od startu, ale korki powinny by\u0107 zdecydowanie mniejsze ni\u017c w stolicy na Marsza\u0142kowskiej, wi\u0119c raczej nie b\u0119dziemy mie\u0107 problem\u00f3w z dojazdem na miejsce na czas.<\/p>\n\n\n\n

Mamy ci\u0119\u017cko wypracowan\u0105 przez okres zimowy form\u0119. Przynajmniej ka\u017cdy z nas tak sobie to sprzedaje, a ostateczn\u0105 weryfikacj\u0119 zostawiamy Szczeblowi. Czasu by\u0142o du\u017co, ja osobi\u015bcie kilometr\u00f3w naklepa\u0142em co nie miara, do tego dosz\u0142y jakie\u015b \u0107wiczenia, rolka i moja nowa tajna bro\u0144: jeszcze w listopadzie, kiedy Mariusz pomaga\u0142 mi doj\u015b\u0107 do siebie po zesz\u0142osezonowej kontuzji, uzna\u0142, \u017ce musimy pozby\u0107 si\u0119 tego kija co mi utkn\u0105\u0142 w dupie, bo przeszkadza on w utrzymaniu gibko\u015bci. W zasadzie to m\u00f3j wsp\u00f3\u0142czynnik spr\u0119\u017cysto\u015bci d\u0105\u017cy do zera i najwyra\u017aniej jestem zaprzeczeniem fizyki, bo prawo Hooke’a w moim przypadku zwyczajnie nie dzia\u0142a, niezale\u017cnie od zastosowanej si\u0142y. Trzeba popracowa\u0107 nad zakresem ruchowo\u015bci. <\/p>\n\n\n\n

Dosta\u0142em fajny zestaw \u0107wicze\u0144 Vlada Ixela<\/a><\/strong> jako prac\u0119 domow\u0105. Ca\u0142o\u015b\u0107 trwa 17 minut, a wy\u0142\u0105czaj\u0105c wst\u0119pniaka i napisy ko\u0144cowe, zostaje mniej wi\u0119cej kwadrans na sam\u0105 aktywno\u015b\u0107. Za to uwielbiam Maria. Daje mi co\u015b do zrobienia, ale mog\u0119 to ogarn\u0105\u0107 nawet w ramach przerwy na fajka w robocie. Jak dla mnie jest to idealnie utrzymany bilans pomi\u0119dzy tym co mi si\u0119 chce robi\u0107 w ramach treningu uzupe\u0142niaj\u0105cego, a tym co musz\u0119 robi\u0107 celem zminimalizowania ryzyka wyst\u0105pienia ponownej kontuzji. <\/p>\n\n\n\n

Zaczynam t\u0119 sesj\u0119 w Nowy Rok. Takie postanowienie, \u017ceby sta\u0107 si\u0119 Elastyn\u0105 w 2022. Co to dla mnie. Niestety ju\u017c pierwsze \u0107wiczenie wywo\u0142uje bardzo intensywny dyskomfort. Nie potrafi\u0119 kucn\u0105\u0107 w takim rozkroku jak Vlad. Spinam si\u0119 w sobie i ju\u017c po kilku sekundach krople potu pojawiaj\u0105 mi si\u0119 na czole, a ja musz\u0119 mocniej zacisn\u0105\u0107 zwieracze. I ja mam tak wytrzyma\u0107 15 minut? Jezusie Mazarejski, jak to mawia m\u00f3j synek… <\/p>\n\n\n\n

Drugie \u0107wiczenie jako\u015b udaje mi si\u0119 przewalczy\u0107, przy trzecim mam znowu du\u017ce k\u0142opoty, bo moja r\u0119ka nie jest w stanie p\u00f3j\u015b\u0107 pionowo do g\u00f3ry. Max moich mo\u017cliwo\u015bci to jaka\u015b \u017cenuj\u0105ca imitacja Vlada z r\u0119k\u0105 wygi\u0119t\u0105 mniej wi\u0119cej pod k\u0105tem 45 stopni. Serio? Jest a\u017c tak \u017ale? <\/p>\n\n\n\n

Pot leje si\u0119 ju\u017c strumieniami, kolejnymi st\u0119kni\u0119ciami pr\u00f3buj\u0119 sobie doda\u0107 otuchy, ale na ten moment jedyne co udaje mi si\u0119 doda\u0107 to kolejne poj\u0119kiwania fonetycznie przypominaj\u0105ce co\u015b w stylu „ja jebi\u0119, ale ci\u0119\u017cko”. W tym samym momencie Vlad u\u015bmiecha si\u0119 do mnie z ekranu telefonu i z zadowoleniem dodaje „nice and relax… nice and relax here… this is nice and easy…”. Zapomnia\u0142 doda\u0107 „my ass”… <\/p>\n\n\n\n

Robi\u0119 kr\u00f3tk\u0105 przerw\u0119 i otwieram okno na o\u015bcie\u017c. Na dworze jest -10 stopni, wi\u0119c momentalnie odczuwam ulg\u0119. Powr\u00f3t do przysiadu przychodzi mi z trudem, ale ostatecznie przechodz\u0119 do kolejnego \u0107wiczenia. Wygi\u0119cie nogi do wewn\u0105trz uda na filmiku wydaje si\u0119 dziecinnie proste, ale moja nawet nie chce drgn\u0105\u0107. Co jest? Pr\u00f3buj\u0119 jeszcze raz st\u0119kaj\u0105c i wydaj\u0105c z siebie inne podejrzane odg\u0142osy. Zainteresowany Leon przybiega do pokoju i patrzy nam mnie ze zdziwieniem. <\/p>\n\n\n\n

– Co robisz? – pyta zaciekawiony.
– yyyyy…. eeeeee…. \u0107ficz… – odpowiadam z trudem.
– Co?
– NO \u0106WICZ\u0118!!!! A przynajmniej pr\u00f3buj\u0119! Ale zbyt mi\u0119kka fryta ze mnie. – z\u0142oszcz\u0119 si\u0119 zatrzymuj\u0105c filmik.
– A mog\u0119 z tob\u0105?
– Jasne, \u017ce mo\u017cesz, tylko to dosy\u0107 trudne, zobacz musisz zrobi\u0107 nog\u0105 tak… a nie, czekaj… ja ci nie poka\u017c\u0119, zobacz tu jest video, trzeba zrobi\u0107 tak jak ten pan, ale to mega ci\u0119\u017ckie jest….
– O tak? – pyta u\u015bmiechni\u0119ty machaj\u0105c na przemian to jedn\u0105 to drug\u0105 nog\u0105 jeszcze szybciej ni\u017c Vlad.
– Synku… id\u017a si\u0119 pobawi\u0107. Upokorzy\u0142e\u015b mnie. Jest mi wstyd…<\/p>\n\n\n\n

M\u0142ody macha jeszcze przez chwil\u0119 rado\u015bnie kopytkami, po czym wychodzi dodaj\u0105c, \u017ce to \u0142atwizna. Ja zostaj\u0119 sam na placu boju. Przegrywam t\u0119 bitw\u0119, ale woja trwa. Przynajmniej widz\u0119 jak na d\u0142oni, ile mam do zrobienia. \u0141atwo si\u0119 nie poddam. Od tego czasu staram si\u0119 robi\u0107 ten albo inny zestaw \u0107wicze\u0144 na zwi\u0119kszenie zakresu ruchowo\u015bci. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Vlad Ixel – Sadyzm w czystej postaci<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wiem doskonale, \u017ce jedn\u0105 sesj\u0105 niewiele zdzia\u0142am. Kluczem jest regularno\u015b\u0107. Dopiero za jaki\u015b czas b\u0119dzie wida\u0107 efekty tej pracy. Vlad pociesza mnie jeszcze jednym komentarzem: „It might take a week, it might take a month, it might take even a year”. Ufff… jest nadzieja! <\/p>\n\n\n\n

Jaki\u015b miesi\u0105c temu uda\u0142o mi si\u0119 doj\u015b\u0107 do etapu gdzie jestem w stanie wykona\u0107 wszystkie \u0107wiczenia Vlada. Jeszcze nie w pe\u0142nym zakresie, ale w miar\u0119 swobodnie. Dzisiaj do plastic-mana jeszcze troch\u0119 mi brakuje, ale w por\u00f3wnaniu z tym co prezentowa\u0142em sob\u0105 w styczniu, czuje si\u0119 jak pierwowz\u00f3r Elastyny z Iniemamocni Disney’a. <\/p>\n\n\n\n

Nowa jednostka treningowa pozwoli\u0142a mi przepracowa\u0107 ostatnie 5 miesi\u0119cy bez najmniejszej kontuzji. Przede mn\u0105 ostatnie dwa intensywne tygodnie, nast\u0119pnie b\u0119d\u0119 powoli schodzi\u0107 z obci\u0105\u017cenia, \u017ceby w dniu startu odpali\u0107 rakiety. B\u0119dzie ogie\u0144.<\/p>\n\n\n\n

15 Maja 2022<\/h3>\n\n\n\n

Jestem przygotowany. Serio, dawno nie czu\u0142em si\u0119 tak gotowy do biegu jak teraz. Na kilka dni przed \u0141emkowyn\u0105 mia\u0142em mokre gacie na my\u015bl o tamtym wyzwaniu i bynajmniej nie by\u0142o to spowodowane ekscytacj\u0105. Teraz b\u0119dzie dalej, wy\u017cej i d\u0142u\u017cej, a mimo wszystko mam spokojn\u0105 g\u0142ow\u0119. <\/p>\n\n\n\n

I tak b\u0119dzie ci\u0119\u017cko, nie mam co do tego z\u0142udze\u0144, wszak nie jest to za bardzo mo\u017cliwe, \u017ceby przygotowa\u0107 si\u0119 na 170 km i 30 godzin \u0142omotu, ale zrobi\u0142em wszystko co w mojej mocy, \u017ceby wstydu nie by\u0142o. Wy\u0142\u0105czaj\u0105c grudzie\u0144 ze statystyk, bo by\u0142 to tylko powr\u00f3t do regularnego biegania, od pocz\u0105tku roku przebieg\u0142em 1 662 km. Odleg\u0142o\u015b\u0107 z Warszawy do Podgoricy, stolicy Czarnog\u00f3ry. Swoj\u0105 drog\u0105 spoko miejsce, by\u0142em tam kiedy\u015b na wakacjach. Po\u015bwi\u0119ci\u0142em na to w sumie nieca\u0142e 140 godzin (chodzi o bieganie, a nie wizyt\u0119 w Podgoricy), czyli prawie 6 d\u00f3b. Przez 134 dni odpu\u015bci\u0142em z bieganiem tylko 18, co oznacza, \u017ce odpoczynek zalicza\u0142em \u015brednio co 8 dni. To daje ponad 350 km ka\u017cdego miesi\u0105ca, oko\u0142o 85 ka\u017cdego tygodnia i jakie\u015b 12 ka\u017cdego dnia. Jednak w tym wszystkim pokona\u0142em zaledwie \u017ca\u0142osne 6,5 tysi\u0105ca metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119 i w d\u00f3\u0142. Przez 5 miesi\u0119cy! To nawet nie jest r\u00f3wnowarto\u015b\u0107 tego co mnie wkr\u00f3tce czeka za jednym zamachem. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Statystyki przygotowa\u0144 do Ultra Trail Ma\u0142opolska<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Za nieca\u0142e 2 tygodnie b\u0119d\u0119 musia\u0142 przegrzmoci\u0107 jakie\u015b 10% mojego \u0142\u0105cznego do tej pory dystansu naraz. Zajmie mi to ponad 20% ca\u0142ego czasu, kt\u00f3ry przeznaczy\u0142em na bieganie przez ostatnie 4,5 miesi\u0105ca. I to w wariancie optymistycznym. W g\u00f3r\u0119 b\u0119d\u0119 musia\u0142 si\u0119 wspi\u0105\u0107 o po\u0142ow\u0119 wi\u0119cej ni\u017c przez ca\u0142y 2022. Ja pieprz\u0119. Czy ja aby na pewno si\u0119 dobrze przygotowa\u0142em? Zaczynam mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

No jak nie, jak tak. A teraz pr\u0119dko, zanim dotrze do mnie, \u017ce to bez sensu! Owszem, mo\u017cna \u0142upa\u0107 jeszcze wi\u0119cej, jeszcze d\u0142u\u017cej, jeszcze dalej, a z pewno\u015bci\u0105 jeszcze wy\u017cej, ale przy moim trybie pracy, dw\u00f3jce dzieci, trzecim w drodze, dw\u00f3ch kotach i braku wzniesie\u0144 w najbli\u017cszej okolicy to i tak powinni mi wr\u0119czy\u0107 medal w kategorii „multitasking to the max”. Albo przyj\u015b\u0107 i powiedzie\u0107: we\u017a si\u0119 ch\u0142opie stuknij w ten pusty dzban, kt\u00f3ry masz na ko\u0144cu szyi i zrozum, \u017ce nie masz szans uko\u0144czy\u0107 UTM. Co??? To potrzymaj mi kota i patrz! I drugiego te\u017c. I dzieci ogarnij. I obiad zr\u00f3b. I teraz patrz! <\/p>\n\n\n\n

Szkoda czasu na te bezsensowne dywagacje. Nic nie da si\u0119 ju\u017c poprawi\u0107, nie ma sensu teraz psu\u0107 sobie samopoczucia. Zapisa\u0142em si\u0119 i zamierzam przebiec ca\u0142y dystans, od startu do mety. Czas schodzi\u0107 z obci\u0105\u017cenia, a za 2 tygodnie pokaza\u0107 na co mnie sta\u0107. <\/p>\n\n\n\n

26 Maja 2022<\/h3>\n\n\n\n

Jestem um\u00f3wiony z Danielem, \u017ce o 13 ruszamy z Warszawy. Jedyny problem to robota. Jak zwykle mam tyle do zrobienia, \u017ce ju\u017c od wczoraj zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, jak bardzo pobo\u017cne jest to \u017cyczenie, \u017ce b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 si\u0119 delektowa\u0107 kr\u00f3tkim urlopem. Robi\u0119 co mog\u0119, \u017ceby ogarn\u0105\u0107 jak najwi\u0119cej, ale te wszystkie tematy zawodowe s\u0105 jak \u0142by Hydry. Z jednym si\u0119 uporam, a dwa kolejne odrastaj\u0105. Bez ko\u0144ca tak mo\u017cna, ale wyjazdu przecie\u017c nie prze\u0142o\u017cymy. <\/p>\n\n\n\n

Podr\u00f3\u017c na Ultra Trail Ma\u0142opolska mija mi b\u0142yskawicznie, bo Daniel prowadzi, a ja robi\u0119 sobie hotspot z telefonu i staram si\u0119 doci\u0105gn\u0105\u0107 zaleg\u0142e tematy. Robota z lapkiem na kolanach podczas jazdy samochodem do najprzyjemniejszych nie nale\u017cy, znam troch\u0119 bardziej ergonomiczne pozycje pracy, ale jak si\u0119 nie ma co si\u0119 lubi, i tak dalej… Z transu wyrywa mnie dopiero bateria laptopa, kt\u00f3ra pada po nieca\u0142ych 5 godzinach, co i tak krzy\u017cuje moje plany, bo nie uda\u0142o mi si\u0119 dowie\u017a\u0107 wszystkiego. Mo\u017ce trzeba by\u0142o w\u0142\u0105czy\u0107 tryb oszcz\u0119dzania baterii ju\u017c na pocz\u0105tku podr\u00f3\u017cy? Dobra rada na przysz\u0142o\u015b\u0107, w ko\u0144cu ca\u0142e \u017cycie si\u0119 cz\u0142owiek uczy. A tymczasem kr\u00f3tka przerwa z pewno\u015bci\u0105 mi nie zaszkodzi. Reszt\u0119 doko\u0144cz\u0119 na miejscu, jak ju\u017c b\u0119dzie gdzie lapka pod\u0142adowa\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Na kwaterze meldujemy si\u0119 przed 19. Wchodzimy do wynaj\u0119tego apartamentu i oczom nie wierz\u0119. Zawsze to ja szuka\u0142em miejsc\u00f3wek, tym razem Daniel postanowi\u0142 mnie wyr\u0119czy\u0107 i przyznaj\u0119, \u017ce znalaz\u0142 naprawd\u0119 pere\u0142k\u0119. Je\u015bli ktokolwiek z jakiegokolwiek powodu postanowi\u0142by sp\u0119dzi\u0107 urlop w Pcimiu, to my\u015bl\u0119, \u017ce apartamenty Black Lion<\/a><\/strong> zadowol\u0105 go w pe\u0142ni. I nie ma tu \u017cadnej ukrytej reklamy. Zwyczajnie czyste, bardzo przestronne, \u015bwietnie urz\u0105dzone mieszkanie w rozs\u0105dnej cenie. Do tego blisko na Ultra Trail Ma\u0142opolska!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
A widok z okna mamy taki!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Szybko si\u0119 rozpakowujemy, przygotowuj\u0119 dla nas uroczyst\u0105 wakacyjn\u0105 kolacj\u0119, po kt\u00f3rej siadam z powrotem do roboty, a Daniel oddaje si\u0119 w\u0142a\u015bciwej urlopowej czynno\u015bci, czyli relaksowi. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie nie musz\u0119 si\u0119 dzisiaj pakowa\u0107 na bieg, b\u0119dziemy mie\u0107 na to jeszcze p\u00f3\u0142 kolejnego dnia. Przed 22 udaje mi si\u0119 pozamyka\u0107 najpilniejsze tematy, wi\u0119c jest jeszcze czas na towarzyskie piwko i oficjalne rozpocz\u0119cie tych wyj\u0105tkowo kr\u00f3tkich wakacji. Nawet nie wiem jak to si\u0119 dzieje, \u017ce ko\u0144czy si\u0119 jednak na dw\u00f3ch piwkach, a ostatecznie przed p\u00f3\u0142noc\u0105 l\u0105dujemy w \u0142\u00f3\u017ckach. Oddzielnych, \u017ceby nie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

27 Maja 2022<\/h3>\n\n\n\n

Liczy\u0142em na to, \u017ce bez dzieci i budzika uda si\u0119 pospa\u0107 troch\u0119 d\u0142u\u017cej, powiedzmy przynajmniej te 8 godzin, ale gdzie tam. Zegar biologiczny wie swoje i kilka minut po 7 daje mi do zrozumienia, \u017ce pora wstawa\u0107. Nie dyskutuj\u0119. Daniel te\u017c ju\u017c przytomny, wi\u0119c ogarniamy si\u0119 powoli. Zabieram si\u0119 za \u015bniadanie. Daniel chce pom\u00f3c, ale stawiam spraw\u0119 jasno. Ja kucharz\u0119 przed biegiem, a Ty po, bo ja nie b\u0119d\u0119 w stanie wtedy sta\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Samopoczucie mam jakie\u015b \u015brednie. Nie wyspa\u0142em si\u0119. A mo\u017ce jednak dwa piwka wieczorem to za du\u017co? W ko\u0144cu staro\u015b\u0107, nie rado\u015b\u0107. Nie no chyba a\u017c tak \u017ale ze mn\u0105 jeszcze nie jest? Mo\u017ce si\u0119 rozruszam. Staram si\u0119 nie my\u015ble\u0107 o tym i przechodz\u0119 do pakowania rzeczy na bieg. <\/p>\n\n\n\n

Jeszcze nie mia\u0142em okazji zmierzy\u0107 si\u0119 z tak d\u0142ug\u0105 tras\u0105, wi\u0119c logistyka tego przedsi\u0119wzi\u0119cia to r\u00f3wnie\u017c wyzwanie. Rzucam wszystko na \u0142\u00f3\u017cko, kt\u00f3re z trudem mie\u015bci moje koszulki, spodenki, gacie, skarpety, dresy, buffki, r\u0119kawiczki, buty i r\u0119kawki. Wszystko w 4 egzemplarzach: na start oraz do ka\u017cego przepaku, kt\u00f3rych na trasie b\u0119d\u0105 a\u017c trzy. Dodatkowo plecak, 2 bidony, 2 czo\u0142\u00f3wki i zapasowe baterie, kijki, powerbank, kable, chusteczki zwyk\u0142e i nawil\u017cane, folia NRC, banda\u017c, gazik, plastry zwyk\u0142e i te na odciski, Sudocrem, kurtka, dokumenty, pieni\u0105dze, kubek sk\u0142adany i troch\u0119 jedzenia. To wszystko? A nie! Przecie\u017c jeszcze musz\u0119 mie\u0107 pi\u0105ty komplet suchych ciuch\u00f3w na met\u0119, \u017ceby si\u0119 przebra\u0107 w co\u015b ciep\u0142ego. No! Teraz to ju\u017c chyba wszystko.<\/p>\n\n\n\n

Musz\u0119 jeszcze tylko to wszystko sensownie podzieli\u0107, jednak m\u00f3j najwi\u0119kszy problem to pogoda. Ma by\u0107 ch\u0142odno, wietrznie i z przelotnymi opadami, wi\u0119c nie jestem w stanie stwierdzi\u0107, czy ubi\u00f3r na kr\u00f3tko b\u0119dzie w porz\u0105dku, zw\u0142aszcza na noc. Dla pewno\u015bci do ka\u017cdego przepaku \u0142aduj\u0119 zar\u00f3wno kr\u00f3tkie, jak i d\u0142ugie rzeczy, a wyboru b\u0119d\u0119 dokonywa\u0107 na bie\u017c\u0105co.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Rzeczy potrzebne na 3-dniowy wypad w g\u00f3ry<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Mniej wi\u0119cej godzin\u0119 zajmuje mi spakowanie ubra\u0144 do oddzielnych work\u00f3w, ale przynajmniej wszystko mam zabezpieczone. Zostaje jeszcze temat nawigacji na szlaku. \u015awiadomie podejmuj\u0119 decyzj\u0119 o nie wgrywaniu trasy biegu do zegarka. Niesamowicie wygodne udogodnienie, jednak mam na swoj\u0105 ultra przysz\u0142o\u015b\u0107 pewne plany, kt\u00f3re o ile uda mi si\u0119 je zrealizowa\u0107, b\u0119d\u0105 wymaga\u0142y ode mnie nieco lepszej orientacji w terenie ni\u017c aktywna reakcja na komunikat „za 30 metr\u00f3w skr\u0119\u0107 w lewo”. Musz\u0119 umie\u0107 si\u0119 ogarn\u0105\u0107, znam oznaczenia szlak\u00f3w, kt\u00f3rymi b\u0119d\u0119 lecie\u0107, na wszelki wypadek wgrywam te\u017c tras\u0119 do telefonu, ale t\u0119 opcj\u0119 traktuj\u0119 jako ostateczno\u015b\u0107. Mam nadziej\u0119, \u017ce oznakowanie organizator\u00f3w w zupe\u0142no\u015bci mi wystarczy.<\/p>\n\n\n\n

Ostatnia rzecz to buty. Ogumienie wa\u017cna sprawa, zw\u0142aszcza, \u017ce ma pada\u0107. Po mniej wi\u0119cej 20 000 km mojego \u0142\u0105cznego przebiegu zdradzi\u0142em swoje ukochane Mizuno i przesiad\u0142em si\u0119 na Altry, w kt\u00f3rych biegam od listopada. Le\u017c\u0105 znakomicie, wi\u0119c to one maj\u0105 by\u0107 g\u0142\u00f3wnym obuwiem na Ultra Trail Ma\u0142opolska. Problem tylko z tym, \u017ce jak ju\u017c mi zmokn\u0105 na pocz\u0105tku to co do dalej? W mokrych mam lecie\u0107? Moja stajnia trailowych si\u0142onoch\u00f3w obejmuje obecnie tylko jedn\u0105 par\u0119 Altra i dwie mocno ju\u017c sfatygowane Mizuno. Wola\u0142bym nie miksowa\u0107, ze wzgl\u0119du na zupe\u0142nie inny profil buta i cholewki, ale plan B trzeba mie\u0107. W takim razie mo\u017ce ruszy\u0107 w starych buciorach, skoro na pocz\u0105tku biegu ma pada\u0107 i raczej b\u0119d\u0105 zupe\u0142nie mokre, a na pierwszym przepaku przesi\u0105\u015b\u0107 si\u0119 na Altry? Rety tak\u0105 mam zagwostk\u0119, \u017ce nie wiem co robi\u0107. A to dosy\u0107 kluczowa kwestia, w czym b\u0119d\u0119 molestowa\u0107 moje stopy przez 170 km. Altra? Mizuno? AltraMizuno? AltraMizunoAltraMizunoAltraMizuno… Kto tu b\u0119dzie czarnym koniem?<\/p>\n\n\n\n

Ostatecznie wyb\u00f3r pada na Altry. Mo\u017ce nie jest to najm\u0105drzejsze rozwi\u0105zanie, bo m\u00f3j przebieg w tym konkretnym modelu to 0 km. Serio serio. Stawiam na n\u00f3wki sztuki, nie\u015bmigane. Tak, wiem, trzeba przymierzy\u0107, przestestowa\u0107 i tak dalej. Zrobi\u0142em to na innym modelu. Ponad 1500 kilometr\u00f3w utwierdzi\u0142o mnie w przekonaniu, \u017ce Altra pasuje mi idealnie. Pok\u0142adam wiar\u0119 w wietnamskich producent\u00f3w i licz\u0119, \u017ce ten egzemplarz nie ma \u017cadnych wad fabrycznych, kt\u00f3re ujawni\u0105 si\u0119 na trasie i uniemo\u017cliwi\u0105 mi kontynuowanie podr\u00f3\u017cy. Tymczasem jedne Mizuno l\u0105duj\u0105 w worku na pierwszy przepak, a drugie na drugi. Na trzeci nie mam zapasowych oponek, zak\u0142adam, \u017ce 20 km przed met\u0105 b\u0119dzie mi ju\u017c wszystko jedno. <\/p>\n\n\n\n

Mam ju\u017c wszystko, wi\u0119c teraz zabieram si\u0119 za zrobienie obiadu, kt\u00f3ry podgrzej\u0119 przed startem. Po ugotowaniu przekazuj\u0119 pa\u0142eczk\u0119 Danielowi. Ja jutro nie dam rady, wi\u0119c od teraz ty waflujesz przy garach. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie mojemu koledze taki uk\u0142ad odpowiada. <\/p>\n\n\n\n

Jest po\u0142udnie, wi\u0119c postanawiam spr\u00f3bowa\u0107 si\u0119 troch\u0119 zdrzemn\u0105\u0107. Mo\u017ce samopoczucie mi si\u0119 odrobin\u0119 poprawi dzi\u0119ki temu, poza tym pod\u0142adowanie baterii przed tym co mnie czeka to nawet wskazany plan. Bunkruj\u0119 si\u0119 pod ko\u0142derk\u0105, a Daniel bierze zimne piwko i udaje si\u0119 na taras, \u017ceby mi nie przeszkadza\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Nawet udaje mi si\u0119 przysn\u0105\u0107 na troch\u0119, a przynajmniej tak mi si\u0119 wydaje, chocia\u017c co chwila dochodz\u0105 do mnie odg\u0142osy otoczenia. Jakie\u015b dzieci szczekaj\u0105, psy p\u0142acz\u0105, albo na odwr\u00f3t, kto\u015b gdzie\u015b jaki\u015b remont robi, a ca\u0142o\u015b\u0107 zlewa si\u0119 w nieustaj\u0105c\u0105 kakofoni\u0119 uniemo\u017cliwiaj\u0105cych zrelaksowanie si\u0119 odg\u0142os\u00f3w. Niemniej baterie mam odrobin\u0119 bardziej pod\u0142adowane, co nieznacznie podnosi mnie na duchu.<\/p>\n\n\n\n

Do startu jest niewiele czasu, wi\u0119c siadamy do ostatniej wieczerzy. Makaron powinien zapewni\u0107 mi sporo energii na sam bieg. Wci\u0105gam solidn\u0105 mich\u0119 i ju\u017c po chwili siedzimy w aucie zmierzaj\u0105c do bazy Lubogoszcz. Doskonale pami\u0119tam brak mo\u017cliwo\u015bci podjechania samochodem na miejsce startu 4 lata temu w zimie, ale po cichu liczy\u0142em, \u017ce mo\u017ce co\u015b si\u0119 w tym temacie zmieni\u0142o i w lecie b\u0119dzie mo\u017cna podwie\u017a\u0107 ty\u0142ek troch\u0119 bli\u017cej. Wszak jak mam lecie\u0107 170 km, to wola\u0142bym, \u017ceby to by\u0142o te 170 km, a nie 171. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Rogrzewka przed startem<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Niestety bardzo szybko okazuje si\u0119, \u017ce moje nadzieje s\u0105 z\u0142udne. Auto trzeba zostawi\u0107 na prowizorycznym parkingu mniej wi\u0119cej w po\u0142owie podjazdu, sk\u0105d jedyna mo\u017cliwo\u015b\u0107 dotarcia na start to piechtobus, a ekwipunek trzeba wnie\u015b\u0107 na plecach. 3 worki na przepak, jeden depozyt na met\u0119 oraz to co musz\u0119 mie\u0107 ze sob\u0105 na start daje dobre 10 kilo baga\u017cu, wi\u0119c ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce Daniel jest ze mn\u0105 i pomaga mi wtaszczy\u0107 na g\u00f3r\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 mojego sprz\u0119tu. Daleko nie mamy, to zaledwie jakie\u015b 600 metr\u00f3w, ale idziemy powolutku, \u017cebym si\u0119 nie zm\u0119czy\u0142 za bardzo, wi\u0119c dopiero kilka minut po 16 meldujemy si\u0119 w bazie Lubogoszcz. <\/p>\n\n\n\n

Id\u0119 odda\u0107 sw\u00f3j depozyt na met\u0119. Przechodz\u0119 obok kuchni w bazie Lubogoszcz, z kt\u00f3rej kto\u015b w tym momencie odbiera nale\u015bniki. Ten delikatny aromat sma\u017conego ciasta wymieszany z truskawkowym d\u017cemem zaczepia mnie za \u017cuchw\u0119 i lekko j\u0105 opuszcza, przez co \u015blinotok wydostaje si\u0119 na zewn\u0105trz. Zjad\u0142bym. Wygl\u0105daj\u0105 zacnie. Kurde, a mo\u017ce by tak? Nieeee, bez przesady, 2 godziny temu ze\u017car\u0142em p\u00f3\u0142 wiadra makaronu, to chyba powinno by\u0107 ok. Chocia\u017c takim ma\u0142ym nale\u015bniczkiem na deserek to bym nie pogardzi\u0142. No mo\u017ce nast\u0119pnym razem. <\/p>\n\n\n\n

Zdaj\u0119 depozyt i udaj\u0119 si\u0119 na kontrol\u0119 wyposa\u017cenia obowi\u0105zkowego. Troch\u0119 trzeba odsta\u0107 w kolejce, bo razem z nami startuj\u0105 wariaci na dystansie 105 km. W sumie jest nas 140 \u015bwir\u00f3w, a weryfikuj\u0105 tylko dwie osoby. Niemniej ju\u017c po kilku minutach jestem dopuszczony do strefy startu i…. zaczyna pada\u0107. Ale nie to, \u017ce b\u017adzi. Pompuje tak, \u017ce zaczynam \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce nie ma parasolki na wyposa\u017ceniu obowi\u0105zkowym. Do tego wieje dosy\u0107 mocno. Chowam si\u0119 pod wielkim banerem kt\u00f3rego\u015b ze sponsor\u00f3w i czuj\u0119, \u017ce do tego wszystkiego zaczyna doskwiera\u0107 mi ma\u0142y g\u0142odek. 15 minut do startu, a mi si\u0119 \u017cre\u0107 chce. No s\u0142abo troch\u0119. Ale Daniel-zawsze-ch\u0119tnie-we-wszystkim-pomog\u0119-Wierzbicki rzuca tylko, \u017ce poleci na sto\u0142\u00f3wk\u0119 w bazie Lubogoszcz i mi co\u015b przyniesie, tylko \u017cebym si\u0119 okre\u015bli\u0142. Nale\u015bnika bym zjad\u0142… M\u00f3wisz i masz – dodaje m\u00f3j przyjaciel i ju\u017c po chwili zjawia si\u0119 z talerzem dw\u00f3ch nale\u015bnik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Tankowanie przed biegiem<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wci\u0105gam oba momentalnie, ca\u0142y czas chowaj\u0105c si\u0119 pod bannerem, co wzbudza drobne pod\u015bmiechujki po\u015br\u00f3d obs\u0142ugi biegu. Brzuch mam z powrotem pe\u0142ny, przynajmniej na chwil\u0119, wi\u0119c chocia\u017c jedna bol\u0105czka mi odpada. Tymczasem zaczynam si\u0119 zastanawia\u0107 co z kurtk\u0105. Pada dosy\u0107 mocno, ale pocz\u0105tek trasy prowadzi przez g\u0119sty las i zaczyna si\u0119 300-metrowym podej\u015bciem, wi\u0119c jak za\u0142o\u017c\u0119 na siebie dodatkow\u0105 warstw\u0119, z pewno\u015bci\u0105 si\u0119 zagotuj\u0119. Z pomoc\u0105 przychodzi mi ponownie Daniel, kt\u00f3ry chyba aspiruje na funkcj\u0119 serwisowego w padoku Formu\u0142y 1 i dba o mnie jak o opon\u0119 bolidu, oddaj\u0105c mi swoj\u0105 kurtk\u0119, \u017cebym nie traci\u0142 ciep\u0142a przed startem. Z\u0142oty ch\u0142opak.<\/p>\n\n\n\n

B\u0142\u0105kam si\u0119 troch\u0119 po strefie startu. Kilka lat biegania po g\u00f3rach spowodowa\u0142o, \u017ce nawet udaje mi si\u0119 rozpozna\u0107 kilka os\u00f3b. Jest \u0141ukasz ze Szczytografii, co raczej gwarantuje fantastyczn\u0105 opraw\u0119 wideo po biegu. Ch\u0142opak robi naprawd\u0119 niesamowit\u0105 robot\u0119 i sam czasami wracam do jego relacji z UltraJanosika<\/a><\/strong>, \u017ceby mi\u0142o powspomina\u0107 tamt\u0105 wryp\u0119. Jest te\u017c kolejny Daniel, kt\u00f3ry mia\u0142 biec ze mn\u0105 170 km, ale ze wzgl\u0119du na Covid postanowi\u0142 zrobi\u0107 co\u015b l\u017cejszego i zdecydowa\u0142 si\u0119 na skromne 105 km. Mi\u0142o zobaczy\u0107 znajome bu\u017aki, a takiego zag\u0119szczenia Danieli na metr kwadratowy to biegi g\u00f3rskie jeszcze chyba nie widzia\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

10 minut do startu, wszyscy zawodnicy skupiaj\u0105 si\u0119 na ko\u0144cu placu, bo tam jest troch\u0119 wi\u0119cej drzew, wi\u0119c mo\u017cna si\u0119 uchroni\u0107 przed deszczem. Ja stoj\u0119 przy samym starcie pod bannerem, niedaleko Daniela i widz\u0119, \u017ce w moj\u0105 stron\u0119 zmierza jaki\u015b kole\u015b u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 szeroko.
– Cze\u015b\u0107! Artur. – rzuca na pocz\u0105tek.
– Czeeee\u015b\u0107…. Daniel…. – odpowiadam podejrzliwie.
– Wiem! – rzuca szybko, czym wzbudza moje jeszcze wi\u0119ksze podejrzenia. – przecie\u017c biegli\u015bmy razem Mnicha.
Doznaj\u0119 ol\u015bnienia. Jak to dobrze, \u017ce na \u015bwiecie s\u0105 zdecydowanie bardziej ogarni\u0119ci ludzie ode mnie. To Artur Baran, kt\u00f3remu nieudolnie pr\u00f3bowa\u0142em dotrzyma\u0107 kroku po tym jak min\u0105\u0142 mnie na zbiegu do Kro\u015bcienka podczas Bieg\u00f3w w Szczawnicy<\/a><\/strong>. Mocny kocur, wtedy zaj\u0105\u0142 trzecie miejsce, wi\u0119c tym razem zapewne te\u017c b\u0119dzie walczy\u0142 o podium. <\/p>\n\n\n\n

Ch\u0142opak celuje w okolice 25 godzin, co wydaje mi si\u0119 totalnie poza moim zasi\u0119giem, Dodaje te\u017c, \u017ce Marcin \u015awierc r\u00f3wnie\u017c b\u0119dzie mocno walczy\u0142. To \u015awierc te\u017c biegnie?!?! Ano biegnie. Wtajemniczonym go\u015bcia nie trzeba przedstawia\u0107. Dla tych, kt\u00f3rzy \u015bwiat ultra traktuj\u0105 z pewn\u0105 pob\u0142a\u017cliwo\u015bci\u0105 powinna wystarczy\u0107 informacja, \u017ce to w zasadzie jeden z najbardziej utalentowanych polskich biegaczy g\u00f3rskich. Chc\u0105c konkurowa\u0107 ze \u015awiercem, r\u00f3wnie dobrze m\u00f3g\u0142bym pr\u00f3bowa\u0107 pokona\u0107 Ig\u0119 \u015awi\u0105tek w tenisie i to chocia\u017c w jednym secie albo Olk\u0119 Miros\u0142aw we wspinaczce na czas. Wynik za ka\u017cdym razem by\u0142by zdecydowanie ten sam.<\/p>\n\n\n\n

W tym momencie dociera do mnie jaka mocna ekipa si\u0119 zebra\u0142a. Same przekocury, wi\u0119c z godno\u015bci\u0105 porzucam walk\u0119 o podium, niech zajm\u0105 si\u0119 tym zawodowcy, ja tymczasem skupi\u0119 si\u0119 na dowiezieniu swojego celu, czyli po\u0142amaniu 30 godzin. W poprzednich dw\u00f3ch edycjach uda\u0142o si\u0119 to tylko dw\u00f3m osobom spo\u015br\u00f3d 66, kt\u00f3re wystartowa\u0142y. Wygl\u0105da na to, \u017ce tym razem obsada jest du\u017co mocniejsza, wi\u0119c mnie zadowoli pokonanie samego siebie. Lokata to kwestia drugorz\u0119dna. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Jakie\u015b 5 minut przed startem<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Za momencik b\u0119dziemy rusza\u0107, ale nikt za bardzo nie podchodzi na lini\u0119 startu. Wizja 170 km nie zach\u0119ca do szar\u017cowania. B\u0119dzie a\u017c nadto czasu, \u017ceby si\u0119 popisa\u0107, a najwa\u017cniejsze to nie przepali\u0107 si\u0119 na dzie\u0144 dobry. Poza tym wszyscy nadal chowaj\u0105 si\u0119 przed deszczem. Przynajmniej tym razem nikt nie powie, \u017ce wodotrysk\u00f3w nie by\u0142o, jednak wola\u0142bym je zobaczy\u0107 w odrobin\u0119 innej formie. <\/p>\n\n\n\n

Ostatecznie w pierwszym rz\u0119dzie staje Marcin \u015awierc, za nim jest dobre 5 metr\u00f3w miejsca, kt\u00f3rego nikt nie chce zaj\u0105\u0107, dopiero potem ja i reszta ekipy. Konferansjer odlicza sekundy do startu, oddaj\u0119 Danielowi kurtk\u0119, na co ten rzuca zwi\u0119z\u0142e „trzymaj si\u0119”, wracam na swoje miejsce i ostatni raz sprawdzam sw\u00f3j ekwipunek. Nic nie odstaje, nic nie uwiera, wszystko spakowane, a przynajmniej mam tak\u0105 nadziej\u0119. Kijki mam od razu pod r\u0119k\u0105, bo za 50 metr\u00f3w czeka nas podej\u015bcie i ws\u0142uchuj\u0119 si\u0119 w hipnotyczne 7… 6… 5… 4… 3… 2… 1… Ogie\u0144!<\/p>\n\n\n\n

Ultra Trail Ma\u0142opolska<\/h2>\n\n\n\n

BAZA LUBOGOSZ -> PRZE\u0141\u0118CZ JAWORZYCE (21 km)<\/h3>\n\n\n\n

Biegnijcie zdrowo, nie wywalajcie si\u0119, b\u0105d\u017acie dla siebie mili, Micha\u0142a pozdrawiam gor\u0105co. To s\u0105 ostatnie s\u0142owa konferansjera, jakie s\u0142ysz\u0119 za swoimi plecami ruszaj\u0105c na 170-kilometrow\u0105 wycieczk\u0119 po Ma\u0142opolsce. Jeszcze przez chwil\u0119 zastanawiam si\u0119 o jakiego Micha\u0142a chodzi, ale w sumie co to za r\u00f3\u017cnica. Trzeba robi\u0107 swoje.<\/p>\n\n\n\n

\u015awierc wystrzeli\u0142 jak z procy, jeszcze wszyscy nie przekroczyli linii startu, a ten ju\u017c wspina si\u0119 na pierwszy dwukilometrowy odcinek w kierunku Lubogoszcza. Gdzie tam wspina si\u0119, on skacze jak kozica, sadz\u0105c kilkumetrowe susy i daj\u0105c wszystkim do zrozumienia kto dzisiaj rozdaje karty. Mocny kocur. <\/p>\n\n\n\n

Wok\u00f3\u0142 mnie pada deszcz, a ja realizuj\u0119 swoj\u0105 strategi\u0119 i pod g\u00f3r\u0119 podchodz\u0119. Pracuj\u0119 kijkami, \u017ceby si\u0119 rozgrza\u0107, bo deszcz i wiatr mocno mnie wych\u0142odzi\u0142y. Ze zdziwieniem patrz\u0119, jak trac\u0119 kolejne pozycje. Dziki obok mnie lec\u0105 pod g\u00f3r\u0119. Serio? Co wy tak z grubej rury zaczynacie? Przed nami 170 kilometr\u00f3w, na kt\u00f3rych b\u0119dzie si\u0119 mo\u017cna jeszcze wykaza\u0107, mo\u017ce warto zostawi\u0107 sobie troch\u0119 si\u0142? Ok, w przypadku niekt\u00f3rych tylko 105 km, ale nadal to jednak niema\u0142o. My\u015bl\u0119 sobie, \u017ce to jacy\u015b wariaci lec\u0105 pierwsze kilka metr\u00f3w na pokaz, ale gdzie tam. Coraz wi\u0119cej os\u00f3b mnie mija. Przyznaj\u0119, \u017ce podej\u015bcie nie jest strome, ale mimo wszystko ja tylko id\u0119. \u017bwawy marsz pozwoli mi si\u0119 za chwil\u0119 rozgrza\u0107, ale te\u017c nie przepali mnie na pocz\u0105tku, a przynajmniej tak\u0105 mam nadziej\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Po pierwszym kilometrze w tempie 10min\/km my\u015bl\u0119 sobie, \u017ce nie jest \u017ale. Je\u015bli utrzymam to do ko\u0144ca biegu, uda mi si\u0119 po\u0142ama\u0107 te magiczne 30 godzin. 10 minut na ka\u017cdy ze 170 kilometr\u00f3w. 6 kilometr\u00f3w na godzin\u0119. Kurde jak sobie o tym my\u015bl\u0119, to to jest strasznie wolno. No przecie\u017c to w zasadzie tempo spacerowe. Moja babcia spaceruje chyba szybciej. Musz\u0119 to tylko wyekstrapolowa\u0107 170 razy i jestem w domu. Brzmi banalnie, wi\u0119c jestem dobrej my\u015bli. Ultra Trail Ma\u0142opolska padnie jutro przed 23! Szkoda tylko, \u017ce nadal pada. W\u0142a\u015bciwie to teraz leje.<\/p>\n\n\n\n

Po ponad 2 kilometrach nie chce przesta\u0107 la\u0107, a ja docieram do pierwszego szczytu. Dobra, teraz b\u0119dzie z g\u00f3rki. Nie mam poj\u0119cia kt\u00f3ry jestem, bo nie widz\u0119 kto jest z jakiego dystansu. Przez chwil\u0119 pr\u00f3buj\u0119 to ogarn\u0105\u0107, ale co to za r\u00f3\u017cnica. Wzruszam ramionami. Nie dbam o to i pilnuj\u0119 czasu. 30 godzin to m\u00f3j cel. Nic innego. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Puszczam si\u0119 w d\u00f3\u0142 zbocza w strugach deszczu, ale staram si\u0119 nie szar\u017cowa\u0107. Musz\u0119 szanowa\u0107 czworog\u0142owe w udach, bo maj\u0105 mi dzisiaj d\u0142ugo pos\u0142u\u017cy\u0107. W zasadzie to dzi\u015b i jeszcze jutro. Nie rozp\u0119dzam si\u0119 do zawrotnych pr\u0119dko\u015bci, jednak mimo wszystko zaczynam odrabia\u0107 straty. Jeste\u015bmy chwil\u0119 po starcie, wi\u0119c biegniemy jeszcze wszyscy obok siebie, a ja wyprzedzam kilka os\u00f3b, kt\u00f3re przegoni\u0142o mnie na pierwszym podbiegu. <\/p>\n\n\n\n

Jakie\u015b 300 metr\u00f3w ni\u017cej zaczynamy kolejne podej\u015bcie zielonym szlakiem na Lubogoszcz. Tutaj brakuje ju\u017c dzik\u00f3w, kt\u00f3rzy biegliby pod g\u00f3r\u0119. A mo\u017ce oni s\u0105 znacznie przede mn\u0105? W ka\u017cdym razie wszyscy grzecznie maszeruj\u0105, nikt nie pr\u00f3buje gwiazdorzy\u0107. Do deszczu zd\u0105\u017cy\u0142em si\u0119 ju\u017c przyzwyczai\u0107, w ko\u0144cu te\u017c rozgrza\u0142em cia\u0142o, majtaj\u0105c r\u0119kami na wszystkie strony. Mo\u017cna cisn\u0105\u0107!<\/p>\n\n\n\n

Troch\u0119 irytuj\u0105cy ten deszcz zaczyna si\u0119 robi\u0107. W zasadzie to wszystko mam ju\u017c mokre. Koszulka, spodnie, gacie, skarpetki, wszystko. Staram si\u0119 rusza\u0107 \u017cwawo, \u017ceby nie zmarzn\u0105\u0107 ale wiatr i tak robi swoje. Miejscami wbiegam w bardziej zalesione obszary, co przynosi ochron\u0119 przed wiatrem, jednak na odkrytych przestrzeniach mocno odczuwam brak dodatkowej warstwy cieplnej. Nie my\u015bl\u0119 o tych niedogodno\u015bciach i skupiam si\u0119 na swojej robocie.<\/p>\n\n\n\n

Dociera do mnie jedna dziwna rzecz. Ja, kt\u00f3ry zawsze na zbiegach zostawa\u0142em w tyle, a straty odrabia\u0142em na podej\u015bciach, tutaj lec\u0119 czerwonym szlakiem w d\u00f3\u0142 i pobieram wszystkich jak leci. Nawet ci na setk\u0119 biegn\u0105 wolniej. A ja si\u0119 nie \u017cy\u0142uj\u0119 jako\u015b wyj\u0105tkowo, jednak daje mi to do my\u015blenia. Czy ja przypadkiem nie szar\u017cuj\u0119 za bardzo? No chyba nie, bo nawet si\u0119 nie przem\u0119czam. Kurde jaki sza\u0142. Mam wra\u017cenie, \u017ce lec\u0119 zupe\u0142nie na luzaku, ale przecie\u017c niepodobne tak goni\u0107. Spogl\u0105dam na zegarek, a tam 4:30 min\/km. No dobra. Hold your horses! Co prawda jest z g\u00f3rki, ale na tym etapie to jednak szale\u0144stwo, kt\u00f3re t\u0142umaczy dlaczego \u0142ykam ka\u017cdego jak m\u0142ody pelikan w locie. Wi\u0119c teraz ju\u017c na spokojnie, zanim przepal\u0119 si\u0119 na dobre i tyle b\u0119dzie z moich zmaga\u0144 na Ma\u0142opolska Ultra Trail.<\/p>\n\n\n\n

Po koniec drugiej godziny biegu, gdzie\u015b w okolicach 14. kilometra zatrzymuj\u0119 si\u0119 na pierwsze siku. Dosy\u0107 wcze\u015bnie jak na mnie, z regu\u0142y ma\u0142o staj\u0119 za potrzeb\u0105 na zawodach, ale jest dosy\u0107 ch\u0142odno i wilgotno, wi\u0119c pewnie te\u017c nie poc\u0119 si\u0119 tak jak zazwyczaj. W normalnych warunkach ca\u0142a operacja zaj\u0119\u0142aby mi mniej ni\u017c minut\u0119, ale w obecnej sytuacji jest to niemo\u017cliwe. Mam na spodniach kompresyjny pas biodrowy, kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy mi za dodatkow\u0105 kiesze\u0144 wok\u00f3\u0142 ca\u0142ego cia\u0142a. Fantastyczny wynalazek na bieg, jedna z najlepszych inwestycji w sprz\u0119t do ultra, jakie poczyni\u0142em. Do \u015brodka zapakowa\u0142em powerbank, telefon, chusteczki, baterie, kable do \u0142adowania, a na zbiegach podczepiam do niego r\u00f3wnie\u017c moje kije i nadal jest w nim masa miejsca.<\/p>\n\n\n\n

Pod k\u0105tem pojemno\u015bci wszystko super, ale wyszcza\u0107 si\u0119 w tym to jaka\u015b masakra. Zw\u0142aszcza teraz, kiedy wszystko na sobie mam mokre i ca\u0142o\u015b\u0107 klei si\u0119 do cia\u0142a. Ten pas biodrowy jest kompresyjny, czy tam modeluj\u0105cy, jakbym by\u0142 kobietk\u0105, cieszy\u0142bym si\u0119 \u017ce znakomicie podkre\u015bla sylwetk\u0119, pod warunkiem \u017ce mia\u0142bym co podkre\u015bla\u0107, ale w tym momencie mam z nim mega problem. Jeszcze \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 go w d\u00f3\u0142 i si\u0119 za\u0142atwi\u0107 to p\u00f3\u0142 biedy, ale w\u0142o\u017cy\u0107 z powrotem na dup\u0119 to jaka\u015b masakra. Gibi\u0119 si\u0119 na boki prezentuj\u0105c jak\u0105\u015b \u017cenuj\u0105c\u0105 parodi\u0119 ta\u0144ca ludowego, a w rzeczywisto\u015bci pr\u00f3buj\u0119 za\u0142o\u017cy\u0107 gacie. Dobrze, \u017ce na tym etapie stawka si\u0119 ju\u017c na tyle rozci\u0105gn\u0119\u0142a, \u017ce nikogo nie ma w pobli\u017cu. A nie, czekaj… Dogania mnie czterech kolesi. Zatrzymuj\u0119 na chwil\u0119 swoje wygibasy, \u017ceby oszcz\u0119dzi\u0107 ch\u0142opak\u00f3w. Martwi\u0119 si\u0119 zwyczajnie o nich, \u017ce padn\u0105 ze \u015bmiechu i nie b\u0119d\u0105 mogli wsta\u0107. Stoj\u0119 ty\u0142em do nich z gaciami spuszczonymi do po\u0142owy ud, udaj\u0119 \u017ce sikam, \u017ceby nie by\u0142o dziwnych podtekst\u00f3w, tamci mijaj\u0105 mnie bez s\u0142owa, a ja k\u0105tem oka zauwa\u017cam, \u017ce wszyscy s\u0105 maj\u0105 fioletowe numerki, wi\u0119c atakuj\u0105 dystans 105 km. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Bartek Konopka<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Jest jaki\u015b plus ca\u0142ej tej \u017cenuj\u0105cej sytuacji, przynajmniej nie straci\u0142em \u017cadnej pozycji. Jeszcze chwil\u0119 walcz\u0119 ze swoimi mokrymi pantalonami, kt\u00f3rych wci\u0105gni\u0119cie na ty\u0142ek jest bardziej utrudnione przez skostnia\u0142e z zimna d\u0142onie, ale ostatecznie udaje mi si\u0119 to zadanie, a ja dumny z siebie jak paw, puszczam si\u0119 w pogo\u0144 za ch\u0142opakami, kt\u00f3rzy przed chwil\u0105 mnie pocisn\u0119li.<\/p>\n\n\n\n

Goni\u0119 ich czerwonym szlakiem i po kilku kilometrach s\u0105 ju\u017c w zasi\u0119gu r\u0119ki, a raczej nogi. Ju\u017c jestem got\u00f3w uruchomi\u0107 m\u00f3j wewn\u0119trzny system DRS i pobra\u0107 ich po zewn\u0119trznej, ale ca\u0142y plan krzy\u017cuje mi sznur\u00f3wka, kt\u00f3ra si\u0119 rozwi\u0105zuje, wi\u0119c musz\u0119 stan\u0105\u0107 zawi\u0105za\u0107 buta, a ch\u0142opaki znowu mi si\u0119 oddalaj\u0105. Po kr\u00f3tkiej chwili znowu ich doganiam, jeste\u015bmy akurat na podej\u015bciu wi\u0119c \u0142atwo przychodzi mi wyprzedzanie. Cisn\u0119 wszystkich czterech jednego po drugim, wbiegam na szczyt wniesienia i puszczam si\u0119 w d\u00f3\u0142 taki dumny, \u017ce nie zauwa\u017cam skr\u0119tu w prawo w krzaki i lec\u0119 przed siebie ubit\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce wyprzedzone ch\u0142opaki s\u0105 zaraz za mn\u0105 i kr\u00f3tkim „E!!”, kt\u00f3re w j\u0119zyku ultras\u00f3w oznacza „Ej pusty dzbanie, trzeba by\u0142o skr\u0119ci\u0107 w prawo, we\u017a ogarnij sobie oznaczenia trasy, albo skup si\u0119 bardziej na tracku”, daj\u0105 mi do zrozumienia, \u017ce czeka mnie ma\u0142a cofka pod g\u00f3r\u0119. Kurde dlaczego wraca si\u0119 zawsze pod g\u00f3r\u0119? Nigdy nie zgubi\u0142em si\u0119 na szlaku podchodz\u0105c. Prawo Murphyego i wszystko jasne. A ci po raz kolejny mi uciekli. Nie odpuszczam, goni\u0119 ich dalej. <\/p>\n\n\n\n

Do trzech razy sztuka. W ko\u0144cu udaje mi si\u0119 wyprzedzi\u0107 ch\u0142opak\u00f3w na dobre. Nic nie krzy\u017cuje mi tych plan\u00f3w i lec\u0119 dalej samotnie a\u017c do pierwszego punku od\u017cywczego na Prze\u0142\u0119czy Jaworzyce.<\/p>\n\n\n\n

PRZE\u0141\u0118CZ JAWORZYCE -> RABKA ZARYTE (25 km)<\/h3>\n\n\n\n

Punkt pod chmurk\u0105, na szcz\u0119\u015bcie deszcz odrobin\u0119 odpu\u015bci\u0142 i ju\u017c nie jest tak nieprzyjemnie. A mo\u017ce zwyczajnie jest mi ju\u017c wszystko jedno. W ka\u017cdym razie z rado\u015bci\u0105 tankuj\u0119 bidony ciep\u0142\u0105 herbatk\u0105, do kt\u00f3rej wrzucam po kilka kostek cukru. Do tego mam okazj\u0119 spr\u00f3bowa\u0107 zupki marchewkowej, kt\u00f3ra jest tak zajebista, \u017ce wychylam 2 kubki. Od razu czuj\u0119 jak ciep\u0142a strawa grzeje mnie od \u015brodka. Uwielbiam zupki na biegach ultra. Zw\u0142aszcza takie g\u0119ste. Dobrze wchodz\u0105, nie trzeba ich gry\u017a\u0107, nawet w ciep\u0142e dni dla mnie stanowi\u0105 najlepsze paliwo na bieg.<\/p>\n\n\n\n

Poza tym punkt raczej skromny, ale maj\u0105 r\u00f3wnie\u017c pomara\u0144cze, a cytrusy m\u00f3j organizm r\u00f3wnie\u017c toleruje bardzo dobrze, wi\u0119c zajadam si\u0119 nimi jak panda bambusami. S\u0105 naprawd\u0119 przepyszne. Soczyste i s\u0142odziutkie. Sk\u0105d oni takie dobre pomara\u0144cze wzi\u0119li? Omnomnom. Kurde jakie dobre. Mog\u0119 jeszcze? Dzi\u0119ki! Wspania\u0142e. Mo\u017ce co\u015b jeszcze na drog\u0119? A co tu jeszcze macie dobrego? Cukiereczki? Ok, wezm\u0119 kr\u00f3wk\u0119. Dla bezpiecze\u0144stwa jedn\u0105, bo nie wiem jak bardzo mord\u0119 sklei, na szcz\u0119\u015bcie ta wydaje si\u0119 by\u0107 ca\u0142kiem delikatna. Najedzony, napity i zadowolony najch\u0119tniej po\u0142o\u017cy\u0142bym si\u0119 teraz na werandzie, ale niestety, jeszcze d\u0142uga droga przede mn\u0105. Ruszam na najd\u0142u\u017cszy odcinek na ca\u0142ej trasie. Przede mn\u0105 25 kilometr\u00f3w bez punktu od\u017cywczego, a po drodze 2 ci\u0119\u017ckie podej\u015bcia. Do mety mam 150 kilometr\u00f3w. Matko i c\u00f3rko, jak to brzmi? Jeszcze 150 km. \u0141emkowyna. B\u0119dzie ci\u0119\u017cko. No ale to wiedzia\u0142em ju\u017c momencie zapisywania si\u0119 na bieg.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Bartek Konopka<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ruszam z prze\u0142\u0119czy dowiaduj\u0105c si\u0119, \u017ce \u015awierc oczywi\u015bcie prowadzi i mam do niego jakie\u015b 20 minut straty. W sumie nie tak \u017ale jak na pocz\u0105tek. Zajmuj\u0119 g\u0142ow\u0119 ekstrapolowaniem tej r\u00f3\u017cnicy na pozosta\u0142\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 trasy, oczywi\u015bcie przy za\u0142o\u017ceniach, \u017ce obaj utrzymamy to samo tempo. Bardziej wyrafinowanego modelu analitycznego w g\u0142owie nie jestem w stanie postawi\u0107 na szybko, ale grubo licz\u0105c wychodzi mi, \u017ce b\u0119d\u0119 na mecie nieca\u0142e 3 godziny po z\u0142otym medali\u015bcie Mistrzostw Polski w biegach g\u00f3rskich na d\u0142ugim dystansie. Dobre i to! A kilometry lec\u0105. <\/p>\n\n\n\n

Co chwila mijam przydro\u017cne kapliczki, s\u0105 wi\u0119ksze, s\u0105 mniejsze, ale w pewnym momencie natykam si\u0119 na wypasion\u0105 wersj\u0119 lokalnego miejsca kultu z \u0142aweczk\u0105 i kwiatami. Mo\u017cna przysi\u0105\u015b\u0107 i pokontemplowa\u0107. Strasznie urokliwe s\u0105 te miejsc\u00f3wki. Widuj\u0119 je na szlakach wszystkich ultramaraton\u00f3w. Troch\u0119 mia\u0142em sobie za z\u0142e, \u017ce \u0141emkowyn\u0119<\/a><\/strong><\/span> przelecia\u0142em na zasadzie odklepania i zaliczenia, aczkolwiek tam mia\u0142em mega kryzys, kt\u00f3ry trwa\u0142 w zasadzie od 25. km a\u017c do samej mety, wi\u0119c w jaki\u015b spos\u00f3b sam pr\u00f3buj\u0119 siebie usprawiedliwia\u0107, niemniej obieca\u0142em sobie, \u017ce jak ju\u017c przyje\u017cd\u017cam w g\u00f3ry, to musz\u0119 si\u0119 nimi te\u017c podelektowa\u0107. Dlatego tym razem nie mam problemu z tym, \u017ceby zatrzyma\u0107 si\u0119 na chwil\u0119 i strzeli\u0107 fotk\u0119. Mod\u0142y odpuszczam, nie do ko\u0144ca m\u00f3j klimat, poza tym a\u017c tyle czasu nie mam, \u017ceby klepa\u0107 zdrowa\u015bki, tym bardziej \u017ce pogoda nadal nie dopisuje. Niemniej mam chwil\u0119, \u017ceby z\u0142o\u017cy\u0107 ofiar\u0119 z w\u0142asnego potu, z nadziej\u0105, \u017ce bez krwi si\u0119 na ten moment obejdzie, na poczet pomy\u015blno\u015bci na trasie Ultra Trail Ma\u0142opolska. Nie ma pe\u0142ni ksi\u0119\u017cyca, wiec dla pewno\u015bci i podkr\u0119cenia skuteczno\u015bci moich inkantacji spluwam trzy razy przez lewe rami\u0119 dodaj\u0105c magiczne Expecto Patronum i \u015bmigam dalej, by\u0107 mo\u017ce wyczarowany opiekun b\u0119dzie czuwa\u0107 nad moimi zmaganiami.<\/p>\n\n\n\n

Patrz\u0119 na zegarek, kt\u00f3ry pokazuje tempo 7,7 min\/km po jakich\u015b 26 kilometrach. \u017be co?!?! Ja pieprz\u0119, zdecydowanie za szybko! Lec\u0119 na 23 godziny. To nie mo\u017ce si\u0119 uda\u0107. Musz\u0119 troch\u0119 wyluzowa\u0107, bo si\u0119 przepal\u0119. Zaczynam dywagowa\u0107 czy ju\u017c nie jest za p\u00f3\u017ano, mo\u017ce ju\u017c za bardzo przycisn\u0105\u0142em i na koniec biegu odbije si\u0119 to czkawk\u0105. Z drugiej strony pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 trasy jest znacznie \u0142agodniejsza, wi\u0119c pewnie ca\u0142y wypracowany zapas gdzie\u015b mi ucieknie w dalszej cz\u0119\u015b\u0107 szlaku. K\u0142\u00f3c\u0119 si\u0119 sam ze sob\u0105, a\u017c w pewnym momencie rozgl\u0105dam si\u0119 wok\u00f3\u0142 i rzucam siarczyste noszkurwama\u0107! Nigdzie nie widz\u0119 oznacze\u0144 trasy. Zamiast skupi\u0107 si\u0119 na pilnowaniu drogi, zaj\u0105\u0142em si\u0119 rozmy\u015blaniem. Eh. Co zrobi\u0107. Cofka. Po g\u00f3r\u0119, jak\u017ceby inaczej. <\/p>\n\n\n\n

Tragedii nie ma, musz\u0119 wr\u00f3ci\u0107 jakie\u015b 200 metr\u00f3w. W obie strony to prawie p\u00f3\u0142 kilometra. Co za niefart. Jednak sam jestem sobie winien. Skup si\u0119! Pi\u0142ka w grze! Ju\u017c po chwili jestem z powrotem na trasie i lec\u0119 dalej \u017c\u00f3\u0142tym szlakiem w d\u00f3\u0142 do Lubienia, po drodze mijaj\u0105c kolejne kapliczki. Expecto Patronum mia\u0142o by\u0107 a nie Avada Kedavra!<\/p>\n\n\n\n

W okolicach 30 kilometra staj\u0119 na drugie ju\u017c siku. Nieprawdopodobne jak na mnie, ale z drugiej strony to dobry znak. Z pewno\u015bci\u0105 si\u0119 nie odwadniam. Pod tym k\u0105tem dobrze, ale jako\u015b tak ci\u0119\u017cko mi na \u017co\u0142\u0105dku. Mam wra\u017cenie, \u017ce troch\u0119 mi przeszkadza ta podw\u00f3jna porcja zupy, kt\u00f3r\u0105 zjad\u0142em i poprawi\u0142em du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 pomara\u0144czy. Jakby nie mog\u0142o mi si\u0119 przetrawi\u0107 wszystko. Czuj\u0119, \u017ce co\u015b tam mi na kiszkach le\u017cy. Mam nadziej\u0119, \u017ce zaraz si\u0119 strawi i b\u0119dzie mo\u017cna gna\u0107. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie nie jest to bardzo uci\u0105\u017cliwe i nadal mog\u0119 biec. Z nale\u015bnikiem przed startem by\u0142o podobnie. Te\u017c go czu\u0142em przez dobre kilka kilometr\u00f3w, dopiero z czasem tasiemiec si\u0119 nim zaj\u0105\u0142. Najwyra\u017aniej on te\u017c nie do ko\u0144ca wyrabia, ale c\u00f3\u017c zrobi\u0107. Ka\u017cdy ma sw\u00f3j krzy\u017c. <\/p>\n\n\n\n

To jest najwi\u0119ksze wyzwanie w biegach ultra: jak zje\u015b\u0107 wystarczaj\u0105co du\u017co, \u017ceby zapewni\u0107 odpowiedni\u0105 ilo\u015b\u0107 paliwa dla organizmu, a r\u00f3wnocze\u015bnie na tyle ma\u0142o, \u017ceby nie obci\u0105\u017cy\u0107 \u017co\u0142\u0105dka i m\u00f3c biec bez problem\u00f3w dalej. Z\u0142oty \u015brodek, kt\u00f3ry tak trudno jest znale\u017a\u0107, tym bardziej, je\u015bli akurat na punkcie od\u017cywczym jest dobre \u017carcie. Tym razem najwyra\u017aniej odrobin\u0119 przesadzi\u0142em, jednak sytuacja nie jest kryzysowa. Za kilka kilometr\u00f3w nadmiar powinien si\u0119 przepali\u0107 i b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 gna\u0107 przed siebie. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Mateusz Lewita<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Po 4 godzinach biegu zbli\u017cam si\u0119 do Lubienia. Okoliczno\u015bci przyrody s\u0105 zupe\u0142nie inne, ale pami\u0119tam doskonale to miejsce sprzed 4 lat, kiedy bieg\u0142em Winter Trail Ma\u0142opolska<\/a><\/strong>. To tutaj z\u0142apa\u0142y mnie wtedy pierwsze mocne skurcze i kaza\u0142y si\u0119 zatrzyma\u0107 na d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119. Dzisiaj forma jest znacznie lepsza, wi\u0119c problem\u00f3w mi\u0119\u015bniowych na ten moment brak, jednak nadal jest to bardzo trudny technicznie odcinek ze wzgl\u0119du na porozrzucane wsz\u0119dzie kamienie. Musz\u0119 pilnowa\u0107 ka\u017cdego kroku, a na ten moment jest to utrudnione przez wszechobecny zmrok. W zasadzie to jest ju\u017c na tyle ciemno, \u017ce bez czo\u0142\u00f3wki nie da si\u0119 biec, wi\u0119c w\u0142\u0105czam j\u0105 na sta\u0142e, co zupe\u0142nie zmienia moj\u0105 percepcj\u0119. I sta\u0142a si\u0119 jasno\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Zbli\u017ca si\u0119 noc. B\u0119dzie d\u0142uga i samotna, ale zupe\u0142nie mi to nie przeszkadza. Dochodz\u0119 do ko\u0144ca \u017c\u00f3\u0142tego szlaku, biegn\u0105c przez pola \u0142\u0105k, ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 we wszechobecn\u0105 gr\u0119 \u015bwierszczyk\u00f3w. Wygrywaj\u0105 swoj\u0105 melodi\u0119 zupe\u0142nie nie przejmuj\u0105c si\u0119 moj\u0105 osob\u0105, zak\u0142\u00f3caj\u0105c\u0105 ich codzienno\u015b\u0107 jaskrawym \u015bwiat\u0142em czo\u0142\u00f3wki, tupaniem i sapaniem zm\u0119czonego warchlaka. No zajebi\u015bcie jest. Za to uwielbiam te ultramaratony. Cisza, spok\u00f3j, tylko ja i g\u00f3ry. Albo lasy. Albo \u0142\u0105ki. Nikogo w zasi\u0119gu wzroku. Nikt nie dzwoni. Nikt nie pisze maili. Nikt nie zaczepia na Teamsach. Uwielbiam to. Uda ju\u017c daj\u0105 si\u0119 mocno odczu\u0107, wchodz\u0105 w dup\u0119 te przewy\u017cszenia, mimo \u017ce wcale nie by\u0142o ich jeszcze tak du\u017co, a mimo to jest tak przyjemnie, \u017ce a\u017c si\u0119 chce, \u017ceby jeszcze jaki\u015b podbieg da\u0142 mi bardziej w ko\u015b\u0107. Dziwnie brzmi, prawda? Ale bez kitu, podoba mi si\u0119!<\/p>\n\n\n\n

W samym Lubieniu przechodz\u0119 przez drog\u0119 wojew\u00f3dzk\u0105 bez problemu, bo akurat nic nie jedzie i rozpoczynam atak szczytowy na owiany legend\u0105 Szczebel. Sama g\u00f3ra wznosz\u0105ca si\u0119 na wysoko\u015b\u0107 nieca\u0142ego kilometra by\u0107 mo\u017ce nie wzbudza respektu, ale zaledwie trzykilometrowe podej\u015bcie z ponad p\u00f3\u0142kilometrow\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105 poziom\u00f3w ka\u017ce z pokor\u0105 spojrze\u0107 na ten lokalny szczyt. <\/p>\n\n\n\n

Mocno pracuj\u0119 r\u0119kami i powoli, mozolnie wspinam si\u0119 na g\u00f3r\u0119. \u015arednia pr\u0119dko\u015b\u0107 spada mi do \u017ca\u0142osnych 17 min\/km, ale i tak jest to wystarczaj\u0105co du\u017co, \u017ceby dogoni\u0107 konkurencj\u0119. \u0141api\u0119 jakiego\u015b Austriaka, kt\u00f3ry przyjecha\u0142 do Ma\u0142opolski na \u015blub i przy okazji postanowi\u0142 si\u0119 nieco sponiewiera\u0107. Chwil\u0119 pogaw\u0119dzili\u015bmy, po czym ruszy\u0142em mocniej do przodu, zostawiaj\u0105c Felixa za sob\u0105. Podej\u015bcie jest naprawd\u0119 ci\u0119\u017ckie, ale kilka minut po 22 melduj\u0119 si\u0119 na szczycie. To w tym miejscu nast\u0119puje zmiana warty. Zm\u0119czone dwug\u0142owe ud mog\u0105 sobie teraz odpocz\u0105\u0107, a w ko\u015b\u0107 dostan\u0105 czworog\u0142owe, bo przede mn\u0105 trzykilometrowy zbieg zielon\u0105 tras\u0105 w kierunku Lubonia Wielkiego.<\/p>\n\n\n\n

Lubo\u0144, no w\u0142a\u015bnie. Podej\u015bcie na Szczebel by\u0142o pierwszym mocnym na trasie. Da\u0142o popali\u0107, ale mia\u0142em jeszcze sporo si\u0142. O samym Szczeblu kr\u0105\u017c\u0105 nawet piosenki<\/a><\/strong>, jakoby rzekomo to w\u0142a\u015bnie on rz\u0105dzi\u0142 na „U-Te-eMie”, ale ja doskonale pami\u0119tam to drugie wzniesienie sprzed 4 lat. Lubo\u0144 Wielki. Niewiele ponad 2 kilometry i prawie 400 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119. I to zaraz po wej\u015bciu i zej\u015bciu ze Szczebla. Zm\u0119czone i wchodz\u0105ce w dup\u0119 nogi dostaj\u0105 pot\u0119\u017cny \u0142omot i kiedy wydaje im si\u0119, \u017ce po osi\u0105gni\u0119ciu tego drugiego szczytu mog\u0105 sobie w ko\u0144cu odrobin\u0119 odpocz\u0105\u0107, czeka je jeszcze 3-kilometrowy zbieg niebieskim szlakiem do Rabki-Zdroju z prawie 600-metrow\u0105 deniwelacj\u0105. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Lubo\u0144 Wielki o 11 w nocy<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Cztery lata min\u0119\u0142y i w tym temacie nic si\u0119 nie zmieni\u0142o. Dla mnie podej\u015bcie na Lubo\u0144 Wielki i zbieg z niego to rze\u017ania. Nogi ju\u017c bol\u0105, mimo \u017ce nawet maratonu jeszcze nie przebieg\u0142em, ale przynajmniej si\u0119 do tego dystansu zbli\u017cam. Przede mn\u0105 jeszcze ponad 130 kilometr\u00f3w. Dodatkowo bol\u0105 te\u017c ramiona od silnej pracy kijkami, a od mokrych r\u0105k zrobi\u0142 mi si\u0119 wielki odcisk wewn\u0105trz prawej d\u0142oni i teraz za ka\u017cdym razem jak \u015bciskam kijek, musz\u0119 zagryza\u0107 mocniej z\u0119by, \u017ceby nie rzuci\u0107 mi\u0119sem w eter. <\/p>\n\n\n\n

Wspinam si\u0119 mozolnie pod g\u00f3r\u0119, kilometry wlok\u0105 si\u0119 niemi\u0142osiernie. Czuj\u0119 si\u0119 jak leniwiec. Pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 przemie\u015bci\u0107, ale mam wra\u017cenie, \u017ce nic si\u0119 nie zmienia. \u017b\u00f3\u0142w, \u015blimak i d\u017cd\u017cownica to przy mnie wy\u015bcig\u00f3wki. A ja prawie stoj\u0119 w miejscu i sapi\u0119 jakby mi zaraz mia\u0142y si\u0119 p\u0142uca wywr\u00f3ci\u0107 na lew\u0105 stron\u0119. Z ciekawo\u015bci sprawdzam strefy t\u0119tna na zegarku. M\u00f3j pokazuje 110, czyli rozgrzewk\u0119. Tyle \u017ce ja ju\u017c jestem rozgrzany!<\/p>\n\n\n\n

Na szczycie melduj\u0119 si\u0119 o 11 w nocy, a zbiegaj\u0105c z Lubonia spuszczam sobie naprawd\u0119 solidny \u0142omot, wi\u0119c z mi\u0142\u0105 ch\u0119ci\u0105 staj\u0119 na kolejne siku. Daj\u0119 chwil\u0119 odpocz\u0105\u0107 mi\u0119\u015bniom, a przy okazji utwierdzam si\u0119 w przekonaniu, \u017ce system nawadniania dzia\u0142a bardzo przyzwoicie. Minus tylko taki, \u017ce temperatura na noc znacznie spad\u0142a i teraz ju\u017c marzn\u0119. Bez kitu jest mi zimno, g\u0142ownie przez to, \u017ce mam mokre ciuchy. Dodatkowo \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce nie wzi\u0105\u0142em r\u0119kawiczek na start. D\u0142onie mam skostnia\u0142e, marzy mi si\u0119 ciepe\u0142ko. M\u00f3g\u0142bym wyci\u0105gn\u0105\u0107 kurtk\u0119 z plecaka, ale pomo\u017ce to tylko na korpus, a do Rabki zosta\u0142o mi ledwie kilka kilometr\u00f3w. Tam czeka na mnie przepak ze \u015bwie\u017cymi ciuszkami, wiec przystanek na kopanie w plecaku odpuszczam. Ju\u017c wiem, \u017ce z pewno\u015bci\u0105 na dalsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 nocy za\u0142o\u017c\u0119 bluz\u0119. O tak! Ju\u017c nie mog\u0119 si\u0119 doczeka\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Ostatnia prosta przede mn\u0105. Manewruj\u0119 pomi\u0119dzy kamieniami, my\u015bl\u0105c ci\u0105gle o tych ciep\u0142ych i suchych ciuszkach, kt\u00f3re na mnie czekaj\u0105. W pewnym momencie l\u0105duj\u0119 na prawej nodze, lew\u0105 przek\u0142adam ju\u017c do przodu, ale niestety prawa stoi ma\u0142o stabilnie na mokrym kamieniu i pod wp\u0142ywem zmiany \u015brodka ci\u0119\u017cko\u015bci zsuwa si\u0119 z tego g\u0142azu w d\u00f3\u0142 zbocza ci\u0105gn\u0105c za sob\u0105 moje bezw\u0142adne cia\u0142o. Oczyma wyobra\u017ani wizualizuj\u0119 sobie bliskie spotkanie trzeciego stopnia mojej szcz\u0119ki z kamienistym pod\u0142o\u017cem, zaciskam z\u0119by, \u017ceby nie wszystkie powypada\u0142y przy zderzeniu z ziemi\u0105 i ostatkiem si\u0142 pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 ratowa\u0107. Staram si\u0119 wybi\u0107 do g\u00f3ry, opieraj\u0105c ca\u0142y ci\u0119\u017car cia\u0142a na kraw\u0119dzi pi\u0119ty, co ku mojemu wielkiemu zdziwieniu nawet mi si\u0119 udaje. Podskakuj\u0119 w g\u00f3r\u0119, a prawa noga si\u0142\u0105 rozp\u0119du w\u0119druje do g\u00f3ry jak kopyto Roberto Carlosa po oddaniu s\u0142ynnego strza\u0142u z rzutu wolnego na bramk\u0119 Fabiena Bartheza. W tym samym momencie jak\u0105\u015b nadprzyrodzon\u0105 moc\u0105 cofam w locie lew\u0105 nog\u0119 i l\u0105duj\u0119 na niej z oczami wypadaj\u0105cymi mi z orbit ze zdziwienia, \u017ce nadal mam tak\u0105 sam\u0105 liczb\u0119 z\u0119b\u00f3w, jak przed kilkoma sekundami.<\/p>\n\n\n\n

Z wra\u017cenia staj\u0119 w miejscu i rekonstruuj\u0119 zdarzenia, \u017ceby ogarn\u0105\u0107 co tu si\u0119 przed chwil\u0105 sta\u0142o. Bez kitu, bardzo niewiele brakowa\u0142o do mojego pierwszego DNF, spowodowanego po\u0142amaniem kilku cz\u0119\u015bci cia\u0142a. Jeszcze chwil\u0119 kontempluj\u0119 nad swoim kocim ruchem, nawet nie zauwa\u017caj\u0105c zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 zawodnika z mojego dystansu. Trac\u0119 jedn\u0105 pozycj\u0119, ale najwa\u017cniejsze, \u017ce \u017cyj\u0119 i mam si\u0119 dobrze. Ostatnie metry w d\u00f3\u0142 pokonuj\u0119 ju\u017c znacznie wolniej, jeszcze bardziej pilnuj\u0105c ka\u017cdego kroku i p\u00f3\u0142 godziny przed p\u00f3\u0142noc\u0105 melduj\u0119 si\u0119 na drugim punkcie od\u017cywczym w Rabce. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

RABKA ZARYTE -> OBIDOWA (14 km)<\/h3>\n\n\n\n

Przepak znajduje si\u0119 w szkole podstawowej, wi\u0119c przynajmniej jest ciep\u0142o. Siadam na \u0142aweczce i ju\u017c po chwili doskakuj\u0105 do mnie wolontariusze. Jest jak na wakacjach All-Inclusive. Jeden przynosi drinki, kt\u00f3re mo\u017cna pi\u0107 bez ogranicze\u0144, wi\u0119c decyduje si\u0119 na col\u0119 i herbat\u0119. Drugi przynosi mi worek z ciuchami, wi\u0119c w ko\u0144cu mog\u0119 zrzuci\u0107 przemoczone \u0142achy i za\u0142o\u017cy\u0107 co\u015b suchego. Jeszcze inna osoba podaje \u017carcie pod nos. Chyba m\u00f3g\u0142bym tu zamieszka\u0107, ale przecie\u017c trzeba lecie\u0107 przed siebie jeszcze 125 km. No i to jedzenie na ciep\u0142o tym razem to jaka\u015b pora\u017cka. Poprzednio by\u0142a przepyszna zupka, a tu jest ugotowany kuskus z sosem pomidorowym. Z po\u017ca\u0142owaniem patrz\u0119 na sklejon\u0105, \u017c\u00f3\u0142t\u0105 brej\u0119 ton\u0105c\u0105 w g\u0119stej czerwonej mazi i zaczynam \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce nie zrobi\u0142em sobie \u017cadnej kanapki do przepaku. No trudno, za bardzo nie mam opcji, zatankowa\u0107 trzeba, wi\u0119c wpycham w siebie talerz tego delikatesu najszybciej jak to mo\u017cliwe. Walor\u00f3w smakowych za bardzo to nie ma, wi\u0119c i tak niewiele trac\u0119. Ca\u0142o\u015b\u0107 poprawiam pomara\u0144czami, kt\u00f3re znacznie poprawiaj\u0105 mi humor po bardzo s\u0142abej kolacji. <\/p>\n\n\n\n

W trakcie zrzucam z siebie wszystko i zak\u0142adam \u015bwie\u017ce ubranie. Suche gacie, czyste skarpetki i nie\u015bmierdz\u0105ca koszulka. Chyba jestem w niebie. Jak niewiele do szcz\u0119\u015bcia potrzeba po kilku godzinach sponiewierania si\u0119 na szlaku. Jest te\u017c ciep\u0142a bluza i r\u0119kawiczki, kt\u00f3re pomog\u0105 mi przetrwa\u0107 noc. Spodnie zostawiam kr\u00f3tkie, bo momentami uda mnie tak pal\u0105, \u017ce w d\u0142ugich dresikach zagotuj\u0105 mi si\u0119 jajka. Zostaje jeszcze pytanie co z butami. Altry s\u0105 wilgotne w \u015brodku, ale mimo to doskonale si\u0119 spisa\u0142y. Odcisk\u00f3w brak. Mizuno s\u0105 \u015bwie\u017ce, ale maj\u0105 ten feler, \u017ce posiadaj\u0105 relatywnie sztywn\u0105 cholewk\u0119, co mo\u017ce by\u0107 problemem na zbiegach. Stopa pracuje we wszystkie strony na nier\u00f3wno\u015bciach, przez co kszta\u0142t buta prawdopodobnie b\u0119dzie mi troch\u0119 przeszkadza\u0142. Z kolei Altry s\u0105 jak skarpeta. Mi\u0119ciutkie, milutkie, tylko mokre. Co zrobi\u0107? Kolejny przepak jest za 64 km, wi\u0119c musz\u0119 mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce moje stopy si\u0119 nie zbuntuj\u0105. Eh… \u017cycie jest takie skomplikowane. Dobra! Stawiam wszystko na jedn\u0105 kart\u0119. Mizuno l\u0105duj\u0105 z powrotem w przepaku, a ja na \u015bwie\u017ce i suche skarpetki wci\u0105gam wilgotne, brudne i zab\u0142ocone Altry. Obym tego nie \u017ca\u0142owa\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Bior\u0119 ostatnie kilka pomara\u0144czy, kolejn\u0105 kr\u00f3wk\u0119 na drog\u0119 i ruszam do Obidowej. Jest mi sucho i relatywnie ciep\u0142o, gor\u0105ca herbata w bidonach grzeje mnie w cycki, czuj\u0119, \u017ce jestem znowu w grze. Kolejny odcinek nie jest d\u0142ugi, ale w zasadzie ca\u0142y czas pod g\u00f3r\u0119. Zaczynam forsowa\u0107 pierwsze podej\u015bcie i czuj\u0119 jak robi mi si\u0119 gor\u0105co. Mam nadziej\u0119, \u017ce nie ugotuj\u0119 si\u0119 w tej bluzie, ale r\u0119kawiczki to zbawienie. Nie tylko grzej\u0105 mi d\u0142onie, ale te\u017c cokolwiek pomagaj\u0105 na ten okropny odcisk, kt\u00f3ry mi si\u0119 zrobi\u0142. <\/p>\n\n\n\n

P\u00f3\u0142 godziny po p\u00f3\u0142nocy docieram do Rabki Zdroju. Asfalt ci\u0105gnie si\u0119 ju\u017c od jakiego\u015b czasu, na horyzoncie pojawiaj\u0105 si\u0119 zabudowania i jako\u015b tak dziwnie jest. Co\u015b mi nie pasuje, ale nie jestem w stanie stwierdzi\u0107 o co chodzi. Dopiero po kilku chwilach dociera do mnie, \u017ce wok\u00f3\u0142 nie ma ani \u017cywej duszy. Nikogo. Nawet \u017caden zardzewia\u0142y samoch\u00f3d mnie nie mija. Czuj\u0119 si\u0119 jakbym lecia\u0142 przez miasto duch\u00f3w. Latarnie si\u0119 pal\u0105, gdzieniegdzie w oknach wida\u0107 \u015bwiat\u0142o, ale ludzi brak. Przecie\u017c nie jest a\u017c tak p\u00f3\u017ano, \u017ceby wszyscy ju\u017c spali. Przy pi\u0105teczku to powinna by\u0107 regu\u0142a, \u017ce kto\u015b ma problem z trafieniem do domu, albo zwyczajnie jeszcze si\u0119 tam nie wybiera. Jaka\u015b knajpa, albo bar powinien by\u0107 otwarty. A tu jak w The Walking Dead. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce zombiak\u00f3w te\u017c nie uda\u0142o mi si\u0119 spotka\u0107. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Cisza i spok\u00f3j<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Wychodz\u0119 z miasta duch\u00f3w i wracam do ciemnego lasu. Od razu jako\u015b tak normalniej si\u0119 robi. Tutaj to przynajmniej wiadomo, \u017ce nikogo nie spotkam. Przynajmniej je\u015bli chodzi o gatunek ludzki, a nied\u017awiedzie te\u017c raczej nie zapuszczaj\u0105 si\u0119 w te rejony. Zupe\u0142nie puste miasto przyprawia mnie o dreszcze, a zupe\u0142nie pusty las to ju\u017c normalka. Ale jednak nie. Jednak na odludziu te\u017c mo\u017cna si\u0119 na kogo\u015b natkn\u0105\u0107. Doganiam kolejnego zawodnika z setki, ale z tym jest co\u015b ewidentnie nie tak. Idzie ze zwieszon\u0105 g\u0142ow\u0105 ci\u0105gn\u0105c nog\u0119 za nog\u0105, wi\u0119c zagaduj\u0119 czy wszystko w porz\u0105dku. Okazuje si\u0119, \u017ce gamo\u0144 przegapi\u0142 punkt od\u017cywczy, a sko\u0144czy\u0142y mu si\u0119 wszystkie zapasy, co wcale nie dziwi, skoro ostatni przystanek go\u015b\u0107 min\u0105\u0142 jakie\u015b 32 km temu. Pierwsze co mi przychodzi do g\u0142owy to cofka do punktu w Rabce, ale przecie\u017c to jest jakie\u015b 5 km wstecz. Do kolejnej stacji jest 8. To niewiele, ale o suchym pysku to ju\u017c ci\u0119\u017cka sprawa.<\/p>\n\n\n\n

Oddaj\u0119 mu mniej wi\u0119cej po\u0142ow\u0119 swojego bidonu, bo tyle akurat mi zosta\u0142o w jednym z nich, a jemu oczy \u015bwiec\u0105 si\u0119 jak mojemu dziecku, gdy czeka na mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozpakowania prezentu gwiazdkowego. Wida\u0107, \u017ce pragnienie mocno go sponiewiera\u0142o, wi\u0119c bez zawahania dziel\u0119 si\u0119 z cz\u0142owiekiem w potrzebie. Zostanie mi jeszcze prawie ca\u0142y drugi bidon, wi\u0119c spokojnie powinno mi to wystarczy\u0107 do Obidowej. Pytam jeszcze czy chce co\u015b do jedzenia, na co reaguje r\u00f3wnie entuzjastycznie. Tego najwyra\u017aniej si\u0119 nie spodziewa\u0142. Sprzedaj\u0119 mu kie\u0142bask\u0119 ro\u015blinn\u0105 i kawa\u0142ek sera \u017c\u00f3\u0142tego, przy okazji chwal\u0105c pod niebiosa ich walory smakowe, a on zdaje si\u0119 ju\u017c je\u015b\u0107 uszami. P\u00f3jdzie mi na list\u0119 dobrych uczynk\u00f3w, bo wida\u0107 \u017ce to dla niego zbawienie. Na koniec przybijamy ultra-pi\u0105tk\u0119 i ustalamy, \u017ce flaszk\u0119 na mecie obalimy, je\u015bli uda nam si\u0119 jeszcze spotka\u0107. \u017bycz\u0119 mu wszystkiego dobrego i ruszam dalej w tras\u0119, a on zostaje w tyle pa\u0142aszuj\u0105c moje zapasy. <\/p>\n\n\n\n

W p\u00f3\u0142 do drugiej w nocy mijam 60-ty kilometr trasy. 1\/3 dystansu za mn\u0105. Wspinam si\u0119 w kierunku Obidowej, zegarek pokazuje pr\u0119dko\u015b\u0107 6,9 km\/h, co nakr\u0119ca mnie do dalszej walki. To znacznie szybciej ni\u017c zak\u0142ada\u0142em. Idzie mi naprawd\u0119 zajebi\u015bcie. Dobrze mi si\u0119 biegnie, mimo \u017ce nogi ju\u017c bol\u0105, ale to akurat by\u0142o do przewidzenia. Przed chwil\u0105 min\u0105\u0142em te\u017c kolejnego zawodnika z mojego dystansu. Szed\u0142 sobie spokojnie i odpoczywa\u0142, m\u00f3wi\u0142 \u017ce ju\u017c si\u0119 przepali\u0142 i zbiera si\u0142y. Kurde ja te\u017c jestem wypompowany, ale mam nadziej\u0119, \u017ce dam rad\u0119 utrzyma\u0107 tempo przez pozosta\u0142\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 biegu. Jeszcze strasznie wielki kawa\u0142 drogi przede mn\u0105, mimo to jestem dobrej my\u015bli. A ju\u017c za chwileczk\u0119 b\u0119dzie kolejny punkt od\u017cywczy, na kt\u00f3rym b\u0119dzie mo\u017cna chwil\u0119 odsapn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

OBIDOWA -> PRZE\u0141\u0118CZ KNUROWSKA (19 km)<\/h3>\n\n\n\n

Jestem na miejscu, gdzie\u015b tu powinien by\u0107 checkpoint, ale nie bardzo wiem gdzie si\u0119 kierowa\u0107. Jest \u015brodek nocy, wi\u0119c nie mam si\u0119 kogo zapyta\u0107 o drog\u0119, ale najwyra\u017aniej moje kroki roznosz\u0105 si\u0119 daleko w ciemno\u015b\u0107, bo po chwili jaka\u015b g\u0142\u00f3wka wychyla si\u0119 z domku wygl\u0105daj\u0105cego na wypo\u017cyczalni\u0119 sprz\u0119tu narciarskiego i zaprasza mnie do \u015brodka. Ma to sens, o tej porze roku nikt raczej na nartach tu nie b\u0119dzie \u015bmiga\u0142. W \u015brodku milutko! Co macie na ciep\u0142o do jedzenia? Krupnik. Krupnik?! \u0141oooooo to poprosz\u0119. Zupka, i to jaka! Fantastycznie. To chyba rekompensata za ten bieda-punkt w Rabce. Do tej pory nie mog\u0119 przecierpie\u0107 tego kuskusu z sosem pomidorowym. Krupniczek robi robot\u0119. Mimo, \u017ce 2 porcje zupki marchewkowej w pierwszym punkcie od\u017cywczym dosy\u0107 mocno ci\u0105\u017cy\u0142y mi na \u017co\u0142\u0105dku, to teraz nie mog\u0119 si\u0119 powstrzyma\u0107 i r\u00f3wnie\u017c poch\u0142aniam dok\u0142adk\u0119, kt\u00f3r\u0105 jak zwykle poprawiam pomara\u0144czami. Te s\u0105 jakie\u015b wyj\u0105tkowo dobre. Pytam obs\u0142ugi czy co\u015b do nich dodaj\u0105, ale okazuje si\u0119, \u017ce to po prostu s\u0105 mandarynki. Fenomenalne!<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Krupnik, krupniczek… i buty narciarskie<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W mi\u0119dzyczasie do Obidowej wbija kole\u015b, kt\u00f3rego niedawno min\u0105\u0142em, Adrian Witek. Okazuje si\u0119 ch\u0142opak jest niez\u0142ym dzikiem. Przyjecha\u0142 tutaj ze swoj\u0105 \u017con\u0105, Justyn\u0105 i razem cisn\u0105 po 170 km. Ona zosta\u0142a gdzie\u015b daleko w tyle za nami, ale radzi sobie ca\u0142kiem przyzwoicie w kategorii kobiet, a spotkaj\u0105 si\u0119 na mecie. Takie ultra-ma\u0142\u017ce\u0144stwo. My\u015bl\u0119 sobie, \u017ce chyba maj\u0105 du\u017co czasu, bo skoro tak razem biegaj\u0105, to pewnie przy weekendzie \u017cona si\u0119 go pyta czy id\u0105 na spacer, on kiwa g\u0142ow\u0105, wychodz\u0105 i wracaj\u0105 w niedziel\u0119 wieczorem. Podziwiam. Mocne kocury, tym bardziej, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 bieg\u00f3w ka\u017cde z nich ko\u0144czy w czo\u0142\u00f3wce. Przez t\u0119 kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 sp\u0119dzon\u0105 na punkcie od\u017cywczym Adrian szybko wymienia biegi, kt\u00f3re jemu lub jego \u017conie uda\u0142o si\u0119 uko\u0144czy\u0107. Lista jest imponuj\u0105ca. Mimo to najwyra\u017aniej dzi\u015b nie jest jego dzie\u0144. Staram si\u0119 go pocieszy\u0107, w ko\u0144cu jeste\u015bmy zaledwie w 1\/3 trasy. Tutaj jeszcze du\u017co si\u0119 pozmienia. On jednak twierdzi, \u017ce si\u0119 wypompowa\u0142 i raczej kroku mi nie dotrzyma. Powiedz mi to za jakie\u015b 70 kilometr\u00f3w, wtedy pogadamy. Jeszcze si\u0119 zdziwisz co b\u0119dzie, gdy b\u0119dziemy wraca\u0107 przez Rabk\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Adrian zostaje jeszcze chwil\u0119 w Obidowej a ja ruszam na kolejn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 trasy. Z mapy wynika, \u017ce przede mn\u0105 b\u0119dzie jakie\u015b mocne zej\u015bcie w d\u00f3\u0142 zielonym szlakiem, wi\u0119c kijk\u00f3w nie wyci\u0105gam, \u0142atwiej b\u0119dzie mi manewrowa\u0107 r\u0119kami. Jako\u015b dziwnie zaczyna si\u0119 ten spadek, bo pod g\u00f3r\u0119. Dobra mniejsza o to, skompresowa\u0107 profil 170 km na takiej ma\u0142ej kartce z numerem startowym, to te\u017c sztuka, wi\u0119c pewnie to jakie\u015b mikro podej\u015bcie, kt\u00f3re nawet si\u0119 na zarys trasy nie za\u0142apa\u0142o. Id\u0119 pod t\u0105 g\u00f3r\u0119 i id\u0119, i id\u0119, i id\u0119… gdzie ten spadek? Drogi pomyli\u0142em czy co? No raczej nie, bo ci\u0105gle widz\u0119 zielony szlak i oznaczenia trasy. Nie ma tylko zbiegu. Mo\u017ce to jednak troch\u0119 wi\u0119ksze podej\u015bcie? Walcz\u0119 jeszcze chwil\u0119, ale nogi mi ju\u017c w dup\u0119 wchodz\u0105, jednak z kijkami by\u0142oby znacznie \u0142atwiej. Spogl\u0105dam przed siebie i jedyne co mam przed oczami to dalszy wzrost wysoko\u015bci. Jaki\u015b kilometr ju\u017c przeszed\u0142em bez tych cholernych kijk\u00f3w. Nie no, w dupie to mam, musz\u0119 sobie jako\u015b pom\u00f3c. Wyci\u0105gam swoje nieod\u0142\u0105czne Black Diamondy i od razu odczuwam ulg\u0119 w nogach. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Towarzystwo gdzie\u015b na szlaku w nocy<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Maszeruj\u0119 tak ju\u017c drugi kilometr, a spadku jak nie by\u0142o tak nie ma. Sam nie wiem, czy to trasa zosta\u0142a zmieniona w ostatnim momencie, czy kartografowi z Ultra Trail Ma\u0142opolska si\u0119 co\u015b pojeba\u0142o, w ka\u017cdym razie \u017cadnego zej\u015bcia w okolicy nie napotka\u0142em. Oszukali mnie! Nie pozostaje mi nic innego jak \u0142adowa\u0107 dalej pod g\u00f3r\u0119. Przede mn\u0105 rzekome mega hardcorowe podej\u015bcie pod Turbacz, jakie\u015b 7 km ca\u0142y czas pod g\u00f3r\u0119, wi\u0119c pewnie tempo mi znacznie si\u0105dzie. Do boju!<\/p>\n\n\n\n

Kilka minut po 3 nad ranem docieram do schroniska na Turbaczu. Ciemno jak w dupie, ani \u017cywej duszy, a ja tu mam skrzy\u017cowanie mojej trasy. Gdybym mia\u0142 szlak wbity w zegarek, Krzysiu Ho\u0142owczyc powiedzia\u0142by „skr\u0119\u0107 lekko w prawo”. Na mapie wszystko wygl\u0105da\u0142o elegancko, ale w \u015brodku ciemnej nocy mam troch\u0119 problem z orientacj\u0105 w terenie. Jaki\u015b dodatkowy znak by si\u0119 przyda\u0142. Nie wiem w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 i\u015b\u0107. B\u0142\u0105kam si\u0119 jak smr\u00f3d po gaciach wok\u00f3\u0142 schroniska, a\u017c w ko\u0144cu udaje mi si\u0119 znale\u017a\u0107 czerwony szlak. Zadowolony ruszam w tamt\u0105 stron\u0119, ale po chwili docieram do drogowskazu informuj\u0105cego mnie, \u017ce lec\u0119 na Rabk\u0119. Kurwa, no nie w t\u0105 stron\u0119. Dobra, nie ma to tamto, trzeba si\u0119 ratowa\u0107. Wyci\u0105gam telefon, odpalam track, ale i tak musz\u0119 si\u0119 chwil\u0119 nad nim pomodli\u0107, bo mam go w formacie GPX, wi\u0119c jest tylko szlak narysowany, bez oznacze\u0144 kilometr\u00f3w, a to znaczy, \u017ce widz\u0105c moje po\u0142o\u017cenie na skrzy\u017cowaniu i tak nie jestem pewien w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 biec dalej.<\/p>\n\n\n\n

Wnikliwa analiza poprzez zoom out pozwala mi po kilku minutach obra\u0107 azymut na Luba\u0144. Przynajmniej tak\u0105 mam nadziej\u0119. Oznaczenia niby s\u0105, ale jak si\u0119 oka\u017ce, \u017ce id\u0119 pod pr\u0105d to si\u0119 wkurwi\u0119. Jestem akurat na otwartej przestrzeni, z\u0142amanego drzewa w zasi\u0119gu wzroku nie ma, wi\u0119c nie jestem w stanie okre\u015bli\u0107 na jakim szlaku si\u0119 znajduj\u0119, co r\u00f3wnie dobrze mo\u017ce oznacza\u0107, \u017ce cisn\u0119 w\u0142a\u015bnie pod pr\u0105d. Ja jebi\u0119! No troch\u0119 lipa wysz\u0142a. Jakim\u015b wolontariuszem-drogowskazem to bym nie pogardzi\u0142 w tym momencie. <\/p>\n\n\n\n

Dopiero po kilku minutach udaje mi si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 oznaczenia czerwonego szlaku. Uff. Ci\u015bnienie schodzi mi z wentyla i uspokajam si\u0119 znacznie. Przynajmniej lec\u0119 w dobr\u0105 stron\u0119. Mimo wszystko zapieni\u0142a mnie ta sytuacja na Turbaczu. Troch\u0119 szkoda, \u017ce nie by\u0142o tam \u017cadnej osoby do kierowania ruchem, albo chocia\u017c drogowskazu. Tak czy siak, nie ma co si\u0119 mazgai\u0107, jestem z powrotem w grze i cisn\u0119 przed siebie.<\/p>\n\n\n\n

Zbiegam dalej czerwonym szlakiem w kierunku Prze\u0142\u0119czy Knurowskiej i zatrzymuj\u0119 si\u0119 na kolejnego siksa. Ju\u017c zaczynam traci\u0107 rachub\u0119, kt\u00f3ry to z kolei. Zupe\u0142nie to do mnie nie podobne, ale nie narzekam. Lepiej si\u0119 nawodni\u0107 ni\u017c odwodni\u0107. Niemniej opr\u00f3\u017cniaj\u0105c p\u0119cherz w \u015brodku nocy zapominam o fundamentalnej zasadzie za\u0142atwiania si\u0119 na trasie. Ot\u00f3\u017c, pocz\u0105tkuj\u0105cy biegacze powinni zapami\u0119ta\u0107, \u017ce zawsze, ale to zawsze sikamy w g\u00f3r\u0119 stoku, a nie tak jak ja postanowi\u0142em zrobi\u0107 przed chwil\u0105, czyli w d\u00f3\u0142 stoku, bo w ten spos\u00f3b cia\u0142o odruchowo odchyla si\u0119 do ty\u0142u i ko\u0144czy si\u0119 to obszczaniem but\u00f3w. Tragedii z tego nie robi\u0119, bo s\u0105 i tak wilgotne w \u015brodku, ale mo\u017cna by\u0142o tego \u0142atwo unikn\u0105\u0107. Trzeba tylko pomy\u015ble\u0107. To pewnie mi\u0119dzy innymi dlatego m\u00f3wi si\u0119, \u017ce ultra biega si\u0119 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Asia Drozdek<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Reszta trasy prowadzi g\u0142\u00f3wnie z g\u00f3rki, wi\u0119c mog\u0119 troch\u0119 nadgoni\u0107 z tempem zanim dotr\u0119 do kolejnego punktu od\u017cywczego. Jest kilka minut po czwartej, s\u0142o\u0144ce ju\u017c wsta\u0142o, troch\u0119 \u017ca\u0142uj\u0119 \u017ce by\u0142em akurat w lesie i omin\u0105\u0142 mnie m\u00f3j wymarzony wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca w g\u00f3rskiej scenerii, ale co si\u0119 odwlecze… i tak dalej. Tymczasem widz\u0119 kogo\u015b na horyzoncie. O tej godzinie? Aaaa… to fotograf! Asia Drozdek czai si\u0119 w trawie i czeka na dobre uj\u0119cie. Szybki \u0142yk herbaty, \u017ceby wyp\u0142uka\u0107 ewentualne resztki jedzenia spomi\u0119dzy z\u0119b\u00f3w i mog\u0119 pr\u00f3bowa\u0107 si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107 udaj\u0105c \u015bwie\u017caka. Kurde w zasadzie to umy\u0142bym z\u0119by. Po tym miksie wszystkie co zjad\u0142em, wypitej coli, s\u0142odzonej herbacie, kr\u00f3wkach i pomara\u0144czach odczuwam takiego niekomfortowego trampka w paszczy. Na dobr\u0105 spraw\u0119 to poza z\u0119bami, ch\u0119tnie bym si\u0119 jeszcze wyk\u0105pa\u0142. Zimne piwko te\u017c ch\u0119tnie przytul\u0119. Jednak to wszystko musi poczeka\u0107. I to jeszcze d\u0142ugo. Mijam Asi\u0119, kt\u00f3ra rzuca mi na odchodne, \u017ce punkt od\u017cywczy ju\u017c tu\u017c tu\u017c.<\/p>\n\n\n\n

PRZE\u0141\u0118CZ KNUROWSKA -> LUBA\u0143 (12 km)<\/h3>\n\n\n\n

Wpadam na prowizoryczny checkpoint pod chmurk\u0105. Jest namiot, jest dw\u00f3jka wolontariuszy i jest krzese\u0142ko, z kt\u00f3rego ch\u0119tnie korzystam. Dziewczyny uwijaj\u0105 si\u0119, jak na ka\u017cdym punkcie staraj\u0105c si\u0119 zadowoli\u0107 moje potrzeby swoim skromnym asortymentem. Niestety nic na ciep\u0142o nie maj\u0105 do jedzenia, s\u0105 tylko kanapki z mas\u0142em orzechowym i d\u017cemem. Z braku lepszej opcji bior\u0119 je w ciemno, ale wydaj\u0105 si\u0119 strasznie suche. Co ja bym da\u0142 za zupk\u0119. M\u0119cz\u0119 pajd\u0119 chleba zapijaj\u0105c j\u0105 du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 coli, po czym tankuj\u0119 swoje bidony do pe\u0142na, ale tu spotyka mnie kolejna przykra niespodzianka. Nie ma cukru. Ale jak to? Na ultramaratonie nie ma cukru?? No po prostu nie ma. Trudno, b\u0119d\u0119 pi\u0107 gorzk\u0105. Bior\u0119 jeszcze jedn\u0105 kanapk\u0119 na drog\u0119 i ruszam w tras\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Na odchodne dziewczyny z obs\u0142ugi dodaj\u0105, \u017ce jestem czwarty. Co?!?! Czwarte miejsce open, ze strat\u0105 mniej wi\u0119cej 15 minut do trzeciego. Ja pieprz\u0119! Ja jestem czwarty na 170 kilometrowej trasie w g\u00f3rach?!?! Co za kosmos! Tego si\u0119 zupe\u0142nie nie spodziewa\u0142em. Dziewczyny zagrzewaj\u0105 mnie do walki o podium, ale nawet nie podejmuj\u0119 si\u0119 tego wyzwania. P\u00f3ki co nie jest \u017ale, ale nogi naprawd\u0119 mnie strasznie ju\u017c bol\u0105, a ja nawet nie jestem w po\u0142owie. Bez kitu, tu jest taki wycisk, t\u0119 tras\u0119 to jaki\u015b psychopata wymy\u015bli\u0142. Jest tak ostro pod g\u00f3r\u0119, tak wchodz\u0105 te podbiegi w dup\u0119, \u017ce ci\u0119\u017cko si\u0119 pozbiera\u0107. Zaczynam si\u0119 ba\u0107 czy to nie jest ma\u0142y pocz\u0105tek mojego ko\u0144ca. Pocieszam si\u0119 tylko faktem, \u017ce skurcz\u00f3w jeszcze nie by\u0142o. Czwarty, nie czwarty, jeszcze zbyt d\u0142uga droga przede mn\u0105, du\u017co si\u0119 mo\u017ce wydarzy\u0107. Najwa\u017cniejsze to robi\u0107 swoje i nie poddawa\u0107 si\u0119. A teraz w drog\u0119 na Luba\u0144!<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Asia Drozdek<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Kilka minut po pi\u0105tej rano s\u0142o\u0144ce wychodzi spomi\u0119dzy drzew i zaczyna si\u0119 ociepla\u0107. Zupe\u0142nie inna aura, ni\u017c poprzedniego dnia. Wygl\u0105da na to, \u017ce mo\u017cna liczy\u0107 na troch\u0119 ciepe\u0142ka. To dobrze, przyda si\u0119. Promienie s\u0142o\u0144ca przebijaj\u0105 si\u0119 przez las, puszczaj\u0105c w moim kierunku ma\u0142e wi\u0105zki \u015bwiat\u0142a. Wygl\u0105da to bajecznie. Dla takich chwil warto zarwa\u0107 nock\u0119 w g\u00f3rach. Tak, tak, wiem \u017ce na Polu Mokotowskim mo\u017cna zaliczy\u0107 podobny widoczek, ale to jednak nie jest to samo. <\/p>\n\n\n\n

Zaraz po 6 rano zegarek nabija mi 91-szy kilometr. Jestem za po\u0142ow\u0105. Ju\u017c teraz bli\u017cej ni\u017c dalej. Od tego momentu z ka\u017cdym kroczkiem jestem coraz bli\u017cej mety, ale jest te\u017c coraz trudniej. Mi\u0119snie mam ju\u017c mocno zm\u0119czone. A jeszcze drugie tyle. Matko i c\u00f3rko. Z drugiej strony wypracowa\u0142em bardzo solidny zapas. 13 godzin na liczniku, a zak\u0142ada\u0142em \u017ce b\u0119d\u0119 tu po 15 godzinach. Idzie naprawd\u0119 \u015bwietnie, oby tylko si\u0142 starczy\u0142o do samego ko\u0144ca. Zbli\u017cam si\u0119 do jakiego\u015b makabrycznego podej\u015bcia na Luba\u0144. Ponad 100 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119 na nieca\u0142ych 500 metrach. B\u0119dzie ci\u0119\u017cko. Zagryzam z\u0119by i lec\u0119 przed siebie.<\/p>\n\n\n\n

Kilkaset metr\u00f3w dalej mijam \u015awierca. Nie jest a\u017c tak dobrze, to nie ja go wymin\u0105\u0142em, tylko go\u015b\u0107 zbiega w\u0142a\u015bnie z Lubania, na kt\u00f3rym jest punkt od\u017cywczy, z kt\u00f3rego wraca si\u0119 t\u0105 sam\u0105 tras\u0105. Okazuje si\u0119, \u017ce mistrz ju\u017c nie prowadzi. Artur Baran go pocisn\u0105\u0142 i najwyra\u017aniej wypracowa\u0142 nad nim du\u017c\u0105 przewag\u0119. Ja trac\u0119 do \u015awierca jakie\u015b 45 minut. Ca\u0142kiem nie\u017ale jak na mi\u0119kk\u0105 frytk\u0119 z nizin, pr\u00f3buj\u0105c\u0105 do\u015bcign\u0105\u0107 mistrza Polski. Troch\u0119 mnie to podnosi na duchu, wi\u0119c z impetem wbijam na podej\u015bcie pod Lubaniem. <\/p>\n\n\n\n

Mam wra\u017cenie, \u017ce Planeta Ziemia si\u0119 przekr\u0119ci\u0142a i poziom sta\u0142 si\u0119 pionem. Musz\u0119 si\u0119 wdrapywa\u0107 pod g\u00f3r\u0119 po porozrzucanych wielkich kamieniach. Masakra jaka\u015b. Jest tak stromo pod g\u00f3r\u0119, \u017ce ja to w\u0142a\u015bciwie stoj\u0119 w miejscu. O ile wcze\u015bniej, podchodz\u0105c pod Lubo\u0144 Wielki mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce jestem leniwcem, to teraz wygl\u0105dam chyba jak rozgwiazda. Moje zm\u0119czone n\u00f3\u017cki ambulakralne robi\u0105 co mog\u0105, \u017ceby pokona\u0107 to wzniesienie, ale na niewiele si\u0119 to zdaje. Tempo mi spada dramatycznie. Do tego zaczyna wia\u0107. Gdzie tam wia\u0107, pizga wiatrem jak w kieleckim. Oczywi\u015bcie wieje prosto w ryj, nie da si\u0119 \u017ceby podwiewa\u0142o od do\u0142u w plecy. Jaka\u015b minimalna pomoc chocia\u017c, nie. Pod g\u00f3r\u0119, pod wiatr, dobrze \u017ce nie pada chocia\u017c, bo mimo \u017ce k\u0142\u00f3d pod nogi nie rzucaj\u0105, to wszechobecne kamulce porozrzucane po ca\u0142ym szlaku r\u00f3wnie\u017c nie pomagaj\u0105. Ja jebi\u0119, ale ci\u0119\u017cko! <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Poranek w g\u00f3rach<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Jest taki kole\u015b, Alex Honnold. Wspinacz, kt\u00f3ry jako pierwszy wdrapa\u0142 si\u0119 na El Capitan w Kaliforni, prawie kilometrow\u0105 pionow\u0105 \u015bcian\u0119, bez \u017cadnego zabezpieczenia. Zaj\u0119\u0142o mu to nieca\u0142e 4 godziny. Gdy Honnold dociera na szczyt, wida\u0107 niesamowite zm\u0119czenie i wyczerpanie na jego twarzy, uwiecznione na filmie Free Solo. Ja przy Alexie wygl\u0105dam jakby mnie kto\u015b przemieli\u0142 przez maszynk\u0119 do mielenia mi\u0119sa, potem zjad\u0142, potem wydali\u0142, a potem jeszcze raz przemieli\u0142 i jeszcze raz zjad\u0142. Tak mnie sponiewiera\u0142o, \u017ce nie wiem co mam robi\u0107. Mam ochot\u0119 si\u0119 po\u0142o\u017cy\u0107 i i\u015b\u0107 spa\u0107. Zmieszany jestem z b\u0142otem, czuj\u0119 si\u0119 jak kupa g\u00f3wna. Co za \u0142omot. <\/p>\n\n\n\n

Czas usi\u0105\u015b\u0107 i odpocz\u0105\u0107. Rozgl\u0105dam si\u0119 w lewo, potem w prawo, ale punktu od\u017cywczego brak. S\u0105 tylko oznaczenia trasy. Trzeba biec dalej. Ja pierdol\u0119, nie mam ju\u017c si\u0142y. Naprawd\u0119, musz\u0119 odsapn\u0105\u0107. Daleko jeszcze? No chyba nie. W\u0142\u0105czam tryb awaryjny i ostatkiem si\u0142 turlam si\u0119 w kierunku Kro\u015bcienka do pi\u0105tego checkpointu. Wiatr wieje teraz jeszcze bardziej, bo jestem na otwartej przestrzeni i to prosto w g\u0119b\u0119. Jedyne co podtrzymuje mnie przy d\u0105\u017ceniu w wyznaczonym kierunku to jaka\u015b chatka troch\u0119 dalej, z kt\u00f3rej unosi si\u0119 ob\u0142ok dymu. Ognisko! Ciepe\u0142ko! Jedzenie! Cywilizacja! Jeszcze chwile mi to zajmuje, ale ostatecznie docieram na miejsce.<\/p>\n\n\n\n

LUBA\u0143 -> ZASADNE (19 km)<\/h3>\n\n\n\n

Siadam przy \u0142awie, od razu doskakuje do mnie dziewczyna i pyta jak mo\u017ce pom\u00f3c, ale nie jestem w stanie wykrzesa\u0107 z siebie ani s\u0142owa. Sapi\u0119, jakbym mia\u0142 zaraz wyzion\u0105\u0107 ducha i pokazuj\u0119 na migi, \u017ceby da\u0142a mi chwil\u0119 to si\u0119 wezm\u0119 w gar\u015b\u0107. \u017byj\u0119! Coli poprosz\u0119. Co na ciep\u0142o macie? Ziemniaczki z ogniska? Ok, dwa poprosz\u0119! I du\u017co soli. Dostaj\u0119 te\u017c \u015bwie\u017c\u0105 herbatk\u0119, ale niestety znowu nie ma cukru. Kurde, dlaczego nie macie cukru?!?! Dopiero zam\u00f3wili i jedzie. Je\u015bli poczekam to mi do\u0142o\u017c\u0105. Ale w sumie to nie wiadomo kiedy to b\u0119dzie. Yhy… <\/p>\n\n\n\n

Pr\u00f3buj\u0119 zje\u015b\u0107 pieczone ziemniaczki, ale od wiatru skostnia\u0142y mi palce i mam z tym du\u017ce trudno\u015bci. Matkobosko, nawet siedz\u0105c nie idzie odpocz\u0105\u0107. Niby grzeje mnie ciep\u0142o od ogniska, ale tylko w plecy. R\u0119ce mi si\u0119 telepi\u0105, ledwo udaje mi si\u0119 trafi\u0107 kawa\u0142kiem ziemniaka do paszczy. Nie ma co tu traci\u0107 czasu, musz\u0119 ucieka\u0107 w jakie\u015b os\u0142oni\u0119te rejony. Wci\u0105gam resztki jedzenia i zbieram si\u0119 w dalsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 trasy. Ju\u017c odchodz\u0119 od stolika, kiedy wolontariusza wo\u0142a za mn\u0105, \u017ce cukier dojecha\u0142. Zbawienie! Dawaj, ino chy\u017co, bo mi zimno! Wrzucaj\u0105 mi po kilka kostek do ka\u017cdego bidonu, sam nie jestem w stanie tego zrobi\u0107 ze wzgl\u0119du na zmarzni\u0119te d\u0142onie. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce wolontariusze pomagaj\u0105 dos\u0142ownie we wszystkim. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Punkt od\u017cywczy na Lubaniu<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Przed 7 rano walcz\u0119 ponownie z kamieniami pod Lubaniem, tym razem wlok\u0105c si\u0119 w d\u00f3\u0142. Pilnuj\u0119 ka\u017cdego kroku, nadal trz\u0119s\u0119 si\u0119 z zimna, ale przynajmniej ju\u017c tak nie gwi\u017adzi jak na g\u00f3rze. Strasznie dosta\u0142em w ko\u015b\u0107 na tym kr\u00f3tkim odcinku. Poza zm\u0119czeniem fizycznym wszystko mi skostnia\u0142o. Jest mi zwyczajnie zimno. Dopiero po dotarciu na wyp\u0142aszczenie, pr\u00f3buj\u0119 biec, \u017ceby si\u0119 rozgrza\u0107, ale troch\u0119 to potrwa zanim \u015bwie\u017ca krew dotrze we wszystkie zakamarki mojego cia\u0142a. Psychopaci uk\u0142adali t\u0105 tras\u0119. Nic mi tak nie spu\u015bci\u0142o \u0142omotu jak to podej\u015bcie pod Luba\u0144. I kiedy my\u015bla\u0142em, \u017ce najgorsze za mn\u0105, musia\u0142em jeszcze stamt\u0105d zej\u015b\u0107. Prawie si\u0119 pop\u0142aka\u0142em. To jest m\u00f3j najwolniejszy kilometr z ca\u0142ej trasy. Masakra, jak zmarz\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

P\u00f3\u0142 godziny zajmuje mi zbieg do Ochotnicy Dolnej. Na dobr\u0105 spraw\u0119 to dopiero na dole odzyskuj\u0119 czucie w r\u0119kach i mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce nie jest mi zimno. Nie powiem te\u017c, \u017ce jest mi ciep\u0142o, ale to zaraz powinno si\u0119 zmieni\u0107. Nast\u0119pny przystanek to Gorc, kt\u00f3ry le\u017cy jakie\u015b 7,5 km dalej i 700 metr\u00f3w wy\u017cej. Ale to dopiero za chwil\u0119, tymczasem biegn\u0105c przez Ochotnic\u0119 zaczepia mnie jaka\u015b starsza pani i pyta:
– Dok\u0105d tak biegniecie? Mo\u017ce na Gorc?
– Troch\u0119 dalej, do Kasinki Ma\u0142ej. – Odpowiadam, cho\u0107 tak naprawd\u0119 to do Bazy Lubogoszcz, ale nie chce mi si\u0119 t\u0142umaczy\u0107 a\u017c tak dok\u0142adnie, tym bardziej, \u017ce nie wiem jak popularne jest to miejsce w\u015br\u00f3d lokals\u00f3w.
– \u0141oooooo matko! – Odpowiada kobieta. – To chyba Was b\u0119d\u0105 nogi bole\u0107.
– Oj b\u0119d\u0105!- W zasadzie to ju\u017c bol\u0105, dodaj\u0119 w my\u015blach, a b\u0119dzie tylko gorzej…<\/p>\n\n\n\n

W\u0119druj\u0119 w g\u00f3r\u0119 zielonym szlakiem, nogi mi wchodz\u0105 w dup\u0119, jest naprawd\u0119 strasznie ci\u0119\u017cko, wi\u0119c robi\u0119 przystanek na jeszcze jedno siku. Ju\u017c nie licz\u0119 ile ich by\u0142o. Straci\u0142em rachub\u0119. Strasznie du\u017co jak na mnie. Z drugiej strony pi\u0107 te\u017c mi si\u0119 chce, to pij\u0119. Mam wra\u017cenie, \u017ce to takie przelewanie p\u0142yn\u00f3w przez organizm. Jedn\u0105 stron\u0105 wlewam, drug\u0105 wszystko wypada. Wygl\u0105da na to, \u017ce przynajmniej dobrze si\u0119 nawadniam. No i ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce wszystko przewala si\u0119 tylko jedn\u0105 stron\u0105. Pami\u0119tam dobrze moje problemy \u017co\u0142\u0105dkowe z \u0141emkowyny, tym razem jednak instalacja pracuje jak nale\u017cy. Oby tak dalej, bo jeszcze d\u0142uga droga przede mn\u0105. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ochotnica<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Podej\u015bcie pod Gorc ci\u0105gnie si\u0119 przez p\u00f3\u0142torej godziny. Wlok\u0119 si\u0119 strasznie powoli. Uda ju\u017c nie maj\u0105 si\u0142y. Ka\u017cdy kilometr zajmuje mi \u015brednio 11 minut. W zasadzie to marz\u0119 o tym, \u017ceby si\u0119 zatrzyma\u0107. Usi\u0105\u015b\u0107 na chwil\u0119 w trawce, na s\u0142oneczku, podelektowa\u0107 si\u0119 pi\u0119knym dniem. Jednak wiem, \u017ce je\u015bli posadz\u0119 ty\u0142ek, to ju\u017c go wi\u0119cej nie podnios\u0119. Strasznie si\u0119 zmasakrowa\u0142em. Bez kijk\u00f3w bym si\u0119 tutaj zupe\u0142nie zap\u0142aka\u0142. Zastanawiam si\u0119 jak si\u0119 czuj\u0105 teraz ludzie, kt\u00f3rzy lec\u0105 t\u0105 tras\u0119 bez wspomagania si\u0119 r\u0119kami. Ci to dopiero maj\u0105 przejebane. Kurde, czyli jednak nie mam najgorzej. Nie ma co si\u0119 mazgai\u0107! Poza tym, \u017ce nie mam zupe\u0142nie si\u0142, to generalnie jest ca\u0142kiem ok. Skurcze nadal mnie nie atakuj\u0105, mam co je\u015b\u0107, mam co pi\u0107, nied\u0142ugo b\u0119dzie punkt od\u017cywczy i drugi przepak, wi\u0119c b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 za\u0142o\u017cy\u0107 \u015bwie\u017ce ciuszki, co jest du\u017cym udogodnieniem ze wzgl\u0119du na otaczaj\u0105cy mnie amoniakowy smr\u00f3d. Tragedii nie ma, bo w oczy jeszcze nie szczypie, ale suche ubranie z pewno\u015bci\u0105 poprawi mi znacznie samopoczucie. <\/p>\n\n\n\n

Oko\u0142o 9 rano zaczynam zbieg do Zasadnego. Przyda\u0142oby si\u0119 co\u015b wrzuci\u0107 na ruszt, bo dawno jad\u0142em. Wykopuj\u0119 swoj\u0105 kie\u0142bask\u0119 ro\u015blinn\u0105, ale jako\u015b ci\u0119\u017cko mi wchodzi. Sucha strasznie si\u0119 wydaje. Ci\u0119\u017cko mi j\u0105 prze\u0142kn\u0105\u0107, wi\u0119c popijam j\u0105 du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 herbaty. Zupk\u0119 jak\u0105\u015b bym zjad\u0142. Mo\u017ce co\u015b b\u0119dzie na punkcie od\u017cywczym ju\u017c za kilka chwil, bo na suchym prowiancie daleko nie poci\u0105gn\u0119. <\/p>\n\n\n\n

ZASDNE -> RZEKI (12 km)<\/h3>\n\n\n\n

Drugi przepak znajduje si\u0119 pod chmurk\u0105. Siadam na \u0142aweczce, dziewczyny z obs\u0142ugi pomagaj\u0105 mi si\u0119 ogarn\u0105\u0107 i przynosz\u0105 worek z ciuchami na zmian\u0119. Z rzeczy na ciep\u0142o jest tortilla. Rzucam jakie\u015b bluzgi pod nosem, \u017ca\u0142uj\u0105c, \u017ce po raz kolejny nie ma zupki, ale co\u015b zatankowa\u0107 musz\u0119. Pr\u00f3buj\u0119 tortill\u0119, ale nic z tego. Jestem ju\u017c tak zm\u0119czony, \u017ce mam wra\u017cenie jakbym jad\u0142 pude\u0142ko tekturowe. Nawet przepijanie nie pomaga. Przepraszam, ale nie dam rady tego zje\u015b\u0107. Dziewczyny si\u0119 nie gniewaj\u0105 i dodaj\u0105, \u017ce wcale si\u0119 nie dziwi\u0105. Dobrze, \u017ce maj\u0105 pomara\u0144cze, wi\u0119c chocia\u017c cz\u0119\u015bciowo jestem w stanie dostarczy\u0107 sobie jakie\u015b kalorie. W tym samym momencie ko\u0144cz\u0119 si\u0119 przebiera\u0107. Suche i \u015bwie\u017ce ubranie to fantastyczne uczucie. Decyduj\u0119 si\u0119 zosta\u0107 w bluzie, poniewa\u017c zak\u0142adam, \u017ce teraz mocno zwolni\u0119, wi\u0119c nie b\u0119d\u0119 si\u0119 tak bardzo rozgrzewa\u0107 mechanicznie. Na nowe buty nawet nie patrz\u0119. P\u00f3ki co Altry spisuj\u0105 si\u0119 fenomenalnie. S\u0105 wprawdzie ca\u0142e ub\u0142ocone, ale zupe\u0142nie mi to nie przeszkadza. W ko\u0144cu to nie rewia mody, tylko bieg g\u00f3rski.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Suche ciuszki!<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W mi\u0119dzyczasie ucinamy sobie przyjazn\u0105 pogaduch\u0119 z dziewczynami i dowiaduj\u0119 si\u0119 \u017ce Baran nadal prowadzi a ja jestem trzeci. \u017be co prosz\u0119?? No Baran pierwszy, za nim jaki\u015b inny kole\u015b, a potem ja. No a \u015awierc??? A zobacz tam. Dziewczyna wskazuje palcem na samoch\u00f3d, kt\u00f3ry dopiero dostrzegam, za kt\u00f3rym stoi Marcin \u015awierc i ucina sobie z kim\u015b pogaduchy. Ewidentnie mu si\u0119 nigdzie nie \u015bpieszy. \u015awiat zwalnia. Pr\u00f3buj\u0119 przeanalizowa\u0107 co si\u0119 dzieje, ale do ko\u0144ca to do mnie nie dociera. Najwyra\u017aniej mistrz polski zrezygnowa\u0142 z dalszej rywalizacji, co przesuwa mnie w klasyfikacji generalnej na trzecie miejsce. Podium. Co\u015b o czym zawsze skrycie marzy\u0142em, ale nigdy nie rozpatrywa\u0142em jako mo\u017cliwe do osi\u0105gni\u0119cia. Przecie\u017c ja jestem z nizin! Jakby mi kto\u015b na starcie powiedzia\u0142, \u017ce b\u0119d\u0119 walczy\u0107 o podium to bym go delikatnie m\u00f3wi\u0105c wy\u015bmia\u0142. A teraz? <\/p>\n\n\n\n

Teraz nie wiem co robi\u0107. Jestem totalnie wypompowany. Do mety zosta\u0142o jeszcze 70 zajebi\u015bcie d\u0142ugich i stromych kilometr\u00f3w. W tym b\u0119dzie 8 mniejszych lub wi\u0119kszych podej\u015b\u0107, z czego jedno na Lubo\u0144 i jedno na Szczebel. Nie mam poj\u0119cia ile mam przewagi nad czwartym zawodnikiem, ale z pewno\u015bci\u0105 b\u0119d\u0119 ju\u017c wytraca\u0107 na pr\u0119dko\u015bci. Jednak wizja szansy stani\u0119cia na najni\u017cszym poziomie podium robi swoje. Adrenalina znowu zaczyna zaczyna wchodzi\u0107 na wysokie obroty. T\u0119tno mi przy\u015bpiesza, ci\u015bnienie krwi ro\u015bnie, a \u017arenice si\u0119 rozszerzaj\u0105. Szanse raczej mam marne, \u017ceby utrzyma\u0107 t\u0119 pozycj\u0119, ale skoro ju\u017c dotar\u0142em tak daleko to teraz si\u0119 nie poddam. Nogi wprawdzie pieru\u0144sko mnie bol\u0105, ale w tym momencie nie dbam o to. Musz\u0119 znale\u017a\u0107 w sobie jeszcze wystarczaj\u0105co pok\u0142ad\u00f3w energii na te kolejne 70 kilometr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Zrywam si\u0119 z \u0142awki w tempie osiemdziesi\u0119ciolatka. Te kilka minut sp\u0119dzonych w pozycji siedz\u0105cej pozwoli\u0142o zastygn\u0105\u0107 troch\u0119 moim zm\u0119czonym ju\u017c mi\u0119\u015bniom, a pobudka w og\u00f3le im si\u0119 nie podoba. Pierwsze kroki stawiam jak ruski saper szukaj\u0105cy miny l\u0105dowej, sadz\u0105c coraz to pokraczniejsze kroki. Wiem, \u017ce potrzebuj\u0119 kilkuset metr\u00f3w zanim organizm zrozumie, \u017ce \u0142omot jeszcze si\u0119 nie sko\u0144czy\u0142 i trzeba czym pr\u0119dzej wraca\u0107 na wysokie obroty. Poruszaj\u0105c si\u0119 nie-do-ko\u0144ca tanecznym krokiem mijam \u015awierca, a kto\u015b z jego ekipy \u017cyczy mi powodzenia. Dzi\u0119ki! Z pewno\u015bci\u0105 si\u0119 przyda.<\/p>\n\n\n\n

Rzucam si\u0119 p\u0119dem w dalsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 trasy, cho\u0107 pr\u0119dko\u015b\u0107 nie jest zawrotna. Jeszcze przez kilkaset metr\u00f3w trasa prowadzi w d\u00f3\u0142, co wystarcza, \u017cebym si\u0119 z powrotem rozrusza\u0142, jednak ju\u017c po chwili zaczyna si\u0119 kolejne podej\u015bcie na Gorc. Adrenalina robi swoje i pcha mnie do przodu, ale mi\u0119\u015bnie nie daj\u0105 si\u0119 tak \u0142atwo przekona\u0107. Nakr\u0119cam si\u0119 powtarzaj\u0105c sobie w my\u015blach: trzecie miejsce, podium, ja jebi\u0119, trzecie miejsce, podium, ja jebi\u0119, i tak w k\u00f3\u0142ko. Co chwila nerwowo odwracam si\u0119 za siebie, \u017ceby sprawdzi\u0107 czy kto\u015b mnie goni, ale konkurencji na ten moment brak. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Pi\u0119kne i daj\u0105ce w ko\u015b\u0107 Gorce<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Po godzinie zbli\u017cam si\u0119 do upragnionego szczytu, w duchu zaczynam si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce w ko\u0144cu b\u0119dzie troch\u0119 w d\u00f3\u0142 i b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 nadrobi\u0107 kilka straconych minut, jednak moja rado\u015b\u0107 nie trwa d\u0142ugo i zostaje zburzona odg\u0142osem ko\u0144c\u00f3wek kijk\u00f3w uderzaj\u0105cych o ziemi\u0119. Nie to, \u017ce s\u0142ysz\u0119 pukanie, kto\u015b napieprza kijami raz za razem. \u0141aduje tak, \u017ce jakby zatrzyma\u0142 si\u0119 w miejscu to po kilku chwilach zrobi\u0142aby si\u0119 pod nim dziura od tych uderze\u0144, a jakby go postawili w kopalni odkrywkowej to z powodzeniem m\u00f3g\u0142by zast\u0105pi\u0107 te ogromne koparki wielonaczyniowe i wyrobi\u0107 300% normy. <\/p>\n\n\n\n

Kole\u015b leci jak przecinak. Rzucam spojrzenie przez rami\u0119, z nadziej\u0105 \u017ce jestem tak zm\u0119czony, \u017ce to tylko omamy s\u0142uchowe, kt\u00f3re zaraz przejd\u0105 w halucynacje, ale nie. Nie ma tak dobrze. Rzeczywi\u015bcie kto\u015b mi siedzi na plecach. Czuj\u0119 si\u0119 jak zwierzyna \u0142owna spieprzaj\u0105ca spod ambony w lesie. Robi\u0119 co mog\u0119, \u017ceby tanio sk\u00f3ry nie sprzeda\u0107, ale ju\u017c tak mnie wszystko boli, \u017ce zwyczajnie nie mam si\u0142y prze\u0107 do przodu. Przegra\u0142em. Jestem zbyt mi\u0119kki. Trudno. S\u0105 mocniejsi nic nie poradz\u0119. Jeszcze raz spogl\u0105dam za siebie, a kole\u015b jest ju\u017c kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w za mn\u0105. Nasze spojrzenia si\u0119 spotykaj\u0105 i on w tym momencie parska \u015bmiechem dodaj\u0105c: wyluzuj, ja si\u0119 nie \u015bcigam. Patrz\u0119 na niego, rzeczywi\u015bcie nie ma numeru startowego. Turysta. Ale cyrk. Facet zr\u00f3wnuje si\u0119 ze mn\u0105 i zagaduje, \u017ce on sobie tylko tutaj trenuje i chodzi od parkingu na sam szczyt, a potem w drug\u0105 stron\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Co za ulga! Przed chwil\u0105 nie wiedzia\u0142em czy pr\u0119dzej si\u0119 pop\u0142acz\u0119 czy mo\u017ce zwal\u0119 w gacie z tego wysi\u0142ku, a teraz mam ochot\u0119 ta\u0144czy\u0107 z rado\u015bci. Turysta mnie dogoni\u0142. Dobre sobie. Gaw\u0119dzimy chwil\u0119 o Ultra Trail Ma\u0142opolska, po czym pytam go czy widzia\u0142 w takim razie kogo\u015b na dole, kto r\u00f3wnie\u017c bierze udzia\u0142 w biegu.
– No Marcina widzia\u0142em.
– Jakiego Marcina?
– No \u015awierca!
– To on nie zszed\u0142 z trasy?!?!
– No raczej nie, skoro biegnie.
– Ja prdl…. – nogi si\u0119 pode mn\u0105 uginaj\u0105.
– Ale patrz\u0105c na to ile ma do ciebie, to raczej ci\u0119 nie dojdzie… – dodaje widz\u0105c moj\u0105 markotn\u0105 min\u0119.
– Ale mnie ju\u017c tak wszystko boli, \u017ce raczej jednak mnie dogoni…
B\u0119d\u0119 oczywi\u015bcie walczy\u0107, ale szanse nik\u0142e na obronienie tej pozycji. Turysta m\u00f3wi, \u017cebym si\u0119 nie poddawa\u0142 i \u017cebym walczy\u0142, tyle \u017ce ja walcz\u0119 ju\u017c od 117 kilometr\u00f3w i obawiam si\u0119, \u017ce szala zwyci\u0119stwa przechyla si\u0119 niebezpiecznie na korzy\u015b\u0107 moich oponent\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n

Po chwili mijam 2\/3 trasy. Od nieca\u0142ych 18 godzin jestem na nogach. Pomimo ogromnego zm\u0119czenia, nadal jestem ponad 2 godziny przed planowanym czasem. Przede mn\u0105 najtrudniejsza cz\u0119\u015b\u0107 trasy. P\u00f3ki co zbiegam niebieskim szlakiem do Rzek na kolejny punkt od\u017cywczy. Robi\u0119 co mog\u0119, \u017ceby uciec \u015awiercowi, ale \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce przede mn\u0105 jeszcze ponad 50 kilometr\u00f3w ka\u017ce mi si\u0119 zastanowi\u0107 nad zasadno\u015bci\u0105 \u017cy\u0142owania si\u0119. Mo\u017ce to nie ma sensu. To troch\u0119 tak jakbym ucieka\u0142 przed Pudzianem w klatce KSW. Mo\u017ce i chwilowo jestem szybszy, ale pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej to on mnie dopadnie i zostanie ze mnie miazga. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Poza tym musz\u0119 przyj\u0105\u0107 jakie\u015b warto\u015bci od\u017cywcze. Na poprzednim punkcie prawie nic nie zjad\u0142em, bo ta tortilla zwyczajnie mi nie podchodzi\u0142a. Mam wielk\u0105 nadziej\u0119, \u017ce tym razem b\u0119dzie co\u015b lepiej tolerowanego przez m\u00f3j brzuszek. Przekonam si\u0119 ju\u017c za 2 kilometry.<\/p>\n\n\n\n

RZEKI -> OBIDOWA (18 km)<\/h3>\n\n\n\n

Kolejny punkt od\u017cywczy pod chmurk\u0105. Siadam na sk\u0142adanym krzese\u0142ku a dw\u00f3ch wolontariuszy skacze wok\u00f3\u0142 mnie pytaj\u0105c jak mog\u0105 pom\u00f3c. Niestety nic na ciep\u0142o nie ma, wi\u0119c wizja gor\u0105cej zupki w\u0142a\u015bnie ulatnia si\u0119 z mojej g\u0142owy generuj\u0105c \u0142zy smutku w k\u0105cikach moich oczu. Maj\u0105 nale\u015bniki z d\u017cemem. Pr\u00f3buj\u0119, ale nic z tego. To nie nale\u015bniki. To jakie\u015b pude\u0142ka papierowe posmarowane d\u017cemem. Kurde nie jestem w stanie tego prze\u0142kn\u0105\u0107. Mam wra\u017cenie, \u017ce zaraz b\u0119dzie cofka. Odpuszczam i wciskam w siebie kolejne pomara\u0144cze. S\u0142abo to wygl\u0105da. Na dok\u0142adk\u0119 na tym punkcie ponownie nie ma cukru, wi\u0119c czeka mnie gorzka herbata na trasie. Sama w sobie nie jest taka z\u0142a, ale ja od 30 km prawie nic nie zjad\u0142em. Cukier da\u0142by mi cho\u0107 odrobin\u0119 energii.<\/p>\n\n\n\n

\u017beby tego by\u0142o ma\u0142o, 5 minut po mnie na punkt od\u017cywczy przybiega Marcin \u015awierc. Wprawdzie nikt nie rozk\u0142ada mu czerwonego dywanu, ale mina i tak mi rzednie. Tym bardziej, \u017ce ja ledwo \u017cyj\u0119, a on wygl\u0105da jakby wyskoczy\u0142 po bu\u0142ki do osiedlowego z rana. Z drugiej strony czego ja si\u0119 spodziewa\u0142em? \u017be dam rad\u0119 mistrzowi Polski? \u017be pocisn\u0119 go, bo w przygotowaniach do tego biegu pokona\u0142em 6000 metr\u00f3w przewy\u017csze\u0144? Spali\u0142em si\u0119. Sko\u0144czy\u0142em si\u0119. Nie mam mocy. Dw\u00f3jki mam ju\u017c tak zm\u0119czone, \u017ce nie mam si\u0142y podchodzi\u0107. Nawet z kijkami jest tak ci\u0119\u017cko, \u017ce wlok\u0119 si\u0119 jak d\u017cd\u017cownica. Jeszcze na p\u0142askim to co\u015b pr\u00f3buj\u0119 walczy\u0107, ale generalnie rzecz bior\u0105c na takim dystansie jestem zbyt mi\u0119kka frytka. Do tego \u017co\u0142\u0105dek mi si\u0119 buntuje, nic nie chce je\u015b\u0107, to znaczy w sumie to chce je\u015b\u0107, czuj\u0119, \u017ce jestem g\u0142odny, ale zwyczajnie nic mi ju\u017c nie podchodzi. Z pewno\u015bci\u0105 nie jestem w stanie w siebie wmusi\u0107 tych sta\u0142ych posi\u0142k\u00f3w. Jaka\u015b zupka by si\u0119 przyda\u0142a. A te tortille i nale\u015bniki s\u0105 dla mnie jak papier \u015bcierny. No nie da si\u0119 tego je\u015b\u0107. Zupka powinna by\u0107. Zupka wchodzi… Zjad\u0142bym jak\u0105\u015b zupk\u0119. Ze \u0142zami w oczach przypominam sobie roso\u0142ek na przedostatnim punkcie \u0141emkowyny, kt\u00f3ry da\u0142 mi kopa i pozwoli\u0142 dolecie\u0107 do mety. To samo by\u0142o w Ultramaratonie Bieszczadzkim<\/a><\/strong>. Tam r\u00f3wnie\u017c ros\u00f3\u0142 na ostatnim checkpoint-cie postawi\u0142 mnie na nogi.<\/p>\n\n\n\n

Ci\u0119\u017cko. P\u0142aka\u0107 mi si\u0119 chce. Fajnie by\u0142o przez chwil\u0119 pomarzy\u0107. Wyobrazi\u0107 sobie siebie na podium. Jaki\u015b pucharek pewnie daj\u0105, czy tam statuetk\u0119. Wszystko jedno. Fajnie by\u0142by kiedy\u015b stan\u0105\u0107 na tym rusztowaniu, cho\u0107by na najni\u017cszym szczebelku. Najwyra\u017aniej nie tym razem. W sumie jak o tym pomy\u015ble\u0107, to nie mam co si\u0119 mazgai\u0107. Idzie mi naprawd\u0119 zajebi\u015bcie. W ko\u0144cu, je\u015bli nie b\u0119dzie tego podium to \u015bwiat si\u0119 przecie\u017c nie sko\u0144czy. To by\u0142a ostatnia rzecz, jakiej bym si\u0119 spodziewa\u0142, wi\u0119c nie ma co robi\u0107 z tego powodu dramatu. Mo\u017ce innym razem si\u0119 uda. Niech \u015awierc leci walczy\u0107 o swoje, a ja b\u0119d\u0119 robi\u0107 swoje. Cel 30 godzin powinien da\u0107 si\u0119 zrealizowa\u0107, nie poddaj\u0119 si\u0119. Walka trwa. A jak dobiegn\u0119 to i tak uwa\u017cam, \u017ce jestem kozak. Je\u015bli dobiegn\u0119, bo ju\u017c jest tak ci\u0119\u017cko…<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Mateusz Lewita<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ja pierdol\u0119, jak mi ci\u0119\u017cko. Jest naprawd\u0119 tak przejebane, \u017ce brakuje mi s\u0142\u00f3w. Jestem mega zawiedziony punktami od\u017cywczymi. Bardzo skromnie s\u0105 zaopatrzone, a niekt\u00f3re nie maj\u0105 nawet cukru do herbaty, przez co jest ona strasznie gorzka. A ja potrzebuj\u0119 paliwa. Musz\u0119 zatankowa\u0107, bo nie mam si\u0142y. Nie mam czym biec. Po prostu brak mi mocy. No nic. Walcz\u0119. Ciekawe, \u017ce \u015awierc mnie jeszcze nie dogoni\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Na 130-tym kilometrze \u015awierca jak nie by\u0142o tak nie ma. Zaniem\u00f3g\u0142 jeszcze bardziej ni\u017c ja? Da si\u0119 tak w og\u00f3le? Czy po prostu zn\u0119ca si\u0119 nade mn\u0105 psychicznie. Mo\u017ce czai si\u0119 tam za drzewem i czeka, \u017ceby mnie jeszcze bardziej upokorzy\u0107? Do mety zosta\u0142 mi dystans maratonu. B\u0119dzie to najtrudniejszy maraton w moim \u017cyciu. Nie b\u0119dzie podium, nie mam si\u0119 co oszukiwa\u0107, ale nie poddam si\u0119 ju\u017c teraz. B\u0119d\u0119 si\u0119 czo\u0142ga\u0142 i si\u0119 wczo\u0142gam na t\u0119 met\u0119, cho\u0107bym mia\u0142 to zrobi\u0107 jutro! Uko\u0144cz\u0119 ten bieg! Nie poddam si\u0119! <\/p>\n\n\n\n

Kilka kilometr\u00f3w dalej docieram do schroniska na Turbaczu. Sceneria diametralnie si\u0119 zmieni\u0142a. Nieca\u0142e 11 godzin temu by\u0142o tu zupe\u0142nie ciemno, sta\u0142em sam na \u015brodku placu, zastanawiaj\u0105c si\u0119 w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 i\u015b\u0107. Teraz to miejsce t\u0119tni \u017cyciem. Tury\u015bci robi\u0105 sobie przerw\u0119 na posi\u0142ek, wszystkie stoliki na zewn\u0105trz zaj\u0119te, pogoda dopisuje, masa ludzi stoi przy prowizorycznym tarasie widokowym i strzela fotki. Podchodz\u0119 bli\u017cej i… s\u0105… Tatry… Taterki…. ale fantastyczny widok. Co\u015b pi\u0119knego. Musz\u0119 stan\u0105\u0107. Odpocz\u0105\u0107 chwil\u0119. Te\u017c zrobi\u0119 fotk\u0119. Niech si\u0119 oczy naciesz\u0105. Na chwil\u0119 zapominam o zm\u0119czeniu, o tym, \u017ce nogi bol\u0105, \u017ce nocka zarwana, \u017ce g\u0142odny jestem. Nic si\u0119 nie liczy. Delektuj\u0119 si\u0119 widokiem \u0142a\u0144cuchu Karpat odleg\u0142ego o jakie\u015b 30 km ode mnie. Czas przestaje si\u0119 liczy\u0107. M\u00f3g\u0142bym tak tu zosta\u0107. Ale b\u0142ogo… Chwilo trwaj… <\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Z zadumy wyrywa mnie jaki\u015b turysta przechodz\u0105cy obok. Pyta dok\u0105d teraz. Odpowiadam, \u017ce do Obidowej. A ile masz ju\u017c w nogach? 135. Nic nie m\u00f3wi. Bije tylko brawo i \u017cyczy mi powodzenia. To chyba taka delikatna sugestia, \u017ce musz\u0119 si\u0119 ju\u017c zawija\u0107. W sumie racja. Pozosta\u0142e 38km samo si\u0119 nie przebiegnie. Ju\u017c niedaleko. Tak sobie wmawiam. Po 2 minutach i 28 sekundach ruszam w dalsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 drogi. <\/p>\n\n\n\n

Jest kilka minut przed drug\u0105. Pora obiadowa, a ja czuj\u0119, \u017ce zaraz zejd\u0119. Odcina mnie. Musz\u0119 co\u015b zje\u015b\u0107, bo zaraz padn\u0119 tu jak d\u0142ugi i chyba tylko d\u017awig Herkules Grove b\u0119dzie w stanie mnie podnie\u015b\u0107. Si\u0119gam do kieszeni po kolejne kie\u0142baski, ale ju\u017c sam ich zapach mnie odrzuca. No nie zjem ich. Nie dam rady. Cheddar wywo\u0142uje podobn\u0105 alergiczn\u0105 reakcj\u0119. Mam 9 kilometr\u00f3w do Obidowej. Wiem, \u017ce tam czeka nam mnie ratunek w postaci krupniku. Tyle, \u017ce ja tam musz\u0119 najpierw dobiec i obawiam si\u0119, \u017ce na rezerwie nie dojad\u0119. Co robi\u0107, co robi\u0107? Grzebi\u0119 w swoich zapasach i wykopuj\u0119 2 Snickersy. Zosta\u0142y mi na czarn\u0105 godzin\u0119. W sumie to czarniejszej ni\u017c obecna za bardzo nie jestem w stanie sobie wyobrazi\u0107. To jest ten moment.<\/p>\n\n\n\n

Odpakowuj\u0119 je i wciskam w siebie jednego po drugim. Prawie puszczam pawia, bo \u017co\u0142\u0105dek nie jest sk\u0142onny wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107, ale ja te\u017c nie poddaj\u0119 si\u0119 bez walki. \u017bryj! Przyj\u0119\u0142o si\u0119 z trudem, przepite prawie po\u0142ow\u0105 bidonu gorzkiej herbaty. Najwa\u017cniejsze, \u017ce si\u0119 uda\u0142o. Teraz czekam na efekty i truchtam do Obidowej. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Bartek Konopka<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

OBIDOWA -> RABKA ZARYTE (13 km)<\/h3>\n\n\n\n

Wp\u00f3\u0142 do trzeciej wbijam do poznanej mi 13 godzin temu wypo\u017cyczalni sprz\u0119tu narciarskiego przerobionej na punkt od\u017cywczy. Dobieg\u0142em! Snickersy da\u0142y rad\u0119. Czuj\u0119 si\u0119 perfidnie. Wszystko mnie boli, nie mam si\u0142y, ale nadal jestem w grze. Ma\u0142o tego, nadal jestem na trzeciej pozycji. Nie mam poj\u0119cia co si\u0119 z tym \u015awiercem sta\u0142o. Czy jednak zszed\u0142 z trasy, czy przepali\u0142 si\u0119 jeszcze bardziej ni\u017c ja. A nawet je\u015bli tak, to nie mam te\u017c poj\u0119cia jak\u0105 mam przewag\u0119 nad kolejnym zawodnikiem ze stawki. Od 30 kilometr\u00f3w broni\u0119 podium i jak na razie, pomimo wszelkich przeciwno\u015bci i ku mojemu zdziwieniu, nawet mi si\u0119 to udaje. Co za sza\u0142. Zatem czas przej\u015b\u0107 do reanimacji, a nast\u0119pnie do dalszej walki.<\/p>\n\n\n\n

Na pierwszy rzut idzie krupniczek. Musz\u0119 koniecznie co\u015b zje\u015b\u0107, bo ju\u017c mi si\u0119 zaczyna delirka. Trz\u0119s\u0105cymi si\u0119 r\u0119kami przechylam kubek z paruj\u0105c\u0105 zupk\u0105 i wlewam w siebie ca\u0142\u0105 zawarto\u015b\u0107. Dawno temu by\u0142y takie reklamy oleju silnikowego, kt\u00f3re wizualizowa\u0142y jak Castrol Edge Professional Longlife III 5W-30 dociera do najg\u0142\u0119bszych zakamark\u00f3w silnika. Obraz przesuwa\u0142 si\u0119 jakimi\u015b uszczelkami, czy tam rurkami docieraj\u0105c ostatecznie do obracaj\u0105cych si\u0119 t\u0142ok\u00f3w, pod\u0105\u017caj\u0105c za z\u0142ocistym g\u0119stym p\u0142ynem, kt\u00f3ry momentalnie zapewnia\u0142 idealne smarowanie mechanicznych komponent\u00f3w silnika. Dok\u0142adnie tak si\u0119 teraz czuj\u0119. Ta zupka dzia\u0142a na mnie lepiej ni\u017c Mother Box i Flash na cia\u0142o Clarka Kenta w Lidze Sprawiedliwo\u015bci. Wracam do \u017cycia i do tego nie trac\u0119 pami\u0119ci. Wiem doskonale gdzie jestem, wiem co mam robi\u0107. Prosz\u0119 o dok\u0142adk\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Teraz cola. Poprosz\u0119 kubek coli. Klei g\u0119b\u0119, ale dobrze wchodzi i jest mocnym strza\u0142em cukru od r\u0119ki. Przyda mi si\u0119. Nast\u0119pnie bior\u0119 kilka kawa\u0142k\u00f3w pomara\u0144czy i k\u0105tem oka dostrzegam jeszcze jeden ma\u0142y skarb. Piwo. Bezalkoholowe. Mog\u0119? Dziewczyny kiwaj\u0105 g\u0142owami i lej\u0105 po \u015bciance z pian\u0105 na dwa palce. \u0141oessuuu, jakie dobre… <\/p>\n\n\n\n

Wystarczy. Nie mog\u0119 przegi\u0105\u0107 pa\u0142y w drug\u0105 stron\u0119, bo przede mn\u0105 jeszcze 32 km. <\/p>\n\n\n\n

Wychodz\u0119 z punktu od\u017cywczego i ruszam w dalsz\u0105 drog\u0119. Nogi nie chc\u0105 ju\u017c biec. Najwyra\u017aniej musz\u0119 jeszcze chwil\u0119 odczeka\u0107, zanim pr\u0105d z powrotem pop\u0142ynie. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie przede mn\u0105 relatywnie kr\u00f3tki i \u0142atwy odcinek, bo b\u0119dzie g\u0142\u00f3wnie z g\u00f3rki. G\u0142\u00f3wnie, bo na pocz\u0105tek musz\u0119 si\u0119 wdrapa\u0107 prawie 200 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119 na niewiele ponad kilometrowym odcinku. Ponad 10 minut posiedzia\u0142em w Obidowej, ale kopyta mi zupe\u0142nie nie odpocz\u0119\u0142y. Ca\u0142y czas bol\u0105. Ci\u0105gn\u0119 jedn\u0105 nog\u0119 za drug\u0105, czas d\u0142u\u017cy si\u0119 niemi\u0142osiernie, a poj\u0119cie „metra g\u00f3rskiego” nabiera dla mnie zupe\u0142nie nowego znaczenia, bo jego przelicznik do znormalizowanego metra z uk\u0142adu jednostek i miar wynosi chyba obecnie 1:100 i ro\u015bnie wprost proporcjonalnie do liczby przebytych przeze mnie krok\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Jest \u015brodek dnia, wi\u0119c mijam coraz wi\u0119cej turyst\u00f3w z przeciwnej strony, schodz\u0105cych ze schroniska na Starych Wierchach. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich mnie dopinguje bij\u0105c brawa, a ja wlok\u0119 si\u0119 jak skazaniec na ukrzy\u017cowanie. Od czasu do czasu staram si\u0119 podnie\u015b\u0107 g\u0142ow\u0119 i u\u015bmiechn\u0105\u0107 do poklepuj\u0105cych mnie po ramionach ludzi, ale przychodzi mi to z trudem. A wspomina\u0142em ju\u017c, \u017ce ci\u0119\u017cko jest? Nie? No bez kitu, mega ci\u0119\u017cko. <\/p>\n\n\n\n

Ponad 20 minut zajmuje mi pokonanie kilometra pod g\u00f3r\u0119, \u017ceby stan\u0105\u0107 przy schronisku na Starych Wierchach. W ko\u0144cu b\u0119dzie z g\u00f3rki. Rzucam si\u0119 p\u0119dem w d\u00f3\u0142, ale tu te\u017c sza\u0142u nie ma. Zaczynam coraz bardziej odczuwa\u0107 zarwan\u0105 nock\u0119. Momentami oczy mi si\u0119 zaczynaj\u0105 klei\u0107. Drzemka by si\u0119 przyda\u0142a, ale przecie\u017c jak si\u0119 tu po\u0142o\u017c\u0119 na trawce pod drzewkiem, to obudz\u0119 si\u0119 dopiero we wtorek. Trzeba to prze\u0142o\u017cy\u0107 na p\u00f3\u017aniej. <\/p>\n\n\n\n

Z trudem udaje mi si\u0119 utrzyma\u0107 \u015brednie tempo poni\u017cej 9 min\/km. Momentami przechodz\u0119 do marszu, a ca\u0142\u0105 drog\u0119 pomagam sobie kijkami. W ten spos\u00f3b to ja daleko nie zabiegn\u0119, tym bardziej, \u017ce czekaj\u0105 mnie jeszcze 2 jebitne hopki oraz 2 mniejsze. Trzeba czym\u015b zaj\u0105\u0107 g\u0142ow\u0119. W my\u015blach zaczynam odlicza\u0107 setki metr\u00f3w do punktu od\u017cywczego oraz do mety. Wcale nie jest to takie proste zadanie b\u0119d\u0105c na nogach od 23 godzin i maj\u0105c w nich ju\u017c prawie 150 km. Przynajmniej czas szybciej leci. <\/p>\n\n\n\n

Przed 17 docieram w ko\u0144cu do Rabki. Schodz\u0119 czarnym szlakiem od strony Grzebienia z nadziej\u0105, \u017ce ten ko\u0144czy si\u0119 na wprost szko\u0142y, w kt\u00f3rej umieszczony jest punkt od\u017cywczy, ale gdzie tam. Musz\u0119 jeszcze przej\u015b\u0107 kilkaset metr\u00f3w asfaltem. Jestem strasznie znu\u017cony, wi\u0119c momentami potykam si\u0119 o w\u0142asne nogi, ale pocieszam si\u0119 faktem, \u017ce pr\u0119 do przodu. Znowu mijam jakie\u015b osoby, kt\u00f3re na widok numeru startowego zaczynaj\u0105 bi\u0107 brawa i gwizda\u0107. Wzbudza to u\u015bmiech na mojej twarzy. Mi\u0142o, \u017ce doping przychodzi z ka\u017cdej strony. Szkoda, \u017ce dodatkowe si\u0142y nie spadaj\u0105 na mnie w podobny spos\u00f3b jak ta manna z nieba. Pozdrawiam kibic\u00f3w i ostatkiem si\u0142 wtaczam si\u0119 po schodach do ostatniego punktu od\u017cywczego.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Bartek Konopka<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

RABKA ZARYTE -> BAZA LUBOGOSZCZ (19 km)<\/h3>\n\n\n\n

Siadam na \u0142aweczce, obok ostatnich zawodnik\u00f3w z dystansu 64 km. Jeden z nich przewr\u00f3ci\u0142 si\u0119 na trasie i rozwali\u0142 kolano. Krew leje si\u0119 hektolitrami, a go\u015b\u0107 marudzi, \u017ce kiedy\u015b to goi\u0142o si\u0119 jak na psie, a teraz pewnie b\u0119dzie si\u0119 wykrwawia\u0142 przez tydzie\u0144. Staro\u015b\u0107 nie rado\u015b\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie wolontariusze pomagaj\u0105 mu opatrzy\u0107 ran\u0119 jakim\u015b prowizorycznym opatrunkiem. <\/p>\n\n\n\n

Tymczasem jeden z nich przynosi mi worek z ostatnim przepakiem. W tym momencie jest mi ju\u017c wszystko jedno co mam na sobie, ale dla zasady nak\u0142adam suche ubranie. Decyduj\u0119 si\u0119 na bluz\u0119 i d\u0142ugie spodnie, bo robi si\u0119 coraz ch\u0142odniej, a nie spodziewam si\u0119, \u017ceby moje tempo, a tym samym proces grzewczy utrzyma\u0142o si\u0119 na tym samym poziomie co dotychczas.<\/p>\n\n\n\n

Do jedzenia dost\u0119pny jest tylko ten sam kuskus w sosie pomidorowym, wi\u0119c odpuszczam. Bior\u0119 kilka pomara\u0144czy i jeszcze jedno piwo bezalkoholowe. Uzupe\u0142niam bidony herbat\u0105, ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, \u017ce chocia\u017c cukier tutaj maj\u0105. W zasadzie powinienem ju\u017c rusza\u0107, ale usi\u0105d\u0119 jeszcze na chwil\u0119. <\/p>\n\n\n\n

W tym samym momencie otwieraj\u0105 si\u0119 drzwi i do \u015brodka wchodzi Adrian Witek. Ten sam kt\u00f3rego odstawi\u0142em w Obidowej na 60-tym kilometrze. Ten sam, kt\u00f3ry wtedy by\u0142 wypompowany z energii i nie mia\u0142 si\u0142y biec dalej. Teraz si\u0119 u\u015bmiecha. A widzisz, rzucam do niego, m\u00f3wi\u0142em, \u017ce jeszcze si\u0119 wszystko przetasuje! Z tego wszystkiego zapominam rzuci\u0107 mi\u0119sem, \u017ce straci\u0142em ca\u0142\u0105 wypracowan\u0105 do tej pory przewag\u0119. M\u00f3j organizm dzia\u0142a odruchowo. Natychmiast podrywam si\u0119 z \u0142awki, dzi\u0119kuj\u0119 wolontariuszom za okazan\u0105 pomoc i ruszam w tras\u0119 na ostatni najci\u0119\u017cszy odcinek.<\/p>\n\n\n\n

Przede mn\u0105 19 kilometr\u00f3w. Przechodz\u0119 w tryb analizy i dziel\u0119 ca\u0142o\u015b\u0107 na odcinki, kt\u00f3re licz\u0119 na gor\u0105co: jakie\u015b 3,5 km podej\u015bcia pod Lubo\u0144 i 550 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119. Potem jakie\u015b 2 km i 400 metr\u00f3w w d\u00f3\u0142. Nast\u0119pnie kolejne 2,5 km i jakie\u015b 350 m w g\u00f3r\u0119. Stamt\u0105d czeka mnie 600 m w d\u00f3\u0142 i zostanie ostatni kawa\u0142ek, \u017ceby wdrapa\u0107 si\u0119 do bazy 200 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119. 19 kilometr\u00f3w. Po piastowskich polach kapusty zrobi\u0142bym to na luzaku w nieca\u0142e 1,5 godziny. Tutaj b\u0119d\u0119 potrzebowa\u0107 przynajmniej 3, je\u015bli nie 3,5 godziny. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W tym wszystkim jedno zawdzi\u0119czam Adrianowi. Zadzia\u0142a\u0142 na mnie jak amfetamina. W mig zapominam o zm\u0119czeniu i znu\u017ceniu. Wst\u0119puje we mnie demon, kt\u00f3ry za wszelk\u0105 cen\u0119 chce broni\u0107 swojej pozycji. Od 43 kilometr\u00f3w z pomoc\u0105 jakich\u015b nadprzyrodzonych mocy uda\u0142o mi si\u0119 utrzyma\u0107 t\u0105 cholern\u0105 trzeci\u0105 pozycj\u0119. Nie chcia\u0142bym jej teraz straci\u0107 na ostatniej prostej. Ostatniej prostej? Dobre! Co to za prosta, kt\u00f3ra ci\u0105gnie si\u0119 przez 19 kilometr\u00f3w, 1000 metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119, drugie tyle w d\u00f3\u0142 i jakie\u015b 3 godziny? Prosta, krzywa, jak zwa\u0142 tak zwa\u0142, chodzi o to, \u017ce trzeba walczy\u0107. Adrianowi te\u017c z pewno\u015bci\u0105 nogi w dup\u0119 wchodz\u0105, przecie\u017c nie mog\u0119 by\u0107 jedyn\u0105 zmordowan\u0105 osob\u0105 na trasie. Jedziemy i niech wygra lepszy!<\/p>\n\n\n\n

Dosta\u0142em mocnego kopa i szoruj\u0119 na Lubie\u0144 odpychaj\u0105c si\u0119 kijkami i wyobra\u017caj\u0105c sobie, \u017ce wzniecam za sob\u0105 ob\u0142ok kurzawy. W g\u0142owie powtarzam sobie lewa, prawa, lewa, prawa, jednak ci\u0105g nie trwa d\u0142ugo. Po kilku minutach zderzam si\u0119 ze \u015bcian\u0105. Dos\u0142ownie. Ci\u0119\u017cko mi to opisa\u0107. \u017beby to zrozumie\u0107, trzeba si\u0119 przej\u015b\u0107 \u017c\u00f3\u0142tym szlakiem z Rabki Zarytego na Lubie\u0144. Przede mn\u0105 jest pionowa \u015bciana z usypanych ogromnych kamieni. Przez chwil\u0119 wydaje mi si\u0119, \u017ce pomyli\u0142em drog\u0119, ale nie. Na g\u0142azach powy\u017cej widz\u0119 wyra\u017ane oznaczenia trasy oraz \u017c\u00f3\u0142tego szlaku. Ja jebi\u0119, co za psychopaci. Staram si\u0119 pocieszy\u0107 faktem, \u017ce ja mam w nogach jakie\u015b 155 km, a wariaci z najd\u0142u\u017cszego dystansu grubo ponad 200. Oni to dopiero maj\u0105 przejebane. <\/p>\n\n\n\n

Samo si\u0119 nie zrobi. Zagryzam z\u0119by i wlok\u0119 si\u0119 pod g\u00f3r\u0119. Momentami kijki wydaj\u0105 si\u0119 bezu\u017cyteczne i pomagam sobie samymi r\u0119kami. Nogi musz\u0119 zadziera\u0107 tak wysoko, jakbym trenowa\u0142 bieg przez p\u0142otki. Co za rze\u017ania. Jakie\u015b por\u0119cz\u00f3wki by si\u0119 przyda\u0142y. Mam wra\u017cenie, \u017ce szybciej zdobywam kolejne metry w g\u00f3r\u0119, ni\u017c wzd\u0142u\u017c, ale czas ci\u0105gnie si\u0119 niemi\u0142osiernie. By\u0142em \u015bwi\u0119cie przekonany, \u017ce podej\u015bcie na Luba\u0144 to najwi\u0119kszy wpierdol jaki dosta\u0142em na Ultra Trail Ma\u0142opolska, ale nie. Niespodzianka. Jestem w\u0142a\u015bnie rozje\u017cd\u017cany walcem bez lito\u015bci. By\u0142em ju\u017c leniwcem na tym biegu oraz rozgwiazd\u0105 i my\u015bla\u0142em, \u017ce wolniej si\u0119 nie da, a tu znowu zaskoczenie. Teraz jestem jak ukwia\u0142. Mog\u0119 jeszcze ewentualnie by\u0107 p\u0142yt\u0105 tektoniczn\u0105, ale to ju\u017c nie w kr\u00f3lestwie zwierz\u0105t, wi\u0119c nie wiem czy mo\u017cna si\u0119 por\u00f3wnywa\u0107. Chocia\u017c tak naprawd\u0119 mam wra\u017cenie, \u017ce jedno i drugie porusza si\u0119 szybciej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
\u017b\u00f3\u0142ty szlak na Lubo\u0144 Wielki<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

P\u00f3\u0142 godziny po 18 docieram w ko\u0144cu do upragnionego szczytu. Ogl\u0105dam si\u0119 za siebie, ale Adriana nie wida\u0107. Trzymam si\u0119. Zajebi\u015bcie. W normalnych warunkach stan\u0105\u0142bym na chwil\u0119, \u017ceby odsapn\u0105\u0107, ale nie tym razem. Odpoczn\u0119 za jakie\u015b 13 km i 2 godziny. Przynajmniej tak\u0105 mam nadziej\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Zej\u015bcie z Lubania to r\u00f3wnie\u017c droga przez m\u0119k\u0119. Pomagam sobie kijkami na ka\u017cdym kroku, szlak prowadzi mocno w d\u00f3\u0142, wi\u0119c zupe\u0142nie nie jestem w stanie nadrobi\u0107 straconych cennych minut na podej\u015bciu. Jednak zdecydowanie p\u0142yta tektoniczna porusza si\u0119 teraz wolniej. Ukwia\u0142 chyba te\u017c, cho\u0107 tu pewno\u015bci nie mam. <\/p>\n\n\n\n

Po kilku d\u0142ugich chwilach docieram do szerokiej \u0142\u0105ki na prze\u0142\u0119czy w Glisnem. Mijam kolejnych zawodnik\u00f3w z dystansu 64 km, kt\u00f3rzy zagrzewaj\u0105 mnie do nie odpuszczania. Tyle to ja wiem, dzi\u0119ki. Gorzej z realizacj\u0105. Jednak nadal jestem mocno pobudzony \u017c\u0105dz\u0105 walki o podium. Zupe\u0142nie nie my\u015bl\u0119 o zm\u0119czonych nogach i ca\u0142ym organizmie. Wszyscy sobie ju\u017c nied\u0142ugo odpoczniemy. Nied\u0142ugo… Zawsze my\u015bla\u0142em, \u017ce „nied\u0142ugo” to kwestia minut, a przede mn\u0105 jest perspektywa jeszcze dwugodzinnego \u0142omotu. Ma\u0142opolski Pom\u00f3r Ultras\u00f3w. Tak powinien nazywa\u0107 si\u0119 ten odcinek. Sadyst\u0105 trzeba by\u0107, \u017ceby w ten spos\u00f3b tras\u0119 ustawi\u0107. Przyznaj\u0119, \u017ce nie spodziewa\u0142em si\u0119, \u017ce b\u0119dzie tu a\u017c taka rze\u017ania. A m\u00f3g\u0142bym w tym momencie le\u017ce\u0107 na kanapie w domu, pi\u0107 zimne piwko i cisn\u0105\u0107 jaki\u015b serial na Netflixie. W pi\u017camce. Pod kocykiem. Nie no dobra, na pi\u017camk\u0119 chyba jeszcze zbyt wczesna godzina. Przez ten ca\u0142y bieg troch\u0119 straci\u0142em poczucie czasu. <\/p>\n\n\n\n

Przechodz\u0119 na drug\u0105 stron\u0119 ulicy i rozpoczynam przedostatnie podej\u015bcie na trasie. Szczebel. Po raz kolejny zerkam za siebie, z nadziej\u0105, \u017ce nie zobacz\u0119 jednoosobowej grupy po\u015bcigowej. W oddali kto\u015b biegnie w kierunku prze\u0142\u0119czy, ale nie widz\u0119 czy to Adrian, czy kt\u00f3ry\u015b z zawodnik\u00f3w z dystansu 64 km. Kimkolwiek jest ta osoba, nadal mam jeszcze sporo zapasu. Odwracam si\u0119 i jeszcze bardziej \u015bciskam kije w d\u0142oniach. Odcisk daje o sobie zna\u0107, ale \u017c\u0105dza walki jest silniejsza.<\/p>\n\n\n\n

Wej\u015bcie na Szczebel wydaje si\u0119 by\u0107 relatywnie \u0142atwe, por\u00f3wnuj\u0105c je z Luboniem, jednak wakacje to te\u017c nie s\u0105. Troch\u0119 si\u0119 musz\u0119 nagimnastykowa\u0107, ale kilka minut po 19 jestem na szczycie. Ponownie ch\u0119tnie przysiad\u0142bym na \u0142aweczce, ale po pierwsze czas nagli, a po drugie, jest ona oddalona jakie\u015b 10 metr\u00f3w od mojego kursu, a ja ju\u017c nie mam ochoty dok\u0142ada\u0107 sobie dystansu. Lec\u0119 w d\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pocz\u0105tek zej\u015bcia jest dosy\u0107 stromy, ale z pomoc\u0105 kijk\u00f3w jako\u015b daj\u0119 sobie rad\u0119. Z niecierpliwo\u015bci\u0105 wyczekuj\u0119 ko\u0144ca, ale zej\u015bcie strasznie si\u0119 d\u0142u\u017cy. Mniej wi\u0119cej w po\u0142owie tego odcinka nachylenie zwi\u0119ksza si\u0119 jeszcze bardziej. W sumie jest to mniej wi\u0119cej ten sam poziom nachylenia co przy podej\u015bciu na Lubo\u0144, z tym, \u017ce zamiast kamieni mam tutaj g\u0142\u00f3wnie \u017cwirek. Trzeba mocno uwa\u017ca\u0107, \u017ceby nie zaliczy\u0107 upadku, bo b\u0119dzie to oznacza\u0107 zjazd na ty\u0142ku kilkaset metr\u00f3w w d\u00f3\u0142. Dla mnie to r\u00f3wnoznaczne ze \u015bmierci\u0105 na miejscu. Jezusie mazarejski jakim trzeba by\u0107 psychopat\u0105, \u017ceby t\u0119dy ludzi pu\u015bci\u0107. Kto tu w og\u00f3le szlak ustali\u0142? Naprawd\u0119 nie by\u0142o innej drogi?<\/p>\n\n\n\n

Uda mnie strasznie pal\u0105. Adrenalina odpuszcza, a organizm zaczyna sobie przypomina\u0107 jaki jest wyczerpany. Daleko jeszcze? Nie mam poj\u0119cia. Przede mn\u0105 jest tylko spadek. Co kilka krok\u00f3w musz\u0119 robi\u0107 kr\u00f3tki przystanek, ale jako\u015b znacz\u0105co mi to nie pomaga. Jeszcze tylko kawa\u0142eczek. Ju\u017c naprawd\u0119 niedaleko. Nie odpuszczam i przed 8 wieczorem docieram w ko\u0144cu do strumyka, kt\u00f3ry nale\u017cy przekroczy\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie da si\u0119 to bez problemu zrobi\u0107 such\u0105 nog\u0105 po wystaj\u0105cych kamieniach. Ch\u0119tnie przycupn\u0105\u0142bym na chwil\u0119, obmy\u0107 twarz, orze\u017awi\u0107 si\u0119 troch\u0119. Dobrze by mi to zrobi\u0142o. Szkoda, \u017ce nie ma na to czasu. Zosta\u0142y mi ponad 4 kilometry, z czego 2 p\u0142askie. Co by nie by\u0142o z pewno\u015bci\u0105 z\u0142ami\u0119 te 30 godzin. A podium? <\/p>\n\n\n\n

Nikogo nie widz\u0119, wi\u0119c przez chwil\u0119 nas\u0142uchuj\u0119 si\u0119 w echo lasu, z nadziej\u0105, \u017ce nie us\u0142ysz\u0119 \u017cadnego tupania. Cisza. S\u0142ysz\u0119 tylko moje w\u0142asne sapanie, chocia\u017c trzeba przyzna\u0107, \u017ce buty do trailrunningu nie maj\u0105 jakich\u015b wyj\u0105tkowych obcas\u00f3w. Ruszam w drog\u0119, po asfaltowym odcinku czarnego szlaku i ju\u017c po chwili doganiam jeszcze jednego zawodnika z dystansu 64 km. Zdecydowanie mu si\u0119 nie \u015bpieszy, bo idzie sobie wolnym krokiem i pali papieroska. Serio. Kole\u015b pali fajk\u0119 na ultramaratonie. Zupe\u0142nie tego nie rozumiem, ale nie moja sprawa. Mijam go bez s\u0142owa i lec\u0119 w kierunku mety odliczaj\u0105c kolejne stumetr\u00f3wki. <\/p>\n\n\n\n

Biegn\u0119 przez \u0141abuzy, w zasadzie to ju\u017c jest Mszana Dolna. Tak blisko mety. Odwracam si\u0119 i czuj\u0119 jak kilka z niewielu pozosta\u0142ych na mojej g\u0142owie w\u0142os\u00f3w staje si\u0119 siwych. Widz\u0119 kolesia z pomara\u0144czowym numerem startowym. M\u00f3j dystans. Adrian Witek. Z tej odleg\u0142o\u015bci nie jestem pewien czy to on, ale kt\u00f3\u017c by inny? Tak blisko do mety. Nie no kurwa serio? Teraz? Walka! Robi\u0119 co mog\u0119, \u017ceby przy\u015bpieszy\u0107, ale fizycznie jest to dla mnie niemo\u017cliwe. Nie mam si\u0142y. Co\u015btam truchtam, ale zegarek bezlito\u015bnie nie chce zej\u015b\u0107 poni\u017cej 7:30 min\/km. Po p\u0142askim. Po cichu licz\u0119, \u017ce on te\u017c jest zm\u0119czony.<\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Przebiegam przez mostek nad Rab\u0105 i widz\u0119, \u017ce jednak si\u0119 myli\u0142em. Adrian si\u0119 zbli\u017ca, wi\u0119c ewidentnie ma wi\u0119cej si\u0142y ni\u017c ja. Co chwila zerkam przez rami\u0119. To ju\u017c akt desperacji, z nadziej\u0105, \u017ce mo\u017ce ch\u0142opak zaniemo\u017ce na ostatnich metrach. Niestety to tylko pobo\u017cne \u017cyczenie. Cisn\u0119 ile si\u0142 w nogach, ale naprawd\u0119 bardzo niewiele ich zosta\u0142o. Przegram t\u0119 nier\u00f3wn\u0105 walk\u0119. P\u0142aka\u0107 mi si\u0119 chce. Ja pierdol\u0119, tak blisko by\u0142o. Eh…. jeszcze na ostatnim p\u0142askim odcinku udaje mi si\u0119 odci\u0105gn\u0105\u0107 odrobin\u0119 to co nieuniknione, ale na 2 km przed met\u0105 zaczyna si\u0119 ostatnie podej\u015bcie 200 metr\u00f3w do g\u00f3ry do bazy Lubogoszcz. Tutaj ju\u017c nie daj\u0119 rady. Wyci\u0105gam kijki i przez chwil\u0119 maszeruj\u0119 przed siebie, ale m\u00f3j konkurent zdaje si\u0119 nawet nie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce nachylenie si\u0119 zmieni\u0142o. On ca\u0142y czas biegnie. Pod g\u00f3r\u0119. Jebaniutki. Co za kocur. Pocisn\u0105\u0142 mnie bez myd\u0142a. Przybijamy pi\u0105tk\u0119, gratuluj\u0119 mu podium i spadam na czwart\u0105 pozycj\u0119. Nie podejmuj\u0119 po\u015bcigu. Nie mam si\u0142y. Wr\u0119cz przeciwnie. Adrian podcina mi zupe\u0142nie skrzyd\u0142a. Nie chce mi si\u0119 ju\u017c. Przegra\u0142em. Staj\u0119 w miejscu i zwieszam si\u0119 na kijach, bior\u0105c g\u0142\u0119bokie wdechy. Ale przejebane. Ale dosta\u0142em wpierdol. Nie jestem w stanie si\u0119 ruszy\u0107. <\/p>\n\n\n\n

Ostatnie 3 godziny lecia\u0142em jak ma\u0142pa do banana, nakr\u0119cony adrenalin\u0105, jednak pokonanie Lubonia i Szczebla mnie zniszczy\u0142y. Totalnie. Wypru\u0142em si\u0119 z energii. Walczy\u0142em jak lew. Trzyma\u0142em t\u0105 cholern\u0105 trzeci\u0105 pozycj\u0119 przez 70 km. Cisn\u0105\u0142em na maksa. No trudno. Fajnie by\u0142o. Ju\u017c dzieli\u0142em sk\u00f3r\u0119 na nied\u017awiedziu, ju\u017c sobie wyobra\u017ca\u0142em jak to b\u0119dzie stan\u0105\u0107 na podium. Ju\u017c sobie my\u015bla\u0142em jaki b\u0119d\u0119 dumny, jakie to osi\u0105gni\u0119cie, no ale co zrobi\u0107. Nie mam szans z kolesiami, kt\u00f3rzy trenuj\u0105 w g\u00f3rach. Do mety zosta\u0142y marne 2 kilometry, ale uda mnie tak pal\u0105, \u017ce ci\u0119\u017cko mi sta\u0107 w miejscu, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o poruszaniu si\u0119 pod g\u00f3r\u0119. Nie mam si\u0142y… nie mam si\u0142y… nie mam si\u0142… ale rze\u017a to by\u0142a… Powinienem si\u0119 pop\u0142aka\u0107, ale nawet na to nie mam si\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

Dramat dramatem, ale przecie\u017c si\u0119 teraz nie poddam. Nie odpuszcz\u0119 po 169 km, maj\u0105c zaledwie 2 do mety! Wlok\u0119 si\u0119 do bazy ze zwieszon\u0105 g\u0142ow\u0105. Co chwila musz\u0119 robi\u0107 przystanki. Matko i c\u00f3rko jaki jestem wypruty z energii. Trwa to dobre p\u00f3\u0142 godziny. Za ka\u017cdym zakr\u0119tem wyczekuj\u0119 mety, ale okazuje si\u0119, \u017ce to jeszcze nie tutaj. Oko\u0142o w p\u00f3\u0142 do dziewi\u0105tej dochodz\u0119 wreszcie do drogi dojazdowej do bazy Lubogoszcz. To moja ostatnia prosta. <\/p>\n\n\n\n

Skr\u0119cam w lewo i po\u015br\u00f3d drzew widz\u0119 jasny banner oznaczaj\u0105cy koniec moich m\u0119czarni. Przede mn\u0105 ostatnie 200 metr\u00f3w ci\u0105gn\u0105ce si\u0119 przez pogr\u0105\u017caj\u0105cy si\u0119 w ciemno\u015bci mroku las. Jasny punkt na ko\u0144cu to moja Walhalla, gdzie w ko\u0144cu b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 odpocz\u0105\u0107. Walkirii, kt\u00f3ra powinna przewie\u017a\u0107 mnie przez bramy krainy wiecznego szcz\u0119\u015bcia co\u015b si\u0119 najwyra\u017aniej pojeba\u0142o i zamiast przetransportowa\u0107 mnie na grzbiecie swojego skrzydlatego konia, dosiad\u0142a \u015blimaka. Wleczemy si\u0119 w kierunku zbawienia, ale troch\u0119 to jeszcze potrwa. <\/p>\n\n\n\n

Uczta w Walhalli trwa ju\u017c w najlepsze, dochodz\u0105 do mnie odg\u0142osy \u015bmiech\u00f3w i wiwat\u00f3w. W tym samym momencie kto\u015b z t\u0142umu na mecie mnie zauwa\u017ca, daje zna\u0107 Paw\u0142owi Derlatce, kt\u00f3ry przez mikrofon krzyczy, \u017ce zbli\u017ca si\u0119 czwarty zawodnik dystansu 170 km i trzeba go powita\u0107 gromkimi brawami. Ludzie gwi\u017cd\u017c\u0105 i krzycz\u0105 w niebog\u0142osy, a do mnie dociera tylko „dawaj dawaj, to jest ten czas!”. Ja ju\u017c da\u0142em du\u017co. Bez kitu da\u0142em z siebie wszystko, a nawet wi\u0119cej. Si\u0142 na finisz brak. Czo\u0142gam si\u0119 w kierunku mety, od kt\u00f3rej dzieli mnie 50 metr\u00f3w. Kr\u0119c\u0119 z niedowierzaniem g\u0142ow\u0105, \u017ce nie sta\u0107 mnie na ostatni zryw. Nic nie jest w stanie mnie poderwa\u0107, nawet te g\u0142o\u015bne okrzyki, gwizdy i brawa, kt\u00f3re nie ustaj\u0105 ani na moment. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dziewczyny stoj\u0105ce obok Paw\u0142a patrz\u0105 na mnie ze zdziwieniem, w ko\u0144cu jedna z nich nie wytrzymuje i drze si\u0119 do mnie: „ej to jest bieg! BIEG! Ko\u0144c\u00f3weczka! Finisz! Dajesz!”. Spogl\u0105dam na swoje nogi. No za choler\u0119 nie chc\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107. Nie dam rady. Naprawd\u0119. To ju\u017c ostatnie podrygi umieraj\u0105cej ostrygi. Pawe\u0142 jednak nie daje za wygran\u0105 i dodaje od siebie: „No musisz teraz ju\u017c! MUSISZ!”. A kto\u015b obok rzuca: „Dawaj, dawaj, nagrywa si\u0119!”. Ja pierdol\u0119! No nie mam si\u0142y! Ale przecie\u017c to ju\u017c si\u0119 kameruje! No co ja potem wnukom poka\u017c\u0119?<\/p>\n\n\n\n

Nie wiem w jaki spos\u00f3b i nie wiem sk\u0105d, ale gdzie\u015b g\u0142\u0119boko w czelu\u015bciach mojego totalnie zmaltretowanego i zmasakrowanego organizmu tli si\u0119 pojedyncza ostatnia iskierka resztek zapa\u0142u, kt\u00f3ry zosta\u0142 mi po 170 km i 27,5 godzinach sp\u0119dzonych na trasie. G\u0142\u0119boki oddech i solidne dmuchni\u0119cie w t\u0119 iskierk\u0119, \u017ceby dop\u0142ywaj\u0105cy do niej tlen pozwoli\u0142 jej przekszta\u0142ci\u0107 si\u0119 w prawdziwe ognisko determinacji to dla mnie nie lada wyzwanie. Mimo to zapieram si\u0119 w sobie i daj\u0119 do pieca. Ta niedu\u017ca ilo\u015b\u0107 energii w zupe\u0142no\u015bci wystarcza, \u017ceby rozpali\u0107 we mnie \u017c\u0105dz\u0119 uko\u0144czenia Ultra Trail Ma\u0142opolska z przytupem.<\/p>\n\n\n\n

Zaczynam biec. W uszach mi dzwoni, bo gdy udaje mi si\u0119 poderwa\u0107 cia\u0142o do finiszu, wszyscy na mecie eksploduj\u0105 rado\u015bci\u0105. Spomi\u0119dzy gwizd\u00f3w i okrzyk\u00f3w dociera do mnie tylko „jedziesz!”. Podnosz\u0119 r\u0119ce do g\u00f3ry i zaczynam si\u0119 drze\u0107 w niebog\u0142osy razem ze wszystkimi czekaj\u0105cymi na mnie osobami, a w my\u015blach odliczam ju\u017c pojedyncze metry do momentu, a\u017c b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 odpocz\u0105\u0107. Ale czad. Nakr\u0119caj\u0105 mnie jakbym bieg\u0142 po z\u0142oto olimpijskie. Co za emocje. Dobra, id\u0119 na ca\u0142o\u015b\u0107! Przy\u015bpieszam jeszcze bardziej, ale chyba tylko w moim odczuciu, bo na filmiku nakr\u0119conym przez Daniela za bardzo tego nie wida\u0107, a w ostatnim momencie przed przekroczeniem linii mety podskakuj\u0119 do g\u00f3ry zdzieraj\u0105c gard\u0142o jeszcze bardziej. Z trudem l\u0105duj\u0119 bez telemarka, ledwo utrzymuj\u0105c si\u0119 na nogach i ko\u0144cz\u0105c t\u0119 nier\u00f3wn\u0105 walk\u0119 z Ultra Trail Ma\u0142opolska z czasem 27 godzin i 36 minut.<\/p>\n\n\n\n

META<\/h3>\n\n\n\n

Koniec! Ju\u017c nie trzeba biec. Nareszcie! Dziewczyna, kt\u00f3ra krzycza\u0142a najg\u0142o\u015bniej od razu zak\u0142ada mi na szyi medal i dodaje od siebie:
– Ja pierdol\u0119! Sk\u0105d ty masz tyle si\u0142y? Gratuluj\u0119!
– Ja pierdol\u0119… – odpowiadam z trudem – nie wiem…
– To s\u0105 te pierwsze s\u0142owa! – Doskakuje do mnie jaki\u015b kole\u015b z gratulacjami.
– Cytat z finiszera! – dorzuca Pawe\u0142 Derlatka przez mikrofon – ja pierdol\u0119, nie wiem!
Wszyscy si\u0119 \u015bmiej\u0105, ja nawet te\u017c, cho\u0107 jedyne o czym marz\u0119 to usi\u0105\u015b\u0107 na chwil\u0119, ale jeszcze nie. Teraz mam swoje pi\u0119\u0107 minut chwa\u0142y. No mo\u017ce nie minut, pr\u0119dzej sekund, ale i tak jest przyjemnie. Bartek-zwiedzanieprzezbieganie-Konopka kr\u0119ci relacj\u0119 i robi zdj\u0119cia, Adrian podchodzi ze swoimi gratulacjami, chocia\u017c jemu znacznie bardziej si\u0119 one nale\u017c\u0105 za nie odpuszczanie i dopi\u0119cie swego po 70 kilometrach. Sam jeszcze si\u0119 sobie dziwi, ale tak jak wspomnia\u0142em wcze\u015bniej, wygra\u0142 lepszy. Jest oczywi\u015bcie Daniel, kt\u00f3ry wszystko rejestruje. Po chwili podchodzi do mnie Pawe\u0142 Derlatka, kt\u00f3ry m\u00f3wi „Gratulacje, jeste\u015b mocarz”, przybijaj\u0105c ze mn\u0105 wielk\u0105 pi\u0105tk\u0119. To jest ten moment. To jest ten czas. Teraz w ko\u0144cu mog\u0119 mu wygarn\u0105\u0107. Mog\u0119 si\u0119 zem\u015bci\u0107. Patrz\u0119 na niego z kurwikami w oczach i odpowiadam:
– A ty jeste\u015b psychopat\u0105!
– Dzi\u0119kuj\u0119! – K\u0142ania si\u0119 nisko, zdecydowanie zadowolony z siebie, \u017ce kto\u015b doceni\u0142 jego wysi\u0142ki przy projektowaniu tej trasy.
– Bez kitu, co ja dzisiaj prze\u017cy\u0142em… Powiem wam, \u017ce naprawd\u0119… – ci\u0105gn\u0119 dalej swoje wyrzgyi – nigdy w \u017cyciu nic mnie tak nie sponiewiera\u0142o jak te 170 kilometr\u00f3w na Ultra Trail Ma\u0142opolska. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
Z psychopat\u0105 na mecie; fot: Pawe\u0142 Konopka<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Jeszcze chwil\u0119 \u015bmiejemy si\u0119 wszyscy, jest niesamowicie pozytywna atmosfera. Ci wszyscy ludzie tak mnie nakr\u0119caj\u0105, \u017ce chyba m\u00f3g\u0142bym biec dalej… nieeeee… tak tylko sobie \u017carty stroj\u0119. Wystarczy mi na razie. W ko\u0144cu siadam na krzese\u0142ku i bior\u0119 naprawd\u0119 g\u0142\u0119boki wdech. Zrobi\u0142em to! Uko\u0144czy\u0142em stumilowy bieg w bardzo przyzwoitym stylu. Owszem, by\u0142o mega ci\u0119\u017cko, ale trudno si\u0119 spodziewa\u0107, \u017ceby by\u0142o lekko przebiec 170 km po g\u00f3rach. Mimo wielu przeciwno\u015bci da\u0142em rad\u0119. Ja, kole\u015b, kt\u00f3ry w podstaw\u00f3wce nie by\u0142 w stanie przebiec najd\u0142u\u017cszego w\u00f3wczas dystansu jednego kilometra, a gdy w ko\u0144cu mu si\u0119 to uda\u0142o, by\u0142 sklasyfikowany na ostatnim miejscu w klasie. Ch\u0142opak, kt\u00f3ry do wszelkich sport\u00f3w dru\u017cynowych by\u0142 wybierany na samym ko\u0144cu, bo wszyscy wiedzieli, \u017ce posiadanie mnie w swojej dru\u017cynie drastycznie zwi\u0119ksza\u0142o szanse przeciwnik\u00f3w na zwyci\u0119stwo. Ciamajda, kt\u00f3ra chcia\u0142a zapisa\u0107 si\u0119 do sekcji p\u0142ywackiej na SGHu, ale powiedzieli jej, \u017ce jest zbyt s\u0142aba i si\u0119 nie nadaje. To ca\u0142y czas ten sam kole\u015b, kt\u00f3ry teraz \u0142aduje setki w g\u00f3rach i bynajmniej nie chodzi tu o pojemno\u015b\u0107 kieliszk\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n

Co si\u0119 zmieni\u0142o? Sam nie wiem. Chyba niewiele. Potrzeba jedynie odrobin\u0119 determinacji, samozaparcia i wiary w siebie. No dobra, mo\u017ce nie odrobin\u0119, tylko du\u017co. Albo raczej zajebi\u015bcie du\u017co. Ale da si\u0119. I bez kitu, satysfakcja po zrobieniu czego\u015b tak abstrakcyjnego jak przebiegni\u0119cie 170 km jest nie do opisania. Pisz\u0105c te s\u0142owa kilka tygodni po uko\u0144czeniu biegu, nadal mam banana na twarzy, wspominaj\u0105c m\u00f3j finisz. <\/p>\n\n\n\n

Zbieram si\u0142y, \u017ceby wsta\u0107, ale nie \u015bpieszy mi si\u0119 nigdzie. Daniel z Tomkiem podaj\u0105 mi wod\u0119 i nic wi\u0119cej nie potrzeba mi do szcz\u0119\u015bcia. Jest fantastycznie. Przychodzi te\u017c Artur Baran, zwyci\u0119zca mojego dystansu, kt\u00f3ry przy okazji pobi\u0142 rekord trasy. Niesamowity kocur. Ucinamy sobie kr\u00f3tk\u0105 pogaw\u0119dk\u0119, ale po chwili musi ucieka\u0107 na koronacj\u0119 zwyci\u0119zc\u00f3w. Troch\u0119 z \u017calem spogl\u0105dam na podium, ale ju\u017c mi przesz\u0142o. Jestem czwarty i pr\u00f3bowa\u0142em rywalizowa\u0107 z g\u00f3ralami. W piastowskich warunkach, kt\u00f3re mam do dyspozycji i tak osi\u0105gn\u0105\u0142em szczyt moich mo\u017cliwo\u015bci. Gdyby Adrian sprz\u0105tn\u0105\u0142 mi Mercedesa sprzed nosa, na 2 km przed met\u0105, pewnie teraz siedzia\u0142bym gdzie\u015b w lesie i p\u0142aka\u0142. W zaistnia\u0142ej sytuacji i tak jestem z siebie mega dumny. Jakkolwiek dziwnie to brzmi, fantastycznie si\u0119 bawi\u0142em przez ostatnie 27 godzin i b\u0119d\u0119 je jeszcze d\u0142ugo wspomina\u0142. Niesamowite prze\u017cycie. A\u017c si\u0119 chce tego wi\u0119cej. W\u0142a\u015bnie po to biegam po tych g\u00f3rach. Uwielbiam to.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Nawet si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107 da\u0142em rad\u0119<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Kilka minut p\u00f3\u017aniej zaczynam telepa\u0107 si\u0119 z zimna. Jedna z dziewczyn m\u00f3wi do Daniela, \u017ceby mnie st\u0105d zabra\u0142 na sto\u0142\u00f3wk\u0119, bo tam jest ciep\u0142o. Nie stawiam oporu i nawet jestem w stanie i\u015b\u0107 o w\u0142asnych si\u0142ach. Na miejscu jest cieplutko, a ch\u0142opaki przynosz\u0105 moje przepaki i depozyt, wi\u0119c mog\u0119 przebra\u0107 si\u0119 w suche ciuchy. Jeszcze chwil\u0119 gaw\u0119dzimy przy stole, po czym znu\u017cony t\u0142umacz\u0119 ch\u0142opakom, \u017ce musimy ju\u017c jecha\u0107, bo ja si\u0119 potrzebuj\u0119 zwyczajnie przespa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Pojawia si\u0119 problem logistyczny, bo trzeba jeszcze zej\u015b\u0107 na d\u00f3\u0142 do samochodu. Ch\u0142opaki pr\u00f3buj\u0105 co\u015b wymy\u015bli\u0107, przecie\u017c na piechot\u0119 b\u0119d\u0119 szed\u0142 do poniedzia\u0142ku, a nie\u015b\u0107 mnie nie b\u0119d\u0105 taki kawa\u0142. Tomek znajduje jakiego\u015b kolesia, kt\u00f3ry wjecha\u0142 do bazy Lubogoszcz terenowym autem i nie ma nic przeciwko, \u017ceby zabra\u0107 inwalid\u0119 ze sob\u0105. Ma tylko jedno miejsce wolne, ale ch\u0142opakom to nie przeszkadza, oni zejd\u0105 na piechot\u0119. Wsiadam to Land Rovera i okazuje si\u0119, \u017ce poza mn\u0105 jest jeszcze jeden zniszczony kole\u015b, kt\u00f3ry nie jest w stanie i\u015b\u0107 o w\u0142asnych si\u0142ach. Ucinamy sobie kr\u00f3tk\u0105 pogaw\u0119dk\u0119 i ju\u017c po chwili kierowca zostawia mnie obok mojego auta. W tym samym momencie dochodzi Daniel z Tomkiem, wi\u0119c mo\u017cemy uda\u0107 si\u0119 na kwater\u0119 do Pcimia. <\/p>\n\n\n\n

Na miejscu od razu uderzam pod prysznic. Wspania\u0142e uczucie. Zmywam z siebie b\u0142oto i staj\u0119 pod prysznicem pozwalaj\u0105c dogrza\u0107 si\u0119 ciep\u0142emu strumieniowi wody. Najch\u0119tniej usiad\u0142bym na posadzce, ale boj\u0119 si\u0119, \u017ce nie b\u0119d\u0119 w stanie wsta\u0107. Stoj\u0119 tak dobre kilka minut i za nic nie mog\u0119 przekona\u0107 samego siebie, \u017ce pora wychodzi\u0107. Gdy lustra w \u0142azience s\u0105 ju\u017c kompletnie zaparowane, a opuszki palc\u00f3w wygl\u0105daj\u0105 jakby by\u0142y dowodem na jakie\u015b dziwne pokrewie\u0144stwo mojej osoby z Shar Pei-em, z trudem wychodz\u0119 spod prysznica i wskakuj\u0119 w \u015bwie\u017cutk\u0105 pi\u017camk\u0119. Chwilo trwaj! Jeszcze tylko z\u0119by. Jak cudownie jest umy\u0107 z\u0119by po mniej wi\u0119cej 36 godzinach. Jak niewiele mi teraz do pe\u0142ni szcz\u0119\u015bcia potrzeba.<\/p>\n\n\n\n

Daniel podgrzewa mi zupk\u0119, bo na nic innego nie mam ochoty. Zanim si\u0119 zagotuje, wznosimy toast za pomy\u015blne uko\u0144czenie biegu, ale ju\u017c po chwili dopada mnie tak ogromne znu\u017cenie, \u017ce kieruj\u0119 si\u0119 do \u0142\u00f3\u017cka i momentalnie zasypiam kilka minut przed p\u00f3\u0142noc\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Baza Lubogoszcz ; fot: Mateusz Lewita<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

DZIE\u0143 PO<\/h3>\n\n\n\n

Spodziewa\u0142em si\u0119, \u017ce b\u0119d\u0119 spa\u0107 d\u0142ugo, ale ci\u015bnienie na p\u0119cherz budzi mnie oko\u0142o 7 rano. Postawienie si\u0119 do pionu b\u0119dzie bole\u0107. Uwaga, raz, dwa, trzy… jeszcze raz… raz, dwa i hop! E… w sumie nie tak \u017ale. Ko\u015blawym ruchem zmierzam w kierunku \u0142azienki, zauwa\u017cam, \u017ce ch\u0142opaki ju\u017c nie \u015bpi\u0105, za\u0142atwiam co trzeba i wracam do \u0142\u00f3\u017cka, ale niestety, rozbudzi\u0142em si\u0119 ju\u017c na tyle, \u017ce nici z dalszego spania. Poza tym dopada mnie gigantyczny g\u0142\u00f3d. Mo\u017ce to i lepiej, wcze\u015bniej dojedziemy do domu. <\/p>\n\n\n\n

Ogarniamy si\u0119 na spokojnie, Daniel przygotowuje \u015bniadanie, a ja g\u0142\u00f3wnie le\u017c\u0119 z nogami w g\u00f3rze w ramach regeneracji. Po posi\u0142ku zbieramy wszystkie tobo\u0142y i jeste\u015bmy gotowi do drogi zaraz po 9 rano. Tomek wraca na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119, a ja z Danielem. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie, bo ba\u0142bym si\u0119 teraz prowadzi\u0107. Daniel jedzie, a ja pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 zdrzemn\u0105\u0107, ale g\u0142\u00f3wnie to macham g\u0142ow\u0105 staraj\u0105c si\u0119 zamortyzowa\u0107 wszelkie nier\u00f3wno\u015bci i zakr\u0119ty na trasie. <\/p>\n\n\n\n

Dzi\u0119ki temu, \u017ce wyjechali\u015bmy wcze\u015bnie, udaje nam si\u0119 unikn\u0105\u0107 kork\u00f3w i w domu melduj\u0119 si\u0119 ju\u017c po 13. Reszt\u0119 dnia sp\u0119dzam g\u0142\u00f3wnie wegetuj\u0105c i \u0142api\u0105c regeneracyjne drzemki. Licz\u0119 na to, \u017ce w tygodniu uda mi si\u0119 cokolwiek odespa\u0107, ale nadzieja matk\u0105 g\u0142upich. Dzieci trzeba odstawi\u0107 do przedszkola i do szko\u0142y, wi\u0119c i tak musz\u0119 wstawa\u0107 o tej godzinie co zawsze, a potem ju\u017c tylko robota, robota i robota… Przyda\u0142by si\u0119 cho\u0107 jeden dzie\u0144 na regeneracj\u0119. Ale ja si\u0119 nie ma co si\u0119 lubi… i tak dalej… a i tak jeszcze raz to zrobi\u0119. Jeszcze raz pobiegn\u0119 jaki\u015b kosmiczny dystans, kt\u00f3ry b\u0119dzie si\u0119 wydawa\u0142 por\u0105banym pomys\u0142em dla ka\u017cdego patrz\u0105cego z boku na moje dziwne hobby. Nic nie poradz\u0119. Uwielbiam to. <\/p>\n\n\n\n

\"TeamPlutt
fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Gar\u015b\u0107 statystyk<\/h2>\n\n\n\n

WY\u017bYWIENIE<\/h3>\n\n\n\n
    \n
  • Kabanosy ro\u015blinne z Lidla \u2013 \u017celazna pozycja w moim zestawie, chocia\u017c znowu w p\u00f3\u017aniejszym etapie biegu wydawa\u0142y si\u0119 suche;<\/li>\n\n\n\n
  • Cheddar w kawa\u0142kach \u2013 podobnie jak kie\u0142baski, zawsze zabieram na bieg, zawsze si\u0119 sprawdza, zawsze zbyt suchy w drugiej cz\u0119\u015bci biegu; <\/li>\n\n\n\n
  • Snickersy – mia\u0142em je ze sob\u0105 na czarn\u0105 godzin\u0119, mam wra\u017cenie, \u017ce uratowa\u0142y mi \u017cycie, ale przy okazji obklei\u0142y g\u0119b\u0119 niemi\u0142osiernie;<\/li>\n\n\n\n
  • Zupy na punktach od\u017cywczych – dla mnie p\u0142ynne z\u0142oto. Dobrze wchodzi, do tego ciep\u0142e, wi\u0119c przyjemnie grzeje od \u015brodka, zw\u0142aszcza w ch\u0142odn\u0105 noc; <\/li>\n\n\n\n
  • \u017barcie na punktach – Kuskus, toritlla, nale\u015bniki – wszystko wydawa\u0142o si\u0119 strasznie suche i bardzo przeci\u0119tne; <\/li>\n\n\n\n
  • Herbata s\u0142odzona \u2013 tam gdzie by\u0142 c<\/span>ukier. W przeciwnym razie tylko gorzka;<\/li>\n\n\n\n
  • Cola \u2013 mniej wi\u0119cej 1 kubek na ka\u017cdym punkcie od\u017cywczym;<\/li>\n\n\n\n
  • Piwo bezalkoholowe – niby nie powinno si\u0119, ale mi smakuje i mam wra\u017cenie \u017ce stawia na nogi.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n

    SPRZ\u0118T<\/h3>\n\n\n\n
      \n
    • Plecak Grivel 5l \u2013 Niezast\u0105piony. Niby tylko 5l, ale ze wszystkimi kieszonkami pomie\u015bci\u0142 ca\u0142y potrzebny sprz\u0119t: Kurtka z wyposa\u017cenia obowi\u0105zkowego, banda\u017c, gaziki, plastry, dokumenty, tracker, jedzienie i zapasow\u0105 czo\u0142\u00f3wk\u0119;<\/li>\n\n\n\n
    • Buty Altra Lone Peak 5 \u2013 Do dzi\u015b mam troch\u0119 wyrzuty sumienia, \u017ce zdradzi\u0142em moje Mizuno, ale Altry s\u0105 jeszcze lepsze. 170 km w jednych butach bez najmniejszego odcisku, odgniotka czy straconego paznokcia, mimo \u017ce buty by\u0142y mokre w \u015brodku, m\u00f3wi samo za siebie;<\/li>\n\n\n\n
    • Ciuchy \u2013 na pocz\u0105tek na kr\u00f3tko, ale by\u0142o mi zbyt ch\u0142odno. \u017ba\u0142uj\u0119, \u017ce nie mia\u0142em r\u0119kawiczek pod r\u0119k\u0105, przecie\u017c do plecaka by wesz\u0142y. Od 46 km po pierwszym przepaku g\u00f3ra na d\u0142ugo + r\u0119kawiczki, d\u00f3\u0142 na kr\u00f3tko. Do tego jak zwykle Buff na g\u0142ow\u0119, drugi na r\u0119k\u0119 do wycierania twarzy;<\/li>\n\n\n\n
    • Garmin Fenix 5 \u2013 \u015bwietny zegarek, ale musia\u0142em go na\u0142adowa\u0107 w trasie. Krety\u0144ski spos\u00f3b \u0142adowania urz\u0105dzenia od spodu uda\u0142o mi si\u0119 przewalczy\u0107 kupuj\u0105c na Aliexpress specjaln\u0105 \u0142adowark\u0119, kt\u00f3ra wygl\u0105da jak baza do szczoteczki elektrycznej. Dzi\u0119ki temu zegarek mog\u0142em mie\u0107 ca\u0142y czas na nadgarstku. Koszt biznesu to 12 groszy. Naprawd\u0119. 0,12z\u0142. Do tego koszty wysy\u0142ki z Chin. Polecam;<\/li>\n\n\n\n
    • Kije Black Diamond \u2013 Na tej trasie to kolejny skarb. Nie wyobra\u017cam sobie uko\u0144czy\u0107 tak\u0105 tras\u0119 bez kijk\u00f3w;<\/li>\n\n\n\n
    • Pas biodrowy Compress Sport Free Belt Pro – Super sprawa. Pojemna kiesze\u0144 wok\u00f3\u0142 ca\u0142ego pasa pozwoli\u0142a zmie\u015bci\u0107 telefon, powerbank, kable, chusteczki i nadal mia\u0142em tam jeszcze mas\u0119 miejsca;<\/li>\n\n\n\n
    • Czo\u0142\u00f3wka Ledlenser Neo10r \u2013 znakomita, na \u015brednim trybie wytrzyma\u0142a ca\u0142\u0105 pierwsz\u0105 noc i dawa\u0142a wystarczaj\u0105co \u015bwiat\u0142a, mimo \u017ce przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu by\u0142 to samotny bieg.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
      \"TeamPlutt
      fot: Mateusz Lewita<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

      KPI<\/h3>\n\n\n\n
        \n
      • 9:42 min\/km to moje \u015brednie tempo na trasie, natomiast wy\u0142\u0105czaj\u0105c postoje, \u015brednie tempo wysz\u0142o na poziomie 8:50 min\/km;<\/li>\n\n\n\n
      • Daje to 6,2 km\/h \u015brednio i 6,8 km\/h w ruchu – odpowiednik swobodnego spaceru;<\/li>\n\n\n\n
      • Spali\u0142em jakie\u015b 12 500 kcal;<\/li>\n\n\n\n
      • Nie wiem ile wypi\u0142em. Zgubi\u0142em si\u0119 w rachubach, szacuj\u0119, \u017ce dobrze ponad 10 litr\u00f3w p\u0142yn\u00f3w;<\/li>\n\n\n\n
      • W ruchu sp\u0119dzi\u0142em 25 godzin i 11 minut, co oznacza, \u017ce w trakcie ca\u0142ego biegu \u0142\u0105czny czas moich przystank\u00f3w to prawie 2,5 godziny. Co ciekawe, w punktach od\u017cywczych sp\u0119dzi\u0142em w sumie niewiele ponad godzin\u0119 ze \u015brednim czasem nieca\u0142ych 7 minut w ka\u017cdym punkcie, natomiast wszystkie pozosta\u0142e przystanki, a to na siku, a to na foto, a to \u017ceby odsapn\u0105\u0107 kosztowa\u0142y mnie ponad 1,5 godziny;<\/li>\n\n\n\n
      • Najszybszy kilometr pokona\u0142em w tempie 4:26 \u2013 Zbieg do Kasinki Wielkiej, pocz\u0105tkowy etap, wi\u0119c mia\u0142em du\u017co si\u0142y;<\/li>\n\n\n\n
      • Najwolniejszy kilometr to podej\u015bcie na Lubo\u0144, kt\u00f3ry zaj\u0105\u0142 prawie 23 minuty;<\/li>\n\n\n\n
      • \u015arednie t\u0119tno wysz\u0142o mi na poziomie 126 ud.\/min, natomiast najwy\u017csze t\u0119tno m\u00f3j Garmin odnotowa\u0142 na poziomie 175 ud.\/min. Generalnie t\u0119tno ros\u0142o mi przede wszystkim na zbiegach.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n

        WYNIK<\/h3>\n\n\n\n
          \n
        • Z 60 miejsc wystartowa\u0142o 42 zawodnik\u00f3w;<\/li>\n\n\n\n
        • 17 os\u00f3b (40%) odpad\u0142o na trasie lub nie zmie\u015bci\u0142o si\u0119 46-godzinnym limicie czasowym;<\/li>\n\n\n\n
        • Uko\u0144czenie biegu zaj\u0119\u0142o mi 27 godzin 36 minut (-15% do zwyci\u0119zcy);<\/li>\n\n\n\n
        • Zaj\u0105\u0142em 4. miejsce w kategorii OPEN, 4 w kategorii m\u0119\u017cczyzn;<\/li>\n\n\n\n
        • Brakowa\u0142o pomiaru czasu na poszczeg\u00f3lnych punktach od\u017cywczych, ale doskonalone zdaj\u0119 sobie spraw\u0119 z faktu, \u017ce ostatnie 60 km trasy by\u0142o najtrudniejsze i najwolniejsze ze wzgl\u0119du na zm\u0119czenie;<\/li>\n\n\n\n
        • \u015aredni czas uko\u0144czenia tego biegu to 35 godzin i 30 minut;<\/li>\n\n\n\n
        • Spo\u015br\u00f3d 25 os\u00f3b, kt\u00f3re uko\u0144czy\u0142y bieg, by\u0142y tylko 2 kobiety (8%).<\/li>\n\n\n\n
        • Czy mog\u0142em to zrobi\u0107 lepiej? Zdecydowanie tak. Mog\u0142em wgra\u0107 track do zegarka dzi\u0119ki czemu nie zgubi\u0142bym si\u0119 3 razy i nie szuka\u0142 drogi na Turbaczu. Mog\u0142em odpu\u015bci\u0107 fotki na trasie i relacje na fejsa. Mog\u0142em te\u017c w ramach przygotowa\u0144 biega\u0107 wi\u0119cej i przede wszystkim wy\u017cej, ale nie o to chodzi. Zrobi\u0142em ten bieg tak jak chcia\u0142em, dodatkowo uko\u0144czy\u0142em go znacznie szybciej ni\u017c zak\u0142ada\u0142em. To jest m\u00f3j sukces i tej wersji b\u0119d\u0119 si\u0119 trzyma\u0107.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
          \"\"
          Pomara\u0144czowa krecha to ja<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

          KOSZT<\/h3>\n\n\n\n
            \n
          • Wpisowe – 250 z\u0142, poniewa\u017c zapisa\u0142em si\u0119 w trybie „early bird”, z p\u00f3\u0142rocznym wyprzedzeniem;<\/li>\n\n\n\n
          • Kwatera – 600 z\u0142 (za 3 noce dla 3 os\u00f3b);<\/li>\n\n\n\n
          • Dojazd – 0 z\u0142. Zazdroszcz\u0119 tym co maj\u0105 auto s\u0142u\u017cbowe. Musz\u0119 pogada\u0107 u siebie w robocie, nie musi by\u0107 od razu Touareg. Opel te\u017c b\u0119dzie ok;<\/li>\n\n\n\n
          • Zakupy przed – ok. 100 z\u0142 za sk\u0142adniki na obiady, \u015bniadania, kolacje i zapasy na tras\u0119.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n

            PLUSY<\/h3>\n\n\n\n
              \n
            • Organizacja \u2013 Dobra komunikacja, wszystko wyja\u015bnione jak krowie na rowie, brak odprawy online, bo wszystkie niezb\u0119dne informacje s\u0105 na stronie Ultra Trail Ma\u0142opolska;<\/li>\n\n\n\n
            • Oznaczenie trasy \u2013 Dobre, aczkolwiek przyda\u0142oby si\u0119 g\u0119\u015bciej rozmie\u015bci\u0107 wst\u0105\u017cki. Kilka razy mia\u0142em w\u0105tpliwo\u015bci, czy przypadkiem nie przegapi\u0142em skr\u0119tu;<\/li>\n\n\n\n
            • Pakiet startowy – Brak. I to mi si\u0119 podoba. Numer startowy by\u0142 wydawany na starcie. I koniec. Nic wi\u0119cej. Brak niepotrzebnych ulotek i innych pierd\u00f3\u0142. By\u0142 za to pakiet finishera na mecie, w kt\u00f3rym znala\u0142zem kolejny Buff do kolekcji, jakie\u015b kosmetyki i kubek z profilem trasy. A\u017c \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce nie pij\u0119 kawy, ale do herbatki te\u017c si\u0119 nada;<\/li>\n\n\n\n
            • Wolontariusze \u2013 Ci ludzie to stan umys\u0142u. Zawsze i wsz\u0119dzie mega pomocni. Nigdy nie odmawiaj\u0105, dwoj\u0105 si\u0119 i troj\u0105, \u017ceby tylko bieg\u0142o si\u0119 lepiej. S\u0142owo wolontariusz powinno by\u0107 synonimem zajebisto\u015bci;<\/li>\n\n\n\n
            • Trasa \u2013 Znakomita. Pierwszego dnia drzewa chroni\u0142y mnie przed deszczem, drugiego dnia z Gorc\u00f3w wida\u0107 by\u0142o Tatry. Widoki fenomenalne, bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce nie by\u0142em wy\u017cej ni\u017c 1200 m n.p.m. By\u0142o troch\u0119 asfaltu, ale nie da si\u0119 tego ca\u0142kowicie wykluczy\u0107. Poza tym bardzo wymagaj\u0105ca technicznie. Mo\u017cna to potraktowa\u0107 jako minus, sam wielokrotnie bluzga\u0142em w my\u015blach Paw\u0142a za u\u0142o\u017cenie trasy w ten spos\u00f3b, jednak jest to zarazem wielkie wyzwanie, a to w\u0142a\u015bnie tego oczekiwa\u0142em zapisuj\u0105c si\u0119 na Ultra Trail Ma\u0142opolska. By\u0142o bardzo ci\u0119\u017cko, ale podoba\u0142o mi si\u0119, jakkolwiek sadomasochistycznie to brzmi;<\/span><\/li>\n\n\n\n
            • Oprawa biegu \u2013 W zasadzie zwr\u00f3ci\u0142em na to uwag\u0119 na mecie, ale to w zupe\u0142no\u015bci wystarczy\u0142o. Niesamowici ludzie, fenomenalna atmosfera, a\u017c chce si\u0119 biec;<\/li>\n\n\n\n
            • Meta – Dobrze zorganizowana, a przede wszystkim z niesamowit\u0105 atmosfer\u0105. To w\u0142a\u015bnie ludzie na mecie zmotywowali mnie do finiszowania z przytupem. Poza tym dobra baza, poniewa\u017c na miejscu mo\u017cna wzi\u0105\u0107 prysznic, zagrza\u0107 si\u0119 i zje\u015b\u0107 co\u015b ciep\u0142ego na sto\u0142\u00f3wce<\/span>;<\/li>\n\n\n\n
            • Eko – Brak niepotrzebnego papieru, brak ulotek, kt\u00f3re zawsze l\u0105duj\u0105 w koszu.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
              \"\"
              Herbatka smakuje z niego wy\u015bmienicie<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

              MINUSY<\/h3>\n\n\n\n
                \n
              • Punkty od\u017cywcze \u2013 Bardzo du\u017cy zaw\u00f3d. Punkty skromne, a jedzenie przeci\u0119tne. Z posi\u0142k\u00f3w na ciep\u0142o jedyne co mi smakowa\u0142o to zupki. Wszystko serwowane w formie dania g\u0142\u00f3wnego by\u0142o zwyczajnie przeci\u0119tne i zbyt suche jak na ultramaraton;<\/li>\n\n\n\n
              • Miejsc\u00f3wka \u2013 Baza Lubogoszcz ma sw\u00f3j urok, ale brak mo\u017cliwo\u015bci dojazdu autem na miejsce to r\u00f3wnie\u017c nie lada problem. Daniel, chc\u0105c mi towarzyszy\u0107, musia\u0142 wej\u015b\u0107 na g\u00f3r\u0119 raz na m\u00f3j start, drugi raz na sw\u00f3j start i trzeci raz zabra\u0107 mnie z mety. Jednak wygodnie by\u0142oby podwie\u017a\u0107 ty\u0142ek troch\u0119 bli\u017cej;<\/li>\n\n\n\n
              • Wyposa\u017cenie obowi\u0105zkowe – Na li\u015bcie by\u0142 w\u0142asny kubek. Jest to kolejny bieg, w kt\u00f3rym bior\u0119 udzia\u0142, gdzie jest takie wymaganie, jednak podczas biegu okazuje si\u0119, \u017ce sprz\u0119t jest zupe\u0142nie niepotrzebny, bo jedzenie na punktach i tak jest serwowane na papierowych talerzykach lub w papierowych kubeczkach.<\/li>\n\n\n\n
              • Dojazd – Jad\u0105c od p\u00f3\u0142nocy, z Warszawy, trzeba si\u0119 liczy\u0107 z ogromnymi korkami pod Krakowem. My trafili\u015bmy na godziny szczytu, wi\u0119c ca\u0142a trasa d\u0142ugo\u015bci 350 km zaj\u0119\u0142a nam prawie 7 godzin.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n

                PODSUMOWANIE<\/h3>\n\n\n\n

                Wym\u0119czy\u0142 mnie ten bieg. Ale zarazem da\u0142 pot\u0119\u017cn\u0105 dawk\u0119 satysfakcji. Pogoda tym razem nie dopisa\u0142a, co przerwa\u0142o moj\u0105 pass\u0119 znakomitej aury podczas zawod\u00f3w, w kt\u00f3rych bior\u0119 udzia\u0142. Niestety tego nie da si\u0119 zam\u00f3wi\u0107. Ca\u0142e szcz\u0119\u015bcie karta odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 w sobot\u0119. <\/p>\n\n\n\n

                Logistycznie jest to fajna impreza, bo wszystkie trasy startuj\u0105 i ko\u0144cz\u0105 si\u0119 w tym samym miejscu, jednak konieczno\u015b\u0107 podej\u015bcia do bazy na piechot\u0119 mo\u017ce stanowi\u0107 przeszkod\u0119. <\/p>\n\n\n\n

                Sama trasa bardzo trudna technicznie. Zdecydowanie najci\u0119\u017csza, z jak\u0105 mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 si\u0119 zmierzy\u0107. Bardzo du\u017co stromych podej\u015b\u0107 i zej\u015b\u0107, mn\u00f3stwo kamieni na szlaku i dziko\u015b\u0107 terenu kaza\u0142y si\u0119 pilnowa\u0107 na ka\u017cdym kroku. Zbiegi w pi\u0105tek by\u0142y jeszcze bardziej utrudnione ze wzgl\u0119du na deszcz. Na pewno nie jest to impreza dla pocz\u0105tkuj\u0105cych biegaczy, niemniej polecam jako wyzwanie na dowolnym dystansie. Najkr\u00f3tsze zaczynaj\u0105 si\u0119 ju\u017c od 10 km, wi\u0119c ka\u017cdy mo\u017ce znale\u017a\u0107 co\u015b dla siebie.<\/p>\n\n\n\n

                Beskid Wyspowy i Gorce to magiczne miejsce. Jest si\u0119 gdzie zm\u0119czy\u0107, jest mn\u00f3stwo schronisk po drodze, do tego jest relatywnie sucho, nawet po intensywnych opadach. Owszem, na trasie by\u0142o sporo b\u0142ota, zw\u0142aszcza tam gdzie s\u0142o\u0144ce nie dociera przez wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 dnia, jednak ca\u0142e 170 km da\u0142em rad\u0119 przebiec o suchych stopach, bez konieczno\u015bci przeprawiania si\u0119 wp\u0142aw przez strumyki. By\u0107 mo\u017ce jestem ultra delikatesem, ale ja zwyczajnie lubi\u0119 mie\u0107 sucho w butach.<\/p>\n\n\n\n

                Jeszcze raz? Chyba tym razem nie. By\u0142em tu w zimie, by\u0142em tu w lecie, wystarczy. Nie dlatego, \u017ce mi si\u0119 nie podoba\u0142o. Z ca\u0142ego serca polecam Ultra Trail Ma\u0142opolska i Fundacj\u0119 4 Alternatywy. Trzeba tylko by\u0107 \u015bwiadomym, \u017ce dostanie si\u0119 naprawd\u0119 solidny \u0142omot. Ja natomiast by\u0142em tu ju\u017c dwa razy, a na \u015bwiecie jest jeszcze zbyt du\u017ca ilo\u015b\u0107 wspania\u0142ych miejsc, kt\u00f3re chcia\u0142bym zobaczy\u0107 i przebiec. \u017bycia na to wszystko nie starczy, dlatego na kolejne biegi poszukam innych miejsc. <\/p>\n\n\n\n

                \"TeamPlutt
                fot: Pawe\u0142 Zaj\u0105c<\/em><\/figcaption><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

                Sto mil. Stop siedemdziesi\u0105t kilometr\u00f3w. Prawdziwy ultra-\u0142omot. Jak zwykle pot i \u0142zy, b\u00f3l i cierpienie. Ponad doba na szlaku, walka do samego ko\u0144ca i jazda na rezerwie. Dzia\u0142o si\u0119!<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1590,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"cybocfi_hide_featured_image":"yes","footnotes":""},"categories":[3],"tags":[6,47,48,44,42,46,41,45],"class_list":["post-1429","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wspomnieniuszki","tag-teamplutt","tag-beskid-wyspowy","tag-gorce","tag-gory","tag-trailrunning","tag-ultra-trail-malopolska","tag-ultrarunning","tag-utm"],"yoast_head":"\nUltra Trail Ma\u0142opolska - Stumilak, psychopata i Walhalla - TeamPlutt<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Ultra Trail Ma\u0142opolska na dystansie 170 km, czyli stumilowy \u0142omot po Beskidzie Wyspowym i Gorcach z widokiem na Tatry.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"pl_PL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Ultra Trail Ma\u0142opolska - Stumilak, psychopata i Walhalla - TeamPlutt\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Ultra Trail Ma\u0142opolska na dystansie 170 km, czyli stumilowy \u0142omot po Beskidzie Wyspowym i Gorcach z widokiem na Tatry.\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"TeamPlutt\" \/>\n<meta property=\"article:author\" content=\"https:\/\/www.facebook.com\/daniel.pluta.16\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2022-06-10T23:16:44+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2022-11-08T21:00:56+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"http:\/\/teamplutt.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/IMG_2197-scaled.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"2560\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"1920\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"admin\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Napisane przez\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"admin\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Szacowany czas czytania\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"136 minut\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/\",\"url\":\"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/\",\"name\":\"Ultra Trail Ma\u0142opolska - Stumilak, psychopata i Walhalla - TeamPlutt\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/teamplutt.pl\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/teamplutt.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/IMG_2197-scaled.jpg\",\"datePublished\":\"2022-06-10T23:16:44+00:00\",\"dateModified\":\"2022-11-08T21:00:56+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/teamplutt.pl\/#\/schema\/person\/5357e007d0d46a2a64dd8c63bcff8c04\"},\"description\":\"Ultra Trail Ma\u0142opolska na dystansie 170 km, czyli stumilowy \u0142omot po Beskidzie Wyspowym i Gorcach z widokiem na Tatry.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Strona g\u0142\u00f3wna\",\"item\":\"https:\/\/teamplutt.pl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Ultra Trail Ma\u0142opolska – Stumilak, psychopata i Walhalla\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/teamplutt.pl\/#website\",\"url\":\"https:\/\/teamplutt.pl\/\",\"name\":\"TeamPlutt\",\"description\":\"Running is my gasoline\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/teamplutt.pl\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/teamplutt.pl\/#\/schema\/person\/5357e007d0d46a2a64dd8c63bcff8c04\",\"name\":\"admin\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/teamplutt.pl\/#\/schema\/person\/image\/\",\"url\":\"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/7d6756af14d05439d03442bf64104701?s=96&d=mm&r=g\",\"contentUrl\":\"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/7d6756af14d05439d03442bf64104701?s=96&d=mm&r=g\",\"caption\":\"admin\"},\"sameAs\":[\"https:\/\/teamplutt.pl\",\"https:\/\/www.facebook.com\/daniel.pluta.16\"],\"url\":\"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/author\/admin\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Ultra Trail Ma\u0142opolska - Stumilak, psychopata i Walhalla - TeamPlutt","description":"Ultra Trail Ma\u0142opolska na dystansie 170 km, czyli stumilowy \u0142omot po Beskidzie Wyspowym i Gorcach z widokiem na Tatry.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/","og_locale":"pl_PL","og_type":"article","og_title":"Ultra Trail Ma\u0142opolska - Stumilak, psychopata i Walhalla - TeamPlutt","og_description":"Ultra Trail Ma\u0142opolska na dystansie 170 km, czyli stumilowy \u0142omot po Beskidzie Wyspowym i Gorcach z widokiem na Tatry.","og_url":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/","og_site_name":"TeamPlutt","article_author":"https:\/\/www.facebook.com\/daniel.pluta.16","article_published_time":"2022-06-10T23:16:44+00:00","article_modified_time":"2022-11-08T21:00:56+00:00","og_image":[{"width":2560,"height":1920,"url":"http:\/\/teamplutt.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/IMG_2197-scaled.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"admin","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Napisane przez":"admin","Szacowany czas czytania":"136 minut"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/","url":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/","name":"Ultra Trail Ma\u0142opolska - Stumilak, psychopata i Walhalla - TeamPlutt","isPartOf":{"@id":"https:\/\/teamplutt.pl\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/#primaryimage"},"image":{"@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/teamplutt.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/IMG_2197-scaled.jpg","datePublished":"2022-06-10T23:16:44+00:00","dateModified":"2022-11-08T21:00:56+00:00","author":{"@id":"https:\/\/teamplutt.pl\/#\/schema\/person\/5357e007d0d46a2a64dd8c63bcff8c04"},"description":"Ultra Trail Ma\u0142opolska na dystansie 170 km, czyli stumilowy \u0142omot po Beskidzie Wyspowym i Gorcach z widokiem na Tatry.","breadcrumb":{"@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"http:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/2022\/06\/11\/ultra-trail-malopolska-stumilak-psychopata-i-walhalla\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Strona g\u0142\u00f3wna","item":"https:\/\/teamplutt.pl\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Ultra Trail Ma\u0142opolska – Stumilak, psychopata i Walhalla"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/teamplutt.pl\/#website","url":"https:\/\/teamplutt.pl\/","name":"TeamPlutt","description":"Running is my gasoline","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/teamplutt.pl\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/teamplutt.pl\/#\/schema\/person\/5357e007d0d46a2a64dd8c63bcff8c04","name":"admin","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/teamplutt.pl\/#\/schema\/person\/image\/","url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/7d6756af14d05439d03442bf64104701?s=96&d=mm&r=g","contentUrl":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/7d6756af14d05439d03442bf64104701?s=96&d=mm&r=g","caption":"admin"},"sameAs":["https:\/\/teamplutt.pl","https:\/\/www.facebook.com\/daniel.pluta.16"],"url":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/author\/admin\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1429","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1429"}],"version-history":[{"count":99,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1429\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1799,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1429\/revisions\/1799"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1590"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1429"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1429"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/teamplutt.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1429"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}